Γεννάται το ερώτημα :

Υπογράφτηκε η σύμβαση για μουσουλμανικό τέμενος στο Βοτανικό

Υπεγράφη την Δευτέρα η σύμβαση για την κατασκευή του μουσουλμανικού τεμένους στο Βοτανικό μεταξύ του υπουργείου Υποδομών και της κοινοπραξίας των τεσσάρων μεγαλύτερων τεχνικών εταιρειών της χώρας και συγκεκριμένα των ΑΚΤΩΡ, ΤΕΡΝΑ, J&P ΑΒΑΞ και ΙΝΤΡΑΚΑΤ.
Η σύμβαση προβλέπει πως το έργο κατασκευής του τεμένους, με τη μετασκευή του υφιστάμενου κτιρίου, θα έχει ολοκληρωθεί σε έξι μήνες από σήμερα. Με βάση τη σύμβαση, η αρχική δαπάνη του έργου ορίζεται 715.292,88 που αυξάνεται σε 886.963,17 ευρώ αν προστεθεί ο ΦΠΑ.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Tετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Πρόβου, Ταράχου, Ανδρονίκου μαρτύρων.

Μαρτύρησαν στὸν διωγμὸ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, ἐπὶ Διοκλητιανοὺ (284 – 304) καὶ Φλαβιανοὺ ἡγεμόνα Κιλικίας.

Ὁ Πρόβος ἦταν ἀπὸ τὴν Παμφυλία, ὁ Ἀνδρόνικος ἀπὸ τὴν Ἔφεσο καὶ ὁ Τάραχος ἀπὸ τὴν Ἰλλυρία. Καὶ οἱ τρεῖς ἦταν στρατιῶτες, πραγματικὰ εὐσεβέστατοι καὶ ἄρτια καταρτισμένοι στὴν Ἁγία Γραφή. Συνελήφθησαν ἀπὸ τὸν ἔπαρχο τῆς Ταρσοῦ Μαξέντιο, τὸν καιρὸ ποὺ βρίσκονταν στὴν ἔρημο. Ὅταν, λοιπόν, παρουσιάστηκαν μπροστά του, καὶ οἱ τρεῖς θαρραλέοι στρατιῶτες Χριστοῦ ἔδωσαν γενναῖες ἀπαντήσεις. Πρῶτος ὁ γέρων Τάραχος εἶπε: «Μὴ βλέπεις, βασιλιά, τὰ γηρατειά μου. Οἱ σωματικές μου δυνάμεις μπορεῖ νὰ ὑποχώρησαν, ἀλλὰ ἡ ἀκμὴ τῆς ψυχῆς παραμένει ἀκέραια. Γι’ αὐτό, ὅλα τὰ βάσανα καὶ μύριοι θάνατοι δὲ θὰ καταισχύνουν καὶ τὸν πιὸ μικρὸ στρατιώτη τοῦ Χριστοῦ». Ἔπειτα, μὲ τὴν σειρὰ τοῦ ὁ Πρόβος, εἶπε καὶ αὐτός: «Χριστιανὸς εἶμαι καὶ τίποτα δὲ μὲ τραβὰ τόσο, ὅσο νὰ πάθω γιὰ τὸ Χριστὸ μύρια βάσανα καὶ νὰ χύσω τὸ αἷμα μου γι’ Αὐτόν». Τέλος, γενναία ἦταν καὶ ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἀνδρόνικου: ‘Μεταχειρισθεῖτε, εἶπε, ὅσα μαρτύρια θέλετε. Τὸ αἷμα μου ὅλο μπορεῖ νὰ φύγει, ἀλλὰ ἡ καρτερία ἀπ’ τὸν Ἀνδρόνικο δὲ θὰ λείψει, ἔστω καὶ ἂν κοβόταν μύρια τεμάχια». Κεραυνοβολημένος ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις ὁ Μαξέντιος, διέταξε νὰ γδάρουν τὸ κεφάλι τοῦ Τάραχου καὶ νὰ βγάλουν τὰ μάτια τῶν ἄλλων δυό. Τέλος, μὴ ἀνεχόμενος τέτοια ταπείνωση, τοὺς ἀποκεφάλισε.

Ο παγκόσμιος ελληνισμός στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», o Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Τσιμούρης συζήτησε το θέμα «Πάροικοι εσμέν εν γη αλλοτρία. Όψεις του παγκόσμιου ελληνισμού», με την Φιλόλογο Επίχαρις Μιχαηλίδου.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού.

έναρξη της συζήτησης, ο π. Βασίλειος, με αφορμή τον υπότιτλο του θέματος, αναφέρθηκε στον ελληνισμό που όντως είναι παγκόσμιος από τη φιλοσοφία του, από τον πολιτισμό, την τέχνη, την γλώσσα. Και μέσα από την ιστορία και την Αγία  Γραφή, μπορούμε να διακρίνουμε τι σημαίνει ελληνισμός και τι προσέφερε στο ανθρώπινο γένος.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Κήρυγμα Κυριακής Ιστ΄ Επιστολών (9-10-2016)

Πρόσκληση συμπαράστασης προς τον διωκόμενο από τον επίσκοπο Φλωρίνης Αρχιμ/τη π. Παΐσιο Παπαδόπουλο

Πηγή:  http://blogs.sch.gr/savvop-nik/

Καλούμε όλους τους Ορθοδόξους, να δηλώσουν την συμπαράσταση τους προς τον π.Παΐσιο, ο οποίος είχε την γενναιότητα και το σθένος να εξηγήσει και να ανακοινώσει δημοσίως, την διακοπή μνημόνευσης του Μητρ.Φλωρίνης κ.Θεόκλητου λόγω της διατήρησης της Εκκλησιαστικής κοινωνίας του εν λόγω μητροπολίτου με τον παναιρετικό πατριάρχη κ.Βαρθολομαίο.
Ο κ.Θεόκλητος αν και όφειλε να επαινέσει και να τιμήσει επ΄εκκλησίας το φρόνημα του πνευματικού του παιδιού, που μένει σταθερό στην θεωρητική και βιωματική διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και των Αγίων Συνόδων, το διώκει προτιμώντας να εξυπηρετήσει τις φιλίες του με τους ετερόδοξους ψευδοποιμένες  του αιώνος τούτου, που παραχαράζουν και νοθεύουν την Ορθόδοξη Πίστη οδηγώντας στην απώλεια τον λαό.

Ομάδα πιστών της Ι.Μ.Φλωρίνης

(Παρακαλούμε στείλτε email μέχρι το Σάββατο 15/10/2016 με  το ονοματεπώνυμο σας, πόλη και τηλέφωνο στο:kapsala@yahoo.com)

Μας προώρισεν εις ομοίωσίν Του

Οι άνθρωποι, δεν είναι μοιραία όντα επί της γης. Δεν είναι ακατανόητον συνονθύλευμα σκοτεινών δυνάμεων. Δεν είναι αποίμαντος αγέλη περιέργων ζώων. Ούτε είδος μικράς αξίας. Είμεθα πλάσματα Θεού με υιοθεσίαν. Είμεθα λογικά ζώα με ηθικότητα. Ερχόμεθα ως χιόνες από τα υψηλά όρη της θείας επικρατείας. Καταβαίνομεν από την άϋλον Βασιλείαν του Θεού και σαρκούμεθα εις την γην. Είμεθα αντικείμενον της αγάπης Εκείνου, Όστις αγρυπνεί εφ’ ημών και θάλπει την ψυχήν μας, που είναι άϋλος. Είμεθα τα απλούστερα λογικά όντα, εφ’ όσον παραμένομεν εις την ηθικήν τάξιν μας. Αποτελούμεν μίαν θαυμασίαν πνευματικήν αρμονίαν. Με λογικότητα και ελευθερίαν μας κατεκόσμησεν. Μας προώρισεν εις ομοίωσίν Του. Άρρητος η τιμή. Απερίληπτος η δόξα. Αλλά βαρεία η ευθύνη.

ΝΑΥΑΓΙΑ ΝΑΥΑΓΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟΝ

Μόλις προ δεκαπενθημέρου, από 16 έως 22 Σεπτεμβρίου συνήλθεν εις την πόλιν Chieti της Ιταλίας, η «Ολομέλεια της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής Θεολογικού Διαλόγου» μεταξύ Ορθοδόξων και παπικών. Η ολομέλεια ήταν αφιερωμένη εις την εξέτασιν ενός σχεδίου εγγράφου με τίτλον «Συν­οδικότητα και πρωτείο κατά την πρώτη χιλιετία: στην πορεία προς κοινή κατανόηση στην υπηρεσία της ενότητας της Εκκλησίας», το οποίον είχε προετοιμασθή εις την συνάντησιν του Αμμάν της Ιορδανίας (2014) και ωλοκληρώθη εις εκείνην της Ρώμης (2015).

Τα προβλήματα που προέκυψαν από την Ορθόδοξον πλευράν ήσαν πολλά. Κατ’ αρχάς, ως γνωστόν, από τας συζητήσεις αυτάς απέχει επισήμως η Εκκλησία της Βουλγαρίας. Επιπλέον ανέκυψε το πρόβλημα της αντικαταστάσεως του Σεβ. Περγάμου από την προεδρίαν της Επιτροπής καθώς την θέσιν διεκδίκησεν ο εκπρόσωπος τύπου της Συνόδου του Κολυμβαρίου Σεβ. Τελμησσού. Παρά τας αντιδράσεις από μερικάς Ορθοδόξους Εκκλησίας ο Σεβ. Τελμησσού επέτυχε την επικράτησίν του μετά από προσωπικήν παρέμβασιν του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Νέον πρόβλημα ανέκυψε με την Εκκλησίαν της Γεωργίας, η αντιπροσωπία της οποίας εξέφρασε την διαφωνίαν της με επιμέρους παραγράφους του τελικού κειμένου. Αυτή η δήλωσις εις μορφήν υποσημειώσεως συμπεριελήφθη τελικώς εις το κοινόν ανακοινωθέν.

Από την Θεσσαλονίκην

εις το Chieti

Προ της ενάρξεως των εργασιών της διμερούς επιτροπής προηγήθη Θεία Λειτουργία των Ορθοδόξων, των παπικών παρισταμένων και συμπροσευχομένων! Αυτό εδημιούργησε δυσφορίαν εις το πλήρωμα της Εκκλησίας που παρακολουθεί την πορείαν των διαλόγων, όμως κρισιμωτέρα ήτο η εις τα αγγλικά ομιλία-κήρυγμα του Σεβ. Τελμησσού κατά την Θ. Λειτουργίαν. Εις τον λόγον του ανέφερε:

«Ένα πολύ σημαντικό και σπουδαίο γεγονός ήταν η άρσις των αναθεμάτων του 1054 μεταξύ των Εκκλησιών της Ρώμης και της Κωνσταντινουπόλεως κατά το τέλος της Β  Βατικανῆς Συνόδου στις 7 Δεκεμβρίου 1965. Από εκείνο το σπουδαίο γεγονός, οι Εκκλησίες μας ευρίσκονται σήμερα στην κατάσταση την οποία ευρίσκοντο πριν από τα αναθέματα,

Toυ Οσίου Ποιμένα:

Στις στιγμές της απελπισίας να θυμάστε πώς δεν σας εγκατέλειψε ο Κύριος, αλλά μάλλον εσείς Τον λησμονήσατε. Να τι σας συμβουλεύω για τις ώρες της μοναξιάς σας: Να επικαλείστε ακατάπαυστα το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Και βιάζετε σε τούτο το έργο τον εαυτό σας, όσο κι αν ο εαυτό σας δυσφορεί και αντιδρά.

Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος!

Ρωμ. 7,19          οὐ γὰρ ὃ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ᾿ ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω.

Ρωμ. 7,19                  Διότι δεν πράττω το αγαθόν, το οποίον εσωτερικώς με όλην μου την θέλησιν επιθυμώ, αλλά το κακόν, που δεν θέλω, αυτό πράττω.

Ρωμ. 7,20          εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω ἐγὼ τοῦτο ποιῶ, οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό, ἀλλ᾿ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία.

Ρωμ. 7,20                 Εάν δε εγώ πράττω το κακόν, που εις την πραγματικότητα δεν το θέλω, αυτό σημαίνει ότι δεν το πραγματοποιώ πλέον εγώ, αλλ' η αμαρτία, που κατοικεί μέσα μου και η οποία με έχει κάμει δούλον της.

Ρωμ. 7,21          εὑρίσκω ἄρα τὸν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοὶ ποιεῖν τὸ καλόν, ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται·

Ρωμ. 7,21                  Αρα ευρίσκω τον Νομον του Θεού βοηθόν και σύμφωνον με την θέλησίν μου, η οποία και θέλει να πράττω το καλόν. Δεν ημπορώ όμως να τηρήσω αυτόν, διότι υπάρχει κοντά μου και έντος μου το κακόν, η δύναμις της αμαρτίας.

Ρωμ. 7,22          συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον,

Ρωμ. 7,22                 Διότι ευχαριστούμαι και ευφραίνομαι στον νόμον του Θεού με όλην μου την ψυχήν, την καρδίαν και τον νουν.

Ρωμ. 7,23          βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καὶ αἰχμαλωτίζοντά με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου.

Ρωμ. 7,23                 Βλέπω όμως να κυριαρχή εις τα μέλη μου άλλος νόμος, η δύναμις της αμαρτίας, που αντιστρατεύεται και μάχεται όσα ο νους μου και η συνείδησις μου υποδεικνύουν ως ορθά, και με υποδουλώνει στον νόμον της αμαρτίας, ο οποίος κυριαρχεί εις την αμαρτωλήν ανθρωπίνην μου φύσιν.

Ρωμ. 7,24          Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος! τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;

Ρωμ. 7,24                 Δυστυχισμένος και ταλαιπωρημένος εγώ άνθρωπος! Ποιός θα με ελευθερώση και θα με γλυτώση από το σώμα τούτο, μέσα στο οποίον κυριαρχεί η αμαρτία και δια της αμαρτίας ο θάνατος;

Ρωμ. 7,25          εὐχαριστῷ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν· ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοΐ δουλεύω νόμῳ Θεοῦ, τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας.

Ρωμ. 7,25                 Ευχαριστώ τον Θεόν, ο οποίος με ηλευθέρωσε και με έσωσε δια του Ιησού Χριστού, του Κυρίου ημών. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι εγώ δουλεύω εις δύο κυρίους· με τον νουν και την συνείδησιν δουλεύω στον νόμον του Θεού, με τα μέλη όμως της σαρκός μου δουλεύω στον νόμον της αμαρτίας.

Του αείμνηστου καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννου Κορναράκη

«Ο θρησκευτικός συγκρητισμός, τον οποίο καλλιεργεί και προωθεί η Νέα Εποχή, η απαράδεκτος δια κάθε ορθόδοξον χριστιανόν άποψις, ότι όλαι αι θρησκείαι ή «τα πνευματικά μονοπάτια», κατά την νεοεποχίτικην ορολογίαν είναι παράλληλοι δρόμοι, οι οποίοι οδηγούν εις τον Θεόν, προσκρούουν απολύτως εις την Ορθόδοξον αυτοσυνειδησίαν μας, ότι η εν Χριστώ Ιησού αποκαλυφθείσα Αλήθεια είναι μοναδική, ανυπέρβλητος και αναντικατάστατος. Το πανθρησκειακό όραμα, το οποίον εξισώνει το μυστήριον της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος με τα πάσης φύσεως ανθρωποκεντρικά μορφώματα… δεν έχει θέσιν εις την ζωήν των ορθοδόξων, αλλά ουσιαστικώς αποτελεί άρνηση της εν Χριστώ Ιησού σωτηρίας, ελευθερίας και ελπίδος μας»

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Του αείμνηστου καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών ...":

https://www.youtube.com/watch?v=UgiGeVqFFLQ&t=30s
ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ!!

Χθες μελετούσα τον Απόστολο Παύλο εκεί που έλεγχε τους Κορίνθιους για μια αιμομιξία. Με ευκαιρία εκείνο το περιστατικό ακούγοντας αυτή την ομιλία μου ήρθαν στο νου τα λόγια του Παύλου που είπε αν εσείς δεν ελέγχετε αυτούς που είναι χριστιανοί κλπ. ΤΙ ΓΑΡ ΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΩ ΚΡΙΝΕΙΝ; ΟΥΧΙ ΤΟΥΣ ΕΣΩ ΥΜΕΙΣ ΚΡΙΝΕΤΕ; ΤΟΥΣ ΔΕ ΕΞΩ Ο ΘΕΟΣ ΚΡΙΝΕΙ. ΚΑΙ ΕΞΑΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΟΝΗΡΟΝ ΕΞ ΥΜΩΝ ΑΥΤΩΝ. Α Κορινθ. 12 13.

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Του αείμνηστου καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών ...":

+Ι.Γ.Ζ.

Τι γάρ μοι και τους έξω κρίνειν;… τους δε έξω ο Θεός κρίνει ( Α’ Κορ. Ε’ 12 – 13 )

Ο Αγιος Νικόδημος λέγει: εννοεί τους ειδωλολάτρες (και όχι τους αιρετικούς)
Προσκομίζουμε την ερμηνεία:
Έξω ονομάζει εδώ ο Απόστολος τους Έλληνας και απίστους και εθνικούς ως έξω όντας της του Χριστού πίστεως και της Εκκλησίας των Χριστιανών. Εσω δε ονομάζει τους Χριστιανούς. Λέγει λοιπόν ότι εγώ δεν έχω κανέναν λόγον, ούτε καμμίαν φροντίδα και πρόνοιαν δια τους εξωτερικούς εθνικούς, διατί αυτοί είναι έξω των νόμων του Χριστού. Όθεν περιτόν είναι να λέγω τας προσταγάς του θεού εις εκείνους όπου είναι έξω της αυλής και Εκκλησίας του Χριστού. Επειδή κατά τον αυτόν πάλιν τούτον Παύλον,
« όσα ο νόμος λέγει τοις εν τω νόμω λαλεί ( Ρωμ. 3- 19 ) »
Μερικοί μεν εις το ουχί βάζουν στιγμήν, έπειτα αναγινώσκουν το λοιπόν ως από άλλην αρχήν χωρίς ερωτηματικόν ούτω « τους έσω υμείς κρίνετε ». Επειδή γαρ είπεν ανωτέρω ο απόστολος ότι τι αρμόζει είς εμέ να κρίνω τους εξωτερικούς και απίστους; Ακολούθως λέγει, Ουχί, αντί του, δεν είναι εδικόν μου να κρίνω εγώ εκείνους. Μερικοί δε αναγινώσκουν την περίοδον, συνάπτοντες το ουχί με τα λοιπά ερωτηματικώς. « Ουχί τους έσω υμείς κρίνετε; » Αντί του, δεν χρεωστείτε εσείς οι Χριστιανοί να κρίνετε τους έσω και ομοπίστους σας Χριστιανούς; Ναι, χρεωστείτε.
Τους δε εξωτερικούς και απίστους ο Θεός θέλει κρίνει ο φοβερότερος κριτής από λόγου σας. Και λοιπόν εάν οι έσω Χριστιανοί κρίνονται από εσάς, βέβαια με την ημερωτέραν κρίσιν την εδικήν σας, θέλουν γλυτώσουν από την φοβερωτέραν κρίσιν του Θεού.

***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Του αείμνηστου καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών ...":

Η ερμηνεία Τρεμπέλα λέει για τους χριστιανούς που παρεκτρέπονται. Πρεπει να τους ελέγχουμε αν εκτρέπονται. Εδώ υποστηρίζει την ελέυθερη συμβίωση,λέει οτι ο Παύλος επικροτεί ουσιαστικά την συμβίωση μιας γυναίκας με έναν άπιστο,και ότι ο Χριστός δεν κατέκρινε τη γυναίκα στο πηγάδι τη Σαμαρείτισσα που είχε 5 άντρες και ναι δεν την κατέκρινε και έτσι οφείλει ο χριστιανος να κάνει,αλλά αυτό δε σημαίνει ότι επικρότησε τη συμβίωση και τη πορνεία της,που επικαλείται ο ιερέας εδώ διαστρέφεται ο λόγος του Ευαγγελίου.

O π. Θεόδωρος Ζήσης για τον οικουμενισμό στις Θεολογικές σχολές

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Φιλίππου αποστόλου εκ των 7 διακόνων, Θεοφάνους.

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καὶ ἦταν διάκονος μεταξὺ τῶν ἑπτὰ διακόνων τῆς πρώτης Ἐκκλησίας στὴν Ἱερουσαλὴμ (Πράξ. στ’). Ἐπίσης, ἦταν ἔγγαμος καὶ εἶχε τέσσερις θυγατέρες, προικισμένες μὲ προφητικὸ χάρισμα. (Πράξ. κα’ 8 – 9). Ὁ Φίλιππος, ὅμως, δὲν στάθηκε μόνο στὴν Ἱερουσαλήμ. Πῆγε στὴ Σαμάρεια καὶ κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο, σὰν γνήσιος καὶ αὐτὸς «Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν θεοῦ καὶ ἐπὶ γνῶσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν». Δηλαδὴ Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ διδάξει μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἐξέλεξε ὁ Θεός, τὴν πίστη καὶ τὴν ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εὐσέβεια. Ἐκεῖ στὴν Σαμάρεια, διὰ τοῦ κηρύγματός του βάπτισε χριστιανὸ τὸν Σίμωνα τὸν μάγο. Ἔπειτα, ὁ Φίλιππος συνάντησε στὸ δρόμο του τὸν Εὐνοῦχο τῆς βασίλισσας Κανδάκης, καὶ ἀφοῦ τὸν κατήχησε, βάπτισε καὶ αὐτὸν Χριστιανό. Κατόπιν, πῆγε στὶς Τράλλεις τῆς Μ. Ἀσίας, ὅπου μὲ τὴ διδασκαλία του ἔπεισε ὅλους σχεδὸν τοὺς κατοίκους τῆς πόλης νὰ πιστέψουν στὸν Χριστό. Ὁ Φίλιππος στὴν πόλη αὐτή, ἀφοῦ ἔκτισε καὶ χριστιανικὸ ναό, παρέδωσε στὸν Θεὸ τὴν ψυχή του.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Λυπούμαστε γιὰ ὅσους ἀποδέχονται καὶ πολὺ περισσότερο γιὰ ὅσους ἐγκωμιάζουν τὴν «Σύνοδο» τῆς Κρήτης.

Μᾶς ἀφήνει καθόλου περιθώρια ἡ συνοδικὴ καὶ πατερικὴ Παράδοση νὰ ὀνομάζουμε τὶς αἱρέσεις  ἐκκλησίες καὶ νὰ συναποτελοῦμε μαζί τους τό «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν»;  Θὰ εἴμαστε μὲ τοὺς λατινόφρονες πατριάρχες Ἰωάννη Βέκκο (1275-1282), Ἰωάννη Καλέκα (1334-1347) καὶ τὸν ἀποστάτη καρδινάλιο Βησσαρίωνα ἢ μὲ τοὺς ὀρθοδόξους  πατριάρχες Μ. Φώτιο (858-867, 877-886), Μιχαὴλ Κηρουλάριο (1043-1058), Γερμανὸ Β´ (1222-1240), Ἀρσένιο (1255-1259, 1261-1265), Ἰωσὴφ Α´ (1267-1275, 1282-1283), Γρηγόριο Β´ Κύπριο (1283-1289), Ἀθανάσιο Α´ (1289-1293, 1303-1310), Γεννάδιο Σχολάριο (1354-;), οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ὁποίους τιμῶνται ὡς Ἅγιοι; Μὲ τοὺς  Ἁγίους Γρηγόριο Παλαμᾶ, Μᾶρκο Εὐγενικό, Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, Νικόδημο  Ἁγιορείτη, Ἀθανάσιο Πάριο καὶ τοὺς ὁσιομάρτυρες τῆς Καντάρας καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους; Ἡ ἀπάντηση εἶναι εὔκολη καὶ προφανής. Λυπούμαστε γιὰ ὅσους ἀποδέχονται καὶ πολὺ περισσότερο γιὰ ὅσους ἐγκωμιάζουν τὴν «Σύνοδο» τῆς Κρήτης.

Από του ΑΒΒΑ ΛΟΥΚΙΟΥ το κελλί πέρασαν κάποτε οι λεγόμενοι Ευχίται Μοναχοί.

 Ο Γέροντας τούς κράτησε και συνωμίλησε μαζί τους.
- Ποιο είναι το έργο σας αδελφοί; τούς ρώτησε.
- Εμείς δεν ασχολούμεθα με καμμιά υλική εργασία, αποκρίθησαν εκείνοι. Ακολουθούμε τη σύστασι του θείου Παύλου: αδιαλείπτως προσευχόμεθα.
- Δεν τρώτε καθόλου;
- Τρώμε.
- Δεν κοιμάσθε;
- Κοιμώμεθα λίγο.
- Όταν κοιμάσθε, ποιός προσεύχεται για σας;
- ...
- Μα τότε, αδελφοί μου, είπε ο Αββάς Λούκιος, δεν κάνετε ακριβώς αυτό που λέτε. Εμείς εδώ κάνομε εργόχειρο για να μη ζούμε εις βάρος άλλων και να πως τηρούμε το "αδιαλείπτως προσεύχεσθε": Όταν αρχίζωμε το πρωϊ τη δουλειά μας, λέγει ο καθένας μας: "ελέησόν με, ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". Δεν είναι τούτο προσευχή; Όταν με το νου προσεύχωμαι, τα χέρια μου πλέκουν. Από την εργασία μου αυτή κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στούς πτωχούς και αρρώστους αδελφούς μου, που δεν μπορούν να εργασθούν. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. Όταν λοιπόν εμείς τρώμε ή κοιμώμεθα, οι πτωχοί προσεύχονται για μας και η καρδιά μας μας πληροφορεί πως έτσι εφαρμόζομαι τη σύστασι του Αποστόλου.

Ὁ Σεβαστὸς Γέροντας Παπά - Σάββας. Επιστολή Ομολογίας Προς Αγιορείτη Συνασκητή Του

Ὁ σεβαστὸς Γέροντας π.Σάββας ἠκολούθει τὰς 19  Ἱ.Μονὰς τοῦ

 Ἁγ.Ὄρους  νομίζων, ὅπως πολλοί, ὅτι πρέπει εἰς τὰ τῆς Πίστεως νὰ

 κάνωμεν καὶ  ὡρισμένας οἰκονομίας, ἄχρι καιροῦ!... Ἦτο ὅμως καλοπροαίρετος καὶ  ἐνάρετος.

Τοῦτο εἶχον ἐκμεταλλευθῆ οἱ  μνημονεύοντες καὶ  κοινωνοῦντες μὲ οἰκουμενιστὰς νεοαγιορεῖται καὶ  εἶχον πλαισιώσει τὸν Γέροντα μὲ συνεχεῖς ἐπισκέψεις. Εἶχον τοῦτον ὡς παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Ἐὰν ὁ ζῆλος ἦτο καλός, ἔλεγον εἰς τοὺς ὑποτακτικούς των, δὲν θὰ τὸν ἡκολούθει καὶ ὁ ἐνάρετος π.Σάββας; Ὅμως διεψεύσθησαν! Ὅταν ὁ «πατριάρχης» Δημήτριος συνελειτούργησεν μὲ τὸν πάπαν τῆς Ρώμης  Δεκέμβριον τοῦ 1987, τότε ὁ Γέροντας ἐξανέστη!  Δὲν ἠνέχθη  ἡ ψυχή του νὰ εὑρίσκεται εἰς μίαν τοιαύτην, ἀνοικτὰ οἰκουμενιστικήν «ἐκκλησία». Ὁμοῦ μὲ ἑτέρους συνασκητάς του διεμαρτυρήθη καὶ  διεχώρησεν τὴν εὐθύνην του ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἁγιορείτας ποὺ ἀκολουθοῦν τὰς 19 Ἱ.Μονάς.

 Διέκοψεν τὸν ἐκκλησιασμόν του εἰς τὰς 19 Ἱ.Μονὰς καὶ εἰς ὅλα τὰ κελλία καὶ  ἐξαρτήματα ποὺ ἀκολουθοῦν αὐτάς. Ὅλοι οἱ  μνημονεύοντες ἐξανέστησαν. Μοναστηριακοὶ  καὶ  κελλιῶται προσέτρεξαν νὰ μεταπείσουν τὸν Γέροντα. Ἐστάθη ἀδύνατον. Αἱ  ἐνοχλήσεις, ὅμως ἀπέβησαν συχναὶ  καὶ φορτικαί.

 Καταχωροῦμεν ἐπιστολήν του ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὁποίαν ἀπέστειλεν εἰς συνασκητήν του παρενοχλοῦντα.

Ἡ ἐπιστολή του ἔχει ὡς ἑξῆς:

Ὁ θάνατος - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Γ΄ Λουκᾶ)

Σήμερον μνήμη των εν τω Αγίω Όρει του Άθω Εικοσιέξ Οσιομαρτύρων Ζωγραφιτών, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας πυρί τελειούνται

Τότε :

Οι λατινόφρονες με τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννην Βέκκον ήλθον εις το Άγιον Όρος μετά στρατιωτικής δυνάμεως, και αφού έπραξαν εκείνα τα οποία έπραξαν εις τας άλλας Μονάς, ήλθον τελευταίον και εις την Ιεράν Μονήν του Ζωγράφου, πυρ και μανίαν πνέοντες κατά των οικούντων αυτήν Μοναχών. Κατ’ εκείνον δε τον φρικτόν και φοβερόν δια το Άγιον Όρος καιρόν, πλησίον της Μονής Ζωγράφου ηγωνίζετο κατά μόνας εις Μοναχός, έχων συνήθειαν ιεράν να αναγινώσκη πολλάκις καθ΄ εκάστην τον Ακάθιστον Ύμνον της Θεοτόκου ενώπιον της θείας Εικόνος Αυτής. Εν μια λοιπόν των ημερών, ότε εις τα χείλη του Γέροντος αντηχούσεν ο Αρχαγγελικός ασπασμός της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το «Χαίρε», ακούει αίφνης ο Γέρων εκ της αγίας Αυτής Εικόνος τους εξής λόγους: «Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού!», ο δε Γέρων εγένετο έντρομος. «Μη φοβού», εξηκολούθησεν ησύχως η εκ της Εικόνος θεομητορική φωνή, «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον εις τους αδελφούς και εις τον Καθηγούμενον ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις λοιπόν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός, οι δε επιθυμούντες μαρτυρικούς στεφάνους ας παραμείνωσιν εν τη Μονή, άπελθε λοιπόν ταχέως».   ….είκοσι δε και εξ Μοναχοί, oι μη μνημονεύοντες τον λατινόφρονα Βέκκο, μετά των οποίων και ο Καθηγούμενος, έμειναν εις την Μονήν και εισήλθον εντός του Πύργου, αναμένοντες τους εχθρούς αυτών και προσδοκώντες τους μαρτυρικούς στεφάνους. Το αποτέλεσμα: εικοσιέξ Οσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Βέκκον, επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.

Τώρα :                                                                                                               

Και οι δέκα εννέα Ηγούμενοι του Αγίου Όρους  υποδέχονται στο Άγιον Όρος, συλλειτουργούν και μνημονεύουν τον αρχιαιρεσιάρχην λατινόφρονα  Πατριάρχην Κων/πόλεως,  κ. Βαρθολομαίον!...

. 

Δέηση Μνήμης για τον Στρατηγό Νικηταρά στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Δεν διεκδίκησε ποτέ αξιώματα και τιμές. Πάντοτε ταπεινός και μετριόφρων. Παρέμεινε μέχρι τέλους πιστός στις αρχές του και τους συμπατριώτες του.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Δέηση για τα 167 χρόνια από τον θάνατο του ήρωα του 1821, Στρατηγού Νικηταρά, τελέσθηκε την Κυριακή 9 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας. Η δέηση τελέσθηκε με πρωτοβουλία της Αδελφότητας Τουρκολεκαίων ο «Νικηταράς» και του Πολιτιστικού Συλλόγου Τουρκολεκαίων η «Ενότητα» και εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», του Ιερού Ναού.