πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Η ψυχή κατά τους Αγ. Πατέρες

Αγίας Θεοπρομήτορος Άννης παρακλητικός κανών

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Κοίμησις Αγ. Άννης, Ολυμπιάδος διακ. Ευπραξίας.

Ἡ Ἁγία Ἄννα, ἡ μητέρα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Λευί.

Ὁ πατέρας της, ποὺ ἦταν ἱερέας, ὀνομαζόταν Ματθᾶν καὶ ἡ μητέρα της Μαρία. Ἡ Ἄννα εἶχε καὶ δυὸ ἀδελφές, τὴν ὁμώνυμη μὲ τὴ μητέρα της Μαρία καὶ τὴ Σοβήν. Καὶ ἡ μὲν Μαρία εἶχε κόρη τὴ Σαλώμη, ἡ δὲ Σοβῆ τὴν Ἐλισάβετ. Καὶ ἡ Ἄννα τὴν Παρθένο Μαρία.

Ἡ Ἁγία  Ἄννα ἀξιώθηκε νὰ ἔχει τὴ μεγάλη τιμὴ καὶ εὐτυχία

Άγιος Φιλάρετος της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς.

Αὐτὸ τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἦταν ἰδίωμα τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες, στὴν ἐνάσκησι τοῦ ἐπαισχύντου ἐπαγγέλματός τους ἐνεδύοντο προκλητικὰ γιὰ νὰ προκαλέσουν αἰσθησιακὰ τοὺς ἄνδρες, ἔχει πλέον γίνει ἡ μόδα καὶ κανόνας ἀκόμη καὶ γιὰ σεμνές γυναίκες, οἱ ὁποῖες σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν λαμβάνουν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν τους τὸ νόημα καὶ τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς μόδας ποὺ τὶς ἐσκλάβωσε.῎Αν ἡ ἐλαχιστοποίησις τοῦ μάκρους τοῦ φορέματος ἤ ὁ ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν «γραμμῶν» τοῦ σώματος ἀντιτίθενται πρὸς τὴν σεμνότητα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει γενικὰ νὰ στολίζη τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες, τότε ἀκόμη πιὸ ἀκατάλληλη εἶναι ἡ ἐμφάνισίς τους μὲ τέτοιου εἴδους ἐνδυμασία στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο μακ. π. Αρσένιος Μπόκα ελέγχει τους Οικουμενιστές [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Εφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος»:":

Ξέρετε.. μοιάζουμε πολύ με τις δύο πόλεις που στο τέλος κάηκαν από πίσσα και θειάφι. Εννοώ τα Σόδομα και τα Γόμορρα. Εκεί κατοικούσε ως γνωστό ο Λώτ με τη γυναίκα και τις κόρες του. Ήταν ο μοναδικός που δεν είχε μολυνθεί, όλοι οι άλλοι ήταν μέσα στην αμαρτία. Καμμιά φορά παρατηρούμε, κι εγώ το κάνω, τόσο πολύ κόσμο να είναι εκτός εκκλησίας. Εκατομμύρια άλλοι να περνάνε καλά, να τους έρχονται όλα βολικά, η ζωή τους να κυλάει χωρίς ανατροπές και ήσυχα. Όλοι είναι μέσα στη χαρά, την αδιαφορία για το τί θα συμβεί στο μέλλον, το δικό τους τέλος. Και αναρωτιέμαι καμιά φορά, μα τι γίνεται εδώ; Σαν να μη συμβαίνει τίποτα, διασκεδάζουν-διασκορπίζονται μέσα στα ψέματα, στα είδωλα του κόσμου τούτου, τα προσκυνούν, και μεις άθελά μας το κάνουμε αυτό πολλές φορές, αγαπάμε ένα αντικείμενο υπέρμετρα, τοποθετούμε μέσα στη καρδιά μας πράγματα ανώφελα, ενώ εκεί δε πρέπει να μπαίνει τίποτε άλλο εκτός από το Χριστό! Αυτό είναι ένα είδος ειδωλολατρείας, δε χρειάζεται να λατρεύει κανείς ένα τοτέμ ας πούμε για να πούμε να αυτός είναι ειδωλολάτρης, ό,τι τοποθετούμε και βάζουμε μέσα στη καρδιά μας και αυτό εμποδίζει το Χριστό να έλθει, είναι είδωλο.. Τι θέλω να πω... αν και ένας Λώτ ήταν άμεμπτος ανάμεσα σε χιλιάδες άλλων ανθρώπων ο Θεός δε δίστασε, τους έκαψε όλους! Ακόμη και η γυναίκα του, μόνο που γύρισε, νοστάλγησε ή μάλλον επιθύμησε τα πράγματα του μολυσμένου χώρου έγινε στήλη άλατος! Οφείλουμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί, μας θέλει απόλυτα καθαρούς ο Θεός, χωρίς μολύσματα, και βεβαίως να τα δίνουμε όλα θυσία προς αυτόν. Αυτό το βλέπουμε και στο Λευιτικό, που είναι συμβολισμός θυσίας, ζητούσε τα πάντα να καίγονται, και τα εντόσθια των ζώων, νεφρούς, χολή κλπ. Τι σημαίνει αυτό, όλα όσα μολύνουν πρέπει να τα καίμε, να μη αφήνουμε τίποτα ακάθαρτο μέσα στη καρδιά μας, αν θέλουμε απάντηση από το Θεό. Τώρα πόσο εφικτό είναι αυτό, ο καθένας μας οφείλει να αγωνίζεται, κατά δύναμη, και να λέμε εκείνο του Αποστόλου Παύλου, πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ!

Εφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος»:

…Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έφθασε στο έσχατο σημείο του οικουμενιστικού συγκρητισμού και πρόσφερε στον διευθυντή της Κόκα-Κόλα το «Άγιο Κοράνι»! Αν το Άγιον Όρος διέκοπτε το μνημόσυνό του και η ιεραρχία της Ελλαδικής Εκκλησίας του διεμήνυε να παύση τους οικουμενιστικούς του διαλόγους με κάθε αιρετικό ή αλλόθρησκο, τότε είναι βέβαιο, ότι δεν θα τολμούσε να συνεχίση τη σημερινή του τακτική. Αντί τούτου όμως πολλοί Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας τον προσκαλούν στις Μητροπόλεις τους και μαζί με τους δημάρχους τον παρασημοφορούν και τον αποθεώνουν. Για ό,τι κάνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν είναι μόνον εκείνος υπεύθυνος: Είναι συνυπεύθυνοι και οι Επίσκοποι όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και μάλιστα της Ελλαδικής Εκκλησίας.  Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος έφερε τον Πάπα στην Ελλάδα. Αν μαζεύονταν έξω από την αρχιεπισκοπή μερικές, έστω, δεκάδες χιλιάδες πιστοί και αποδοκίμαζαν Πάπα και Αρχιεπίσκοπο, τι θα έκαναν αυτοί οι κύριοι; Αν τις επόμενες Κυριακές αποδοκίμαζε το εκκλησίασμα τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, ή θα αναγκαζόταν να παραιτηθή ή, τουλάχιστον, δεν θα τολμούσε να επισκεφθή αργότερα το Βατικανό. Γιατί συμβαίνουν αυτά; Διότι ο φύλαξ της Ορθοδοξίας πιστός λαός δεν αντιστέκεται. Αυτοί που αντιστέκονται είναι λίγοι. Οι πολλοί είναι αδιάφοροι ή έχουν εσφαλμένη ιδέα, ότι μόνον την ψυχή μας πρέπει να αγωνιζώμαστε να σώσωμε.

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

Ε ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Χριστίνης μεγαλομάρτυρος, Θεοφίλου Ζακύνθου.

Ἡ Ἁγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα, καταγόταν ἀπὸ τὴν Τύρο τῆς Συρίας.

Ἦταν κόρη στρατηγοῦ. Ὁ πατέρας της, τῆς ἔχτισε ἕναν πύργο καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ αὐτόν. Μάλιστα κατασκεύασε ἀγάλματα τῶν εἰδώλων καὶ τὴν διέταξε νὰ θυσιάσει σ' αὐτά. Ἐκείνη ὅμως τὰ ἔκανε ὅλα κομμάτια. Γιὰ αὐτές της τὶς πράξεις, ἡ Ἁγία ὑποβλήθηκε σὲ βασανιστήρια ἀπὸ τὸν ἴδιο της τὸν πατέρα καὶ μετὰ φυλακίστηκε. Στὴν φυλακὴ τὴν ἄφησαν νηστικὴ γιὰ νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν πείνα. Ὅμως, ἄγγελος Κυρίου τῆς πήγαινε τροφὴ καὶ τῆς θεραπεύτηκαν ὅλες οἱ πληγές της.

Μετὰ τὴν ἔριξαν στὴν θάλασσα,

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ : Ἡ ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου τό 1924, διέσπασε τήν λειτουργική ἑνότητα μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν

Ἡ ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου τό 1924 ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἦταν μονομερής καί πραξικοπηματική ἐνέργεια, γιατί δέν ἔγινε μέ πανορθόδοξη ἀπόφαση. Διέσπασε τήν λειτουργική ἑνότητα μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν καί προκάλεσε σχίσματα καί διαιρέσεις μεταξύ τῶν πιστῶν. Στήν ἀλλαγή συνήργησαν καί ὤθησαν ἑτερόδοξες «ὁμολογίες» καί μυστικές ἑταιρεῖες, μέσῳ τοῦ Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη. Ἦταν προσμονή ὅλων καί δέσμευση τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν ἡ μέλλουσα νά συνέλθει Σύνοδος νά συζητήσει καί νά ἐπιλύσει τό θέμα. Δυστυχῶς, κατά τήν μακρά προσυνοδική διαδικασία Παπικοί καί Προτεστάντες ἔθεσαν στούς Ὀρθοδόξους νέο θέμα, τόν «κοινό ἑορτασμό τοῦ Πάσχα», μέ συνέπεια νά στραφεῖ πρός τά ἐκεῖ τό ἐνδιαφέρον καί νά ἀτονήσει ἡ συζήτηση γιά τήν θεραπεία τοῦ τραύματος τῆς λειτουργικῆς ἑνότητος στόν ἑορτασμό τῶν ἀκινήτων ἑορτῶν, πού προκλήθηκε χωρίς λόγο καί ποιμαντική ἀνάγκη. Στήν τελική φάση τῆς Συνόδου καί χωρίς συνοδικές ἀποφάσεις τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν τό θέμα τοῦ Ἡμερολογίου ἀποσύρθηκε ἀπό τόν κατάλογο τῶν θεμάτων, ἐνῶ ἦταν τό κατ' ἐξοχήν ἐπεῖγον καί φλέγον θέμα. (Επιστολή Πατρ. Βουλγαρίας Αριθ. πρωτ. 487)

Απερίληπτος η δόξα. Αλλά βαρεία η ευθύνη.

Οι άνθρωποι, δεν είναι μοιραία όντα επί της γης. Δεν είναι ακατανόητον συνονθύλευμα σκοτεινών δυνάμεων. Δεν είναι αποίμαντος αγέλη περιέργων ζώων. Ούτε είδος μικράς αξίας. Είμεθα πλάσματα Θεού με υιοθεσίαν. Είμεθα λογικά ζώα με ηθικότητα. Ερχόμεθα ως χιόνες από τα υψηλά όρη της θείας επικρατείας. Καταβαίνομεν από την άϋλον Βασιλείαν του Θεού και σαρκούμεθα εις την γην. Είμεθα αντικείμενον της αγάπης Εκείνου, Όστις αγρυπνεί εφ’ ημών και θάλπει την ψυχήν μας, που είναι άϋλος. Είμεθα τα απλούστερα λογικά όντα, εφ’ όσον παραμένομεν εις την ηθικήν τάξιν μας. Αποτελούμεν μίαν θαυμασίαν πνευματικήν αρμονίαν. Με λογικότητα και ελευθερίαν μας κατεκόσμησεν. Μας προώρισεν εις ομοίωσίν Του. Άρρητος η τιμή. 

ΈΝΑ ΓΕΡΟΝΤΑ, ρώτησαν κάποτε οι Αδελφοί της σκήτης,

 αν πραγματικά ωφελούνται, εκείνοι που ζητούν από τούς άλλους να προσευχηθούν για χάρι τους.

- Πολύ ισχύει δέησις δικαίου, αποκρίθηκε ο Αββάς, πλην όμως "ενεργουμένη" (Ιακώβου:  ε’ 16). Βοηθουμένη, με άλλα λόγια, από τον ίδιο που ζητά την προσευχή. Σε τι να ωφελήσουν αι προσευχαί των αγίων, εκείνον, που θεληματικά παραμελεί την σωτηρίαν του;

Η κρίσις της Εκκλησίας -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Κρίσις της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας

Η κρίση, η οποία έχει εκσπάσει στους κόλπους της Εκκλησίας, είναι πρωτίστως κρίση της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας! Προτάσσεται βέβαια και προβάλλεται, κατά τις ημέρες αυτές, που οι αποκαλύψεις ποικίλων σκανδάλων συγκλονίζουν τις συνειδήσεις του πληρώματος της Εκκλησίας, ως κρίση, η διαφθορά, η οποία έχει εισδύσει στη ζωή και στον τρόπο λειτουργίας της Εκκλησίας. Αλλά το υπόβαθρο της διαφθοράς αυτής και η αδυναμία της διοικούσης Εκκλησίας να προχωρήσει σε ουσιαστική αυτοκάθαρση, έχουν το αρχικό τους αίτιο στην κρίση της επισκοπικής αυτοσυνειδησίας, η οποία δείχνει να είναι αποξενωμένη από τη συνεργία της με το Άγιο Πνεύμα, δηλ. από τη χάρη του συγκροτούντος τον θεσμό της Εκκλησίας Παρακλήτου Πνεύματος! Αλλά ποια είναι επιγραμματικά τα γεγονότα, που βεβαιώνουν την αποξένωση αυτή;                                                                     

Μεγάλυνον ψυχή μου !

ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016 – Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ -- «Τί ημίν και σοί, Ιησού, Υιέ του Θεού;»

Η ελευθερία σε θείες συχνότητες

Η εποχή μας σήμερα χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία του διαβόλου, η οποία εκφράζεται σε όλα σχεδόν τα επίπεδα του σύγχρονου τρόπου ζωής. Η επήρεια των δυνάμεων του κακού ξεπροβάλλει μέσα από τις ποικίλες δράσεις του ανθρώπου,  ο οποίος βιώνει την εκτροπή από την πορεία αγάπης και κοινωνίας του με τον Θεό, σε διαστάσεις που τον αφήνουν να αισθάνεται ως μια τραγική ύπαρξη. Σ’ αυτή, λοιπόν την φάση της τραγικότητάς του ανθρώπου, ο ευαγγελικός λόγος παρεμβάλλεται θεραπευτικά και το στηρίζει για να ξαναβρεί τον χαμένο αυθεντικό του εαυτό, ως «εικόνα του Θεού». Χαρακτηριστική είναι η διήγηση της περικοπής του ευαγγελίου, η οποία αναφέρεται στο περιστατικό της συνάντησης του Κυρίου με δύο δαιμονιζόμενους, οι οποίοι παρουσιάζονται να ζουν υπό την επήρεια των σατανικών δυνάμεων και να διαμένουν σε μνημεία, αποκομμένοι εντελώς από την κοινωνική πραγματικότητα, αλλά και από τους συνανθρώπους τους. Πραγματικά η κατάστασή τους, όπως την περιγράφει ο ιερός ευαγγελιστής, ήταν τραγική.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Ιεζεκιήλ προφ., Φωκά ιερομ., Πελαγίας Τήνου.

Ἔζησε στὰ χρόνια του Ναβουχοδονόσορα, κατὰ τὸν ἕκτο αἰώνα π.Χ. (κατ’ ἄλλους τὸ 477 π.Χ.). Ὁ πατέρας του ἦταν Ἱερέας καὶ ὀνομαζόταν Βουζί.

Ἡ ἀνατροφὴ τοῦ Ἰεζεκιὴλ ὑπῆρξε πολὺ ἐπιμελημένη, μέσα στὰπλαίσια τῶν αὐστηρῶν ἠθῶν τῆς πατροπαράδοτης θρησκείας.Ἦταν ἀμείλικτος ἐχθρὸς κάθε κακίας καὶ ἁμαρτίας καὶ ἤλεγχε μὲ θάρρος τοὺς ὑπερόπτες καὶ ἀλαζονικοὺς ἄρχοντες. Ὁ Ἰεζεκιὴλ ἦταν πολὺ ἀγαπητὸς στὸ λαὸ καὶ πολλοὶ προσέρχονταν σ’ αὐτόν, ἀκόμα καὶ πρεσβύτεροι Ἰουδαῖοι, γιὰ νὰ ζητήσουν τὶς συμβουλές του.

Τό Πατριαρχεῖον τῆς Μόσχας –εἴτε προφάσει, εἴτε ἀληθείᾳ– διέσωσε τό κῦρος τῆς Ὀρθοδοξίας! -- Η ΠΕΡΙΛΑΛΗΤΟΣ ΣΥΝΟ∆ΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ!

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Βολουδάκη

Ὁ Ὀρθόδοξος καί μέ Οἰκουμενικήν ἀποδοχήν ὁρισμός τῆς Ἀληθείας τῆς Πίστεως, ἀπό τόν ἅγιον Βικέντιον Λειρίνης, «ὅ,τι πάντοτε, ὅ,τι πανταχοῦ καί ὑπό πάντων ἐπιστεύθη», ἀπορρίπτει παντελῶς καί εἰς ὅλα τά ἐπίπεδα τήν Σύνοδον τῆς Κρήτης, τήν προεργασίαν της, τήν σύνθεσίν της, τά θέματά της καί, κυρίως, τάς ἀποφάσεις της!

Ἡ περιλάλητος Σύνοδος τῆς Κρήτης ἀπέθανε καί ἐτάφη. Ὅπως ἦσαν οἱ ἀρχές καί οἱ προϋποθέσεις της, ἔτσι, µέ µαθηµατική νοµοτέλεια διεξήχθησαν καί οἱ ἐργασίες της καί ἐξήχθησαν τά πορίσµατά της. Ἔτσι, ἀκριβῶς, ἐπισυνέβη καί ὁ θάνατος καί ὁ ἐνταφιασµός της. «Ἐκ τῆς γῆς» συνεκλήθη, «ἐκ τῆς γῆς ἐλά- λησε» καί εἰς «τήν γῆν ἀπελεύσατο». «Ὤδινε µῦν καί ἔτεκε µῦν». Ματαίως κάποιοι, πού ἐνόµισαν ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτή «ὤδινεν ὄρος», προσπαθοῦν νά σκυλεύσουν τό «ἐξαίσιον πτῶµα» της, γιά νά δρέψουν δάφνες Ὀρθοδόξου ὁµολογίας! Ματαίως κάποιοι, γιά δικούς τους λόγους προσπαθοῦν νά συσχετίσουν τήν Σύνοδο Φερράρας- Φλωρεντίας µέ τήν ἐκκλησιαστική τραγωδία τοῦ Κολυµπαρίου. Καί, τό ἀκόµη θλιβερώτερο, ὅτι βρίσκουν ἐπικροτητάς αὐτῶν τῶν συσχετισµῶν τους! Λίγοι, ἐκ τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, σοφώτεροι, περισσότερο νηφάλιοι καί ρεαλιστές, ἀρνήθηκαν νά µετάσχουν σέ ἕνα Συνοδικό “φιάσκο”, τό ὁποῖο καµµιά ἐκκλησιαστική καί πνευµατική ἀναγκαιότητα δέν ἐξυπηρετοῦσε καί κανένα ποι- µαντικό πρόβληµα δέν ἐπρόκειτο νά λύση, ἀφοῦ ἡ δηµιουργία καί ὄχι ἡ λύση τῶν προβληµάτων ἔχει ἐξασφαλίσει τήν παντο- δυναµία τοῦ ὑπαιτίου αὐτῆς τῆς Συνοδικῆς διοργανώσεως, Πα- τριάρχου τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Χρέος τῶν Πρεσβυτέρων ἡ ἐνηµέρωσις τῶν Ἐπισκόπων τους

 Παρ’ ὅτι ἄσηµος πρεσβύτερος τῆς Ἐκκλησίας, ἔχω µαζί µέ ὅλους τούς συµπρεσβυτέρους µου τήν ὁµαδική ἀλλά καί τήν προσωπική µου εὐθύνη νά ἐνηµερώνω τό Σῶµα τῶν Ἐπισκόπων µας, κυριώτατα δέ τόν Ἐπίσκοπόν µου, περί τοῦ ποιµνίου, πού µοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Θεός, ὅπως ἐπίσης, καί περί τῶν ἀποριῶν καί ἐνστάσεων αὐτοῦ καί νά µή ἀρκοῦµαι στήν προσαγωγή καί ἐπίθεση ἐπί τῶν ὤµων του, τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ὠµοφορίου, κατά τήν Μ. Εἴσοδον τῆς Θ. Λειτουργίας, ἐναργές, βεβαίως καί αὐτό σύµβολο τοῦ χρέους τῶν Πρεσβυτέρων νά δίδουν ἀναφορά στούς Ἐπισκόπους τους περί τοῦ τί φρονεῖ περί αὐτῶν τό ποίµνιό τους. Θεωρῶ χρέος µου, λοιπόν, νά θέσω τά ἐρωτήµατά µου ἀναµεµιγµένα µέ τίς ἀπορίες τῶν ἀνθρώπων πού µέ ἐµπιστεύονται, ὅπως καί τίς ἐνστάσεις µας ἔναντι µιᾶς Συνόδου, ἡ ὁποία ἀπό κάποιους –βιαστικά καί µέ συναισθηµατική φόρτιση– θεωρήθηκε «ὡς τό µεγαλύτερο ἐκκλησιαστικό γεγονός τῶν τελευταίων 1300 ἐτῶν»(!), ἐνῶ – ὅπως εἴµαστε ἀπολύτως βέβαιοι–

Ο π. Σάββας Λαυριώτης διακόπτει τη μνημόνευση του Πατριάρχη -- σχόλιο του Λ.Ν.

Από πολλά χρόνια θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, οι Αγιορείτες μοναχοί να έχουν προβεί στη διακοπή του μνημοσύνου του καταπροδίδοντος την Ορθοδοξία και αφορήτως προκαλούντος τον ορθοφρονούντα κλήρο και λαό πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου που στοιχεί, διά της υπ αυτού ακολουθούμενης πολιτικής στον κατ εξοχήν ευαίσθητο τομέα των διαχριστιανικών και διαθρησκειακών σχέσεων, στην ολέθρια γραμμή του "μεγάλου" Αθηναγόρα του οποίου το μνημόσυνο είχαν διακόψει οι πλείστες μονές του Αγίου Όρους ένεκα συγκεκριμένων, προδοτικών του πατρώου Δόγματος, δηλώσεων και εκδηλώσεών του.
Ας ελπίσουμε ότι πολλοί θα είναι στο εγγύς μέλλον οι εκπρόσωποι του Αγιωνύμου Όρους που θα συντονίσουν, εν προκειμένω, την πρακτική τους με αυτήν του αξιέπαινου ομολογητού π.Σάββα Λαυριώτη μιμούμενοι την επιλογή του τελευταίου.
Περιμένουμε, όμως, και από κάποιους, θεωρούμενους ως φιλοπαραδοσιακούς μητροπολίτες των λεγόμενων "Νέων Χωρών" (όρος εθνικά επικίνδυνος), να παύσουν τη μνημόνευση του ονόματος του ενός εκ των δύο "αρχιτεκτόνων" του "Κολυμβαρείου αίσχους", (ο έτερος "αρχιτέκτων" είναι ο γνωστός και μη εξαιρετέος "δεξιός βραχίων", μητροπολίτης άνευ ποιμνίου Ιωάννης Ζηζιούλας...), βαδίζοντας επί τα ίχνη των μακαριστών ιεραρχών Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου, Φλωρίνης Αυγουστίνου και Παραμυθίας Παύλου. Αρκετή ανοχή έχει επιδειχθεί σχετικώς...
Είναι πολύ πιθανό κάποιοι συμβιβασμένοι με τη μειοδοτική πολιτική του Βοσπόρου Αγιορείτες ηγούμενοι και ιερομόναχοι όχι μόνο να δυσφορήσουν με αφορμή την ομολογιακή αυτή ενέργεια του π.Σάββα αλλά και να προχωρήσουν στη λήψη μέτρων εναντίον του αντί να τον συγχαρούν και επαινέσουν για την ευαισθησία του περί την ακεραιότητα της πατρώας πίστεως που καταπροδόθηκε στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης.
Κάτι τέτοιο όμως, ουδόλως πρέπει να αποθαρρύνει εκείνους τους συμμοναστές του π.Σάββα που σκέπτονται και αυτοί να τον ακολουθήσουν στη διακοπή μνημοσύνου. Η εκκλησιαστική Ιστορία θα αναγράψει τα ονόματά τους με χρυσά γράμματα!
Λ.Ν.

Πρωτ. Νικόλαος Μανώλης, Οι Ορθόδοξες προϋποθέσεις των Συνόδων (π. Ιω. Ρωμανίδης) [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

 Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

Ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία! -- Του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθ. Α.Π.Θ.

Κάτι δεν πάει καλά κι «η βάρκα μας μπάζει νερά». Αυτή η διαπίστωση ενισχύεται από τα δύο γεγονότα, που συνέβησαν στα τέλη του περασμένου έτους. Τόσο η επίσκεψη του Πάπα στο Φανάρι και οι παρεπόμενες θριαμβολογίες των δημοσιογράφων ότι «ο πάπας θωρακίζει το Πατριαρχείο», όσο και η μετάβαση του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου στο Βατικανό και η ενθουσιώδης επιθυμία του «να βιώσωμεν την πλήρη ενότητα και να μεταλάβωμεν του σώματος και του αίματος του Κυρίου από του αυτού Ποτηριού της Ζωής», επισημαίνουν ένα σοβαρό, καυτό για τις μέρες μας Εκκλησιολογικό ερώτημα: Είναι Εκκλησία ο παπισμός;

Παρακολουθώντας τα δρώμενα με πόνο διαπιστώνει κανείς ότι ο οικουμενισμός έχει κάνει καλά τη δουλειά του.