The Redemptive dialogue between created and uncreated in history by fr. George Metallinos

"THE WAY"

(An Introduction to the Orthodox Faith)

 
by Protopresbyter fr. George D. Metallinos
Professor Emeritus of the Athens University

CHAPTER 1

THE REDEMPTIVE DIALOGUE BETWEEN CREATED AND UNCREATED IN HISTORY

History, according to one point of view, is the eternal “carriage of world reality”, which takes every man from the first moment of his life, and transports him to his eternal destination.  Man, as a persona, i.e. a God-created, free being, deposits his acts (RES GESTAE) in History and at the same time he self-actualizes in accordance with the purpose of his existence. Christianly speaking, however, History has a “mind”.  It is not just an arbitrary flow and interweaving of events and occurrences; it simultaneously offers itself to Man as a possibility for affirmation of his worth, for the fulfillment of his destiny.  That is, universal history is comprised of the personal histories of all men, as success or   failure to realize this common purpose of every man.

Η πανδημία απειλεί να βυθίσει επιπλέον 100 εκατ. ανθρώπους στη φτώχεια

 Δυστυχώς τις επιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων τις παίρνουν πολύ ελαφρά οι κυβερνήσεις, διότι, ενώ δεν είχαμε πανδημία, επέβαλαν γενικευμένη καραντίνα σε όλο τον κόσμο. Εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και κανείς δεν γνωρίζει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις ακόμη και στη ζωή τους.

O πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο Ντέιβιντ Μαλπάς, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο μίλησε έξω από τα δόντια και είπε τη θλιβερή αλήθεια. Ότι δηλαδή η κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού σε διεθνές επίπεδο, μπορεί να οδηγήσει επιπλέον 100 εκατομμύρια ανθρώπους  στην ακραία φτώχεια. Για να καταλάβετε τη διαφορά η προηγούμενη εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας έκανε λόγο για 60 εκατομμύρια.

Νέο-οθωμανισμού παρεπόμενα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η ιδιαίτερα σοβαρή κρίση μεταξύ της καθημαγμένης Ελλάδας και της επαίσχυντης Τουρκίας, εξαιτίας και συνεπεία της ιταμής κλιμακούμενης προκλητικότητας της γείτονος, ανέδειξε την χρόνια ανθελληνική πολιτική ορισμένων προσώπων, εκ της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, αλλά και λοιπών άλλων ψευδεπίγραφα προοδευτικών κομμάτων, οι οποίοι κατά παραυτουργία δρουν ως  σοβούντες Δούρειοι ίπποι, υπέρ της σοβινιστικής και παράνομης κατά το Διεθνές Δίκαιο, στρατηγικής της φαυλεπίφαυλης Τουρκίας.

Οι εν λόγω σύγχρονοι εφιάλτες,  πρόθυμοι δήμιοι κι προπαρασκευαστές του ανόσιου εγκλήματος της καθοσιώσεως, εις βάρος της Πατρίδας μας, πέραν από ενδεχόμενους έμμισθους, εν Ελλάδι, πράκτορες, προσβάλλουν βαναύσως αφενός την μνήμην των πεσόντων ηρώων του παρελθόντος οι οποίοι με θυσιαστική αυταπάρνηση προάσπισαν την εθνική μας ανεξαρτησία και αφετέρου δέον όπως κηρυχθούν παραχρήμα, τουλάχιστον ιδεατά, εις την συλλογική συνείδηση της κοινής γνώμης ως ανεπιθύμητα πρόσωπα –persona non grata- και να εξοστρακιστούν της Ελλαδικής Επικράτειας, εις την αγκαλιά των προσφιλών των Οθωμανών.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

 

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΣ ΑΓΙΑ, Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΣ ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΕΙΚΟΙΖΕΤΑΙ

Ει δέ και των παλαιών αγίων «ουκ ην άξιος ο κόσμος» κατά τον απόστολον, πως αν ταύτης ην επάξιος, της και των κατ΄ ουρανόν αγίων υπερτέρας;  Αμέλει σύνες και τούτω της Παρθένου την υπεροχήν όση· εκείνοις μεν γαρ φεύγουσι την μετ΄ ανθρώπων δίαιταν, ως ο αυτός φησιν, «όρη και ερημίαι και οπαί της γης», ταύτη δε τα άγια των αγίων ενδιαίτημα εδόθη, οις εμφιλοχωρείν η πάναγνος ανείται, μήπω μηδ΄ εις ηλικίαν παραγγείλασα παίδων, ει και των εις φρονούσαν αφιγμένων εμφρονεστέρα ούσα έδειξε.

Δοτή γαρ ούσα παρά Θεού και Θεώ προ γενέσεως αύτη (πως δ΄ ουκ έμελλεν η και προ των αιώνων εις κατοικητήριον προωρισμένη του των αιώνων ποιητού;)· δοτή τοίνυν ούσα Θεώ και καρπός ευχής και δικαίων αιτήσεως (ω προσευχής εκείνης πτερών! ω παρρησίας, ην εύρε προς Κύριον! ω καρδιών εκείνων επί τοσούτον ασπίλων, ως τοιαύτην προσευχήν αναπέμψαι, προς τοσούτον φθάνουσαν και τοσούτον ανύουσαν!).

Τη ΚΣΤ΄ (26η) του Αυγούστου, μνήμη του Οσίου ΙΩΑΣΑΦ, βασιλέως των Ινδιών, υιού του βασιλέως Αβεννήρ.

Ιωάσαφ του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών η άθλησις και οι κατά των δαιμόνων αγώνες υπερβάλλουσι πάντας των Αγίων τους βίους και ο βίος αυτού τόσον είναι ηδύς και γλυκύτατος, ώστε υπέρκειται της αμβροσίας και του νέκταρος, και δύναται να απαλύνη και την σκληροτέραν καρδίαν και να παρακινήση τους οφθαλμούς να σταλάξωσι πολλά δάκρυα. Πλην, επειδή οι περισσότεροι αγαπούν την βραχυλογίαν, εσμικρύναμεν την διήγησιν, μη αφήσαντες ή τα αναγκαιότατα, καθώς έγραψε ταύτα ο θείος πατήρ ημών Δαμασκηνός Ιωάννης. Εκείθεν της Αιγύπτου είναι χώρα, ήτις ονομάζεται των Ινδών, και χωρίζεται από το μέρος της Αιγύπτου δια θαλάσσης, από δε το μέρος της στερεάς πλησιάζει εις τα όρια της Περσίας, και ήτις χώρα της Ινδίας ήτο παλαιόθεν εσκοτισμένη από τον ζόφον της ειδωλολατρίας. Μετά δε την του Σωτήρος Ανάληψιν και την του Παναγίου Πνεύματος κάθοδον, απήλθον οι Άγιοι Απόστολοι εις διαφόρους τόπους και έθνη διδάσκοντες το Ευαγγέλιον. Τότε και ο ιερώτατος Θωμάς απεστάλη εις την ως άνω χώραν, ίνα κηρύξη το Ευαγγέλιον, και με την θείαν βοήθειαν επίστευσαν πολλοί των ανθρώπων της χώρας αυτής· όσον δε παρήρχοντο οι χρόνοι, τοσούτον ηύξανεν εις αυτούς και η πίστις μας. Και πολλοί, απαρνησάμενοι τας κοσμικάς ηδονάς, ησκήτευον εις τα όρη και τα σπήλαια.

ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ. του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου:

«Όταν η συνείδηση παύση να μας ελέγχη για τις αμαρτίες, ας προσέξουμε μήπως αυτό δεν οφείλεται στην καθαρότητα, αλλά στην κόπωση και την άμβλυνση της συνειδήσεως λόγῳ πλήθους αμαρτιών». Η συνείδηση έχει δοθή από τον Θεόν στον καθένα μας για να μας ελέγχη και να μας προστατεύη. Όταν όμως αχρηστευθή και δεν λειτουργεί, από την μεγάλη μας απιστία, τότε χρειάζεται προσοχή, γιατί βρισκόμαστε σε θανάσιμον κίνδυνον…

Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

Οἱ Οικουμενιστές ἔχουν ἀναγάγει τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους µὲ τοὺς αἱρετικούς, σὲ προσχήµατα, γιὰ νὰ ἐνταθοῦν καὶ ἑδραιωθοῦν οἱ σχέσεις µας, ὡς Ὀρθοδόξων, µὲ αὐτούς. Ἔχει ἀποδειχτεῖ πὼς οἱ διάλογοι δὲν γίνονται πιὰ γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ αἱρετικοὶ συνοµιλητές µας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ «γιὰ νὰ τὰ βροῦµε», ἤτοι: νὰ καταλάβουµε ὅτι «ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴ µέση» καὶ νὰ ἑνωθοῦµε! Ὄντως δαιµονικὴ ἀντίληψη καὶ πρακτική! Αὐτὸ ἐπισηµαίνει καὶ ὁ ἀγωνιστὴς καθηγητὴς π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ διεξαγόµενοι σήµερα Διάλογοι “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” ἀποτελοῦν τέχνασµα τοῦ Διαβόλου, ποὺ ἐπιθυµεῖ νὰ ἐξισώσει τὴν ἀλήθεια µὲ τὸ ψεῦδος, τὴν Ὀρθοδοξία µὲ τὴν αἵρεση. Τὸ “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” σηµαίνει ὅτι ἀποδέχονται οἱ διαλεγόµενοι ὅτι µπορεῖ νὰ ἔχουν τὴν ἀλήθεια καὶ οἱ δύο πλευρές· δὲν ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ἀποκλειστικὰ στὴ µία πλευρά. Καὶ µόνον ἡ ἀποδοχὴ αὐτοῦ τοῦ ὅρου σηµαίνει ὅτι ἀµφιβάλλουµε γιὰ τὸ ἂν ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Πατέρες ἔχουν καὶ διδάσκουν τὴν ἀλήθεια. Ἂν στὴν “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” συζήτηση τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεως, λόγω ρητορικῆς δεινότητος τῶν αἱρετικῶν, ὑψηλοτέρου µορφωτικοῦ ἐπιπέδου, διαλεκτικῆς ἱκανότητος ὑπερισχύσουν τῶν ἀσθενεστέρων εἰς αὐτὰ Ὀρθοδόξων ἢ τοὺς ἐξαναγκάσουν µὲ διαφόρους τρόπους, ὅπως ἔγινε στὴν Φερράρα-Φλωρεντία, νὰ δεχθοῦν τὰ τῶν αἱρετικῶν, αὐτὸ σηµαίνει ὅτι βρέθηκε ἡ ἀλήθεια;»!

Αίσχος και οδύνη.

Αι τελευταίαι ημέραι του Αυγούστου και αι πρώται του Σεπτεμβρίου φέρουν εις τον Ελληνισμόν οδυνηράς αναμνήσεις.  Διότι κατ΄ αυτάς λόγω προδοσίας των «συμμάχων» ημών προ 98 ετών εξηφανίσθη ο Ελληνισμός της Ανατολής εκ των προαιωνίων κοιτίδων αυτού. Κατ΄ αυτάς οι απόγονοι του Ομήρου, των προσωκρατικών φιλοσόφων και των Εκκλησιών της Αποκαλύψεως ρακένδυτοι και διωκόμενοι υπό των ορδών των απογόνων του Αττίλα, ωπλισμένων δια Ρωσσικών, Γαλλικών και Ιταλικών όπλων, έτρεχον εις τα εις την παραλίαν της Σμύρνης «συμμαχικά» 28 πολεμικά πλοία προς σωτηρίαν, την οποίαν ταύτα απανθρώπως ηρνήθησαν!  Περί το εν εκατομμύριον ομογενών εσφάγησαν υπό των βαρβάρων και περί το εν και ήμισυ προσέφυγον εις την προδοθείσαν Ελλάδα.

«Ορθόδοξος Τύπος» αρ. φ. 371.

Καταγγελία – διαμαρτυρία Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπί τῶν ἐπιβληθέντων μέτρων

 Καταγγελία – διαμαρτυρία Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπί τῶν ἐπιβληθέντων μέτρων, λόγω τοῦ covid-19, στήν Αὐτοδιοίκητη Ἁγιορετική Πολιτεία.

ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 13/8-31/7 2020

Σεβαστοί ἅγιοι ἀντιπρόσωποι τῶν Ἱερών Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους,

Διά τῆς παρούσης, οἱ ὑπογράφοντες ἁγιορεῖτες Πατέρες, καταγγέλουμε ἐνώπιον ὑμῶν τά ἑξῆς, ἐχόντων τόν χαρακτῆρα τοῦ κατεπείγοντος συμφώνως πρός τό ἄρθρο 18 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους (ΚΧΑΟ):

Μετά τήν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὑποχρεωτικῶν ἀνά πᾶσαν τήν Ἑλληνικήν ἐπικράτειαν, ἕνεκα τῆς λεγομένης πανδημίας τοῦ ἰοῦ covid–19, οἱ ἁγιορεῖτες μοναχοί ἔγιναν μάρτυρες τῆς ἐπιβολῆς τους στά δημόσια καί ἰδιωτικά καταστήματα τῶν Καρυῶν (καί τῆς Δάφνης), ὁπότε καί ἀπαιτήθηκε ἡ ὑπό τῶν μοναχῶν συμμόρφωσις, τουτέστιν ἡ μασκοφορία ἐντός αὐτῶν.

Ὡς γνωστόν, ἡ Ἱερά Ἐπιστασία (ΙΕ) ἀποτελεῖ τήν Ἐκτελεστική Ἐξουσία τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος (ΙΚ) τοῦ Ἁγίου Ὄρους (ΑΟ), βάσει τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ ΚΧΑΟ. Συγχρόνως, ἀποτελεῖ Δημαρχιακή Ἀρχή γιά τήν πόλιν τῶν Καρυῶν, ἐπιβλέποντας “τὴν εὐπρεπῆ καί κοσμίαν συμπεριφοράν, ἀπαγορεύουσα τάς ἀταξίας” (ἄρθ. 37 ΚΧΑΟ). Οὐδείς ἕτερος ἐν Ἁγίῳ Ὄρει δύναται νά ἀναλάβει τά κεκανονισμένα καθήκοντα τῆς ΙΕ, ἀναφορικῶς πρός τίς δημαρχιακές της ὑποχρεώσεις.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΕΥΘΥΤΗΤΑ, ΤΑΠΕΙΝΟ ΦΡΟΝΗΜΑ -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15822&mobile=on

Έκπτωτα πρόσωπα και μίσθαρνα όργανα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η βιούμενη κατάστασις καθίσταται λίαν αφόρητος, ιδίως μετά το πέρας των φερομένων ολιγοήμερων διακοπών, καθότι πέραν του προεξάρχοντος ζητήματος δρομολογούμενου « γκριζαρίσματος του Αιγαίου», και του ενδοτισμού της Ελλαδικής κυβερνήσεως, επαφιόμενη εις τον εμπαιγμό της εμπλοκής δήθεν του Διεθνούς παράγοντα, θα έλθουμε αφεύκτως αντιμέτωποι, με την οικονομική καταβαράθρωση της χώρας και τα συνεπαγόμενα του νέου φαύλου κύκλου, της φρενίτιδας του φονικού ιού.

Η ίδια η ζωή μας καθίσταται ανυπόφορος, δυσβάστακτος και αναγκαζόμαστε να ανθιστάμεθα σε κάθε έκφανση της ζωής μου, καθότι το περιβάλλον της πατρίδας μας αλλά και εν γένει το διεθνές περιβάλλον το οποίο μας περιρρέει ομοιάζει με απάνθρωπο και άκρως ανθυγιεινό.

Η οικονομική κρίση, η δημογραφική αλλοίωση αφενός ένεκεν μη γεννήσεων και αφετέρου συνεπεία της ανέλεγκτης ροής μεταναστών οι οποίοι δια της άκρατης οικονομικής αρωγής των αδήλου προελεύσεως Μ.Κ.Ο, έχουν εποικίσει από άκρου εις άκρον την πατρίδα μας.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν

H οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήσει κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ' Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το Άγιο Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου. Μόνη ελπίδα για να επανεύρει η Εκκλησία την ομορφιά της είναι η σύσταση και συμβουλή του Μ. Αντωνίου: «Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών». Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους. Επειδή μέχρι τώρα δεν το επράξαμε δυναμικά και αποφασιστικά, γι' αυτό παρατείνει ο Θεός επί έτη την οργή του, την αιχμαλωσία των Ορθοδόξων στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Μέχρι πότε επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί θα επιτρέπουμε τα άλογα κτήνη, τους αιρετικούς, να λακτίζουν και να μιαίνουν τα Ιερά και τα Άγια της Ορθοδοξίας; Όσο απρακτούμε και βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανείς, το βδέλυγμα της ερημώσεως θα ίσταται εν τόπω αγίω.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

 

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

Τη ΚΕ΄ (25η) του Αυγούστου, η επάνοδος του λειψάνου του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.

Βαρθολομαίος ο ένδοξος Απόστολος και του Χριστού Μαθητής, περιερχόμενος διαφόρους τόπους, εκήρυττε το όνομα του Ιησού Χριστού, τελευταίον δε φθάσας εις την μεγάλην Αρμενίαν, εκεί εσταυρώθη και απήλθε το πνεύμα του εις τα ουράνια. Το δε άγιον τούτου λείψανον εναποθέσαντες οι εκεί Χριστιανοί εντός θήκης λιθίνης το έκρυψαν εις την Ουρβανούπολιν, εξ αυτού δε επήγαζον διάφοροι ιατρείαι· όθεν οι λαοί συνέτρεχον εκεί και ελυτρώνοντο από τα πάθη και τας ασθενείας των.

Λίγα λόγια γιὰ τὶς προφητεῖες --- Οἱ προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Καθηγητοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

 Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς δὲν ἦταν μόνο ἕνας συναρπαστικὸς διδάσκαλος, ποὺ ἐκλαΐκευε τὶς μεγάλες θεολογικὲς ἔννοιες καὶ μὲ ἁπλὰ λόγια καὶ ζωντανὰ παραδείγματα τὶς ἔκανε προσιτὲς στὸ ἁπλοϊκὸ ἀκροατήριό του. Ἦταν συγχρόνως καὶ προφήτης. Ἀρκετὲς προφητεῖες ἐπιβεβαίωσαν τὴ διδασκαλία του, τὸν ἀπέδειξαν ἅγιο ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν καθιέρωσαν στὴ συνείδησι τοῦ λαοῦ καὶ στὴν ἱστορία ὡς προφήτη.

Γιὰ τὴ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ τὴ μετάνοια ψυχῶν ὁ ἅγιος Κοσμᾶς καὶ σημεῖα ἔκανε καὶ προφητεῖες εἶπε. Ὑποστηρίζεται ὅτι στὶς προφητεῖες του ἐπηρεάσθηκε ἀπὸ τὴν «Ὀπτασία τοῦ Ἀγαθαγγέλου», ἕνα χρησμολογικὸ κείμενο ποὺ κυκλοφοροῦσε εὐρύτατα στὶς μέρες του ἀνάμεσα στοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες καὶ καλλιεργοῦσε ψεύτικες ἐλπίδες κούφιας παρηγοριᾶς γιὰ τὸ «ξανθὸ γένος», ποὺ θὰ βοηθοῦσε στὴν ἀπελευθέρωσι ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Ἀλλὰ πουθενὰ μέσα στὶς «Διδαχές» του, ὅπου διαφυλάσσεται ἡ αὐθεντικὴ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ, δὲν ὑπάρχει δεῖγμα αὐτῆς τῆς νοοτροπίας.

Νῆψις ψυχῆς -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Μιά φευγαλέα ματιά αὐτογνωσίας στήν ἐσωτερική ζωή τῆς ψυχῆς μας, θά διαγνώσει μύριες ὅσες ἀδυναμίες καί ἐκτροπές πού παραμορφώνουν ὀντολογικά τόν πνευματικό μας κόσμο. Κάποτε διαλογιζόμαστε γιά τούς ἄλλους καί μ᾽ ἔκπληξη ἀναρωτιόμαστε καί λέμε: "Πῶς κατάντησε αὐτός ὁ ἄνθρωπος, ἔτσι;". Μήπως ὅμως, θά πρέπει, τῆς αὐτογνωσίας τήν ἐξέταση νά τήν κάνουμε στόν ἑαυτό μας; "Προσευχή καί σιωπή, λόγου τιμιωτέρα", λέγει ὁ ὅσιος Ἠλίας ὁ πρεσβύτερος. Ν᾽ ἀφήσουμε τά λόγια καί νά κοιτάξουμε τόν ἑαυτό μας. Πάνω ἀπ' ὅλα, στήν πνευματική μας ζωή, ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό νήψη ψυχῆς. Καί νήψη -(στήν ἀρχαιοελληνική, νῆψις) σημαίνει ἀγρύπνια, προσοχή. Γιαυτό καί ἡ ἐκκλησιαστική - νυκτερινή ἀκολουθία ὀνομάζεται "ἀγρυπνία", διότι οἱ χριστιανοί μένουν ἄγρυπνοι.

Ο Παπισμός επεδίωξε και επέτυχε την Μικρασιατικήν καταστροφήν.

Συγγραφεύς κύρους, ο Άουρο Μανχάταν, εις το Βιβλίον του «Το Βατικανόν και ο 20^ος  αιών», αναφέρει ότι το Βατικανόν εχρηματοδότησε την Γαλλικήν, την Ιταλικήν Κυβέρνησιν,  και τον Κεμάλ Ατατούρκ, δια να κτυπήσουν τον Ελληνικόν στρατόν. Και τούτο, διότι κατ΄ ουδένα λόγον το Βατικανόν θα εδέχετο αναβίωσιν της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας!

Στουδίτης, «Ορθόδοξος Τύπος» Αρ. φ. 367

---------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το 1917 είχε γίνει η επανάσταση στη Ρωσία, άλλαξε το καθεστώς. Οι μπολσεβίκοι αποσύρθηκαν από τη περιοχή της Αρμενίας και του Πόντου. Άφησαν όμως αποθήκες με πλούσιο εξοπλισμό τον οποίο πήραν οι νεότουρκοι και τον έστρεψαν στο γηγενή πληθυσμό, εξοπλίστηκαν. Η επαναστατημένη Σοβιετική ένωση δυστυχώς χρηματοδότησε το επαναστημένο κίνημα των Κεμαλικών κατά του Σουλτάνου της Κωνσταντινούπολης.

Δυστυχῶς αὐτή εἶναι σήμερα ἡ Ὀρθοδοξία μας.

….Εἶναι ὄντως συγκλονιστικό καί φοβερό τό γεγονός αὐτό. Ὁ Πατριάρχης Ἀναστάσιος, ὁ ὁποῖος ἦτο φορέας αἱρέσεως μή κατεγνωσμένης, πρίν κατακριθῆ ὁ ἴδιος ἀπό ἁρμόδιο ἐκκλησιαστικό ὄργανο, ἐκβάλλεται διά ξύλων καί λίθων ἀπό τήν Ἐκκλησίαν ὑπό ἁγίων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες τελικά μέ τήν βοήθεια τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας θανατώνονται.  Αὐτή εἶναι ἡ τιμή διά τήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ ΙΕ΄ Κανών τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, μέ τήν ὁποία ἠξιώθησαν ἀπό τούς Ὀρθοδόξους. Δηλαδή τό νά καταταγοῦν μεταξύ τῶν ἁγίων καί ὁμολογητῶν καί νά εἶναι ἐσαεί πρότυπα πρός μίμησιν.

Εἶναι ἴσως βέβαιον ὅτι σήμερα, ἄν κάποιοι τολμοῦσαν νά ἐνεργήσουν τοιουτοτρόπως σέ μία κατεγνωσμένη αἵρεσι, θά ἐθεωροῦντο ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Οἰκουμενιστές καί μή, ὡς ἀδιάκριτοι, ἀντάρτες, ταλιμπάν, ἐκτός Ἐκκλησίας καί κατεχόμενοι ὑπό ἑωσφορικοῦ καί δαιμονικοῦ πνεύματος.  Ἀντιθέτως δέ αὐτοί πού θά ἀνέμενον τήν Σύνοδο (π.χ. τῆς Ἱερείας) διά νά ἀποφασίση ἐπί τοῦ θέματος θά ἐθεωροῦντο συνετοί, ὑπάκουοι, διακριτικοί καί ἐντός τῆς Ἐπισκοποκεντρικῆς Ἐκκλησίας. 

Κουράστηκα να περιμένω κ. Στουραΐτη. -- Σχόλιο του π. Γρηγορίου

Λοιπόν υπάρχει ή δεν υπάρχει απόδειξη περί της χειροθεσίας του Ζακύνθου;;

Αν υπάρχει και την βρείτε κάποια στιγμή τότε να την στείλετε στον Σίλβερ ώστε να την ανεβάσει άρθρο.
Κατόπιν θα σχολιάσουμε την κατεδάφιση του φλωρινισμού...

Αν δεν υπάρχει τότε μπορούμε να αρχίσουμε τα σχόλια επίσης σε καινούργιο άρθρο για την κατεδάφιση του ματθαιϊσμού..

Συν τοις άλλοις θα σχολιάσουμε και για τα άλλα παραμύθια που σας έχουν ταΐσει δλδ της συγχωρητικής ευχής του 71 ενώ αποδείχτηκε ότι έγιναν χειροθεσίες επί σχισματικων.

Ερωτήματα
Έχει κύρος το μύρο των ματθαιϊκών εφόσον σε έχουν μυρώσει στην ανόθευτη διαδοχή Ματθαίου ενώ αποδείχτηκε ότι έχεις χειροτονία από καραμπινάτο σχισματικό Ν/γίτη και από οικουμενιστές της ΡΟΕΔ;;

Η σιωπή κ Στουραΐτη χρεώνεται Ήττα.
Το ίδιο ισχύει για την σιωπή Όλων των ματθαιϊκών που μας διαβάζουν...και ξέρω κάμποσους...


Π. Γρηγόριος

ΤΟΥΡΚΙΑ – ΑΝ. ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ: «Η ΕΕ δεν θα διστάσει»

«Με κάθε ευκαιρία, κυρίως στην τρέχουσα συγκυρία, κατά την οποία η Τουρκία συμπεριφέρεται στην Ανατολική Μεσόγειο με πρακτικές που αγνοούν το διεθνές δίκαιο, η ΕΕ επιβεβαιώνει την πλήρη αλληλεγγύη της προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και παραβατικότητα, η Ευρώπη καθιστά σαφές ότι είναι μονόδρομος ο σεβασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών της ΕΕ», τονίζει ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιος για την «Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής μας», Μαργαρίτης Σχοινάς, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Real News».

Αναφέρει ότι «η Ευρώπη έχει τη διάθεση να αντιμετωπίσει την Τουρκία στη βάση του τρίπτυχου «αποκλιμάκωση-διάλογος-μόνιμες λύσεις»» επισημαίνοντας ωστόσο ότι αν η Τουρκία εμμένει στην πολιτική της κλιμακούμενης έντασης«η ΕΕ δεν θα διστάσει από την πλευρά της να προχωρήσει σε κλιμακούμενες δράσεις με όλες τις επιλογές που βρίσκονται στο τραπέζι». «Κανείς να μην έχει την παραμικρή αμφιβολία γι΄αυτό.» προσθέτει.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ὁ ὁραματισμὸς του γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος»

«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τις γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση.

Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία»--«Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη»--γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

 

Ὁ δοκητισμός, ἡ φοβερότερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων, δέχθηκε κατὰ φαντασίαν σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου (δοκεῖν – φαίνεσθαι). Φαινομενική, δηλαδή, παρουσία τοῦ Θεοῦ στὴν ἐνδοκοσμικὴ πραγματικότητα. Γιὰ ποιὸ λόγο, θὰ μποροῦσε νὰ ἐρωτήσει κανείς. Οἱ Δοκῆται ἢ Δοκηταὶ κάθε ἐποχῆς δὲν μποροῦν νὰ ἀνεχθοῦν, στὰ ὅρια τῆς λογικῆς τους, τὴ σάρκωση καὶ τὴ γέννηση τοῦ Θεοῦ ὡς ἀνθρώπου. Μεταβαλλόμενοι σὲ αὐτόκλητους ὑπερασπιστὲς τοῦ κύρους τοῦ Θεοῦ, ντρέπονται νὰ δεχθοῦν κάτι, ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἐπέλεξε γιὰ τὴ σωτηρία μας. Τὸ δρόμο τῆς μητρότητας. Νὰ γεννηθεῖ δηλαδὴ ἀπὸ μία Μάνα, ἔστω καὶ ἂν Αὐτὴ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸ καθαρότερο πλάσμα ὅλης τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, τὴν Παναγία Παρθένο.