Η.ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ_ΒΟΥΛΗ_7-7-2012

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2011

 15 .210 .000, δεκαπέντε  εκατομμύρια διακόσιες δέκα χιλιάδες ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από τις αμβλώσεις!!!

 Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων εκ 3.000. 000 λαθρομεταναστών, οι περισσότεροι εξ αυτών  Μουσουλμάνοι.

 Και τώρα με την έντεχνη σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμεν!!!

Έτσι, για να μη ξεχνούμε μερικά βασικά πράγματα της πίστης μας :

Το Περιβόλι της Παναγίας
αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)


Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Ντοκουμέντ​ο: Η είσοδος του Κεμάλ στη Σμύρνη, μετά την πυρπόλησή της

Βίντεο -ντοκουμέντο, το οποίο έρχεται στο φως για πρώτη φορά από τουρκική ιστοσελίδα, δείχνει εικόνες από την είσοδο του Κεμάλ Ατατούρκ στη Σμύρνη, επικεφαλής των τουρκικών στρατευμάτων, το 1922.

Η ανταποκρίτρια του Αντέννα στην Κωνσταντινούπολη, Μαρία Ζαχαράκη, έστειλε τις εικόνες που ήταν πράγματι εντυπωσιακές. Όπως εξήγησε, είναι τραβηγμένες την επόμενη μέρα της πυρπόλησης της Σμύρνης!
«Ο τουρκικός λαός υποδέχεται με σημαίες και τραγούδια τον απελευθερωτικό στρατό που ήρθε να σώσει την πόλη από τους Έλληνες. Υποδέχεται τον νικηφόρο στρατηγό Κεμάλ, ο οποίος έριξε τους Έλληνες στη θάλασσα», αναφέρει χαρακτηριστικά το τουρκικό σάιτ!

http://www.aixmi.gr

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

f) Τα Μυστήρια

Το σημαντικώτερον αποτέλεσμα της εκφραγκο-λατινικεύσεως της Ορθοδόξου θεολογικής παιδείας τον 18ον και 19ον αιώνα, υπήρξεν η εξαφάνισις από τα δογματικά εγχειρίδια, και ιδίως από τα κεφάλαια περί μυστηρίων, της υπάρξεως των μελών του σώματος του Χριστού εντός των πλαισίων της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και της θεώσεως, παρ' ότι τα λειτουργικά κείμενα ακριβώς ταύτα προϋποθέτουν. Επερασμένα από Ρωσικά και Λατινικά εγχρειρίδια ελησμόνησαν το γεγονός το μυστήριον της ιερωσύνης προϋποθέτει την θέωσιν, δηλαδή την προφητείαν, "μή αμέλει του εν σοί χαρίσματος, ό εδόθη σοι δια προφητείας μετά επιθέσεως των χειρών του πρεσβυτερίου. (Α' Τιμ. 4:14)" 

Συνεχίζεται.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Ελάτε να συλλαβήσωμεν εν προσευχή το Ευαγγέλιον της Ορθοδοξίας και την Ορθοδοξίαν του Ευαγγελίου. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ο αγιασμός μας και ο φωτισμός μας, το φως μας και η παιδεία μας (πρβλ. Α΄ Κορ. 1,30. Ιωάν. 8,12). Αυτός έχει οδεύσει όλην την οδόν της ανθρωπίνης ζωής και κατέστησε δυνατόν το όλον έργον του αγιασμού και φωτισμού του ανθρώπου με την αιωνίαν αλήθειαν και την αιωνίαν ζωήν. Εάν έλθης εις απορίαν έμπροσθεν πράγματός τινος ή είσαι εις αμηχανίαν τι να κάμης, στρέψε το βλέμμα σου προς τον Κύριον Ιησούν και ερώτησε τον εαυτόν σου: αυτό το πράγμα θα το έκαμε Εκείνος; Και εάν θα το έκανε Εκείνος, κάμε το και συ, διότι θα είναι αυτό άγιον και θα αγιάζη και φωτίζη. Εάν όμως δεν θα το έκανε Εκείνος, μη το κάμης και συ, διότι θα είναι ανόσιον, και θα οδηγή εις το σκότος και τον θάνατον.                                                                                                    
Μέσα εις τας συνθήκας αυτής της ζωής, ο άνθρωπος αποκτά την αγιότητα, ζων την θείαν δικαιοσύνην του Χριστού ως περιεχόμενον της προσωπικότητός του (πρβλ. Ρωμ. 6, 19). Η ψυχή αγιάζεται και φωτίζεται όταν ασκή εαυτήν και το σώμα της εις τας αγίας σκέψεις, εις τα άγια αισθήματα, εις τας αγίας επιθυμίας, εις τας αγίας πράξεις. Και ο καρπός τούτου είναι «ζωή αιώνιος» (Ρωμ. 6,19,22). Η υποδούλωσις του σώματος, της ψυχής και των αισθήσεων εις την αμαρτίαν οδηγεί εις τον θάνατον, εκ του οποίου δεν υπάρχει ανάστασις (Ρωμ. 6,19,21-22). Από την δουλείαν της αμαρτίας ο άνθρωπος απελευθερώνεται δια του Χριστού εάν δια των εν χάριτι ασκήσεων της πίστεως και αγάπης, της προσευχής και νηστείας, της ταπεινώσεως και πραότητος, της υπομονής και συγχωρήσεως, ημέραν και νύκτα, μεταβάλλη εαυτόν από αμαρτωλόν εις αναμάρτητον, από περασμένον εις αιώνιον. 


 Συνεχίζεται.  

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Μία ἐπιπλέον θλιβερή πραγματικότης, ἡ ὁποία καί αὐτή ἔχει χαρακτηρίσει καί στιγματίσει τίς ἡμέρες μας εἶναι ὅτι ὅλα αὐτά τά σοβαρώτερα ἐκκλησιαστικά θέματα, τά ὁποῖα ἅπτονται τῆς πίστεως καί ὡς ἐκ τούτου ἔχουν ἄμεση σχέσι μέ τήν σωτηρία μας, τά ἔχομε ἐναποθέσει εἰς τούς πλέον ἀκατάλληλους διά νά τά ἐπιλύσουν. Αὐτοί βεβαίως εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι καί οἱ θεολόγοι καθηγητές. Καί οἱ μέν Ἐπίσκοποι σήμερα ἐπιλέγονται καί προάγονται μόνον καί ἐφ’ ὅσον εἶναι διατεθειμένοι νά ἀκολουθήσουν αὐστηρῶς τήν ἤδη χαραγμένη γραμμή τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Νέας Ἐποχῆς, οἱ δέ θεολόγοι καθηγητές εἶναι ἐμποτισμένοι στήν δυτική θεολογία καί νοοτροπία μέχρι μυελῶν ὀστέων, εἶναι δέ ἄγευστοι τελείως τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως καί τῆς ἁγιοπνευματικῆς ἐμπειρίας τῶν Πατέρων, εἰδικά εἰς τά θέματα τῆς πίστεως καί τῆς αἱρέσεως. Αὐτοί ὅλοι λοιπόν, καθοδηγοῦν σήμερα τόν ὀρθόδοξο λαό καί εἶναι, θά λέγαμε, οἱ ἐπιτηρητές καί ἐπόπτες τῶν αἱρετικῶν, προκειμένου νά διατηροῦν σέ ἡσυχία καί πειθαρχία τό ὀρθόδοξο ποίμνιο. Ἄν θά θέλαμε νά μετρήσωμε τήν πίστι ὅλων αὐτῶν τῶν σημερινῶν ταγῶν τῆς Ὀρθοδοξίας κατά τό ἁγιογραφικόν,

«δεῖξόν μοι τήν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου» (Ἰακ. 2,18), θά ἠδυνάμεθα μετά βεβαιότητος νά ἰσχυρισθοῦμε ὅτι ἡ πίστις ὅλων αὐτῶν μαζί δέν δύναται, οὔτε εἰς τό ἐλάχιστο νά συγκριθῆ μέ τήν πίστι μιᾶς χωρικῆς γυναικός τῆς ἐνορίας τοῦ ἱερέως Θεοφυλάκτου (σελ. 211), ἡ ὁποία αὐθόρμητα ἀποτειχίστηκε ἀπό τόν ἱερέα της, μόλις ὑποψιάστηκε ὅτι αὐτός λατινίζει.

Συνεχίζεται.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Οι Άγιοι Ανάργυροι (2012)

Δημοσιεύτηκε στις 1 Ιούλ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/48158E10.el.aspx

Τό «σωματίδιο» τῆς «Κάρτας τοῦ Πολίτη» : (τοῦ π. Ἀθανασίου Μηνᾶ)

ΣΑΣ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ ΑΜΕΣΑ.ΜΕΓΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΨΥΧΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΩΝ.

              

«Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός.» (Ψαλμὸς Δαυίδ,13:1)

«... καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία· φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν...» (Πρὸς Ρωμ., α΄, 21-22)

Αὐτὰ καταγγέλλει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον.

Ἐντούτοις, μὲ ἔκπληξη καὶ ὀδύνη, ἀκούσαμε στὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης ἀνθρώπους, πού ἐν ἀγνοίᾳ τους, θέλουμε νά πιστεύουμε, διετύπωσαν γιά ἄλλη μιά φορά κατάπτυστες θεωρίες περί τῆς ἐξελίξεως τοῦ σύμπαντος.

Μέ ἐμφανῆ ἀπουσία στοιχειωδῶν θεολογικῶν γνώσεων καί μέ ἀσέβεια πρὸς τὰ θεῖα, ἐπεχείρησαν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι πλάσμα καὶ κατ᾿ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀνθρωποειδές κτῆνος, ἀποτέλεσμα κάποιας δῆθεν ἐκρήξεως καὶ ἐξελίξεως (μποζόνιο τοῦ Χίγκς ἢ «σωματίδιο τοῦ θεοῦ»), τῆς ὁποίας ἀποτέλεσμα εἶναι καί ὅλο τό σύμπαν. Ὑποστηρίζουν, μάλιστα, ὅτι ἡ νοητική τους αὐτὴ σχιζοφρένεια εἶναι ἀποτέλεσμα πειράματος, παρατηρήσεως καὶ ἀποδείξεως· καί, ἐπειδὴ ὁ πατέρας τους Σατανᾶς εἶναι ψεύτης καὶ ἀνθρωποκτόνος, ἄφησαν καὶ ἕνα μικρὸ περιθώριο λάθους, γιά νά μή  γελοιοποιηθοῦν στό μέλλον, ὅπως σίγουρα καί θά συμβεῖ.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

e) Θεολογία και δόγμα

Όλοι όσοι έφθασαν εις τον δοξασμόν μαρτυρούν το γεγονός, ότι "Θεόν φράσαι μεν αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον," αφού γνωρίζουν απ' αυτήν την εμπειρίαν των, ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ομοιότης μεταξύ κτιστού και ακτίστου.

Τούτο σημαίνει, ότι τα περί Θεού ρήματα και νοήματα, τα οποία δεν αντιτίθενται εις την εμπειρίαν της θεώσεως, αλλά και οδηγούν εις την κάθαρσιν και τον φωτισμόν της καρδίας και την θέωσιν, είναι Ορθόδοξα. Ρήματα και νοήματα, τα οποία αντιτίθενται εις τον δοξασμόν και απομακρύνουν από την κάθαρσιν και τον φωτισμόν της καρδίας και την θέωσιν είναι αιρετικά.

Αυτό είναι το κλειδί των αποφάσεων των Επτά Ρωμαϊκών Οικουμενικών Συνόδων, ως και της 8ης του 879 και της 9ης του 1341.

Σχεδόν όλοι οι ιστορικοί των δογμάτων αγνοούν το κλειδί τούτο και πιστεύουν ότι οι πατέρες προσεπάθουν, ωσάν τον Αυγουστίνον, να κατανοήσουν στοχαστικώς και διαλεκτικώς το μυστήριον, το οποίον κρύβεται όπισθεν των περί Θεού ρημάτων και νοημάτων. Επιστρατεύουν μεταξύ των πατέρων ακόμη και τον Γρηγόριον τον Θεολόγον εις το στρατόπεδον της Φραγκο-Λατινικής θεολογίας, παρουσιάζοντές τον εν μεταφράσει να λέγει, ότι επιτρέπεται "τό φιλοσοφείν περί θεού" μόνον εις τους "ήδη γενομένους ειδικούς εις τον διαλογισμόν" (past master of meditation), αντί εις μόνους τους "διαβεβηκότας εν θεωρία," η οποία είναι η θέα του Χριστού "δι' εσόπτρου εν αινίγματι" "γλώσση" και "πρόσωπον προς πρόσωπον" κατά τον "δοξασμόν."

Οι Πατέρες σαφώς απορρίπτουν ως πλάνην την ιδέαν ότι η διατύπωσις των δογμάτων αποτελεί μέρος προσπαθείας κατανοήσεως των περί Αγίας Τριάδος και ενσαρκώσεως του Λόγου μυστηρίων της πίστεως. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γελειοποιεί τοιούτους αιρετικούς: "Ειπέ σύ την αγεννησίαν του πατρός, καγώ την γέννησιν του υιού φυσιολογήσω και την εκπόρευσιν του πνεύματος και παραπληκτίσομεν άμφω εις Θεού μυστήρια παρακύπτοντες" (Θεολ. Λόγος Δ',8). Ούτε εδέχθησαν ποτέ οι Πατέρες την θέσιν του Αυγουστίνου και των ακολουθούντων αυτόν Λατίνων, ότι η Εκκλησία κατανοεί καλύτερα και βαθύτερα την πίστιν και τα δόγματα με την πάροδον του χρόνου. Κάθε περίπτωσις δοξασμού μέσω των αιώνων είναι μετοχή "εις πάσαν την αλήθειαν" της Πεντηκοστής, η οποία ούτε αύξησιν, ούτε βαθυτέραν κατανόησιν επιδέχεται.

Τούτο σημαίνει επίσης, ότι η Ορθόδοξος δογματική είναι καθ' ολοκληρίαν ποιμαντική, αφού δεν υφίσταται εκτός των πλαισίων της θεραπείας της καρδίας δια της καθάρσεως και του φωτισμού και εφόσον θεολόγος είναι κατ' εξοχήν ο θεούμενος, του οποίου η θέωσις είναι υπέρ πάντα λόγον και έννοιαν.

Το να είναι κανείς θεολόγος σημαίνει κατά πρώτον και κύριον λόγον, ότι είναι ειδικός εις τας μεθοδείας του διαβόλου. Ο φωτισμός και κυρίως ο δοξασμός μεταδίδουν το χάρισμα της διακρίσεως των πνευμάτων δια την κατατρόπωσιν του διαβόλου, ειδικώς όταν ούτος προσφεύγει εις την διδασκαλίαν της θεολογίας και πνευματικότητος εις εκείνους που αρχίζουν να γλιστρούν μέσα από τα χέριά του.

Συνεχίζεται.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Η δια του Χριστού σωτηρία του ανθρώπου από την αμαρτίαν, από το κακόν και τον θάνατον, αποτελεί την αληθινήν παιδείαν και τον φωτισμόν του ανθρώπου. Η ορθόδοξος ευσεβής λατρεία και ο σεβασμός προς τον άγιον Σάββαν και προς όλους τους Αγίους μαρτυρεί, ότι δια τον λαόν μας ο άνθρωπος δεν ημπορεί να είναι διδάσκαλος, εάν δεν είναι άγιος. Όλη η ιστορία μας καταδεικνύει σαφώς ότι μόνον οι άγιοι ήταν γνήσιοι διδάσκαλοι και «φωτισταί», και αυτούς μόνον αναγνωρίζει ο λαός μας. Ενώ ημάς τους συγχρόνους, κληρικούς και λαϊκούς, έχει ήδη αρχίσει να μη μας αναγνωρίζη ως αληθινούς οδηγούς και διδασκάλους. Μήπως αυτό δεν προέρχεται από ημάς οι οποίοι προδώσαμεν και εγκαταλείψαμεν την ευαγγελικήν, ορθόδοξον αντίληψιν του λαού μας περί της παιδείας ως αγώνος δια την αγιότητα, χαμένοι μέσα εις τους λαβυρίνθους των σχολαστικο-προτεσταντικών σχολών και πανεπιστημίων;                                                                                
Η παιδεία χωρισμένη από την αγιότητα, αντιτιθεμένη εις το Ευαγγέλιον, γίνεται μία τραγική ματαιοπονία. Το περισσότερον, που ημπορεί να επιτύχη η επιφανειακή, εξωδερμική παιδεία δια τον άνθρωπον είναι να τον μεταβάλη εις ένα ευγενές, αλλά πονηρόν, ανθρωπόμορφον θηρίον… Ενώ εκ του βάθους της ψυχής του ορθοδόξου λαού μας αναβαίνει η φωνή: άνευ της αγιότητος δεν υπάρχει αγωγή και παιδεία, άνευ των αγίων δεν υπάρχουν παιδαγωγοί και διδάσκαλοι. Δεν είναι αυτό το Ευαγγέλιον; Δεν είναι αυτή η Ορθοδοξία; Και εάν δεν είναι αυτό, τότε τι μας χρειάζονται και τα δύο;  


 Συνεχίζεται.  

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Ἐκεῖνο τό ὁποῖο χαρακτηρίζει στίς ἡμέρες μας τήν ζωή τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ἡ ἔλλειψις τῆς θυσίας. Ἐνῶ σήμερα κάνουν πολλές θυσίες γιά διάφορα κοσμικά θέματα καί ὑφίστανται ἀνάλογες ταλαιπωρίες διά τήν καθημερινή ἐπιβίωσι, δέν ἔχουν τήν διάθεσι νά ὑποστοῦν τό παραμικρό διά τήν ἀληθινή πίστι, τήν ὁμολογία, τήν Ἐκκλησία καί τήν διατήρησι τῆς ὀρθοδόξου Παραδόσεως, κατά τά πρότυπα τῶν ἁγίων Πατέρων. Ἴσως πιστεύομε ὅτι ἡ διατήρησις τῆς ἀληθινῆς πίστεως εἶναι δυνατόν σήμερα νά πραγματοποιηθῆ δι’ ἄλλης ὁδοῦ, πλήν τῆς θυσίας, και δι’ αὐτό ἀρκούμεθα μόνο σέ κηρύγματα, τά ὁποῖα στηλιτεύουν τήν αἵρεσι τῶν καιρῶν μας, σέ ὁμολογίες πίστεως, σέ ἐκδόσεις βιβλίων, περιοδικῶν, ἐφημερίδων, διακηρύξεων κλπ., τά ὁποῖα ἔχουν εὐστόχως χαρακτηρισθῆ ὡς «χαρτοπόλεμος» ἤ ἀκόμη καί σέ πνευματικώτερες ἐνέργειες, ὅπως προσευχή διά νά φωτίση ὁ Θεός τούς ποιμένες καί νά ὀρθοτομήσουν τόν λόγο τῆς ἀληθείας, ἀγῶνα πνευματικό προκειμένου νά διορθώσωμε πρῶτα τόν ἑαυτόν μας καί μετά τούς ἄλλους, μυστηριακή ζωή κλπ., πράγματα ἀσφαλῶς ἀναγκαιότατα, ἀλλά αὐτονόητα γιά τήν ζωή τοῦ πιστοῦ, τά ὁποῖα ὅμως, ἀποτελοῦν θά λέγαμε τήν ἄλλη πλευρά τοῦ νομίσματος καί ἐλάχιστα ἤ οὐδόλως συμβάλλουν εἰς τήν καταπολέμησι τῆς αἱρέσεως. Ὅλα αὐτά ἀποδεικνύουν ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι ἐμεῖς σήμερα δέν ἔχομε κατανοήσει τήν ἱστορική ἀλήθεια, ὅτι δηλαδή καμμία αἵρεσις δέν κατεβλήθη χωρίς ὑπέρμετρες θυσίες, οἱ ὁποῖες ἔφθαναν εἰς τό σημεῖο τῆς θυσίας καί αὐτῆς τῆς ζωῆς μας, καί ἀφ’ ἑτέρου ὅτι διά τά θέματα τῆς πίστεως δέν ἰσχύουν, ὅπως διά τά προσωπικά μας, οἱ ὑπακοές καί οἱ διακρίσεις, οἱ εὐλογίες καί οἱ κανόνες ἐκ μέρους τῶν πνευματικῶν, ἀλλά διά τά θέματα τῆς πίστεως ὑπάρχει προσωπική εὐθύνη, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει καί τόν τελευταῖο ὀρθόδοξο Χριστιανό καί βεβαίως τόν κάθε ἕνα ἀναλόγως τῆς θέσεώς του μέσα στήν Ἐκκλησία.

Συνεχίζεται.

Αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί

........Κατόπιν  με ηρώτησε πάλιν ο Όσιος: υπάρχει ειδωλολατρία ή διωγμός των Χριστιανών ακόμη; Απεκρίθην εγώ: με την βοήθειαν των ευχών σου, Πάτερ, έχει παύσει πλέον ο διωγμός, ούτε ειδωλολατρία υπάρχει πολιτευομένη εκ του εμφανούς. Τούτο ακούσας ο Γέρων πολύ ηυχαριστήθη και συνέχισεν ερωτών με : υπάρχουν Άγιοι εις τον κόσμον σήμερον, κατορθούντες υπερφυσικά φαινόμενα και θαύματα, όπως είπεν ο Χριστός εις τα Ευαγγέλια, ότι : εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως ερείτε τω όρει τούτω μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται ( Ματθ. ιζ: 20 ) και : άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν και γενήσεται ( Ματθ. Κα:21 ). Τούτο ειπόντος του Οσίου και δεικνύοντος το όρος, ανεσηκώθη αμέσως εκείνο περί τους πέντε πήχεις και μετετοπίζετο προς την θάλασσαν. Εγείρας δε τους οφθαλμούς του ο Όσιος και ιδών αυτό να περιπατή, κτυπήσας το πρόσωπον δια της χειρός του, είπε : τι σου συνέβει, όρος; Εγώ δεν σου είπον να μετακινηθής, μείνε εις την θέσιν σου. Παρευθύς τότε επανήλθε το όρος εκεί οπόθεν είχεν απομακρυνθή. Το θαυμάσιον τούτο ευθύς ως είδον εγώ έπεσον κάτω από τον φόβον. Ο δε Όσιος, κρατήσας με εκ της χειρός, με ανεσήκωσεν, ειπών : δεν είδες τοιαύτα θαύματα εις τας ημέρας σου; Διακατεχόμενος δε ακόμη εγώ υπό του τρόμου απεκρίθην : όχι. Στενάξας δε ο Γέρων έκλαυσε και είπεν : αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί όχι δε και κατά τα έργα. Ευλογητός ο Θεός ο οδηγήσας με εις τον άγιον τούτον τόπον δια να μη αποθάνω εις την πατρίδα μου και ταφώ εις γην μεμιασμένην εκ των πολλών αμαρτιών. 

( Ορθόδοξος Μέγας Συναξαριστής τόμος Ε΄ σελ. 104).

60 χρόνια ζωής η 339Μ της 117 Πτέρυγας Μάχης! - Να τα χιλιάσει!

Σε μία πραγματικά συγκινητική τελετή σήμερα στην Ανδραβίδα εορτάστηκαν παρόντος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ), Αντιπτέραρχου (Ι) Αντώνιου Τσαντηράκηη, τα 60 χρόνια από την ίδρυση της 339 Μοίρας στην 117 Πτέρυγα Μάχης (ΠΜ) στην Αεροπορική Βάση της περιοχής.

Στην τελετή παρέστησαν, οι Διοικητές της 117 ΠΜ, του Κέντρου Αεροπορικής Τακτικής και της 116 ΠΜ, παλαιοί Διοικητές, Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και πολιτικό προσωπικό που υπηρετούν ή υπηρέτησαν στη Μοίρα καθώς και αντιπροσωπείες από το ΓΕΑ και το ΑρχηγείοΤακτικής Αεροπορίας.

Στην 339Μ υπηρετούν τα F-4E AUP σε καθήκοντα αναχαίτισης με το ραντάρ APG-65APY.

http://www.defencenet.gr

Παρατηρητής Αργολίδας : Τσιγγανοι εκαναν μπλοκο μα επεσαν σε… Χρυσαυγιτη!

http://www.paratiritis-news.com/?p=20188

Χθες, Πέμπτη 5 Ιουλίου, περί τις 4:00 μ.μ., καθώς ένα φορτηγό πλήρες φορτίου εκινείτο στα όρια της δημοτικής κοινότητας Ν. Τίρυνθας του Δήμου Ναυπλιέων, βρέθηκε μπροστά σε “μπλόκο” δυο αυτοκινήτων τσιγγάνων, που έκλειναν τη διάβαση. Φτάνοντας μπροστά στο μπλόκο δέχτηκε επίθεση με ξύλα και πέτρες. Έλα, όμως, που, κατά κακή τους τύχη, οδηγός ήταν ο Κωνσταντίνος Δημούλης, υποψήφιος της Χρυσής Αυγής στο νομό Αργολίδας, ο οποίος, χωρίς να φοβηθεί κατέβηκε με ένα λεβιέ και αμύνθηκε επιτυχώς, παρά τον μεγάλο αριθμό των επιτιθέμενων, καταφέρνοντας να τους τρέψει σε άτακτη φυγή. Την ώρα, που κυρίαρχος του “πεδίου της μάχης”, έμπαινε ξανά στο φορτηγό του για να φύγει, αντελήφθη πέντε άτομα να σπεύδουν προς το μέρος του, κρατώντας… καραμπίνες!

Όπως πληροφορούμεθα, σήμερα το πρωί έγινε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μελών της Χρυσής Αυγής στην Αστυνομική Διεύθυνση Αργολίδας, για να καταγγείλουν το γεγονός, όπως και την ανεξέλεγκτη οπλοφορία κάποιων ατόμων, που όπως φαίνεται, χαίρουν… “ειδικής ασυλίας”!

ρεπορτάζ: Ι.Μ.

Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου : Ποιος είναι αληθινά ελεύθερος.

«Κανένας δὲν εἶναι πραγματικὰ ἐλεύθερος, παρὰ μόνον ἐκεῖνος, ποὺ ζῆ γιὰ τὸν Χριστόν. Αὐτὸς ξεπέρασε ὅλα τὰ κακά. Καὶ ἂν ὁ ἴδιος δὲν θελήση νὰ βλάψη τὸν ἑαυτόν του, κανεὶς ἄλλος δὲν θὰ μπορέση νὰ τὸν βλάψη, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀπόρθητος καὶ δὲν θὰ λυπᾶται καθόλου γιὰ τυχὸν χρηματική του ζημιά, γιατὶ ξέρει καλὰ ὅτι  «δὲν φέραμε τίποτε στὸν κόσμον, ὅταν γεννηθήκαμε καὶ ἑπομένως δὲν μποροῦμε οὔτε νὰ πάρουμε μαζί μας, ὅταν θὰ ἐκδημήσουμε» (Α´ Τιμ. ΣΤ´ 7). Δὲν κυριεύεται ἀπὸ τὸν πόθο νὰ διακριθῆ καὶ νὰ δοξασθῆ, γιατὶ γνωρίζει καλὰ ὅτι «ἡ δική μας πολιτεία καὶ τὰ δικά μας πολιτικὰ δικαιώματα βρίσκονται στοὺς οὐρανούς» (Φιλ. Γ´ 20). Ὅταν κάποιος τὸν βρίζη, δὲν λυπᾶται καὶ ὅταν τὸν χτυποῦν, δὲν ἐξοργίζεται. Μιὰ μόνον συμφορὰ ὑπάρχει γιὰ τὸν Χριστιανό, τὸ νὰ μὴ βρεθῆ ἀντιμέτωπος μὲ τὸν Θεόν. Ὅλα τὰ ἄλλα, ὅπως εἶναι ἡ ἀπώλεια τῶν κτημάτων, ἡ στέρηση τῆς Πατρίδος, ὁ μέχρι θανάτου κίνδυνος, δὲν θεωροῦνται ἀπὸ αὐτὸν ὡς συμφορές. Καὶ αὐτὸ ἀκόμα, ποὺ προκαλεῖ σὲ ὅλους φρίκη, δηλαδὴ ὁ θάνατος, εἶναι γι᾽ αὐτὸν γλυκύτερον ἀπὸ τὴν ζωήν».

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Ναι, μόνον ο άγιος είναι ο αληθινός διδάσκαλος και παιδαγωγός, αληθινός «διαφωτιστής», και μόνον η αγιότης είναι ο αληθινός φωτισμός. Αυτή είναι η ευαγγελική αλήθεια, την οποίαν απεκάλυψεν ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός και την οποίαν διεφύλαξεν η Ορθοδοξία. Ακούσατε τον ορθόδοξον λαόν μας, εισέλθετε εις το ιερόν της ψυχής του. Δεν βλέπετε ότι αυτός έχει ταυτίσει την έννοιαν της παιδείας με την έννοιαν της αγιότητος, την έννοιαν του διδασκάλου («φωτιστού») με την έννοιαν του αγίου; Πάντα ταύτα έχει προσωποποιήσει ο ορθόδοξος λαός μας εις το πρόσωπον των αγίων, και ιδίως εις το πρόσωπον του αγίου Σάββα, ως του πρώτου και μεγαλυτέρου αγίου, φωτιστού και διδασκάλου του. Αυτό το αίσθημα του ορθοδόξου λαού μας είναι ταυτοχρόνως και η αντίληψις και το κριτήριόν του περί της παιδείας. Δι΄ αυτό και δεν αναγνωρίζει την παιδείαν ή «διαφώτισιν» άνευ αγιότητος, ούτε δέχεται ως διδάσκαλον τον μη έχοντα αγιότητα. Μήπως αυτό δεν είναι ο λόγος της επιφυλάξεώς του και της δυσπιστίας του προς τους μοντέρνους «διαφωτιστάς»;                                                                           

Από τους διδασκάλους και παιδαγωγούς ο λαός μας ζητεί πρωτίστως την αγιότητα. Όπου δεν την ευρίσκει, εκεί γνωρίζει ότι δεν υπάρχει ούτε παιδεία. Η αίσθησις και η αντίληψις αυτή της παιδείας ως αγιότητος, ως φωτισμού από το φως του Χριστού, έγινε πλέον συνείδησις του ορθοδόξου λαού μας. αυτός δεν θέλει μίαν επιδερμικήν, μηχανικήν ευρωπαϊκήν παιδείαν, μίαν εξωτερικήν διαφώτισιν, αλλά θέλει την παιδείαν των Αγίων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας, την παιδείαν του αγίου Σάββα, που είναι εξ ολοκλήρου ευαγγελική, εξ ολοκλήρου χριστιανική, είναι του Χριστού. Άνευ του Θεανθρώπου Χριστού ο Ράστκο θα παρέμεινε δια παντός Ράστκο και δεν θα είχε γίνη ποτέ ο άγιος Σάββας, δηλαδή ο άγιος Φωτιστής των Σέρβων. (Επίσης ο άγιος Γρηγόριος, Φωτιστής των Αρμενίων, ο άγιος Φρουμέντιος, Φωτιστής της Αβυσσυνίας, οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, Φωτισταί των Σλαύων κ. άλ.). Την αγίαν προσωπικότητά του ο άγιος Σάββας, όπως και οι άλλοι Άγιοι, ωκοδόμησεν επί του ασκητικού θεμελίου: «Κύριος φωτισμός μου και σωτήρ μου» (Ψαλμ. 26, 1).  

 Συνεχίζεται.  

Δελτίο τύπου της Ιεράς Συνόδου (06-07-2012)

Συνήλθε σήμερα Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012, στην δεύτερη Συνεδρία Της για τον μήνα Ιούλιο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά την σημερινή Συνεδρία :

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ολοκλήρωσε την επεξεργασία των θεμάτων για την κατάρτιση της Ημερησίας Διατάξεως της προσεχούς συγκλήσεως της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, από 2 έως 5 Οκτωβρίου 2012.

Τα κύρια θέματα θα είναι:

- «Η ποιμαντική της Εκκλησίας στην εποχή των μνημονίων».

- «Οι δυσκολίες της Εκκλησίας κατά την άσκηση της ποιμαντικής Της» και
- «Εκκλησία, νέες αντιλήψεις και νέα τεχνολογία». 

Τέλος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.

Εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Ἂς σταματήσουν τὰ κτυπήματα ἐκ τῶν ἔσω

Εἶναι λυπηρὸ τὸ ὅτι ἄνθρωποι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ καὶ μορφωμένοι

ἔρχονται καὶ ἐπανέρχονται κατὰ καιροὺς ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, παίζοντες

μὲ τὰ νεῦρα μας, ἐπιμένοντας νὰ γίνη τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, μάθημα

θρησκειολογίας!… Δὲν ἔχουν καταλάβει ὅτι Μία εἶναι ἡ θρησκεία στὸν κόσμο,

ποὺ μπορεῖ νὰ σώση τὸν ἄνθρωπο, ὁ Χριστιανισμὸς καὶ ἕνα δόγμα ἡ Ὀρθοδοξία,

ἐνῶ ὅλα τὰ ἄλλα θρησκεύματα εἶναι δαιμονικὰ ἢ ἀνθρώπινα κατασκευάσματα

φιλοσόφων ἢ ὀνειροπαρμένων καὶ δαιμονισμένων ἀνθρώπων;

Δὲν διεκήρυξε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος (Πράξ. δ´ 8) «πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου»

(Πράξ. δ´12) ὅτι:  «Οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν

ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ὧ δεῖ σωθῆναι ὑμᾶς»;

Μήπως δεν κατανοοῦν τὸ κείμενο καὶ χρειάζονται διερμηνεῖς; Μήπως δὲν

κατανοοῦν τὸ «πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου» ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι λόγια δικά του,

ἀλλὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ γιὰ μᾶς εἶναι Θεὸς ἀληθινός; Αὐτὴ καὶ μόνο ἡ

διακήρυξις δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ καταδείξη τὴν ἀνωτερότητα τοῦ Χριστιανισμοῦ

ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων θρησκευμάτων;

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ἡ ἅλωσις τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὸ ἐσωτερικόν της

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ ΣΕΡΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ

ΠΡΟΥΣΗΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΑΣ

Πῶς ὑπηρετοῦν μὲ τὰς θεωρίας των τὴν Νέαν Ἐποχήν

Τόσον ὁ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης Σερβίας κ. Εἰρηναῖος, ὅσον καὶ τὸ ἐκλεκτὸν πνευματικὸν τέκνον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, Ἐπίσκοπος Προύσης καὶ

Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Χάλκης ἀπεφάσισαν ὅτι οἱ Ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας πρέπει

νὰ τηροῦνται κατὰ περίστασιν. Ὁ πιστὸς Ὀρθόδοξος λαὸς ὀφείλει νὰ τοὺς τηρῆ

ἀπαρεγκλίτως, οἱ ἴδιοι ὅμως ὄχι. Διὰ τὸν λαὸν δὲν ἐπιτρέπονται αἱ συμπροσευχαὶ μετὰ

τῶν πλανεμένων αἱρετικῶν χριστιανῶν. Δι᾽ αὐτοὺς ὅμως ἐπιτρέπονται, ἀφοῦ προφανῶς ἀνήκουν εἰς ἕνα ἄλλον κόσμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἁρμόζει εἰς τοὺς ἐπιγείους ἡγέτας τῆς Ὀρθοδοξίας. Δὲν θὰ παραθέσωμεν τί λέγουν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, τοὺς ὁποίους καταφρονοῦν.

Θὰ παραθέσωμεν ἕν μικρὸν ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ φυλλαδίου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικῆς, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσεν τὸ 2007 καὶ τὸ ὁποῖον διαπραγματεύεται τὸ θέμα

τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Εἰς τὴν 15ην σελίδα τοῦ φυλλαδίου καὶ ἀφοῦ ἔχει περιγραφῆ πῶς

γίνεται ἡ ἄμβλυνσις τῶν Ὀρθοδόξων κριτηρίων, οἱ Πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς γράφουν τὰ ἀκόλουθα διὰ τὰς συμπροσευχάς:

«Οἱ Ὀρθόδοξοι Οἰκουμενιστές, μὲ τὴν ἄμβλυνση τῶν θεολογικῶν τους κριτηρίων, εἶναι

πολὺ φυσικὸ νὰ συμμετέχουν χωρὶς ἀναστολὲς σὲ κοινὲς μὲ τοὺς ἑτεροδόξους

λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις καὶ συμπροσ ευχές, ποὺ πραγματοποιοῦνται συχνὰ στὰ πλαίσια

τῶν διαχριστιανικῶν συναντήσεων. Γνωρίζουν ὅτι μὲ τὸν Οἰκουμενιστικὸ αὐτὸ

συμπνευματισμὸ δημιουργεῖται τὸ κατάλληλο ψυχολογικὸ κλῖμα, ποὺ ἀπαιτεῖται

γιὰ τὴν προώθηση τῆς ἑνωτικῆς προσπάθειας. Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες ὅμως τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπαγορεύουν αὐστηρὰ τὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς ἑτεροδόξους. Γιατὶ οἱ ἑτερόδοξοι δὲν

ἔχουν τὴν ἴδια πίστη μὲ ἐμᾶς. Πιστεύουν σ᾽ ἕνα διαφορετικό, διαστρεβλωμένο Χριστό. Γι᾽

αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς τοὺς ἀποκαλεῖ ἀπίστους: «Ὁ μὴ κατὰ τὴν

παράδοσιν τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας πιστεύων ἄπιστός ἐστιν». Ἡ συμπροσευχὴ λοιπὸν ἀπαγορεύεται, ἐπειδὴ δειλώνει συμμετοχὴ στὴν πίστη τοῦ συμπροσευχόμενου καὶ δίνει σ᾽ αὐτὸν τὴν ψευδαίσθηση ὅτι δὲν βρίσκεται στὴν πλάνη, ὁπότε δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιστρέψει στὴν ἀλήθεια τῆς Πίστεως».

Ὁ «Ο.Τ.» πιστὸς εἰς τὴν ἀντιοικουμενιστικὴν – ἀντιαιρετικὴν γραμμήν του καὶ ὑπέρμαχος

τῆς ἐφαρμογῆς τῶν Ἱερῶν Κανόνων θὰ συνεχίση καλοπροαιρέτως νὰ ἐλέγχη τοὺς

Πατριάρχας, τοὺς Ἐπισκόπους, τοὺς Ἀρχιεπισκόπους, τοὺς Καθηγουμένους Ἱερῶν Μονῶν

καὶ τοὺς θεολόγους, ποὺ καταφρονοῦν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας καὶ ἐξισώνουν τὴν Ἀλήθειαν

τῆς Πίστεώς μας μὲ τὴν πλάνην καὶ τὴν αἵρεσιν. Εἰς μίαν Πολιτείαν, ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι, ὀφείλουν νὰ τηροῦν τὸ Σύντα γμα, τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους καὶ τὰς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων, ἄλλως ἡ Πολιτεία ἀποκτᾶ ὅλα τὰ παρηκμιακὰ φαινόμενα τῆς συγχρόνου

διαλυμένης καὶ χρεωκοπημένης Ἑλλάδος. Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν οἱ Ἄρχοντες – Μητροπολῖται, Πατριάρχαι καὶ Ἀρχιεπίσκοποι ὀφείλουν νὰ τηροῦν τὸ ἰδικόν της Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελοῦν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν Ἱερῶν Συνόδων. Ὅταν τὸ Σύνταγμα τῆς Ἐκκλησίας δὲν τηρεῖται τότε προκαλεῖται σύγχυσις εἰς τοὺς πιστούς, ἀμβλύνεται τὸ

ὀρθόδοξον φρόνημα καὶ διαμορφώνεται ἡ ἀντίληψις πὼς εἴτε Παπικὸς εἶσαι εἴτε

προτεστάντης εἴτε μονοφυσίτης εἴτε Ὀρθόδοξος εἶναι τὸ ἴδιο. Δυστυχῶς εἰς αὐτὴν τὴν

σύγχυσιν δὲν πρωταγωνισθοῦν οἱ πλανεμένοι – αἱρετικοὶ Χριστιανοί, ἀλλὰ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχαι, Ἀρχιεπίσκοποι, Ἐπίσκοποι καὶ θεολόγοι. Ὅλοι αὐτοὶ ἐξισώνουν τὴν

Ἀλήθειαν τῆς Πίστεώς μας μὲ τὴν πλάνην καὶ ἰσοπεδώνουν τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον διακηρύσσουν ὅτι ὅλαι αἱ «Ἐκκλησίαι» (Παπικῶν κ.λπ.) σώζουν

καὶ κατέχουν τὴν Ἀλήθειαν τῆς Πίστεως, τὴν ὁποίαν κακῶς ἰσχυρίζεται ἡ Ὀρθοδοξία ὅτι κατέχει. Οὐσιαστικῶς ἀμφισβητοῦν τὴν Ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ δι᾽ αὐτὸ

καταφρονοῦν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας. Ὑπηρετοῦν δὲ τὴν Νέαν Ἐποχήν, ἡ ὁποία «ἐργάζεται»

διὰ τὴν Πανθρησκείαν. Δόγμα τῆς Νέας Ἐποχῆς εἶναι: Πίστευε ὅ,τι θέλεις, μόνο μὴ

διεκδικεῖς τὴν ἀποκλειστικότητα τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ δρόμου τῆς σωτηρίας.

Ἡ ἅλωσις τῆς Ὀρθοδοξίας γίνεται ἀπὸ μέσα. Ὀφείλομεν νὰ προβάλλωμεν ἀντιστάσεις.

Ἐνῶ ἡ συνείδησις τῆς Ἐκκλησίας, ὁ πιστὸς λαὸς (ὁ φύλαξ της) ὀφείλει νὰ εὑρίσκεται εἰς ἐπαγρύπνησιν.

Γ.Ζ.  (Oρθόδοξος Τύπος)