ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015 – Γ ΛΟΥΚΑ --- «Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι»

Αναστάσιμα σαλπίσματα

Αναστάσιμα μηνύματα ελπίδας και χαράς, πηγάζουν από το θαύμα που ξεδιπλώνει μπροστά μας η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Πρόκειται για το θαυμαστό γεγονός της ανάστασης του γιου της χήρας Ναϊν, το οποίο βεβαιώνει ότι ο Ιησούς Χριστός νικά το θάνατο με τη δύναμη της αγάπης.

Η τραγική του όψη

Το γεγονός της ανάστασης του παιδιού της χήρας γυναίκας, δεν προσφέρεται μόνο ως ένα εντυπωσιακό γεγονός για να αποσπά το θαυμασμό μας, αλλά μάς παρακινεί να αντικρίσουμε εν Χριστώ το βαθύτερο νόημα του μυστηρίου του θανάτου και να εντρυφήσουμε σε αυτό.

Πραγματικά, σε ένα πρώτο στάδιο μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο Χριστός φανερώνει το θάνατο ως «παρά φύσιν» κατάσταση που εισήλθε στη ζωή του ανθρώπου με αιτία την αμαρτία. Ο βιολογικός θάνατος που σηματοδοτεί το τέλος της παρούσας ζωής, δεν μπορεί να θεωρείται ως μια φυσική κατάσταση. Ο Θεός δεν δημιούργησε τον άνθρωπο για να καταλήξει στον τάφο, αλλά «μένειν ηθέλησεν εν αφθαρσία». 

Η Παλαιά Διαθήκη επί του προκειμένου διαβεβαιώνει: «Ο Θεός έκτισε τον άνθρωπον επ αφθαρσία και εικόνα της ιδίας αϊδιότητος, φθόνω δε διαβόλου εισήλθεν θάνατος εις τον κόσμον». Και ο Απόστολος Παύλος από την πλευρά του τονίζει: «διά της αμαρτίας εισήλθεν ο θάνατος εις τον κόσμον».

Ο άνθρωπος θα μπορούσε να δεχθεί την κοινωνία της αγάπης του Θεού στην προοπτική της αθανασίας, έξω από την οποία κυριαρχεί ο θάνατος. Δυστυχώς όμως κινήθηκε προς την κατεύθυνση της εκτροπής της κυκλοφορίας της θεϊκής αγάπης, με την παράδοση του εαυτού του στην αμαρτία. Θέλησε να αυτονομηθεί από την αγάπη του Θεού και να στηριχθεί μόνο στις δικές του δυνάμεις. Έτσι, κλείστηκε ερμητικά στον εαυτό του, με εμφανή τα συμπτώματα του εγωισμού και της φιλαυτίας. Εξοβέλισε την παρουσία του Θεού από τη ζωή του. Στην κορυφαία έκφραση της τραγικότητάς του, στηρίχθηκε αποκλειστικά στις φυσικές και βιολογικές του δυνάμεις που από τη φύση τους μοιραία καταλήγουν στην φθορά και στον θάνατο. Προηγήθηκε, λοιπόν, ο «πνευματικός θάνατος», που επέρχεται από το χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεό και ακολούθησε ως τραγική συνέπεια ο «φυσικός θάνατος» που συνιστά το χωρισμό της ψυχής από το σώμα.

Η υπέρβαση του θανάτου

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, του οποίου τη μνήμη γιορτάζει σήμερα η Εκκλησία, στην περικοπή που ξεδιπλώνει ενώπιον μας ονομάζει τον Ιησού «Κύριον». Είναι πράγματι ο Εξουσιαστής της ζωής και του θανάτου. Η αναγκαιότητα να συνδέσει ο άνθρωπος τη ζωή του με την παρουσία του Κυρίου και ειδικότερα με το Σώμα Του που παρατείνεται στον αιώνα, πηγάζει και από την έμφυτη επιθυμία του για να εγκολπωθεί την αιώνια ζωή. Σε αυτήν ακριβώς την προοπτική, η ζωή του καταξιώνεται και αποκτά νόημα, πέραν της τραγικότητας του θανάτου στις κορυφογραμμές της αιωνιότητας.

Αγαπητοί αδελφοί, η σημερινή ευαγγελική περικοπή που ξεδιπλώνει τη θαυματουργή ανάσταση του παιδιού από τον Χριστό, μας καλεί να αντικρίσουμε τη δυναμική της αιώνιας ζωής που αποκαλύπτεται στο παρόν ως κοινωνία αγάπης με τον Θεό. Στην κορύφωση αυτής της κοινωνίας και στην πιο εμπειρική της μορφή, ο Χριστός μας προσκαλεί στο Ευχαριστιακό Δείπνο, στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Η συμμετοχή στο Δείπνο αυτό, μάς καθιστά από τώρα κοινωνούς της αιώνιας ζωής και δέκτες των πιο αναστάσιμων και ελπιδοφόρων μηνυμάτων. Ας ανταποκριθούμε, λοιπόν, στη μεγάλη αυτή προσφορά της αγάπης του Κυρίου μας, μέσα από τη δυναμική της οποίας ο άνθρωπος καταξιώνεται σε σωτήριες και αναστάσιμες προοπτικές, όπως ο νέος της περικοπής, ο οποίος άκουσε το «νεανίσκε, σοί λέγω, εγέρθητι».

Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Λουκά Ευαγγελιστού, Μαρίνου μάρτυρος.

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ἦταν γιατρὸς στὸ ἐπάγγελμα, ὅμως γνώριζε πολὺ καλὰ τὴ ζωγραφικὴ τέχνη. Μάλιστα σὲ αὐτὸν ἀποδίδονται οἱ πρῶτες εἰκόνες τῆς Θεοτόκου μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ βρέφος στὴν ἀγκαλιά της, καθὼς καὶ αὐτὲς τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου.

Στὴν χριστιανικὴ πίστη κατηχήθηκε ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἔκτοτε ἀφοσιώθηκε στὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Περιόδευσε στὴ Δαλματία, Ἰταλία, Βοιωτία κ.ἄ.

Συνέγραψε τὸ τρίτο κατὰ σειρὰ Εὐαγγέλιο τῆς Καινῆς Διαθήκης, καθὼς καὶ τὶς πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ἀναπαύθηκε εἰρηνικὰ σὲ ἡλικία 80 ἐτῶν.

Ἀργότερα ὁ γιὸς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ Κωνστάντιος διέταξε νὰ μεταφερθεῖ τὸ λείψανο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ νὰ τοποθετηθεῖ κάτω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ Ἱ. Ν. τῶν Ἀγ. Ἀποστόλων, μαζὶ μὲ τὰ λείψανα τῶν Ἀποστόλων Ἀνδρέου καὶ Τιμοθέου.

Με ποια δύναμη οι αιρετικοί θαυματουργούν και προφητεύουν; (Αγ. Αναστάσιος Σιναΐτης, Επίσκοπος Θεουπόλεως Αντιοχείας)

http://xristianorthodoxipisti.blogspot.ca/2015/10/blog-post_17.html#more

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ 20η

Με ποια δύναμη αυτοί που πιστεύουν και κάνουν τα αντίθετα, πολλές φορές προφητεύουν και θαυματουργούν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Τα διάφορα σημεία και θαύματα και οι προφητείες πολλές φορές γίνονται και από ανάξιους, σύμφωνα με κάποια ανάγκη ή οικονομία, όπως συνέβη με τον Βαρλαάμ και την εγγαστρίμυθο. Και αλλού, οι  απόστολοι, όταν βρήκαν κάποιον άπιστο, «ο οποίος έδιωχνε δαιμόνια με το όνομα του Χριστού», και τον εμπόδισαν και το ανάφεραν στον Χρι­στό, ο Χριστός τους είπε «Μη τον εμποδίζετε, γιατί όποιος δεν είναι ενα­ντίον σας, είναι με το μέρος σας».

Επομένως, όταν δης να γίνεται ένα θαύμα και από αιρετικούς και από άπιστους, να μην απορήσεις ούτε να μετακινηθείς από την ορθόδοξη πίστη.

Συνέντευξη με τον πατέρα Ιερώνυμο, πρώην αρμένιος ιερέας, βαπτισμένος στην Ορθόδοξη Εκκλησία

Ευχαριστούμε τον αδελφό μας Ιουστίνο γι΄ αυτό το βίντεο.

Βόμβα Μιχαλολιάκου: «Ζητούν να προτείνουμε ονομασία για τα Σκόπια»

Βόμβα έριξε ο Νίκος Μιχαλολιάκος χθες στη Βουλή για το θέμα των Σκοπίων. Ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής αποκάλυψε ότι ζητήθηκε από το ΥΠΕΞ μέσω επίσημης επιστολής απ' όλα τα κόμματα να προτείνουν ονόματα για τα Σκόπια. Παρότι ο κ. Μιχαλολιάκος αναφέρθηκε στο θέμα με επικριτική διάθεση, είναι σημαντικό ότι γι' αυτό το τόσο κρίσιμο ζήτημα ο κ. Κοτζιάς, αντί να προχωρήσει σε «μονομερείς ενέργειες» ανοίγει τον διάλογο με τα κόμματα και μάλιστα χωρίς κανέναν αποκλεισμό. Παράλληλα το κάνει με θεσμικό τρόπο δείχνοντας τη διάθεση συνεννόησης όλου του πολιτικού κόσμου.

«Στο πλαίσιο αυτό και σε συνέχεια της ανταλλαγής απόψεων που είχαμε με τους εκπροσώπους των κομμάτων στην τελευταία συνεδρίαση του ΕΣΕΠ, θα παρακαλούσα να μου γνωρίσετε τις απόψεις του κόμματός σας επί συγκεκριμένων ονομάτων, τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αποδεκτά, καθώς και επί λοιπών ζητημάτων τα οποία κρίνονται, από πλευράς σας, σημαντικά» αναφέρει το σχετικό έγγραφο, το οποίο υπογράφεται από τον κ. Κοτζιά.

Από την πλευρά του πάντως ο κ. Μιχαλολιάκος, αφού προχώρησε στη σχετική καταγγελία, ξεκαθάρισε: «Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας. Ούτε σύνθετο ούτε παράγωγο ούτε τίποτα. Αν η κυβέρνηση αποφασίσει να πάει σε μια τέτοια λύση, θα έχει μαζί της τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, αλλά θα έχει απέναντί της την πλειοψηφία του λαού». Παράλληλα, ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής τόνισε: «Στη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ συμφωνήθηκε η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Γι΄ αυτόν τον λόγο και ο υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς απέστειλε επιστολή ζητώντας να μάθει τις απόψεις των κομμάτων επί συγκεκριμένων ονομάτων».

Ἡ κοινωνικοπολιτικὴ μαρτυρία τῆς Ἐνορίας* --- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου ∆. Μεταλληνοῦ

ΜΕ ΤΟ κείµενο αὐτὸ θὰ ἐπιχειρηθεῖ ἡ θεώρηση τῆς κοινωνικῆς συγκρότησης τῆς ἀρχαίας ἐκκλησιαστικῆς Ἐνορίας γιὰ τὴν κατάδειξη τῆς σηµασίας της ὡς κοινωνικοῦ προτύπου (Modelo) γιὰ τὴν Ἐκκλησία σήµερα, ἀλλὰ καὶ τὸν κόσµο.

1. Ἐκκλησιολογικὴ καὶ Χριστοκεντρικὴ ὁριοθέτηση                                                  Στήν ἐκκλησιαστική πραγµατικότητα ἡ µικρότερη ἑνότητα, ὁ πυρήνας τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ Ἐνορία.1 Ὡς εὐχαριστιακήσύναξις τῶν πιστῶν ἐµφανίζεται ἡ (κάθε) Ἐνορία, σέ συνάρτηση βέβαια µέ τήν Ἐπισκοπή, στήν ὁποία ὀργανικά ἀνήκει, ὡς «ἡκαθολική ἐκκλησία» (=Ἡ Ἐκκλησία) στόν συγκεκριµένο τόπο καί χρόνο. Ὁ πιστός ζεῖ τό µυστήριον τῆς Ἐκκλησίας στήν ζωή καί πράξη τῆς Ἐνορίας του, στὴν ὁποία ἐντάσσεται µέ τό βάπτισµά του καί µέσα στήν ὁποία, ἀγωνιζόµενος καί ἁγιαζόµενος, ἑνώνεται µέ τόν Χριστό καί τούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς του, πραγµατοποιώντας συνεχῶς τήν ἐν Χριστῷ ὕπαρξή του, τὴν ἐκκλησιαστικότητά του. Ὁ λόγος, συνεπῶς, γιά τήν Ἐνορία καί τήν ζωή της εἶναι στὴν οὐσία λόγος γιά τήν ἲδια τήν Ἐκκλησία καί τήν παρουσία της στόν κόσµο. Ἱστορικὰ ἐµφανίζεται ἡ Ἐκκλησία ὡς µία συγκεκριµένη ἐν τόπῳ πραγµατικότητα, ὡς ἐν τόπῳ καὶ χρόνῳ κοινωνία, ὁρατὴ καὶ περιγραπτὴ κατὰ τὴν ἀνθρώπινη πλευρά της. Ὅπου καὶ ὅταν τελεῖται ἡ Θεία Εὐχαριστία, συγκεκριµενοποιεῖται αἰσθητὰ ἡ παρουσία τῆς Ἐκκλησίας ὡς κοινωνίας.2 Ἡ Θεία Εὐχαριστία, ἄλλωστε, εἶναι τὸ ἐπίκεντρο τῆς ζωῆς της, γιατί κλείνει µέσα της ὅλη τὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐπεκτείνεται καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Θεία Εὐχαριστία ὡς «λειτουργία µετὰ τὴν λειτουργία», συνεχιζόµενη δηλαδὴ στὴν ζωή τῶν πιστῶν Λειτουργία.3 

Ύμνοι εις την Θεοτόκον Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Ωσηέ προφήτη, Ανδρέου οσιομάρτυρος, 20 ιατρών αναργύρων.

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμῶθ τῆς φυλῆς Ἰσάχαρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰώνα π.Χ., ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β’. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες.

Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι’ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοὶ του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸν Σωτήρα Χριστό.

Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ’ 3), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσω τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε».

Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαια ψυχή του.

Στον Πειραιά για δέκα ημέρες η εικόνα της Παναγίας της Έλωνας

16.10.2015

Η εικόνα της Παναγίας της Έλωνας, θα μεταφερθεί στον Πειραιά από το μοναστήρι της στον Κοσμά Κυνουρίας, και θα παραμείνει για δέκα ημέρες στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου για να δεχθεί την προσκύνηση των πιστών.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΙΖ΄ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2015», η εικόνα της Παναγίας της Έλωνας, που αναγνωρίζεται από τους πιστούς ως θαυματουργή, θα μεταφερθεί την προσεχή Κυριακή στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου του Δήμου Πειραιώς, με τη συνοδεία του σεβασμιότατου μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρου.
Η υποδοχή της ιεράς εικόνας της Βρεφοκρατούσας, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 18 Οκτωβρίου στις 6.00 το απόγευμα, στη συμβολή των οδών Αγίου Δημητρίου και Έβρου στον Πειραιά, από τον σεβασμιότατο μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Καθημερινά στις 11.30 το πρωί και το απόγευμα μετά τον εσπερινό, θα τελείται η παράκληση ενώπιον της εικόνας της Παναγίας της Έλωνας και η εικόνα θα παραμείνει στον ναό σε ειδικό χώρο για ασπασμό από τους πιστούς, μέχρι το μεσημέρι της Τετάρτης 28 Οκτωβρίου, όπου στις 13.00 θα τελεστεί παράκληση στην Παναγία. Αμέσως μετά, η εικόνα θα αναχωρήσει για να επιστρέψει στο μοναστήρι της, στην καρδιά του Πάρνωνα.

http://www.dimokratianews.gr/

Ο Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Απάνθρωποι εγκληματίες οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών!

Διὰ τὸν Εἰρηναῖον

Τὸ δεύτερο αἴτιο τῆς ἀποτυχίας τῆς Συνάξεως εἶναι τὸ ΜΕΓΑΛΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ  ΒΑΡΥΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥΣ, ἤτοι ἡ ἀδιαφορία των καὶ ἡ σιωπή των γιὰ Τὸν σιδερόφρακτα φυλακισμένο καὶ σὲ πλήρη ἀπομόνωση τηρούμενο καὶ φρουρούμενο πρώην Πατριάρχη τῶν Ἱεροσολύμων κ. Εἰρηναῖο! Κατὰ τὴν ταπεινή μας γνώμη, ἡ προσεχὴς Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχει καὶ γιὰ τὸν πρόσθετο τοῦτο λόγο, διότι δὲν θὰ ἔχει τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ Οἱ ἑκασταχοῦ Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι εἶναι συνένοχοι σὲ ἕνα ἀπάνθρωπο ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον συντελεῖται στὸ Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων: Ἐθελοτυφλοῦν καὶ σιωποῦν μπροστὰ σὲ μία ἀπάνθρωπη συμπεριφορά, σὲ   μία ἀχαρακτήριστη ἀδικία, σὲ μία πρωτοφανῆ σκληρότητα ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, τὴν  ὁποίαν –δυστυχῶς- ἔχει ἐπικυρώσει ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαῖος! Μὲ τὴ σιωπή τους ἔχουν ἤδη καταστῆ συνυπεύθυνοι καὶ συνένοχοι στὸ  ἔγκλημα τῶν Ἱεροσολύμων! Πῶς λοιπὸν τὸ Πανάγιον Πνεῦμα νὰ ἐπισκιάσει μὲ τὴν Χάρη Του σὲ μία Σύνοδο, ἡ ὁποία κλείνει τὰ μάτια της σὲ ἕνα ἀπάνθρωπο ἔγκλημα; Ἐκεῖ κάτω στὰ Ἱεροσόλυμα, παρὰ τὰ ψέμματα, ποὺ κυκλοφοροῦν ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς σημερινῆς Διοικήσεως τοῦ παλαιφάτου τούτου Πατριαρχείου, ὁ Πατριάρχης κ. Εἰρηναῖος ἐπὶ ἕξη τώρα χρόνια (ἀπὸ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2008) εὑρίσκεται ἔγκλειστος στὸ Διαμέρισμά του, ποὺ ἀποτελεῖ μέρος τοῦ Πατριαρχικοῦ κτιριακοῦ Συγκροτήματος! Δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται ἡ ἐπικοινωνία μὲ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα Τὸν σέβονται, Τὸν τιμοῦν καὶ Τὸν συμπονοῦν! Τρέφεται ἀπὸ φαγητό, ποὺ τοῦ προσφέρουν μερικοὶ χριστιανοὶ καὶ τὸ ὁποῖο δέχεται μὲ ἕνα καλάθι, τὸ ὁποῖον ὁ Μακαριώτατος κ. Εἰρηναῖος κρεμάει ἀπὸ τὸ παράθυρό του! Δὲν ἔχει ἰατρικὴ φροντίδα! Δὲν ἔχει κάποια ἀνθρώπινη παρηγοριά. ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ! Ἔτσι τὸν θέλει ἡ διάδοχος κατάσταση! Ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν ἐντελῶς αὐθαίρετα! Δὲν ὑπάρχει κάποια Δικαστικὴ Ἀπόφαση εἴτε τῶν ἐκκλησιαστικῶν, εἴτε τῶν πολιτικῶν Δικαστηρίων! Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζει ἡ Πανορθόδοξος Κοινότης! Ἄλλωστε κι ἐμεῖς μὲ ἀναφορά μας τὰ ἔχουμε γνωστοποιήσει ἐγκαίρως στοὺς Προκαθημένους ὅλης τῆς    Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ζητώντας νὰ λάβουν θέση! Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζει πολὺ καλὰ καὶ ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαῖος! Ὅσοι λοιπόν γνωρίζουν τὸ πρόβλημα καὶ κλείνουν τὰ μάτια τους καὶ τὸ στόμα τους στὸ δράμα ἑνὸς πρώην Πατριάρχου, ὁ Ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι Ἀδελφός τους, πρέπει νὰ θεωροῦνται συναυτουργοὶ σὲ ἕνα ἀποτρόπαιο ἔγκλημα!

Περὶ Ἁγίου Πνεύματος

Ἄρα τὸ Πανάγιον Πνεῦμα δὲν πρόκειται νὰ ἐπισκιάσει μὲ τὴ Χάρη Του μία Σύνοδο εἴτε αὐτουργῶν εἴτε συναυτουργῶν εἴτε καὶ παθητικῶς ἀτενιζόντων τὸ ἀπάνθρωπο αὐτὸ ἔγκλημα! Ἕνας ἅγιος Πατριάρχης, ἕνας ἔντιμος Διαχειριστὴς τῶν πραγμάτων τοῦ Θρόνου τῶν Ἱεροσολύμων, ἕνας Μάρτυς τῆς Ἐκκλησίας ἀργοπεθαίνει ἐκεῖ κάτω στὴν Ἁγία Γῆ! Εἶναι ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΕΣΑ Σ᾽ ΕΝΑ ΤΑΦΟ! Ὥστε λοιπὸν καὶ γιὰ τὸν πρόσθετο αὐτὸ λόγο ἡ Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῆς Ὀρθοδοξίας θὰ ἀποτύχει! Μόνον σκανδαλισμὸ τῶν συνειδήσεων θὰ ἐπιφέρει! Ἐκτὸς ἐὰν ἡ Σύναξη τῶν Προκαθημένων ἀπαιτήσει ἀπὸ τὸν παρόντα στὴ Σύνοδο Πατριάρχη τῶν Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλο (κατὰ τὸ «ἐδῶ καὶ τώρα») νὰ ἐλευθερώσει ΑΜΕΣΩΣ τὸν ἔγκλειστο Πατριάρχη καὶ Γέροντά του κ. Εἰρηναῖο καὶ νὰ τὸν   ἀποκαταστήσει στὴν Ἀρχιερατική του ἀξία ὡς πρ. Πατριάρχην Ἱεροσολύμων. ΑΜΗΝ!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο Άγιος Σπυρίδων και τα άλογα

«Τελικὰ τί θὰ γίνη μὲ τὶς νέες χῶρες Ἅγιοι Πατέρες;» --- Γράφει ὁ Πρεσβύτερος Εὐστάθιος Κολλᾶς, Ὀρθόδοξος Θεολόγος - Ἐκκλησιαστικὸς Συνήγορος

Τελικὰ τί θὰ γίνει µὲ τὶς νέες χῶρες Ἅγιοι Πατέρες; Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες ὠρύονται!!! «Εἴ τις βα- σιλικῆς ἐξουσίας ἐκαινίσθη πόλις, ἢ αὖθις καινισθείη, τοῖς βασιλικοῖς καὶ δηµοσίοις τύποις, καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγµάτων ἡ τάξις ἀκολουθείτω». (Καν. 38ος Πενθέκτης Οἰκ. Συν.). Ἀλή- θεια, τί θὰ γίνει, ἅγιοι πατέρες, µὲ τὶς ἀµφισβητούµενες, Ἐκκλησιαστικὰ καὶ Ἐθνικά, κακῶς - κάκιστα, ἀναφερόµενες νέες χῶρες; Θὰ τὶς ἀφήσουµε εἰσέτι ἀµφισβητούµενες, µέχρι ποὺ νὰ τὶς χάσουµε τελικά, καὶ νὰ περιορίσουµε τὴν ἔνδοξη Χώρα µας στὰ ὅρια ποὺ ἀπαιτεῖ τὸ ἀνθελληνικὸ καὶ αἱρετίζον Φανάρι;  Ὀφείλετε, νὰ τὸ προσέξετε πολὺ τὸ µεῖζον αὐτὸ Ἐκκλησιαστικὸ καὶ Ἐθνικὸ θέµα. Οἱ Οἰκουµενικοὶ Θεῖοι καὶ Ἱεροὶ Κανόνες, ἅγιοι πατέρες, εἶναι λίαν σαφεῖς καὶ κατηγορηµατικοί, ὅτι «τοῖς πολιτικοῖς καὶ δηµοσίοις τύποις, καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν παροικιῶν ἡ τάξις ἀκολουθείτω» (Καν. 17ος ∆´ Οἰκ. Συν.). Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες δὲν ὁρί- ζουν ποσῶς, ὅτι πρέπει νὰ ζητηθεῖ ἡ ὑπαγωγή τους σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις. Ὄχι, γιατί ἡ ὑπαγωγή τους αὐτὴ εἶναι δεδοµένη, «...καὶ µηδὲν µετέχειν ἐπ’ αὐταῖς τοὺς πρώην µητροπολίτας, διαλαµβάνει καὶ ταῦτα ρητῶς... κἂν τῇ παροικίᾳ ἐπισκόπου µᾶλλον ἐγγίζη, οὐ ἐκδικήσει ταύτην, ἀλλὰ τοῖς πολιτικοῖς καὶ δηµοσίοις τύποις ἐπακολουθήσει καὶ ἡ τοιαύτη πόλις... µονονουχὶ τοῦτο τῶν Πατέρων λεγόντων, ὅτι ἐπὶ τῇ βασιλικῇ ἐξουσίᾳ ἀντιπίπτειν οὐ δυνάµεθα», (Σύνταγµα Θείων καὶ Ἱερῶν Κανόνων, Γ. Ράλλη - Μ. Ποτλῆ, τόµος Β', σελίδα 392- 395, σχόλια Βυζαντινῶν Κανονολόγων, Ζωναρᾶ - Βαλσαµῶνος - Ἀριστηνοῦ). Τοῦτο σηµαίνει, ξεκάθαρα, ἅγιοι πατέρες, ὅτι τὸ ὑπονοµεῦον, (ὡς φαίνεται;) τὴν Ὀρθόδοξη Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία µας, καὶ τὴν Χώρα µας Φανάρι, δὲν δικαιοῦται ποσῶς νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ἔχει δικαιώµατα ἐπὶ τῶν Ἐπαρχιῶν Μακεδονίας, ∆υτικῆς Θράκης καὶ ἐκεῖθεν, στηριζόµενο στὴν ἀντὶ/Κανονική, καὶ Ἐκκλησιαστικὰ καὶ Ἐθνικὰ ἐντελῶς ἀνυπόληπτη Πράξη τοῦ 1928. Τοῦτο ἀποδεικνύει ἡ  ἄµεση ἀπόφαση τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐπὶ  Ἀρχιεπισκόπου Χρυσ. Παπαδοπούλου, ὅταν ἔλαβε γνώση τῆς ἀπαράδεκτης Πράξης τοῦ ἀδίστακτου Φαναρίου, ὅτι «οἱ Μη- τροπολίτες Μακεδονίας - Θράκης οὐδεµία σχέση νὰ ἔχουν µὲ τὸ Φανάρι». Συνεπῶς, ἅγιοι πατέρες, πρέπει νὰ ἐφαρµόσετε, ἐδῶ καὶ τώρα, τὴν ἀπόφαση αὐτή, ποὺ ἐκδόθηκε ἅµα τῇ λήψει τῆς ἀπαράδεκτης Πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928, γεγονὸς ποὺ σηµαίνει ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ µόνη θέση τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας µας, καὶ τῆς Χώρας µας, καὶ τοῦτο νὰ γίνει τώρα, πρὶν εἶναι ἀργὰ καὶ κλάψουµε στὸ αἷµα...

"Ο.Τ"

Οἱ δύο ἀντίπαλοι κόσμοι -- Τοῦ Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδη (†)

∆υσυπόστατος πλάστηκε ὁ ἄνθρωπος, µὲ σῶµα καὶ ψυχή. Κι ὅπως ὑγιαίνει τὸ σῶµα, ὑγιαίνει καὶ ἡ ψυχή. Κι ὅπως ἀρρωσταίνει τὸ σῶµα, ἀρρωσταίνει καὶ ἡ ψυχή. Ὁ ἄνθρωπος - κάθε ἄνθρωπος - κουβαλάει στὴν ὕπαρξή του καὶ τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό. Οἱ χριστιανοί, αὐτὸ τὸ κακό, τὸ λένε «προπατορικὸ» ἁµάρτηµα,τὸ ὁποῖο ἄλλωστε, ἐξαφανίζεται µὲ τὸ ἅγιο Βάπτισµα, ἐνῷ παραµένει µόνο ἡ κλίση καὶ ἡ ροπὴ πρὸς τὸ κακό, ἡ ὁποία τότε µόνο λογίζεται ἁµαρτία, ἐὰν ὁ ἄνθρωπος κάµει τὰ θελήµατά της. Ὁ ὅσιος Ἠλίας ὁ Πρωτοπρεσβύτερος στὴ Φιλοκαλία, γράφει, ὅτι: «Ἄλλα τὰ σωµατικὰ πάθη καὶ ἄλλα τὰ ψυχικά. Ἀλλὰ τὰ κατὰ φύσιν καὶ ἄλλα τὰ παρὰ φύσιν». Αὐτοὶ εἶναι οἱ δυὸ αἰώνιοι ἀντίπαλοι: «Τὰ κατὰ φύσιν πάθη, καὶ τὰ παρὰ φύσιν πάθη». Θ᾽ ἀναρωτιέστε: Ποιὰ ἡ διαφορὰ τῶν δύο; Ἁπλὴ ἡ ἀπάντηση: ∆ιότι τὰ πρῶτα εἶναι ἀκατηγόρητα, ἐνῷ τὰ δεύτερα εἶναι ἔνοχα καὶ ἁµαρτωλά. Καὶ γιατί, πάλι; ∆ιότι τὰ «φυσικὰ»- καθὼς τὸ λέει καὶ ἡ λέξη, ἀνήκουν στὴ φυσιολογικὴ ζωή τοῦ ἀνθρώπου (τροφή, νερό, ὕπνος, ἐργασία, καθαριότητα σώµατος κ.ἄ...). Ἐνῷ τὰ «παρὰ φύσιν», ἀποτελοῦν παραβίαση τῆς φύσης καὶ τῆς ἀνθρώπινης φυσιολογίας. Γι' αὐτοὺς τοὺς δυὸ ἀντίπαλους, γράφει ὁ µέγας ἀπόστολος Παῦλος τὰ ἑξῆς: "Συνήδοµαι τῷ νόµῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον, βλέπω δὲ ἕτερον νόµον ἐν τοῖς µέλεσί µου ἀντιστρατευόµενον τῷ νόµῳ τοῦ νοός µου καὶ αἰχµαλωτίζοντά µε ἐν τῷ νόµῳ τῆς ἁµαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς µέλεσί µου» (Ρωµ. Ζ΄22-23). Καί: «Ἀποθέσθαι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον... καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα» (Ἐφ. ∆΄22-24). Κάθε χριστιανός, κατὰ τὸν ἀπόστολο τοῦ Χριστοῦ, καλεῖται νὰ ξεντυθεῖ καὶ ἀποβάλει τὸν «παλαιὸν ἄνθρωπον» ἀπ᾽ τὸ ἐσωτερικὸ τῆς καρδιᾶς του, καὶ νὰ ντυθεῖ τὸν «καινόν, τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα». Αὐτός, ἄλλωστε, δὲν εἶναι καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς µας;  Ὅπως ἕνα σπίτι, ὅσο παραµένει  λερωµένο καὶ βρώµικο καὶ ἀκατάστατο, δὲ µπορεῖ νὰ κατοικηθεῖ, κατὰ παρόµοιο τρόπο καὶ ὁ Κύριος καὶ Νυµφίος Χριστὸς δὲν τὸ καταδέχεται. Καὶ βέβαια, οἱ «δυὸ ἀντίπαλοι κόσµοι» δὲ συναγωνίζονται µονάχα µέσα µας, ἀλλὰ καὶ γύρω µας. Ἰδιαίτερα οἱ ∆υτικὲς χῶρες µὲ τὶς λεγόµενες, κατ᾽ εὐφηµισµόν, «ἐκκλησίες» τους, πάλιωσαν, διαστράφηκαν, ἀσώτεψαν, καὶ κατάντησαν οἱ ἔκφυλοι καὶ ἀντίχριστοι τοῦ ὑπόλοιπου κόσµου. Προσοχή! Στόχος µας: «Στεριωµένοι στὸ βράχο τῆς Πίστης».

"Ο.Τ"

Η Εξομολόγηση εξαφανίζει κάθε αμαρτία.--- Του ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ.

Να θυμάστε την αμαρτωλότητά σας και να θεωρείτε τον εαυτό σας άξιο της κολάσεως. Και ο απόστολος Παύλος ποτέ δεν ξεχνούσε πως ήταν πρώτα διώκτης της Εκκλησίας, μολονότι υστέρα οι απερίγραπτοι κόποι του γι΄ αυτήν μπορούσαν να εξαλείψουν τις αμαρτίες δέκα διωκτών. Ενώ όμως από το ένα μέρος δήλωνε, «ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι έδιωξα την εκκλησίαν του Θεού» (Α’ Κορ. 15:9), από το άλλο μέρος δεν α...πελπιζόταν για τη σωτηρία του. Με βέβαιη ελπίδα έγραφε: «Απόκειται μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος» (Β’ Τιμ. 4:8). «Την επιθυμίαν έχω εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι» (Φιλιπ. 1:23).
Μιμηθείτε τον απόστολο. Αμάρτημα εξομολογημένο και μισημένο σβήνεται από το βιβλίο της δικαιοσύνης του Θεού. Έτσι, δεν θα καταλογιστεί στην τελική Κρίση. Αυτό έχοντας στο νου μας, ας φρονηματίζουμε πάντα τη ψυχή μας με την ελπίδα της σωτηρίας, διατηρώντας όμως αμείωτο μέσα μας το αίσθημα της αμαρτωλότητος. Ο Χριστός, με τη σταυρική του θυσία, έσκισε το χρεόγραφο όλων των ανομιών μας. Από μας ζητάει ζωντανή πίστη, ειλικρινή Εξομολόγηση, αγώνα εναντίον της αμαρτίας και μίσος για το κακό.

ΕΞ ΕΣΠΕΡΙΑΣ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Ανέγνωσα εις τον «Τύπον» τας απαντήσεις εις τα τρία άρθρα του Καθηγητού κ. Αλιβιζάτου. Ησθάνθην ικανοποίησιν και ανακούφισιν, διότι ητοίμαζα απάντησιν. Δυστυχώς δεν είναι η εξαίρεσις ο κ. Καθηγητής φρονών τόσον φιλελεύθερα. Το σύνολον σχεδόν των καθηγητών των δύο δυσμοίρων Θεολογικών Σχολών των Πανεπιστημίων μας έτσι φρονούν. Όλαι αι επί μέρους επιστήμαι έχουν κάποιαν συνέπειαν. Οι θεραπεύοντες τας διαφόρους επιστήμας μεταβαίνουν εις Ευρώπην και Αμερικήν δια την καλυτέραν συγκρότησίν των και καλώς ποιούν. Αλλ’ οι Θεολόγοι μας τι θέλουν εις τα Καθολικά και Προτεσταντικά Πανεπιστήμια; Τι θα μάθουν εις αυτά οι Ορθόδοξοι Καθηγηταί; Ιδού αι συνέπειαι της ασυνεπείας. Συνήθως λέγουν ότι μανθάνουν τας θεολογίας των Προτεσταντών και των Καθολικών ως και τον τρόπον σκέψεως, δια να δύνανται να γνωρίζουν σαφέστερον τας διαφοράς μας. Και εντεύθεν να αγαπούν περισσότερον την Ορθοδοξίαν και να την προστατεύουν. Δυστυχώς, όμως, δεν συμβαίνει αυτό. Ίσως η πρόθεσις να είναι καλή. Και είναι καλή. Αλλά δεν δύναται η πρόθεσις να γίνη πραγματικότης. Διότι εισέρχονται εις κλίματα επικίνδυνα χωρίς τα απαραίτητα μέσα αυτοπροστασίας. Πώς να προστατεύση ένας «καθηγητάκος» 22-25 ετών τον εαυτόν του, από τας ισχυράς επιδράσεις της Ρωμαιοκαθολικής και Προτεσταντικής Θεολογίας, όταν, εστερημένος ορθοδόξων κριτηρίων, ευρίσκεται μέσα εις την γοητεύουσαν ατμόσφαιραν του Δυτικού ρασιοναλισμού; Με ποία μέσα να αντιδράση ενώπιον της θαμβούσης ψευδοσοφίας των Ευρωπαίων το χθεσινόν, κομπλεξικόν δια την καταγωγήν του, χωριατόπουλον, που οιστρηλατημένον από το όνειρον να γίνη μέγας Θεολόγος, με γλώσσες και ευρωπαϊκήν σκέψιν, ρουφά ευχαρίστως ό,τι του σερβίρει η Κίρκη της λογοκρατουμένης Θεολογίας;

Οικουμενισμός

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Λογγίνου εκατόνταρχου.

Ἦταν ἐπικεφαλὴς ἀξιωματικὸς τῶν ρωμαίων στρατιωτῶν, στὴν ἐκτέλεση τῆς θανατικῆς καταδίκης τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἐκτελοῦσε τὴ διαταγὴ τοῦ Πιλάτου, ἀγνοοῦσε ποιὸς ἦταν ὁ Ἰησοῦς, γι’ αὐτὸ παρέστη σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς φρικτῆς τραγωδίας. Ὅμως ἡ ψυχὴ τοῦ Λογγίνου δὲν εἶχε τὶς φαρισαϊκὲς παρωπίδες καὶ τὴν ἀχρειότητα τῶν ρωμαίων στρατιωτῶν. Εἶδε σὲ βάθος τὸ θύμα καὶ πρόσεξε σ’ αὐτὸ τὴν ἀγαθότητα, τὴ σεμνότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν γαλήνη ποὺ τὸ διέκρινε.

Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου, ὅταν εἶδε τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ νὰ σχίζεται στὰ δυό, τὴν γῆ νὰ σείεται, τὶς πέτρες νὰ ραγίζουν καὶ τὰ μνημεῖα νὰ ἀνοίγουν, φωτίσθηκε ἀκόμα περισσότερο. Δὲ χωροῦσε πλέον καμιὰ ἀμφιβολία μέσα του, καὶ μὲ ὅλη του τὴν δύναμη διακήρυξε κάτι, ποὺ ὅλοι ὅσοι ἔχουν καθαρὰ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς τους στὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου διακηρύττουν: «Ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἣν Θεοῦ». Ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν υἱὸς Θεοῦ, ὁ Θεάνθρωπος Σωτὴρ τοῦ κόσμου. Ἡ εἴδηση ὅτι ὁ Λογγῖνος ἀσπάσθηκε καὶ κήρυττε τὴν χριστιανικὴ πίστη, ἐξήγειρε τὴν μανία τῶν Ἰουδαίων, καὶ μὲ ἐνέργειές τους στὴ ρωμαϊκὴ ἐξουσία, τὸν ἀποκεφάλισαν.

111 χρόνια από την Έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, αποτελεί μία φάση του ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ, το οποίο κυοφορήθηκε, μέσα στο ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ. Το Μακεδονικό Ζήτημα, καλλιεργήθηκε κατά τους 17ο, 18ο και 19ο Αιώνες και γεννήθηκε το 1876, με την ίδρυση στην Κωνσταντινούπολη, της Βουλγαρικής Εξαρχίας.
Το Ανατολικό Ζήτημα, δεν είναι ανακάλυψη της εποχής μας, ούτε ενεφανίσθη προσφάτως, αλλά υπάρχει από τότε που υπάρχουν κάτοικοι στα παράλια του Αιγαίου, το οποίο αποτελεί γέφυρα μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Επομένως, όποιος θέλει να κυριαρχήσει στην περιοχή (και κατ’ επέκταση σε όλο τον κόσμο), πρέπει να καταλάβει το Αιγαίο.
Το Ανατολικό Ζήτημα, πήρε την σημερινή του μορφή κατά τον 18ο Αιώνα, όταν άρχισε η παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε, κάθε μία από τις Μεγάλες Δυνάμεις, θέλησε να κυριαρχήσει στην ΕΥΡΩΠΗ, στην ΑΣΙΑ και την ΑΦΡΙΚΗ. Άρα σε όλο τον κόσμο.
Εκείνη η οποία προσπάθησε τις περισσότερες φορές να καταλάβει, με κάθε τρόπο τα παράλια του Αιγαίου, ήταν η ΡΩΣΙΑ. Ο κύριος λόγος ήταν, ότι καίτοι η ΡΩΣΙΑ ήταν το μεγαλύτερο κράτος της Ευρώπης, δεν είχε διέξοδο σε ανοιχτή Θερμή Θάλασσα. Όμως, όσες φορές η ΡΩΣΙΑ προσπάθησε κάτι τέτοιο, συνάντησε την αντίδραση των υπολοίπων Μεγάλων Δυνάμεων και για τον λόγο αυτό, θέλησε να αλλάξει Τρόπο Ενεργείας και Δράσεως.
Οι Ρώσοι, ανακάλυψαν ότι στα Βαλκάνια, κατοικούσαν δύο λαοί, οι ΣΕΡΒΟΙ και οι ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ, οι οποίοι ήσαν, φυλετικά, συγγενείς προς αυτούς, δηλαδή Σλάβοι.
Τότε, δημιουργήθηκε η ΠΑΝΣΛΑΒΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, που σκοπό είχε, να ενώσει όλους τους Σλάβους, σε ένα κράτος.
Έτσι, οι Ρωσικές προσπάθειες, θα παρουσιάζονταν ως Εθνική Επανάσταση των Νοτίων Σλάβων και όχι ως Ρωσικός κατακτητικός πόλεμος!

Πρωτοπρεσβ. π. Θεόδωρος Ζήσης : ἐπιθυμῶ νά κάνω μερικές ἐκσυγχρονιστικές σκέψεις, πού πρέπει νά μᾶς προβληματίσουν ζωηρά.

Ὁ Μ. Φώτιος βλέπει τήν ἑλληνική παιδεία ἀθροιστικά καί ἀδιαίρετα, ἑνωτικά θά λέγαμε, κατά τό δόγμα τῆς Χαλκηδόνος, ὅπως διαμορφώθηκε διαχρονικά και κατά τήν προχριστιανική καί κατά τήν χριστιανική μακροχρόνια περίοδο. Οἱ οὐτοπικές διαιρετικές ἀπόπειρες τοῦ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου καί τοῦ Γεωργίου Πλήθωνος Γεμιστοῦ ἀποκρούσθηκαν ἀπό τήν ἑλληνοχριστιανική πλέον συνείδηση καί ἀπέτυχαν. Ὁ Χριστιανισμός δέν ἔβλαψε, ἀλλά ὠφέλησε τόν Ἑλληνισμό· οὐσιαστικά τόν διέσωσε. Αὐτό σήμερα τείνει να ἀγνοηθεῖ καί νά ἐκλείψει· ἰδιαίτερα τίς τελευταῖες δεκαετίες καταβάλλονται συντονισμένες καί σχεδιασμένες προσπάθειες ἀποχριστιανισμοῦ τῆς παιδείας καί τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἀπό κομματικούς κύκλους ἀθέων καί ἐκκλησιομάχων, χωρίς ἀποτελεσματική ἀντίδραση οὔτε ἀπό τά θεωρούμενα φιλικά πρός τήν Ἐκκλησία κόμματα, ἀλλά οὔτε καί ἀπό τήν ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας. Θά ἀφήσουμε νά ἀφανισθοῦν ὁ Ἑλληνισμός καί ἡ Ὀρθοδοξία μέσα στό χωνευτήρι τοῦ Δυτικοῦ τοῦ Φραγκολατινικοῦ πολιτισμοῦ;

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015 – Γ ΛΟΥΚΑ --- «Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι»

Αναστάσιμα σαλπίσματα

Αναστάσιμα μηνύματα ελπίδας και χαράς, πηγάζουν από το θαύμα που ξεδιπλώνει μπροστά μας η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Πρόκειται για το θαυμαστό γεγονός της ανάστασης του γιου της χήρας Ναϊν, το οποίο βεβαιώνει ότι ο Ιησούς Χριστός νικά το θάνατο με τη δύναμη της αγάπης.

Η τραγική του όψη

Το γεγονός της ανάστασης του παιδιού της χήρας γυναίκας, δεν προσφέρεται μόνο ως ένα εντυπωσιακό γεγονός για να αποσπά το θαυμασμό μας, αλλά μάς παρακινεί να αντικρίσουμε εν Χριστώ το βαθύτερο νόημα του μυστηρίου του θανάτου και να εντρυφήσουμε σε αυτό.

Πραγματικά, σε ένα πρώτο στάδιο μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο Χριστός φανερώνει το θάνατο ως «παρά φύσιν» κατάσταση που εισήλθε στη ζωή του ανθρώπου με αιτία την αμαρτία. Ο βιολογικός θάνατος που σηματοδοτεί το τέλος της παρούσας ζωής, δεν μπορεί να θεωρείται ως μια φυσική κατάσταση. Ο Θεός δεν δημιούργησε τον άνθρωπο για να καταλήξει στον τάφο, αλλά «μένειν ηθέλησεν εν αφθαρσία».