ΠΕΡΙ ΜΑΡΘΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ --- Αθωνικά άνθη

Συνεζητήθη τελευταίος μεταξύ θεολόγων και θεολογούντων το ζήτημα της Μάρθας και της Μαρίας, δηλαδή της πρακτικής και θεωρητικής ζωής. Ποία είναι πλέον ευάρεστος εις τον Θεόν. Είναι γνωστή η ευαγγελική ιστορία. Όταν ο Κύριος Ιησούς περιήρχετο τας κώμας διδάσκων, εισήλθεν εις το εν Βηθανία σπίτι του Λαζάρου. Αι αδελφαί υπεδέχθησαν τον θείον Διδάσκαλον με χαράν. Και η μεν Μάρθα μετουσίωσε τον ενθουσιασμόν της, εις την φροντίδα της τιμητικωτέρας και πλουσιωτέρας φιλοξενίας· η δε Μαρία, έκθαμβος από την ακτινοβολίαν του την θείαν, «καθίσασα παρά τους πόδας του Ιησού ήκουε των λόγων αυτού».  

ΥΜΝΟΙ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΠΑΙΚΟΠΟΥΛΟΣ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ. Μητροφανούς αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Μαρίας και Μάρθας αδελφών

Ὅταν συμπληρωνόταν ἡ πεντηκοστὴ ἡμέρα μετὰ τὴν ἀνάσταση, τῆς ὁποίας ἔφθασε τώρα ἡ μνήμη, ἐνῶ ὅλοι οἱ μαθητὲς ἦσαν συγκεντρωμένοι μαζὶ καὶ εὑρίσκονταν ὁμόψυχοι στὸ ὑπερῶο (οἶκος) ἐκείνου τοῦ ἱεροῦ, ἀλλὰ καὶ στὸ προσωπικό του ὑπερῶο, στὸ νοῦ του, συναγμένος ὁ καθένας τους (διότι ἦσαν σὲ ἡσυχία καὶ ἀφιερωμένοι στὴ δέηση καὶ στοὺς ὕμνους πρὸς τὸ Θεό), ξαφνικά, λέγει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, «ἀκούσθηκε ἦχος ἀπὸ τὸν οὐρανό, σὰν ἀπὸ ὁρμὴ βιαίου ἀνέμου καὶ γέμισε τὸν οἶκο ὅπου κάθονταν» (Πράξ. β’, 1 – 11). Εἶναι βίαιος γιατί νικᾶ τὰ πάντα καὶ ξεπερνᾶ τὰ τείχη τοῦ πονηροῦ, γκρεμίζει κάθε ὀχύρωμα τοῦ ἐχθροῦ, ταπεινώνει τοὺς ὑπερήφανους, ἀνυψώνει τοὺς ταπεινοὺς στὴ καρδιὰ καὶ διασπᾶ τοὺς συνδέσμους τῶν ἁμαρτημάτων.

Η προσφορά της Πεντηκοστής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ο λόγος δώρο αποκλειστικό του Θεού στον άνθρωπο, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας.  

Παραθέτομεν ὀλίγας φωτισμένας σκέψεις του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς) διὰ τον Οἰκουμενισμόν:

«Στὸν σύγχρονο Οἰκουμενισμό, ὅλα βασίζονται στὴν ἀκόλουθη θέση, στὸ οὐμανιστικὸ ἀξίωμα: ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μία ἀλλὰ πολλές. Εἶναι σὰν ἡ Ἐκκλησία νὰ κομματιάστηκε. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ διαιρεθεῖ. Ἀπὸ αὐτὴν μπορεῖ κανεὶς μονάχα νὰ ἐκπέσει καὶ ὄχι νὰ ἀποκοπεῖ. Στὴν οὐσία της ἡ Ἐκκλησία εἶναι Θεανθρώπινος ὀργανισμός, Θεανθρώπινο σῶμα, τὸ Πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου καὶ γιὰ αὐτὸ εἶναι πάντοτε μία, σὲ ὅλους τοὺς κόσμους μία. Σὲ αὐτὸ ἔγκειται ἡ οἰκουμενικότητά της, ἡ καθολικότητα. Ὁ σύγχρονος Οἰκουμενισμὸς δὲν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπὸ ψεύτικους χριστούς, ψεύτικους μεσσίες, ψεύτικους προφῆτες, γεμᾶτος ἀπὸ ποικιλότητα πίστεων, ὀλιγοπιστίας καὶ τέλος παντελοῦς ἀπουσίας. Ἡ προβληματικὴ τοῦ συγχρόνου Οἰκουμενισμοῦ εἶναι καθαρὰ κοσμική, πολιτικάντικη καὶ στὴν οὐσία της κομμουνιστική – παπιστική. Τὰ πάντα ἀνάγονται σὲ “κοινωνικές” ἀξίες καὶ μάλιστα γήινες καὶ παροδικές. Δὲν ὑπάρχει τὸ Θεανθρώπινο ἐπίκεντρο, ἡ προβληματικὴ τοῦ Εὐαγγελίου: δὲν ἐπιζητεῖται “πρῶτον ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ” καὶ ἡ δικαιοσύνη Του ἀλλὰ τὸ βασίλειο τοῦ κόσμου αὐτοῦ καὶ ὅλα ὅσα εἶναι ἐξ αὐτοῦ.

 Τὸ ζήτημα τῆς ἑνότητος δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιλυθεῖ μὲ κανέναν “διάλογο” παρὰ μονάχα διὰ τῆς μετανοίας ἐνώπιον τοῦ Θεανθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐκκλησία: “μνημόνευε οὖν πόθεν πέπτωκας καὶ μετανόησον” (Ἀποκ. 2, 5). Δίχως τὸν Θεάνθρωπο, οἱ δῆθεν ἐκκλησίες δὲν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπὸ “συναγωγὲς τοῦ Σατανᾶ” (Ἀποκ. 2, 9). Ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὴν αἵρεση εἶναι: “μετανόησον…” (Ἀποκ. 2, 16). Αὐτὸ ἰσχύει γιὰ κάθε αἵρεση, γιὰ ὅλες τὶς “232” αἱρέσεις – ἐκκλησίες. “Μνημόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας (τὴν Ἱερὰ Παράδοση τῆς Ἀληθείας) καὶ τήρει καὶ μετανόησον…” (Ἀποκ. 3, 3). Διὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ εἰσέβαλε στὴν Ἐκκλησία καὶ ἐπεβλήθη ἡ καθαρῶς κοσμικὴ καὶ διεθνὴς ἀθεϊστική, κομμουνιστικὴ προβληματική. Σήμερα εἶναι ἀδύνατον γιὰ τὴν γνήσια Ἐκκλησία νὰ ἐκφραστεῖ γιατί, ποῦ εἶναι οἱ γνήσιοι μάρτυρές της – οἱ Μάρτυρες, μὰ καὶ οἱ πρῶτοι της θεολόγοι; Ἔτσι ἐπλήθυναν οἱ ρηχοί, οὐμανίζοντες, παπίζοντες, αἱρετίζοντες καὶ προτεσταντίζοντες θεολόγοι…».

ΥΜΝΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΨΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΜΟΝΑΧΕΣ ΤΗΣ ΟΡΜΥΛΙΑΣ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Ψυχοσάββατο. Λουκιλλιανού και Παύλης μαρτύρων, Αθανασίου οσίου του θαυματουργού.

Τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, λέγεται – «Σάββατο τῶν Ψυχῶν» ἢ Ψυχοσάββατο. Εἶναι τὸ δεύτερο ἀπὸ τὰ δύο Ψυχοσάββατα τοῦ ἔτους (τὸ πρῶτο ἐπιτελεῖται τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω). Ὁ λόγος ποὺ τὸ καθιέρωσε ἡ Ἐκκλησία μας, παρ’ ὅτι κάθε Σάββατο εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς κεκοιμημένους, εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἐπειδὴ πολλοὶ κατὰ καιροὺς ἀπέθαναν μικροὶ ἢ στὴν ξενιτιὰ ἢ στὴ θάλασσα ἢ στὰ ὄρη καὶ τοὺς κρημνοὺς ἢ καὶ μερικοί, λόγω πτώχειας, δὲν ἀξιώθηκαν τῶν διατεταγμένων μνημοσυνῶν, «οἱ θεῖοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν τὸ μνημόσυνο αὐτὸ ὑπὲρ πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος εὐσεβῶς τελευτησάντων Χριστιανῶν».

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η δυστυχία των αθέων [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

Παναγία η Εικοσιφοίνισσα

Το μοναστήρι της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας με τη θαυματουργή και αχειροποίητη εικόνα της δεσπόζει σκαρφαλωμένο στις καταπράσινες πλαγιές του Παγγαίου. Η ίδια η Θεοτόκος παρήγγειλε με άγγελο στον πρώτο κτίτορα άγιο Γερμανό ( 9ος αιώνας ), να αναγείρει τη Mονή. Κι από τότε δεν παύει με κάθε τρόπο να μεριμνά και να ενδιαφέρεται για αυτήν. 
Κάποια ημέρα παρουσιάστηκε σε ένα νέο 18 χρονών, που όργωνε κοντά στο μοναστήρι και του είπε: 
- Να έρθεις , σε χρειάζομαι. Έχω ανάγκη στο μοναστήρι μου. Κι εκείνος σαν άλλος Ελισσαίος άφησε τα ζώα ζευγμένα και ξεκίνησε αμέσως για τη Mονή, όπου έγινε μοναχός με το όνομα Δαμασκηνός ( Τσομπάξης ), και αργότερα ηγούμενος. Ο πατήρ Δαμασκηνός έβλεπε την Παναγία μέσα στην εκκλησία να επιστατεί. Κι όταν ανέβαινε τις σκάλες των κελλιών, την έβλεπε να κατεβαίνει, και αντιστρόφως. Το 1908 οι Τούρκοι ληστές πλησίασαν μια νύχτα το μοναστήρι. Η πύλη ήταν ασφαλισμένη με βαριά σίδερα. Άφησαν λοιπόν ένα σκοπό εκεί και οι υπόλοιποι κάρφωναν καρφιά για να ανεβούν στο τείχος. Ξαφνικά ακούνε τον σκοπό να φωνάζει: 
- Βοήθεια, σώστε με! Μια γυναίκα μαυροφόρα με έχει αρπάξει από τα μαλλιά. Βοήθεια! Οι Τούρκοι τρομοκρατημένοι πήδηξαν αμέσως από το τείχος και έφυγαν.

ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑ ΔΙΧΩΣ ΙΕΡΟΤΗΤΑ --- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Προ ετών βρέθηκα μιὰ Κυριακή σ᾽ ἕνα μεγάλο Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ὅπου λειτουργοῦσαν δύο μεσήλικες κληρικοί, καλλικέλαδοι καὶ μὲ περιποιημένη ἐξωτερικὴ ἐμφάνιση. Λαμπρὰ ἦταν καὶ τὰ ἄμφιά τους. Ἱερέας ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἐπαρχία, πρόσεχα νὰ βρῶ τὰ θετικὰ τῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν τῆς πόλης, μὲ τὸ μεγάλο ποίμνιο, τὶς πολλὲς δυνατότητες, τοὺς καλοὺς ἱεροψάλτες καὶ τὴ μεγάλη ἐμπειρία. Τελικὰ ἔφυγα σκανδαλισμένος. Ἡ εἰκόνα τοῦ ἱεροῦ δὲν ἦταν καλή. Ἡ συμπεριφορὰ τῶν ἀδελφῶν ἀπαράδεκτη. Ἔνιωθαν ὅτι βρίσκονταν στὸ γραφεῖο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ. Μιλοῦσαν, γελοῦσαν, χειρονομοῦσαν. Τὸ ἱερὸ γι᾽ αὐτοὺς ἦταν τὰ παρασκήνια τοῦ θεάτρου. Βαρὺς ὁ λόγος μου, ἀλλὰ ἔτσι συμπεριφέρονταν οἱ ἀδελφοί. Ὅταν ὅμως ἐρχόταν ἡ ὥρα γιὰ τὰ «εἰρήνη πᾶσι» καὶ τὶς εὐλογίες, τί ἠθοποιΐα, τί εὐλάβεια, τί ὑποκρισία!

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΝ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ --- Αθωνικά άνθη

Ελέχθη ευφυώς ότι το θαύμα συνίσταται εις το εμμένειν. Όντως. Θαύμα είναι η διάσπασις της σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος. Και τοιούτον θαύμα αποτελεί το γεγονός, ότι η αγία Ορθοδοξία μας εμμένει είκοσιν αιώνας εν τη Αποστολική παραδόσει. Θαύμα θαυμάτων η κεχαριτωμένη Εκκλησία μας! Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός. Η Εκκλησία, λοιπόν, μένει εις τον αιώνα και «πύλαι άδου ου κατισχύσουσι». Πίπτουσι μόνον οι άνθρωποι. Εάν δε είπητε ότι έπεσαν και Εκκλησίαι, θ’ απαντήσωμεν: Εκκλησίαι, ναι,-- ως σύνολα ανθρώπων. Η Εκκλησία ποτέ, ως διδασκαλία, ως θεσμός θεοφύτευτος και ως σώζουσα πνευματική Κιβωτός, ως Θεανθρώπινον Σώμα. Ιδού η Ορθοδοξία. Η νύμφη του Χριστού. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Αι δε λεγόμεναι εκκλησίαι, όσαι απατηθείσαι υπό του σατανά εξεκόπησαν της Ορθοδοξίας, δεν είναι, ειμή άζωα, αφεγγή, «ακοινώνητα», απέλπιδα, δυστυχή και μεμολυσμένα την παρθενικότητα τμήματα.

Secretive Bilderberg group meetings begin in Virginia

A secretive group of elite power brokers is meeting in the US state of Virginia for closed-door discussions over four days.

The Bilderberg Meetings have 131 participants from 21 countries in Europe and North America, the group said in a press release.

A couple of top advisers to President Donald Trump are to attend the forum, 30 miles (48km) from the White House.

The shadowy group is a lightning rod for conspiracy theorists.

http://www.bbc.com/news/world-us-canada-40125253

Η άλλη διάστασις -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας.  

ΧΑΙΡΕ ΤΟΥ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΔΑΜ Η ΑΝΑΚΛΗΣΙΣ· ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΤΗΣ ΕΥΑΣ Η ΛΥΤΡΩΣΙΣ

Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Μελετίου Ἀπ. Βαδραχάνη

Καθημερινὰ ἀκοῦμε στὸ ραδιόφωνο, βλέπουμε στὴ τηλεόραση καὶ διαβάζουμε στὶς ἐφημερίδες ὅτι ὑπάρχει κρίση σ’ ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ὑπάρχει ἐν πρώτοις φοβερὴ καὶ ἄνευ προηγουμένου οἰκονομικὴ κρίση. Ἀνεργία, ἀνέχεια, στασιμότητα στὴν κίνηση τῆς ἀγορᾶς, ἀνυπαρξία ἐπενδύσεων, ἔλλειψη ρευστοῦ χρήματος, κλείσιμο ἐργοστασίων καὶ ἐπιχειρήσεων, αὔξηση τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κρίση ὑπάρχει τεράστια ἠθικὴ κρίση. Σκάνδαλα παντοῦ, διαπλοκές, μίζες, καταχρήσεις, σωματεμπορία, ἠθικὴ παράλυση, ἀλκοολισμός, ναρκωτικά, λαθρεμπόρια, ληστεῖες, φόνοι, τρομοκρατία. Ὑπάρχει ἐπίσης οἰκογενειακὴ κρίση. Χάθηκε ἡ συνοχὴ τῆς οἰκογενείας, ἡ σταθερότητά της, ἡ ἀντοχή της. Τὰ διαζύγια σὲ ἔξαρση καὶ ἡ τέλεση γάμων σὲ πτώση. Ὑπάρχει ἐπίσης κρίση στὴν παιδεία, στὴν πολιτική, στὶς διεθνεῖς σχέσεις κ.ο.κ..

Σιμωνόπετρα • Άγιον Όρος • Αγνή Παρθένε - Simonopetra • Mount Athos • Agni Parthene

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Νικηφόρου του ομολογητού, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Δημητρίου (1697) και Κωνσταντίνου (Μυτιλ. 1819) των νεομαρτύρων.

Ὁ Ἅγιος Νικηφόρος, ὁ Ὁμολογητής, γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ 758 μ.Χ., ἀπὸ περιφανεῖς καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸ βασιλικὸ γραμματέα καὶ νοτάριο Θεόδωρο καὶ τὴν Εἰρήνη. Ὁ πατέρας του ἐξορίσθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε’ τὸν Κοπρώνυμο (741 – 775 μ.Χ.) στὰ Μύλασσα τῆς Καρίας καὶ μετὰ στὴ Νίκαια, ὅπου μετὰ ἑξαετία ἀπέθανε, διότι ἦταν ὑπέρμαχος τῶν ἱερῶν εἰκόνων.

Ὁ Νικηφόρος εἶχε καλὴ ἐκπαίδευση καὶ ἐχρημάτισε βασιλικὸς γραμματέας, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχε κλίση στὴ μοναχικὴ πολιτεία, ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἀποσύρθηκε σὲ κάποιο λόφο ἀπέναντι τοῦ Θρακικοῦ Βοσπόρου, ὅπου μαζὶ μὲ ἄλλους μοναχοὺς διήνυε τὴν ὁδὸ τῆς ἀσκήσεως.

Δώστε χέρια και αγαπήστε όσους αδελφούς έχουν αποδείξει ότι πολεμάνε

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για ...":

Μιλιούνια άρχισαν να γίνονται ανά την υφήλιο και οι παλαιοημερολογίτες οικουμενιστές...Ξυπνήστε και μην έχετε την μύγα σε ότι λέει κάποιος για να στραφείτε εναντίον του και όχι εναντίον της αιρέσεως....Ο Οικουμενισμός είναι παντού και μόνο οι αγνοί στην καρδιά, αυτοί που αγαπάνε όπως ο Χριστός μας έδειξε και αυτοί που συγχωρούν και είναι ταπεινοί μπορούν να τον νικήσουν..δώστε χέρια και αγαπήστε όσους αδελφούς έχουν αποδείξει ότι πολεμάνε και μην κοιτάτε ψύλλους στα άχυρα για να σηκώσετε "σπαθιά"....αυτά μπορούν να λυθούν και μετέπειτα..

Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Τελικῶς συμβαίνει αὐτό τό ἐξωφρενικό καί ἀδιανόητο...":

Πλήν όμως, φεύ, πλήν όμως φεύ, οι Παλαιοημερολογίτες δέν έσωσαν τήν κατάσταση, κατά τόν π. Ευθύμιο, ο οποίος ακολουθεί άλλη δολιχοδρομία καί κάνει τόν μεγάλο συμβιβασμό νά λέει ναί στήν καινοτομία καί όχι στήν Παράδοση τής Εκκλησίας. Άν τού τό θέσετε κατ΄ αυτό τόν τρόπο, θά σάς απαντήσει : «Ποιά Παράδοση έχετε στό μυαλό σας ; Όταν η Εκκλησία ακολουθούσε τό Μακεδονικό ημερολόγιο ή τό Ιουλιανό, που αρχικά δέν τό ακολουθούσαν όλες οι Εκκλησίες;».

Καί η κατάσταση δέν συμμαζεύεται, όπως καταλαβαίνετε. Μιά ασήμαντη προσθήκη, όπως αυτή τών 13 ημερών, δέν μπορεί νά μάς αλλάξει τήν πίστη μας, θα συμπληρώσει ο π. Ευθύμιος, θέλοντας νά δώσει δίκαιο στούς αστρονόμους καί τούς αστροσκόπους επιστήμονες τού Πάπα. Διότι αυτοί ανακάλυψαν ότι, από τότε που άρχισε νά ανατέλλει καί να δύει ο ήλιος, υπήρξαν 13 ημέρες όπου ο ήλιος ούτε ανέτελλε, ούτε έδυε ! Τρομερό ! Απίστευτο ! Φανταστικό ! Κάποτε είχαμε ηλιοφάνεια καί νύχτα 13 ημερών καί ουδείς τό πήρε είδηση. Μέγας είσαι Κύριε.

Αλήθεια, πότε έγινε αυτό ; Η Παλαιά Διαθήκη δέν μας δίνει τή σχετική πληροφορία. Μόνο κάτι γράφει, όταν είχαν πόλεμο οι Εβραίοι, καθ΄ οδόν πρός τήν γή τής Επαγγελίας, καί κρατούσαν τά χέρια τού Μωυσή τεντωμένα γιά να σταματήσουν τόν ήλιο καί νά μή νυχτώσει. Η νίκη τους θά χανόταν αν έπεφτε τό σκοτάδι. Λέτε νά ήταν τότε ;

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2016

17 .310 .000, (δεκαεπτά  εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Ιδού λοιπόν βλέπουμε "πατριάρχη" απο την Πόλιν της Υπεραγίας Θεοτόκου , που τολμά να λειτουργεί σε σατανικό οίκο βλασφημίας του Χριστού και της Παναγίας! -- του αδελφού μας Ιουστίνου

Οι ευαγγελικοί δεν είναι μόνον εικονομάχοι, αλλά βλασφημούν και την Παναγία! Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη γερμανίδα μάνα ενός παιδιού ,που του έδωσα μία εικονίτσα της Παναγίας μας! Με τί μίσος την κοίταξε και πως τράβηξε με μανία το παιδάκι να μην την πάρει! Ιδού λοιπόν βλέπουμε "πατριάρχη" απο την Πόλιν της Υπεραγίας Θεοτόκου , που τολμά να λειτουργεί σε σατανικό οίκο βλασφημίας του Χριστού και της Παναγίας!  Όχι  μόνον τον βλέπουμε να συμπροσεύχεται, αλλά να νομίζει κιόλας ότι λειτουργώντας θα "αγιάσει" τους εχθρούς της Παναγίας με μαγικό τρόπο! Πιστεύει δηλαδή ότι σαν αρχιερέας (ακόμη)έχει την δύναμη  να υποχρεώσει στανικώς   το Άγιο Πνεύμα να ευλογήσει  τους βλασφημούντες τήν Αγία Τριάδα! Αυτό το είχε χαρακτηρίσει ο π.Ιωάννης Ρωμανίδης ως ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ! Θεία κοινωνία δηλαδή χωρίς μετάνοια ! Με μαγικό τρόπο υποχρεωτικός αγιασμός των αιρετικών λόγω "οικουμενικής μαμωνικής - μασσωνικής αγάπης"!

 Εκεί λοιπόν το πάει ο Βαρθολομαίος...ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ ΝΕΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ, ΜΕ ΈΝΔΥΜΑ ΟΡΘΟΔΌΞΟΥ ΑΡΧΙΕΡΈΩς...

1  Πόσο δίκαιο είχε ο μακάριος Νικόλαος Σωτηρόπουλος που έλεγε ότι "ο Βαρθολομαίος είναι ο μεγαλύτερος αιρετικός όλων των αιώνων"!http://orthodox-voice.blogspot.gr/2017/05/blog-post_646.html#more

«Ψάχνουμε κατοίκους για τα Αντικύθηρα που έχουν ερημώσει» --- (σ.σ. της Ορθόδοξης Φωνής : 450 000 εκτρώσεις ετησίως στην "αγιοτόκο" Ελλάδα! )

Τα Αντικύθηρα βρίσκονται ενώπιον της πληθυσμιακής ερημοποίησής τους. Το μικρότερο από τα δύο νησιά του συμπλέγματος των Κυθήρων μέσα στον 19ο αιώνα έφτανε να φιλοξενεί ακόμα και 800 ψυχές, ενώ σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους 20. Η κατάσταση προβληματίζει έντονα τον δήμαρχο του νησιού Στράτο Χαρχαλάκη, ο οποίος προσπαθεί να αντιστρέψει την ερήμωση του τόπου.
Ο Στράτος Χαρχαλάκης μίλησε στη «δημοκρατία» για το σοβαρό ζήτημα που αντιμετωπίζει το νησιωτικό σύμπλεγμα. Μάλιστα, οι τοπικές Αρχές δεν θα αρνούνταν ακόμα και τη μόνιμη εγκατάσταση αλλοδαπών, αν αυτή η λύση παρέτεινε τη ζωή των Αντικυθήρων.
Πριν από λίγες ημέρες το νησί επισκέφθηκε ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Χαλίλ του Πατριαρχείου Αντιοχείας, για να συζητήσει με τους λιγοστούς κατοίκους την πρόταση μόνιμης εγκατάστασης τεσσάρων οικογενειών ορθόδοξων χριστιανών από την περιοχή του Λιβάνου, που ενισχύονται από τη Μονή του Μπάλαμαντ. Η πρόταση μελετάται από ομάδα εργασίας των τοπικών Αρχών. Οι χριστιανοί του Λιβάνου τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, όπως και όλοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί στη Μέση Ανατολή, εξαιτίας των ταραχών στην περιοχή, που τους οδηγούν σε ξεριζωμό.
«Εγώ δεν θέλω να έρθουν εδώ οι οικογένειες και να συντηρούνται με συσσίτια. Οσοι έρθουν, αν έρθουν, πρέπει να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και με την εργασία τους να συμβάλουν στην ανάπτυξη του τόπου. Για παράδειγμα, ένας από αυτούς τους Λιβανέζους, που μας προτείνουν να έρθει εδώ, είναι μηχανικός, που θα μπορούσε επαγγελματικά να αξιοποιηθεί και από τον δήμο μας. Είναι διατεθειμένες οι Αρχές να μας παράσχουν διευκολύνσεις γραφειοκρατικές και φορολογικές για να προσελκύσουμε κατοίκους στα νησιά μας;» ανέφερε ο δήμαρχος των Κυθήρων.

ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΖΩ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ.... --- ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

«Πωλήσατε τά ὑπάρχοντα ὑμῶν καί δότε ἐλεημοσύνην»(Λουκ. 12, 3)

 5.05.2017

Πολλές φορές ακούγεται το ερώτημα, μπορεί σήμερα στη σύγχρονη εποχή να εφαρμοσθεί ο Ευαγγελικός λόγος και μάλιστα αυτός που καλεί τον άνθρωπο να ξεπεράσει τον εαυτό του και να θυσιάσει τα πάντα χάριν των συνανθρώπων του;

Η απάντηση είναι, Ναι! Διότι το Ευαγγέλιο δεν απευθύνεται σε εποχές και χρόνους, αλλά απευθύνεται στον άνθρωπο κάθε εποχής και κάθε χρονικής στιγμής.

Η διαχρονικότητα του Ευαγγελικού λόγου δεν είναι μια ιστορική λεκτική μαρτυρία, αλλά αλήθεια βιουμένη και επιβεβαιουμένη καθημερινώς στην ζωή των ανθρώπων.

Μια τέτοια μεταξύ άλλων πολλών μαρτυρία, ερχόμαστε δια του παρόντος άρθρου μας να παρουσιάσουμε.