Ἅγιον Πνεῦμα καί Χριστιανική ἑνότης -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

1. Ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν

Ἕνα εὔκολο –καὶ πρόχειρο– ἐπιχείρημα, γιὰ νὰ ὑποστηριχθεῖ ἡ συγγένεια τῶν Μεγάλων Θρησκειῶν (Θρησκευμάτων ὀρθότερα), εἶναι ἡ ἀναφορὰ σὲ ἕνα Θεό, πού ἀπὸ κοινοῦ ἀποδέχονται. Καὶ βέβαια ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας.

Ὁ ἕνας ὅμως Θεὸς θεωρεῖται ἀπὸ τὰ διάφορα θρησκεύματα μέσα ἀπὸ εἰδικὴ προοπτική, ὥστε τελικὰ νὰ διαφέρει ὁ Θεὸς ἀπὸ θρησκεία σὲ θρησκεία, καὶ τελικὰ νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἴδιος Θεός, στὸν ὁποῖο ἀναφέρονται, ἀκόμη καὶ οἱ λεγόμενες μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες, ἀλλὰ καὶ οἱ χριστιανικὲς «Ὁμολογίες».

Ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν εἶναι μὲν ἕνας, ἀλλὰ διακρίνεται σὲ Τρία Θεῖα Πρόσωπα, κάθε ἕνα ἀπὸ τὰ Ὁποῖα ἔχει τὸ πλήρωμα τῆς θεότητας, χωρὶς ὅμως νὰ γίνεται λόγος γιὰ «τρεῖς θεούς», ἀλλὰ γιὰ Ἕνα, ὅπως ὁμολογοῦμε καὶ στὸ «σύμβολο τῆς πίστεως, («Πιστεύω εἰς ΕΝΑ Θεόν…»). Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι «ὁ Θεὸς ποὺ ἀποκαλύπτεται στὴν ἱστορία, δὲν εἶναι μία μοναχικὴ ὕπαρξη, αὐτόνομη Μονάδα ἢ ἀτομικὴ Οὐσία. Εἶναι Τριάδα ὑποστάσεων, τρία Πρόσωπα μὲ ἀπόλυτη ὑπαρκτικὴ ἑτερότητα, ἀλλὰ καὶ κοινότητα Οὐσίας, Θέλησης καὶ Ἐνέργειας»1.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

ΕΓΚΩΜΙΟΝ Επί τη ευρέσει της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου.

«Εκ σπέρματος όφεως», λέγει ο Ησαϊας, «εξελεύσεται έκγονα ασπίδων, και τα έκγονα αυτών εξελεύσονται όφεις πετάμενοι» (Ησαϊα ιδ:29). Τούτο σημαίνει, ότι από τον όφιν γεννώνται αι ασπίδες και τα γεννήματα αυτών γίνονται όφεις πτερωτοί, αληθής δε βεβαίως ο λόγος του Προφήτου. Ιδού το παράδειγμα ολοφάνερον. Πόθεν γεννάται ο Ηρώδης ούτος, όστις έρριψεν εις την φυλακήν τον Ιωάννην, τέλος δε τον εθανάτωσεν; Από τον πρώτον και τρομερόν εκείνον όφιν, όστις εθανάτωσε τας δεκατέσσαρας χιλιάδας των βρεφών, από τον πρώτον δηλαδή και μέγαν Ηρώδην. Από τον όφιν εκείνον γεννώνται ο Αριστόβουλος και ο Φίλιππος, ως και οι άλλοι όφεις· από το σπέρμα του όφεως εκείνου γεννάται και η θυγάτηρ του Αριστοβούλου Ηρωδιάς. Όφις φαρμακερός ο πρώτος Ηρώδης εναντίον της ανθρωπίνης φύσεως, όφις τοιούτος και ο δεύτερος Ηρώδης, ο υιός του· ιδού και η ασπίδα, η Ηρωδιάς. Θέλεις να ίδης και το θυγάτριον αυτής όμοιον της ασπίδος; Ιδού αυτό, της ασπίδος το γέννημα, πως πετά έμπροσθεν του Ηρώδου, και με το πέταγμα και στριφογύρισμα εκείνο ανοίγοντας το στόμα των, τόσον ο όφις, όσον και η ασπίς και το γέννημα αυτής, κόπτουσι την Κεφαλήν του Ιωάννου.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

Ο Θεσσαλονίκης θείος Γρηγόριος επάνω εις το όνομα της Παρθένου, πανηγυρίζων εις την εορτήν και λέγων:

«Και το όνομα, φησί, της Παρθένου Μαριάμ· τούτο δε ερμηνεύεται «Κυρία» παρίστησι δε και το αξίωμα της Παρθένου, και το βέβαιον της Παρθενίας και εις το εξής αδιάπτωτον, και το εξηλλαγμένον αυτής του βίου και δια πάντων ηκριβωμένον και, ως ειπείν, παναμώμητον· κυρίως γαρ ούσα και φερωνύμως Παρθένος, πάσαν είχε την της αγνείας παντελή πανκτησίαν. Παρθένος ούσα και το σώμα και την ψυχήν, και τας της ψυχής δυνάμεις και τας του σώματος αισθήσεις πάσας μολυσμού παντός υπερανωκισμένας πλουτούσα, και τοσούτο κυρίως τε και βεβαίως και, ως ειπείν, κεκυρωμένως και τοις πάσιν ασύλως τον άπαντα χρόνον, ώσπερ η κεκλεισμένη πύλη τα εντεθησαυρισμένα, και το εσφραγισμένον βιβλίον οφθαλμοίς άψαυστα τηρεί τα εγγεγραμμένα.

Τη ΚΔ΄ (24η) Φεβρουαρίου, γέγονεν η πρώτη και Δευτέρα εύρεσις της τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Τιμία αύτη και Αγγέλοις αιδέσιμος του θείου Προδρόμου Κεφαλή πρώτον μεν ευρέθη εν τω οίκω του Ηρώδου, δι’ επιφανείας και αποκαλύψεως του ιδίου Τιμίου Προδρόμου, εις δύο Μοναχούς, οι οποίοι μετέβαινον εις προσκύνησιν του ζωοδόχου Τάφου του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, έλαβε δε ταύτην παρά των Μοναχών εκείνων εις κεραμεύς και την μετέφερεν εις την Έμεσαν· αισθανθείς δε εκείνος, ότι δια της Αγίας Κάρας έλαβεν ευτυχίαν, ετίμα αυτήν εξαιρέτως και όταν έμελλε να αποθάνη, την αφήκεν εις την αδελφήν του, παραγγείλας εις αυτήν να μη την μετατοπίση ούτε να την δείξη εις άλλον, αλλά να την τιμά και να την προσκυνή. Αφ’ ου δε η αδελφή εκείνου απέθανε, έλαβον την Αγίαν Κάραν αλληλοδιαδόχως πολλοί και τέλος κατήντησεν ο πολύτιμος ούτος θησαυρός εις τινα Ιερομόναχον Αρειανόν, Ευστάθιον, ο οποίος εδιώχθη παρά των Ορθοδόξων εκ του σπηλαίου, εις το οποίον κατώκει, διότι απέδιδεν εις την κακόδοξον αίρεσίν του τας ιατρείας, όσας ενήργει η Αγία Κάρα.

Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων ... --- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

" Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων άλλα δε θεός κελεύει", αρχαίο γνωμικό άγνωστης προέλευσης.

Τά πυρηνικά όπλα δέν φτιάχτηκαν νά μή χρησιμοποιηθούν. Νά τό έχουν αυτό υπόψη οι απατεώνες, εκεί πέρα στήν Ουκρανία, που βάζουν άλλους - μέ ξένα χέρια - νά ανάψουν τό φιτίλι τής εκτόξευσης, επικαλούμενοι τό Διεθνές Δίκαιο.

Άς μάς απαντήσουν, λοιπόν, στό ερώτημα : Όταν καταργούνται τά έθνη-κράτη καί σύνορα δέν υπάρχουν, ισχύει τό Διεθνές Δίκαιο ;

ΥΓ.

Τά "ξένα χέρια" είναι τά Ουκρανικά, εν προκειμένω, οι χρήσιμοι ηλίθιοι όπως ήταν καί ο Χίτλερ.

ΝΕΟ ΝΟΜΙΚΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ

 

Η καρδιά και ο Θεός

Σε καρδιά φουσκωμένη από εγωισμό δεν πλησιάζει ο Κύριος. Κι έτσι αυτή καταθλίβεται, μαραζώνει και σιγολιώνει, βυθισμένη στην άγνοια, τη λύπη και το σκοτάδι.

Όσο αμαρτωλοί κι αν είμαστε, μόλις στραφούμε με μετάνοια και πόθο προς τον Κύριο, η θύρα της καρδιάς μας ανοίγει σ’ Εκείνον. Η εσωτερική ακαθαρσία ξεχύνεται έξω, για να παραχωρήσει τη θέση της στην καθαρότητα, την αρετή, τον ίδιο το Σωτήρα, τον μεγάλο Επισκέπτη της ψυχής, τον κομιστή της χαράς, του φωτός, του ελέους.

Θείο δώρο είναι αυτή η ευλογημένη κατάσταση, όχι δικό μας κατόρθωμα. Και αφού είναι δώρο, πρέπει να ευχαριστούμε το Δωρητή με ταπείνωση.

Ταπείνωση! Η βάση κάθε αρετής και η προϋπόθεση της πνευματικής καρποφορίας! Έχετε ταπείνωση; Έχετε το Θεό. Τα έχετε όλα! Δεν έχετε ταπείνωση; Τα χάνετε όλα!

Ενώ το θέμα παραμένει εις το σκότος. -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ώρισαν και ημέραν εορτής δωρητών σώματος δια κοινής αποφάσεως Εκκλησίας-Πολιτείας.

Προβάλλονται απαράδεκτες αντιλήψεις.

Εις την εποχήν του πλουραλισμού, των συναινετικών διεργασιών και των πάσης φύσεως διαλόγων, δια των οπτικοακουστικών μέσων συνήθως, είναι επόμενον κάθε είδους άποψις να γίνεται ευμενώς δεκτή. Με μίαν όμως εξαίρεσιν. Όταν δια τινος αναφοράς, γνώμης ή απόψεως, η όψις του λόγου καθίσταται ευκρινεστάτη και τα πράγματα ορίζονται ως έχουν. Τότε, εις την περίπτωσιν δηλαδή της τελικής διατυπώσεως κάποιου νοήματος δια εν συγκεκριμένον θέμα, η άποψις αυτή δεν γίνεται δεκτή. Και ο λόγος είναι διότι το «πνεύμα» του πλουραλισμού, ήγουν η επιχειρηματολογία της αντιλογίας, εκφυλίζεται και εν τέλει, ακυρώνεται. Εις την εποχήν της φαυλότητος «δεν θέλομεν τοποθετήσεις, αλλά απόψεις».

Βασικόν αίτιον αποστασίας. ---- Αθωνικά άνθη

Κοινή γνώσις παντός μεν ορθοδόξου πιστού, κατ΄ ιδιάζοντα δε λόγον των Μοναχών, πρέπει να τυγχάνη ότι το αίτιον του κακού δεν έχει την προέλευσίν του και δεν αποτελεί συνέπειαν απορρέουσαν εκ των προσωπικών-θεολογικών γνώσεων του Μεταξάκη ή του Παπαδοπούλου, ούτε του Αθηναγόρου ή του Bαρθολομαίου, ως και προ ή μετά άλλων ομοίων αυτοίς, αλλά πηγάζει εκ του γεγονότος ότι, ουχί μόνον ούτοι, αλλά, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, άπασα σχεδόν (όχι η Εκκλησία, άπαγε… αλλά) η πνευματική ηγεσία τής καθ΄ όλου Εκκλησίας, εκτός βεβαίως σπανίων εξαιρέσεων, ως και οι πλείονες εκ των Καθηγητών τής σημερινής θεολογικής επιστήμης, συμμιγέντες, αφομοιώθησαν με την διεστραμμένην «θεολογικήν» σκέψιν της Δύσεως, τούθ΄ όπερ κατέστησε τούτους ου μόνον απειθείς, αλλά και επικριτάς και κατηγόρους της Ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας, ανατρέποντες ούτω θεμελιωδώς την υπόστασιν της «Μίας, Αγίας,…» του Χριστού Εκκλησίας! Η αποξένωσις τούτων αύτη και διάβρωσις, ου μην αλλά και η πείσμων αυτών καταφορά και ύβρις κατά της διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, επ΄ αθετήσει και αυτού τούτου του Συμβόλου της Αγίας ημών Πίστεως είναι η βασική αιτία και η ρίζα τού κακού, ήτις απέτεκε το απόβλητον εξάμβλωμα και απαράδεκτον δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν πεπλανημένον και κακόδοξον φρόνημα, ότι άπασαι αι «χριστιανικαί» ομολογίαι είναι και θεωρούνται «ΑΔΕΛΦΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ», πράγμα το οποίον τυγχάνει θεμελιώδης αρχή και κατευθυντήριος γραμμή του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, (Π.Σ.Ε) το πιστεύω του οποίου τυγχάνει η πεπλανημένη «θεωρία των κλάδων», βάσει της οποίας και προήλθεν η εξ επόψεως ορθοδόξου υποστάσεως, φθορά των «ορθοδόξων»-μελών αυτού.

----------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Ο Νεοημερολογιτισμός είναι Παπισμός και Οικουμενισμός, και έχει καταδεδικασθεί οριστικώς υπό των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος.

Το Γρηγοριανό - Νέο Ημερολόγιο είναι αυτός ο ίδιος ο Πάπας, ο οποίος, μέσα από την επιβολή του Ημερολογίου του και το εωσφορικό του ΄΄αλάθητο΄΄, προσεπάθησε να καθυποτάξει τους πάντας και να ακυρώσει τον μοναδικόν Αλάθητον, που είναι ο Τριαδικός Θεός και η άκτιστη Ενέργειά του, η οποία εδογμάτισε για το Ημερολόγιο, το Πασχάλιο και το Εκκλησιολογικό δόγμα, διά των Α΄και Β΄ Οικουμενικών Συνόδων.

Και τα δύο, Ημερολόγιο της Εκκλησίας και Εκκλησιολογικό δόγμα, αιώνες τώρα, δέχονται την επίθεση των Παπικών και των Οικουμενιστών.

Χαρίλαος Ι. Στουρα΄ί΄της.
Θεολόγος.

Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ

Η δε Κυρία Θεοτόκος ήτο και κατά τα δύο καθαρά και αμόλυντος: και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν και κατά την πράξιν και κατά τον λογισμόν. Όθεν ο Ιεζεκιήλ αινιγματωδώς είπε περί Αυτής: «Και ιδού δόξα Θεού Ισραήλ ήρχετο κατά την οδόν την προς ανατολάς (ήτοι εις την ψυχήν της Παρθένου) και η γη (ήτοι το σώμα της Παρθένου) εξέλαμπεν ως φέγγος από της δόξης κυκλόθεν».

Τη ΚΓ΄ (23η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Επισκόπου Σμύρνης.

Πολύκαρπος ο ένδοξος Ιερομάρτυς του Χριστού ήτο γέννημα και θρέμμα της πόλεως Εφέσου, εις την οποίαν εγεννήθη περί το έτος ξη΄ (68) μ.Χ. Οι γονείς του ήσαν πλουσιώτατοι, αλλ’ ευσεβείς και ελεήμονες· ο πατήρ του ωνομάζετο Παγκράτιος και η μήτηρ του Θεοδώρα. Τούτους διέβαλον εις τον εξουσιαστήν της Εφέσου Μαρκίωνα, ότι ήσαν Χριστιανοί· όθεν έστειλεν εκείνος στρατιώτας, οίτινες τους παρουσίασαν έμπροσθέν του, ήτο δε τότε η Θεοδώρα έγκυος εις τούτον τον Άγιον. Λέγει δε τότε προς αυτούς ο Μαρκίων· «Διατί δεν υπακούετε σεις εις τους βασιλικούς ορισμούς, αλλά καταφρονείτε τους μεγάλους θεούς και προσκυνείτε τον Χριστόν»;

Σήμερα κηρύσσεται φανερά η αίρεση!

-Υπάρχει η Συνοδική Εγκύκλιος του 1920.

- Υπάρχει η ένταξη των «Ορθοδόξων» στο Π.Σ.Ε του 1948.

-Υπάρχει η επίσημη άρση της Ακοινωνησίας τό 1965.

-Υπάρχει η Συνοδική αναγνώριση των Μονοφυσιτών στό Σαμπεζύ.                                              

-Υπάρχουν οι ενωτικές αποφάσεις των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας καί Αντιοχείας μέ τούς Μονοφυσίτες.

-Υπάρχει η Συνοδική αναγνώριση των Λατίνων στό Μπάλαμαντ 1993.

-Υπάρχει η επίσημη αναγνώριση του βαπτίσματος καί της ιερωσύνης των Λουθηρανών στό Φράιζινγκ υπό τόν Γερμανίας Αυγουστίνο καί τήν τοπική του Σύνοδο.

-------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τό κυριώτερον ἀπ' ὅλα εἶναι ὅτι εἰς τό Κολυμπάρι τό 2016 οἱ Οἰκουμενισταί ἐψήφισαν τό ἄρθρον 6, μέ τό ὁποῖον ἀνεγνώρισαν τίς αἱρέσεις ὡς «ἑτερόδοξες ἐκκλησίες» μέ τήν «ἱστορικήν των ὀνομασίαν»!!! Π.χ., ἀνεγνώρισαν Συνοδικῶς τόν Παπισμόν μέ τό ὄνομα «Καθολική Ἐκκλησία», τό ὁποῖον εἶναι βεβαίως τό ὄνομα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κατά τό 9ον ἄρθρον τοῦ Συμβόλου («Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν ...»). Ὅ,τι ἔκανε καί ὁ Τσίπρας μέ τήν Ἑλληνικήν Μακεδονίαν! ΠΡΟΔΟΤΑΙ!

------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Στο Κολυμπάρι, είχαμε επανάληψη των όσων αναφέρονται στην Παναιρετική Εγκύκλιο του 1920.
Στο πρώτο από τα ένδεκα σημεία της, αναφέρει την αλλαγή του Ημερολογίου ως υποχρεωτική για την συμπόρευση ΄΄μετά των άλλων Εκκλησιών.΄΄

Η αναγνώριση Εκκλησιαστικότητος και Θείας Χάριτος στους πάσης φύσεως σχισματοαιρετικούς, έλαβε χώρα από το 1920, κ. Χατζηνικολάου, απλώς, το 2016 επανέλαβαν τα όσα είχαν κάνει πράξη με την αποδοχή και εφαρμογή του Παπικού Ημερολογίου το 1924.

-----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 23 Φεβρουαρίου 2022 - 1:28 π.μ.

Κρῖμα, 100 φορές κρῖμα, κ. ΧΣ, πού ἄν καί δηλώνετε θεολόγος, ἐν τούτοις δίδετε τήν ἰδίαν ἀξίαν εἰς μίαν ἐγκύκλιον, τήν ὁποίαν τό 1920 ἐγνώριζαν μόνον οἱ Οἰκουμενσταί καί οὐδείς ἄλλος, καί μόνον ἀπό τό 1960 καί ἐντεῦθεν ἔγινε γνωστή ἀπό τά βιβλία τοῦ Ἰ. Καρμίρη εἰς κάποιους θεολόγους, δίδετε λοιπόν τήν ἰδίαν ἀξίαν εἰς τήν βρωμεράν (ἀλλά ἄγνωστον) αὐτήν ἐγκύκλιον μέ μίαν Ψευδοσύνοδον, διά τήν ὁποίαν ἔμαθαν ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι! Τό ἴδιο κάνατε καί μέ τήν ἐγκύκλιον τοῦ 1935, ὀνομάσαντες αὐτήν παραπλανητικῶς «ὁμολογίαν τοῦ 1935». Ὁ ρόλος τῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920 ἦτο ἐνημερωτικός / ἐπικοινωνιακός, ἐνῷ ὁ ρόλος τῆς Ψευδοσυνόδου τοῦ 2016 εἶναι καθαρῶς ἐκκλησιαστικός καί δεσμευτικός γιά ὅσους κοινωνοῦν μέ τούς Οἰκουμενιστάς. Ὅπως προανέφερα, ἡ πρώτη πέρασε ἀπαρατήρητος, καθότι ἄγνωστος, ἑνῷ ἡ δευτέρα ἔκανε «πάταγον» καί προεκάλεσεν ἀποτειχίσεις (δυστυχῶς, πολύ ὀλίγες). Ὅπως ἴσως γνωρίζετε, ὁ π. Σάββας Λαυριώτης καί μερικοί ἄλλοι καλοῦνται συνεχῶς νά ὁμιλήσουν εἰς διαφόρους συνάξεις καί ραδιοφωνικές ἐκπομπές. Ἐάν μετά ἀπό μερικές δεκαετίες καταλαγιάσουν ὅλες αὐτές οἱ ἀντιδράσεις καί δέν ὑπάρξῃ Ὀρθόδοξος Σύνοδος ν' ἀνατρέψῃ τήν Ψευδοσύνοδον τοῦ 2016, τότε ἴσως (δέν γνωρίζω στά σίγουρα) νά παύσουν πλέον τά μυστήρια τῶν Οἰκουμενιστῶν νά ἔχουν οἱανδήποτε Χάριν, διότι τότε θά ἔχουν αὐτοκατακριθῆ οἱ Οἰκουμενισταί Συνοδικῶς. Καί πάλιν, δέν γνωρίζω ὅτι αὐτό πού μόλις ἔγραψα εἶναι ὀρθόν. Ὡστόσον, ἄν ζοῦσα σέ 50 π.χ. χρόνια ἀπό σήμερα καί ἔβλεπα ὅτι ἡ Ψευδοσύνοδος ἐπεκράτησε πλήρως καί δέν ὑπάρχῃ καμμία ἀντίδρασις, τότε δέν θά λογομαχοῦσα πλέον μέ ὅσους ὑπεστήριζαν τό ἄκυρον τῶν μυστηρίων, ὄχι ὅμως λόγῳ «ὁμολογίας τοῦ 1935», ἀλλά λόγῳ τῆς Ψευδοσυνόδου.

Πάντα ματαιότης τὰ ἀνθρώπινα,

Ποία τοῦ βίου τρυφὴ διαμένει λύπης ἀμέτοχος; Ποία δόξα ἕστηκεν ἐπὶ γῆς ἀμετάθετος; Πάντα σκιᾶς ἀσθενέστερα, πάντα ὀνείρων ἀπατηλότερα· μία ῥοπὴ καὶ ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται. Ἀλλ' ἐν τῷ φωτί, Χριστέ, τοῦ προσώπου σου, καὶ τῷ γλυκασμῷ τῆς σῆς ὡραιότητος, ὅν (ἥν) ἐξελέξω ἀνάπαυσον ὡς φιλάνθρωπος.

Ὡς ἄνθος μαραίνεται, καὶ ὡς ὄναρ παρέρχεται, καὶ διαλύεται πᾶς ἄνθρωπος, πάλιν δὲ ἠχούσης τῆς σάλπιγγος, νεκροί, ὡς ἐν συσσεισμῷ, πάντες ἀναστήσονται πρός τὴν σὴν ὑπάντησιν, Χριστὲ ὁ Θεός· τότε, Δέσποτα, ὅν (ἥν) μετέστησας ἐξ ἡμῶν, ἐν ταῖς τῶν Ἁγίων σου κατάταξον σκηναῖς, τὸ πνεῦμα τοῦ σοῦ δούλου (τῆς σῆς δούλης) Χριστέ.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΣΦΡΗΣΗ.

Στον Λόγον του "Περί διακρίσεως" ο Άγιος Ιωάννης της "Κλίμακος" γράφει: "Εκείνοι, που έχουν καλή όσφρηση μπορούν να αντιληφθούν κάποιον, που έχει επάνω του αρώματα. Ομοίως και μια καθαρή ψυχή, όταν πλησιάση κάποιον, που έχει την ευωδία, που και αυτή απέκτησε από τον Θεόν ή την δυσωδία, που και αυτή κάποτε είχε, αλλά τώρα ελευθερώθηκε τελείως, όταν πλησιάση κάποιον, αμέσως τις αντιλαμβάνεται, την στιγμή, που οι άλλοι γύρω δεν αισθάνονται τίποτε". 

Ας περιφρονήσουμε τις διαφορές μας και ας εστιάσουμε στις ομοιότητές μας -- Του αδελφού μας Ιουστίνου

«Εστώς και θερμαινόμενος» από τις ζεστές και ορθάνοιχτες Παπικές αγκάλες της επιστροφής μας, συγκινούμενος από τα κροκοδείλια δάκρυα και τον Ορχηστρικό Χορό της Διαθρησκειακής Σαλώμης.

Εξ αιτίας αυτής της πονηράς αγάπης και αποδοχής της προτροπής του αρχεκάκου Όφεως, έπεσαν ο Αδάμ και η Εύα. Επάνω σ’ αυτήν ακριβώς την παμπόνηρη «αγάπη και αποδοχή» στηρίζεται ο έκφυλος Οικουμενισμός, το άρμα του Αντιχρίστου. «Ελάτε, να αγαπηθούμε ντάρλιγκς! Ας ενωθούμε στου Παπόδουλου Οικουμενισμού την καλόστρωτη και ανθοστόλιστη κοίτη! Ας περιφρονήσουμε τις διαφορές μας και ας εστιάσουμε στις ομοιότητές μας».

Διαβάζω και φρίττω!

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΑ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΚΟΠΤΙΚΗΣ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ"

 

Αριθμ. Πρωτ. 250/2012

Αγιώτατε Πάπα καί Πατριάρχα της Κοπτικής Εκκλησίας, κύριε Θεόδωρε Β’, την Υμετέραν Μακαριότητα εν Κυρίω κατασπαζόμενοι υπερήδιστα προσαγορεύομεν.

      Mέ μεγάλη χαρά επληροφορήθημεν τό χαρμόσυνο άγγελμα της επαξίας εκλογής Σας στόν Πατριαρχικό Θρόνον της Κοπτικής Εκκλησίας καί Εγκαρδίως Σας συγχαίρομεν.

      Η πνευματική προσωπικότητα, η θεολογική κατάρτιση, η πολυετή εμπειρία περί τά εκκλησιαστικά ζητήματα, κυρίως δέ η εγνωσμένη αγάπη Σας πρός τόν πιστό λαό του Θεού, αποτελούν εχέγγυα γιά τήν αρχομένη Πρωθιεραρχική διακονία Σας.

      Αμφότεροι φέροντες τό όνομα «Θεόδωρος ο Β’» ως ιστορική επιταγή πρός στενοτέρα συναντίληψη υπέρ του ευγενούς λαού της Αιγύπτου, ολοθύμως ευχόμεθα όπως ο Κύριος διαφυλάττη τήν Μακαριότητά Σας εν υγιεία αδιαπτώτω καί δυνάμει πολλή, επ’ ωφελεία του λογικού ποιμνίου Σας.

      Συγχαίροντες καί πάλι γιά τήν επαξία εκλογή Σας, κατασπαζόμεθα τήν Μακαριότητά Σας εν φιλήματι αγίω καί διατελούμεν μετά της εν Κυρίω αγάπης καί τιμής.

 †Ο Πάπας καί Πατριάρχης Αλεξανδρείας καί πάσης Αφρικής

Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’

-----------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Μην φρίττετε
Και οι του οικουμενικού πατριαρχείου κωνσταντινούπολης τα ίδια κάνουν. Από site στο ίντερνετ
"Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας Βρυξελλών τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου κ. Αθηναγόρας την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022. Στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής, αυτήν την του Ασώτου Υιού. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ευχαρίστησε τον Ιερατικώς Προϊστάμενο της Ενορίας, Οικονόμο Γεώργιο Κόκκωνα, για το ποιμαντικό έργο το οποίο επιτελεί στους ενορίτες και με την ευκαιρία του ήδη αρξαμένου Τριωδίου ευχήθηκε «Καλή Τεσσαρακοστή».

Εν συνεχεία, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας, ανταποκρινόμενος σε πρόσκληση του Πανιερωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Γεωργίου Kourieh, Πατριαρχικού Επιτρόπου της Συροϊακωβιτικής Εκκλησίας στο Βέλγιο, τη Γαλλία και το Λουξεμβούργο, και συνοδευόμενος από τον Αρχιδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Αιμιλιανό Χατζηβασιλείου, παρέστη στην χειροτονία ενός νέου ιερέως, του κ. Habib Gecer, της Εκκλησίας του, και συγκεκριμένα στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Βρυξελλών. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας διατηρεί στενή επικοινωνία με τον Αρχιεπίσκοπο κ. Γεώργιο Kourieh. Η καλή συνεργασία ξεκίνησε από την αναγνώριση της Συροϊακωβιτικής Εκκλησίας από το Βελγικό Κράτος και με την υπογραφή δήλωσης ότι ο Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκπροσωπεί όλους τους ορθοδόξους χριστιανούς του Βελγίου έναντι των Αρχών του Βελγίου, συμπεριλαμβανομένων και των Συροϊακωβιτών Χριστιανών."

«ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας».

 Τα πιο ύπουλα σχέδια του οικουμενισμού εξυφαίνονται αθόρυβα εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Διαβρώνουν, όπως το κύμα τα βράχια, το όρθοδοξο φρόνημα παλαιότερων αγιορειτών και γεροντάδων, πλανώντας ακόμη και τους εκλεκτούς. Κι έτσι φτάνουμε στο σήμερα όπου μια μικρή μειοψηφία λαϊκών και κληρικών, αντιλαμβανόμενοι την προδοσία της πίστης που συντελείται, αντιδρά με πάθος κι αγωνίζεται αντιστεκόμενη στη λαίλαπα των οικουμενιστών. Το πρόβλημά τους όμως είναι ότι ‘υποτάσσονται’ σε τυφλούς οδηγούς χωρίς να το γνωρίζουν (αν όμως το διαισθάνονται έστω, τότε εθελοτυφλούν κι οι ίδιοι). Ειδικά στα πρόσωπα γεροντάδων ή επισκόπων με ‘πνευματικότητα’, ο οικουμενισμός έχει βρει τα πιο χρήσιμα φερέφωνά του. Ως δούρειοι ίπποι, ενώ φέρονται να καθοδηγούν με αντιοικουμενιστική ρητορική τα πνευματικοπαίδια τους, δεν πρόκειται ποτέ να δώσουν την ευλογία τους για μη μνημόνευση ή αποτείχιση. Για όσους πάντως πονούν πραγματικά για την Ορθοδοξία, ίσως ο Θεός τους χαριτώσει με ανδρείο, ταπεινό και ‘μαρτυρικό’ φρόνημα•. 

O κόσμος στον δρόμο του. Δεν γίνεται πια μεταστροφή (Φώτης Κόντογλου)

Πολλοί αναγνώστες μου γράφουνε, παρακαλώντας με, και μά­λιστα ξορκίζοντάς με, να γράψω για να χτυπήσω την ανηθικότητα, που δέρνει την κοινωνία, προ πάντων τη νεολαία, και που «τη σερ­βίρουν τα σινεμά», όπως μου γράφουνε. Φωνάζουνε: «Υψώσετε τη φωνή σας!». Ένας σπουδαστής μου γράφει από την Αγγλία: «Μη σταματήσετε αυτόν τον ωραίον αγώνα, μην πτοηθήτε από τις επιθέ­σεις. Υπάρχουν βέβαια πολλοί αντίπαλοι, αλλά και πολλοί θαυμα­στές του ωραίου σας έργου. Σας χρειαζόμαστε για να δώσετε φτε­ρά στις καρδιές μας, που είναι γεμάτες κενό και απαισιοδοξία».

Καημένοι άνθρωποι, πόση σημασία δίνετε στο πρόσωπό μου και σ’ αυτά που γράφω! Τί φωνή να υψώσω, που είναι βραχνιασμένη και αδύνατη, και χάνεται μέσα στον κυκεώνα της σημερινής ζω­ής; Όχι φωνή, αλλά και τ' αστροπελέκι να κρατά στα χέρια του κανένας σήμερα, και να το σφενδονίζει για να κάνει τους ανθρώ­πους ν' αλλάξουνε δρόμο, πάλι τίποτα δεν θα κάνει. Ο ίδιος ο ά­γιος Γιάννης ο Πρόδρομος, το ερημοπούλι της ερήμου, που τον φοβόντανε οι αμαρτωλοί, γιατί τους έλεγε «γεννήματα εχιδνών», κι αυτός μάταια φώναζε. Η φωνή του χανότανε μέσα στην έρημο, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Και πότε; Τον καιρό που υπήρχα­νε ακόμα κάποια αυτιά να τον ακούσουνε, κι απλές καρδιές για να τον καταλάβουνε.

Κατάπτυστη συμφωνία

Έχει βουίξει ο τόπος από την προκλητική επίσκεψη Μηταράκη στο Πακιστάν και το Μπανγκλαντές, όπου συζητήθηκε ουσιαστικά η νομιμοποίηση χιλιάδων υπηκόων τους που έχουν μπει παράνομα στην Ελλάδα. Μετά την κατακραυγή, ο κ. Μηταράκης εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία αναφέρει ότι η συμφωνία περιλαμβάνει την αποδοχή όσων απελαύνονται. Αυτό που δεν μας είπε είναι ποιους θα απελαύνει, όταν θα τους έχει νομιμοποιήσει όλους.

Από τη Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*

Μέχρι σήμερα, το Πακιστάν, που στηρίζει φανατικά την Τουρκία και οργανώνει πλήθος προκλητικών εκδηλώσεων στην Αθήνα, δεν δέχεται τους Πακιστανούς που έχουν μπει παράνομα στη χώρα και απελαύνονται. Το ίδιο και το Μπανγκλαντές. Είναι μια τακτική που χρησιμοποιούν κατά κόρον χώρες προέλευσης λαθρομεταναστών.

Διαχρονικαὶ θέσεις

Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί  την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει,  καταδικάζεται ως ανίερον πραξιπόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι  αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν,  εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και  ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.

"Εν τη ερυθρά..."

Ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, τῆς ἀπειρογάμου νύμφης εἰκὼν διεγράφη ποτέ. Ἐκεῖ Μωϋσῆς διαιρέτης τοῦ ὕδατος, ἐνθάδε Γαβριὴλ ὑπηρέτης τοῦ θαύματος. Τότε τὸν βυθόν ἐπέζευσεν ἀβρόχως Ἰσραήλ, νῦν δὲ τὸν Χριστὸν ἐγέννησεν ἀσπόρως ἡ Παρθένος. Ἡ θάλασσα, μετὰ τὴν πάροδον τοῦ Ἰσραήλ, ἔμεινεν ἄβατος, ἡ ἄμεμπτος, μετὰ τήν κύησιν τοῦ Ἐμμανουήλ, ἔμεινεν ἄφθορος, ὁ ὤν, καὶ προών, καὶ φανεὶς ὡς ἄνθρωπος Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.

------------------------

Ο/Η Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

ᾨδὴ α' Ὁ Εἱρμὸς

" Ὑγρὰν διοδεύσας ὡσεὶ ξηράν, καὶ τὴν αἰγυπτίαν μοχθηρίαν διαφυγών, ὁ Ἰσραηλίτης ἀνεβόα· τῷ Λυτρωτῇ καὶ Θεῷ ἡμῶν ᾄσωμεν." (Μικρά Παράκλησις)