Απόφαση κόλαφος για τους Σκοπιανούς στο Ευρωδικαστήριο

Υποχρεώνονται να νομιμοποιήσουν την Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αχρίδος

Ηχηρό ράπισμα κατά της ΠΓΔΜ και του εκκλησιαστικού αλυτρωτισμού της δίνει η απόφαση-σταθμός του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που απέρριψε την έφεση της κυβέρνησης των Σκοπίων κατά της πρωτόδικης απόφασης από τον Νοέμβριο του 2017, με την οποία η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ υποχρεώθηκε να νομιμοποιήσει την Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αχρίδος. 
Αυτό δημιουργεί ακόμη έναν πονοκέφαλο στην πολιτική ηγεσία της γειτονικής χώρας. Τα Σκόπια από τη δεκαετία του 1990 για εθνικιστικούς λόγους έχουν συστήσει -κατά παράβαση των ιερών κανόνων- και συστηματικά υποστηρίζουν τη σχισματική μη αναγνωρισμένη αυτοαποκαλούμενη «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία».

Η κρατική επιβουλή κατά της Ορθοδόξου Συνειδήσεως

Η διακήρυξις από το ΣτΕ της υπεροχής του δικαιώματος της ελευθέρας αναπτύξεως της ορθοδόξου συνειδήσεως των νέων έναντι οιασδήποτε κρατικής επιβουλής.
Διεθνής, υπερκρατική, υπερσυνταγματική, υπερνομοθετική και άμεσα εφαρμοστέα πλέον η προστασία του δικαιώματος του ορθοδόξου νέου για ομολογιακό μάθημα εντός του δημοσίου σχολείου.
Ποινικοποίηση και χαρακτηρισμός ως απόπειρας ομαδικού προσηλυτισμού η εισαγωγή προγραμμάτων μεικτής διαθρησκειακής παιδείας.
Καταιγισμός αρνητικών αντιδράσεων προέκυψε ύστερα από την δημοσίευση της απόφασης 660/2018 του ΣτΕ, δια της οποίας ακυρώθηκαν τόσο τα κείμενα των προγραμμάτων των θρησκευτικών όσο και η συνολική λογική τους. Κατά τη γνώμη μας η ένταση και ο όγκος των αντιδράσεων οφείλεται στο γεγονός ότι η απόφαση αυτή δυσαρέστησε κατεστημένες αντιλήψεις του πολιτικού συστήματος περί δημοσίας εκπαιδεύσεως αλλά και τμήμα της ακαδημαϊκής ελίτ, η οποία αναπτύχθηκε μετά τη μεταπολίτευση.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΒΑΣΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΕΩΣ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν του Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

 ΛΟΓΟΙ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣτΕ

ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

 Καταθέσαμε ἐμπροθέσμως ἐνώπιον τοῦ ΣτΕ αἴτησι ἀκυρώσεως τοῦ ΠΔ 18/2018 Ὀργανισμός Ὑπουργείου Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων (ΦΕΚ τ.Α΄ 31/23.2.2018) διά τούς κάτωθι νομίμους λόγους:

Α. Ἱστορικό

Ὁ καθ’ οὗ κ. Ὑπουργός, διὰ τοῦ προσβαλλομένου προεδρικοῦ διατάγματος προέβη εἰς ρύθμισιν τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων.

 Συγκεκριμένως εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ προσβαλλομένου διατάγματος ἐρρυθμίσθη ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἐν λόγω Ὑπουργείου ὁρισθέντος ὅτι:

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΝ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Ελέχθη ευφυώς ότι το θαύμα συνίσταται εις το εμμένειν. Όντως. Θαύμα είναι η διάσπασις της σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος. Και τοιούτον θαύμα αποτελεί το γεγονός, ότι η αγία Ορθοδοξία μας εμμένει είκοσιν αιώνας εν τη Αποστολική παραδόσει. Θαύμα θαυμάτων η κεχαριτωμένη Εκκλησία μας! Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός. Η Εκκλησία, λοιπόν, μένει εις τον αιώνα και «πύλαι άδου ου κατισχύσουσι». Πίπτουσι μόνον οι άνθρωποι. Εάν δε είπητε ότι έπεσαν και Εκκλησίαι, θ’ απαντήσωμεν: Εκκλησίαι, ναι,-- ως σύνολα ανθρώπων. Η Εκκλησία ποτέ, ως διδασκαλία, ως θεσμός θεοφύτευτος και ως σώζουσα πνευματική Κιβωτός, ως Θεανθρώπινον Σώμα.  

π.Θεόδωρος Ζήσης, Η Θεοτόκος είδε πρώτη τον αναστάντα Χριστό!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Μάρκου του αποστόλου και ευαγγελιστού, Μακεδονίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Νίκης μάρτυρος, Γεωργίου νεομάρτυρος του Κυπρίου (1752).

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό, ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος. Ἡ οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δύο Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.

Σύγχρονοι Βαλκανικοί πόλεμοι: Η Δυτική παρέμβασις εις την Βαλκανικήν

Γράφει ο κ. Εμμανουήλ Β. Βολουδάκης

Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, που αναμφίβολα θα επηρεάσουν άμεσα και σημαντικά την Πατρίδα μας, μας αναγκάζουν να παρεκκλίνουμε λίγο από τον συστηματικό σχολιασμό του επίσημου απολογισμού1 της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και να εστιάσουμε την προσοχή μας στις διαφαινόμενες γεωπολιτικές αλλαγές. Άλλωστε και αυτό το θέμα είναι ακόμα μία πτυχή του συνολικού ζητήματος που εξετάζουμε και αφορά στην «Ευρωπαϊκή» πορεία της Ελλάδος.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα την ουσία του προβλήματος, θα πρέπει να εμβαθύνουμε στον τρόπο που κινούνται οι «ισχυροί της γης». Μία από τις βασικές μεθόδους, που ακολουθεί η Δύση στην προσ­πάθειά της να επιβληθεί στους λαούς της υφηλίου, είναι η παραχάραξη της Ιστορίας. Αυτό ομολογούν οι ίδιοι οι Δυτικοί δια στόματος του Βολταίρου2, που είχε επισημάνει πως «για να γράψει κανείς την Ιστορία, όπως πρέπει να γραφτεί, θα πρέπει να ζει σε μία ελεύθερη χώρα».
Έτσι, και το απολύτως κατασκευασμένο και τεχνητό πρόβλημα της ονομασίας των Σκοπίων δεν θα άντεχε σε σοβαρή συζήτηση, ούτε θα απασχολούσε ποτέ κανέναν, αν δεν είχε προηγηθεί μία άψογα ενορχηστρωμένη και προσεκτικά μελετημένη αλλοίωση της Ιστορίας, που γίνεται εδώ και πολλές δεκαετίες με την συμμετοχή, δυσ­τυχώς, πολλών Ελλήνων πολιτικών, καθηγητών, επιχειρηματιών αλλά και απλών πολιτών.

ΥΒΡΙΔΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΘΥΜΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Σε εξέλιξη οι επιχειρήσεις που αποσκοπούν στην εμπέδωση του φόβου στην ελληνική κοινωνία

Από τον
Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά*

Ο υβριδικός πόλεμος αποτελεί ένα σύνολο εχθρικών επιχειρήσεων εν καιρώ ειρήνης, που αποσκοπούν στην αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού της αντίπαλης χώρας, ώστε οι πολίτες της να αδυνατούν να την υπερασπιστούν σε περίπτωση συμβατικού πολέμου. Ο κύριος στόχος του υβριδικού πολέμου είναι η εδραίωση και η διαιώνιση του φόβου στον πληθυσμό. Αυτό επιτυγχάνεται αποκλειστικά με την πολιτική ενθάρρυνση της εγκληματικότητας, την αφαίρεση της ιδιωτικής περιουσίας και την υπερφορολόγηση.
Αλλα μέσα του υβριδικού πολέμου είναι η καταστροφή των ιδεολογικών εθνικών θεσμών μέσω της αποδυνάμωσης του θρησκευτικού, ιστορικού και γλωσσικού πλαισίου της χώρας, η εμπέδωση της συλλογικής βαρβαρότητας με τη θεσμοθετημένη υποβάθμιση της παιδείας, της συλλογικής αισθητικής, της αρχιτεκτονικής και του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς και η πολιτική ενθάρρυνση του εποικισμού του εθνικού χώρου με αλλογενείς πληθυσμούς με διαφορετικά ήθη και έθιμα από αυτά των αυτόχθονων πληθυσμών, που αποσκοπεί στην πλήρη διάλυση των συλλογικών κοινωνικών δομών. Επίσης, σημαντικό όπλο του υβριδικού πολέμου είναι και η καλλιέργεια του αισθήματος της συλλογικής και ατομικής «θυματοποίησης», όπου ο θύτης δικαιολογεί τις πράξεις του θύματος, με σκοπό την αποδυνάμωση του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης και της διάθεσης για άμυνα σε περίπτωση στρατιωτικής επίθεσης από άλλη χώρα.

Η χριστιανική πίστη πρεσβεύει έναν Θεό ο οποίος είναι ακατάληπτος στους πολλούς

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ἡ δουλικότης τῆς «Ὀρθοδόξου» Ἡγεσίας ὁδηγε...":

Η αντίστροφη μέτρηση της κατάπτωσης και της συρρίκνωσης του Ελληνισμού άρχισε από τις ανατολικές χριστιανικές αιρέσεις που προκάλεσαν ρήγμα μεταξύ του εθνικού κέντρου της Πόλης και της περιφέρειας. Μετά το αδιάκοπο σφυροκόπημα από τη δύση, οι αλλεπάλληλες εισβολές των Φράγκων στο δυτικό τμήμα της Ρωμαϊκής επικράτειας και οι μεγάλες μεταναστεύσεις των λαών από την ανατολή προς τη δύση ενέτειναν το πρόβλημα. Οι Τούρκοι απλά βρήκαν ένα πεδίο ελεύθερο στην ανατολή, ανίκανο το ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος να τους αναχαιτίσει όταν είχε αν κάνει ταυτόχρονα ολομέτωπη επίθεση από τα δυτικά. Οι πόροι του ήταν λιγοστοί, όλος ο παραγωγικός πλούτος ήταν στα χέρια των Βενετών, Γενουατών και Πιζάνων, ενώ η 'Βυζαντινή ελίτ' διαβρωμένη και ελεεινή έτρωγε μεταξύ των μελών της τις σάρκες της. Κι ο λαός, πουθενά, ήταν έρμαιο των καταστάσεων, ληστευόταν σε καθημερινή βάση από τους προύχοντες, μεγαλοϊδιοκτήτες γεωργικών εκτάσεων, όλοι εκείνοι που όταν ο Τούρκος πλησίαζε έδωσε γη και ύδωρ για να μην απωλέσει τα κεκτημένα του. Υπηρέτησαν πιστά τους νέους εισβολείς, κι από πίσω τους χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι του μόχθου τους ακολούθησαν στη Μικρά Ασία εξισλαμιζόμενοι. Αλλά δε πρέπει να το κρύβουμε κι αυτό, υπήρξαν και ιεράρχες που δε στάθηκαν στο ύψος τους, λάκισαν και συμπαρέσυραν στο εξισλαμισμό ολόκληρες περιοχές! Ε πώς να μην χαθεί η Μικρά Ασία, πώς να μην τουρκοποιηθεί η κατ΄εξοχήν χριστιανική επικράτεια όταν έβλεπες πρώην χριστιανοί να πρωτοστατούν στις αλώσεις πόλεων και εκούσιων εξισλαμισμών? Η χριστιανική πίστη πρεσβεύει έναν Θεό ο οποίος είναι ακατάληπτος στους πολλούς, η αμάθεια και η μη γνώση των λεπτών θεολογικών εννοιών από το πλήθος ενώπιον μιας θρησκείας όπως το ισλάμ που δέχεται έναν απλούστερο θεό χωρίς πολλά-πολλά ακόμη και σήμερα κάνει πολλούς να αρνούνται αυτή τη αποκεκαλυμμένη πίστη προς το Τριαδικό Θεό. πέραν ότι ικανοποιεί τα κατώτερα ένστικτα των ανθρώπων...

Ἡ δουλικότης τῆς «Ὀρθοδόξου» Ἡγεσίας ὁδηγεῖ ἀναποτρέπτως εἰς τὴν ἅλωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας

Η Δ´ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΟΛΑΤΙΝΩΝ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΗΣ ΤΟΥ 1204

Γράφει ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός

Μετὰ τὸ τραγικὸ σχίσμα τοῦ 1054 δὲν θὰ παύση, δυστυχῶς, ἡ Παποσύνη νὰ ἐπιβουλεύεται τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ μὲ ὅλα τὰ δυνατὰ μέσα. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ θὰ εἶναι ἀπὸ τὸ 1215/ 1254 ἡ Οὐνία. Στὴν ἴδια κατεύθυνση κινήθηκαν καὶ οἱ Σταυροφορίες ἀπὸ τὸ 1095, ὡς συνάγεται ἀπὸ τὸ κλασικὸ συναφὲς ἔργο τοῦ ἀειμνήστου ἱστορικοῦ - βυζαντινολόγου ἐπιφανοῦς - Στῆβεν Ράνσιμαν (τρίτομο ἔργο του, 1951 - 1954). Τὸ μίσος τοῦ Παπισμοῦ - καὶ γενικότερα τοῦ δυτικοῦ χριστιανικοῦ κόσμου κατὰ τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλληνικότητας κορυφώθηκε μὲ τὴν Δ´ Σταυροφορία (1204). Ἂν λοιπόν ἡ 29η Μαΐου εἶναι ἡμέ- ρα πένθους γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, διότι φέρνει στὴ μνήμη μας τὴν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς τὸ 1453, ἄλλο τόσο ἀποφρὰς εἶναι γιὰ τὸ Γένος μας καὶ ἡ 13η Ἀπριλίου, διότι κατ᾿ αὐτὴν ἔπεσε ἡ Πόλη τὸ 1204 στοὺς Φράγκους. Τὸ δεύτερο γεγονὸς δὲν ὑστερεῖ καθόλου σὲ σημασία καὶ συνέπειες ἔναντι τοῦ πρώτου. Αὐτὴ εἶναι σήμερα ἡ κοινὴ διαπίστωση τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας. Ἀπὸ τὸ 1204 ἡ Πόλη, καὶ σύνολη ἡ Αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ῥώμης, δὲν μπόρεσε νὰ ξαναβρεῖ τὴν πρώτη της δύναμη. Τὸ φραγκικὸ χτύπημα ἐναντίον της ἦταν τόσο δυνατό, ποὺ ἔκτοτε ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν «μία πόλη καταδικασμένη νὰ χαθεῖ» (Ἑλ. Ἀρβελέρ).

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΥΜΝΟΙ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Ελισσάβετ οσίας, της θαυματουργού, Σάββα του στρατηλάτου, Αχιλλέως, Φήλικος, Φορτουνάτου ιερομάρτυρος, Δούκα του Μυτιληναίου (1564), Νικολάου (1795), Ακυλίνας, Γεωργίου των νεομαρτύρων.

Ἡ Ὁσία Ἐλισάβετ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Θράκης καὶ ἔζησε τὸν 5ο αἰώνα μ.Χ. Οἱ γονεῖς της, Εὐνομιανὸς καὶ Εὐφημία, ἦταν ξακουστοὶ καὶ ὀνομαστοί, φημισμένοι γιὰ τὰ πλούτη τους καὶ περίφημοι γιὰ τὴν ἀρετή τους. Κατοικοῦσαν κοντὰ στὴν Ἡράκλεια, στὸν τόπο ποὺ ἀπὸ παλιὰ ὀνομαζόταν Θρακοκρήνη καὶ ἀργότερα Ἀβυδηνοί. Ζοῦσαν μὲ εὐσέβεια ἔχοντας ὡς πρότυπο τὸν Ἰώβ. Ποθώντας δὲ μὲ πάθος νὰ μιμηθοῦν τὴν φιλοξενία τοῦ Ἀβραάμ, ἁπλόχερα βοηθοῦσαν ὅλους, ὅσοι εἶχαν ἀνάγκες ὑλικές. Ὅμως εἶχαν περάσει δεκαέξι χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ νυμφεύθηκαν καὶ ἦταν ἀκόμη ἄτεκνοι. Γι’ αὐτὸ παρακαλοῦσαν ἀδιάκοπα τὸν Θεὸ νὰ τοὺς χαρίσει ἕνα παιδί, διάδοχο τοῦ γένους τους καὶ κληρονόμο τοῦ πλούτου τους. Ὁ Κύριος, ποὺ ἰκανοποιεῖ τὰ αἰτήματα τῶν πιστῶν Του, ἄκουσε μὲ εὐμένεια τὴ δέησή τους καὶ δὲν παρέβλεψε τὴν προσευχή τους. 

'"ΒΛΕΠΕΤΕ ΜΗ ΠΛΑΝΗΘΗΤΕ.. -- .π.Γεώργιος Αγγελακάκης

Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου ¨Εκκλησιών¨) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!

Γρηγορείτε!

Το περιοδικό η «Δράσις μας»

OXI στη μουσουλμανοποίηση της Ορθόδοξης Ελλάδος μας. ΝΑΙ στον αγώνα εναντίον του ουνιτισμού μας!

Γρηγορείτε, μη καθεύδετε άλλο! Στερεωθείτε! Μη σας εμπαίζουν τα κύματα της απιστίας και της διαφθοράς. Ανδρίζεσθε κι αντισταθείτε. Το κακό είναι τόσο θρασύδειλο. Γίνετε ρωμαλέοι και στιβαροί… Γρηγορείτε, να μείνουν άγρυπνα τα όνειρά σας κι ακηλίδωτη η ψυχή σας. Να φράξουμε με τα χέρια μας τα μονοπάτια της απωλείας. Να οργώσουμε με τα πόδια μας την άγονη γη… Αν λυγίσουμε προσευχόμενοι τα γόνατα και τις καρδιές, θα κερδίσουμε τη μάχη! Γρηγορείτε, κι αρχίστε σήμερα, τώρα, όχι αύριο. Όλοι φυλάμε Θερμοπύλες. Ίσως δεν θα γράψουμε όλοι ιστορία. Μα θα γραφούν οι συνέπειες της ζωής μας. Κι αν είμαστε αδύνατοι, τους αδύνατους ο Κύριος τούς κάνει δυνατούς. Γι΄ αυτό δεν δειλιάζει ο αγωνιστής. Δε ραγίζει μέσα του η ευσέβεια κι η ελπίδα. Η λαμπάδα καίγεται κι αφήνει το φως της να διεισδύει παντού. Αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, ποιος τότε θα γίνει φως για τον κόσμο; ΕΛΛΗΝΕΣ! Όρθιοι, Άγρυπνοι, Τολμηροί! Δεν υπάρχουν περιθώρια. Οι καμπάνες κτυπούν. Το εγερτήριο σάλπισμα ηχεί. Οι σειρήνες σφυρίζουν… Βαρύτατο χρέος έχουμε έναντι των προγόνων μας, των Αγίων και Μαρτύρων της Εκκλησίας μας. Αν έτσι πορευθούμε, ο Θεός θα μας βγάλει από την κρίση. Και θα μας ευλογήσει. Η Ελλάς θα ζήσει. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. 

Η Τουρκία διαρκώς αποθρασύνεται!

Το «θηρίο» δεν εξευμενίζεται. Κάθε υποχώρησή μας εκλαμβάνεται ως φόβος και αδυναμία

Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα

Mέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα κατέρρευσε παταγωδώς η λογική του κατευνασμού, την οποία συνιστούν ορισμένοι να τηρήσουμε απέναντι στην Τουρκία. Το ελικόπτερο του πρωθυπουργού παρενοχλήθηκε από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, η κυβέρνηση αλλά και η αντιπολίτευση στην Αγκυρα καταγράφουν συνεχώς διεκδικήσεις επί δεκάδων ελληνικών νησιών, η Τουρκία επισήμως διαμηνύει στην Ευρωπαϊκή Ενωση ότι τα Ιμια είναι τουρκικό έδαφος. Ενώ συνεχίζεται η κράτηση των δύο στρατιωτικών μας, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί η κατηγορία εναντίον τους και η ημέρα της δίκης. Είναι καιρός να σταματήσουμε να πιστεύουμε στη δυνατότητα κατευνασμού του τουρκικού επεκτατισμού. Δοκιμάστηκε αρχικά η βελτίωση των σχέσεων μέσω της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας. Αποτέλεσμα:

Η άλλη διάστασις -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

 Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας.                               
Επιβεβαιώνει τον Ευαγγελισμό και την ενανθρώπηση του Κυρίου: Το ανθρώπινο σώμα, το οποίο τότε ενωμένο με τη θεία φύση συνελήφθη εν Πνεύματι αγίω στη μήτρα της Παναγίας μας και γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, αυτό το ίδιο αναλαμβάνεται τώρα στους ουρανούς.

Η ελληνική ορθόδοξη Ανάσταση -- του Φώτη Κόντογλου

Όλα όσα γίνουνται στον κόσμο, γίνουνται και ξαναγίνουνται πολλές φορές τα ίδια· μονάχα ένα πράγμα έγινε μόνο μια φορά και δεν θα ξαναγίνει πια, η Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι το μοναδικό θαύμα των θαυμάτων, το «ἄφραστον θαῦμα», που αναποδογύρισε τον κόσμο, κ’ έδωσε ελπίδα στο απελπισμένο γένος των ανθρώπων. Με την Ανάσταση του Χριστού, μας προσκάλεσε να πιστέψουμε στην αφθαρσία ο Θεός ο «ζωοποιῶν τούς νεκρούς καί καλῶν τά μή ὄντα ὡς ὄντα». Κι’ όπως λέγει πάλι ο Παύλος: «πιστός ὁ καλῶν ὑμάς, ὅς καί ποιήσει». Όποιος δεν πιστεύει στην Ανάσταση του Χρίστου, ψέμματα λέγει πως πιστεύει σ’ αυτόν τον βασιλέα της αθανασίας, κατά τον απόστολο Παύλο που λέγει: «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν τό κήρυγμα ἡμών, κενή δέ καί ἡ πίστις ἡμῶν».

Η βάση λοιπόν και το θεμέλιον της θρησκείας μας είναι η Ανάσταση του Χριστοῦ. Κι’ η ορθοδοξία που την έχει την Ανάσταση «ἑορτῶν ἑορτήν καί πανήγυριν πανηγύρεων» έχει την αληθινή και την απλή και την ασάλευτη πίστη, και δεν κατάντησε να γίνει ένα κοσμικό ηθικό σύστημα, όπως γίνηκε αλλού, και που κατά δυστυχία σ’ αυτό ξεπέφτει κ’ η δική μας Ορθοδοξία, όσο ολοένα λείπει η πίστη.

Η Αναάσταση του Χριστού στην εν Χριστώ Κοινωνία -- ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ

Απολυτίκιο Αγίου Γεωργίου