Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει, καταδικάζεται ως ανίερον πραξικόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν, εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.
ΟΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΝΑΥΑΓΟΙ… Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΥΠΑΡΧΟΥΝ μερικοί χριστιανοί, πού ἀρνοῦνται νά συμβιβαστοῦν μέ τόν κόσμο καί ἀγωνίζονται γιά τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ στή ζωή τους. Δέν ἀνήκουν στούς κατ᾽ ὄνομα μόνο χριστιανούς. Ἡ εὐαισθησία τους ἀπέναντι στό θεῖο θέλημα εἶναι μεγάλη καί συχνά ἀντιμετωπίζουν ποικίλα προβλήματα, καθώς καί αὐτοί ζοῦν μέσα στή σύγχρονη κοινωνία, πού μόνο χριστιανική δέν μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ. Στίς δύσκολες αὐτές ὧρες ἀναζητοῦν κάποιον κληρικό, γιά νά τόν συμβουλευτοῦν, ἀλλά καί γιά νά τόν ἔχουν οὐσιαστικό βοηθό στίς δύσκολες καταστάσεις, πού ἀντιμετωπίζουν. Δυστυχῶς, τίς περισσότερες φορές δέν τόν βρίσκουν, μέ ἀποτέλεσμα νά μειώνεται ὁ ἱερός τους ζῆλος καί νά μπαίνουν καί αὐτοί στή νοοτροπία τοῦ κόσμου. Ἀπό τήν ἄλλη μεριά ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν κληρικῶν μένει ἀδιάφορη. Ὄχι μόνο δέν μπορεῖ νά βοηθήσει τούς πιστούς, ἀλλά χρειάζεται ἐκείνη τή βοήθειά τους!
Σάς καταλαβαίνω. Kyprianos Christodoulides
Σάς καταλαβαίνω. Δέν θέλετε νά γίνει
"παλαίστρα" (ρίνγκ) τό ιστολόγιο ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ.
Κάποια πράγματα, όμως, δέν μπορούν νά "φεύγουν" άνευ σχολιασμού. Καί
μάλιστα, όταν ο σχολιαστής άρθρων, όπως ο γράφων, δέν προκαλεί μέ ανοίκειους
χαρακτηρισμούς. Ελέγχει θεωρητικά τόν ή τούς Συντάκτες άρθρων, που έρχονται σέ
αντίθεση μέ τίς διαχρονικές αρχές καί αξίες τής καθ' ημάς πίστεως.
Ευχαριστώ
Έρωτά υποστηρικτής τής εξελικτικής θεωρίας καί απαντά : - Απάντησης από Κυπριανός Χ.
"Στο σημείο αυτό, πρέπει να αναφέρουμε την εξής ένσταση, που τίθεται από ορισμένους αρνητές τών πρό Αδαμιαίων ανθρώπων: Εάν ήδη υπήρχαν γυναίκες έξω από τον Κήπο της Εδέμ, γιατί ο Θεός έπρεπε να πλάσει την Εύα από την πλευρά του Αδάμ, και δεν του έδωσε μια από αυτές που ήδη υπήρχαν;"
Απάντηση:
Του μακαριστοῦ Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου:
«Πρέπει νά ὁμολογήσωμεν ὅτι ἔχομεν καί ἡμεῖς τήν "κρίσιν" μας. Κρίσιν ποιμένων καί θεολόγων. Δέν ἔχει, βεβαίως σημασίαν, ἄν τελικῶς δέν θά δυνηθοῦν νά βλάψουν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Βέβαιον ὅμως εἶναι, ὅτι φθείρουν τό ὀρθόδοξον φρόνημα τοῦ λαοῦ μας καί στερεώνουν τούς αἱρετικούς εἰς τάς πλάνας των. Ἀλλά ἐλησμονήσαμεν. Τό νά εἶναι τις Ὀρθόδοξος ποιμήν καί θεολόγος εἶναι μέγα πρᾶγμα. "Γενναίας δεῖται ψυχῆς" κατά Χρυσόστομον. Ποῦ νά εὕρωμεν τούς γενναίους; Ποῦ εἶναι οἱ Πατερικοί; Ποῦ οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεως; Φοβούμεθα μήπως εὑρισκόμεθα εἰς τάς ἐσχάτας ἡμέρας.
Ἀπαισιοδοξοῦμεν; Ἀλλά πῶς νά ἑρμηνεύσωμεν τό φαινόμενον τῆς τόσον ἐκτεταμένης ἀφασίας, τῆς μειοδοσίας ἐν τῇ πίστει, τῆς ἀπουσίας ζήλου ὑπέρ τῆς εὐσεβείας, τῆς βαθείας σιωπῆς, ἥτις διαδέχεται τά αἱρετικά κηρύγματα "Ὀρθοδόξων" ποιμένων; ποῦ εἶναι αἱ ἀστραπαί τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας;»
Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)
Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού αποτελεί αναγέννησιν όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών, αναγέννησιν πτωμάτων. Διότι αφ΄ ότου ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι παρών εις τον γήϊνον κόσμον, ο κάθε ουμανισμός είναι πτώμα. Τα δε πράγματα έχουν ούτω, διότι η Σύνοδος ενέμεινεν επιμόνως εις το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα=του ανθρώπου. Θεωρούμενοι από την σκοπιάν του αεί ζώντος Θεανθρώπου, του ιστορικού Κυρίου Ιησού, όλοι οι ουμανισμοί κατά το μάλλον ή ήττον ομοιάζουν με εγκληματικάς ουτοπίας, διότι εν ονόματι του ανθρώπου φονεύουν κατά διαφόρους τρόπους και εξοντώνουν τον άνθρωπον ως ψυχοφυσικήν οντότητα. Όλοι οι ουμανισμοί επιτελούν ένα αλογίστως τραγικόν έργον: διϋλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον. Δια δε του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα το έργον αυτό έχει αναχθή εις δόγμα. Όλα αυτά όμως είναι φρικτά, φρικτότατα. Διατί; Διότι το ίδιον δόγμα περί του αλαθήτου του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η ανατριχιαστική κηδεία του κάθε ουμανισμού, από του βατικανού, του αναχθέντος εις δόγμα, μέχρι του σατανικού ουμανισμού του Σαρτρ. Εις το ουμανιστικόν πάνθεον της Ευρώπης όλοι οι θεοί είναι νεκροί, με επί κεφαλής τον Ευρωπαϊκόν Δία. Νεκροί, έως ότου εις την μαραμένην καρδίαν των ανατείλη η μέχρι τελείας αυταπαρνήσεως μετάνοια, με τας αστραπάς και τας οδύνας της του Γολγοθά, με τους αναστασίμους σεισμούς και τας μεταμορφώσεις της, με τας καρποφόρους της θυέλλας και αναλήψεις. Και τότε; Τότε θα είναι ατελείωτοι αι δοξολογίαι των προς τον αεί ζωοποιόν και θαυματουργόν Θεάνθρωπον, τον όντως μόνον Φιλάνθρωπον εις όλους τους κόσμους.
Είμεθα πλάσματα Θεού με υιοθεσίαν.
Οι άνθρωποι, δεν είναι μοιραία όντα επί της γης. Δεν είναι ακατανόητον συνονθύλευμα σκοτεινών δυνάμεων. Δεν είναι αποίμαντος αγέλη περιέργων ζώων. Ούτε είδος μικράς αξίας. Είμεθα πλάσματα Θεού με υιοθεσίαν. Είμεθα λογικά ζώα με ηθικότητα. Ερχόμεθα ως χιόνες από τα υψηλά όρη της θείας επικρατείας. Καταβαίνομεν από την άϋλον Βασιλείαν του Θεού και σαρκούμεθα εις την γην. Είμεθα αντικείμενον της αγάπης Εκείνου, Όστις αγρυπνεί εφ’ ημών και θάλπει την ψυχήν μας, που είναι άϋλος. Είμεθα τα απλούστερα λογικά όντα, εφ’ όσον παραμένομεν εις την ηθικήν τάξιν μας. Αποτελούμεν μίαν θαυμασίαν πνευματικήν αρμονίαν. Με λογικότητα και ελευθερίαν μας κατεκόσμησεν. Μας προώρισεν εις ομοίωσίν Του. Άρρητος η τιμή. Απερίληπτος η δόξα. Αλλά βαρεία η ευθύνη.
Nα μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους.
H οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήσει κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ' Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το Άγιο Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ (Π.Α.Σ.Θ.Ε.)
«Δεύτε διαλεχθώμεν»
(Ησ. 1, 18)
ΑΡ. ΠΡΩΤ. 4
6/2/2019
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Μετά από αρκετές συνομιλίες με πολλούς Πατέρες και Αδελφούς, από
τους οποίους ακούσαμε διάφορες σκέψεις, και κατόπιν εντατικής παρακολούθησης
των εκκλησιαστικών θεμάτων και των διαλόγων πάνα σε αυτά, όπως λαμβάνουν χώρα
τα τελευταία χρόνια στο Διαδίκτυο, επιθυμούμε ταπεινά να καταθέσουμε κάποιες
προτάσεις για συνεργασία μεταξύ όλων όσων θέλουν να είναι Ορθόδοξοι σε μια
εποχή που μας καταδυναστεύουν Ψευδορθόδοξοι (=Οικουμενιστές).
Όπως γνωρίζουμε από την ιστορία της Εκκλησίας, η εμφάνιση στους
κόλπους Αυτής κάθε μεγάλης αίρεσης επέφερε ταραχές και διαιρέσεις ακόμη και
μεταξύ των Ορθοδόξων. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη την σημερινή λυπηρή
πραγματικότητα του διχασμού των Ορθοδόξων, που αγωνίζονται κατά της αιρέσεως
του Οικουμενισμού, προβαίνουμε στην κατάθεση ορισμένων προτάσεων, ώστε, με την
βοήθεια του Θεού, να συνεισφέρουμε ώστε να τεθούν οι βάσεις αρχικά για μια
Συνεργασία και μελλοντικά για την ποθητή Ενότητα των Ορθοδόξων.
Οι προτάσεις αυτές είναι οι εξής:
H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ
Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων
Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...
Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου.
Σχόλιο Κυπριανός Χ. Η αγέλη τών χοίρων περιμένει αύξηση τού πληθυσμού τής.
Θάνατος κατόπιν metaταμόσχευση καρδιάς από γενετικά τροποποιημένο χοίρο.
Η Είδηση (iefimerida)
https://www.iefimerida.gr/kosmos/pethane-deyteros-anthropos-metamosheysei-kardia-hoiroy
"Οι γιατροί προχώρησαν σε μια πειραματική θεραπεία με αντισώματα για την περαιτέρω καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και την πρόληψη της απόρριψης. Ωστόσο, η απόρριψη οργάνων είναι «η πιο σημαντική πρόκληση με τις παραδοσιακές μεταμοσχεύσεις που περιλαμβάνουν και ανθρώπινα όργανα», ανέφερε το UMMC σε δήλωση. (...) Επίσης, μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Lancet σημείωσε ότι υπήρχαν ενδείξεις ότι ο χοίρος έφερε έναν ιό, οι οποίες δεν είχαν εντοπιστεί προηγουμένως."
Σχόλιο Κυπριανός Χ.
Η αγέλη τών χοίρων περιμένει αύξηση τού πληθυσμού τής.
Ποιός είναι σέ θέση νά μάς πληροφορήσει τί είδους ιός, ήταν αυτός, τόν οποίο δέν είχαν προηγουμένως εντοπίσει οι ... μελετήσαντες τήν περίπτωση τού ασθενούς; Ασθενούς, σημειωτέον, ο οποίος βρισκόταν μέ ανοσοποιητικό σύστημα εν καταστολή. Δηλαδή, μέ aids, τό οποίο σημαίνει "επίκτητη ανεπάρκεια ανοσοποιητικού συστήματος", προκειμένου νά δεχθεί τήν καρδιά τού χοίρου! Είναι ή δεν είναι, όπως τό γράφω; Άρα, πώς μάς βρήκε τό aids; Μήπως μπορούν τά ελληνικά HOAXES νά μέ (καί μάς) πληροφορήσουν;
Περιμένουμε νέα πανδημία τύπου covid - ... υπάρχουν αρκετά νούμερα ακόμη.
Κυπριανός Χ.
Αθήνα, 01/11/2023
Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΙΣ , Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης σελ.159 :
Έπλεεν εν τω πελάγει του μέλλοντος. Επέτα επί πτερύγων και επί νεφών. Καθώς εκ της δυσμόρφου κάμπης γεννάται η περικαλλής ψυχή, ούτως εκ του θνητού σκήνους αφίπταται το πνεύμα, ούτω και εκ του προσκαίρου και φθαρτού έρωτος παράγεται ο θείος και ουράνιος έρως.
Ο Ασκητής και ο Ληστής (από το Γεροντικό)
Ήταν ένας γέροντας ασκητής και αναχωρητής, όστις ασκήτευσεν εις τόπον έρημον χρόνους εβδομήκοντα με νηστείαν και παρθενίαν και αγρυπνίαν. Εις τόσους δε χρόνους όπου εδούλευε τον Θεόν δεν αξιώθη να ιδή καμμίαν οπτασίαν και αποκάλυψιν εκ Θεου. Και ελογίασε και έβαλε τούτο εις τον νουν του λέγων: «Μήπως δια καμμίαν αφορμήν όπου δεν ηξεύρω εγώ δεν αρέσει του Θεου η ασκησίς μου, και η εργασία μου θέλει είναι απαράδεκτος• δια τούτο δεν δύναμαι να αποκαλυφθώ και να ιδώ κανένα μυστήριον».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)