ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΑΝΑΛΗΨΙΝ
(Ηλιού Μηνιάτη Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων)
Δεύτε αναβώμεν εις το όρος Κυρίου, και εις τον οίκον του Θεού Ιακώβ, δια να γίνωμεν και ημείς επόπται της ενδόξου του Χριστού Αναλήψεως. Αναβώμεν, με ευλαβητικήν θεωρίαν, εις το τρισμακάριστον όρος των Ελαιών, εκεί όπου σήμερον ανοίγεται πανθαύμαστον θέατρον δόξης θεοπρεπούς, και ο τροπαιοφόρος αναστάς Ιησούς, ο αήττητος καθαιρέτης του Άδου, παρρησιάζει τον κατά του θανάτου περιφανέστατον θρίαμβον. Εκεί χορός Αποστόλων, όπου παραπέμπουσιν ανερχόμενον εις ουρανούς τον γλυκύτατον Διδάσκαλον. Εκεί Ταξιαρχίαι νοερών Δυνάμεων, όπου προάγουσι τον Βασιλέα της δόξης. Εκεί πληθύς δικαίων ψυχών λελυτρωμένων, όπου ακολουθούσι τον θειότατον Λυτρωτήν. Εδώθεν επίγειος Μήτηρ απολύει τον θεάνθρωπον Υιόν, πληρώσαντα της ενσάρκου οικονομίας το πολύπονον στάδιον· εκείθεν τον εκδέχεται ο ουράνιος Πατήρ, και δίδων Αυτώ την εξουσίαν του ουρανού και της γης, τον καθίζει εκ δεξιών Αυτού εν τοις επουρανίοις. Λαμπρά όντως και παμφανής, φιλέορτοι ακροαταί, είναι η παρούσα πανήγυρις. Αύτη το κεφάλαιον πασών της Εκκλησίας των εορτών· αύτη των Μυστηρίων του Χριστού η κορωνίς· αύτη της σωτηρίας ημών η εκπλήρωσις. Σήμερον ανοίγεται εις τους εξορίστους παίδας της Εύας η είσοδος εις την ποθητήν πατρίδα της άνω Ιερουσαλήμ· σήμερον γίνεται του νέου Ισραήλ η αποκατάστασις εις την ουράνιον Βασιλείαν. Σήμερον ο πεπτωκώς υπεράνω των Σεραφείμ επαίρεται, και το βρότειον φύραμα διπλής ηξιωμένον υπερτάτης τιμής, καθώς με την σάρκωσιν του θείου Λόγου έγινε μέτοχον θείας φύσεως, ούτω με την Ανάληψιν του Αυτού γίνεται μέτοχον θείας δόξης. Δεύτε λοιπόν αναβώμεν εις το όρος Κυρίου, όπως θεωρήσαντες τας περιστάσεις της σημερινής σεβασμιωτάτης εορτής, καταλάβωμεν το μέγεθος των ευεργεσιών του Θεού και της ημετέρας φύσεως τα μεγαλεία. Αφ΄ ου έλυσε τα δεσμά του θανάτου και ανέστη εκ νεκρών ο Σωτήρ του κόσμου, δι΄ ημερών τεσσαράκοντα συνανεστράφη ακόμη επάνω εις την γην, οπτανόμενος συχνάκις εις τους Μαθητάς Του, και εν πολλοίς τεκμηρίοις πιστούμενος την ένδοξόν Του Ανάστασιν. Και δεν ήτο χωρίς μυστήριον ο αριθμός των τεσσαράκοντα ημερών· εις την πρώτην εκ Παρθένου άσπορον Γέννησιν, μετά τεσσαράκοντα ημέρας ωδηγήθη υπό των γονέων εις το Ιερόν, και ως πρωτότοκον άγιον αφιερώθη τω Κυρίω, κατά τον Νόμον (Λουκ. β:22-24, Λευϊτ. ιβ: 2-8). Και εις την εκ νεκρών λοιπόν παράδοξον αναβίωσιν, όπου είναι η παλιγγενεσία, και ωσάν Δευτέρα Αυτού Γέννησις, μετά τεσσαράκοντα ημέρας ομοίως αναβαίνει εις το υπερουράνιον Ιερόν, και ως πρωτότοκος των νεκρών γενόμενος, παριστά τω Θεώ και Πατρί αγίαν και καθαράν την εν αυτώ ανθρωπίνην φύσιν, την απαρχήν όλης της ημετέρας φύσεως. Και όταν ήλθε το πέρας των ημερών τούτων εξήγαγε τους Μαθητάς έως την Βηθανίαν, εις το όρος των Ελαιών (αρμόζει ο τόπος των Ελαιών, όπου είναι της ειρήνης το σύμβολον, τω άρχοντι της ειρήνης), Όστις χωριζόμενος από τους Μαθητάς Του, τους αφήκε διαθήκην αιώνιον, την ειρήνην Του. Αλλά και ο χρησμός του θεσπεσίου Ζαχαρίου τούτο προανεκήρυξεν: «Ιδού ημέραι έρχονται Κυρίου…, και στήσονται οι πόδες αυτού εν τη ημέρα εκείνη επί το όρος των Ελαιών το κατέναντι Ιερουσαλήμ» (Ζαχαρ. ιδ: 1-4). Εδώ αφ΄ ου με την δύναμιν των θείων Του λόγων διήνοιξε τον νουν των Μαθητών, του συνιέναι τας Γραφάς, όσα δηλαδή εν τω Νόμω Μωϋσέως και Προφήταις και Ψαλμοίς περί Αυτού εχρησμοδότησε το Πνεύμα το Άγιον· αφ΄ ου τους επρόσταξε να κηρύξωσιν εις όλην την κτίσιν το Ευαγγέλιον, ήτοι το χαριέστατον μήνυμα της αφέσεως και σωτηρίας· αφ΄ ου τους επαρηγόρησεν εις την λύπην του χωρισμού Του, με την επαγγελίαν του Πατρός, εντειλάμενος να προσμένωσιν εις Ιερουσαλήμ, έως ου ενδύσωνται δύναμιν εξ ύψους, επάρας τας χείρας Αυτού, δίδει ωσάν βεβαιωτικήν των επαγγελιών, την τελευταίαν δεσποτικήν ευλογίαν. Δεν εχόρταιναν οι οφθαλμοί των Μαθητών ατενίζοντες εις εκείνο το θειότατον πρόσωπον τότε, όταν «Βλεπόντων αυτών επήρθη, και νεφέλη υπέλαβεν Αυτόν από των οφθαλμών αυτών» (Πράξ. α: 9). Εις την νεφέλην ταύτην εγώ βλέπω κεκαλυμμένον Μυστήριον, του οποίου τον τύπον προείδεν ο Θεσβίτης Ηλίας εις εκείνην την μικράν νεφέλην, όπου ως ίχνος ανθρώπου ανέβαινεν εκ της θαλάσσης εις τον ουρανόν· όθεν έβρεξεν άφθονον βροχήν, από την οποίαν τότε εχορτάσθη η δια τρεις και ήμισυν χρόνους κατεξηραμμένη γη, και εχόρτασε τον πεινασμένον λαόν με καρπόν αφθονίας (Γ΄ Βασιλ. ιη: 44). Αυτή είναι εκείνη η θαυμαστή νεφέλη, όπου, αφ΄ ου ανέβασεν εις ουρανούς τον δεδοξασμένον Υιόν του ανθρώπου, έβρεξεν εκείθεν τον καιρόν της Πεντηκοστής, την πολυχεύμονα ομβροτοκίαν του Αγίου Πνεύματος, από την οποίαν η άνυδρος και άκαρπος γη, ποτισμένη πλουσιοπαρόχως, εβλάστησε τα εύοσμα άνθη των Χριστιανικών αρετών, έδωκεν επταπλασίονα τον καρπόν της αληθούς διδασκαλίας, και ευφόρησε την ευθηνίαν του θείου κηρύγματος, περί της οποίας ίσως εχρησμολόγει ο Προφητάναξ: «Βροχήν εκούσιον αφοριείς ο Θεός τη κληρονομία σου» (Ψαλμ. ξζ: 10). «Επεσκέψω την γην, και εμέθυσας αυτήν· επλήθυνας του πλουτίσαι αυτήν· ο ποταμός του Θεού επληρώθη υδάτων» (Ψαλμ. ξδ: 10). Ήθελον είπει ακόμη, ότι η μυστηριώδης αύτη νεφέλη ήτο του ομοουσίου Πνεύματος η σκια, όπου άρπαξαν αισθητώς από την περίγειον παροικίαν τον θείον Ήλιον εις την ουράνιον σφαίραν, ωσάν εις ίδιον κέντρον, δια να φωτίζη εκείθεν νοερώς και επίγεια και ουράνια με της θείας δόξης το ανέσπερον φως. Την θαυμαστήν επάνοδον του νοητού Ηλίου τούτου προείδε τυπικώς ο Εζεκίας, τότε όταν παρακαλών με θερμά δάκρυα την απαλλαγήν από του θανάτου τον κίνδυνον, είδεν εις το σκιατερικόν ωρολόγιον το χαριέστατον σημείον της υγείας του, όπου δια του Προφήτου Ησαϊου του έδειξεν ο Θεός. Είδεν ότι ο ήλιος ανέβη επάνω δέκα γραμμάς, από τας οποίας ήτο κατεβασμένος. Και ο άδυτος Ήλιος της δικαιοσύνης, ο Υιός του Θεού, ωσάν δέκα βαθμούς ήτο κατεβασμένος από την θείαν Του αξίαν, δι΄ άκραν συγκατάβασιν, όταν έκλινεν ουρανούς, και κατέβη εννέα, τα εννέα τάγματα των Ασωμάτων· «βραχύ τι παρ΄ Αγγέλους» (Εβρ. β: 7) ηλαττωμένος (καθώς λέγει ο Παύλος), «γενόμενος άνθρωπος εν δούλου μορφή» (Φιλιπ. β:7) · και δέκατον βαθμόν, αυτήν την τάξιν των ανθρώπων, υπέρ άνθρωπον τεταπεινωμένος εις το εκούσιον πάθος και τον θάνατον. Αλλ΄ Αυτός Όστις κατέβη εις τα κατώτερα μέρη της γης, ανέβη και πάλιν με την ένδοξόν Του Ανάληψιν τας δέκα γραμμάς, υψηλότερος και ανθρώπων και Αγγέλων γενόμενος· «Υπεράνω (κατά τον αυτόν Απόστολον) πάσης αρχής και εξουσίας» (Εφες. α:21), υψωθείς έως εις την δεξιάν του Θεού και Πατρός. «Εγώ (λέγει ο ίδιος) παρά του Θεού εξήλθον, εξήλθον παρά του Πατρός, και ελήλυθα εις τον κόσμον· πάλιν αφίημι τον κόσμον, και πορεύομαι προς τον Πατέρα» (Ιωάν. ιστ: 27-28). Και τούτο μας έδωκεν ευτυχέστατον σημείον της σωτηρίας και αιωνίου ζωής δια το αρρωστημένον και νεκρωμένον τη αμαρτία γένος το ανθρώπινον. Όθεν έλεγε: «Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω· εάν γαρ εγώ μη απέλθω, ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς» (Ιωάν. ιστ:7). Ούτος εστάθη του ενανθρωπήσαντος θείου Λόγου ο σκοπός, τούτο της ενσάρκου οικονομίας το τέλος· δια τούτο έγινεν Υιός ανθρώπου ο Υιός του Θεού, δια τούτο ανέστη ο πρωτότοκος των νεκρών, δια να υψώση τον πεπτωκότα, δια να δοξάση τον κατάκριτον, δια να θεώση το ανθρώπινον. Ίδετε άμιλλαν, από το ένα μέρος του μίσους, όπου άναψε καθ΄ ημών ο διάβολος, και από το άλλο της αγάπης, όπου έδειξε προς ημάς ο Υιός του Θεού. Εκείνος εφθόνησε την αρχαίαν μακαριότητα της ανθρωπίνης φύσεως, και την εξώρισεν από τον Παράδεισον της τρυφής, Ούτος αυτήν την ιδίαν φύσιν ύψωσεν υπεράνω των ουρανών, και εκάθισεν αυτήν εις τον θρόνον της θείας δόξης. Εκείνος δεν υπέφερε να βλέπη υποτεταγμένα υπό τους πόδας αυτής τα επίγεια, Ούτος υπέταξεν υπό τους πόδας αυτής και τα ουράνια. Εκείνος την κατέστησεν αιχμάλωτον του θανάτου και της αμαρτίας· Ούτος την έκαμε πολίτιν του ουρανού, σύνθρονον της Θεότητος, ημφιεσμένην με στολήν μακαριωτάτης αθανασίας, προσκυνουμένην υπό των Σεραφίμ, αντιπληρώσας με κέρδος άπειρον την ζημίαν, και με τέχνην θεοπρεπή απατήσας τον απατήσαντα. Κατήσχυνε παντελώς τον αντίθεον και μισάνθρωπον Εωσφόρον η ένδοξος του Σωτήρος Ανάληψις. Εκείνος, ωσάν πανούργος κυνηγός, είχεν απλωμένην επάνω εις το πρόσωπον της γης την ολέθριον παγίδα του θανάτου, όπου επιάνοντο ωσάν πετεινά του κατακρίτου Αδάμ οι δυστυχείς απόγονοι, των οποίων τας ψυχάς εκράτει αιχμαλώτους εις τα δεσμά της αρχαίας κατάρας. Ηθέλησεν εις αυτήν την ιδίαν παγίδα να πιασθή εκουσίως αποθανών ο θεάνθρωπος Ιησούς. Αλλ΄ ωσάν μέγας αετός, συντρίβων με την θείαν Του δύναμιν την παγίδα και λύων τα δεσμά, Αυτός μεν πρώτος επέταξε τριήμερος αναστάς· επέταξαν δε συν Αυτώ ελεύθεραι και αι ψυχαί των Δικαίων, ψάλλουσαι τα επινίκια με τον Δαβίδ: «Η παγίς συνετρίβη και ημείς ερρύσθημεν» (Ψαλμ. ρκγ:7). Και πάλιν καθώς ο αετός θέλων να δείξη εις τα μικρά του πουλία έτι αμαθή να πετάξωσιν εις τον ασυνήθιστον δρόμον του αέρος, αυτός προάγων τα οδηγεί, ομοίως εις την άβατον τρίβον του ουρανού, όπου ακόμη δεν ήθελε φανή ίχνος ανθρώπινον, ανίπταται ο αναληφθείς Κύριος, προάγων, οδηγών ως νεοσσούς τα πνεύματα των Δικαίων. «Ο αετός (το προείδεν ο Μωϋσής) προάγων εις πτήσιν, τους νεοσσούς αυτού ανεβίβασε» (Έξ. ιθ:4)· «και όντως αναβάς εις ύψος, ηχμαλώτευσεν αιχμαλωσίαν» (Ψαλμ. ξζ: 19)· και τοιαύτην, καθώς η πτώσις του πρώτου Αδάμ ήνοιξεν εις ημάς την είσοδον εις τον Άδην, ούτω του νέου Αδάμ η Ανάληψις ήνοιξεν εις ημάς την είσοδον εις τον ουρανόν· «Έχοντες ουν, αδελφοί (λέγει ο Απ. Παύλος), παρρησίαν εις την είσοδον των Αγίων εν τω Αίματι του Ιησού, ην ενεκαίνισεν ημίν οδόν πρόσφατον, και ζώσαν δια του καταπετάσματος, τουτέστι της σαρκός Αυτού» (Εβρ. ι:19-20). Του μυστικού τούτου αετού την δια σαρκός εις ουρανούς παράδοξον άνοδον δεν δύναται ακόμη να καταλάβη, και φρίττει ο αποστάτης εχθρός. Και αν ο Σολομών έλεγεν, ότι τρία είναι εκείνα, όπου δεν καταλαμβάνει, δηλαδή τον δρόμον της νεώς (του πλοίου), όπου περιπατεί εις την θάλασσαν· τον δρόμον του όφεως δια της πέτρας, και τον δρόμον του αετού εις τον ουρανόν, πρεπωδέστερα δύναται να είπη ο υπερήφανος εκείνος νους, ότι τρία μυστήρια δεν καταλαμβάνει ολότελα εις την ένσαρκον του θείου Λόγου οικονομίαν. Πρώτον, ότι καθώς η ναυς (το πλοίον) διαβαίνει τα θαλάσσια κύματα, και της διαβάσεως δεν αφήνει κανένα ίχνος, ούτω και το μακαριώτατον Σώμα του Χριστού διεπέρασε την απέραντον μήτραν της Παρθένου, και δεν άφησε σημείον φθοράς κατά την άσπορον Γέννησιν. Δεύτερον δεν καταλαμβάνει τον δρόμον του όφεως δια της πέτρας, ήτοι πως αυτό το ίδιον Σώμα, όπου ετάφη, όπου ησφαλίσθη εις μνήμα καινόν λελατομημένον εκ πέτρας, όπου εσκεπάσθη με λίθον μέγαν κείμενον επί την θύραν του μνήματος, διέδραμε μ΄ όλον τούτο, και αφήνοντας ως όφις το παλαιόν ένδυμα της φθοράς, ανέστη εκ νεκρών με το νέον ένδυμα της αφθαρσίας, δίχως να αφήση κανένα σημείον. Και τρίτον δεν καταλαμβάνει τον δρόμον του αετού εις τον ουρανόν, ήτοι πως αυτό το Σώμα αναβαίνει υπεράνω των ασωμάτων, πως το γήινον διαπερά τους ουρανούς, πως το ανθρώπινον καθέζεται εις τον θρόνον της θείας μεγαλειότητος. Αλλ΄ ούτε οι μακάριοι Άγγελοι καταλαμβάνουσι την ένδοξον εν Σώματι Ανάληψιν του Σωτήρος· όθεν τώρα μεν βλέποντες ανερχόμενον τον Βασιλέα της δόξης προπορεύονται να ετοιμάσωσι την είσοδον, και λέγουσιν εις τας ανωτέρω Ταξιαρχίας: «Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών, και επάρθητε πύλαι αιώνιοι» (Ψαλμ. κγ:7)· τώρα δε πάλιν θεωρούντες τον Αυτόν να αναβαίνη ημφιεσμένος με ανθρώπινον Σώμα, και τούτο σημειωμένον με τα στίγματα των πληγών και πεφοινιγμένον με το εκ της πλευράς Αυτού ρεύσαν άχραντον Αίμα, απορούσιν εις το ξένον θέαμα και ερωτώσι: «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ; Διατί σου ερυθρά τα ιμάτια;» (Ησαϊας ξγ:2). Πλην οικονομία είναι το ορώμενον, θέλοντος του φιλανθρώπου Δεσπότου να θεατρίση και εις τους ουρανούς του Πάθους τα σύμβολα, τεκμήρια ανεξάλειπτα της αγάπης μεν προς ημάς, και της κραταιάς κατά του κοσμοκράτορος νίκης. Ή μάλλον ειπείν: «ούτως έδει παθείν τον Χριστόν» (Λουκ. κδ: 46), «και εισελθείν εις την δόξαν Αυτού» (αυτόθι 26), δια να μάθωμεν, ότι δια της στενής οδού των παθών και των θλίψεων πρέπει και ημείς να εισέλθωμεν εις την ουράνιον Βασιλείαν. Και έπρεπε πάντως, με αυτήν την ιδίαν Σάρκα, όπου προσέλαβε να αναληφθή εις τους ουρανούς ο Χριστός· πρώτον μεν δια να είναι μεσίτης Θεού και ανθρώπων, δεικνύων προς τον άναρχον Πατέρα την αναμάρτητον εκείνην Σάρκα, όπου προσέφερεν επί του Σταυρού θυσίαν καθαράν και αμίαντον, να τον εξιλεώνη δια τας αμαρτίας ημών. «Ου γαρ (λέγει ο Απ. Παύλος) εις χειροποίητα άγια εισήλθεν ο Χριστός, αντίτυπα των αληθινών αλλ΄ εις αυτόν τον ουρανόν νυν εμφανισθήναι τω προσώπω του Θεού υπέρ ημών» (Εβρ. θ:24). Και ο Ιωάννης: «Εάν τις αμάρτη, παράκλητον έχομεν προς τον Πατέρα, Ιησούν Χριστόν δίκαιον» (Α΄ Ιωάν. β:1). Δεύτερον δε, δια να έχωμεν ημείς οι εις Χριστόν ζήσαντες ασφαλή και βεβαίαν ελπίδα της εν σαρκί Αναστάσεως, και της εν σαρκί αιωνίου δόξης. Επειδή εάν ανέστη εν Σαρκί, εάν εδοξάσθη εν Σαρκί ο Χριστός, όστις είναι των πιστών η κεφαλή, πρέπει λοιπόν εν Σαρκί να δοξασθώσιν οι πιστοί, όπου είναι του Χριστού τα μέλη, δια να είναι τα μέλη ανάλογα τη κεφαλή. Όθεν λέγει ο Απ. Παύλος: «Οίος ο χοϊκός, τοιούτοι και οι χοϊκοί, και οίος ο επουράνιος, τοιούτοι και οι επουράνιοι· και καθώς εφορέσαμεν την εικόνα του χοϊκού, φορέσομεν και την εικόνα του επουρανίου» (Α΄ Κορινθ. Ιε: 48-49). Και πάλιν: «Ισχυράν παράκλησιν έχομεν οι καταφυγόντες κρατήσαι της προκειμένης ελπίδος· ην ως άγκυραν έχομεν της ψυχής ασφαλή τε και βεβαίαν και εισερχομένην εις το εσώτερον του καταπετάσματος όπου πρόδρομος υπέρ ημών εισήλθεν Ιησούς» (Εβρ. στ: 18-20). Ω ακατάληπτον μέγεθος των ευεργεσιών του Θεού! Ω υπέρτατα της ημετέρας φύσεως μεγαλεία! Αλλ΄ ανίσως και ανέβη από την γην εις τον ουρανόν ο θείος ημών Πατήρ και Διδάσκαλος, δεν μας άφησεν ορφανούς. Όταν με πύρινον άρμα ανελήφθη ο Θεσβίτης Ηλίας, δια να παρηγορήση τον μαθητήν του Ελισσαίον του άφησε την μηλωτήν. Ομοίως αναληφθείς ο φιλάνθρωπος Κύριος, αφήνει εις ημάς εις παρηγορίαν το ένδυμα της θεότητός Του, όπου εφόρεσε γενόμενος άνθρωπος, ήτοι την μακαριωτάτην Αυτού Σάρκα εις το φρικτόν της θείας Ευχαριστίας Μυστήριον, δια να είναι αχώριστος αφ΄ ημών. Όθεν παρηγορεί ημάς λέγων: «Ιδού εγώ μεθ΄ υμών ειμι πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ. κη: 20). Αθάνατε Νυμφίε των ψυχών μας! Εκείθεν από την δεξιάν του Θεού, όπου σήμερον εκάθισας Βασιλεύς των αιώνων, πέμψον ημίν την επαγγελίαν του Πατρός, το Πανάγιον Πνεύμα, όπερ είναι ο άλυτος σύνδεσμος της αγάπης, δια να είμεθα αχώριστοι από Σε, και να αξιωθώμεν εις την γην μεταλαμβάνοντες αξίως το άχραντόν Σου Σώμα και Αίμα, να είμεθα πάντα μέτοχοι της θείας Σου Χάριτος, και εις τον ουρανόν απολαμβάνοντες το μακάριόν Σου πρόσωπον, να είμεθα πάντα μέτοχοι της αιωνίου Σου δόξης. Αμήν.
Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου
Μελέτημα 21ον.
1. Όπως ο
πλεονέκτης, κι΄ αν μαζέψει αναρίθμητα χρήματα, δεν χορταίνει, αλλά μεγαλώνει η
επιθυμία του για περισσότερα. Ή όπως εκείνος που απομακρύνεται από ένα ποτάμι
με γλυκύτατο νερό πριν ξεδιψάσει νοιώθει μεγαλύτερη δίψα. Έτσι και στον καθένα
μας η γεύση του Θεού δεν έχει κορεσμό ή τέλος. Αλλά όσο πλουτίζει κανείς μ΄
αυτόν τον πλούτο, τόσο νομίζει τον εαυτόν του φτωχό. Οι Χριστιανοί δεν θεωρούν
πολύτιμη τη ζωή τους, αλλά νοιώθουν να είναι ένα μηδενικό μπροστά στο Θεό και
θεωρούν τον εαυτό τους δούλο όλων των ανθρώπων. Πολύ χαίρεται ο Θεός και
αναπαύεται μ΄ αυτήν την ψυχή για την ταπείνωσή της. Αν λοιπόν έχει κανείς
κάποιο καλό ή και είναι πνευματικά πλούσιος, να μη νομίζει ότι είναι πνευματικά
πλούσιος, να μη νομίζει ότι είναι κάτι ή έχει κάτι. Γιατί ο Κύριος σιχαίνεται
την οίηση. Και αυτή έχει διώξει τον άνθρωπο από τον Παράδεισο με το «θα είστε
σαν θεοί» του σατανά. Σκέψου ότι ο Κύριος και Θεός σου Ιησούς κένωσε τον εαυτό
Του παίρνοντας δούλου μορφή και σταυρώθηκε και συγκαταριθμήθηκε μεταξύ των
κακούργων. Αν έτσι έγινε με τον Θεό, εσύ το σκουλήκι ο άνθρωπος, που είσαι
τελείως ακάθαρτος, πως έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου και υπερηφανεύεσαι;
Αν έχεις λοιπόν κάτι καλό, που έλαβες από το Θεό, να λες: «Αυτό δεν είναι δικό
μου, από Άλλον το πήρα, και αν Αυτός θέλει, θα μου το πάρει πίσω». Έτσι κάθε
καλό να το αποδίδεις στον Κύριο και κάθε κακό στον εαυτό σου!
2. Ο Θησαυρός
που λέει ο Απόστολος ότι τον έχουμε σε πήλινα σκεύη, είναι (να πιστεύεις) η
αγιαστική δύναμη του Πνεύματος την οποία αξιώθηκες να λάβεις απ΄ αυτή τη ζωή.
Εκείνος λοιπόν που βρήκε και κρατάει μέσα του τον επουράνιο αυτό θησαυρό του
Αγίου Πνεύματος, μπορεί να εργάζεται κάθε αρετή και κάθε εντολή χωρίς κόπους
και κούραση. Γιατί μόνο με τη δύναμη και τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος θα
μπορέσουμε χωρίς μόχθο και ταλαιπωρία να εργαζόμαστε το σύνολο των αρετών.
3. Εκείνοι που έχουν τον Θεϊκό πλούτο του Πνεύματος μέσα τους, όταν μιλάνε πνευματικά τα βγάζουν από το θησαυρό που έχουν μέσα τους. Όσοι όμως δεν έχουν αυτόν τον Θεϊκό πλούτο μέσα τους προβάλλουν τα ξένα σαν δικά τους κι΄ εμφανίζονται σαν γονείς ξένων τέκνων. Γι΄ αυτό, μη έχοντας δικό τους θησαυρό, δεν μπορούν και τους άλλους να ωφελούν και τον εαυτόν τους να ευφραίνουν με τη διδασκαλία τους.
3. Εκείνοι που έχουν τον Θεϊκό πλούτο του Πνεύματος μέσα τους, όταν μιλάνε πνευματικά τα βγάζουν από το θησαυρό που έχουν μέσα τους. Όσοι όμως δεν έχουν αυτόν τον Θεϊκό πλούτο μέσα τους προβάλλουν τα ξένα σαν δικά τους κι΄ εμφανίζονται σαν γονείς ξένων τέκνων. Γι΄ αυτό, μη έχοντας δικό τους θησαυρό, δεν μπορούν και τους άλλους να ωφελούν και τον εαυτόν τους να ευφραίνουν με τη διδασκαλία τους.
ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
http://simeron.wordpress.com/
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΗΣ “ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ” (GAY PRIDE)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ
ΩΡΑ 18:30
ΣΤΟΝ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ἡ παρουσία σου θά σημάνει:
• Ὁμολογία Πίστεως στόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό
• Σεβασμό στήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση
• Προάσπιση τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας
• Αἴσθηση χρέους ἀπέναντι στά παιδιά μας
Ὁμιλητής : Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος – Θεολόγος
Συνδιοργανωτές:
H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more
Κανείς δεν δείχνει ευαισθησία και απέναντι στους Χριστιανούς!
Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ
* Αρκετά χρόνια τώρα, από τότε που άρχισε η είσοδος χιλιάδων παρανόμων ή νομίμων μεταναστών στη χώρα μας και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, οι νεοταξίτες υπέρμαχοι της πολυπολιτισμικότητας διαμαρτύρονται, γιατί η πολιτεία δεν ανοικοδομεί τεμένη, για να έχουν κατάλληλους χώρους προσευχής, να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
Η χριστιανοσύνη και ιδιαίτερα η Ορθοδοξία σέβονται όλες τις άλλες θρησκείες. Ουδέποτε συμπεριφέρθηκαν εχθρικά σε αλλοθρήσκους.
Οι Μουσουλμάνοι, όμως, από την πρώτη εμφάνισή τους εκδηλώνουν έχθρα που φθάνει στο μίσος κατά των Χριστιανών. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα η λεγόμενη αραβική «άνοιξη», μοιάζει να έχει γίνει βαρύς χειμώνας. Στον αθηναϊκό Τύπο διαβάζουμε φοβερά πράγματα.
Ομάδες φανατικών ισλαμιστών δολοφονούν πιστούς ιερείς, καίνε εκκλησίες και επιδιώκουν να ξεριζώσουν τους χριστιανούς από περιοχές όπου έχουν ρίζες αιώνων.
Η χριστιανοσύνη και ιδιαίτερα η Ορθοδοξία σέβονται όλες τις άλλες θρησκείες. Ουδέποτε συμπεριφέρθηκαν εχθρικά σε αλλοθρήσκους.
Οι Μουσουλμάνοι, όμως, από την πρώτη εμφάνισή τους εκδηλώνουν έχθρα που φθάνει στο μίσος κατά των Χριστιανών. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα η λεγόμενη αραβική «άνοιξη», μοιάζει να έχει γίνει βαρύς χειμώνας. Στον αθηναϊκό Τύπο διαβάζουμε φοβερά πράγματα.
Ομάδες φανατικών ισλαμιστών δολοφονούν πιστούς ιερείς, καίνε εκκλησίες και επιδιώκουν να ξεριζώσουν τους χριστιανούς από περιοχές όπου έχουν ρίζες αιώνων.
H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more
Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)
Εις εκάστην
ευαγγελικήν θεανθρωπίνην αρετήν συνεχώς εργάζονται μαζί Θεός και άνθρωπος. Ο
βασικός νόμος κάθε ευαγγελικής αρετής είναι η θεανθρωπίνη συνεργασία,
θεανθρώπινος συνεργισμός, κατά τον λόγον του αποστόλου Παύλου: «Θεού γαρ εσμεν
συνεργοί» (Α’ Κορ. 3, 9). Η θεοειδής ελευθερία της ανθρωπίνης υπάρξεως
εξασφαλίζει εις τον άνθρωπον την θεοειδή συνεργασίαν με τον Θεόν. Την
θεανθρωπίνην ισορροπίαν εις τας εναρέτους ασκήσεις του ανθρώπου κρατεί ο Κύριος
Ιησούς Χριστός ως κεφαλή της Εκκλησίας και κεφαλή κάθε μέλους της, ούτως ώστε
ούτε τα του Θεού να ζημιώνουν τα του ανθρώπου ούτε και αντιστρόφως. Εις το
έργον της σωτηρίας του ανθρώπου ο Θεός φανερώνεται και εκφράζεται δια των
σωτηριωδών ενεργειών εις τα μυστήρια ο δε άνθρωπος εις το έργον της σωτηρίας
φανερώνεται και εκφράζεται δια των αγίων αρετών. Εις το αυτό λοιπόν έργον της
σωτηρίας τα μυστήρια και αι αρεταί αποτελούν μίαν θεανθρωπίνην πραγματικότητα
και ολότητα. Η συνεργεία της θείας χάριτος και της θεοειδούς ελευθερίας του
ανθρώπου εις το έργον της σωτηρίας του τελευταίου τελείται κατά τον τρόπον της
«συνθέτου Υποστάσεως» του Θεανθρώπου Χριστού, όπως ακριβώς ζη όλον το σώμα του
Χριστού, η Εκκλησία. Η χάρις και η ελευθερία είναι θεανθρωπίνως ισορροπημέναι
και ενεργοί. Ο Θεός σώζει ουχί δια της βίας, αλλά τους θέλοντας και
αγωνιζομένους. Εάν ο άνθρωπος δεν θέλη την αρετήν, την πίστιν δηλαδή και τας εξ
αυτής αρετάς, δεν έχει την σωτηρίαν και είναι νεκρός. Επίσης δε εάν δεν θέλη τα
μυστήρια της Εκκλησίας δεν έχει την σωτηρίαν και είναι νεκρός δια τον
Θεόν.
Οὐκ ἐσμὲν τῶν πατέρων σοφώτεροι·
Σύνολος ἡ ἀναστροφή καὶ
διδασκαλία τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἡ ὁποία ἐμπίπτει εἴτε σὲ ὅ,τι διαλαμβάνουν οἱ
ἱεροὶ Κανόνες περὶ συμπροσευχῶν, συνεστιάσεων, ἀνταλλαγῆς δώρων μὲ ἑτεροδόξους
κ.λπ. εἴτε στὴ σφαῖρα τῆς δογματικῆς, καὶ ἰδίως τῆς ἐκκλησιολογίας, προδίδει χαώδη
ἀπόσταση ἀπὸ τὸ παράδειγμα καὶ τὴ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀπόσταση
κεκυρωμένη μὲ ὑπογραφὲς αἱρετικῶν κειμένων στοὺς διαλόγους.
Κάθε
ἔννοια διακρίσεως Ὀρθοδοξίας καὶ αἱρέσεως δείχνει νὰ ἔχει ξεβάψει στὴ συνείδηση
ὅσων συμμετέχουν στὴν οἰκουμενικὴ κίνηση καὶ τοὺς διαλόγους· σ’ αὐτὸ τὸ πλαίσιο
ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος δὲν διστάζει νὰ γράψει ἐπιστολὲς πρὸς
τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα τῆς Ρώμης ὡς «ἀδελφὸν» ὁ ὁποῖος εἶναι
«πολιὸς καὶ ἀκμαῖος ἐν θεαρέστῳ τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ
Χριστοῦ καὶ πρωτοβούλῳ διακονίᾳ καὶ προσφορᾷ» καὶ
ἀποτελεῖ «ἀδαπάνητον θησαυρὸν καὶ
ὁδοδείκτην»πρὸς μαρτυρίαν «τῶν θαυμασίων τοῦ Θεοῦ καὶ δὴ
καὶ τῆς ζωηφόρου Ἀναστάσεως».
Τὸ
φρόνημα ὅμως τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι τοῦτο, τὸ «μετα-πατερικὸ» καὶ
«μετα-συνοδικό»· κατὰ τὴν πρόταση τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης «παυσώμεθα τοῦ θέλειν εἶναι τῶν
διδασκάλων διδάσκαλοι. Μισήσωμεν τὸ λογομαχεῖν ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων.
Πιστεύσωμεν ὡς οἱ Πατέρες ἡμῶν παραδεδώκασιν. Οὐκ ἐσμὲν τῶν πατέρων
σοφώτεροι· οὐκ ἐσμὲν τῶν διδασκάλων ἀκριβέστεροι». Τῶν
διδασκάλων, τῶν ὁποίων ὑποκριτικῶς τοὺς λόγους οἱ Οἰκουμενισταὶ χρησιμοποιοῦν,
τὰ ἱ. Λείψανα καὶ τὶς ἱ. Εἰκόνες ἀσπάζονται καὶ τὶς ἑορτὲς τιμοῦν,«τούτους ὁμολογοῦντες εἰδέναι,
τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνούμενοι».
Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Το να πιστέψουμε στην αρχή και
να υπακούσουμε, όταν κληθούμε από το Θεό, εξαρτάται από τη δική μας ευγνώμονα
διάθεση• μετά όμως από τη θεμελίωση της πίστεως μέσα μας έχουμε ανάγκη από τη
βοήθεια του Αγ. Πνεύματος, για να μείνει διαρκώς ακλόνητη
και αμετάβλητη. Γιατί, ούτε ο Θεός ούτε η χάρη του Αγ. Πνεύματος προλαβαίνει τη
δική μας προαίρεση, γιατί προκαλεί βέβαια αλλά περιμένει, ώστε από μόνοι μας
και με την ελεύθερη θέλησή μας να προσέλθουμε , τότε μας παρέχει όλη τη δική
Του συμμαχία και βοήθεια. . Πως όμως θα μπορέσουμε να προσελκύσουμε την
βοήθειας του Αγ. Πνεύματος και το Το πείσουμε να μείνει κοντά μας; Με τα αγαθά
έργα και τον άριστο τρόπο ζωής.
Η πίστη χρειάζεται τη βοήθεια και την παραμονή του Αγ. Πνεύματος , για να μείνει ακλόνητη, ενώ η βοήθεια του Αγ. Πνεύματος συνήθως παραμένει κοντά μας, όταν η ζωή μας είναι καθαρή και η διαγωγή μας άριστη. Γιατί δεν είναι δυνατόν εκείνος που ζει αμαρτηλή ζωή, πραγματικά δεν είναι δυνατόν να μην κλονίζεται στην πίστη. Και για να πεισθείτε ότι αυτό είναι αληθινό και ότι οι κακές πράξεις καταστρέφουν τη σταθερότητα της πίστεως, άκουσε τι λέγει ο Απ. Παύλος γράφοντας στον Τιμόθεο: «Για να είσαι», λέγει, «συνεχώς επιστρατεύμενος στον καλόν αγώνα, έχοντας πίστη και αγαθή συνείδηση» (η αγαθή όμως συνείδηση μπορεί να υπάρξει μόνον σαν καρπός ορθής ζωής και ορθών πράξεων) «την οποία συνείδηση» λέει, «μερικοί την κατέπνιξαν και για αυτό εναυάγησαν και στην πίστη». Γιατί ότι ακριβώς είναι η τροφή για το σώμα, αυτό είναι και η διαγωγή για την πίστη• και όπως ακριβώς η φύση της σάρκας μας είναι τέτοια ώστε να μην μπορεί να διατηρηθεί χωρίς τροφή, έτσι και η πίστη δεν συντηρείται χωρίς καλά έργα• γιατί «η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή».
Το φλεγόμενο κελί.
Ρώτησαν κάποτε τον αββά Παλλάδιο, πού καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη:
-Κάνε αγάπη, πάτερ, και πες μας από ποια αιτία έγινες μοναχός;
-Στην πατρίδα μου, απάντησε εκείνος, μισό χιλιόμετρο μακριά από το τείχος, ζούσε ένας έγκλειστος μοναχός πού λεγόταν Δαβίδ. Είχε έρθει από τη Μεσοποταμία. Ήταν πολύ ενάρετος, ελεήμων και εγκρατής. Έμεινε κλεισμένος και προσευχόμενος στο κελί του, περίπου εβδομήντα χρόνια!
Εκείνο τον καιρό, εξ αιτίας βαρβαρικών επιδρομών, τα τείχη της Θεσσαλονίκης φυλάγονταν μέρα και νύχτα από τούς στρατιώτες.
Ένα βράδυ οι φρουροί του τείχους πού ήταν προς το μέρος του κελιού του εγκλείστου, είδαν να βγαίνουν φλόγες από τα παράθυρά του. Σκέφτηκαν ότι κάποιοι βάρβαροι πλησίασαν και έβαλαν φωτιά στο κελί. Όταν όμως ξημέρωσε, βγήκαν έξω και βρήκαν τον γέροντα ζωντανό και το κελί απείραχτο! Έμειναν γι’ αυτό έκπληκτοι... Την άλλη νύχτα ξαναβλέπουν φλόγες στο κελί. Το ίδιο γινόταν και τις επόμενες νύχτες. Το παράδοξο φαινόμενο έγινε γνωστό σ’ όλη την πόλη και πολλοί πήγαιναν και αγρυπνούσαν στο τείχος για να δουν το φλεγόμενο κελί. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του γέροντα. Αφού λοιπόν αντίκρισα το θαύμα, όχι μια και δύο, αλλά πολλές φορές είπα μέσα μου:
«Αν ο Θεός χαρίζει τόση δόξα στους δούλους Του στον κόσμο αυτό, πόση θα τούς χαρίσει στην αιωνιότητα, όταν σαν ήλιος θα λάμψη το πρόσωπό τους!». Αυτή ήταν η αιτία να φορέσω το μοναχικό τούτο σχήμα.
-Κάνε αγάπη, πάτερ, και πες μας από ποια αιτία έγινες μοναχός;
-Στην πατρίδα μου, απάντησε εκείνος, μισό χιλιόμετρο μακριά από το τείχος, ζούσε ένας έγκλειστος μοναχός πού λεγόταν Δαβίδ. Είχε έρθει από τη Μεσοποταμία. Ήταν πολύ ενάρετος, ελεήμων και εγκρατής. Έμεινε κλεισμένος και προσευχόμενος στο κελί του, περίπου εβδομήντα χρόνια!
Εκείνο τον καιρό, εξ αιτίας βαρβαρικών επιδρομών, τα τείχη της Θεσσαλονίκης φυλάγονταν μέρα και νύχτα από τούς στρατιώτες.
Ένα βράδυ οι φρουροί του τείχους πού ήταν προς το μέρος του κελιού του εγκλείστου, είδαν να βγαίνουν φλόγες από τα παράθυρά του. Σκέφτηκαν ότι κάποιοι βάρβαροι πλησίασαν και έβαλαν φωτιά στο κελί. Όταν όμως ξημέρωσε, βγήκαν έξω και βρήκαν τον γέροντα ζωντανό και το κελί απείραχτο! Έμειναν γι’ αυτό έκπληκτοι... Την άλλη νύχτα ξαναβλέπουν φλόγες στο κελί. Το ίδιο γινόταν και τις επόμενες νύχτες. Το παράδοξο φαινόμενο έγινε γνωστό σ’ όλη την πόλη και πολλοί πήγαιναν και αγρυπνούσαν στο τείχος για να δουν το φλεγόμενο κελί. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του γέροντα. Αφού λοιπόν αντίκρισα το θαύμα, όχι μια και δύο, αλλά πολλές φορές είπα μέσα μου:
«Αν ο Θεός χαρίζει τόση δόξα στους δούλους Του στον κόσμο αυτό, πόση θα τούς χαρίσει στην αιωνιότητα, όταν σαν ήλιος θα λάμψη το πρόσωπό τους!». Αυτή ήταν η αιτία να φορέσω το μοναχικό τούτο σχήμα.
Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Όταν απολαμβάνουμε την πρόνοια του Θεού, όχι μόνον των πονηρών ανθρώπων τα εχθρικά σχέδια μπορούμε να αποφύγουμε, αλλά, και σε ανήμερα και άγρια θηρία αν περιπέσουμε, δεν θα πάθουμε κανένα κακό. Γιατί ο Κύριος των όλων δείχνοντας την μεγάλη και περίσσια δύναμή Του, και των θηρίων μεταβάλει την φύση και την μετατρέπει σε ημερότητα προβάτων, χωρίς να τα μετακινεί από τη θηριωδία τους, αλλά, αφήνοντάς τα στη φύση τους, τα κάνει να συμπεριφέρονται σαν πρόβατα. Κι αυτό μπορεί να το δει κανείς όχι μόνο στα θηρία, αλλά και στα ίδια τα στοιχεία της φύσεως. Γιατί, όταν Αυτός θέλει, και τα στοιχεία της φύσεως ξεχνούν τη δική τους ιδιότητα και ούτε η φωτιά δείχνει την ενέργεια της φωτιάς.
Η λανθασμένη στρατηγική της επιλογής νεοσουλτάνων
Tου Κ. Χολέβα.
Κάθε λογικός άνθρωπος με ανθρωπιστικά και δημοκρατικά αισθήματα διαφωνεί με την κατάχρηση βίας που εφαρμόζει η τουρκική αστυνομία κατά διαδηλωτών. Από εκεί και πέρα, όμως, θεωρώ αφελές και εθνικά επιζήμιο να παίρνουμε το μέρος της μιας ή της άλλης παράταξης ή πολιτικής προσωπικότητας της Τουρκίας. Ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου είναι νεοοθωμανιστές και μεταξύ άλλων αρνούνται ότι το Καστελόριζο ανήκει στην Ελλάδα. Ομως ο αντίπαλός τους Κιλιτσντάρογλου στηρίζεται στις λόγχες του στρατού και για να σχηματίσει κυβέρνηση θα χρειαστεί τη στήριξη και συμμετοχή των ακραίων εθνικιστών του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (κόμμα Εθνικιστικής Δράσης - ΜΗΡ). Και τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα συμφωνούν απολύτως στην επιθετικότητα κατά της Ελλάδας. Ας μην κάνουμε επιλογή νεοσουλτάνων και ας αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος.
Κάθε λογικός άνθρωπος με ανθρωπιστικά και δημοκρατικά αισθήματα διαφωνεί με την κατάχρηση βίας που εφαρμόζει η τουρκική αστυνομία κατά διαδηλωτών. Από εκεί και πέρα, όμως, θεωρώ αφελές και εθνικά επιζήμιο να παίρνουμε το μέρος της μιας ή της άλλης παράταξης ή πολιτικής προσωπικότητας της Τουρκίας. Ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου είναι νεοοθωμανιστές και μεταξύ άλλων αρνούνται ότι το Καστελόριζο ανήκει στην Ελλάδα. Ομως ο αντίπαλός τους Κιλιτσντάρογλου στηρίζεται στις λόγχες του στρατού και για να σχηματίσει κυβέρνηση θα χρειαστεί τη στήριξη και συμμετοχή των ακραίων εθνικιστών του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (κόμμα Εθνικιστικής Δράσης - ΜΗΡ). Και τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα συμφωνούν απολύτως στην επιθετικότητα κατά της Ελλάδας. Ας μην κάνουμε επιλογή νεοσουλτάνων και ας αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος.
H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more
Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2012
15 .560 .000, δεκαπέντε εκατομμύρια πεντακόσιες εξήντα χιλιάδες ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και
μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
Με την έντεχνη από το
1980 αλλοίωση της ομοιογένειας
των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
Και τώρα με την σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε
μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού
πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να
πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.
Αυτοκτονούμε!!!
Οι Ιρλανδοί αγωνίζονται!
Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο του Δουβλίνου, το Σάββατο διαμαρτυρόμενοι κατά του κυβερνητικού σχεδίου να επιτραπεί η περιορισμένη πρόσβαση στην άμβλωση, στις περιπτώσεις όπου η ζωή μιας γυναίκας είναι σε κίνδυνο.
Οι διοργανωτές ανέφεραν ότι πάνω από 40.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το κυβερνητικό μέγαρο στο πλαίσιο της οργάνωσης της αποκαλούμενης «Εθνικής Αγρυπνίας για τη Ζωή». Η συγκέντρωση χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη διαδήλωση κατά των αμβλώσεων στην ιστορία της Ιρλανδίας. «Η σημερινή προσέλευση δείχνει ότι η ιρλανδική κοινωνία ανησυχεί όλο και περισσότερο για τις νομοθετικές ενέργειες της κυβέρνησης σχετικά με την άμβλωση», ανέφερε η Καρολάιν Σίμονς μια από τις εκπροσώπους των συγκεντρωμένων.
Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη;
Ο π. Θεοφάνης
είδεν εις όραμά του, εις τας αρχάς του ιθ΄ (19ου) αιώνος, τη βοηθεία
του Οσίου Νείλου, όρασιν φοβεράν και προφητικήν δια τους Αγιορείτας Πατέρας των
ημερών μας και δι΄ ολόκληρον την Ελλάδα, της οποίας Σκέπη μοναδική ην και εστίν
η Θεοτόκος. Εόρακε ούτος εν πλήθος παλαιών Αγιορειτών Πατέρων λέγοντες: «Ω,
ποία ταλαιπωρία συνέβη εις την άμπελον ταύτην ; πως ησθένησαν τα κλήματα όλα
ταύτα;» Και πλείστα άλλα τοιαύτα, εκφράζοντες δε ούτοι την ανησυχίαν των δια τους
νυν πατέρας τους καλλιεργούντας νωχελικώς και νεωτεριστικώς το Περιβόλιον της Παναγίας.
Ηκούσυη κατόπιν φωνή ερχομένη έσωθεν βροντής λέγουσα: «Άρατε την σκέπην ταύτην
ότι η άμπελος αυτή ηχρειώθη και ου χρήζει της σκέπης ταύτης». Οι πολιοί ούτοι
Όσιοι Πατέρες ήρχισαν βοώντες μεγαλοφώνως: «Παύσον Κύριε την οργήν σου κατά της
αμπέλου ταύτης, μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου από την άμπελον ταύτην. Επάκουσον
της φωνής του στεναγμού ημών και παύσον την αγανάκτησίν σου, ότι πολλούς και
μεγάλους κόπους κατεβάλομεν εις την άμπελον». Και πάλιν φωνή ηκούσθη εκ της βροντής
λέγουσα: «Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη;
Ηβουλήθην πέμψας αγγέλους Σατανά του ερημώσαι την άμπελον ταύτην, ότι ατιμίαν
αντί καρπόν φέρει». Ο π. Θεοφάνης βλέπει εν συνεχεία Γυναίκα ερχομένην από την
Εκκλησίαν της Παναγίας κρατούσαν Βρέφος εις τας αγκάλας Της και είπε προς τους πατέρας
εκείνους: «Παύσατε, ω οσιώτατοι πατέρες τι; Δεν βλέπετε την άμπελον ότι
εξέκλινε και αντί καρπού φέρει εργασίαν ψυχοφθορίας;» Οι δε πατέρες εστράφησαν
τότε προς την Θεοτόκον με θρήνον και κλαυθμόν λέγοντες: «Παντάνασσα Δέσποινα,
φείσαι της αμπέλου ταύτης της παρά Σου φυτευθείσης. Δέξαι την δέησιν ημών των
αναξίων δούλων σου. Μη παραδώσης εις αιχμαλωσίαν την άμπελον ταύτην». Και ευθύς
το Βρέφος Αυτής εβόησε: «Που είναι ο καρπός της αμπέλου ταύτης;» και έκαμε
νεύμα δια της χειρός Του να συμμαζώσουν το πανίον (την σκέπην). Η δε Κυρία Θεοτόκος
εκράτησε την χείρα του Βρέφους και έβαλε την δεξιάν Της εις το στόμα Τούτου και
ημπόδισε να ποιήση νεύμα και να κράξη την εγκατάλειψιν του Αγίου Όρους.
Όλο το κείμενο : http://antioikoumenistes.blogspot.ca/2013/06/blog-post_10.html
Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)
Αναμφιβόλως τα
μυστήρια της Εκκλησίας είναι δόγματα της πίστεώς μας και της σωτηρίας μας. Όμως
και αι άγιαι αρεταί του Χριστού είναι επίσης δόγματα της πίστεώς μας και της
σωτηρίας μας. κάθε μυστήριον της Εκκλησίας είναι δόγμα και κάθε ευαγγελική
αρετή είναι δόγμα της χριστιανικής ζωής. Και τα μυστήρια και αι αρεταί
αποτελούν ένα οργανικόν και αδιαίρετον γεγονός της σωτηρίας. Τα ευαγγελικά αυτά
δόγματα είναι πάντοτε απαραίτητα και αναλλοίωτα και πάντοτε αναγκαία δι΄ όλα τα
μέλη της Εκκλησίας. Αι ευαγγελικαί αρεταί είναι θεανθρώπιναι δυνάμεις
πηγάζουσαι από τον Θεάνθρωπον Χριστόν και έχουσαι την δύναμιν της θεοποιήσεως,
της μεταμορφώσεως, της θεανθρωποποιήσεως. Αυτή είναι η βασική διαφορά μεταξύ
των ευαγγελικών θεανθρωπίνων αρετών και των εξωχριστιανικών φιλοσοφικών,
θρησκευτικών, πολιτιστικών κ.ο.κ.
Καλύφθηκε η ζήτηση για ιεροδιδάσκαλους στη Ροδόπη
ΔΙΑΨΕΥΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΣΣΑΝΔΡΕΣ11.06.2013 |
Κατατέθηκαν 57 αιτήσεις για σύνολο 45 θέσεων, που προβλέπονταν από την προκήρυξη
για τη Μουφτεία Κομοτηνής
Το έργο τους θα είναι να διδάξουν το κοράνι στα τεμένη ή σε δημόσια σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της περιοχής, σε μαθητές μουσουλμάνους οι οποίοι έχουν απαλλαγεί από το μάθημα των θρησκευτικών
|
Μέτσο Τζαμαλή, μουφτής Κομοτηνής, Σαδίκ Ισμαήλ Ιμπραχήμ, εκπαιδευτικός στο Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο του Δήμου Ιάσμου, Μπαντάουι Χάσαν επίκουρος καθηγητής Μεσαιωνικής Ιστορίας του Αραβοϊσλαμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιμάμ Τεφήκ Αμπτουλάχ θεολόγος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου ΑλΑζχάρ και δρ. Χαλήλ Τζιχάντ πτυχιούχος Ισλαμικού Πανεπιστημίου Μεδίνας με ειδίκευση στον Ιερό Ισλαμικό Νόμο, κάτοχο Μεταπτυχιακού τίτλου Σπουδών στο Ισλαμικό Ιερό Κήρυγμα και Διδάκτορα Ισλαμικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Μεδίνας.
Η παραπάνω πενταμελής επιτροπής θα επιλέξει τους καταλληλότερους ανάμεσα στους 57 ενδιαφερόμενους, που κατέθεσαν τα χαρτιά τους για τις 45 θέσεις ιεροδιδασκάλων, που προκηρύχτηκαν στα μέσα Μαΐου. Όπως είναι γνωστό 90 ιεροδιδασκάλους που θα πραγματοποιήσουν τη διδασκαλία του Κορανίου στα τεμένη της Θράκης ή σε δημόσια σχολεία της περιοχής, θα προσλάβει η κυβέρνηση. Σχετική απόφαση υπογράφηκε από τους υπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Παιδείας και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 15 Μαΐου.
H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more
|
Θύελλα «Ρεπούση»: Ἀπό τό «συνωστισμό» μέχρι τό Ζάλογγο, καί τήν ὁμοφυλοφιλία.
Μετά τίς πρόσφατες δηλώσεις τῆς Κας Ρεπούση γιά τόν «Μύθο» τοῦ Χοροῦ τοῦ Ζαλόγγου, τήν προκλητική ἀποχώρησή της ἀπό τό Κοινοβούλιο κατά τήν ἑνός λεπτοῦ σιγή ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῆς Γενοκτονίας τῶν Ποντίων (καί τίς γνωστές παλαιότερες τοποθετήσεις περί «συνωστισμοῦ» ἀντί Σφαγῆς τῆς Σμύρνης), φαίνεται ἡ βουλευτής τῆς ΔΗΜΑΡ νά προσπαθεῖ νά τό «μαζέψει» ... τό «μάζεψε ὅμως»; Γιά νά δοῦμε.
Ἀναφέρουμε κάποιες ἀπό τίς δηλώσεις της στήν προσπάθεια τοῦ «μαζέματος»:
H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more
Ο Γερο - Ευλόγιος (Χατζή - Γεώργης)
Πάνω από τις Καρυές, προς το Βατοπέδι, είναι το Κελλί του Αγίου Γεωργίου
«Φανερωμένου». Εκεί ασκήτευαν έξι «Χατζή - Γεωργιάτες» με Γέροντα τον
μεγαλύτερο παράδελφό τους, Γερο - Ευλόγιο.
Αργότερα δε, είχαν προστεθή άλλοι δύο αδελφοί στην Συνοδία τους, ο Πατήρ
Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, και έγιναν εγγόνια του Χατζή - Γεώργη.
Χαίρεται κανείς, όταν βλέπη αυτή την αγία Πατερική συνέχεια και θεία μετάδοση της Καλογερικής, από τους Όσιους Παππούδες στον Όσιο Πατέρα Χατζή - Γεώργη, και από τον Πατέρα στα παιδιά και στα εγγόνια! Αξίζει, φυσικά, να γράψη πολλά γι' αυτούς, όπως και για τον Γερο - Ευλόγιο. Επειδή όμως έγραψε και ένας Πατέρας από την Σιμωνόμετρα, πατριώτης του, γι' αυτό εγώ θα περιοριστώ μόνο σ' ένα περιστατικό από το τέλος της ζωής του, πως πάλευε με τους δαίμονες μέχρι τα βαθιά του γεράματα ο αθλητής του Χριστού Γερο - Ευλόγιος!
Όταν είχε γεράσει πια ο Γέροντας, αφού είχε περάσει τα εκατό του χρόνια, καθόταν σ' έναν καναπέ και έλεγε συνέχεια την ευχή. Μιά μέρα λοιπόν οι δύο υποτακτικοί του, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, είχαν πάει να μάσουν ελιές, και ο Γέροντας έκλεισε την πόρτα και ακουμπισμένος στον καναπέ έλεγε την ευχή. Για μιά στιγμή άκουσε πολύ θόρυβο μέσα στο κελλί του και διέκοψε την ευχή. Όρμησαν τότε επάνω του τριάντα δαίμονες, τον πέταξαν κάτω στο πάτωμα και τον έδειραν γερά. Φυσικά, δεν μπορούσε να σηκωθή πια το Γεροντάκι μετά από τόσο πολύ ξύλο! Όταν έγινε μεσημέρι, γύρισαν οι Πατέρες από την δουλειά και φώναζαν τον Γέροντα να τους ανοίξει την πόρτα.
Αλλά πού να ακούση το καημένο Γεροντάκι και πώς να σηκωθή στην κατάσταση πού βρισκόταν; Ο Πατήρ Γεώργιος, ανήσυχος, πέρασε από ένα παραθυράκι, άνοιξε την πόρτα, και προχώρησαν και οι δύο Πατέρες με αγωνία στο κελλί του Γέροντα. Αλλά τί να ιδούν; Τον Γερο - Ευλόγιο πεσμένο στο πάτωμα, χτυπημένο και να τους λέη ψύχραιμα:
-Ακούς! τριάντα δαίμονες μαζεύτηκαν, για να μρ δείρουν! δεν ήταν ένας και δύο!
Στο κελλί του, είχε έναν ξύλινο Σταυρό κρεμασμένο και μπροστά Του συνήθως προσευχόταν. Κάποτε, την ώρα πού προσευχόταν, ήρθε ένας διάβολος από το παράθυρο, για να πειράξη τον Γέροντα.
Βλέπει ξαφνικά ο Γερο - Ευλόγιος τον Σταυρό να ξεκρεμιέται μόνος Του, να πλησιάζη τον διάβολο, και να εξαφανίζεται αμέσως ο έξω από εδώ. Μετά είδε πάλι τον Σταυρό μόνο Του να ξανακρεμιέται στην θέση του.
Έτσι αγωνιζόταν ο Γερο - Ευλόγιος μέχρι τα εκατόν οκτώ του χρόνια. Και αφού ωρίμασε πια πνευματικά και έπρεπε να αναχώρηση απ' αυτή την ζωή για την αιώνια με τον πνευματικό του πλούτο, έλαβε πληροφορία από τον Θεό να ετοιμασθή και να ετοιμάση και τα Καλογέρια του, δίνοντας τις τελευταίες του συμβουλές μαζί με την ευχή του:
-Εγώ, Καλογέρια μου, φεύγω πιά, πηγαίνω κοντά στον Άγιο Αντώνιο. Αργότερα θα έρθετε κι εσείς εκεί κοντά, στον Παράδεισο. Εσύ, Πάτερ Γεώργιε, θα ζήσης ογδόντα χρόνια.
Ζήτησε μετά και κοινώνησε και ανεπαύθη εν Κυρίω, ο ευλογημένος του Θεού Ευλόγιος στίς 11-4-1948.
Ο Πατήρ Γεώργιος λοιπόν, όταν έκλεισε τα ογδόντα, έλεγε: - Εφέτος θα πεθάνω' έτσι μου είπε ο Γέροντας.
Ο γιατρός βλέποντας την δυνατή κράση του, του έλεγε:
- Εσύ θα ζήσης άλλα τριάντα χρόνια.
Μόλις έκλεισε τα ογδόντα ο Πατήρ Γεώργιος, έκλεισε και τα μάτια του, και όλοι θαύμασαν!
Χαίρεται κανείς, όταν βλέπη αυτή την αγία Πατερική συνέχεια και θεία μετάδοση της Καλογερικής, από τους Όσιους Παππούδες στον Όσιο Πατέρα Χατζή - Γεώργη, και από τον Πατέρα στα παιδιά και στα εγγόνια! Αξίζει, φυσικά, να γράψη πολλά γι' αυτούς, όπως και για τον Γερο - Ευλόγιο. Επειδή όμως έγραψε και ένας Πατέρας από την Σιμωνόμετρα, πατριώτης του, γι' αυτό εγώ θα περιοριστώ μόνο σ' ένα περιστατικό από το τέλος της ζωής του, πως πάλευε με τους δαίμονες μέχρι τα βαθιά του γεράματα ο αθλητής του Χριστού Γερο - Ευλόγιος!
Όταν είχε γεράσει πια ο Γέροντας, αφού είχε περάσει τα εκατό του χρόνια, καθόταν σ' έναν καναπέ και έλεγε συνέχεια την ευχή. Μιά μέρα λοιπόν οι δύο υποτακτικοί του, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, είχαν πάει να μάσουν ελιές, και ο Γέροντας έκλεισε την πόρτα και ακουμπισμένος στον καναπέ έλεγε την ευχή. Για μιά στιγμή άκουσε πολύ θόρυβο μέσα στο κελλί του και διέκοψε την ευχή. Όρμησαν τότε επάνω του τριάντα δαίμονες, τον πέταξαν κάτω στο πάτωμα και τον έδειραν γερά. Φυσικά, δεν μπορούσε να σηκωθή πια το Γεροντάκι μετά από τόσο πολύ ξύλο! Όταν έγινε μεσημέρι, γύρισαν οι Πατέρες από την δουλειά και φώναζαν τον Γέροντα να τους ανοίξει την πόρτα.
Αλλά πού να ακούση το καημένο Γεροντάκι και πώς να σηκωθή στην κατάσταση πού βρισκόταν; Ο Πατήρ Γεώργιος, ανήσυχος, πέρασε από ένα παραθυράκι, άνοιξε την πόρτα, και προχώρησαν και οι δύο Πατέρες με αγωνία στο κελλί του Γέροντα. Αλλά τί να ιδούν; Τον Γερο - Ευλόγιο πεσμένο στο πάτωμα, χτυπημένο και να τους λέη ψύχραιμα:
-Ακούς! τριάντα δαίμονες μαζεύτηκαν, για να μρ δείρουν! δεν ήταν ένας και δύο!
Στο κελλί του, είχε έναν ξύλινο Σταυρό κρεμασμένο και μπροστά Του συνήθως προσευχόταν. Κάποτε, την ώρα πού προσευχόταν, ήρθε ένας διάβολος από το παράθυρο, για να πειράξη τον Γέροντα.
Βλέπει ξαφνικά ο Γερο - Ευλόγιος τον Σταυρό να ξεκρεμιέται μόνος Του, να πλησιάζη τον διάβολο, και να εξαφανίζεται αμέσως ο έξω από εδώ. Μετά είδε πάλι τον Σταυρό μόνο Του να ξανακρεμιέται στην θέση του.
Έτσι αγωνιζόταν ο Γερο - Ευλόγιος μέχρι τα εκατόν οκτώ του χρόνια. Και αφού ωρίμασε πια πνευματικά και έπρεπε να αναχώρηση απ' αυτή την ζωή για την αιώνια με τον πνευματικό του πλούτο, έλαβε πληροφορία από τον Θεό να ετοιμασθή και να ετοιμάση και τα Καλογέρια του, δίνοντας τις τελευταίες του συμβουλές μαζί με την ευχή του:
-Εγώ, Καλογέρια μου, φεύγω πιά, πηγαίνω κοντά στον Άγιο Αντώνιο. Αργότερα θα έρθετε κι εσείς εκεί κοντά, στον Παράδεισο. Εσύ, Πάτερ Γεώργιε, θα ζήσης ογδόντα χρόνια.
Ζήτησε μετά και κοινώνησε και ανεπαύθη εν Κυρίω, ο ευλογημένος του Θεού Ευλόγιος στίς 11-4-1948.
Ο Πατήρ Γεώργιος λοιπόν, όταν έκλεισε τα ογδόντα, έλεγε: - Εφέτος θα πεθάνω' έτσι μου είπε ο Γέροντας.
Ο γιατρός βλέποντας την δυνατή κράση του, του έλεγε:
- Εσύ θα ζήσης άλλα τριάντα χρόνια.
Μόλις έκλεισε τα ογδόντα ο Πατήρ Γεώργιος, έκλεισε και τα μάτια του, και όλοι θαύμασαν!
ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΔΟΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝ
----------
Προωθημένο μήνυμα ----------
Από:
Ημερομηνία: 10 Ιουνίου 2013 - 11:32 μ.μ.
Θέμα: Fwd: Ε Π Ε Ι Γ Ο Ν !!!! ΑΡΧΙΣΕ Η ΙΣΧΥς ΤΟΥ...
Προς:
Από:
Ημερομηνία: 10 Ιουνίου 2013 - 11:32 μ.μ.
Θέμα: Fwd: Ε Π Ε Ι Γ Ο Ν !!!! ΑΡΧΙΣΕ Η ΙΣΧΥς ΤΟΥ...
Προς:
ΓΙΑ ΤΗΝ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ [ 1η του ιουνη]
-
ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΑΡΝΗΣΕΩΣ απο οικογενειες,παρεες,ομαδες, ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ !!!!
.
http://www.inka.gr/?p=1181
Δήλωση άρνησης «επίταξης»
οργάνων
ΦΕΒ
2013
2013
04
on Δικαιώματα, Δότες
οργάνων, Οδηγίες, Υγεία |
Κυριακή,
3 Φεβρουαρίου 2013
ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ
ΔΟΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝ
Προς
τον
· Εθνικό
Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων
- Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα - Φαξ: 2107255066, τηλ: 2132027021, 2132027017, (υπόψη κ. Προέδρου)
Κοινοποίηση:
· Πανελλήνιο
Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) - Πλουτάρχου 3, Αθήνα 10675 - Φαξ: 2107258663, τηλ:
2107258660-2, 2107295031-2 (υπόψη κ. Προέδρου)
· ΙΝΚΑ /
Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας - Γ΄ Σεπτεμβρίου 13, 10432 Αθήνα -Φαξ: 2103633976, τηλ:
2103632443.
· ...................................................
......................................................
Κύριοι,
ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΔΟΤΗΣ
ΟΡΓΑΝΩΝ
Με
την παρούσα υπεύθυνη δήλωσή μου, (γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου περί
ψευδούς δηλώσεως) σας δηλώνω ότι: σε περίπτωση θανάτου μου δεν επιθυμώ να
ληφθούν τα όργανά μου και οι ιστοί μου προς μεταμόσχευση, δεν επιτρέπω σε
κανέναν (συγγενή μου ή τρίτο ή οποιονδήποτε φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό), σε
οποιονδήποτε χρόνο, και για οποιαδήποτε αιτία, να ανακαλέσει αυτή την απόφασή
μου ομοίως δεν εκχωρώ σε κανέναν, κανένα δικαίωμα στη σωματική μου ακεραιότητα
(όπως το «τέστ άπνοιας») πριν και μετά τη σωματική μου αποβίωση. Η παρούσα
μπορεί να ανακληθεί μόνο από εμένα με συμβολαιογραφική πράξη.
Επίσης
αιτούμαι να γνωστοποιήσετε την παρούσα προς όλους τους αρμόδιους φορείς του
δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, που με οποιονδήποτε τρόπο εμπλέκονται με το θέμα
(και συνεπώς τους θεωρώ ενημερωμένους).
Τα
ανωτέρω ισχύουν και για τα ανήλικα τέκνα μου.
Ονοματεπώνυμο
Ημερομηνία γέννησης
·
_
·
_
·
_
·
_
Ο δηλών (Ονοματεπώνυμο,
πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση
κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας.)
Τόπος και ημερομηνία
Υπογραφή
ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Α) Συμπληρώστε
το έντυπο δήλωσης με όλα τα στοιχεία που αναγράφονται και βεβαιώστε
την υπογραφή σας από Δημόσια Αρχή (ΚΕΠ, Αστυνομία, Δήμο κτλ), και κρατείστε
αντίγραφο. Αν έχετε παιδιά συμπληρώστε τα. Προσοχή όμως, μόλις συμπληρώσουν τα
παιδιά τα 18 χρόνια θα πρέπει να κάνουν μόνα τους, πάλι τη δήλωση.
Β) Στείλτε
την πρωτότυπη δήλωση στον Εθνικό
Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) με έναν από τους τρεις παρακάτω
τρόπους: Είτε με απευθείας παράδοση, είτε με αποστολή (με κούριερ ή με φαξ όχι
με συστημένο), είτε με δικαστικό επιμελητή. Κρατείστε το αποδεικτικό αποστολής,
ζητείστε αριθμό πρωτοκόλλου και αναμείνατε την επιβεβαιωτική επιστολή.
Γ) Κοινοποιήστε τη
δήλωση στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ), στο ΙΝΚΑ (ή και σε άλλο φορέα που
εσείς κρίνετε) με κούριερ ή με φαξ (εδώ μη ζητάτε αριθμό πρωτοκόλλου).
Δ) Ενημερώστε φίλους,
συγγενείς, και τον οικογενειακό σας γιατρό, ότι δεν είσαστε δότης οργάνων.
Ετικέτες
Απάτες Δικαιώματα ΔιόδιαΔότες οργάνων Ελληνικά προιόνταΙΝΚΑ ΙδιωτικοποιήσειςΚαταναλωτές ΚράτοςΜπουκοτάζ Νερό ΟδηγίεςΠεριβάλλον Τράμ ΤράπεζεςΥγεία Χαράτσι Χρέη
Σύνδεσμοι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)