Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων
«Τα μη μετ’ ευσεβών δογμάτων τελούμενα ού προσδέχεται ο Θεός»
Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός «ούτε οι προσευχές, ούτε οι ελεημοσύνες , ούτε οι
Λειτουργίες , ούτε άλλη αρετή είναι αποδεκτή από τον Θεό αν ο άνθρωπος έχει
λαθεμένες αντιλήψεις για τον Θεό…»
Στάρετς Ανατόλιος «Οι ατυχείς και τυφλοί αυτοί δεν λογαριάζουν ότι δια της
αιρέσεως οι δαίμονες θα εισέλθουν στο Μοναστήρι και κατόπιν δεν θα είναι ένα
Άγιο Μοναστήρι αλλά μόνο τοίχοι από τους οποίους η Χάρη θα έχει απομακρυνθεί…Οι
αληθινοί Χριστιανοί θα παραμείνουν μέχρι τέλους της περιόδου , μόνο θα
προτιμήσουν να ζουν σε απομονωμένα ερημικά μέρη…»
Άγιος Νείλος «Αι Εκκλησίαι δε του Θεού θα στερηθούν ευλαβών και ευσεβών
Ποιμένων και αλλοίμονον τότε εις τους εν τω κόσμω ευρισκομένους Χριστιανούς, οι
οποίοι θα στερηθούν τελείως την πίστιν διότι δεν θα βλέπουν από κανέναν φως
επιγνώσεως…»
Αββάς Μωυσής « …εκ τοιάυτης δε αμελείας και καταφρονήσεως των ποιμένων
απολούνται οι αδελφοί…»
Άγιος Νήφων «… από άγνοια θα πλανηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και
ευρύχωρης οδού της απωλείας…»
Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα «Αυτοί που θέλουν να σωθούν θα σώζονται με τις
ασθένειες και τις θλίψεις…»
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος «ο αγαθός Θεός, αν δει άνθρωπο που έχει καλή καρδιά
αλλά πλανεμένη από άγνοια, δεν θα την αφήσει για πολύ χωρίς την πρόνοιά του.»
τέλος, «όταν στη θεία Λειτουργία ο Διάκονός του Άγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
κοίταξε στον γυναικωνίτη, είδε μια ωραία γυναίκα και σκανδαλίστηκε... Ο Άγιος
Πατέρας, είδε ότι δεν κατέβηκε το Πνεύμα το Άγιο, έδωσε δε εντολή να κλειστεί ο
γυναικωνίτης ώστε οι γυναίκες να μπορούν να βλέπουν κάτω, αλλά όχι οι άνδρες
άνω...»
-----------------------
Ο/Η Ιωακειμίδου Ιωάννα είπε...Δεν παραπέμπει όμως μόνο στις μικτές μονές αλλά και προκύπτουν τα ερωτήματα.
1) Πόσο λεπτή είναι η γραμμή αυτή που εμποδίζει το Άγιο Πνεύμα να επισκέπτεται εφάμαρτες καταστάσεις; Αν η προσωπική αμαρτία του Διακόνου του Αγίου Ιωάννου είχε ως αποτέλεσμα να μην κατέβει το Άγιο Πνεύμα την ώρα της Θείας Λειτουργίας τότε σήμερα τί συμβαίνει στους ναούς όπου αυτό βλασφημείται;
2)Δεν υπήρχαν μέσα στον ναό νήπια ή γέροντες για τους οποίους "κατ' οικονομίαν" θα γίνονταν τα μυστήρια;
3) Αν δεν γνωρίζαμε αυτό το γεγονός από τον ίδιο τον Άγιο Ιωάννη, υπήρχε περίπτωση σήμερα ν' αμφισβητήσει κάποιος το μυστήριο που τελέστηκε τότε γνωρίζοντας την αμαρτία του Διακόνου αλλά δεδομένης της αγιότητος του Ιερουργού;
τ' ανθρώπινα κριτήρια διαφέρουν από τον έναν άνθρωπο στον άλλον, πόσο μάλλον από τον άνθρωπο στον Θεό...
----------------------------
Ο/Η Ιωακειμίδου Ιωάννα είπε...Κάθε φορά που ο άγιος Επιφάνιος, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι),πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν άρτον τούτον… », αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία, δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία.
Τί είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή;
Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού, που κρεμόταν πάνω από την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης.
Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια με την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος την ώρα του καθαγιασμού, πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς.
Σε μία λειτουργία του ο άγιος Επιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού, αλλά δεν είδε την οπτασία.
Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα το Θεό να του φανερώσει την αιτία, έριξε μία μάτια στο διάκονο, που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο, και παρατήρησε πως είχε στο μέτωπο λέπρα.
Κατάλαβε αμέσως πως εκείνος ήταν η αιτία.
Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα:
Πήγαινε, παιδί μου, στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα.
Ύστερα επανέλαβε την ευχή, κι αμέσως είδε την οπτασία
Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο, για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Εκείνος τότε ομολόγησε, πως την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του.
Με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε:
Όσοι, παιδιά μου, αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης, πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμό «σαρκός και πνεύματος», για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια.
(Νικοδήμου του Αγιορείτου, «Νέον Εκλόγιον»)
