Γράφει ο κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος:

Μία άλλη παράμετρος που δεν θα πρέπη να μας διαφεύγει είναι και ο απροκάλυπτος τρόπος, με τον οποίο η κυβέρνηση έχει βαλθή να αποχριστιανοποιήση την Πατρίδα μας.  Μας κυβερνούν άνθρωποι οι οποίοι έχουν απορρίψει την χριστιανική πίστη και διακηρύττουν ότι είναι άθεοι προκειμένου να μετατρέψουν την Χώρα αυτή σε ένα άθρησκο λαϊκό κράτος.  Έτσι με μέσον τους μετανάστες αποσκοπούν να αλλοιώσουν την ταυτότητα αυτού του τόπου  χρησιμοποιώντας ως πρόφαση την χριστιανική φιλανθρωπία. Όμως η φιλανθρωπία και η αγάπη, τις οποίες προβάλλουν οι άθεοι κυβερνώντες είναι ψευδεπίγραφες, όπως και η ελευθερία που επαγγέλλονται. Διότι είναι φιλανθρωπία που έχει επινοηθή από πονηρούς ανθρώπους, για να πετύχουν τα πονηρά σχέδια τους, δηλαδή να επιβάλουν την αθεΐα και την αλλοίωση του Γένους μας.

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Γράφει ο κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος:":

Η τέχνη του πονηρού και από τα δεξιά σε εφαρμογή! Αυτοί που ερημοποίησαν για άνομα κέρδη τη Συρία οι ίδιοι που χρηματοδοτούν τα τέρατα να σφάζουν και να βιάζουν, ακριβώς οι ίδιοι προκαλούν αυτή τη προσφυγιά. Επιβάλουν τη θέληση τους όπου κρίνουν, περνώντας μηνύματα τρόμου σε όλη την ανθρωπότητα, ότι αυτοί κάνουν κουμάντο, μπορούν να τυλίξουν τη γη στις φλόγες, να την ανατινάξουν αν δε υπακούσουν οι λαοί και τα έθνη, οι κυβερνήσεις και οι πνευματικοί άνθρωποι. Αλλοιώνουν την εσωτερική συνοχή των λαών που έχουν κοινά χαρακτηριστικά, και χρησιμοποιούν το τρόμο των ανθρωπόμορφων κτηνών. Οι άνθρωποι έχουμε δώσει πολλά δικαιώματα στον αλλότριο και χρησιμοποιεί ανθρώπους του οι οποίοι έχουν καταλάβει σημαντικές θέσεις για καίρια ζητήματα.

Psalm 33 I will bless the Lord- Ψαλμός 33 Ευλογήσω Τον Κύριον -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Δημητρίου μεγαλομάρτυρος του Μυροβλήτου.

Ὑψηλόβαθμος ἀξιωματικός του ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ, περίοδος φοβερῶν διωγμῶν ἐναντίον τῶν χριστιανῶν. Ὁ Δημήτριος, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπὸ εὐσεβῇ οἰκογένεια τῆς Θεσσαλονίκης δὲν φοβήθηκε τὶς διαταγὲς τῶν αὐτοκρατόρων καὶ συνέχιζε νὰ κηρύττει τὸ Εὐαγγέλιο. Αὐτή του ἡ δράση τὸν ὁδήγησε μπροστὰ στὸν Δοκλητιανό, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν φυλάκισή του. Στὴν φυλακὴ ἦταν ἕνας νεαρὸς χριστιανὸς, ὁ Νέστορας, ὁ ὁποῖος θὰ ἀντιμετώπιζε σὲ μονομαχία τὸν φοβερὸ μονομάχο τῆς ἐποχῆς Λυαῖο. Ὁ νεαρὸς χριστιανὸς πρὶν τὴ μονομαχία ἐπισκέφθηκε τὸν Δημήτριο καὶ ζήτησε τὴν βοήθειά του. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ὁ Νέστορας νὰ νικήσει τὸν Λυαῖο καὶ νὰ προκαλέσει τὴν ὀργὴ τοῦ αὐτοκράτορα. Διατάχθηκε νὰ θανατωθοῦν καὶ οἱ δυὸ, Νέστορας καὶ Δημήτριος. Σήμερα ὁ Ἅγιος Δημήτριος τιμᾶται ὡς πολιοῦχος Ἅγιος τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ μεταφορὰ τῆς εἰκόνας τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴν Κωνσταντινούπολη ἔγινε τὸ ἔτος 1149 ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Μανουὴλ Κομνηνό. Καὶ ἡ εἰκόνα μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος τῆς Κωνσταντινούπολης, ἐπὶ ἡγουμενίας Ἰωσήφ.

Το προσφυγικόν πρόβλημα και ο κ. Φίλης

Γράφει ο κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

 Για πρώτη φορά στην νεώτερη ελληνική ιστορία ιδρύονται σχολικά τμήματα για πρόσφυγες και μάλιστα είκοσι, στα οποία , όπως δήλωσε και ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Φίλης “το πρόγραμμα στο δημοτικό θα είναι ημερήσιο τετράωρο, με την εκμάθηση εκτός της ελληνικής γλώσσας και μιας ξένης”.  Ο στόχος, πάντα κατά τον κ. υπουργό, είναι μετά από ένα μεταβατικό στάδιο να μπορέση να εξοικειωθή το παιδί με την ελληνική γλώσσα και πραγματικότητα και έτσι να ενταχθή στην κοινωνία.

Του Αγίου Μακαρίου:

«Όσοι αξιώθηκαν “να γίνουν παιδιά του Θεού” ( Ιω. 1:12 ) και να γεννηθούν από τον ουρανό, δηλαδή από το Άγιο Πνεύμα, έχουν τον Χριστό μέσα τους, που τους φωτίζει και τους αναπαύει. Αυτοί οδηγούνται με πολλούς και διάφορους τρόπους από το Πνεύμα. Δέχονται μυστικά μέσα στην καρδιά τους τη θεία χάρη, που τους δίνει πνευματική ανάπαυση. Μερικές φορές αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε βασιλικό δείπνο, όπου χαίρονται και ευφραίνονται με τρόπο ανέκφραστο. Άλλοτε νιώθουν σαν την νεόνυμφη γυναίκα, που η παρουσία του συζύγου της, τής χαρίζει ασφάλεια και ανάπαυση. Άλλοτε, μολονότι ενωμένοι με το σώμα τους, νιώθουν σαν ασώματοι άγγελοι. Άλλοτε είναι σαν μεθυσμένοι από πιοτό, ενώ στην πραγματικότητα ευφραίνονται και μεθούν από το Πνεύμα με μια θεϊκή μέθη πνευματικών μυστηρίων. Άλλοτε καίγονται τόσο από τη μεγάλη αγαλλίαση που τους δίνει το Πνεύμα, ώστε, αν ήταν δυνατό, θα έβαζαν όλους τους ανθρώπους μέσα στην καρδιά τους, χωρίς να ξεχωρίζουν τους καλούς από τους κακούς. Άλλοτε ταπεινώνονται τόσο πολύ, με την ταπεινοφροσύνη που τους χαρίζει το Πνεύμα, ώστε να θεωρούν τον εαυτό τους τελευταίο και κατώτερο απ’ όλους τους ανθρώπους. Άλλοτε αναπαύονται σε πολύ μεγάλη ησυχία, γαλήνη και ειρήνη, μέσα σε μιαν ανέκφραστη πνευματική ευφορία. Άλλοτε αποκτούν τόσο μεγάλη σοφία, γνώση και σύνεση από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που είναι αδύνατο να τις εκφράσει γλώσσα ανθρώπινη. Άλλοτε, πάλι, γίνονται σαν απλοί άνθρωποι».

Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

Η θεία πρόσκληση.

Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι». Κι εκείνος εγκαταλείποντας την ίδια στιγμή τις εκκρεμότητες του τελωνικού του γραφείου, κλείνει μια για πάντα τους παλιούς λογαριασμούς και «αναστάς ηκολούθησεν αυτώ».

Επιστολή τήν ὁποίαν ἀπέστειλε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ στόν Πρωθυπουργό κ. Ἀλέξιο Τσίπρα μέ θέμα τήν ἀναθεώρηση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας.

᾿Αριθμ. Πρωτ. 1054                             ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 25^ῃ Ὀκτωβρίου 2016

Πρός τόν

Ἐξοχώτατον Κύριον

Ἀλέξιον Τσίπραν

Πρόεδρον Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως

Μέγαρον Μαξίμου

Ἡρώδου Ἀττικοῦ 19

106 74 ΑΘΗΝΑΙ

"""""""""""""""""""

Ἐξοχώτατε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Τίθεται συνεχῶς στό δημόσιο λόγο τό θέμα τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος μέ εἰσαγωγή «προσωπικοϊδεολογικῶν» διατάξεων, μία ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι καί ἡ ἀναθεώρηση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας πού ἀδοκίμως καί ἀντιεπιστημονικῶς χαρακτηρίζεται ὡς «διαχωρισμός».

Στίς προτάσεις Σας περί Συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως ἀναφερθήκατε  στήν ἐπαναπλαισίωση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας τήν ὁποία ἄμοιροι νομικῆς ἐπιστήμης καί ἀπό τόν πολιτικό καί δημοσιογραφικό χῶρο χαρακτηρίζουν ὡς «διαχωρισμό Κράτους-Ἐκκλησίας» καί μάλιστα ὁ Ἐξοχώτατος κ. Νικ. Φίλης ἀνέφερε ὅτι τό 70% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπιθυμεῖ τόν «διαχωρισμό» τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό Κράτος.

Πρέπει νά γίνει σαφές ὅτι οἱ σχέσεις Ἐκκλησίας-Πολιτείας ἀφοροῦν σέ ἤδη διακριτούς ρόλους ὅπως ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας στό βιβλίο του «Ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος / Ὑπό τό πρίσμα τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμπειρίας», ἐκδ. Α.Α. Λιβάνη, Ἀθήνα 2010, σελ. 65 ἑπ. ἔχει ὑποστηρίξει. «Οι διακριτοί ρόλοι προκύπτουν από την συγκρότηση του περιγράμματος του κράτους δικαίου δηλ. από την συνταγματική και έννομη τάξη και ευρίσκονται στα όρια εκκοσμικεύσεως των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας υφισταμένου του πολυθρύλητου διαχωρισμού»    (Π. Μηλιαράκη-Συνταγματολόγου, ΕΠΙΚΑΙΡΑ 24-6-2016). Καί ναί μέν στό πλαίσιο τῶν ρυθμιστικῶν κανόνων πού ἰσχύουν διατηροῦνται οἱ «εἰδικές σχέσεις» Κράτους καί Ἐκκλησίας, ὅπως τό ἑορτολόγιο καί οἱ ἐπίσημες τελετές, συναρτῶνται μέ τό τυπικό τῆς Ἐκκλησίας, ἐν τούτοις αὐτές οἱ «εἰδικές σχέσεις» δέν ἀναιροῦν τήν διάκρισι μεταξύ Κράτους καί Ἐκκλησίας, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ Πολιτεία νομοθετεῖ ἐρήμην ἤ καί ἐναντίον τοῦ δόγματος καί τοῦ ἤθους τῆς Ἐκκλησίας ὅπως τά ψηφισθέντα νομοθετικά πλαίσια γιά τόν πολιτικό γάμο, τήν καύση τῶν νεκρῶν, τό αὐτόματο διαζύγιο, τήν ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας, τή νομιμοποίηση τῶν ἐκτρώσεων, τό σύμφωνο συμβίωσης ἑτεροφύλων καί ὁμοφυλοφίλων κλπ.

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Ἡ ψυχρότητα στὴν προσευχὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ψυχικὴ κόπωση εἴτε σὲ πνευματικὸ κορεσμὸ εἴτε σὲ σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ ἀναπαύσεις εἴτε σὲ πάθη, ποὺ κυριεύουν τὴν ψυχή, προπαντὸς στὴν ἔπαρση. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὴν πνευματικὴ ζωή, μέσα στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καὶ κύρια προκαλοῦν τὸ στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νὰ oφείλεται καὶ σὲ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, ποὺ συμβαίνει μὲ θεία παραχώρηση. Και να γιατί:Καὶ νὰ γιατί:Καὶ νὰ γιατί:

Ὅταν ἡ ψυχὴ μας φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας ξεχύνεται ὁλόθερμη προσευχή, δὲν ἔχουμε παρὰ ἐλεητικὴ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος. Ἐμεῖς ὅμως, ὅταν ἡ εὐλογημένη αὐτὴ κατάσταση παρατείνεται γιὰ πολύ, νομίζουμε ὅτι κατορθώσαμε κάτι σπουδαῖο μὲ τὸ δικό μας ἀγώνα καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν κενοδοξία.

Για πλήρη ενημέρωση (συνέχεια στα προηγούμενα)

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Αλέξανδρο για την κοπιώδη εργασία του

Κάθε χρόνο λοιπόν η σύγχρονη Βαβυλώνα και οι αρχιερείς της που έχουν την έδρα τους στην Μεγάλη Πόρνη που είναι η Ρώμη εορτάζουν την Τετάρτη της Στάχτης ή Τετάρτη των Τεφρών ή Ash Wednesday. Σύμφωνα με τις παραδόσεις των παπικών η Ash Wednesday ορίζεται την πρώτη μέρα που ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και σχετίζεται με την μετάνοια και την πίστη στο Ευαγγέλιο! Η νηστεία κατά τους παπικούς ξεκινάει 46 μέρες νωρίτερα έτσι ώστε να κερδίζουν 6 Κυριακές-Εορτές συνεχόμενα κατά τις οποίες εορτάζουν και τρώνε κανονικά (ωραία νηστεία κάνουν….). Κατά την διάρκεια αυτής της ημέρας οι παπικοί χαράσσουν με στάχτη μέσα σε «αγιασμό» το μέτωπό τους με διάφορα σημάδια μεταξύ των οποίων και ο σταυρός. Κατ άλλους η στάχτη εκείνη την ημέρα επιτίθεται στα κεφάλια των πιστών. Παραθέτω παρακάτω ένα Link με διάφορα πιθανά σημάδια (http://thecatholiccatalogue.com/wp-content/uploads/2016/02/33b6605c0b74629dcac95f7df21b64471.jpg). Το έθιμο αυτό καθιερώθηκε σταδιακά σε όλες τις Δυτικές «εκκλησίες» (ακόμα και από Ορθόδοξους της Δύσης) από την σύνοδο του Μπενεβέντο το 1091 (δλδ μετά το Σχίσμα). Το έθιμο αυτό όπως λένε οι παπικοί αποτελεί μία απομίμηση του πνευματικού σφραγίσματος κατά την διάρκεια του Βαπτίσματος!!!!

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΓΝΟΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

«Εγώ ως Αρχιεπίσκοπος διοικώ την Εκκλησία με το Ευαγγέλιο, το Σύνταγμα και τους εκκλησιαστικούς κανόνες», αυτό είχε δηλώσει προ αρκετών μηνών ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος αποστέλλων σαφές μήνυμα προς την Κυβέρνησιν ότι διαχειρίζεται τα ζητήματα του Έθνους κατά τας ιδεοληψίας της. Αφορμή βεβαίως ήτο και πάλι το μάθημα των Θρησκευτικών. Εις την προηγουμένην σύγκλησιν της Ιεραρχίας ο Αρχιεπίσκοπος είχεν εκφράσει την ομόφωνον άποψιν των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος λέγων: «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την υποχρεωτικότητα του μαθήματος, την τήρηση των ωρών διδασκαλίας και τον Ορθόδοξο χαρακτήρα του». Κατά την σύγκλησιν της προσφάτου Ιεραρχίας εις την 84σελιδον εισήγησίν του ο Αρχιεπίσκοπος με αφορμήν το μάθημα των Θρησκευτικών έθεσεν εις το τραπέζι τας σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας και η Ιεραρχία την δευτέραν ημέραν των εργασιών της εζήτησε συνάντησιν με τον κ. Πρωθυπουργόν. Εις την συνάντησιν αυτήν ο Μακαριώτατος έλαβε μαζί του τον Σεβ. Σπάρτης, τον Σεβ. Φθιώτιδος και τον Σεβ. Μεσογαίας. Είχον βεβαίως το προηγούμενον διάστημα μεσολαβήσει επικριτικαί προς τον Αρχιεπίσκοπον δηλώσεις των Σεβ. Φθιώτιδος και Μεσογαίας. Ο κ. Ιερώνυμος μετά και από τας δηλώσεις του κ. Φίλη δια την «συμβολήν της Εκκλησίας εις την ηθικήν κατάπτωσιν του τόπου» εζήτησε την απόσυρσιν του νέου προγράμματος των Θρησκευτικών, ανεκάλεσε την εμπιστοσύνην του προς τα πρόσωπα, τα οποία είχον καταρτίσει το νέον πρόγραμμα και εφρόντισε προ της Ιεραρχίας να συναντηθή προσωπικώς με τον Σεβ. Σπάρτης, ο οποίος ήτο συνυποψήφιος δια τον Αρχιεπισκοπικόν θρόνον.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (7) μέρος

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Ταβιθάς της εν Ιόππη, ήν ανέστησε Πέτρος, Μαρκιανού, Μαρτυρίου.

Ἡ Ἁγία Ταβιθᾶ ἦταν εὐσεβὴς καὶ φιλάνθρωπη χριστιανὴ καὶ κατοικοῦσε στὴν Ἰόππη. Τὸ Ταβιθᾶ εἶναι λέξη Συριακὴ καὶ σημαίνει Δόρκα. Ἦταν ὑφάντρα καὶ ἔφτιαχνε χιτῶνες, τοὺς ὁποίους πωλοῦσε πρὸς ἀνακούφιση τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν. Ἡ Ταβιθᾶ ὅμως ἀρρώστησε καὶ πέθανε. Τὴν περίοδο ἐκείνη βρισκόταν στὴ Λῦδδα ὁ Ἀπόστολος Πέτρος. Ὅταν τὸ ἄκουσαν αὐτὸ οἱ δικοί της, ἔσπευσαν νὰ τὸν παρακαλέσουν νὰ ἔρθει στὴν Ἰόππη, ὅπου καὶ ὁδηγήθηκε στὸ νεκροκρέβατο τῆς Ταβιθᾶς. Ἀφοῦ παρακάλεσε τοὺς παραβρισκόμενους νὰ βγοῦν ἀπὸ τὸ δωμάτιο, ὁ Πέτρος γονάτισε καὶ προσευχήθηκε. Στὴν συνέχεια εἶπε στὴν Ταβιθᾶ νὰ σηκωθεῖ. Μόλις ἐκφώνησε τὸ πρόσταγμα ἡ νεκρὴ ἀνεστήθῃ.Τὸ γεγονὸς αὐτὸ διεδόθει στὴν Ἰόππη καὶ πολλοὶ πίστεψαν. Ἡ Ἁγία Ταβιθᾶ πέθανε σὲ βαθὺ γῆρας.

Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς  μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13^ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν! 

Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!

Πηγή : http://apotixisis.blogspot.ca/

Με μεγάλη μας λύπη βλέπουμε εδώ και καιρό τις συστηματικές προσπάθειες κάποιων να ταυτίσουν τον μεγάλο αγωνιστή της Ορθοδοξίας, Ιερομόναχο  Θεοδώρητο Μαύρο, με τις παρατάξεις των Γ.Ο.Χ.. Ήρθε λοιπόν η ώρα να αποκατασταθεί η Αλήθεια για τον ομολογητή γέροντα. Για το λόγο αυτό δημοσιεύουμε μία Θεία Λειτουργία που ο ίδιος τέλεσε ως ιερεύς, και στην οποία δεν μνημονεύεται κανένας επίσκοπος, είτε του νέου, είτε του παλαιού ημερολογίου!

Θεωρούμε δε ότι το ντοκουμέντο αυτό αποτελεί ιδιαίτερη ευλογία για τον πιστό λαό και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δίνεται η δυνατότητα να ευφρανθούμε πνευματικά απο μια άλλη πτυχή της  ιερατικής διακονίας του οσίου γέροντος.

***

Ο  δάσκαλος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟ...":

Και αναίρεση εδώ: http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2016/05/blog-post_22.html

Κατά την ώραν της εις Επίσκοπον χειροτονίας του ο Κληρικός μεγαλοφώνως λέγει:

«Αναθεματίζω Άρειον,  καί τούς συν αυτώ σύμφρονας καί κοινωνούς της αυτού μανιώδους κακοδοξίας.....και τους τούτων ομόφρονας αποβάλλομαι και αναθεματίζω και τρανώς ανακηρύττω μεγίστη φωνή∙ Πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα. Όλοις τοις αιρετικοίς ανάθεμα...» 

(Τάξις εις χειροτονίαν Επισκόπου, βλ. Μέγα Ευχολόγιον, Έκδοσις Σαλίβερου, Αθήναι 1925, σελ.131).

***

Ο   Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Κατά την ώραν της εις Επίσκοπον χειροτονίας του ο ...":

Αντί να μιλάμε περί αναθεματισμών δεν είναι καλύτερο να μιλάμε περί σύμπνοιας πίστεως και αγάπης ειλικρινούς;

Μνήμη θανάτου του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος.

«Δεν θα παραλείψω να σου παρουσιάσω και την ιστορία του Χωρηβίτου. Αυτός ζούσε αμελέστατα χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για την ψυχήν του. Κάποτε λοιπόν συνέβη να ασθενήση βαρύτατα και να φθάση στο σημείο, ώστε επί μία ώρα να φαίνεται ότι απέθανε. Συνήλθε όμως πάλι, οπότε μας ικετεύει όλους να φύγουμε αμέσως. Και αφού έκτισε την πόρτα του κελλιού του, έμεινε κλεισμένος δώδεκα χρόνια χωρίς να ομιλήση καθόλου με κανένα. Δεν γευόταν δε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί και νερό. Καθόταν πάντοτε σκεπτικός χύνοντας θερμά δάκρυα. Μόνο όταν πλησίασε η ώρα του θανάτου του αποφράξαμε την πόρτα και εισήλθαμε μέσα. Και αφού πολύ τον παρακαλέσαμε, τούτο μόνο μας είπε: «Συγχωρήστε με, αδελφοί. Αυτός που εγνώρισε τι σημαίνει μνήμη θανάτου, δεν θα μπορέση ποτέ πλέον να αμαρτήση». Εμείς δε εθαυμάζαμε βλέποντας τον άλλοτε αμελέστατο να έχη μεταμορφωθή τόσο απότομα. Και αφού τον εθάψαμε με ευλάβεια στο κοιμητήριο, ύστερα από μερικές ημέρες αναζητήσαμε το άγιό του λείψανο, αλλά δεν το ευρήκαμε. Με το θαυμαστό αυτό σημείο ο Κύριος επληροφόρησε πόσο ευάρεστα δέχθηκε την επιμελημένη και αξιέπαινη μετάνοιά του».

(ΚΛΙΜΑΞ, Λόγος ΣΤ¨ : 20).

Νε μουτλού Τουρκιούμ ντιγιενέ!

Τι ευτυχία να σε λένε Τούρκο!
Η ρήση αυτή του Κεμάλ Ατατούρκ, στις 29 Οκτωβρίου 1933, αποτέλεσε έκτοτε τον κυματοδηγό της σύγχρονης Τουρκίας, την εθνικιστική σκυτάλη, αν θέλετε, που περνούσε από χέρια σε χέρια των νεώτερων ηγετών τους, για να καταλήξει σήμερα , εν έτει 2016, στα χέρια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προετοιμάζει το έδαφος για να ανακράξει, αργά ή γρήγορα, μαζί με το «Αλλάχ-ου-Άκμπαρ» και το «ήγγικεν η ώρα».
Πίσω από τις πολυδαίδαλες γεωπολιτικές αναλύσεις και τις στρουθοκαμηλικές προσεγγίσεις μυωπικών δημοσιολογούντων οι οποίοι βαυκαλίζονται να νομίζουν ότι τα πρόδρομα κύματα της επερχόμενης επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας ανάγονται σε επιδείξεις μπραβούρας (ψευδοπαλληκαρισμού) για εσωτερική κατανάλωση, ελλοχεύει η εκδήλωση ενός φυσικού φαινομένου εκρηκτικών διαστάσεων. Η δημογραφική πίεση της Τουρκίας σε συνδυασμό με την δημογραφική απίσχναση της Ελλάδος προσεγγίζει ως φαίνεται το κρίσιμο σημείο καμπής, μετά την υπέρβαση του οποίου θα ανοίξουν οι ασκοί όχι του Αιόλου αλλά του Μεγάλου Μογγόλου. Μια πρώϊμη μικρογραφία παρόμοιων εξελίξεων ζήσαμε οι παλιότεροι το 1974 με την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου από κύματα αφιονισμένων (στην κυριολεξία) στρατιωτικών στιφών τα οποία ξεχύθηκαν για να καταλάβουν, πρακτικά αμαχητί, ό,τι κατέλαβαν από την μεγαλόνησο και διατηρούν μέχρι σήμερα υπό την κατοχή τους.

ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στρατοκόποι ἀέναοι σ᾿ αὐτόν τον κόσμο ἀδιάκοπα βαδίζουμε -ἤ μᾶλλον τρέχουμε- γιά νά προλάβουμε «νά κάνουμε κάτι»· εἶναι τρομακτικά σύντομη ἡ πορεία μας. Τό νιώθουμε αὐτό ἰδιαίτερα στή γοργή ἀνακύκληση τῶν ἑορτῶν, στό γρήγορο πέρασμα ἀπό τήν προηγούμενη χρονολογία στήν ἑπόμενη. Ποιό νά ᾿ναι τό νόημα τοῦ δρόμου μας, ποιά ἡ ἀφετηρία καί ποῦ ὁριοθετεῖται τό τέρμα του; «Ἀπ᾿ το μηδέν προήλθαμε καί στό μηδέν τραβᾶμε», ἀκούγεται ὁ καημός τοῦ ὑλιστῆ, πού δέν ἀντιλαμβάνεται παρά μόνο τήν ὁριζόντια πεπερασμένη διάσταση, ἀπό τό λίκνο ὥς τό μνῆμα. Παρόμοια σκέπτονται κι ὅλοι ὅσοι δέν ἔνιωσαν τήν εὐλογία τῆς πίστεως. Γιά τόν πιστό ὅμως ἡ ζωή ἔχει εὐγενική προέλευση και προορισμό: τήν ἀληθινή ζωή, τον Δημιουργό καί Πατέρα μας. Ἀπό τήν ἀγάπη του ξεκινᾶ, στό ἔλεός του ἐκτυλίσσεται καί στήν αἰώνια δόξα τῆς βασιλείας του καταλήγει.

Εἶσαι βέβαιος ὅτι πιστεύεις καί ζεῖς εὐαγγελικῶς ὀρθά; - π.ΑΘΑΝ.ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (ΣΤ΄ Λουκᾶ)

ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ. του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου:

Όταν η συνείδηση παύση να μας ελέγχη για τις αμαρτίες, ας προσέξουμε μήπως αυτό δεν οφείλεται στην καθαρότητα, αλλά στην κόπωση και την άμβλυνση της συνειδήσεως λόγῳ πλήθους αμαρτιών. Η συνείδηση έχει δοθή από τον Θεόν στον καθένα μας για να μας ελέγχη και να μας προστατεύη. Όταν όμως αχρηστευθή και δεν λειτουργεί, από την μεγάλη μας απιστία, τότε χρειάζεται προσοχή, γιατί βρισκόμαστε σε θανάσιμον κίνδυνον…

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η υποδοχή και αποδοχή του Μονοφυσίτου Πατριάρχου των Αρμενίων (video-2014)

***

Ο  +I.Γ.Ζ.  άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης - Η υποδοχή και αποδοχή του Μονο...":


Η αποδοχή... αλλά και το Ανάθεμα της 4ης Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο πέφτει στο κεφάλι τους αυτεπάγγελτα, για όποιον δεν υπακούσει στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων.
Το άγιο Πνεύμα λοιπόν, κατ' αυτούς δεν λάλησε ορθά τότε που Αναθεματίστηκαν, και ήρθαν σήμερα να το διορθώσουν.