Ο ορισμός του παραλογισμού. Η Ελλάδα πληρώνει με τα χρήματα των φορολογουμένων τον εξισλαμισμό της

Βόμβα για την οικονομία τα επιδόματα μεταναστών

Ανησυχία για τις αθρόες εγκρίσεις των αιτημάτων ασύλου χωρίς σχέδιο ουσιαστικής ένταξης, με ισχυρά τα «πλοκάμια» των διακινητών

Μια ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του κοινωνικού κράτους αποτελούν οι αθρόες εγκρίσεις των αιτημάτων ασύλου, κυρίως διότι γίνονται χωρίς κάποιο σχέδιο ουσιαστικής ένταξης των ανθρώπων αυτών στην ελληνική κοινωνία.

Ο αριθμός όσων δικαιούνται διεθνή προστασία σε συνδυασμό με όσους μεταναστεύουν νόμιμα αυξάνεται γεωμετρικά και η χώρα μας συνεχίζει να διασφαλίζει όσα απαιτούνται για τη διαβίωσή τους μέσω επιδομάτων. Αντίθετα με ό,τι θρυλείται, οι άνθρωποι αυτοί δεν συνεπικουρούνται από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά επιβαρύνουν τον Προϋπολογισμό.

Την ίδια ώρα, δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ένταξής τους στον παραγωγικό ιστό και η κυβέρνηση τρέχει πλέον για να ακολουθήσει πρακτικές που εφαρμόζονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Με επικοινωνιακούς όρους, βεβαίως, είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς στους Έλληνες πώς το ελληνικό κράτος γίνεται να χορηγεί τόσα επιδόματα την ώρα που δεν μπορεί να πληρώσει αξιοπρεπείς συντάξεις σε πολίτες που πλήρωναν μια ζωή.

Η εργασία το ύπατο διακύβευμα της Πανδημίας --- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Το παντοδύναμο Κράτος, επιτίθεται ανηλεώς προς παν ατομικό δικαίωμα και ελευθερία προς τους πολίτες προκειμένου να τιθασεύσει τις μάζες, να τις καταρρακώσει και εσχάτως να τις εξανδραποδίσει εξαρτώντας αυτές, υπό των κελευσμάτων και επιταγών της.

Η εκάστοτε εκτελεστική εξουσία η οποία έχει κατορθώσει δια απατηλών υποσχέσεων να υφαρπάξει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού προκειμένου να διοικήσει, ουδόλως ενδιαφέρεται δια το κοινό καλό ή δια το πολύφερνο δημόσιο συμφέρον, αλλά αποκλειστικά δια να εξυπηρετήσει ωφελιμιστικά και μονομερώς κομματικά ορισμένα συμφέροντα αλλά ιδίως εις το να πραγματώσει τα άνωθεν σχέδια των κοσμο-εξουσιατών.

π. Θεόδωρος Ζήσης:

«Δέν είμαι βέβαιος ότι, αν απόψε με καλέσει ο Θεός καί εκδημήσω ἀπ’ αυτή τή ζωή, δέν ξέρω αν θά βρώ δικαιολογία μπροστά στούς Αγίους, στούς Ομολογητάς, τους μάρτυρας, γι’ αυτήν τήν στάση τήν οποία κρατούμε όλοι τώρα. Η αίρεση ξεχειλίζει, οι λατινόφρονες και οι φιλο-Οικουμενιστές είναι όλοι ανάμεσά μας προβατόσχημοι λύκοι, κι εμείς κάνουμε διακρίσεις καί οικονομούμε. Προσπαθώ νά βρώ μιά δικαιολογία γιά τόν εαυτό μου...                                                                     

Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!                                       
Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η  άγνοια...                                           

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

Ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων σε εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ΡΩΣΙΑ της 17ης Οκτωβρίου 2009 δήλωσε:

«Ουσιαστικά και σε εμάς (όπως και στους Καθολικούς) υπάρχει η αμοιβαία αναγνώριση των Μυστηρίων. Δεν έχουμε Μυστηριακή κοινωνία, όμως αναγνωρίζουμε τα Μυστήρια... Αν ένας καθολικός κληρικός προσέλθει στην Ορθοδοξία εμείς τον δεχόμαστε ως κληρικό, δεν τον χειροτονούμε εκ νέου. Και αυτό σημαίνει ότι de facto αναγνωρίζουμε τα Μυστήρια της Καθολικής Εκκλησίας».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

 Τῶν Ὀρθοδόξων προστάτην καὶ ἐν σώματι ἄγγελον, καὶ θαυματουργὸν θεοφόρον νεοφανέντα ἡμῖν, ἐπαινέσωμεν πιστοὶ θεῖον Γεράσιμον· ὅτι ἀξίως παρὰ Θεοῦ ἀπείληφεν, ἰαμάτων τὴν ἀέναον χάριν· ῥώννυσι τοὺς νοσοῦντας, δαιμονῶντας ἰᾶται· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.

Τη Κ΄ (20η) Οκτωβρίου, ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ, ο νέος Ασκητής, ο Πελοποννήσιος, ου το λείψανόν εστιν εν Κεφαλληνία, εν ειρήνη τελειούται.

Γεράσιμος ο λαμπρός και νεοφανής αστήρ της Εκκλησίας του Χριστού, ο λίθος ο αδαμάντινος, εφ’ ου συντρίβονται αι κεφαλαί πάντων των καινοτομούντων και παρεκτρεπομένων εκ της αλανθάστου παραδόσεως της αγιωτάτης και Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, εγεννήθη κατά το έτος αφθ΄ (1509) εις το χωρίον Τρίκαλα Κορινθίας της περιφήμου Πελοποννήσου, εκ της λαμπράς οικογενείας των Νοταράδων. Και ο μεν πατήρ αυτού εκαλείτο Δημήτριος, η δε μήτηρ του Καλή. Από τούτους λοιπόν γεννηθείς ούτος ο θαυμάσιος, παραδίδεται εξ απαλών ονύχων εις την μάθησιν των ιερών γραμμάτων, και επειδή είχεν ευφυϊαν πνεύματος και προαίρεσιν αγαθωτέραν, εντός ολίγων ετών προήχθη αρκετά εις τα μαθήματα. Ως νουνεχής λοιπόν και φρόνιμος, εκ νεαράς ηλικίας του εδόθη ο Άγιος εις την σπουδήν και ανάγνωσιν της Αγίας Γραφής, εις την οποίαν εύρισκεν αληθείας μονίμους, ωφελίμους και αρκούσας να ευφραίνωσι την ψυχήν του, να τον πληροφορώσι και να του δίδωσι να εννοήση την απάτην και την πλάνην, ήτις ευρίσκεται εις τα κοσμικά και μάταια μαθήματα της λεγομένης ανθρωπίνης σοφίας, και συγχρόνως να καταλάβη καλώς και ορθώς την ματαιότητα και πλάνην του απατηλού και ψευδούς κόσμου τούτου, και δια τούτο να στρέψη και να αφιερώση όλον τον πόθον του και την έφεσίν του εις το μόνον ακρότατον των αγαθών: εις τον Πλάστην δηλαδή και Θεόν του.

Ἔργα καὶ ἡμέραι τῆς παποσύνης

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος – Θεολόγος

Ἀνακοινώθηκε ἐπίσκεψη τοῦ πάπα στήν πατρίδα μας, προκειμένου νά τιμήσει μέ τήν παρουσία του τούς ἑορτασμούς γιά τά 200 χρόνια ἀπό τήν ἐθνική μας παλιγγενεσία. Εἶναι γνωστό ὅτι γιά χί­λια χρόνια δέν εἶχε ἔλθει πάπας στήν Ἑλ­λάδα. Τό 2001 μᾶς ἐ­πισκέ­φθη­κε ὁ προ­ηγού­μενος πά­πας Ἰωάννης Παῦλος Β´ καί τό 2016 ὁ νῦν πάπας ἦρθε στήν ὄ­μορφη Λέσβο μας. Αὐθόρμητα ἡ σκέ­ψη ἀνασύρει ἀπό τή μνήμη μας «ἔργα καί ἡμέρες» τῆς παποσύνης πού σημάδεψαν τήν ἱ­στορία μας:

1.    Ὁ πάπας εἶναι πράγματι ὄχι μόνον μεγάλος αἱρετικός ἀλλά καἰ αἱρεσιάρχης, δηλαδή ἀρχηγός αἵρεσης, τήν ὁποία οἱ προκάτοχοί του δημιούργησαν καί ἐπέβαλαν βίαια, ἐνῶ ὁ ἴδιος τήν προασπίζεται.

2.    Ἡ συγκεκριμένη αἵ­ρεση τοῦ παπισμοῦ (ἀ­λά­θητο, πρωτεῖο, filioque, τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, ἡ χρήση ἄζυμου ἄρ­του στή θεία Εὐχαριστία, τό δόγμα τῆς ἀσπίλου συλλήψεως τῆς Θεοτόκου κ.ἄ.) ἀπέσπασε ἀπό τή μία, ἁγία καί καθολική Ἐκκλησία τό 1054 τό μεγαλύ­τερο κομμάτι, τό δυτικό. Στό με­τα­ξύ συχνά ἀκοῦ­με τούς Οἰ­κου­με­νι­στές νά χρησιμοποιοῦν τόν λόγο τοῦ Κυρίου «ἵ­να ἓν ὦ­σι», γιά νά προωθήσουν στούς ὀρ­θοδόξους τά φιλενω­τικά σχέδιά τους· λησμονοῦν, ὅμως, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκ­κλησία πάντα πε­ριμένει τόν ὑπαίτιο τοῦ κατακερματισμοῦ τῆς Χριστιανοσύνης νά ἀ­ποκηρύξει τίς πλάνες του καί νά ἐ­­πανέλθει στήν Ὀρθοδοξία.

Του μακαριστού Φώτη Κόντογλου:

«... Ο φιλοπαπισμός (στον οποίο οδηγεί ο Οικουμενισμός) κατάντησε πιο σιχαμερός κι’ απ’ αυτόν τον παπισμό, αν είναι δυνατόν ένα τέτοιο πράγμα. Σαν μαγνήτης τραβά όλο το πνευματικό πύον της Ελλάδος. 

Στον Αθηναγόρα και στους περί αυτόν και μετ’ αυτού βρίσκουν προστασία όλοι οι ανήθικοι, για να πυκνώσουν τις τάξεις των προδοτών της Ορθοδοξίας. Θράσος και κολακεία, υποκρισία και δωροδοκία, ιδού τα όπλα του θεατρίνου του Φαναρίου....» 

Η άλωση της χώρας εκ των έσω: Πυρήνες ισλαμιστών – Ελληνίδες προσήλυτες στο Ισλάμ

Σημερινά δημοσιεύματα στον τύπο κάνουν λόγο για το πολύ σοβαρό ζήτημα της άλωσης της χώρας μας από ισλαμικούς τρομοκρατικούς πυρήνες.

 Μιλάμε για  θύλακες τζιχαντιστών που υπάρχουν αυτή την στιγμή εντός της χώρας αλλά και τις λεγόμενες «νύφες του ISIS».  Και για τα δυο αυτά πολύ σοβαρά ζητήματα βρίσκεται σε εξέλιξη τους τελευταίους μήνες, έρευνα της ΕΛ.ΑΣ.

Σύμφωνα με πηγές μέσα από το περιβάλλον υψηλόβαθμων στελεχών της αστυνομίας υπάρχουν πληροφορίες για την ύπαρξη και ενδεχομένως δράση γυναικών που έχουν ασπαστεί τον ισλαμισμό και βρίσκονται εντός των τειχών!!!

Αλλοίμονον! Αι κορυφαί της Ορθοδοξίας, επί το έργον της προδοσίας!

Περί της συντελουμένης Καϊαφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομε γράψει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ  της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» του εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος.

Reading from the Synaxarion:

Joel the Prophet

The Prophet Joel, whose name means "Yah is God," was of the tribe of Reuben, the son of Bathuel, and lived from 810 to 750 B.C. (but some say in the 7th century B.C.). His book is divided into three chapters, and is the second in order of the minor Prophets. He foretold the coming of the Holy Spirit on the day of Pentecost (Joel 2:28, and quoted by the Apostle Peter in Acts 2:17), and the saving power of the Name of our Lord Jesus Christ (Joel 2:32).

Η ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ -- Αθωνικά άνθη

«… ούτω γινόμεθα ναός Θεού, όταν μη φροντίσι γηϊναις το συνεχές της μνήμης διακόπτηται… αλλά πάντα αποφυγών ο φιλόθεος επί τον Θεόν αναχωρή» Μ. Βασίλειος.

Η Ησυχία δεν αποτελεί διακοσμητικόν τι πλαίσιον της προσευχής. Είναι το αναγκαίον περιβάλλον της. Εν τοις θορύβοις «το μοναδικόν του νου, καθ’ ο συνίσταται ο εντός και όντως Μοναχός, δυαδικόν, έστι δ’ ότε και πολυσχιδές, καθίσταται». Η διάσπασις του ενιαίου της ψυχής καθιστά αδύνατον την αληθή προσευχήν. Διασπάται το «μοναδικόν» του νου εις «δυαδικόν» ή και «πολυσχιδές» εκ των συνομιλιών και από αυτής της θέας των ανθρώπων. Εν αναλύσει, και αυτή η προσδοκία ελεύσεώς τινος προκαλεί σύγχυσιν. Αλλά και γράφων ο Ησυχαστής προς τινα, έστω και πνευματικά, πάλιν δεν δύναται ν’ αποφύγη την περισπώσαν τον νουν μέριμναν. Και αν μεν πρόκειται περί προκοψάντων εις τας αρετάς και δια της αγάπης ενωθέντων μετά του Θεού, η ζημιά είναι μικρά, διότι αίρεται μόνον η άμεσος και ειλικρινής μυστική ένωσις. Δια τους ασθενεστέρους όμως νόας και τας ψυχάς, αίτινες «πολλοίς περιπίπτουσι νοσήμασιν», η εκ του γράφειν βλάβη είναι μεγίστη.

Η φωνή ενός Προφήτου -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ιδιάζουσα πολεμική κατά της Πίστεως παρουσιάζεται στις μέρες μας. Οργανωμένες φωνές διαβάλλουν και προσβάλλουν την Παλαιά Διαθήκη θέλοντας να την βγάλουν και να την αποβάλουν από την ζωή μας, ως δήθεν εβραϊκό βιβλίο. Λόγοι δικαιοσύνης, λοιπόν, επιβάλλουν ν΄ ακούσουμε και μια φωνή αυτού του βιβλίου «εκ των ένδον». Την αφορμή μας δίνει ο προφήτης Ιωνάς, ο έκτος στη σειρά των μικρών προφητών, τον οποίο τιμά και προβάλλει η Εκκλησία μας το μήνα αυτό (+21 Σεπτεμβρίου) ως έναν σοφό και θεόπνευστο δάσκαλο. Ως φανατικός Εβραίος ο Ιωνάς είχε τη νοοτροπία του χαϊδεμένου παιδιού του Θεού. Δεν μπορούσε να ανεχθεί το ενδιαφέρον του Θεού για ανθρώπους, που δεν ανήκουν στον περιούσιο λαό του, τον ιουδαϊκό. Γι΄ αυτό αδιαφόρησε για την θεϊκή εντολή να κηρύξει στη πρωτεύουσα της Ασσυρίας Νινευή. Έσπευσε ν΄ απομακρυνθεί προς την άλλη άκρη του γνωστού τότε κόσμου, στη πόλη Θαρσίς.

Η Νορβηγία ξεκίνησε κανονικά να αποζημιώνει τα θύματα των εμβολιασμών

 Η Νορβηγία αποζημιώνει και ανοίγει τον δρόμο για αποκατάσταση των παθόντων από τα εμβόλια κατά Covid-19!

Η Νορβηγία ξεκίνησε κανονικά να αποζημιώνει τα θύματα των εμβολιασμών και εγκρίθηκαν οι πρώτες 77 αιτήσεις για αποζημίωση λόγω παρενεργειών από εμβολιασμούς για τον κορωνοϊό.

Είναι η πρώτη χώρα της Ευρώπης που το κάνει και ανοίγει ο δρόμος για να καταβληθούν οι αποζημιώσεις σε εκατομμύρια παθόντες στην ευρωπαϊκή ήπειρο, κάτι που μέχρι στιγμής αρνείτο.

Η θρησκεία της πολιτικής ορθότητας - άμεσος κληρονόμος της Ιεράς Εξέτασης. -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η συλλήβδην φαιά προπαγάνδα, των τελούντων εν διατεταγμένη υπηρεσία, μέσων μαζικής ενημερώσεως, (τόσο εντύπων όσο και ηλεκτρονικών) κατατείνει συντεταγμένα εις το να επιβάλλει τεχνηέντως εις το συλλογικό υποσυνείδητο, της κοινωνίας, την ψευδή συνείδηση, μίας αυθεντικής, ανεπίδεκτης, παρ’ ουδενός αμφισβήτησης, μονομερούς απόψεως, η οποία εις περίπτωσιν, όπου δεν τύχει της δέουσας πάνδημης αποδοχής, εκ των αποδεκτών,  ήτοι, της πνευματικά ευνουχισμένης εις την οποία απευθύνεται, ή άλλως, της, κατ’ ευφημισμόν κοινωνίας των πολιτών, επιστρατεύονται αυτόχρημα, υπό του παντοδύναμου Κράτους, τα πλέον σιδηρά και επαχθή μέτρα ποινικής καταστολής, προς τους αντιφρονούντες, θέτοντάς τους άμεσα το στίγμα, του «εγκληματία σκέψεως» και του κοινωνικώς επικίνδυνου για την δημόσια τάξη και την κοινωνική ειρήνη.

Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ

 

Ὁ Θεοτοκόφιλος Ἅγιος Γρηγόριος διδάσκει ὅτι ὁ Θεὸς θέλοντας νὰ δημιουργήσει, νὰ ζωγραφίσει μία εἰκόνα, ἕνα πίνακα, πάνω στὸν ὁποῖο θὰ ἦταν συγκεντρωμένα ὅλα τὰ καλά, ἕνα κρᾶμα ὅλων τῶν θείων καὶ ἀνθρωπίνων χαρισμάτων, στολίδι καὶ καλλονὴ καὶ τοῦ ὁρατοῦ καὶ τοῦ ἀοράτου κόσμου, ἀπὸ τὴν ὁποία εἰκόνα θὰ ἀποδεικνυόταν καὶ ἡ δύναμη τοῦ δημιουργοῦ Της ὡς καλλιτέχνου, κατασκεύασε τόσο πάγκαλη τὴν Θεοτόκο, ἀφοῦ συγκέντρωσε ἐπάνω Της ὅλα τὰ καλὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων.

Τη ΙΘ΄ (19η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Προφήτου ΙΩΗΛ.

Ιωήλ ο ένδοξος Προφήτης ήτο από την φυλήν του Ρουβίμ, υιός Βαθουήλ, εκ του αγρού του καλουμένου Μεθομμορών. Ερμηνεύεται δε Ιωήλ, αγάπη Κυρίου ή απαρχή Θεού. Επροφήτευσεν ο Προφήτης ούτος δια την πείναν, την οποίαν έμελλον να λάβωσιν οι Ιουδαίοι και δια τον αφανισμόν των νομικών θυσιών και δια το πάθος δικαίου Προφήτου, δια του οποίου μέλλει να ανακαινισθή εις σωτηρίαν όλη η γη. Και ταύτα προφητεύσας, απέθανε και ετάφη εις την ιδικήν του γην. Προέλαβε δε ούτος την του Χριστού έλευσιν έτη ω΄ (800).

Έξοδος από της Εκκλησίας

Τι σημαίνει  η εισαγωγή, εις τα ιερά Δίπτυχα της Εκκλησίας, του ονόματος του αιρεσιάρχου Πάπα; Τι άλλο, ει μη «ομολογία» του Παπισμού. Άρνησις  της Ορθοδοξίας. Παράβασις του Θείου Νόμου. Έξοδος από της Εκκλησίας. Μετάθεσις εις την αίρεσιν. Ανταλλαγή του φωτός δια του σκότους, της αληθείας δια του ψεύδους, της Χάριτος δια του αναθέματος. Ασεβής αναγνώρισις του αιρεσιάρχου Πάπα και ένωσις μετά της παπικής αιρέσεως, της οποίας το μέρος «εις την λίμνην του πυρός και του θείου», καθ΄ ότι «ψευδοπροφήτης».

Οι έννοιες «αγιότητα» και «άγιος» -- (+Ανδρέα Θεοδώρου, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών)

1. Διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η αγιότητα είναι βασική ιδιότητα της ενέργειας και της φύσεως του Θεού. Σημαίνει απουσία από την πανακήρατη φύση κάθε ίχνους κακίας, στην οποιαδήποτε μορφή της. Ο Θεός είναι οντολογικά άγιος, διότι η ουσία του είναι φύσει αγαθή. Η κακία αφ’ έτερου είναι οντολογικά ανύπαρκτη. Δεν ανήκει στην κλίμακα των υπαρκτών όντων, αλλά είναι επιφαινόμενο. Φαίνεται, δεν είναι, λαμβάνουσα την υπόσταση της εκεί, όπου τα λογικά όντα απομακρύνονται ελεύθερα από το Θεό. Όπου απουσιάζει το αγαθό, εκεί εμφανίζεται, ως συμβεβηκός περί τη φύση η αμαρτία, η όποια εξαφανίζεται, όταν εμφανιστεί πάλιν εκείνο (το αγαθό). Έτσι και το φως, όταν αναχωρεί, παραχωρεί τη θέση του στο σκοτάδι, το οποίο με τη σειρά του αφανίζεται, όταν επανεμφανιστεί εκείνο.

Στο στάδιο της θείας οικονομίας, η αγιότητα του Θεού είναι η θεία του ενέργεια στην πολλαπλή σχέση της προς τις ελεύθερες πράξεις των λογικών κτισμάτων. Από τη θεία ενέργεια απορρέει και προς αυτήν αναφέρεται κάθε ιδέα κτιστής αγιότητος. Ο Θεός, ως δημιουργός, έθεσε στα όντα την ηθική τάξη και τους ηθικούς νόμους του την τήρηση των οποίων απαιτεί, τιμωρώντας τις οποίες παραβάσεις τους. Από την άποψη αύτη ο Θεός είναι δίκαιος, και κατ’ επέκτασιν κριτής των ηθικών ενεργειών των πλασμάτων του.

Από την συγκέντρωση των υγειονομικών υπαλλήλων στο Σύνταγμα (10/10/21) κατά της υποχρεωτικότητας

 

Χωρίς γρίνιες, χωρίς ξύλινο λόγο, με ανθρωπιά, με ευαισθησία, με ιδιαίτερο χιούμορ, παρά την προσωπική πικρία και το ασυγκράτητο δάκρυ της αναστολής και της αντισυνταγματικής καταδίκης σε ανέχεια και ισοπέδωση, παραβρέθηκαν στο Σύνταγμα για τρίτη φορά οι εν αναστολή υγειονομικοί υπάλληλοι.

 Ακολουθεί το κείμενο της επιτροπής των υγειονομικών υπαλλήλων του Γ.Ν. Νικαίας «Άγιος Παντελεήμων» κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού

 «Οι υγειονομικοί είναι εδώ για τρίτη συνεχόμενη Κυριακή απέναντι στον Άγνωστο Στρατιώτη, τον ουσιαστικότερο και αληθέστερο, τουλάχιστον στους καιρούς μας, εκφραστή των ελεύθερων Ρωμιών.  Είναι εδώ όχι για να καταγγείλουν την κυβερνητική αναλγησία ή την προσχηματική δημοκρατία που επαγγέλλονται οι άρχοντες του τόπου, αλλά το έργο τους, την  παρουσία και αρωγή τους δηλαδή δίπλα στον πάσχοντα συνάνθρωπο! Έτσι παρουσιάζουν ένα αυτοσχέδιο δρώμενο που αποδεικνύει πως ισχύουν ακόμα στις μέρες μας τα λόγια που ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός απηύθυνε στους σκλαβωμένους Έλληνες: "ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται κι αυτά κανείς δεν μπορεί να σας τα πάρει αν δεν τα δώσετε μόνοι σας"».

 https://www.youtube.com/watch?v=yxQlt5jtMPE

Υπόμνημα εις τον βίον του Αγίου ενδόξου και πανευφήμου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά.

Όποιος άνθρωπος θέλει να ομιλήση ορθά, πρέπει τέσσαρα πράγματα να σκέπτηται· πρώτον μεν να λέγη εκείνα τα οποία πρέπει να λεχθούν· διότι όστις λέγει εκείνα τα οποία δεν πρέπει να είπη τις, ήτοι αργολογίας, βλασφημίας, φλυαρίας και τα τοιαύτα, εκείνος λέγει πράγματα, τα οποία δεν πρέπει να λέγη τις. Δεύτερον να λέγη όσα πρέπει να λέγωνται, διότι είναι και άλλοι πολλοί λόγοι αγαθοί και ψυχωφελείς, αλλά δεν πρέπει όλους να τους λέγη τις εις μίαν ώραν, μόνον δε όσα είναι πρέπον, τόσα να λέγη· διότι οι λόγοι όλοι της Παλαιάς Γραφής και της Νέας, όλοι μεν είναι καλοί και πρέπει πας Χριστιανός να τους διηγήται, αλλά δεν πρέπει όλους μαζί να λέγη τις, αλλά με ησυχίαν και υπομονήν και με καιρόν κατάλληλον να ομιλή όσα αρμόζουσι. Τρίτον, να μη απευθύνη τις τους λόγους του προς πάντα άνθρωπον, αλλά μόνον προς εκείνους τους οποίους πρέπει, διότι όστις ομιλεί λόγους σωτηριώδεις και περί Θεότητος προς άνθρωπον λιθοκάρδιον και άπιστον, εκείνος πίπτει έξω από την παραγγελίαν του Κυρίου, όστις λέγει εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον:

Reading from the Synaxarion:

Luke the Evangelist

This Apostle was an Antiochean, a physician by trade, and a disciple and companion of Paul. He wrote his Gospel in Greek after Matthew and Mark, after which he wrote the Acts of the Apostles, and dedicated both works to Theophilus, who, according to some, was Governor of Achaia. He lived some eighty-six years and died in Achaia, perhaps in Patras, the capital of this district. His emblem is the calf, the third symbolical beast mentioned by Ezekiel (1:10), which is a symbol of Christ's sacrificial and priestly office, as Saint Irenaeus says.