ΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΑΣ ΕΚΑΛΕΣΕ -- Αθωνικά άνθη

Η αγία Πεντηκοστή είναι η κατ’  εξοχήν εορτή της ενότητος. Διότι εν τη ημέρα της καθόδου του Αγίου Πνεύματος ιδρύεται η Εκκλησία. Και η Εκκλησία είναι Μία. Είναι ενότης των πολλών εις εν. Είναι συνάντησις εις το εν. Είναι κατάφασις καρδιών και διανοιών εις το εν. Μία πίστις, εν βάπτισμα, μία ομολογία, εν φρόνημα, εις Θεός…                                                       
Δια τούτο, εις όλην την πνευματέμφορον υμνογραφίαν της αγίας Πεντηκοστής, εξαίρεται η ενότης, η συμφωνία, η αρμονία, το εν… Το πνεύμα τούτο της ενότητος διήκει δι’  όλης της αγίας Γραφής. Και θεμέλιον αρραγές της Εκκλησίας αποτελεί η ενότης. Κάτι που δεν ενούται εις την Εκκλησίαν, είναι απόβλητον, είναι εκτός. Κάτι που διασπά την Εκκλησίαν, εξοβελίζεται. Ό,τι δεν εναρμονίζεται με την Εκκλησίαν, «εκκόπτεται και εις πυρ  βάλλεται»…  

Παπικὸς καρδινάλιος εἰς ἀναστάσιµον ὀρθόδοξον θείαν Λειτουργίαν!

Σε προηγούμενο σχόλιό µας εἴχαµε ἀναφερθεῖ σὲ ἀπαράδεκτες οἰκουµενιστικὲς ἀπρέπειες. Μία ἀπὸ τὶς πλέον ἀπαράδεκτες ἦταν αὐτὴ τοῦ «ἁγίου» Βοστώνης κ. Μεθοδίου, ὁ ὁποῖος εἶχε πάει «µετὰ τῆς κουστωδίας» του στὸν παπικὸ ναὸ τῆς πόλεως, κατὰ τὴν Μ. Τρίτη τῶν παπικῶν, γιὰ νὰ παραστεῖ στὸν «καθαγιασµὸ» τοῦ «ἁγίου ἐλαίου», νὰ µιλήσει καὶ νὰ ἀποκαλέσει τὸν πρώην πάπα Παῦλο ΣΤ΄ «εὐλογηµένο»! Τὸ ἀλισβερίσι ὅµως δὲν σταµάτησε ἐκεῖ ἀφοῦ «Ἀνταπόδοση τῆς ἐπισκέψεως ὑπῆρξε ἡ παρουσία τοῦ Ρωµαιοκαθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Βοστώνης, καρδιναλίου Sean O΄ Malley, στὸν Ὀρθόδοξο καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Εὐαγγελισµοῦ τῆς Βοστώνης στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ καρδινάλιος  Ὁ’ Malley µάλιστα συµµετεῖχε κατὰ τρόπο λειτουργικὸ στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως, καθότι ἀνέγνωσε τὸ ἑωθινὸ εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα ἀµέσως µετὰ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Βοστώνης Μεθόδιο, ὁ ὁποῖος προέστη τῆς Ἱερῆς Ἀκολουθίας»! Εἶναι ὁλοφάνερο πὼς ὁ «ἅγιος» Βοστώνης θεωρεῖ τὸν µεγαλοφραγκόπαπα ὡς κανονικὸ ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας καὶ γι’ αὐτὸ συλλειτουργεῖ µαζί του. ∆ὲν ὑπάρχει γιὰ ἐκεῖνον «σχίσµα», ἀλλὰ ἔκαµε τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἐρήµην τῆς Ἐκκλησίας! Μὴ ἔχετε ἀµφιβολίες, ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἔγινε στὰ «ὑψηλὰ κλιµάκια»! Τὸ µόνο ποὺ ἀποµένει εἶναι νὰ τὴ «σερβίρουν» καὶ στὴ βάση! Ἀδέλφια µας ἀγρυπνεῖτε!  

Οικουμενισμός & Μασωνία το όχημα του αντίχριστου -- π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Ανακομιδή λειψάνου Θεοδώρου του στρατηλάτου, μαρτύρων Νικάνδρου, Μαρκιανού και Καλλιόπης.

Τὸ σεπτὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου († 8 Φεβρουαρίου) μετετέθη, στὶς 8 Ἰουνίου, ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Ποντικῆς, στὸ προγονικὸ κτῆμα τοῦ Ἁγίου, στὰ Εὐχάιτα, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου τὴν ὁποία ἐξέφρασε πρὸ τῆς ἐκτομῆς αὐτοῦ στὸ γραμματέα του Οὔαρο. Ἐκ τοῦ λειψάνου αὐτοῦ τὴ σιαγόνα ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ’ ὁ Μονομάχος (1042 – 1055) ἐδώρισε διὰ χρυσοβούλλου στὴ μονὴ Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους.

Διάδοχος Φωτικής:

Όπως το κερί, εάν δεν θερμανθή και δεν μαλακώση πολύ, είναι αδύνατον να αποτυπώση την σφραγίδα, έτσι και ο άνθρωπος, εάν δεν δοκιμασθή με πόνους και θλίψεις και ασθενείας, δεν δύναται να δεχθή την σφραγίδα των αρετών του Θεού.

Επιστημονική Ημερίδα της ΠΕΘ στην Ακαδημία Αθηνών, με θέμα: «Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα Θρησκευτικά: Νέα δεδομένα – προοπτικές»

Μία κραυγή ἀγωνίας καί πόνου

Δέν ὑπάρχει κανείς στό περιβάλλον τοῦ Γέροντος Παχωμίου πού νά τόν ἀγαπᾶ καί νά νοιάζεται γιά τήν ψυχή του; Τό ἔτος 1977 ὁ τότε Μητροπολίτης Ἀργολίδος κ. Παχώμιος μαζί μέ 62 μοναχές ἀπό τήν Ἀδελφότητα τῆς περιβόητης Γυναικείας Μονῆς τῶν Ἁγ. Ταξιαρχῶν, Ἀθικίων Κορινθίας, διαπιστώνοντας τήν ὁριστική ἀπόφαση τοῦ πνευματικοῦ πατέρα τους, τοῦ Μητροπολίτου Κορινθίας Καλλίστου νά ἐγκαταλείψει τήν κανονική Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας ἦταν μέλος καί μάλιστα ἐκλεκτό (ὡς ἕνας ἐκ τῶν τεσσάρων Ἐπισκόπων τῶν χειροτονηθέντων τό 1948 ὑπό τοῦ Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου Ματθαίου) καί νά προσχωρήσει στό Ἀκακιακό σχίσμα τῶν ὁπαδῶν του πρ. Φλωρίνης, πῆραν τήν μεγάλη καί ἡρωϊκή ἀπόφαση: Ἀρνήθηκαν νά κάνουν ὑπακοή στούς Προεστῶτες τους σέ ἕνα τέτοιο σοβαρό ἐκκλησιολογικό ζήτημα, δηλαδή ζήτημα πίστεως καί σωτηρίας καί προτίμησαν νά βρεθοῦν στούς πέντε δρόμους, ἀρκεῖ νά παραμείνουν πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας καί σέ κοινωνία μέ την ἀνωτάτη διοικητική καί πνευματική Ἀρχή, δηλαδή τήν κανονική Ἱερά Σύνοδο. Ἔτσι δημιουργήθηκε τό σύγχρονο θαῦμα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Ἑξαμιλίων Κορινθίας μέ πρώτη Ἡγουμένη τήν κατά σάρκα ἀδελφή τοῦ Σεβ/του Παχωμίου, τήν ἀείμνηστη Γερόντισσα Δομνίνα μοναχή (+2017), τήν ὁποία ἐνθρόνισε ὡς Καθηγουμένη και πνευματική μητέρα τῆς αὐτο-ἐξορισθείσης Ἀδελφότητος ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κυρός Ἀνδρέας (+2005).

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν. γ) Τον κινηματογράφον. Αποκορύφωσις του εγκλήματος. Σκηναί βρωμεραί, υπενθυμίζουσαι Σόδομα και Γόμορρα.

Η προβολή του γέροντος Ιωσήφ από την Ι. Μ. Βατοπαιδίου -- Του Αρχιμ. Γρηγορίου, Καθηγουμ. της Ι. Μονής Δοχειαρίου

Πάσχα Κυρίου, Πάσχα, και πάλιν ερώ Πάσχα. Το Πάσχα είναι η πληρότητα της χαράς, της αγάπης και του αληθινού φωτός. Μέσα σ᾽ αυτήν την πληρότητα των πιο υψηλών πραγμάτων η Εκκλησία πάλι έχει ταραχή, πάλι φουρτούνα, πάλι σαν καράβι αρμενίζει μέσα σε υψηλά και μεγάλα κύματα. Κύματα που σηκώνονται όχι από κοσμικούς ανθρώπους, αλλά από μοναχούς, που καυχώνται ότι η ψυχή τους αναφλέγεται και θέλγεται από την ορθόδοξη θεολογία!
Ευάριθμοι Γεροντάδες που παρουσιάζονται τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο (Παΐσιος, Πορφύριος, Εφραίμ Κατουνακιώτης, Αμφιλόχιος Πάτμιος, Ιάκωβος Τσαλίκης) είναι αλήθεια ότι ασχολήθηκαν πραγματικά με πρακτικές διδασκαλίες και ταπεινές νουθεσίες, όπως ταιριάζει στο μοναχικό επάγγελμα. Μη ξεχνάμε ότι πολλάκις απηγόρευαν οι Πατέρες τις θεολογικές συζητήσεις μεταξύ των μοναχών, διότι ωδηγούσαν σε διενέξεις και ψυχρότητες μεταξύ τους. Εις όμως, που ευτυχώς η Εκκλησία δεν τον κατέταξε ακόμη στους Αγίους –αργότερα δεν ξέρω τι θα γίνη– έκανε το λάθος και φιλοσόφησε και θεολόγησε. Αυτό τον έβαλε ίσως να το κάνη ο υπερβάλλων ζήλος του, ο οποίος όμως τον ωδήγησε να πέση σε ατοπήματα, που δυστυχώς όχι μόνον λέχθηκαν και εκφράστηκαν πολλές φορές, αλλά και μαγνητοφωνήθηκαν και προβάλλονται ως υψηλή θεολογία. Και μάλιστα από ανθρώπους που σπούδασαν θεολογία. Ενώ, ως γνωστόν, ο Ιωσήφ δεν εγνώριζε θεολογία.

Το ανάποδο τρίγωνο προτάσσεται -- Γράφει ο κ. Τζούπης Αλέξανδρος

Θα ήθελα με αυτή την παρέμβαση να επισημάνω αρχικά ένα ενδιαφέρον βίντεο του Π. Αθανάσιου Μυτιληναίου σχετικά με την επεξήγησή και ερμηνεία που δίδει για το σύμβολο του ανάποδου τριγώνου. Μετά την παρατήρηση του βίντεο το ιδιαίτερο ενδιαφέρον έγκειται στο 50:00 λεπτό:

https://www.youtube.com/watch?v=pAKk6F-Fcaw 

Μας τονίζει ότι το ανάποδο τρίγωνο είναι ένα ξεκάθαρο σύμβολο εγκλωβισμού και εξουδετέρωσης του σταυρού με βάση τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις των Μασόνων. Οι ΧAN και ΧEN (YMCA και  YWCA) δεν είναι παρά προπομποί του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών. Η παγκόσμια πρώτη σύνοδο πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι με πολλές από τις αρχές αυτής της συνόδου να υιοθετούνται και από το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών όπως το βασικό μότο του σημερινού Οικουμενισμού:  ἵνα πάντες ἓν ὦσιν  (Ιω. 17,21). Φυσικά η φράση αποτελεί διαστρέβλωση των λόγων του Κυρίου μας.

Χτύπησε στην Πέλλα η καρδιά του Μεγαλέξανδρου

Λαϊκό αίτημα για δημοψήφισμα πριν από οποιαδήποτε συμφωνία με ΠΓΔΜ

Αποστολή στην Πέλλα:
Ντόνια Κανιτσάκη

Από τη γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την Πέλλα, χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, από μικρά παιδιά μέχρι παππούδες και γιαγιάδες, κρατώντας στα χέρια τους τη γαλανόλευκη, διατράνωσαν ότι η Μακεδονία είναι μία και ελληνική. Την ίδια ώρα, σε άλλες 23 πόλεις σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο συγκεντρώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι για τον ίδιο λόγο, δημιουργώντας έτσι μια τεράστια, παλλαϊκή συνάθροιση.

Οι πολίτες αξίωσαν δημοψήφισμα για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων.

Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

Η Θεοτόκος στην Ορθόδοξη Παράδοση -- του Παναγιώτου Σπ. Μαρτίνη

Α. Η Θεοτόκος στη Βιβλική και Πατερική Παράδοση

Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία «παρέλαβε» και «διατηρεί» τη Θεοτόκο στο κέντρο της λατρείας της, όπως ακριβώς ο «ηγαπημένος» μαθητής του Κυρίου, ο Ιωάννης, την «παρέλαβε εις τα ίδια», σαν ό,τι πολύτιμο είχε μετά τον Ιησού, και όπως οι μαθητές «προσκαρτερούντες ομοθυμαδόν τη προσευχή», την είχαν στο κέντρο της συνάξεώς τους, σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων Κεφ.1, στ. 14.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το «μυστήριον» της Παρθένου στην Ορθοδοξία είναι «μυστήριον» λειτουργικό και μόνο μέσω της θ. λατρείας είναι δυνατόν να διακρίνουμε το πλήθος των χωρίων, τόσο της Π. Διαθήκης όσο και της Καινής, που αναφέρονται σ΄ Αυτή. Γι΄ αυτό ακριβώς το «μυστήριον» εκφράζεται και ο υμνωδός σ΄ ένα από τα Στιχιρά των Αίνων της Κυριακής: «Κύριε, εσφραγισμένου του τάφου υπό των παρανόμων, προήλθες εκ του μνήματος, καθώς ετέχθης εκ της Θεοτόκου. Ουκ έγνωσαν πώς εσαρκώθης οι ασώματοί σου άγγελοι… πεφανέρωται δε τα θαύματα τοις προσκυνούσιν εν πίστει το μυστήριον…».

Cherubic Hymn--Our Home -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Θεοδότου ιερομάρτυρος, επισκόπου Αγκύρας, μαρτύρων Ζηναΐδος της θαυματουργού και Λυκαρίωνος, αγίων γυναικών Αισίας και Σωσάννης, Σεβαστιανής οσίας.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Θεόδοτος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Παρέμεινε ὀρφανὸς σὲ νηπιακὴ ἡλικία καὶ ἀνατράφηκε μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου ἀπὸ τὴν εὐσεβέστατη θεία του Τεκοῦσα. Ὄταν ἐμεγάλωσε, ἔγινε ἀρτοποιὸς καὶ ἔμπορος τροφίμων, διεκρινόταν δὲ γιὰ τὴν τιμιότητα, τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴ φιλανθρωπία του. Διὰ τῶν λόγων, τῶν ἔργων καὶ τῆς ὑποδειγματικῆς χριστιανικῆς διαβιώσεώς του, ἔγινε πρόξενος ἐπανόδου στὸν ὀρθὸ δρόμο πολλῶν παρεκτραπέντων συμπολιτῶν του. Κατὰ τοὺς ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν διωγμούς, ἀπεστάλη στὴν Ἄγκυρα ὁ Θεότεκνος, δεινὸς διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴ σύλληψη τῶν Χριστιανῶν, τὴν κατεδάφιση τῶν ναῶν καὶ τὴ δήμευση τῆς περιουσίας αὐτῶν, γιὰ νὰ μολύνει δὲ τὰ τρόφιμα διέταξε νὰ ἀναμιχθοῦν αὐτὰ μὲ εἰδωλόθυτα.

Συνοδική απόρριψις της «Συνόδου» -- Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών

Η Σύνοδος της Κρήτης έχει απορριφθεί από την εκκλησιαστική συνείδηση, την οποία εκφράζουν οι συνοδικές αποφάσεις τεσσάρων Πατριαρχείων, που εκπροσωπούν το 70% του Ορθοδόξου λαού (σημ. 1, σ. 708-722, σημ. 5).
Πατριαρχείο Αντιοχείας: «Θεωρεί την Συνάντηση της Κρήτης ως μία προκαταρκτική Συνέλευση της Πανορθοδόξου Μεγάλης Συνόδου. Αρνείται την απόδοση του συνοδικού χαρακτήρα σε οποιανδήποτε ορθόδοξη συνέλευση, στην οποία δεν συμμετέχουν όλες οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. … Η Εκκλησία της Αντιοχείας, επομένως, αρνείται την ονομασία της Συνελεύσεως της Κρήτης ως «Μεγάλης και Πανορθοδόξου Συνόδου» η «Μεγάλης και Αγίας Συνόδου». Όλες οι αποφάσεις, αλλά και όλα όσα εκδόθηκαν από τη Συνέλευση της Κρήτης δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το Πατριαρχείο Αντιοχείας» (απόφαση Συνόδου Ιεραρχίας 27.6.16)!

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                         

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1^α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον». Γιατί, κατά την έκφρασιν, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Ιησούς «κρύφιος εστί και μετά την έκφανσιν και εν τη εκφάνσει και εν ουδενί λόγω ή νω το κατ΄ αυτόν εξήκται μυστήριον. Ώστε και νοούμενον άγνωστον μένει και λεγόμενον άρρητον μένει»(3). Το μυστήριο, δηλαδή, της Θεοτόκου, είναι και θα παραμείνη κρύφιο και κεκρυμμένο, γιατί και ο Ιησούς και κατά την σάρκωση και μετά την σάρκωση, παραμένει κρύφιος και κεκρυμμένος και το ανερμήνευτο μυστήριό Του, δεν μπορεί να εξηγηθή, από κανένα νου και από κανένα ανθρώπινο λόγο. Γι΄ αυτό και όταν προσπαθούμε να το εννοήσουμε, παραμένει απερινόητο και άγνωστο και όταν προσπαθούμε να το εκφράσουμε, παραμένει ανέκφραστο!... 

ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΣΚΟΠΙΑΝΟ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΛΥΣΗ

ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

6.6.2018

http://www.fotgrammi.gr/index.php/2009-07-31-01-00-24/2009-07-02-14-53-06/2009-07-31-01-19-02/1271---------------662018

Προσκλητήριον μαθητείας - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Β' Ματθαίου)

Σατανάς : Όλα επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων

Η δύναμις του Σατανά έγκειται εις αυτήν την φωτοφάνειάν του, εις τας περί αγάπης Θεού και του πλησίον θεωρίας του, εις τα δάκρυά του υπέρ της Εκκλησίας του Χριστού! Εις τας τάσεις δημιουργίας μιας «νέας και υγιούς τάξεως πραγμάτων», εις τον πόθον της άρσεως του «σατανικού» σχίσματος των Εκκλησιών, εις το ενδιαφέρον δια την αναπροσαρμογήν του Ευαγγελίου εις τα σύγχρονα δεδομένα, εις την αναψηλάφησιν θεολογικών, ηθικών και Εκκλησιαστικών θεμάτων, διότι ναι μεν – ομιλεί ο Σατανάς – οι άγιοι Πατέρες ορθώς εδογμάτισαν, αλλά η πρόοδος του κόσμου, αι ανάγκαι της νέας κοινωνίας, η ύψωσις της διανοητικής στάθμης των ανθρώπων, η ασύλληπτος εξέλιξις του τεχνικού πολιτισμού, όλα ταύτα, εν πάση περιπτώσει, επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων….

Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν επισκόπους φρονούντας τα των ετεροδόξων, που τότε Ορθοδοξία;

Εάν όμως αυτήν την γνώμην ( του Αγίου Ιγνατίου) ηκολούθουν πάντες οι χριστιανοί κατά γράμμα, να ακολουθούν δηλαδή τους επισκόπους εις πάντα, αλλοίμονον τότε, ούτε Ορθοδοξία, ούτε Εκκλησία, ούτε Ορθόδοξος χριστιανός θα υπήρχε σήμερον. Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν τους πατριάρχας και επισκόπους, Απολιναρίους, Μακεδονίους, Ευτυχέας, Διοσκόρους, Σαββελιο-Σεβήρους, Ευσεβίους, Αθηναγόρους, Βαρθολομαίους και μυρίους άλλους, και εδέχοντο και ησπάζοντο τα φρονήματά των, που τότε Ορθοδοξία; Που χριστιανός ευσεβής και ορθόδοξος; Και τι λέγω ανθρώπους πατριάρχας και μητροπολίτας, και δεν λέγω Συνόδους; Διότι 348 τον αριθμόν συνήλθον εν έτει 754 εν Κωνσταντινουπόλει, Πατριάρχαι, Μητροπολίται, Επίσκοποι κ.λ.π. Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε πατριάρχην Κωνσταντίνον και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον και τους απεκάλουν κακοδόξους και εικονομάχους.