Παπουλάκος (Χριστοφόρος): Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.

Ο Χριστοφόρος βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.                                                                                                                                                                                                        

–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξεν ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…                                                                                              

--Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, έχει κι άλλο; Ψιθύρισε με πνιγμένο λυγμό ο Χριστοφόρος.                                                                                                                    

–Έχει πολλά και φριχτά, αποκρίθη ξαναμμένος  ο Κοσμάς. Είναι ότι οι γραμματισμένοι του Έθνους, σκλαβωμένοι στους μασόνους της Φραγκιάς, έχουν ολότελα στραβωθεί, κι αντίς να βλέπουν σ΄ όλα τούτα το μελλοντικό αφανισμό του έθνους, τα λογαριάζουν σωστικά. Οι άντρες που μας κυβερνούν χάσανε το φως τους και δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν ποια η διαφορά ανάμεσα σκοτάδι και φως. Ψευτίσαμε τα ζύγια που άλλοτε ζύγιαζαν το καλό και το κακό, την αλήθεια και το ψέμα. Ο διάβολος με χίλιες μορφές μας παραστέκει. Δε λέω πως αν την κορόνα του έθνους φορούσε Ορθόδοξος κυβερνήτης, κι αν η εκκλησία συνέχιζε τον αιωνόβιο δρόμο της, πως θάλειπεν η αμαρτία. Αλλά λέω πως θάχαμε το μέσο να την ξεχωρίζουμε και να μην την μπερδεύουμε με το καλό. Τώρα όχι μόνο την μπερδεύουμε, αλλά το καλό πνίγηκε μέσα στη θάλασσα της αμαρτίας.                                                                                                                                                            

Ο Χριστόφορος τον κοίταξε στα μάτια.                                                                                                                                

–Έχεις δίκιο, του είπε. Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.                                                                                                                                                         

–Και καινούργια Ψαρά, πρόσθεσεν ο Κοσμάς. Τούτος ο οχτρός είναι χειρότερος απ΄ τον Τούρκο. Εκείνος ποτέ δε μας τόκρυψε πως μας λογάριαζε σκλάβους, ενώ τούτος μας ξεγελά πως είμαστε τάχα λεύτεροι, ενώ έχει σκλαβώσει και τις ψυχές μας ακόμη. Δε φτάνει λοιπόν ο λόγος κι ο ξεσηκωμός, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο….                                                                                                

–Τι; Ρώτησεν ο Χριστοφόρος.                                                                                                                                                                                              

–Μάρτυρες, αδελφέ Χριστοφόρε, μάρτυρες. Αίμα, για να ποτιστεί και να φουντώσει η λευτεριά του Χριστού, η πραγματική λευτεριά. Ο σατανάς έχει τρανό βασίλειο στη γη. Έχει του χεριού του βασιλιάδες, αρμάδες, καλαμαράδες, γητειές και γητειές, που μόνο στο αίμα μας μπορούν να πνιγούν. Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόσην αμαρτία. Όσοι από μας ξεκινήσουμε, πρέπει να το ξέρουμε πως ο δρόμος μας, γυρισμό δεν έχει. Οδηγός μας, ας σταθεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Kosmas:

Είχα παρακαλέσει τον αγαπητό Μisha να απαντήσει στα κατωτέρω δέκα ερωτήματα για την πρόοδο της συζήτησής μας για την «αγιοποίηση νέων αγίων»:

1 . Ο Αθηναγόρας ήταν Ορθόδοξος ή αιρετικός;
2. Οι διάδοχοί του, Δημήτριος και Βαρθολομαίος, ήταν Ορθόδοξοι ή αιρετικοί;
3. Ο Αθηναγόρας «ήρε» το σχίσμα των Εκκλησιών το1965, δηλ. έκανε την Ένωση των Εκκλησιών;
4. ΄Οταν ένας Πατριάρχης είναι αιρετικός, είναι αιρετική και η Εκκλησία του;
5. Λένε οι Πατέρες ότι όσοι «κοινωνούν» με αιρετικούς επισκόπους, ή επισκόπους,που «κοινωνούν» με αιρετικούς, είναι και αυτοί αιρετικοί;
6. Οι «αγιοποιηθέντες» γεροντάδες κηρύττουν να μην έχουν οι πιστοί «κοινωνία» με τους «κοινωνούντες» με αιρετικούς επισκόπους;
7. ΄Εχουν να επιδείξουν πραγματικά θαύματα οι «αγιοποιηθέντες» γεροντάδες του Νέου Ημερολογίου;
8. Η ύπαρξη τυχόν «θείων σημείων» σ’ ‘ένα πρόσωπο, είναι απόλυτη απόδειξη ότι ο Θεός θέλει η Εκκλησία Του να τιμά το πρόσωπο αυτό ως άγιο;
9. Υπάρχουν πρόσωπα, που λένε ότι διενεργούν «θαυματουργίες» χωρίς να είναι άγιοι;
10. Γίνονται θαύματα και «εκτός Εκκλησίας»;

Ο αδελφός Μisha απάντησε στις οκτώμισυ ερωτήσεις μου! Οι υπόλοιπες έμειναν στην ουσία αναπάντητες. Συγκεκριμένα:

1. Η πρώτη ερώτηση έλεγε αν «ο Αθηναγόρας ήταν Ορθόδοξος ή αιρετικός».
Η απάντηση του Μisha είναι η εξής, που δεν είναι κατ’ ουσίαν απάντηση:
«απάντησα παραπάνω μέσω του κειμένου του π. Ιουστίνου με τον οποίον συμφωνώ απολύτως και του οποίου την στάση στα εκκλησιολογικά ζητήματα προσπαθώ να μιμηθώ...»!
Εγώ ζήτησα την προσωπική γνώμη του αγαπητού Μisha, με τον οποίο συζητώ. Δεν ζήτησα τη γνώμη του π. Ιουστίνου Πόποβιτς, στον οποίο στρεψόδικα μας παραπέμπει ο Μisha. Ο π. Ιουστίνος στη συνέχεια μας παραπέμπει αόριστα σε κάποιους αγιορείτες, χωρίς να μας λέει ποιοί είναι αυτοί. Είναι η Ιερή Κοινότητα, ή διάφοροι μεμονωμένοι μοναχοί του Αγίου ΄Όρους; Άντε τώρα να βρεις άκρη!
Περιμένουμε από το φίλο Μisha, να κάνει τον κόπο να δώσει μιά ευθεία, χωρίς περιστροφές απάντηση, προκειμένου να την αξιολογήσουμε μαζί μ’ όλες τις άλλες. 

«ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ» (ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΟΓΟΥΛΗΣ)

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Προσκύνησις αλύσεως αποστόλου Πέτρου, Πευσίπτου μάρτυρος.

Τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελοῦμε τὴν προσκύνηση τῆς τιμίας ἁλυσίδας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Πέτρου, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἔριξε στὴν φυλακὴ ὁ τετράρχης Ἡρώδης, σύμφωνα μὲ τὴν ἐξιστόρηση τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ στὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ὁ Ἡρώδης ἔβαλε τοὺς Ἰουδαίους καὶ συνέλαβαν τὸν Ἀπόστολο Πέτρο κατὰ τὶς ἡμέρες τῆς ἑορτῆς τῶν ἀζύμων. Καὶ ὅταν τὸν ἔπιασε, τὸν ἔβαλε στὴν φυλακή. Τὴ νύκτα, πρὶν τὴν ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὁ Ἡρώδης ἔμελλε νὰ τὸν παρουσιάσει στὸν λαό, ὁ Ἀπόστολος Πέτρος κοιμόταν μεταξὺ δύο στρατιωτῶν καὶ φρουροὶ φύλαγαν μπροστὰ στὸ κελί του. Ξαφνικὰ ἦλθε Ἄγγελος Κυρίου καὶ ἔλαμψε φῶς στὸ κελί. Ἀφοῦ κτύπησε τὴν πλευρὰ τοῦ Πέτρου, τὸν ξύπνησε καὶ τοῦ εἶπε: «Σήκω γρήγορα». Καὶ ἔπεσαν οἱ ἁλυσίδες ἀπὸ τὰ χέρια του. Κάποιοι Χριστιανοὶ εὐσεβεῖς διαφύλαξαν αὐτὴ τὴν ἁλυσίδα διαδοχικὰ ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά, μέχρι ποὺ τὴν μετέφεραν στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὴν ἐναπέθεσαν στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Πέτρου, ποὺ βρίσκεται μέσα στὴ μεγάλη Ἐκκλησία, ὅπου ἐτελεῖτο καὶ ἡ Σύναξη τοῦ Ἀποστόλου.

Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου

ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός, ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965), ήταν πολύ ενάρετος, πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. 
Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. 
Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει, επειδή, όπως του είπε, καιγόταν από τις προσευχές του. 
Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: 
Κακέ διάβολε, γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού; 
Ο διάβολος, κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή, έγινε άφαντος. 
Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις, επειδή... χτύπησε το διάβολο ! 
Περίμενε με αγωνία πότε νά φωτίσει, για νά πάει στον πνευματικό του νά εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. 
Πραγματικά, μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του), όπου ήταν ο πνευματικός του, και εξομολογήθηκε. 
Ό πνευματικός μου όμως ήταν πολύ "συγκαταβατικός", διηγιόταν αργότερα ο γέροντας, και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα, αλλά μου είπε να κοινωνήσω. 

Εγώ, από τη χαρά μου, όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι, και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. 
Όταν ο παπάς έβαζε την άγία λαβίδα ατό στόμα μου, είδα την άγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! 
και τη μασούσα για νά την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση, πού δεν μπορούσα να την αντέξω. 
Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα, και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. 
Έφυγα γρήγορα για νά μη με δουν οι πατέρες, και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου.

Gheron Sava Lavriotul - Despre intreruperea pomenirii

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο γι'  αυτό το βίντεο!

Κάποια δευτερεύοντα θέματα εντελώς πληροφοριακά για τον Ιωάννη Παύλο τον 2ο -- Γράφει ο Αλέξανδρος

Δεν θα μιλήσω για τα εκατοντάδες αγάλματα και εκατοντάδες εικόνες προς τιμήν του "ιερού-Holy" και "Άγιου" Ιωάννη Παύλου του 2ου ή για την λατρεία προς το αίμα του το οποίο σύμφωνα με τους παπικούς θεραπεύει κόσμο από αρρώστιες ή για πολλά άλλα θαύματα που του αποδίδονται αλλά για κάποια δευτερεύοντα θέματα εντελώς πληροφοριακά. Ο Ιωάννης Παύλος ο 2ος στην ηλικία των 14 ξεκίνησε να ασχολείται με το θέατρο. Γνωρίστηκε και έγινε φίλος με τον Kotlarczyk Mieczyslaw έναν πολωνό δάσκαλο που είχε πάθος με το θέατρο και κατέληξε να γίνει ο θεατρικός του μέντορας. Ο Kotlarczyk ήταν διδάκτορ φιλόλογος και ιστορικός και επηρέασε πάρα πολύ τον Ιωάννη Παύλο ενώ τον επέλεξε για να παίζει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους μαζί με την 16χρονη Halina Krolikiewicz (που τώρα τελευταία φημολογείται ότι πιθανόν να είχαν και ερωτική σχέση). Επίσης ο Kotlarczyk τους έκανε επιδείξεις για το πώς πρέπει να κάνουν ομιλίες με τον Ιωάννη να προσπαθεί να τον μιμηθεί. Έπαιξε σε πολλές παραστάσεις με την θεατρική ομάδα του Kotlarczyk. Εκτέλεσε δε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ιούδα Ισκαριώτη του Karol Hubert Rostworowski!!!!!

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

Τό Ἅγιον Πνεῦμα λοιπόν δέν δεσμεύεται ἀπό τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου, οὔτε προσαρμόζεται σύμφωνα μέ αὐτές διά τά θέματα τῆς πίστεως, ἀλλά ἡ Σύνοδος, διά νά εἶναι Ὀρθόδοξος, πρέπει νά προσαρμόζεται ἀπολύτως μέ τήν διδασκαλία τῶν Γραφῶν. Ἄν ἐπίσης διά τά θέματα τῆς πίστεως, προκειμένου νά ἰσχύσουν οἱ ἀποφάσεις τοῦ Θεοῦ, χρειάζεται ἀπόφασις τῆς Συνόδου, τότε ἡ Σύνοδος προηγεῖται καί θεωρεῖται ἀνωτέρα τοῦ Θεοῦ καί, συνεπῶς, ὁ Θεός ὑποτάσσεται καί ὑπακούει τρόπόν τινά στήν Σύνοδο καί ἀναμένει τίς ἀποφάσεις της διά νά ἰσχύσουν οἱ λόγοι Του. Τότε ἡ Ἐκκλησία καθίσταται ἕρμαιο τῶν ἀποφάσεων ἑκάστης Συνόδου, ἡ ὁποία γίνεται παντοδύναμος, καί ὁ Θεός ἀδύναμος, ἐφ’ ὅσον δέν ἰσχύουν οἱ ἀποφάσεις καί ἐντολές Του, χωρίς ἀπόφασι τῆς Συνόδου.  Δι’ αὐτό ὁ  ἅγιος Μάξιμος θεωρεῖ δεδομένο καί ἐν ἰσχύει τόν ἀναθεματισμό ἐκ μέρους  τοῦ Θεοῦ χωρίς ἀπόφασι Συνόδου.

Πάντοτε η επίκληση του Κυρίου.

Γράφοντας «Πρὸς τὸν Θεόδουλον» ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος τὸν συμβουλεύει πῶς νὰ ἀποφεύγη τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς μὲ τοὺς ὁποίους ἀρχίζει καὶ γεννιέται ἡ ἁμαρτία. Τοῦ ἀποκαλύπτει λοιπὸν τὸ μεγάλον μυστικόν, ποὺ εἶναι ἡ «νοερὰ προσευχή», τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», λέγοντας: « Ὅπως εἶναι ἀδύνατο νὰ περάση κανεὶς μεγάλον πέλαγος χωρὶς μεγάλον πλοῖον, ἔτσι εἶναι ἀδύνατον νὰ διώξη κανεὶς τὴν προσβολὴ ἑνὸς πονηροῦ λογισμοῦ χωρὶς τὴν ἐπίκλησιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ». 

π. Αθνάσιος Μυτιληναίος - 15/8/2001 -- 6η ομιλία εις την Κυρίαν Θεοτόκον μας

Ο Πάπας απἐθανε -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Χάρη της αληθείας

Μεταξύ του στενόκαρδου και μισάνθρωπου φανατισμού και της ανθρωπάρεσκης και δουλοπρεπούς κολακείας διαγράφεται η απλή, αδέκαστη και αδελέαστη έκφραση της αλήθειας, της ευλογημένης από τον Θεό και επιζητούμενης από τους ανθρώπους, ακόμη κι όταν δεν τολμούν να την ομολογήσουν. Οι γραμμές αυτές γράφονται με οδηγό την αλήθεια και χάριν αυτής. Την αφορμή δίνει η εκδημία του πάπα Ιωάννη-Παύλου Β΄, του 85χρονου Πολωνού Κάρολ Βοϊτίλα, που από μισή περίπου χιλιετία, κατά την οποία στη θέση του ποντίφικα ανέβαιναν μόνο Ιταλοί.

Ἡ Λέπρα - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (ΙΒ΄ Λουκᾶ)

"ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ -- Τα παιδιά μου !

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

misha έγραψε:

ο π.Παίσιος είχε διακόψει την μνημόνευση του Αθηναγόρα μαζί με όλο το Άγιον Όρος, νομίζω το ίδιο κι ο παπα- Εφραίμ, ο π.Ιάκωβος , ο π.Πορφύριος ανήκαν στην Εκκλησία της Ελλάδος και δεν ετέθη τέτοιο θέμα...

PATIENT:
Ο π. Παίσιος δεν ήταν ιερέας για να μνημονεύει τον Πατριάρχη.
Άρα δεν έχει νόημα αυτή η αναφορά.

Αδυνατώ να καταλάβω τη φράση «ανηκαν στην Εκκλησια της Ελλαδος και δεν ετεθη τετοιο θέμα».
Η Εκλλησία της Ελλάδας είναι γνωστό ότι συνέχισε την κοινωνία με το Πατριαρχείο δείχνοντας ότι δεν την πείραξε καθόλου η Οικουμενιστική του πορεία. Σήμερα μετά από τόσες δεκαετίες Οικουμενισμού το ίδιο δεν εξακολουθεί να συμβαίνει;
Πότε επιτέλους οι διάφοροι πνευματικοί γέροντες θα «ΘΕΣΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟ ΘΕΜΑ»;
Πότε θα ταρακουνήσουν τον ράθυμο λαό και τους κληρικούς για αντιληφθούν ότι τίποτε δεν βαδίζει σωστά;
Kαι θυμάμαι πάλι τον γέροντα Παίσιο και εκείνη την περιβόητη δήλωσή – στήριξη του κ. Βαρθολομαίου. Όχι τόσο για να θυμήσω το περιεχόμενό της («ο πιο άξιος πατριάρχης για τις μέρες μας...») όσο για θίξω το χρονικό πλαίσιο στο οποίο έγινε εκείνη η δήλωση.
α) Ο γ. Παίσιος ήταν προς τη δύση του βίου του , έχοντας ήδη τη φήμη ενός εναρέτου μοναχού που η γνώμη του είχε ιδιαίτερη βαρύτητα μέσα και έξω από το Άγιον Όρος.
β) Οι αγιορείτες πατέρες είχαν την ακριβώς προηγούμενη περίοδο ασκήσει ιδιαίτερα σκληρή κριτική κατά του Πατριάρχη για τις οικουμενιστικές του ενέργειες , αποστέλλοντάς του μάλιστα και σχετική επιστολή.
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που μετά την συγκεκριμένη δήλωση σίγησαν όλοι και ο Βαρθολομαίος άρχισε να καλπάζει ανενόχλητος... 

***

Του αδελφού μς Ιουστίνου:

Αγαπητέ μου Κωνσταντίνε, πές στον Σακαρέλο ότι λίγη λογική δεν βλάπτει . Ποιός μας λέει ότι ο πονηρώτατος Βαρθολομαίος δεν διαβεβαίωσε και έπεισε  τον Άγιο Παϊσιο ότι θα ακολουθήσει δήθεν αντιπαπική πολιτική; Λίγους εξεγέλασε η "αλεπού του Βοσπόρου"; Μην ξεχνάς ότι τον κακόμοιρο τον Χριστόδουλο τον εδούλεψε λέγοντάς του ψέματα ότι "οι νέες χώρες μπορούν να υπαχθούν στην Εκκλησία της Ελλάδος". Και ο χαζούλης τον επίστεψε... Προχώρησε σε σύγκλειση ιεραρχίας, αποφάσισαν να ενσωματώσουν τις νέες χώρες στην Ελλαδική Εκκλησία και τότε...Ο Βοθρολυμαίος τον αφώρησε!  Με τέτοιο σατανικό μυαλό ποιός αγαθός και καλοπροαίρετος -ακόμη και άγιος- δεν θα ξεγελιόταν; Ο Άγιος Παϊσιος επίστεψε ότι "χείλη Αρχιερέως ου ψεύδονται"... Το ίδιο εξεγελάστηκε και ο όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης. Ο Βοθρολυμαίος εξωμολογήθηκε σε αυτόν παρακαλώ!  Λοιπόν λίγη λογική παρακαλώ. Ας σταματήσει το παραμύθι με τον Άγιον, ότι δήθεν ήταν οικουμενιστής. Ας μάθει επιτέλους ο Σακαρέλος ότι ο Θεός κρίνει τους αγίους και όχι οι "ιδεολόγοι της πίστεως". Η Ορθοδοξία δεν είναι ιδεολογία....

http://orthodox-voice.blogspot.gr/2017/01/blog-post_705.html

ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ... ΑΙΝΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

ΙΒ ΛΟΥΚΑ. Παύλου του Θηβαίου, Ιωάννου Καλυβίτου.

Ὁ Ὅσιος Παῦλος ὁ Θηβαῖος, ἤκμασε στὰ χρόνια του Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.) καὶ τοῦ Βαλεριανοῦ (254 – 259 μ.Χ.). Σύμφωνα μὲ τὴν βιογραφία τοῦ Ἁγίου Ἱερωνύμου, τῆς ὁποίας πρόσφατα ἀποδείχθηκε ἡ ἱστορικότητα, μὲ βάση μία πολὺ ἀρχαιότερη ἑλληνικὴ πηγή, τὰ ὅρια τῆς ζωῆς του μποροῦν νὰ τοποθετηθοῦν μεταξὺ τῶν ἐτῶν 233 καὶ 346 μ.Χ. Ἀνῆκε σὲ πλούσια οἰκογένεια τῆς κάτω Θηβαΐδος τῆς Αἰγύπτου. Ὅταν ὁ Δέκιος ἐξαπέλυσε κατὰ τῶν Χριστιανῶν τὸν τρομερὸ διωγμό του, ὁ Ὅσιος σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔχασε τοὺς γονεῖς του.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΚΟΜΗ -- του αειμνήστου Σεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Πανηγυρισμοί, φωτοβολίδες, φωταψίες και ξεφαντώματα συνόδευσαν τα πρώτα λεπτά του 2017, όπως και κάθε καινούργιου χρόνου. Γιορτάζει ο θνητός άνθρωπος τη συνέχιση της ζωής, και συνάμα σημειώνει το γρήγορο πέρασμά του από τούτη τη γη, το πλησίασμά του προς το τέλος. Ο χρόνος, φιλοσοφεί ο Μέγας Βασίλειος, έχει το εξής παράδοξο· «Το παρελθόν εξαφανίσθηκε, το μέλλον δεν εμφανίσθηκε ακόμη, ενώ το παρόν διαφεύγει τις αισθήσεις μας πριν ακόμη το γνωρίσουμε». Εύκολα, λοιπόν, σ΄ έναν γιορταστικό σταθμό, όπως η Πρωτοχρονιά συνυπάρχουν στις καρδιές χαρά και μελαγχολία, προβληματισμός και ορμή για δράση.   Ωστόσο, στο χώρο της πίστεως ο χρόνος δεν είναι απλή διαδοχή στιγμών σε παράταξη. Ως έργο του Θεού είναι όχι μόνο το μέτρο της επίγειας διάρκειας, αλλά και το εξαιρετικό δώρο του Θεού προς τον καθένα ξεχωριστά, ουρανόσταλτη προσφορά του αιωνίου Δημιουργού σε μας τους πρόσκαιρους της γης.  

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΑΓΩΝΙΣΤΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Θεοδώρου Ζήση

1. Δὲν ἀνησυχοῦν οἱ φιλοπαπικοί. Τὸ σχέδιο ἐφαρμόζεται.

῞Οσοι ἐσχεδίασαν καί πραγματοποιοῦν τήν ὑποδούλωση τῶν ᾿Ορθοδόξων στόν πάπα εἶχαν μέχρι τώρα κάθε λόγο νά εἶναι εὐχαριστημένοι, διότι ἔβλεπαν ὅτι, παρά τήν ὕπαρξη κάποιων ἀντιδράσεων, τό σχέδιο προχωροῦσε καί ἤλπιζαν ὅτι σέ μία νέα Φερράρα–Φλωρεντία θά ἐπετύγχαναν τήν ἀποδοχή καί

ὑπογραφή ἑνός νέου ἑνωτικοῦ ὅρου, μιᾶς νέας Οὐνίας. Σέ σχέση μέ τήν παλαιά σύνοδο Φερράρας–Φλωρεντίας (1438–1439) οἱ ὅροι τώρα εἶναι πιό εὐνοϊκοί· ὁ πολύς κόσμος, ἀκατήχητος καί ἀπληροφόρητος σέ θέματα πίστεως, ἔχει ναρκωθῆ ἀπό τήν ὑποκριτική καί ψεύτικη ἀγαπολογία, ἡ ὁποία ταιριάζει στό πνεῦμα τῆς Παγκοσμιοποίησης καί τῆς ἐξαλείψεως τῶν διαφορῶν καί ἰδιαιτεροτήτων. Στούς ναούς τά κηρύγματα ἐξαντλοῦνται σέ κοινωνικές ἀναλύσεις καί πατριωτικές κορόνες ἤ σέ ρηχούς καί ὑποκριτικούς εὐσεβισμούς. Σπανίως ἀναπτύσσονται θέματα πίστεως μέ ἀναφορά στίς αἱρέσεις καί στούς αἱρετικούς, ἰδιαίτερα στήν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καί στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

H AIΡΕΣΙ ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΣΜΟΥ του Αποτειχισμενου Θεολογου Νικολαου ΠΑΝΤΑΖΗ

Eυχαριστούμε τον ανώνυμο αδελφός μας για την αποστολή του άρθρου!

Ο παρακάτω παράλογος παραλληλισμός και πλήρης θεολογικής ασυναρτησίας συμπερασματικός συνειρμός, στάθηκε απρόσμενη απαρχή μιας πλάνης η οποία κυοφορούσε μακροχρόνια υπερηφάνεια κρυφή και έτεκεν επωδύνως την δεινοτάτη αίρεση του “Επιφανισμού”.
«Άρα κατεποντίσθη εις τα πελάγη της αιρέσεως η αληθινή Εκκλησία του Χριστού, καίτοι Ούτος είπεν ότι “καὶ πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς” (Ματθ. 16:18); Μη γένοιτο, αδελφέ μου, να αποδεχθώμεν τοιαύτην βλασφημίαν» (Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος).
Άσχετοι σήμερα και απληροφόρητοι πολλοί, πιπιλίζουν ανεπιφύλακτα την πλάνη αυτή, διακυματίζοντας διάσπαρτα και αδιάκριτα την φτηνή δικαιολογία των “Δύο Άκρων”.
Απ’ άκρων γης μνημονεύεται το βοθρολυματικό όνομα του δεινοτέρου αιρεσιάρχου πατριάρχου και κάποιοι ακόμη κάθονται σα δράστες που φοράνε μπεμπιλίνο στ’ ανήμπορα παιδικά καθισματάκια φορώντας τη σαλιάρα του συμβιβασμού και με θεολογική πιπίλα μπαμπαλίζουν το “αγκού” της “μέσης βασιλικής οδού” που λέγεται συνύπαρξη “άχρι καιρού”.
Ο π. Επιφάνιος σε σκόπιμο μας οδηγεί συμπέρασμα και ρητορικώς ρωτά:

ΤΟ ΜΥΡΟΛΟΓΙ ΤΗΣ ΦΩΚΙΑΣ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη

Κάτω ἀπὸ τὸν κρημνόν, ὁποὺ βρέχουν τὰ κύματα, ὅπου κατέρχεται τὸ μονοπάτι, τὸ ἀρχίζον ἀπὸ τὸν ἀνεμόμυλον τοῦ Μαμογιάννη, ὁποὺ ἀντικρύζει τὰ Μνημούρια, καὶ δυτικῶς, δίπλα εἰς τὴν χαμηλὴν προεξοχὴν τοῦ γιαλοῦ, τὴν ὁποίαν τὰ μαγκόπαιδα τοῦ χωρίου, ὁποὺ δὲν παύουν ἀπὸ πρωίας μέχρις ἑσπέρας, ὅλον τὸ θέρος, νὰ κολυμβοῦν ἐκεῖ τριγύρω, ὀνομάζουν τὸ Κοχύλι ―φαίνεται νὰ ἔχῃ τοιοῦτον σχῆμα― κατέβαινε τὸ βράδυ-βράδυ ἡ γρια-Λούκαινα, μία χαροκαμένη πτωχὴ γραῖα, κρατοῦσα ὑπὸ τὴν μασχάλην μίαν ἀβασταγήν, διὰ νὰ πλύνῃ τὰ μάλλινα σινδόνια της εἰς τὸ κῦμα τὸ ἁλμυρόν, εἶτα νὰ τὰ ξεγλυκάνῃ εἰς τὴν μικρὰν βρύσιν, τὸ Γλυφονέρι, ὁποὺ δακρύζει ἀπὸ τὸν βράχον τοῦ σχιστολίθου, καὶ χύνεται ἠρέμα εἰς τὰ κύματα.

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!

Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Π.Α :
...Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού: 
«την διδάσκουν “γυμνή τη κεφαλή”, την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»! 

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων. 
Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!