Ο χρήστης Άγνωστο σχολίασε την ανάρτηση "Τα... "ΛΟΚ της Ορθοδοξίας" και οι λαλίστατοι Μητροπολίτες κοινωνούν και τον μνημονεύουν!...."
https://m.youtube.com/watch?v=-6zy04rz2hQ
Δημήτριος
Πρὸς
Τὸν
Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κυθήρων καὶ
Ἀντικυθήρων, Κύριον Σεραφεὶμ
Ἐν
Κυθήροις
Σεβασμιώτατε καὶ
πατέρα ἡμῶν ἐν
Χριστῷ εὐλαβέστατε,
Ἐν βαθεῖᾳ τιμῇ καὶ ἀγάπῃ πνευματικῇ, προσφερόμεθα ταπεινῶς πρὸς Ὑμᾶς, ὡς πιστὰ μέλη τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἐκφράζοντες τὸν πόνον καὶ τὴν ἀνησυχίαν τῆς ψυχῆς ἡμῶν διὰ τὴν ἐπικρατοῦσαν πνευματικὴν σύγχυσιν ἐν τῷ ἐκκλησιαστικῷ σώματι.
Μετὰ λύπης παρατηροῦμεν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποδέχεται καὶ ἀναγνωρίζει ὡς «Ἅγιον καὶ Μέγα» τὴν λεγομένην Σύνοδον τῆς Κρήτης (ἔτους 2016), ἥτις κατὰ πᾶσαν ἀλήθειαν καὶ ὀρθόδοξον κρίσιν ἀποδεδειγμένως παρέκκλινε τῆς πατερικῆς παραδόσεως καὶ ὁμολογίας τῆς Πίστεως. Ἔτι δὲ, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος διατηρεῖ ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν καὶ Κοινὸν Ποτήριον μετὰ τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας, ἐπικεφαλῆς τῶν ὁποίων εἶναι ὁ ἐν σχίσματι καὶ χωρίς κανονικὴν χειροτονίαν λεγόμενος «μητροπολίτης» Ἐπιφάνιος Ντουμένκο.
«Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζεις ὅτι ἐμνημονεύαμε τότε ποὺ δὲν εἶχε γίνει Σύνοδος, οὔτε εἶχε Συνοδικῶς ἐκφωνηθεῖ τὸ πονηρὸ δόγμα καὶ ἀνάθεμα.....
Ἀπὸ τὴν
ὥρα ὅμως ποὺ
ἔγινε φανερὴ καὶ ξεκάθαρη ἡ
αἱρετικὴ ἀσέβεια
καὶ κατοχυρώθηκε Συνοδικῶς, πρέπει καὶ ἐσὺ καὶ ὅλοι
οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ
ἀποφύγετε μὲ παρρησία κάθε ἐκκλησιαστικὴ ἐπικοινωνία
μὲ τοὺς κακόδοξους καὶ νὰ
μὴ μνημονεύετε κάποιον ἀπὸ
αὐτοὺς οἱ
ὁποῖοι συμμετεῖχαν
στὴν Σύνοδο, ἢ εἶναι
ὁμόφρονες μὲ τὶς
ἀποφάσεις της.
Διότι ἐσὺ ποὺ ἀληθῶς φέρεις τὸ ὄνομα
τοῦ Θεόφιλου εἶναι δίκαιο καὶ μὲ
αὐτὸν τὸν
τρόπον νὰ ἀγαπᾶς τὸν
Θεό. Ἐπειδὴ ὁ
Ἱερὸς Χρυσόστομος ἐχθρούς
του Θεοῦ δὲν ἐχαρακτήριζε
μόνον τοῦ αἱρετικούς, ἀλλὰ
καὶ ὅσους εἶχαν
ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μαζί τους…...»
[Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΛΘ΄. Θεοφίλω ἠγουμένω]
Πρὸς δὲ τούτοις, ἡ ἀποδοχὴ ὑπὸ μέρους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ λεγομένου προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, ὡς ἐνός συστήματος παρακολουθήσεως καὶ ψηφιακῆς ταυτοποιήσεως, γεννᾷ ἐρωτήματα ἀσυμβιβάστου πρὸς τὴν ἐλευθερίαν τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ὁμολογίαν τοῦ ἀληθινοῦ ὀνόματος τοῦ ἀνθρώπου ἐνώπιον τοῦ Δημιουργοῦ.
«Ὁ ἐπίσκοπος μνημονεύεται, κυρίως γιά νά φανεῖ, ὅτι ὁ μνημονεύων καί ὁ μνημονευόμενος ἔχουν τήν ἴδια πίστη, ὅτι εἶναι ἀμφότεροι Ὀρθόδοξοι, ὅτι ὁ μνημονευόμενος ἔχει τήν ἴδια πίστη μέ τόν μνημονεύοντα, εἶναι ταυτογνωμονοῦντες καί ταυτοπιστεύοντες.»
[Π. Θεοδώρου Ζήση, Δέν εἶναι σχίσμα ἡ Ἀποτείχιση, Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεως]
Διὰ τούτους τοὺς λόγους, καὶ ὡς ὀρθοδόξως φρονοῦντες πιστοί, παρακαλοῦμεν Ὑμᾶς, Ἐντιμολογιώτατε καὶ Ὁμολογητὰ Ἐπίσκοπε, νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν διακοπὴν μνημονεύσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καθ’ ὁν τρόπον οἱ ἅγιοι Πατέρες ἐδίδαξαν κατὰ τῶν αἱρέσεων καὶ τῆς συλλειτουργίας μετὰ τῶν κακοδόξων.
Ἡ τοιαύτη μαρτυρικὴ καὶ ὁμολογιακὴ Σας πράξις, πλην τοῦ ὅτι θέλει διαφυλάξαι Ὑμᾶς ἀπὸ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν Παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς οἱ πολλοὶ συγκαλύπτουσι διὰ τοῦ ψευδοῦς λόγου ὅτι δήθεν ἡ Σύνοδος ὀρθοτομεῖ τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, θέλει συγχρόνως ἀποτρέψει πολλοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς ἀπὸ τὴν προσχώρησιν εἰς τὰ σχίσματα τῶν λεγομένων Γ.Ο.Χ., ἐν οἷς καραδοκεῖ ἄλλου εἴδους πλάνη καὶ ἀνομία.
Ἐπιπροσθέτως, ἡ ὁμολογιακὴ Ὑμετέρα στάσις δύναται νὰ καταστή εἰς τὸ μέλλον ἀφορμὴ δι’ ἐκκλησιαστικὴν ἀνακαίνισιν, ἐπισπεύδουσα τὴν ἀνάγκην συγκαλέσεως Πανορθοδόξου Συνόδου ὑπὸ Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων, ἥτις θέλει ἐπανορθώσει τὴν εὐσέβειαν, καθαιρέσει τοὺς κακοδόξους, ἀναθεματίσει τοὺς σχισματικοὺς, καὶ ἐπαναφέρει τὸ φῶς τῆς Ἀληθείας ἐπὶ τῆς λυμανθείσης καθέδρας τῆς καθόλου Ἐκκλησίας.
Ὁσίου
Μαξίμου Ὁμολογητὴ :
«Χθές ὀκτωκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἥτις
ἦν ἡ ἁγία
Πεντηκοστή, ὁ πατριάρχης ἐδήλωσέ μοι λέγων·
Ποίας Ἐκκλησίας
εἶ;
Βυζαντίου;
Ρώμης;
Ἀντιοχείας;
Ἀλεξανδρείας;
Ἱεροσολύμων;
Ἰδού πᾶσαι μετά τῶν ὑπ’
αὐτάς ἐπαρχιῶν ἡνώθησαν.
Εἰ τοίνυν εἶ τῆς
καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἑνώθητι, μήπως, ξένην ὁδόν τῷ βίῳ
καινοτομῶν, πάθῃς ὅπερ
οὐ προσδοκᾷς.
»Πρός οὕς
εἶπον·
Καθολικήν Ἐκκλησίαν,
τήν ὀρθήν καί σωτήριον τῆς εἰς αὐτόν
πίστεως ὁμολογίαν, Πέτρον
μακαρίσας ἐφ’ οἷς αὐτόν καλῶς
ὡμολόγησεν, ὁ τῶν
ὅλων εἶναι Θεός ἀπεφήνατο. Πλήν μάθω τήν ὁμολογίαν, ἐφ’
ἥν πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν γέγονεν ἡ ἕνωσις,
καί τοῦ γενομένου καλῶς, οὐκ ἀλλοτριοῦμαι» (Φιλοκαλία, ΕΠΕ 15Β, 450).
Ἐὰν, δι᾿ ὁμολογιακοὺς λόγους, ἐπ᾽ ἀληθείας διακοπῇ ἡ Ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία πρὸς τοὺς τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐμμένοντας, τότε ἡ ὑμετέρα Ἱερὰ Μητρόπολις καθίσταται φρούριον ἀκατάλυτον καὶ ἔπαλξις στερεὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς δόξαν Θεοῦ καὶ παράδειγμα πνευματικῆς ἀνδρείας ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τῆς συγχύσεως καὶ τῆς ἀποστασίας.
Σεβασμιώτατε, ὑμεῖς, ὁ εὐσεβὴς ἀγωνιστὴς κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καλείσθε ἐν καιρῷ κρίσεως νὰ φανῆτε ἀληθῶς ἄξιος διάδοχος τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ Ὁμολογητῶν τῆς Πίστεως.
«Καὶ γέγονεν μὲν κραυγὴ μεγάλη παρὰ παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ ἐκδρομή. Οὐ γὰρ ἤθελον ἔτι κοινωνεῖν αὐτοῖς τοιαῦτα φρονοῦσιν· ὥστε καὶ νῦν ἀποσυνάκτους εἶναι τοὺς λαοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πλὴν ὀλίγων ἐλαφροτέρων καὶ τῶν κολακευόντων αὐτόν. Τὰ δὲ μοναστήρια σχεδὸν ἅπαντα καὶ οἱ τούτων ἀρχιμανδρῖται, καὶ τῆς συγκλήτου πολλοὶ οὐ συνάγονται, δεδιότες μὴ ἀδικηθῶσιν εἰς πίστιν, αὐτοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, οὓς ἀπὸ τῆς Ἀντιοχείας ἀναβαίνων ἤγαγε, πάντων λαλούντων τὰ διεστραμμένα»
[ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, Τῷ ὁσιωτάτῳ καὶ θεοφιλεστάτῳ Πατρὶ Κελεστίνῳ (Ἐπιστολὴ 11η) PG 77, 81B.C]
Ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ἡμᾶς· ἡ σιωπὴ συνένοχος γίνεται.
Ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ
ἀναμένει τὸ παράδειγμά Σας. Ὁ Χριστὸς ζητεῖ
ὁμολογητὰς καὶ ὄχι
διαχειριστὰς ἡσυχίας. Ὅταν ἡ
ἀλήθεια διώκεται, ἡ σιωπὴ εἶναι
συνενοχή.
Ἐπὶ τούτοις, ἀσπαζόμεθα τὴν δεξιὰν Σας, καὶ ἀναμένομεν τὴν φωτισμένην καὶ ἀνδρείαν ἀπόφασίν Σας.
Μετ’ εὐχῶν βαθυτάτης τιμῆς,
οἱ
ταπεινοὶ δέσμιοι τῆς Ὀρθοδόξου
Ὁμολογίας
«καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι»
[κείμενον τοῦ
ιε′ (15ου) κανόνος τῆς Αʹ‑Βʹ
Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ
861]
Nα μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους.
H οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήσει κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ' Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το Άγιο Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου. Μόνη ελπίδα για να επανεύρει η Εκκλησία την ομορφιά της είναι η σύσταση και συμβουλή του Μ. Αντωνίου: «Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών». Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους. Επειδή μέχρι τώρα δεν το επράξαμε δυναμικά και αποφασιστικά, γι' αυτό παρατείνει ο Θεός επί έτη την οργή του, την αιχμαλωσία των Ορθοδόξων στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Μέχρι πότε επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί θα επιτρέπουμε τα άλογα κτήνη, τους αιρετικούς, να λακτίζουν και να μιαίνουν τα Ιερά και τα Άγια της Ορθοδοξίας; Όσο απρακτούμε και βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανείς, το βδέλυγμα της ερημώσεως θα ίσταται εν τόπω αγίω.
π. Θεόδωρος Ζήσης:
…Προσπαθώντας ἐπίσης οἱ ἐν λόγῳ ἀρχιερεῖς νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν κληρικῶν, τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ γράφοντος, διετύπωσαν ἀσύστατες παντελῶς συκοφαντίες, τὸ μόνο ὅπλο τῶν δειλῶν καὶ ἀμφιβόλου ἀνδρισμοῦ καὶ ἐντιμότητος ἀνθρώπων. Ὅταν δὲν ἔχῃς ἐπιχειρήματα, λασπολογεῖς καὶ συκοφαντεῖς, καὶ μάλιστα ἀπόντος τοῦ συκοφαντουμένου. Ἐμεῖς φειδόμενοι τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος τῆς παναγίας Ἱερωσύνης, καὶ ὄχι τῶν προσώπων τους ποὺ δὲν ἀξίζει νὰ τὰ σεβασθῇς, ἀποφεύγουμε πρὸς τὸ παρὸν τὴν δημοσιοποίηση τῶν ὀνομάτων τους καὶ τὴν ἀναίρεση τῶν ψευδολογιῶν καὶ ἀσυστάτων συκοφαντιῶν τους. Χαιρόμαστε, γιατὶ μᾶς ἀξιώνει ὁ Κύριος νὰ ὑβριζόμεθα καὶ νὰ συκοφαντούμεθα γιὰ τὴν ᾿Αλήθεια καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. ῾Απλῶς προβήκαμε στὴν γνωστοποίηση αὐτῶν τῶν ἀπειλῶν καὶ τῶν συκοφαντιῶν, ἐν πρώτοις γιὰ νὰ ἐνθαρρύνουμε τοὺς ἀγωνιστὰς νὰ μὴ φοβοῦνται τοὺς ἀναξίους αὐτοὺς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι οὔτε τὸν Θεὸν φοβοῦνται οὔτε τοὺς ἀνθρώπους ἐντρέπονται, καὶ γιὰ νὰ προφυλάξουμε ὅσους τυχὸν πιστεύσουν τὶς συκοφαντίες καὶ σκανδαλισθοῦν. ᾿Ακόμη καὶ γιὰ νὰ πληροφορήσουμε τοὺς καταχρωμένους τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα καὶ τυρρανοῦντας δεσποτικῶς καὶ κοσμικῶς τοὺς κληρικοὺς καὶ τὸ ποίμνιο, ὅτι εἶναι καὶ αὐτοὶ πρόβατα τοῦ ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ προφυλάξῃ τὴν ᾿Εκκλησία Του ἀπὸ τοὺς λύκους τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ ἀπὸ τοὺς μισθωτοὺς ποιμένες, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὰ πρόβατα καὶ δὲν θυσιάζονται γι᾿ αὐτά, διότι ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ τὴν καλοπέραση, γιὰ τὸ γάλα καὶ τὸ μαλλί τους (Ἰω. 10, 1-15).
«Φωνή Λογικής» της ευρωβουλευτού Αφροδίτης Λατινοπούλου
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε προ ολίγου το πολιτικό κόμμα «Φωνή Λογικής» της ευρωβουλευτού Αφροδίτης Λατινοπούλου αναφέρεται:
Σαν
αύριο συμπληρώνονται επτά χρόνια που υπογράφηκε από τους Τσίπρα-Καμμένο η
ντροπιαστική και μειοδοτική συμφωνία των Πρεσπών.
Ως
περήφανη Μακεδόνισσα δεν έχω νιώσει περισσότερη ντροπή στη ζωή μου από αυτή.
Μία συμφωνία που παραχώρησε χωρίς αιδώ την αναγνώριση της ΔΗΘΕΝ Μακεδονικής
γλώσσας αλλά και Εθνότητας στους Σκοπιανούς. Κάτι που ακόμα και η Βουλγαρία δεν
το δέχτηκε και το πολεμά και μπράβο της.
Εμείς
από την άλλη δεχόμαστε 7 χρόνια ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ τις συνεχόμενες προκλήσεις των
Σκοπίων που παραβιάζουν αυτή την κατάπτυστη για μας συμφωνία σε κάθε επίπεδο.
Πολιτικό, Αθλητικό, Ιστορικό.
Και
όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε
δεσμευτεί πως θα την καταργήσει αν δεν τηρούνται τα συμφωνηθέντα. Τρίχες
κατσαρές!
Έξι
χρόνια πρωθυπουργός με κυβέρνηση της Ν.Δ. και τίποτα δεν έχει γίνει. Ούτε μια
τόσο δα καταγγελία της μειοδοτικής συμφωνίας.
Σιγή
και από τον κ. Δένδια ως υπουργό εξωτερικών. Όσο για τον Άδωνι τι να πει
κανείς; Αυτός που έλεγε πως δεν θα πει τα Σκόπια ποτέ ως Βόρεια Μακεδονία, μόνο
έτσι τα αναφέρει πλέον.
Δίνω
το λόγο μου σε όλους τους περήφανους Μακεδόνες πως όταν μας δοθεί η δύναμη, θα
κάνουμε τα πάντα για να καταργηθεί η ντροπιαστική αυτή συμφωνία που
παραχαράσσει την ιστορία σε βάρος της Πατρίδας μου και είναι ανοιχτή πληγή στα
στήθη κάθε Έλληνα.
Η
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Η ταπείνωσις του Οσίου Μωυσέως του Αιθίοπος
Ακούοντας ο ευσεβής Έπαρχος της Αλεξανδρείας την καλή φήμη του Αββά Μωϋσέως του Αιθίοπος, ανέβηκε κάποτε στη σκήτη να τον γνωρίση απο κοντά. Σαν το έμαθε όμως εκείνος, έφυγε κρυφά από την καλύβα του και πήγε κατά το έλος. Στο δρόμο συνάντησε τον άρχοντα και την ακολουθία του, που έτυχε να περνάνε από κει. Οι ξένοι, που δεν τον γνώριζαν, τον σταμάτησαν και τον ερώτησαν να τους δείξη την καλύβα του Αββά Μωϋσέως.
Ο άρχοντας λυπήθηκε που είχε κάνει άδικα τόσο κόπο. Όταν έφτασε στην εκκλησία της σκήτης, είπε στους κληρικούς:
- Κάτω στην πόλι λένε τόσα καλά για τον Αββά Μωϋσή, γι’ αυτό ξεκίνησα να τον συναντήσω. Μα πριν από λίγο συναντήθηκα μ’ ένα Καλόγερο κι έμαθα από λόγου του πως πρόκειται για ανόητο άνθρωπο.
- Τί άνθρωπος ήταν αυτός; Ρώτησαν αγανακτισμένοι οι κληρικοί, που τόλμησε να μιλήση έτσι για τον Άγιο.
- Ένας μελαμψός Καλόγερος, πολύ ψηλός, με τριμμένα ρούχα.
Οι κληρικοί γέλασαν με την καρδιά τους.
- Αμ αυτός είναι ο Αββάς Μωϋσής.
Ο άρχοντας θαύμασε την ταπεινοσύνη του Γέροντος και γύρισε στην πόλι ωφελημένος.
Ο χρυσοχόος
Κάποτε οι μοναχοί ανέθεσαν σε ένα Xιώτη χρυσοχόο να επενδύσει με χρυσό ένα μέρος της ιερής εικόνας (της Παναγίας της Νιαμονίτισσας ) , για να την προφυλάξουν από τη φθορά. Ο εκκλησιάρχης την τοποθέτησε στον κυρίως ναό , και ο τεχνίτης άρχισε την εργασία του με ευλάβεια.
- Ελαφρά χτύπα, ελαφρά. Να ʼ χης την ευχή μου, γιατί η εικόνα είναι παλαιά!
Σηκώνει τα μάτια ο χρυσοχόος και βλέπει μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με ολόχρυση φορεσιά. Δεν πρόλαβε να τη ρωτήσει ποια ήταν , γιατί μπήκε αμέσως στο ιερό βήμα από τη νότια πύλη. Τρέχει να την προφθάσει, αλλά Εκείνη είχε εξαφανιστεί. Μπαίνει στο ιερό , και τότε αναγνωρίζει στη μορφή της πλατυτέρας τη γυναίκα, που πριν λίγο του είχε φανερωθεί.
Πρέπει να προσέξουμε πολύ τα λόγια του Χριστού μας
Ο Χριστός επαίνεσε τον εκατόνταρχο για την ταπείνωση και την πίστη που είχε, ενώ ήλεγξε τους κληρονόμους της Βασιλείας των Ουρανών για την απιστία τους, αλλά και την πνευματική τους αδιαφορία. Πρέπει να προσέξουμε πολύ τα λόγια του Χριστού μας, γιατί και εμείς είμαστε κληρονόμοι της Βασιλείας αλλά δεν έχουμε τον ανάλογο τρόπο ζωής και κινδυνεύουμε να τη χάσουμε. Αυτοκαλούμαστε συνειδητοί χριστιανοί και ζούμε με οκνηρία, με κοιμισμένη τη συνείδησή μας και κομμένη την ελπίδα της μέλλουσας ζωής. Είμαστε χριστιανοί χωρίς ζήλο, χωρίς πνευματική ανησυχία, χωρίς το φωτισμό του Ευαγγελίου. Χριστιανοί με κοσμικό φρόνημα και με καρδιά κολλημένη στα υλικά αγαθά. Γι΄ αυτό και κινδυνεύουμε να βρεθούμε «εις το σκότος το εξώτερον».
Πρὸς Τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Γρεβενῶν κ. Δαβίδ Ἐντιμοτάτη Μητρόπολις Γρεβενῶν Γρεβενά
Σεβασμιώτατε,
Μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ
προστρέχουμε ταπεινῶς στὴν πνευματικὴ Σας πατρικὴ καρδία, ὡς πιστὰ
μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, διατυπώνοντες ἔντονον ἀνησυχίαν
καὶ πόνον ψυχῆς διὰ τὴν
ἐπικρατοῦσαν ἐκκλησιαστικὴν
κατάστασιν.
Σεβασμιώτατε, ὡς
γνωστὸν καὶ ὁμολογημένον,
ἡ ἀποστολικὴ
καὶ πατερικὴ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας
μᾶς καλεί νὰ διακόπτωμεν κοινωνίαν μὲ τοὺς ἐπισκόπους
ἐκεῖνους, οἳ
φανερῶς διδάσκουν καὶ στηρίζουν αἱρετικὰ φρονήματα. Μετὰ
λύπης διαπιστοῦμε ὅτι ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καθὼς καὶ ἡ
Ἱερὰ Σύνοδος τῆς
Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
ἔχουν ἀποδεχθεῖ καὶ
ὑποστηρίξει τὰ ψηφίσματα τῆς λεγομένης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου» τῆς
Κρήτης (2016), ἡ ὁποία παρεκκλίνει σαφῶς ἀπὸ τὴν
Ὀρθόδοξον Ὁμολογίαν.
Ἔτι δε,
μετὰ ὀδύνης παρακολουθοῦμε τὴν ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν μὲ τὸν
σχισματικὸν καὶ ἀχειροτόνητον
κ. Ἐπιφάνιον Ντουμένκο, ὁ ὁποῖος οὔτε κανονικῶς
χειροτονήθη, οὔτε ἔχει ἐκκλησιολογικὴν
νομιμότητα, ὡς σαφῶς ἐκφράσθηκε
καὶ ὑπὸ
ἄλλων Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων.
Δι᾿ αὐτοὺς
τοὺς λόγους, καὶ ὑπὸ τὸ
βάρος τῆς εὐθύνης ἀπέναντι εἰς
τὸ Σῶμα τοῦ
Χριστοῦ, Σᾶς παρακαλοῦμε θερμῶς νὰ
ἐξετάσετε, ἐν φόβῳ Θεοῦ,
τὴν διακοπὴ τῆς
μνημονεύσεως τοῦ Πατριάρχου
Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας
τῆς Ἑλλάδος, μέχρι τῆς
μετανοίας καὶ διορθώσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς πορείας των.
Ἡ ἀναγκαία αὕτη πράξις, συμφώνως με τὴν Ἁγίαν
Παράδοσιν καὶ τὰς ἱεροκανονικὰς διατάξεις, δὲν συνιστᾶ σχίσμα, ἀλλὰ φύλαξιν τῆς Ὀρθοδόξου
Πίστεως καὶ προστασίαν τῶν ἀπλῶν καὶ ἀκατηχήτων
πιστῶν ἀπὸ
τὴν πλάνην τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Διότι, πῶς δύναται νὰ συνεχίζεται ἡ μνημόνευσις προσώπων ποὺ «οὐκ ὀρθοτομοῦσι τὸν λόγον τῆς
ἀληθείας»;
Σεβασμιώτατε, ἡ
Ὀρθοδοξία διέρχεται
κρίσιμον σταυροδρόμιον. Ἔχομεν
ἀνάγκην φωτεινῶν ποιμένων, ὁμολογητῶν τῆς
Πίστεως, οἵτινες θὰ διακρίνωνται διὰ τὸ
θάρρος καὶ τὴν ἀλήθειαν
ἐν ἀγάπῃ.
Ἐπ’ αὐτῷ,
προσευχόμεθα ὁ Κύριος νὰ φωτίζει τὴν Ἱερὰν Σας Σεβασμιότητα νὰ λάβη ἀπόφασιν σύμφωνον πρὸς
τὸ φρόνημα τῶν Ἁγίων
Πατέρων.
Μετὰ
βαθυτάτου σεβασμοῦ καὶ υἱικῆς ἀγάπης.
Χριστιανοί Ορθόδοξοι
Διερωτάται τις, ποίον Θεόν δοξολογούν;
Ο διαθρησκειακός συγκρητισμός σχετικοποιεί την ευαγγελικήν αλήθειαν. Προχωρεί ακόμη ούτος και εις το λατρευτικόν επίπεδον. Ορθόδοξοι Ιεράρχαι η και Πρωθιεράρχαι συμμετέχουν εις πανθρησκειακάς εκδηλώσεις ως της Ασσίζης ή εις κοινάς συμπροσευχάς και δοξολογίας μεθ’ ετεροδόξων και ετεροθρήσκων, και δη Ιουδαίων και Μουσουλμάνων. Διερωτάται τις, ποίον Θεόν δοξολογούν;...
Είπε ο αββάς Ησαϊας:
“Εάν σου έρθει λογισμός να κατακρίνεις τον πλησίον για κάποιο αμάρτημά του, πρώτα να σκεφθείς ότι εσύ είσαι περισσότερο αμαρτωλός απ΄ αυτόν και εκείνα που νομίζεις ότι σωστά τα κάνεις, μην πιστέψεις ότι ήσαν αρεστά στον Θεό. Και έτσι δεν θα τολμήσεις να καταδικάσεις τον πλησίον”.
π. Θεόδωρος Ζήσης:
Ἐνδεικτικὰ ἀναφερθήκαμε στοὺς δύο αὐτοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς καὶ ὑποστηρικτὰς τῆς καλῆς ἑνώσεως καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης (Ἰωσὴφ Βρυέννιο καὶ Γεννάδιο Σχολάριο), ποὺ ἐκφράζουν διαχρονικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴν Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν περασμένο αἰώνα προωθεῖ τὴν κακὴ ἕνωση μὲ σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως γράφει ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ ἀποκαλεῖ τὸν πάπα ὄχι ἁπλῶς «ἅγιο», πρᾶγμα ποὺ κατακρίνει ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ἀλλὰ ἁγιώτατο καὶ σεβασμιώτατο καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφὸ καὶ κανονικὸ ἐπίσκοπο Ρώμης, θυμιάζουσα αὐτὸν ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου» καὶ μνημονεύουσα τὸ ὄνομά του σὲ ὀρθόδοξη ἀκολουθία καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ὅταν ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ Ἀθηναγόρας ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν κακὴ ἕνωση εἶχε ἀντιμέτωπη στὸ σύνολό της σχεδὸν τὴν Ἐκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἰσχυρὲς θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις. Ὁ τωρινὸς Πατριάρχης τὴν ἔχει σύμμαχο, καὶ οἱ θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξασθενοῦν, ἀκόμη καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος.