Μηνάς ο εν Αγίοις πατήρ ημών έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως
Ιουστινιανού του μεγάλου, εν έτει φνγ΄ (553). Πρεσβύτερος ων της εν
Κωνσταντινουπόλει αγίας του Χριστού Εκκλησίας, εχειροτονήθη ύστερον
Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως υπό του Αγαπητού, Πάπα Ρώμης, όστις ελθών τότε
εις Κωνσταντινούπολιν καθήρεσε μεν τον αιρετικόν Άνθιμον, αντ’ αυτού δε εχειροτόνησε
τον μακάριον τούτον Μηνάν. Καλώς λοιπόν κυβερνήσας την Εκκλησίαν και αυξήσας το
του Χριστού ποίμνιον, εξεδήμησε προς Κύριον ο αοίδιμος·
η δε Σύναξις αυτού και εορτή τελείται εν τη αγιωτάτη μεγάλη Εκκλησία. Ταις των
σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.
Τη ΚΕ΄ (25η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΤΙΤΟΥ Επισκόπου Γόρτυνος της εν Κρήτη και μαθητού του Αγίου Αποστόλου Παύλου.
Τίτος ο
Απόστολος κατήγετο εκ του γένους του Μίνωος, βασιλέως της Κρήνης, καθώς λέγει
Ζηνάς ο νομικός, ο συγγράψας τον Βίον του. Ούτος ο θεσπέσιος εκ τρυφεράς
ηλικίας αναδείξας τάσιν πολλήν και επιμέλειαν εις την παιδείαν και μάθησιν, την
παρά των Ελλήνων θαυμαζομένην, εικοσαετής γενόμενος ήκουσεν άνωθεν θείας φωνής,
ήτις έλεγεν εις αυτόν ταύτα· «Τίτε, άπελθε εντεύθεν ίνα την ψυχήν σου σώσης,
επειδή η εξωτερική αύτη παιδεία ουδόλως σε ωφελεί».
«Χαῖρε, Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα…» ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΜΑΧΑΙΡΩΜΕΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑ
(Μία σύντομη ἀναφορά στήν εἰκόνα της)
Τοῦ κ. Π. Μ. Σωτήρχου
Ἔχω στό σπίτι μου τήν εἰκόνα τῆς Πορταΐτισσας Παναγιᾶς και
τήν ἐπικαλοῦμαι καθημερινά, γιατί τήν νοιώθω σάν ἀληθινή μητέρα μου καί
προστάτισσά μου, καί ἄς εἶμαι ἀνάξιος καί ἀχάριστος ἀπέναντί της. Θέλησα ὅμως
νά μάθω τήν δική της ἱστορία, τήν ξεχωριστήν ἱστορία τῆς εἰκόνος καί ἔσκυψα πάνω
στίς ζωντανές καί ἱστορικές παραδόσεις μέσα στά ὑπερχίλια χρόνια, πού εἶναι
μαρτυρημένα καί δέν εἶναι θεωρίες καί ἰδέες και μυθοποιήσεις εὐσεβῶν ἀνθρώπων, ἀλλά
γεγονότα ὁλοζώντανα καί συνεχιζόμενα μέχρι σήμερα. Ὅπως ἔχει ἐρευνηθῆ καί γραφῆ
ὑπάρχουν ἀμέτρητες θαυματουργικές εἰκόνες καί ὀνομασίες –ὑπολογίζονται πάνω ἀπό
χίλιες πεντακόσιες– καί ὅλες συνδέονται μέ θαύματα και θαυμαστά γεγονότα καί ὄχι
με λαϊκές καί φιλολογικές ἱστορίες. Ἔτσι λοιπόν ἐρεύνησα τίς παραδόσεις αὐτές,
πού εἶναι ἱστορικά μαρτυρημένες, γιά την Παναγία τήν Πορταΐτισσα, την μαχαιρωμένη
καί θαυματουργικήν εἰκόνα της καί βρῆκα τά ἀκόλουθα, πού θέλω νά τά ἱστορήσω,
σάν ἔκφραση ἀγάπης και σεβασμοῦ καί εὐγνωμοσύνης, γιά τήν ἀδιάκοπη προστασία της,
γιά νά τήν γνωρίσουν καλύτερα καί ἄλλες ψυχές καί να τήν ἐπικαλοῦνται καί νά
λαμβάνουν τήν Χάρη της καί τήν ἀκαταμάχητη βοήθειά της.
ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΙΖΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΚΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ -- Νικολάου Πανταζή, θεολόγου
https://paterikiparadosi.blogspot.com/2018/08/blog-post_38.html#more
Αγαπητέ μου αδελφέ Ιωάννη,
Σου μιλώ
στον Ενικό, σου γράφω με αγάπη. Απίστευτο; Κριτά Δικαιότατε Χριστέ, Εσύ μόνο
γνωρίζεις!
Εσύ όμως,
Ιωάννη, θέλοντας να υπερασπιστείς την ενορχηστρωμένη και συστηματική διαφθορά
της Πατερικής Παραδόσεως καθώς και τον πληγωμένο σου εγωϊσμό, καταφεύγεις σε
ειρωνείες και στην ανεπίτρεπτη εκ μέρους σου δολιοφθορά των λόγων μου. Ομολογώ,
δεν το περίμενα, ιδίως από σένα.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο,
25 Αυγούστου 2018
Τη ΚΕ΄ (25η) του Αυγούστου, η επάνοδος του
λειψάνου του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.
Βαρθολομαίος ο ένδοξος Απόστολος και του Χριστού Μαθητής, περιερχόμενος
διαφόρους τόπους, εκήρυττε το όνομα του Ιησού Χριστού, τελευταίον δε φθάσας εις
την μεγάλην Αρμενίαν, εκεί εσταυρώθη και απήλθε το πνεύμα του εις τα ουράνια.
Το δε άγιον τούτου λείψανον εναποθέσαντες οι εκεί Χριστιανοί εντός θήκης
λιθίνης το έκρυψαν εις την Ουρβανούπολιν, εξ αυτού δε επήγαζον διάφοροι
ιατρείαι· όθεν οι λαοί συνέτρεχον εκεί και ελυτρώνοντο από τα πάθη και τας
ασθενείας των.
Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:
Μόνον οι τέλειοι εις την
αρετήν άνδρες, δύνανται να αντιλαμβάνωνται και να αισθάνωνται τα παραπτώματά
των. Εάν, επομένως, τα φανερά αμαρτήματα είναι δυσκατανόητα, εις ημάς, πόσω
μάλλον μας διαφεύγουν οι αμαρτωλοί διαλογισμοί μας; Ημείς δε αγνοούντες κατά το
πλείστον τας κακίας μας, εκπληττόμεθα και ταρασσόμεθα όταν μας έρχωνται ανάλογοι
πειρασμοί.
Τη ΚΔ΄ (24η) του μηνός Αυγούστου, η ανακομιδή του σεπτού λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Αιγίνης,
και η
τούτου εκ Στροφάδων νήσων εις Ζάκυνθον επάνοδος.
Διονύσιος
ο Άγιος και θαυματουργός Ιεράρχης εγεννήθη εν Ζακύνθω εν έτει αφμζ΄ (1547)
Ιουνίου κα΄ (21) ευσεβών και πλουσίων γονέων υιός, Μωκίου και Παυλίνης την
κλήσιν. Εισήλθεν εκ νεότητος εις την κατά τας Στροφάδας νήσους βασιλικήν Μονήν
και ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα. Προεχειρίσθη έπειτα Αρχιεπίσκοπος Αιγίνης, της
οποίας εκόσμησε τον θρόνον επί χρόνον ικανόν, μετά δε ταύτα επέστρεψεν εις την
πατρίδα αυτού, ένθα διεβίωσε του λοιπού οσίως γευόμενος το μέλι της ησυχίας.
Φθάσας ο Άγιος εις το τέρμα του βίου του εν βαθεί γήρατι, προανήγγειλε τον
θάνατον αυτού εις τους αδελφούς της Μονής της Αναφωνητρίας εις το οποίον
ησύχαζεν.
Κοσμοπλημμύρα από Ελλάδα και εξωτερικό για τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης ή Παναγίας Μηχανιώτισσας
Από την Ντόνια Κανιτσάκη
Περισσότεροι από 200.000 πιστοί απ' όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό συνέρρευσαν αυτές τις μέρες στη Νέα Μηχανιώνα για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης ή Παναγίας Μηχανιώτισσας στον ιερό ναό που χθες πανηγύριζε τα Εννιάμερα της Θεοτόκου. Οπλισμένοι με υπομονή κάτω από τον καυτό ήλιο οι πιστοί, άνθρωποι κάθε ηλικίας, περίμεναν υπομονετικά επί ώρες για να προσκυνήσουν ή, έστω, να ανάψουν ένα κεράκι στη Θεοτόκο ζητώντας τη μεσιτεία της.
«Ερχομαι κάθε χρόνο στη Νέα Μηχανιώνα να προσκυνήσω τη χάρη της και προσεύχομαι στην Παναγία να μου προσφέρει δύναμη κι ελπίδα για να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της ζωής» λέει στη «δημοκρατία» η Μαρία Ευθυμίου. «Η Παναγιά είναι η παρηγοριά μου, είναι η ελπίδα μου. Είναι η μάνα όλων των χριστιανών. Την παρακαλώ να μεσιτεύει στον Θεό προκειμένου να νιώθω τη θεία χάρη και ευλογία» σημειώνει η Γεωργία Σταθοπούλου.

Χθες οι λατρευτικές ακολουθίες για τα Εννιάμερα της Θεοτόκου ολοκληρώθηκαν στον κατάμεστο από κόσμο ναό της Παναγίας Φανερωμένης στη Νέα Μηχανιώνα με την τέλεση πολυαρχιερατικού συλλείτουργου.
Περισσότεροι από 200.000 πιστοί απ' όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό συνέρρευσαν αυτές τις μέρες στη Νέα Μηχανιώνα για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης ή Παναγίας Μηχανιώτισσας στον ιερό ναό που χθες πανηγύριζε τα Εννιάμερα της Θεοτόκου. Οπλισμένοι με υπομονή κάτω από τον καυτό ήλιο οι πιστοί, άνθρωποι κάθε ηλικίας, περίμεναν υπομονετικά επί ώρες για να προσκυνήσουν ή, έστω, να ανάψουν ένα κεράκι στη Θεοτόκο ζητώντας τη μεσιτεία της.
«Ερχομαι κάθε χρόνο στη Νέα Μηχανιώνα να προσκυνήσω τη χάρη της και προσεύχομαι στην Παναγία να μου προσφέρει δύναμη κι ελπίδα για να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της ζωής» λέει στη «δημοκρατία» η Μαρία Ευθυμίου. «Η Παναγιά είναι η παρηγοριά μου, είναι η ελπίδα μου. Είναι η μάνα όλων των χριστιανών. Την παρακαλώ να μεσιτεύει στον Θεό προκειμένου να νιώθω τη θεία χάρη και ευλογία» σημειώνει η Γεωργία Σταθοπούλου.

Χθες οι λατρευτικές ακολουθίες για τα Εννιάμερα της Θεοτόκου ολοκληρώθηκαν στον κατάμεστο από κόσμο ναό της Παναγίας Φανερωμένης στη Νέα Μηχανιώνα με την τέλεση πολυαρχιερατικού συλλείτουργου.
Η κρίσις της Εκκλησίας -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών
Κρίσις της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας
Η κρίση, η οποία έχει εκσπάσει στους κόλπους της
Εκκλησίας, είναι πρωτίστως κρίση της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας! Προτάσσεται
βέβαια και προβάλλεται, κατά τις ημέρες αυτές, που οι αποκαλύψεις ποικίλων
σκανδάλων συγκλονίζουν τις συνειδήσεις του πληρώματος της Εκκλησίας, ως κρίση,
η διαφθορά, η οποία έχει εισδύσει στη ζωή και στον τρόπο λειτουργίας της
Εκκλησίας. Αλλά το υπόβαθρο της διαφθοράς αυτής και η αδυναμία της διοικούσης
Εκκλησίας να προχωρήσει σε ουσιαστική αυτοκάθαρση, έχουν το αρχικό τους αίτιο
στην κρίση της επισκοπικής αυτοσυνειδησίας, η οποία δείχνει να είναι
αποξενωμένη από τη συνεργία της με το Άγιο Πνεύμα, δηλ. από τη χάρη του
συγκροτούντος τον θεσμό της Εκκλησίας Παρακλήτου Πνεύματος! Αλλά ποια είναι
επιγραμματικά τα γεγονότα, που βεβαιώνουν την αποξένωση αυτή;
Τη ΚΔ΄ (24η) του Αυγούστου, ο Άγιος Νέος Ιερομάρτυς και Ισαπόστολος ΚΟΣΜΑΣ, ο εν Αλβανία μαρτυρήσας κατά το έτος αψοθ΄ (1779) αγχόνη τελειούται.
Κοσμάς
ο Άγιος Ιερομάρτυς και Ισαπόστολος, ο αληθώς άνθρωπος του Θεού, διδάσκαλος και
κήρυξ του θείου Ευαγγελίου, κατήγετο από το μικρόν χωρίον της Αιτωλίας το
ονομαζόμενον Μέγα Δένδρον. Ήτο υιός γονέων ευσεβών, παρά των οποίων ανετράφη
και εξεπαιδεύθη εις τα γράμματα εν νουθεσία Κυρίου, κατά τον θείον Απόστολον.
Όταν δε ήλθεν εις ηλικίαν περίπου είκοσιν ετών, ήρχισε να διδάσκεται από τον
Ιεροδιάκονον Ανανίαν, τον καλούμενον Δερβισάνον. Επειδή όμως κατά τους χρόνους
εκείνους ήρχισε να ακμάζη και να φημίζεται μεγάλως και το σχολείον του
Βατοπαιδίου εις το Άγιον Όρος, μετέβη εκεί, ίνα φοιτήση εις τούτο με άλλους
αρκετούς συμπατριώτας του.
Τη ΚΔ΄ (24η) του Αυγούστου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών και Ομολογητού ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Λιμνιώτου.
Γεώργιος ο μακάριος ούτος πατήρ ημών εκ νεαράς ηλικίας αγαπήσας την μοναδικήν
ζωήν, διέτριβεν εις τον Όλυμπον. Αφού δε πολλούς ηγωνίσατο αγώνας, παρρησία
ωμολόγησε την ευσέβειαν και Ορθοδοξίαν κατά τους χρόνους Λέοντος του Ισαύρου,
όστις έθραυε τας αγίας Εικόνας και επυρπόλει τα των αγίων λείψανα, εν έτει
ψιστ΄ (716).
«Αποστολή εξετελέσθη» -- του Στέλιου Παπαθεμελή*
«Εν αρχή ήν» ο γνωστός
και μη εξαιρετέος Πιέρ Μοσκοβισί. Έγραψε στη γερμανική «Die Welt» ότι τα ακατανόμαστα Μνημόνια που επεβλήθησαν
στη χώρα μας «ήταν ένας οκτάχρονος εφιάλτης»! Και εξομολογείται, χωρίς ασφαλώς
τύψεις «πως δεν αισθανόταν καλά, όταν πίσω από τις πόρτες αποφάσιζαν κάποτε για
το μέλλον εκατομμυρίων Ελλήνων».
«Από δημοκρατική σκοπιά, αυτό ήταν σκανδαλώδες, διότι μόνο λίγοι υπουργοί ήταν επαρκώς ενημερωμένοι και είχαν συγκεκριμένη εντολή» συνεχίζει, για να καταλήξει: «ορισμένες ιδιαίτερα ακραίες και προσωπικές θέσεις έβλαψαν και τη σχέση μας με τους Έλληνες και οδήγησαν μάλιστα στο να αποφασίσει το Eurogroup ιδιαίτερα σκληρές μεταρρυθμίσεις».
«Από δημοκρατική σκοπιά, αυτό ήταν σκανδαλώδες, διότι μόνο λίγοι υπουργοί ήταν επαρκώς ενημερωμένοι και είχαν συγκεκριμένη εντολή» συνεχίζει, για να καταλήξει: «ορισμένες ιδιαίτερα ακραίες και προσωπικές θέσεις έβλαψαν και τη σχέση μας με τους Έλληνες και οδήγησαν μάλιστα στο να αποφασίσει το Eurogroup ιδιαίτερα σκληρές μεταρρυθμίσεις».
10 Simple Tips for New Believers in Orthodoxy
Quite
often, it seems to us that our questions and doubts have no answer; that they
destroy the image of the world that the religion paints; and that… they are
absolutely unique. We stop looking for the truth when in fact, the reason for
our unwillingness to continue looking for truth is our laziness. Every person
has a decent knowledge of some facts of lesser importance from the standpoint
of a person’s posthumous existence and the eternal life, e.g., professional
knowledge, politics, economy, technologies, and sports facts. Unfortunately,
our level of proficiency in the practical religious experiences accumulated by
the human race and our understanding of the meaning of our lives is extremely
low. As a rule, people possess an astonishingly naïve and superficial
understanding of all those issues. We lack the basic information about the
methods that our ancestors used to tackle the essential questions, what they
were seeking, what they based their philosophies on, what their best
representatives achieved, and who their spiritual leaders were. We have an
immense advantage over the previous generations due to so many books, the
ability to ask priests online, to go to church freely, and the availability of
pilgrimages to holy places. What is more, our questions tend to be quite
common, and there are dozens of answers to those questions in many sources. We
would like to give you several pieces of advice concerning the most typical
questions.
Τη ΚΔ΄ (24η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΤΑΤΙΩΝΟΣ.
Τατίων ο μακάριος Μάρτυς κατήγετο εκ τόπου Μαντιναίου καλουμένου και
υποκειμένου εις την Μητρόπολιν Κλαυδιουπόλεως την εν τη Ερδελία, εκ της
επαρχίας της Ονωριάδος. Συλληφθείς δε υπό των Ελλήνων, διότι εσέβετο τον
Χριστόν, παρέστη ενώπιον του ηγεμόνος Ουρβανού, εν τη ρηθείση Κλαυδιουπόλει.
Ερωτηθείς λοιπόν υπ’ εκείνου, και ομολογήσας τον Χριστόν, ερρίφθη εις την
φυλακήν·
O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή,
24 Αυγούστου 2018
Τη ΚΔ΄ (24η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου
Ιερομάρτυρος ΕΥΤΥΧΟΥΣ μαθητού του Αγ. Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου.
Ευτυχής ο Ιερομάρτυς, ων πλήρης χάριτος του Αγίου Πνεύματος, ηκολούθησε τον Άγιον Απόστολον Παύλον· ανδρείως δε κηρύξας το Άγιον Ευαγγέλιον και πολλούς ναούς των ειδώλων κρημνίσας, υφίσταται δαρμούς και δεσμά, και επί πολλά έτη κακοπαθεί εις την φυλακήν, εις την οποίαν διατελών έλαβεν άρτον ουράνιον. Έπειτα ερρίφθη εις πυρκαϊάν, και μετά ταύτα εδόθη εις βοράν των θηρίων· επειδή δε εν εξ αυτών ωμίλησε με φωνήν ανθρωπίνην, όλοι οι ακούσαντες ταύτην εξεπλάγησαν.
Ευτυχής ο Ιερομάρτυς, ων πλήρης χάριτος του Αγίου Πνεύματος, ηκολούθησε τον Άγιον Απόστολον Παύλον· ανδρείως δε κηρύξας το Άγιον Ευαγγέλιον και πολλούς ναούς των ειδώλων κρημνίσας, υφίσταται δαρμούς και δεσμά, και επί πολλά έτη κακοπαθεί εις την φυλακήν, εις την οποίαν διατελών έλαβεν άρτον ουράνιον. Έπειτα ερρίφθη εις πυρκαϊάν, και μετά ταύτα εδόθη εις βοράν των θηρίων· επειδή δε εν εξ αυτών ωμίλησε με φωνήν ανθρωπίνην, όλοι οι ακούσαντες ταύτην εξεπλάγησαν.
Ἡ γλώσσα τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων -- Ἰωάννη Παπαλαζάρου ἐκπαιδευτικοῦ
Οἱ Ἀρχαῖοι Μακεδόνες, ὅπως παραδέχονται σοβαροὶ καὶ ἀντικειμενικοὶ ἱστορικοὶ ἐρευνητές, ἦταν μία ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες ἑλληνικὲς φυλές, μὲ ἰδιαίτερη γλωσσική, διαλεκτολογικὴ συγγένεια πρὸς τοὺς Αἰολεῖς καὶ Δωριεῖς. Ὁ μεγάλος ἐπικὸς ποιητὴς Ἡσίοδος, ἀναζητώντας τὶς ρίζες τῶν πρωτοελληνικῶν φύλων, θεωρεῖ τοὺς Μάγνητα καὶ Μακεδόνα ὡς ἀδελφούς, υἱοὺς τοῦ Δία καὶ τῆς Θυΐας (θυγατέρας τοῦ Ἕλληνα καὶ ἐγγονῆς τοῦ Δευκαλίωνα) καὶ τὰ ἀντίστοιχα φῦλα ποὺ προέκυψαν, τοὺς Μάγνητες καὶ τοὺς Μακεδόνες, ὡς στενὰ συγγενικά. Ἡ ὀνομασία τους ἔχει τὴν κοινὴ ρίζα μακποὺ ἔχει σχέση μὲ τὸ μῆκος ἢ τὸ ὕψος. Ἑπομένως, Μάγνητες καὶ Μακεδόνες ἢ Μακεδνοὶ ἦσαν οἱ ὑψηλόσωμοι ἢ οἱ ὀρεσίβιοι. Ἀρχικὴ κοιτίδα τῶν Πρωτο-Ελλήνων ἦταν περιοχὲς τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, ἀπ’ ὅπου μετακινήθηκαν σταδιακὰ πρὸς τὴ σημερινὴ Κεντρικὴ καὶ Βόρεια Μακεδονία, ἀλλοῦ ἀπωθώντας καὶ ἀλλοῦ ἀφομοιώνοντας τὶς ἐγκαταστημένες ἐκεῖ φυλὲς τῶν Θρακοϊλλυριῶν.
Τη ΚΓ΄ (23η) του Αυγούστου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Καλλίνικος ο Πατριάρχης, κατ’ αρχάς Πρεσβύτερος και Σκευοφύλαξ ων του
Ναού της Υπεραγίας Θεοτόκου των Βλαχερνών, εχειροτονήθη έπειτα ένεκα των αρετών
του Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, επί του νέου Ιουστινιανού του ρινοτμήτου,
έκτου απογόνου του Ηρακλείου, εν έτει χπε΄ (685). Ο ρηθείς βασιλεύς, κακότροπος
ων, κατέθλιβε διαρκώς τον Άγιον, επινοών καθ’ ημέραν και νέας θλίψεις, του
εμήνυσε δε ποτέ ίνα κρημνίση δια προσευχής του τον Ναόν της Θεοτόκου, τον
καλούμενον των Μητροπόλεων. Ο δε Άγιος απεκρίνατο, ότι δεν δίδεται ευχή προς
κρημνισμόν, αλλά προς οικοδομήν και στηριγμόν, διότι ο Θεός εποίησε τον κόσμον
ίνα μένη στερεός και μόνιμος, ουχί δε να φθαρή και να αφανισθή.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
