O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 14
Δεκεμβρίου 2017
Τη ΙΔ΄ (14η) του μηνός Δεκεμβρίου,
μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΘΥΡΣΟΥ, ΛΕΥΚΙΟΥ και ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ.
Θύρσος, Λεύκιος και Καλλίνικος οι Άγιοι Μάρτυρες ήθλησαν κατά τον καιρόν
του βασιλέως Δεκίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σμθ΄ - σαν΄ (249- 251),
κατήγοντο δε από την χώραν των Βιθυνών, από γένος λαμπρόν και περίφημον, αλλά
και κατά την ευσέβειαν εφάνησαν έτι λαμπρότεροι, επειδή υπέμειναν από τους ασεβείς
διάφορα παιδευτήρια και δεν ενικήθησαν οι αήττητοι. Κατά τον καιρόν εκείνον
ήσαν εις όλας τας πόλεις ωμοί και ανήμεροι άεχοντες τιμωρούντες τους πιστούς
ανηλεώς· ήλθε δε και εις την Καισάρειαν, εις την οποίαν κατώκουν οι Άγιοι,
άρχων τις, Κουμβρίκιος ονόματι, όστις επεμελείτο πολύ τα είδωλα, έκτιζε βωμούς,
έκαμνε θυσίας και ει τι άλλο ηδύνατο. Όχι δε μόνον αυτός ήτο εις την πλάνην
αυτήν βεβυθισμένος, αλλ΄ ηγωνίζετο, ο ασύνετος, να ρίψη και άλλους εις την
απώλειαν, άλλους με κολακείας και άλλους με απειλάς.
Πατέρες και αδελφοί, στην Αντίσταση του Ευσεβούς Κλήρου και Λαού κτυπά πλέον η καρδιά της Ορθοδοξίας.
Ανώνυμος άφησε ένα
σχόλιο για την ανάρτησή σας "ο π. Θεόδωρος Ζήσης στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ TV για την ψευδο...":
Η Ψευδοσύνοδος του
Κολυμπαρίου επεκύρωσε και "νομιμοποίησε" όλη την μέχρι σήμερα
φιλοοικουμενιστική πορεία της Αιχμάλωτης Ορθόδοξης Εκκλησίας για όσα συνέβησαν
τα τελευταία περίπου 100 χρόνια και όσα χειρότερα αυτών θα επακολουθήσουν τα
επόμενα χρόνια. Όποιος αποδέχεται ή ανέχεται, με διάφορες μορφές ανοχής , την
Ψευδοσύνοδο αυτή αποδέχεται και ανέχεται όλη αυτή την φιλοοικουμενιστική
πορεία, καθώς και όσα θα επακολουθήσουν στον δρόμο αυτό της Αποστασίας της
Πίστεως. Όσοι Καταδικάζουν την Ψευδοσύνοδο αυτή, καταδικάζουν στο σύνολο της
την φιλοοικουμενιστική αυτή πορεία και συντάσσονται με την φιλτάτη Ορθοδοξία.
Πατέρες και αδελφοί, στην Αντίσταση του Ευσεβούς Κλήρου και Λαού κτυπά πλέον η
καρδιά της Ορθοδοξίας. Αντίσταση μέχρι εσχάτων, αυτό είναι το καθήκον μας. Η
Ορθοδοξία θα νικήσει το σκότος των Αιρέσεων.
Θηρίον το οποίο θέλει να φάγει σάρκας και να πιεί αίμα ανθρώπων είναι το Ισλάμ -- Αυγουστίνου Καντιώτου
Αποσπάσματα από ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου, στις 28-6-1965
«...Aνοίξτε την Aποκάλυψι. Ανοίξετε το κεφάλαιον 11, στίχους 7 έως 10. Διαβάστε μία, δύο, τρεις φορές, και θα δήτε εκεί πέρα. Ότι ο Iωάννης ο ευαγγελιστής είδε εν οράματι, μέσα από μίαν σκοτεινήν άβυσσον, να εξέρχεται ένα θηρίον! Θηρίον αιμοδιψές, θηρίον το οποίον θέλει να φάγει σάρκας και να πίει αίμα ανθρώπων. Eίδον, λέει, «το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου» (Aπ. 11,7). Kαι το θηρίον αυτό κατέφαγε σάρκας αγίων και μαρτύρων· και επλήσθη η οικουμένη, η γη, τα ποτάμια και οι πεδιάδες και τα ύψη των ορέων από πτώματα αγίων. Tο δε θηρίο αυτό είναι – ποιο; Eίναι ο Mωάμεθ, τα παιδιά του Mωάμεθ. Tο θηρίο αυτό είναι ο ισλαμισμός, ο μωαμεθανισμός. Aυτός είναι ο ψευδοπροφήτης και «το θηρίον το αναβαίνον εκ της αβύσσου». Aυτοί ξεκίνησαν από τη Mέκκα, το άντρον, τη σπηλιά αυτήν…
ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ. του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου:
Όταν η συνείδηση παύση να μας ελέγχη για
τις αμαρτίες, ας προσέξουμε μήπως αυτό
δεν οφείλεται στην καθαρότητα, αλλά στην κόπωση και την άμβλυνση της συνειδήσεως λόγῳ πλήθους
αμαρτιών. Η συνείδηση έχει δοθή από τον Θεόν στον καθένα μας για να μας
ελέγχη και να μας προστατεύη. Όταν όμως αχρηστευθή και δεν λειτουργεί, από την
μεγάλη μας απιστία, τότε χρειάζεται προσοχή, γιατί βρισκόμαστε σε θανάσιμον
κίνδυνον…
Τη ΙΓ΄ (13η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Νέου Ιερομάρτυρος ΓΑΒΡΙΗΛ, Αρχιεπισκόπου Σερβίας, του εν Προύση μαρτυρήσαντος κατά το έτος αχνθ΄ (1659).
Γαβριήλ ο
αγγελώνυμος ούτος Αρχιεπίσκοπος της Σερβίας, ευρισκόμενός ποτε εις μεγάλην
στενοχωρίαν, ως μη δυνάμενος να οικονομήση το χρέος της επαρχίας του, επήγεν
εις την Βλαχίαν, και εκείθεν εις Μοσχοβίαν χάριν ελέους, ήτοι δια να λάβη
βοήθειάν τινα ικανήν να κυβερνήση τα της επαρχίας του. Κατ΄ εκείνον δε τον
καιρόν κατά τον οποίον έλειπε ο Γαβριήλ από την επαρχίαν του, Μάξιμός τις,
ευρών ευκαιρίαν, ήρπασε δυναστικώς τον Αρχιεπισκοπικόν θρόνον του και όταν
επέστρεψεν ο Γαβριήλ εύρε τον Μάξιμον εις την επαρχίαν του. Όθεν εζήτει να τον
εξώση και να επαναλάβη τον θρόνον του. Αλλ΄ ο Μάξιμος, προσθέτων ανομίαν επί τη
ανομία, επήγεν εις τον βεζύρην, όστις ήτο τότε μετά του βασιλέως εις Προύσαν,
και κατηγόρησε ψευδώς τον ευλογημένον Γαβριήλ, ότι επιβουλεύεται την βασιλείαν
των.
Blessed-John still remained unaware of what had taken place.....
After Christmas had passed, St. Basil took his staff
and began to visit all the villages, in order to see who would celebrate his
memory with a pure heart. He visited various cities, but none of the doors that
he knocked on opened, because everyone assumed he was a beggar. Thus he left
saddened, not because he himself was in need, but because he was hurt by the
heartlessness that these people would show to the poor.
He passed by the cemeteries as well, where he noticed
the collapsed monuments, the shattered and overturned gravestones, which had
been utterly abandoned. As a Saint, he heard the deceased saying:
Τη ΙΓ΄ (13η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΡΣΕΝΙΟΥ του εν τω Λάτρω.
Αρσένιος ο Όσιος και θαυματουργός
Πατήρ ημών ήτο από την Κωνσταντινούπολιν, υιός γονέων ευσεβών, πλουσίων και
πρώτων κατά το γένος. Παρεκτός όμως του ότι ο Όσιος ούτος ήτο τοσούτον περιφανής
κατά το γένος, εδόθη εις αυτόν υπό του τότε βασιλέως και άλλο αξίωμα, ο τίτλος
δηλαδή στρατηγού και πατρικίου του θέματος του καλουμένου των Κιβυρραιωτών. Αλλά
και όταν ποτέ στόλος βασιλικός εστάλη εις υπερπόντιον ταξίδιον, την διοίκησιν
τούτου ανέλαβεν ο Όσιος· επειδή όμως γενομένης τρικυμίας μεγάλης ανέβρασεν η
θάλασσα εξ αυτού του πυθμένος, και τα μεν πλοία κατεποντίσθησαν αύτανδρα, αυτός
δε μόνος διεσώθη και εξήλθεν εις την στερεάν, τούτου ένεκα ευρών ευκαιρίαν,
έλαβεν εκείνο το οποίον προ πολλού επόθει, ήτοι ενεδύθη το Αγγελικόν Σχήμα των
Μοναχών.
ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΚΑΙ κ. ΗΡΑΚΛΗ ΦΙΛΙΟΥ -- Του Παναγιώτη Π. Νούνη
O Βαλκανιολόγος κ. Ηράκλης Φίλιος βιβλιοπαρουσιάζει (δείτε
ΕΔΩ) ένα
εγχειρίδιο περί αλεπούδων στο παζάρι του Δογματολόγου κ. Χρυσόστομου
Σταμούλη. Ο πρώτος έγραψε όμως ένα
εξαιρετικό κείμενο περί της δεινής υποκρισίας των τυπικώς νηστευόντων . Προσπερνώ όλα τα
ίσως ενδιαφέροντα και κρίσημα ζητήματα που παρουσιάζονται και θίγονται στην εν
λόγω βιβλιοπαρουσίαση και εστιάζω μόνον στο ζήτημα της ιδιόρρυθμης
«Πανορθόδοξης Συνόδου» όπου απασχολεί τον καθένα οικουμενικό Χριστιανό της
Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.
Τόσο
ο κ. Η. Φίλιος όσο και ο καθηγητής κ. Χ. Σταμούλης –μαζί τους άπαντες οι
ορκισμένοι αρχιΟικουμενιστές ταγοί- θεωρούν την σύγκληση της μοιχοΣυνόδου
της Κρήτης ως ένα μεγάλο(;!) εκκλησιαστικό γεγονός.
Τη ΙΓ΄ (13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΛΟΥΚΙΑΣ της παρθένου.
Λουκία η Αγία
Μάρτυς και Παρθένος κατήγετο εκ των Συρακουσών, πόλεως της νήσου Σικελίας,
αρραβωνισμένη ούσα· δια δε την ασθένειαν της αιμορροίας, η οποία εταλαιπώρει
την μητέρα της, επορεύθη μετ΄ αυτής εις την Κατάνην, όπως προσκυνήση το εκεί
ευρισκόμενον Λείψανον της Αγίας Μάρτυρος Αγάθης και παρακαλέση αυτήν ίνα θεραπεύση
το πάθος της μητρός της. Εκεί δε αφιχθείσα, βλέπει εις το όραμά της την Αγίαν
Αγάθην, η οποία εις μεν την μητέρα της έδωσε την ιατρείαν, εις αυτήν δε
προείπεν, ότι μέλλει να μαρτυρήση δια τον Χριστόν.
Οι κακούργοι δεν αλλάζουν με τίποτε -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Η χώρα και η ηγεσία της
μπήκαν εκουσίως δυστυχώς σε μια δοκιμασία που δεν άξιζε να μπουν. Είχαμε
εγκαίρως προειδοποιήσει ότι αποτελεί βαρύ λάθος η πρόσκληση και η Κυβέρνηση
όφειλε ή να την ακυρώσει ή τουλάχιστον να την αναβάλει, ενώ θέσαμε οξύ το
ερώτημα: «Επίσκεψη Ερντογάν - μη τι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν και από
τριβόλων σύκα;». Όμως για άλλη μια φορά η φωνή μας υπήρξε «φωνή βοώντος εν τη
ερήμω». Εμείς θα συνεχίσουμε…
Ο επισκέπτης απέδειξε ότι είναι ο τούρκος της ελληνικής παροιμιογραφίας:
«Τούρκον είδες, γρόσια θέλει, κι άλλον είδες και άλλα θέλει»!
Ήρθε να αρπάξει, όχι να στηρίξει τις σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα.
«ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ…ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ»
«Χριστός γεννάται,
δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε. Χριστός επί γης, υψώθητε. Άσατε τω
Κυρίω πάσα η γη, και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται».
Τα μεγάλα πράγματα
τιμώνται με την σιωπήν. Η πτωχή ανθρωπίνη φύσις ούτε να τα συλλάβη νοερώς
ημπορεί, ούτε να τα ανθέξη συναισθηματικώς, διότι και την νόησιν υπερβαίνουν,
και ο συναισθηματικός χώρος της καρδίας είναι μικρός. Τα δεχόμεθα μόνον με
θάμβος, με έκπληξιν, με θαυμασμόν, με αγάπην. Και μεγάλα πράγματα είναι όσα
αναφέρονται εις τον Θεόν και προέρχονται από τον Θεόν. Τα θεία πράγματα έχουν
διαστάσεις απείρους, όπως άπειρος είναι και ο δημιουργών αυτά Θεός. Όσον
υψηλότερα ευρισκόμεθα, τόσον περισσότερον βλέπομεν και την απειρίαν των θείων
πραγμάτων, τόσον περισσότερον και θαμβούμεθα και θαυμάζομεν και αγαπώμεν και
μετουσιώνομεν τα βιώματά μας εις ύμνους και δοξολογίας προς τον Θεόν.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 13
Δεκεμβρίου 2017
Τη ΙΓ΄
(13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη
των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.
Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες
ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των
βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην
ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και
πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην,
συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και
τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους
ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και
προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις
τους θεούς αυτών· και εκείνους μεν, οίτινες ήθελον δείξει σπουδήν πολλήν εις
τούτο το σέβας, να τιμώσι με δόξαν πολλήν και βασιλικά χαρίσματα· τους δε μη
πειθομένους να υστερώσι πάσης περιουσίας και να τους παιδεύουν με διάφορα
κολαστήρια και επονείδιστον θάνατον. Ήτο όθεν εις όλην την οικουμένην διωγμός
μέγας κατά των Χριστιανών, και είχον μεγάλην φροντίδα οι άρχοντες να εξαλείψουν
αυτούς τελείως από προσώπου της γης.
Ο όσιος Πέτρος Ο Δαμασκηνός γράφει (Δεύτερον Βιβλίον):
«Εκείνος, που φωτίστηκε, ώστε να βλέπη τις αμαρτίες
του, δεν σταματά να θρηνή τον εαυτόν του και τους άλλους ανθρώπους,
βλέποντας την τόσην ανοχήν του Θεού και τις τόσες αμαρτίες, που από την
αρχή κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε διαρκώς οι άθλιοι. Απ᾽ αυτό γίνεται ευγνώμων, μη
τολμώντας να κατακρίνη κανέναν, από ντροπή για τις
πολλές ευεργεσίες του Θεού και τα δικά μας αμαρτήματα…».
Τη ΙΓ΄ (13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.
Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες
ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των
βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην
ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και
πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην,
συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και
τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους
ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και
προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις
τους θεούς αυτών·
Γιὰ ὅσους ὀρθοδόξους ἔχουν παιδιά ἢ/καὶ ἀσχολοῦνται μὲ γονεῖς καὶ παιδιὰ ἢ/καὶ χαίρονται τὰ ψυχωφελῆ κινούμενα σχέδια.
Τὰ πρῶτα εἶναι τὰ κατ’ ἐμὲ κορυφαῖα:
Τὸ ἐν Χώναις θαῦμα τοῦ Ἀρχαγγέλου:
https://www.youtube.com/watch?v=ijP7iCC6bAc&t=18s
Τη ΙΒ΄ (12η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου ΙΩΑΝΝΟΥ Μητροπολίτου Ζιχνών και Κτίτορος της Ιεράς και Σεβασμίας Μονής του Τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, της κατά το Μενοίκιον όρος κειμένης.
Ιωάννης
ο Θεοφόρος Πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους Ανδρονίκου Β΄ του Παλαιολόγου,
του ευσεβούς βασιλέως και αυτοκράτορος των Χριστιανών του βασιλεύσαντος κατά τα
έτη 1282- 1328, έφθασε δε και εις τους χρόνους του Ανδρονίκου Γ΄, (1328- 1341) εγγόνου του προηγουμένου. Οι
γονείς του υπήρξαν πιστοί και ευσεβείς Χριστιανοί, πριν όμως ο παις φθάση τα
δύο έτη της ηλικίας του απέμεινεν ορφανός, στερηθείς των γονέων του. Τότε ο από
τον πατέρα αυτού θείος, Μοναχός ων, ονόματι Ιωαννίκιος, έλαβεν αυτόν εις το
κελλίον του και αναθρέψας επιμελώς και διδάξας τα ιερά γράμματα και παιδεύσας
τας πνευματικάς νουθεσίας, τον εκούρευσε Μοναχόν και τον είχε μαζί του,
εκπαιδεύων αυτόν και εις τον μονήρη βίον.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)