Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου! 

Έτσι η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους, οι φύλακες της Ορθoδόξου Παραδόσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους! Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Η Κυρία Θεοτόκος λέγει: οι εχθροί εμού και του Υιού μου επλησίασαν. Ποιοι είναι οι εχθροί; Οι λατινόφρονες.

Οι λατινόφρονες με τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννην Βέκκον ήλθον εις το Άγιον Όρος μετά στρατιωτικής δυνάμεως, και αφού έπραξαν εκείνα τα οποία έπραξαν εις τας άλλας Μονάς, ήλθον τελευταίον και εις την Ιεράν Μονήν του Ζωγράφου, πυρ και μανίαν πνέοντες κατά των οικούντων αυτήν Μοναχών. Κατ’ εκείνον δε τον φρικτόν και φοβερόν δια το Άγιον Όρος καιρόν,πλησίον της Μονής Ζωγράφου ηγωνίζετο κατά μόνας εις Μοναχός, έχων συνήθειαν ιεράν να αναγινώσκη πολλάκις καθ΄ εκάστην τον Ακάθιστον Ύμνον της Θεοτόκου ενώπιον της θείας Εικόνος Αυτής. Εν μια λοιπόν των ημερών, ότε εις τα χείλη του Γέροντος αντηχούσεν ο Αρχαγγελικός ασπασμός της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το«Χαίρε», ακούει αίφνης ο Γέρων εκ της αγίας Αυτής Εικόνος τους εξής λόγους:«Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού!», ο δε Γέρων εγένετο έντρομος. «Μη φοβού»,εξηκολούθησεν ησύχως η εκ της Εικόνος θεομητορική φωνή, «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον εις τους αδελφούς και εις τον Καθηγούμενον ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις λοιπόν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός, οι δε επιθυμούντες μαρτυρικούς στεφάνους ας παραμείνωσιν εν τη Μονή, άπελθε λοιπόν ταχέως».

….είκοσι δε και εξ Μοναχοί, oι μη μνημονεύοντες τον λατινόφρονα Τζιοβάνι Βέκκο, μετά των οποίων και ο Καθηγούμενος, έμειναν εις την Μονήν και εισήλθον εντός του Πύργου, αναμένοντες τους εχθρούς αυτών και προσδοκώντες τους μαρτυρικούς στεφάνους. Το αποτέλεσμα: εικοσιέξ Οσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Τζιοβάνι Βέκκον, επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι προδότες αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Οικουμενιστική προσευχή-- στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο σβηστό Φανάρι με τον Αντίχριστο Πάπα, τον νέο Τζιοβάνι Βέκκο εξομώτη Βαρθολομαίο, και τον κακόδοξο λαό.

Ευθυγραμμίσθηκε η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους, με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

«Υπέρ του αγιωτάτου επισκόπου και πάπα Ρώμης Φραγκίσκου και του αρχιεπισκόπου και πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου»

«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!),

 ανέφερε ο εξομώτης Πατριάρχης "κ." Βαρθολομαίος στην θρονική εορτή του 1998.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Γνωσθήτω μοι Άγγελε, των σων ρημάτων η δύναμις· πως έσται ο είρηκας; Λέγε σαφέστατα, πως συλλήψομαι, Παρθένος ούσα Κόρη; Πως δε και γενήσομαι, Μήτηρ του Κτίστου μου;

Ερμηνεία.

Αποκριτικόν προς το ανωτέρω είναι το Τροπάριον τούτο, και λέγεται εκ μέρους της Θεοτόκου προς τον Άγγελον. Λέγει ουν προς αυτόν η Θεοτόκος: ας γνωρισθή εις εμέ, ω Άγγελε, η δύναμις: ήτοι η αλήθεια των ιδικών σου λόγων, και ειπέ μοι φανερώτατα, πως θέλει γένη τούτο όπου μοι είπας; Ή πως εγώ θέλω συλλάβη Υιόν, εις καιρόν όπου είμαι Παρθένος, και άνδρα ποτέ δεν εγνώρισα; Και το πλέον παραδοξότερον, πως εγώ θέλω γένη Μήτηρ, όχι κανενός κτίσματος, αλλ΄ αυτού του ιδίου μου Κτίστου, και παντός του Κόσμου Δημιουργού; Ερανίσθη δε τούτο ο Μελωδός από τα λόγια της Παρθένου, τα οποία είπε προς τον Άγγελον, καθώς τα αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς: «Είπε δε Μαριάμ προς τον Άγγελον· πως έσται τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω» (Λουκ. α: 34). Είπε δε τον λόγον τούτον η Παρθένος, όχι ότι απίστησεν εις τα λόγια του Αγγέλου, αλλ΄ ότι σοφή και συνετή ούσα, εζήτει να μάθη τον τρόπον του πράγματος, ως ερμηνεύει ο Ιερός Θεοφύλακτος· επειδή κανένα τοιούτον θαύμα δεν έγινε πρότερον, αλλ΄ ουδέ μετά ταύτα θέλει γένη ποτέ· δια τούτο και δεν καταδικάζει αυτήν ο Άγγελος, καθώς εκαταδίκασε τον Ζαχαρίαν με την σιωπήν, αλλά μόνον ερμηνεύει τον τρόπον της συλλήψεως· ο μεν γαρ Ζαχαρίας, μολονότι είχε πολλά παραδείγματα γενόμενα πρότερον, πολλαί γαρ στείραι γυναίκες εγέννησαν το παλαιόν, ως η Σάρρα, η Ρεββέκα, η Ραχήλ, η Άννα και άλλαι, δεν επίστευσεν εις αυτά· δια τούτο δικαίως και κατεκρίθη· η δε Παρθένος δεν είχε κανένα τοιούτον παράδειγμα: ήγουν το να συλλάβη παρθένος χωρίς σποράν ανδρός. Ταύτα συμφώνως και ο Ιεροσολύμων Σωφρόνιος πανηγυρίζων λέγει: «Ουκ έσται μοι τούτο, καθώς έφησας, έφησα, αλλά πως έσται μοι τούτο προσηρώτησα, επεί άνδρα ου γινώσκω· ουδέ γαρ γέγονε πώποτε, ουδέ παρθένος οράται γεννήσασα· διο τον τρόπον μαθείν επεζήτησα, καθ΄ ον εγώ Μήτηρ Παρθένος γενήσομαι, και τέξω παίδα, παιδός μη δεξαμένη σποράν και γεννήματος· ου γαρ απιστίας ρήματα προφέρομαι, αλλ΄ ακριβείας ζητώ την απόδειξιν· τον τρόπον ειπέ της συλλήψεως, και της γεννήσεως την αιτίαν ερμήνευσον, και έξεις με ουκ απιστούσαν τοις ρήμασιν, αλλά πειθαρχούσαν τοις φθέγμασιν». Ο δε σοφός Θεοφάνης ο Κεραμεύς λόγω εις τον Ευαγγελισμόν λέγει ότι η Παρθένος είπε το «Επεί άνδρα ου γινώσκω», όχι μόνον διότι προτού άνδρα δεν εγνώρισεν, αλλά διότι και μετά ταύτα άνδρα ου γνωρίσει πώπωτε, ως αφιερωμένη ούσα Θεώ, και την παρθενίαν αυτής αναθήσασα τω Κυρίω· ούτω γαρ φησίν· «Επειδή επέπειστο η Παρθένος ως τω Θεώ ην αφιερωθείσα, και ουδέποτε το της παρθενίας άνθος αφαιρεθήσεται, εικότως του τόκου τον τρόπον διαπορεί, και πως, φησίν, έσται μοι τούτο; Επεί των αμηχάνων εστίν ανδρός πειραθήναί με». Πανηγυρίζει δε και ο Νύσσης Γρηγόριος: «Πως έσται μοι τούτο; επεί άνδρα ου γινώσκω. Ο Ιωσήφ μνηστήρ εστιν εμός, ουκ ανήρ· μέχρι των αρραβώνων αι περί του γάμου συνθήκαι προέβησαν. Πως ουν χωρίς γάμου έσται μοι σύλληψις; Πως χωρίς φυτουργού βλαστήσω καρπόν; Επ΄ εμού πρώτης ο νόμος της φύσεως μεταγράφεται; Επ΄ εμού μόνης ξένης τρίβος παιδοποιϊας ευρίσκεται; Επ΄ εμού τα αρχαία έθη της γονής νεωτερίζεται; Δίδαξόν με φανερώς, ω Άγγελε, των λόγων το αίνιγμα· διήγησαί μοι των ρημάτων τον τρόπον· ερμήνευσόν μοι των καλών σου ευαγγελίων την δύναμιν· κατά μικρόν μάθω, πως τα αδύνατα γενήσεται δυνατά· μάθω, πως τα άπορα δύναται πόρον ευρείν· ακούσω, πως η χάρις την φύσιν επί το κρείττον καινοτομεί, ή πως η φύσις δουλεύει τη χάριτι». Προσθέτει δε και τούτο ο Ιερός Θεοφύλακτος, ότι ο λόγος όπου είπεν η Παρθένος, «Πως έσται μοι τούτο», δεν ήτον απιστίας, αλλά επιθυμίας του μαθείν τον τρόπον, διότι έδειξεν αυτή με εκείνο όπου είπεν ύστερον, ήγουν το «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»· επειδή αν απίστει, τοιούτον λόγον δεν έλεγεν. Αλλά και ο Χρυσορρήμων λέγει τα γλαφυρά ταύτα· «Μη ζήτει φύσεως ακολουθίαν, φησίν, όταν υπέρ φύσιν η το γινόμενον· μη περιβλέπου γάμον και ωδίνα, όταν μείζων γάμου της γενέσεως ο τρόπος η. και πως έσται τούτον; φησίν, επεί άνδρα ου γινώσκω· και μην δια τούτο έσται τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκεις· ει γαρ εγίνωσκες άνδρα, ουκ αν κατηξιώθης υπηρετήσασθαι τη διακονία ταύτη. Ώστε δι΄ ο απιστείς, δια τούτο πίστευε. Ουκ αν δε κατηξιώθης υπηρετήσασθαι τη διακονία ταύτη, ουκ επειδή κακόν ο γάμος, αλλ΄ επειδή κρείσσων η παρθενία» (Λόγω περί του μη δημοσιεύειν τα αμαρτήματα των αδελφών, Τόμω στ΄).

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ι ΛΟΥΚΑ. Ανδρέου του Πρωτοκλήτου αποστόλου.

Μορφὴ βιβλική. Φυσιογνωμία προνομιοῦχος καὶ διαλεχτή. Πρῶτος ἀπ’ ὅλους τοὺς ἀποστόλους γνώρισε τὸν Ἰησοῦ, ἀλλὰ καὶ πρῶτος κλήθηκε νὰ τὸν ἀκολουθήσει, γι’ αὐτὸ καὶ Πρωτόκλητος. Τὸ ὄνομά του τὸ ἱερὸ κατέχει ἰδιαίτερη θέση στὴν ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων.

Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους τοῦ Ἔθνους μας.

Ὁ Απόστολος Ἀνδρέας καταγόταν ἀπὸ τὴν Βηθσαϊδᾶ τῆς Γαλιλαῖας καὶ ἦταν γιὸς τοῦ Ἰωνᾶ καὶ ἀδελφὸς τοῦ πρωτοκορυφαίου Ἀποστόλου Πέτρου. Τὸ ἐπάγγελμά του ἦταν ψαράς.

Ἦταν ὅμως ἀπὸ τὶς εὐγενικὲς ἐκεῖνες ψυχές, ποὺ μελετοῦσαν τοὺς προφῆτες καὶ περίμεναν μὲ λαχτάρα τὴν ἐκπλήρωση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο άφρων πλούσιος και εμείς

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Προσλαλιά τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου πρός τήν Α. Ἁγιότητα τόν Πάπαν Φραγκίσκον κατά τήν ἐν τῷ Πατριαρχικῷ Ναῷ Δοξολογίαν ἐπί τῇ Ἐπισήμῳ Ἐπισκέψει Αὐτοῦ εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον (29 Νοεμβρίου 2014)

Ἁγιώτατε,

Ἐν δοξολογίᾳ πρός τόν Πανάγαθον ἐν Τριάδι Θεόν ὑποδεχόμεθα Ὑμᾶς καί τήν τιμίαν Ὑμῶν Συνοδείαν εἰς τόν ἱερόν τοῦτον χῶρον, ἔνθα ἡ Καθέδρα τῶν ἐπισκόπων τῆς ἱστορικῆς καί μαρτυρικῆς ταύτης Ἐκκλησίας, τῆς ἐπιφορτισθείσης ὑπό τῆς Θείας Προνοίας μετά τοῦ πολυευθύνου λειτουργήματος τῆς Πρωτοθρόνου τῶν κατά τόπους ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ὑποδεχόμεθα Ὑμᾶς ἐν χαρᾷ, τιμῇ καί εὐγνωμοσύνη, διότι ἠγαθύνθητε νά φέρητε τά βήματα Ὑμῶν ἀπό τῆς Παλαιᾶς εἰς τήν Νέαν Ρώμην, γεφυροῦντες διά τῆς κινήσεως Ὑμῶν ταύτης συμβολικῶς τήν Δύσιν καί τήν Ἀνατολήν, κομιστής τῆς ἀγάπης τοῦ Πρωτοκορυφαίου πρός τόν Πρωτόκλητον αὐτάδελφον αὐτοῦ.

Ο εξομώτης "κ." Βαρθολομαίος στην σημερινή Παπική "Λειτουργία" στη Κωνσταντινούπολη.

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐξ ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν εἰς τὸ λεγόμενον «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν» (1948 κ.ἑ.), ὡς καὶ εἰς ἑτέρους Οἰκουμενιστικοὺς Ὀργανισμούς, ἀποτελεῖ μίαν ἐν τῇ πράξει ἄρνησιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς πληρώματος τῆς ἐν Χριστῷ Ἀληθείας καὶ Σωτηρίας, ἐφ’ ὅσον βασικὴ προϋπόθεσις ὀργανικῆς συμμετοχῆς εἰς τοιαῦτα Διομολογιακὰ Σώματα εἶναι κατ’ οὐσίαν ἡ ἔστω καὶ σιωπηλὴ ἄρνησις τῆς ὑπάρξεως αὐθεντικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Καθολικότητος σήμερον, ὡς καὶ ἡ αἴσθησις τῆς ἀνάγκης ἀνα-συγκροτήσεως μιᾶς δῆθεν αὐθεντικῆς Καθολικότητος, τοῦτ’ ἔστι τῆς ἀνάγκης μιᾶς δῆθεν ἐπανιδρύσεως τῆς Ἐκκλησίας.

«ψευδεπίσκοπος» καὶ «ψευδοδιδάσκαλος»:

Πᾶς Ἐπίσκοπος, κηρύττων «αἵρεσιν δημoσίᾳ» καὶ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ Ἐκκλησίας» καὶ διδάσκων «ἕτερον εὐαγγέλιον παρ’ ὅ παρελάβομεν» ἢ εὑρίσκεται εἰς συγκρητιστικὴν κοινωνίαν μὲ ἀλλοδόξους καὶ ἀλλοθρήσκους, πράττων μάλιστα τοῦτο ἐπιμόνως καὶ συνεχῶς, καθίσταται «ψευδεπίσκοπος» καὶ «ψευδοδιδάσκαλος» (ΙΕ’ Κανὼν τῆς Πρωτοδευτέρας)· οἱ δὲ κοινωνοῦντες μετ’ αὐτοῦ Ἐπίσκοποι, ἀδιαφοροῦντες ἢ ἀνεχόμενοι ἢ ἀποδεχόμενοι τὸ φρόνημα καὶ τὰς πρακτικὰς αὐτοῦ ἐκφράσεις, «συνόλλυνται» (Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης), παύοντες οὕτω νὰ εἶναι Κανονικοὶ καὶ Κοινωνικοί, ἐφ’ ὅσον ἡ Καθολικότης τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἑνότης Αὐτῆς καὶ ἡ γνησία Ἀποστολικὴ Διαδοχή, ἐγγυώμεναι ἀσφαλῶς τὸ Κανονικὸν καὶ Κοινωνικὸν τοῦ Ἐπισκόπου, ἑδράζονται, ἀπορρέουν καὶ διασφαλίζονται ἀπὸ τὴν «Ὀρθὴν καὶ Σωτήριον τῆς Πίστεως Ὁμολογίαν».

Η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους παραδόθηκε στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

«Υπέρ του αγιωτάτου επισκόπου και πάπα Ρώμης Φραγκίσκου και του αρχιεπισκόπου και πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου»

«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!),

 ανέφερε ο εξομώτης Πατριάρχης "κ." Βαρθολομαίος στην θρονική εορτή του 1998.

Μακρυγιάννης : Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα.

«Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός, τον αγιώτατον και μακαριώτατον πάπαν Ρώμης κύριον κύριον Φραγκίσκον...»

Τό χαρτί τοῦ πατέρα Κοσμᾶ ἔβαλα καί μοῦ τό ἐκαθαρόγραψαν. Καί τό ἐκράτησα ὡς Ἅγιον Φυλαχτόν, πού λέγει μεγάλην ἀλήθειαν. Θά πῶ νά μοῦ γράψουν καλλιγραφικά καί τόν ἄλλον ἀθάνατον λόγον του, «τόν Πάπαν νά καταράσθε ὡς αἴτιον». Θέλω νά τό βλέπω κοντά στά’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ἀνάξιοι λέγουν ὅτι ἄν τά φτιάξουμε μέ τόν δικέρατον Πάπαν, θά ὀλιγοστέψουν οἱ κίντυνοι, τά βάσανα καί ἡ φτώχειά μας, τρομάρα τους.

Ιδού έστηκα επί την θύραν…

Της αδελφής μας  "MEXIK"

… Τον είδα να έρχεται. Βάδιζε γοργά. Ήξερα ή μάλλον ένιωθα ότι ερχόταν σπίτι μου και απομακρύνθηκα βιαστικά από το παράθυρο για να μη με δει. Γιατί δεν ήμουν βέβαιη πως θα Του άνοιγα. 

Οι επισκέψεις Του μου δημιουργούν μιαν εντύπωση αμφίβολη, αντιφατική. Γνωριζόμαστε από καιρό πολύ. Ήτανε εποχές που συνδεόμαστε στενά. Ύστερα οι σχέσεις ξεμάκρυναν. Από τη μία αισθανόμουν τιμή και ευτυχία που Τον είχα κοντά μου. Απ’ την άλλη αισθανόμουν συχνά ενοχλημένη. Μου έκανε ερωτήσεις προσωπικές, κάπως απότομες που τις ένιωθα σαν εγκαύματα. Προσπαθούσα να γυρίσω τη συζήτηση στην περιοχή των ιδεών και των θεωριών. 

Δικαστικός κλητήρας επέδωσε στη μονή έγγραφο για έξωση και απέλαση! «Μολών λαβέ!», απαντά ο ηγούμενος Μεθόδιος

Πολεμικό είναι το κλίμα στο Αγιον Ορος μετά τις νέες διώξεις κατά των ζηλωτών μοναχών της Μονής Εσφιγμένου. Δεν πέρασε ένας μήνας από την εκκένωση του αντιπροσωπίου του μοναστηριού στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, και την Τρίτη δικαστικός επιμελητής επισκέφθηκε τη μονή συνοδεία δύο αστυνομικών. Αυτήν τη φορά επέδωσε στον ηγούμενο, αρχιμανδρίτη Μεθόδιο, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, με βάση την οποία διατάσσονται οι ζηλωτές μοναχοί να εκκενώσουν το κονάκι στις Καρυές.
Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι η παράδοση του κτιρίου πρέπει να γίνει άμεσα, καθώς υπάρχει κίνδυνος να μην εκταμιευτεί κονδύλι ύψους 1.450.000 ευρώ του ΕΣΠΑ, που αιτήθηκε η νέα αδελφότητα.


«Μολών λαβέ» είναι το μήνυμα που στέλνει μέσω της «δημοκρατίας» ο ηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου. «Θα υπερασπιστούμε μέχρι θανάτου το κονάκι μας στις Καρυές. Θα πατήσουν επί πτωμάτων για να το πάρουν, είμαστε αποφασισμένοι για όλα και θα αντισταθούμε» λέει με νόημα ο αρχιμανδρίτης Μεθόδιος.
Ο γέροντας σημειώνει ότι μέχρι και σήμερα οι 120 μοναχοί της Εσφιγμένου έκαναν πολλές υποχωρήσεις και ανέχτηκαν δεκάδες διώξεις, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν τους ενδιαφέρουν τα χρήματα αλλά μόνο τα πνευματικά καθήκοντά τους. «Διαρκώς δεχόμαστε επιθέσεις επειδή καταγγέλλουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Θέλουν με οδηγίες του να μας εξοντώσουν. Ενοχλείται επειδή διαμαρτυρόμαστε για τον απαράδεκτο διάλογο που άνοιξε με τον Πάπα. Για εμάς, για όλους τους Ορθόδοξους, ο Βαρθολομαίος είναι προδότης» τονίζει.

http://www.dimokratianews.gr/

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Νέα Εποχή (Α΄)

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Η έννοια και σημασία του Μνημοσύνου σημαίνει ταυτότητα Πίστεως μνημονεύοντος και μνημονευομένου

Η έννοια και σημασία του Μνημοσύνου σημαίνει ταυτότητα Πίστεως μνημονεύοντος και μνημονευομένου, πρέπει, εν γενικαίς γραμμαίς, να αποδεχθώμεν την δια του «Πατριαρχικού Διαγγέλματος» του 1920 παγκοσμίως διακηρυσσομένην παναίρεσιν του Οικουμενισμού, η οποία, δια της «Θεωρίας των κλάδων» καταβλασφημεί την Μοναδικότητα της Αγίας ημών Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας! Κατ΄ αναπόφευκτον δε συνέπειαν και βάσει πάντοτε του ως άνω «Πατριαρχικού Διαγγέλματος», θα πρέπη να πιστεύσωμεν ότι αι ετερόδοξοι αιρετικαί «Χριστιανικαί» ομολογίαι δηλαδή ο Πάπας και οι Προτεστάνται γενικώς, είναι «αδελφαί Εκκλησίαι» του Χριστού, «μέτοχοι απολυτρωτικής χάριτος» κ.λ.π., με Ιερωσύνην, Μυστήρια και Αποστολικήν Διαδοχήν, ώστε να δυνάμεθα να συμπροσευχώμεθα και συλλειτουργούμεθα μετ΄ αυτών, πράγμα το οποίον σήμερον διενεργούν και πράττουν, όλως κακοδόξως προς την επισκοπικήν αυτών αποστολήν, από του διαβοήτου Αθηναγόρου μέχρι σήμερον του Βαρθολομαίου, τόσον οι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όσον και διάφοροι άλλοι Οικουμενισταί Αρχιερείς και οι Αγιορείτες Ηγούμενοι! Δια το «σύμφωνον και ομόφωνον» της ταυτότητος Πίστεως προς την εκκλησιαστικήν μας αρχήν πρέπει να πιστεύσωμεν ακριβώς και ανενδοιάστως όλα αυτά τα καταλυτικά της Ορθοδόξου Πίστεως φρονήματα, τα οποία «Δημοσία» διακηρύττει και εμπράκτως αποδεικνύει ότι πιστεύει πράξει τε και θεωρία ο Πατριάρχης, οι άλλοι Ηγούμενοι των τοπικών «Ορθοδόξων» Εκκλησιών ως και το Άγιον Όρος, και αφού κατ΄ αυτόν τον τρόπον θα έχη τελείως διαστραφή η Ορθόδοξος ημών συνείδησις, τότε θα πρέπη να είμεθα εις θέσιν να θεωρήσωμεν επιβεβλημένον καθήκον μας την υπακοή και κοινωνία με τους Πνευματικούς μας Ποιμένας. Χάριτι Θεία, δεν μας είναι δυνατόν, μέχρι θανάτου, να απαρνηθούμε το Ορθόδοξον της Εκκλησίας φρόνημά μας και να συμφωνήσουμε και συμπορευθούμε με τοιούτους «Ποιμένας».

Agni Parthene (Complete) - Simonopetra Monastery

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 -- ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ -- «Ευρήκαμεν δεύτε τον Ποθούμενον»

Ακτινοβόλα φυσιογνωμία 

Πανηγυρική μέρα για την Εκκλησία μας σήμερα, αφού εορτάζει την ιερή μνήμη μιας κορυφαίας αποστολικής προσωπικότητας. Τιμά τον απόστολο του Χριστού Ανδρέα τον Πρωτόκλητο. Ονομάστηκε έτσι γιατί ο Χριστός τού έκανε την τιμή να τον καλέσει πρώτο στο αποστολικό αξίωμα. Η Εκκλησία της Κύπρου δίνει ακόμα λαμπρότερο χαρακτήρα στην τιμή του γιατί το όνομά του συνδέθηκε στενά με τη θαυματουργική παρουσία του στο νησί αλλά και γιατί η κατεχόμενη σήμερα μονή του κατέστη σύμβολο αγωνιστικής διάθεσης για τη διάσωση θρησκευτικών μνημείων  και κειμηλίων που στενάζουν σήμερα κάτω από το βάρος της βαρβαρότητας και της λεηλασίας.

CHURCH OF THE TRUE ORTHODOX CHRISTIANS OF GREECE

Holy Metropolis of Oropos and Phyle

Third Clergy Synaxis

Phyle, Athens, Tuesday, November 5/18, 2014

Resolution:

Genuine Orthodoxy in View of the Challenge of 2016

1.We, the clergy of the Holy Metropolis of Oropos and Phyle, belonging to the

Church of the True Orthodox Christians of Greece, by the Grace of our Lord and

under the protection of theAll-Holy Theotokos, have assembled on this day, Tuesday,

November 5/18, 2014, at the headquarters of the Holy Metropolis of Oropos and

Phyle, the Holy Monastery of Sts. Cyprian and Justina, for our third regular monthly

Clergy Synaxis, at the invitation of, and in the presence of, our ruling Hierarch, His

Eminence, Metropolitan Cyprian.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Παραμόνου Φαίδρου και των 370 μαρτύρων.

Μαρτύρησε μαζὶ μὲ ἄλλους 370 χριστιανοὺς στὰ μέσα του 3^ου μ.Χ. αἰώνα, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Δέκιος, ποὺ εἶχε κάνει πολλοὺς φόνους χριστιανῶν.
Τότε λοιπόν, κοντὰ στὸν ποταμὸ Τίγρη ὑπῆρχαν ἰαματικὰ λουτρά. Στὰ λουτρὰ αὐτὰ εἶχε πάει καὶ ἕνας φανατικὸς λάτρης τῶν εἰδώλων, ὁ ἄρχων Ἀκυλίνος. Ὅταν ἔκανε θυσίες στὸ ναὸ τῆς Ἴσιδος, ἔδωσε διαταγὴ νὰ συμμετέχουν σ’ αὐτὲς ὁ Παράμονος καὶ ἄλλοι 370 χριστιανοί, ποὺ εἶχαν συλληφθεῖ καὶ τοὺς κρατοῦσαν φυλακισμένους. Ὅλοι ὅμως ἀρνήθηκαν. Καὶ ἐνῶ γίνονταν οἱ εἰδωλολατρικὲς θυσίες, οἱ πιστοί του Χριστοῦ ἔψαλλαν «ψαλμοὶς καὶ ὕμνοις καὶ ὠδαὶ πνευματικαί», στὸν Σωτήρα τους.

Ὁ Ἀκυλίνος, ἐξαγριωμένος ἀπὸ τὴν στάση τους, διέταξε νὰ τοὺς σκοτώσουν. Ὅρμησαν ἐναντίον τους οἱ στρατιῶτες, καὶ κτυπώντας τους μὲ τὶς λόγχες, καταξέσχισαν τὰ σώματά τους. Ἔτσι, μαρτυρικὰ καὶ ἔνδοξα παρέδωσαν ὅλοι τὴν γενναία ψυχή τους στὸ στεφανοδότη Χριστό.