Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων : Ειδωλολάτρουν οι Ιουδαίοι; Ποίαν ποινήν τούς έστειλεν ο Θεός; Την στέρησιν της Πατρίδος.

«Τόσον ιερόν και Θείον δώρον είναι η Πατρίς, αγαπητοί, ώστε ένα των μεγίστων σημείων τής, κατά των ανθρώπων, δικαίας οργής του Θεού γίνεται, πολλάκις, η στέρησις της Πατρίδος. Ειδωλολάτρουν οι Ιουδαίοι; Ποίαν ποινήν τούς έστειλεν ο Θεός; Την στέρησιν της Πατρίδος. Μετενόουν διά τα αμαρτήματά των; Τί τούς αντίμοιβεν ο Θεός; Την απόλαυσιν της Πατρίδος. Πατρίδα, λοιπόν! Ούτε φυσικώτερον, ούτε γλυκύτερον άλλο παρά τούτο το όνομα ήθελεν ευρεθεί να εικονίσει την αιώνιον μακαριότητα. Και αν, λοιπόν, η Πατρίς είναι τόσο σεβάσμιον, τόσον πολύτιμον, τόσον αγαπητόν εις τον Θεόν, φανερόν ότι Χριστιανός ο οποίος αγαπά μάλιστα τον Θεόν και τον πλησίον χρέος έχει να αγαπά την ιδίαν αυτού πατρίδα».

Σχόλιο του αδελφού μας Τηλέμαχου:

Ακριβώς αυτό πάθαμε και εμείς οι Έλληνες : 1452 Δεκέμβριος, συλλείτουργο στην Αγία Σοφία με Αυτοκράτορα, Πατριάρχη και Παπικούς, 1453 Μάϊος, πτώση της Κωνσταντινούπολης και 400 χρόνια σκλαβιάς!! 1920 έκδοση της αιρετικής Εγκυκλίου από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, 1922 Μικρασιατική καταστροφή. 1924 πραξικοπηματική αλλαγή του ημερολογίου, 1940-44 πόλεμος, κατοχή, φρικτός λοιμός και ακόμα πιο φρικτός εμφύλιος πόλεμος. 1948 ίδρυση από την ελληνική Εκκλησία του σατανικού Π.Σ.Ε., 1955 γεγονότα της Πόλης, φόνοι, βιασμοί, βανδαλισμοί, εξανδραποδισμός των Ελλήνων της Πόλης από τις εστίες τους! 1962 ο αιρετικός Αθηναγόρας και δι΄ αυτού η ελληνική Εκκλησία ενώνεται με τον Πάπα: 1965 βομβαρδισμός της Κύπρου από τους Τούρκους, 1974 απέλαση του Αττίλα στην Κύπρο!

 1980-2014 : Ασίζη, Ρώμη, Μπαλαμάντ, Τορόντο. Καμπέρα, συμπροσευχές, συλλείτουργα όχι μόνο με αιρετικούς αλλά και με ειδωλολάτρες! 1974-2014 οι κυβερνήσεις αυτών των ετών πονηρά και σατανικά φερόμενες, άρπαξαν, διέλυσαν πρώτα ό,τι ηθικό, χριστιανικό, πατριωτικό έμεινε στον έλληνα, και μετά μας οδήγησαν ελεύθερους σκλάβους στην ίδια μας την πατρίδα, στο Μνημόνιο, ΔΝΤ, και ποιος ξέρει τι άλλο θα έρθει!

Ειδωλολάτρισαν οι Ιουδαίοι επέτρεψε ο Θεός να συρθούν αιχμάλωτοι σκλάβοι 500 χρόνια στην Βαβυλώνα. Ειδωλολατρούν σήμερα οι Έλληνες, διότι η άρνηση των αγίων Πατέρων του Θεού και της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η ένωση με τους εχθρούς του Θεού και η προσκόλληση σε πλανεμένους θαυματοποιούς Γέροντες είναι ειδωλολατρία, τι τιμωρία ακόμα θα μας έρθει;; 

σ.σ. σε παρακαλώ γράφε με μικρά γράμματα.

Από το αθάνατον έπος του 1940. -- Ιταλική προκλητικότητα

Από την αρχή του αιώνα μας είχαν φανεί οι εχθρικές προθέσεις της Ιταλίας εναντίον της χώρας μας και μόνο αξιοθρήνητη θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει την προσπάθεια υποκρισίας της, με αποκορύφωση τον ύπουλο τορπιλισμό του αντιτορπιλικού ΕΛΛΗ στο λιμάνι της Τήνου στις 15 Αυγούστου 1940, παρά το σύμφωνο φιλίας που είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών από τον Σεπτέμβρη του 1928. Ο Μουσολίνι είχε προφανώς πιστέψει πως η θρασύτητα μπορεί να αφοπλίσει την αξιοπρέπεια, η υποκρισία τη δίψα για την ελευθερία και η στρατιωτική υπεροχή το, από υπάρξεώς του, ιερό καθήκον του Έλληνα στρατιώτη.

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Αγίας Σκέπης, Επέτειος ΟΧΙ.

Διαβάζουμε: «Τῇ αὕτῃ ἡμέρᾳ τὴν ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας ἤτοι τοῦ ἱεροῦ αὐτῆς Μαφορίου, τοῦ ἐν τῷ σορῷ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν, ὄτε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς κατεῖδεν ἐφηπλωμένην αὐτὴν ἄνωθεν καὶ πάντας τοὺς εὐσεβεῖς περισκέπουσαν».

Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου.
Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἅγιας Σκέπης τῆς Θεοτόκου ἡ ὁποία τελοῦνταν ἀπὸ παλαιότατων χρόνων τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, ἦταν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος τὸ ὁποῖο εἶδε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἀγρυπνίας στὸ παρεκκλήσι τῆς «Ἅγίας Σοροῦ» τοῦ ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας εἶδε τὴν Θεοτόκο νὰ προχωράει ἀπὸ τὶς βασιλικὲς πύλες πρὸς τὸ θυσιαστήριο ἀνάμεσα σὲ λευκοφόρους ἅγιους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ξεχώριζαν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ὅταν ἔφθασε στὸ θυσιαστήριο γονάτισε καὶ προσευχόταν γιὰ πολλὴ ὥρα, κλαίγοντας καὶ παρακάλωντας τὸν Υἱό Της γιὰ τὴν σωτήρια του κόσμου. Ὅταν ὁλοκλήρωσε τὴν δέησή Της, ἔβγαλε ἀπὸ τὸ κεφάλι Της τὸ ἀστραφτερὸ μαφόριο, ποὺ φοροῦσε καὶ μὲ μία κινήση τὸ ἅπλωσε σὰν σκεπὴ ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἐκκλησίασμα. Ἔτσι ἁπλωμένο τὸ ἔβλεπε γιὰ ἀρκετὴ ὥρα ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας μαζὶ μὲ τὸν Ἐπιφάνιο, ποὺ τὸν συνόδευε. Ὅσο φαινόταν ἐκεῖ ἡ Θεοτόκος, φαινόταν καὶ ἡ ἱερὴ ἐσθήτα νὰ σκορπίζει τὴ Χάρη της. Ὅταν η Κυρία Θεοτόκος ἄρχισε νὰ ἀνεβαίνει πρὸς τὸν οὐρανό, ἄρχισε καὶ ἡ Θεία Σκέπη νὰ συστέλλεται καὶ σιγὰ – σιγὰ νὰ χάνεται. Τὸ ἱερὸ αὐτὸ μαφόριο ποὺ φυλασσόταν ἐκεῖ συμβόλιζε τὴν Χάρη καὶ τὴν προστασία ποὺ παρέχει ἡ Παναγία μας στοὺς πιστοὺς.

Βέμπο-Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του

Μητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : Τα εγγόνια σας μπορεί τότε να είναι και ......."γιουσουφάκια"! Ούτε Ελληνόπουλα θα αισθάνoνται πιά, ούτε και Ορθόδοξα χριστιανόπουλα!

Χωρίς περισσότερα δικά μας λόγια καί σχόλια, διαβάστε με προσοχή το παρακάτω άρθρο και κάμετε τους στοχασμούς σας! Άλλωστε μη λησμονείτε, παρακαλώ, ότι η Χώρα μας σήμερα Κυβερνάται από μιά ξένη Τριανδρία, (λέγε με "Τρόϊκα"), εμείς δε, δυστυχώς, χορεύουμε σε όποιο ρυθμό μας καθορίζει εκείνη με τα όργανά της!!!!!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ! Οι Έλληνες όμως καθημερινά πεθαίνουν και αφανίζονται! Αντιθέτως, οι λεγόμενοι "οικονομικοί Μετανάστες" στη Χώρα μας -Μουσουλμάνοι δε κατά το θρήσκευμα- αυξάνονται και πληθύνονται! 
Έπειτα από λίγα χρόνια οι νέοι Κατακτητές μας θα καθιερώσουν εθνικές επετείους για λογαριασμό τους και θα λένε: "28η Οκτωβρίου .......2034!

Η άλωση της Ελλάδος ή Η κατάκτηση της Ευρώπης ή Ο θρίαμβος του Ισλάμ κατά των Ορθοδόξων κλπ......"

Τα εγγόνια σας μπορεί τότε να είναι και ......."γιουσουφάκια"! Ούτε Ελληνόπουλα θα αισθάνoνται πιά, ούτε και Ορθόδοξα χριστιανόπουλα!

Όλο το άρθρο εδώ: http://www.mkka.blogspot.ca/

Ο αδελφός μας Τηλέμαχος γράφει:

Προς τον αγαπητό κ. Κυπριανό.

Γράφετε: σε τι μας βοηθά η ανάμνηση των διαφωνιών μας ; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να κλείσουμε τις πληγές μας ;

Βεβαίως υπάρχει τρόπος, όχι όμως δικός μας αλλά ο Θεάρεστος! Η αναφορά στην αιτία του σχίσματος στους κόλπους των Γ.Ο.Χ. είναι ιστορία, και η ιστορία είναι ο καλύτερος διδάσκαλος! Στο δημοσιευθέν άρθρο: http://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2014/10/1935-1954.html#more
φαίνεται καθαρά και αποδεδειγμένα η αιτία του σχίσματος μεταξύ των τότε Γ.Ο.Χ. αρχιερέων.
Οι λόγοι ήταν λόγοι πίστεως και καθαρής ομολογίας, τελικώς ο πρώην Φλωρίνης απέθανε χωρίς να αφήσει διαδόχους ! γιατί??? Ποία ήταν τελικώς η θέση του, έναντι της σχισματοαιρετικής εκκλησίας της Ελλάδος??
Οι δε υπ’ αυτόν κληρικοί, μετά τον θάνατο του, αντί να υπαχθούν στην σύνοδο, του υπό του Βρεσθένης Ματθαίου επισκόπων, παρέμειναν χωρίς επίσκοπο έως το 1960, ώσπου κατέφυγαν στην Αμερική και χειροτονήθηκαν υπό αμφιβόλου ομολογίας επίσκοπο! Στη δε δεύτερη χειροτονία επισκόπου τους στην Ελλάδα έλαβε μέρος και ο αποδεδειγμένα οικουμενιστής ο Χιλής Λεόντιος. Τα ντοκουμέντα εδώ: http://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2014/10/blog-post_23.html

Αυτά για το παρελθόν. Λέτε: Διαφορετικές εκτιμήσεις καταστάσεων θα υπάρχουν πάντα, πόσο μάλλον, όταν σκεφθούμε ότι ακόμη και οι δυο Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, είχαν έλθη σε ρήξη. Η οποία όμως δεν παγιώθηκε.
Ναι όντως υπήρξε διαφωνία μεταξύ των δύο Πρωτοκορυφαίων Αγίων Αποστόλων, η οποία λύθηκε εν συνόδω, επικρατώντας η γνώμη του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος τότε δεν ήταν ούτε << πρωτοκορυφαίος >> όπως η<< πέτρα της πίστεως >>απ. Πέτρος , αντιθέτως δε, ήταν κατά πολύ νεώτερος και προσφάτως ασπασθείς τον Χριστιανισμό!

Λέτε: Εμείς ποιοι είμαστε και επιμένουμε στα διχαστικά σχήματα, που τόση ζημιά έφεραν στο λαό του Θεού ;
Μα τα << διχαστικά σχήματα>> αφορούν θέματα πίστεως και αποστολικής διαδοχής, η Εκκλησία του Θεού δεν είναι ένα σωματείο με επικεφαλή κάποιον πρόεδρο, η Εκκλησία του Θεού έχει κεφαλή Της τον προαιώνιο Ιησού Χριστό τον δημιουργό των απάντων, και όσα μας έχει διδάξει, να πιστεύουμε και να ακολουθούμε είναι του Παναγίου Πνεύματος δια στόματος των Αγίων Πατέρων των οικουμενικών και τοπικών συνόδων !
Οι στάσεις και οι ενέργειες των προερχομένων εκ του πρώην Φλωρίνης κληρικών (όλων των παρατάξεων) από το 1960 και εδώ, όσων αφορά τους νεοημερολογίτες γνωρίζετε πολύ καλά πια είναι , έχουμε όλοι μας προσωπικές εμπειρίες, βασίζονται πάνω στο δικολαβίστικο <> του πρώην Φλωρίνης !! κοινωνούμε με τα μέλη αλλά όχι με τους κληρικούς ( των νεοημερολογιτών) ! κάτι αντίστοιχο που κάνουν και οι αντι-οικουμενιστές κληρικοί του νέου ημερολογίου, καταγγέλλουν τους οικουμενιστές επισκόπους τους, ως αιρετικούς, αλλά συλλειτουργούν και τους μνημονεύουν ! εάν αυτό δεν είναι εμπαιγμός του Αγίου Πνεύματος τότε τι είναι??
Ακόμα και η περιβόητη ένωση μετά των εκ του Κυπριανού και η ομολογία πίστεως που εξεδόθη, ενώ στην αρχή καταγγέλλει το νέο ημερολογίτικο οικουμενισμό σαν παναίρεση στις τελευταίες παραγράφους αυτοαναιρείται και αφήνει τον κάθε επίσκοπο να ενεργεί όπως αυτός θέλει ( κατά το δικό του πιστεύω ) ως προς την αντιμετώπιση των εκ του νέου ημερολογίου προερχομένων! Όλα καλά αρκεί να μην χαλάσουμε κανενός το χατίρι !
Αγαπητέ η Εκκλησία του Θεού δεν λειτουργεί έτσι ! Η Εκκλησία του Θεού έχει ξεκάθαρες και αποκρυσταλλωμένες θέσεις και ενέργειες ! δεν πηγαίνει πίσω-μπρός, αλλά κρατά και φυλάττει την παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων καθαρή, και ανόθευτο, χωρίς πισωγυρίσματα, και ανθρώπινες συμφωνίες προς χάριν της όποιας ενώσεως, <> διότι αγάπη εν Χριστώ χωρίς την αλήθεια του Χριστού δεν είναι αγάπη αλλά << έργα χειρών ανθρώπων>>!!
Η αγάπη της Εκκλησίας είναι θυσιαστική, πονάει, και όπως ο καλός ιατρός εάν χρειαστεί, χειρουργεί το ασθενές μέλος προς θεραπεία, έτσι και η Εκκλησία του Αγίου Τριαδικού Θεού, από αγάπη, << χειρουργεί >> τα αποκοπέντα μέλη της προς θεραπεία και επανένωση μετ’ Αυτής!

Με την εν Χριστώ αγάπη
Tηλέμαχος Δουμάνης


Σχόλιο του αδελφού μας Κυπριανού:

Ευχαριστώ τον κ. Τηλέμαχο Δουμάνη για την επιστολή του.

Θα μπορούσε να ήταν επιεικέστερος στην γραφή του, εφόσον δική του και δική μου επιθυμία συμπίπτουν, αλλά δεν πειράζει. Ανθρώπινα αυτά. Ας δούμε, όσο μπορώ πιο σύντομα και όσο οι πενιχρές γνώσεις μου το επιτρέπουν, μερικά σημεία της επιστολής του.

α) Η αναφορά στην αιτία του σχίσματος στους κόλπους των Γ.Ο.Χ. είναι ιστορία, και η ιστορία είναι ο καλύτερος διδάσκαλος.

- κχ : Σωστά. Αλλά η διδασκαλία της Ιστορία έγκειται στο να αποφεύγουμε τα λάθη του παρελθόντος. Αν τα επαναλαμβάνουμε, τότε είμαστε κακοί μαθητές.

β) Οι λόγοι του σχίσματος ήταν λόγοι πίστεως και καθαρής ομολογίας ... ο πρώην Φλωρίνης απέθανε χωρίς να αφήσει διαδόχους ... μετά τον θάνατο του (σ.σ. οι εναπομείναντες άνευ επισκόπου) αντί να υπαχθούν στην σύνοδο, του υπό του Βρεσθένης Ματθαίου επισκόπων, παρέμειναν χωρίς επίσκοπο έως το 1960

-κχ : Αν δεν κάνω λάθος ο μακαριστός Ματθαίος, καθόσον μη διαθέτων συνεπισκόπους, δεν μπορούσε, κατά τα εκκλησιαστικώς οριζόμενα, να χειροτονήσει επίσκοπο ή επισκόπους. Ωστόσο, υπάρχει η σχετική ιεροκανονική πρόβλεψη για την περίπτωση αυτή. Δεν γνωρίζω αν μπορούσε να εφαρμοστεί εις την καθ΄ ημάς, τότε, εμπερίστατη εκκλησία.

γ) μεταξύ των δύο Πρωτοκορυφαίων Αγίων Αποστόλων υπήρξε διαφωνία, η οποία λύθηκε εν συνόδω, επικρατώντας η γνώμη του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος τότε δεν ήταν ούτε πρωτοκορυφαίος όπως η πέτρα της πίστεως απ. Πέτρος , αντιθέτως δε, ήταν κατά πολύ νεώτερος και προσφάτως ασπασθείς τον Χριστιανισμό!

- κχ : Δεν το σχολιάζω. Νομίζω, αυτό που αφήνεται να εννοηθεί, είναι άστοχο. Ίσως φθοροποιό και ζημιογόνο.

δ) Οι στάσεις και οι ενέργειες των προερχομένων εκ του πρώην Φλωρίνης κληρικών ... βασίζονται πάνω στο ... κοινωνούμε με τα μέλη αλλά όχι με τους κληρικούς

- κχ : Δεν καταλαβαίνω ποια είναι τα "μέλη". Εννοείται τα μέλη του Λαού ή τα μέλη του Κλήρου ;
Η διαφωνία ως προς την παπική-αγγλικανική-μασονική-πολιτική ραδιουργία της Καινοτομίας αφορά πρωτίστως στον Κλήρο (συλλήβδην) και δευτερευόντως στον Λαό. Στα υψηλά κλιμάκια της Ιεροσύνη πρέπει να επιλυθεί το φλέγον αυτό ζήτημα, συμπαρισταμένων βέβαια και όσων εκ του Λαού γνωρίζουν και μπορούν να διαφωτίσουν άλλους λαϊκούς. Όσους σκόπιμα κρατεί ακατήχητους η πανουργία της θρησκευτικής διπλωματίας.

ε) Ακόμα και η περιβόητη ένωση μετά των εκ του Κυπριανού και η ομολογία πίστεως που εξεδόθη, ενώ στην αρχή καταγγέλλει το νέο ημερολογίτικο οικουμενισμό σαν παναίρεση στις τελευταίες παραγράφους αυτοαναιρείται και αφήνει τον κάθε επίσκοπο να ενεργεί όπως αυτός θέλει ( κατά το δικό του πιστεύω ) ως προς την αντιμετώπιση των εκ του νέου ημερολογίου προερχομένων

- κχ : Έχω τη γνώμη ότι δεν είναι ακριβώς όπως αυτό που γράφετε. Οι εκ του νέου προσερχόμενοι στο Εορτολόγιο/ημερολόγιο των αγίων Οικουμενικών πατέρων είναι μέλη του Λαού και όχι μέλη του Κλήρου, αν θυμάμαι καλά. Διορθώστε με αν κάνω λάθος.

ς΄) Η Εκκλησία του Θεού έχει ξεκάθαρες και αποκρυσταλλωμένες θέσεις και ενέργειες ! δεν πηγαίνει πίσω-μπρός, αλλά κρατά και φυλάττει την παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων καθαρή, και ανόθευτο, χωρίς πισωγυρίσματα, και ανθρώπινες συμφωνίες προς χάριν της όποιας ενώσεως προς χάριν της διότι αγάπη εν Χριστώ χωρίς την αλήθεια του Χριστού δεν είναι αγάπη αλλά << έργα χειρών ανθρώπων>>

- κχ : Σύμφωνοι. Η εν Χριστώ αγάπη είναι το κατά Χάριν βίωμα της αληθείας και, κατά Χάριν πάλι, έμπρακτη εμφάνεια του αγίου Πνεύματος, ώστε αμφότερα καθιστούν σαφές το θέλημα του Πατρός. Θέλημα της θεότητος, θέλημα του αγίου Τριαδικού Θεού, είνα το :

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν ...

Καιρός να αναστηθούμε αδελφέ Τηλέμαχε. Πολυκαιρίσαμε στα μνήματα με τη φαγωμάρα μας

Χαίρε και Υγίαινε
Εν Κυρίω

κυπριανός χ

Ο αδελφός μας Τηλέμαχος γράφει σε νέο σχόλιό του :

Η προαιώνιος Εκκλησία του Χριστού είναι Ζώσα! Δια να αναστηθεί κάποιος πρέπει να είναι νεκρός. Τα μέλη της Εκκλησίας του Χριστού επίσης είναι ζωντανά! Το ερώτημα είναι ποιες από τις ονομαζόμενες ως εκκλησίες Χριστού είναι όντως ζωντανές; ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΑΠΟΚΟΠΕΝΤΑ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΙΑ ΜΕΛΗ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ δεν μπορεί να είναι ζωντανά, μη έχοντα πλήρη και μυστηριακή κοινωνία με την ουράνια Βασιλεία του Θεού την ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ.  Ποιες δε είναι νεκρές και πρέπει να αναστηθούν; Όπως μας έχουν διδάξει οι Άγιοι Πατέρες για να είναι ή να γίνει κάποιος ζωντανό μέλλος της Εκκλησίας Του, πρέπει να έχει δύο τινά : Α΄ καθαρή και αμόλυντο Ορθόδοξο πίστη,  Β' συνεχή  και αδιάκοπο αποστολική διαδοχή!  Δι’ αυτό χρειάζεται η ιστορία αλλά και το παρόν. Όποια λοιπόν από τις ονομαζόμενες ορθόδοξες εκκλησίες πληροί αυτές τις δύο προϋποθέσεις αυτή είναι Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, όλες ΟΙ άλλες είναι νεκρές στερούμενες της θείας χάριτος, και για να ενωθούν μετά της ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ πρέπει να εξασφαλίσουν – αποκαταστήσουν τις δύο ποιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις.  Αυτό αφορά είτε μια, ως σύνολο, είτε έναν απλό πιστό που ανήκει σε κάποια από τις νεκρές εκκλησίες. Για να καταλάβει κάποιος,  ποια και που είναι σήμερα αυτή η ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ χρειάζεται ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ, ΕΡΕΥΝΑ, και φώτιση από τον Πανάγαθο Θεό !
Τελειώνοντας, υπενθυμίζω την Πατερική διδασκαλία, σύμφωνα με την οποία,  η Θεία Χάρις δεν μπορεί να είναι κατακερματισμένη σε όλες τις λεγόμενες ως εκκλησίες Χριστού, οι οποίες είναι χωρισμένες, αλλά βρίσκεται αναπαύεται και ενεργεί μόνο στην  ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ!


Νέο σχόλιο του αδελφού μας Κυπριανού: 

Θα μπορούσε κανείς να απαντήσει γράφοντας : "εκκλησία ου το πλήθος εστί των σωζομένων, αλλ΄ η αλήθεια. εις και η αλήθεια".

Επειδή και εσείς και εμείς τα αυτά φρονούμε, αγαπητέ αδελφέ, θα έλεγα, καλύτερα να σταματήσουμε εδώ την μεταξύ μας συζήτηση.

Χαίρετε εν Κυρίω
κυπριανός χ 

Είναι αναπόδραστη νομοτέλεια, η αποστασία από την Ορθόδοξο Πίστι να ακολουθήται από εθνικές συμφορές.

Αφού προηγήθηκαν αυτά: 

                         Ιδού το αποτέλεσμα: 

Η Αγκυρα θέλει να στήσει πλατφόρμα εξόρυξης εντός της κυπριακής ΑΟΖ !!!

POLYELEOS: PSALM 135 (Tone V) - Monks of Simono Petra Monastery

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Χαίρε Δέσποινα, Παρθένε, Χαίρε πάναγνε, Χαίρε δοχείον Θεού· Χαίρε λυχνία φωτός· Αδάμ η ανάκλησις· Εύας η λύτρωσις· όρος άγιον, περιφανές αγίασμα, και νυμφών αθανασίας.

Ερμηνεία.

Επειδή εις το ανωτέρω Τροπάριον είπεν η Παρθένος εις τον Άγγελον ότι κραυγάζει προς αυτήν φαιδρόν ευαγγέλιον και θεία κηρύγματα· τούτου χάριν και ο Άγγελος εν τω παρόντι Τροπαρίω αυξάνει το ανωτέρω ευαγγέλιον της χαράς, και λέγει προς την Παρθένον· Χαίρε ω Δέσποινα παντός του Κόσμου. Χαίρε Παρθένε πάναγνε και υπέραγνε, η μη μόνον κατά το σώμα και τας αισθήσεις του σώματος Παρθένος ούσα, αλλά και κατά την ψυχήν και κατά τας δυνάμεις της ψυχής. Χαίρε ω δοχείον και κατοικητήριον λογικόν και νοερόν του Θεού, η τον αχώρητον τω Κόσμω χωτήσασα. Χαίρε λυχνία φωτός, είτε η του Μωϋσέως, είτε η του Ζαχαρίου, από το φως της οποίας εφωτίσθησαν οι εν τω σκότει καθήμενοι Εθνικοί. Χαίρε Θεοτόκε, η ανακάλεσις του Προπάτορος Αδάμ εις την πρώτην κατάστασιν, από την οποίαν εξέπεσε. Χαίρε της Εύας η λύτρωσις από την καταδίκην και αράν, εις την οποίαν ωλίσθησε. Χαίρε το όρος το άγιον του Θεού, περί του οποίου ο Δαβίδ προεφήτευσε. Χαίρε αγίασμα ένδοξον, (αγίασμα δε ωνομάζετο ο εν Ιεροσολύμοις ναός) του οποίου ανωτέρα εφάνης συ Θεοτόκε, όσον ανώτερος είναι ο έμψυχος και λογικός ναός από τον άψυχον και άλογον. Χαίρε ω θάλαμε μυστικέ της αθανασίας, δια μέσου του οποίου οι πρώην θνητοί της αθανασίας κατηξιώθημεν.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Νέστορος μάρτυρος, Πρόκλης συζύγου Πιλάτου.

Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου.

Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ».

Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι».

Καὶ ἀφοῦ πολέμησε μὲ τὸν Λυαῖο, τοῦ κατάφερε δυνατὸ χτύπημα μὲ τὸ μαχαῖρι του στὴν καρδιὰ καὶ τὸν θανάτωσε. Ἐξοργισμένος τότε ὁ Διοκλητιανός, διέταξε καὶ σκότωσαν μὲ λόγχη τὸ Νέστορα, ἀλλὰ καὶ τὸν Δημήτριο.
Ἔτσι, μ’ αὐτή του τὴν ἐνέργεια ὁ Νέστορας δίδαξε ὅτι σὲ κάθε ἀνθρώπινη πρόκληση πρέπει νὰ ἀναφωνοῦμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;». Ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲ θὰ φοβηθῶ. Τί θὰ μοῦ κάνει ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;

«O Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»:

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἤρχισε νὰ προσβάλλῃ τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν φθίνοντος τοῦ ΙΘ’ αἰῶνος, διὰ δὲ τοῦ Συνοδικοῦ Διαγγέλματος «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἐν ἔτει 1920, ἀποτελοῦντος ὁμολογουμένως τὸν «Καταστατικὸν Χάρτην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐκηρύχθη οὗτος «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἐφ’ ὅσον χαρακτηρίζει τὰς αἱρέσεις τῆς Δύσεως καὶ ἁπανταχοῦ ὡς δῆθεν «σεβασμίας Χριστιανικὰς Ἐκκλησίας», οὐχὶ πλέον «ὡς ξένας καὶ ἀλλοτρίας», ἀλλ’ ὡς «συγγενεῖς καὶ οἰκείας ἐν Χριστῷ καὶ ”συγκληρονόμους καὶ συσσώμους τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ“», προτείνων μάλιστα ὡς πρῶτον μέτρον ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τὴν χρῆσιν κοινοῦ ἡμερολογίου, πρὸς ταυτόχρονον συνεορτασμὸν ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :

Εἶναι φανερό πλέον, Παναγιώτατε Δέσποτα, ὅτι διαχέετε τό πνεῦμα τοῦ συγχρόνου διαχριστιανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’ αὐτό καί δέχεσθε, ὀνομάζετε καί ἀναγνωρίζετε τίς αἱρέσεις ὡς «Ἐκκλησίες», ἐρχόμενος σέ πλήρη ἀντίθεση καί ἀντίφαση μέ τήν διαχρονική παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τόν κάθε πιστό, ὅμως, θά πρέπει νά τόν ἐνδιαφέρει τί λέει, τί διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἡ Ἁγία Γραφή, τό ἅγιο Εὐαγγέλιο, οἱ ἅγιες καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι, οἱ ἱεροί Κανόνες καί οἱ ἅγιοι Πατέρες.

Ταπεινῶς ἐρωτῶμεν, Παναγιώτατε Δέσποτα : Διατί, ἐνῷ ἀποδίδετε τίτλους ἐκκλησιαστικότητος στούς πρόδηλα κακοδόξους αἱρετικούς, δέν προβαίνετε στήν μαζί τους διαμυστηριακή κοινωνία; Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν πράγματι πιστεύετε τίς διακηρύξεις Ὑμῶν, ἡ μυστηριακή διακοινωνία εἶναι μονόδρομος, γιατί ἄλλως ἀποδεικνύετε μέ τήν στάση Ὑμῶν τήν ἀνυπαρξία τῶν τίτλων ἐκκλησιαστικότητος, πού ἀποδίδετε στούς ψευδεπισκόπους τῶν κακοδόξων!!! Καί ἀποδεικνύεται ἀκόμη ὅτι αὐτή ἡ στάση ἀποτελεῖ «εὐφυᾶ διπλωματία» ἀλλά χωρεῖ διπλωματία στά τῆς πίστεως;

Η συνέντευξις του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

Ο π. Ευθύμιος «ξετίναξε» κυριολεκτικώς την παναίρεσιν του Οικουμενισμού και του Παπισμού. Ενώ εξέφρασε την άποψιν ότι επιβάλλεται η διακοπή του μνημοσύνου τόσον του Οικουμενικού Πατριάρχου όσον και όλων εκείνων, οι οποίοι προδίδουν την πίστιν με ανιέρους συμπροσευχάς και συλλείτουργα με τους αιρετικούς. Αποτελεί ύβριν εναντίον των αγώνων και της θυσίας των αγίων μαρτύρων και θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας η μη διακοπή του μνημοσύνου, ως είπε. Διότι οι Αγιοι Πατέρες έδωσαν μάχας εναντίον όλων των αιρέσεων, εις τας οποίας ανήκει και ο Παπισμός. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός δεν τους ήθελε ούτε εις τον θάνατόν του. Εις ερώτησιν, εάν η διακοπή του μνημοσύνου οδηγή εις σχίσμα την Εκκλησίαν, απήντησεν ότι τούτο δεν δύναται να συμβή. Διότι, όταν ο Επίσκοπος έχη αιρετικήν συμπεριφοράν, ο κλήρος και ο λαός δύναται να  συνεχίζη την Εκκλησιαστικήν παράδοσιν και την μυστηριακήν ζωήν άνευ του Επισκόπου. Αυτό συμβαίνει  «εις Πολεμικάς» περιόδους εις την Εκκλησίαν. Και κατά την άποψιν του, έχομεν πόλεμον εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού και της αιρέσεως του Παπισμού και εναντίον όλων των Επισκόπων, οι οποίοι συμπορεύονται με την αίρεσιν. Άλλωστε, είπε, προ τριάκοντα και πλέον ετών Μητροπολίται, ως ο Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, ο Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, Παραμυθίας Παύλος και Ιεραί Μοναί εις το Άγιον Όρος είχον διακόψει το μνημόσυνον του Πατριάρχου Αθηναγόρου, χωρίς να προκληθή σχίσμα εις την Εκκλησίαν.

Στην εποχή μας όχι απλά αμφισβητείται το αυτονόητο και το λογικό, αλλά καταπατείται ασύστολα.

 Φθάσαμε στο σημείο ώστε, η θεωρούμενη μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση του σεβασμού των «δικαιωμάτων της μειοψηφίας» να έχη καταντήσει φρικτός εφιάλτης και αδίστακτος τύραννος των δικαιωμάτων της συντριπτικής πλειοψηφίας! Δύο παραδείγματα: Τα περασμένα Χριστούγεννα στην Αγγλία και την Αυστραλία (αλλά και σε άλλες χριστιανικές χώρες ), απαγορεύτηκε ο καθιερωμένος δημόσιος εορταστικός στολισμός, επειδή εθίγοντο τα …δικαιώματα της ελάχιστης μειοψηφίας των Μουσουλμάνων! Επίσης, Ιταλικό Δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή ενός! Μουσουλμάνου, να αποκαθηλωθούν όλες οι εικόνες του Εσταυρωμένου… Ρωτάμε λοιπόν, με βαθιά ανησυχία: Πως προστατεύονται οι πλειοψηφίες; Πρόκειται επομένως ή όχι, για μια ιδιότυπη και πρωτόγνωρη Τυραννία, η οποία επιβάλλεται με το πρόσχημα του «δικαιώματος της μειοψηφίας»;

Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν;

...Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Η μεγαλύτερη αυτοθυσία είναι η θυσία για την πατρίδα, γιατί υπερασπίζεσαι πατρογονικές εστίες και χώματα.

Την αρετή της φιλοπατρίας, τελευταία, την ευνουχίσαμε, τη στραγγαλίσαμε. Κι έμειναν τα πορτρέτα των ηρώων της φυλής μας στραπατσαρισμένα στους τοίχους των σχολείων… Κι απέμειναν κάποια λεβεντοπαλλήκαρα αποφασισμένα να θυσιαστούν για την πατρίδα, σαν τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, το Σολωμό Σολομού, τον Τάσο Ισαάκ, τον Καραθανάση, Βλαχάκο, Γιαλοψό ( ΙΜΙΑ ) και τον ηρωϊκό σμηναγό Κ. Ηλιάκη, να περιμένουν μιμητές… Η μεγαλύτερη αυτοθυσία είναι η θυσία για την πατρίδα, γιατί υπερασπίζεσαι πατρογονικές εστίες και χώματα.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Ψυχήν ήγνισε, και σώμα καθηγίασε, ναόν ειργάσατο, χωρητικόν με Θεού, σκηνήν θεοκόσμητον, έμψυχον τέμενος, η επέλευσις, του Παναγίου Πνεύματος, και ζωής αγνήν Μητέρα.

Ερμηνεία.

Δια του Τροπαρίου τούτου αποκρίνεται η Θεοτόκος προς τον Άγγελον και λέγει αυτώ· η επέλευσις του Αγίου Πνεύματος, περί του οποίου είπάς μοι, ω Γαβριήλ «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε» (Λουκ. α: 35), αυτή, λέγω, εκαθάρισε μεν την ψυχήν μου από την προπατορικήν αμαρτίαν, ηγίασε δε και το σώμα μου· αυτή με εκατασκεύασεν ένα ναό επιτήδειον δια να χωρέσω τον Θεόν Λόγον· αυτή με εποίησε μίαν άλλην σκηνήν στολισμένην υπό Θεού με όλα τα κάλλη των αρετών και χαρίτων, μάλλον δε και υπερτέραν της Σκηνής εκείνης· εκείνη γαρ ήτον άψυχος, εγώ δε είμαι λογική τε και έμψυχος· και ίνα τελευταίον είπω το πρώτον, αυτή η επέλευσις του Αγίου Πνεύματος ειργάσατο εμέ Μητέρα άχραντον της ζωής: ήτοι του ζωηφόρου Λόγου του Θεού, όστις είναι η ζωή και αυτοζωή, καθώς είπε μόνος: «Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω. ιδ: 6). Είπον δε, ότι το Πνεύμα το Άγιον εκαθάρισε την ψυχήν της Παρθένου από την προπατορικήν αμαρτίαν, καθότι η Θεοτόκος επέκειτο εις την προπατορικήν αμαρτίαν έως εις τον θείον  Ευαγγελισμόν· τότε γαρ ελευθερώθη από αυτήν δια της επελεύσεως του Αγίου Πνεύματος, κατά την δόξαν της Εκκλησίας· όθεν και ο Θεολόγος Γρηγόριος είπε: «Κυηθείς μεν εκ Παρθένου, και ψυχήν και σώμα προκαθαρθείσης τω Πνεύματι» (Λόγος εις την Χριστού Γέννησιν) και ο ίδιος ούτος Ιωάννης λέγει: «Μετά ουν την συγκατάθεσιν της αγίας Παρθένου, Πνεύμα Άγιον επήλθεν επ΄ αυτήν κατά τον του Κυρίου λόγον, ον είπεν ο Άγγελος, καθαίρον αυτήν, και δύναμιν δεκτικήν της του Λόγου Θεότητος παρέχον, άμα δε και γεννητικήν· και τότε επεσκίασεν επ΄ αυτήν η του Θεού του υψίστου ενυπόστατος σοφία και δύναμις, ο Υιός του Θεού, ο τω Πατρί ομοούσιος οιονεί θείος σπόρος» (βιβλίον γ΄ κεφάλαιον μθ΄). Όρα δε, ότι μετά την συγκατάθεσιν της Παρθένου, ήγουν αφ΄ ου αυτή είπεν: «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου», τότε επήλθεν εις αυτήν το Πνεύμα το Άγιον, και η του υψίστου δύναμις επεσκίασεν αυτή, και ουχί προτύτερα· όθεν και ο Άγγελος τα λόγια όπου είπε προς την Παρθένον, εις χρόνον μέλλοντα τα είπεν, ήγουν ότι επελεύσεται επί σε, και ότι επισκιάσει σοι, φανερώνων με τούτο ότι, όταν έλεγε ταύτα, δεν είχεν έλθει εις αυτήν το Πνεύμα το Άγιον το του Μυστηρίου τελειωτικόν, ούτε η δύναμις του υψίστου είχεν επισκιάσει Αυτήν. Είρηται δε και εν τη εισαγωγική εκθέσει της Πίστεως υπό Βησσαρίωνος του Μακρή: «Ότε τω Αγγέλω απεκρίνατο η Μαρία «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου», τότε άνθρωπος ευθέως απηρτισμένος εν πάσι «τοις αυτού μέρεσιν, εγένετο τέλειος» (Σελίδα νε΄). Ώστε μετά την συγκατάθεσιν της Παρθένου και το Πνεύμα το Άγιον επήλθεν αυτή, και το βρέφος ευθύς εξεικονισμένον εγένετο· όθεν ακολούθως και η τούτο βαστάζουσα, Θεού Μήτηρ ήτον. Δια τούτο η Ελισάβετ ούτως αυτήν ανεκήρυξε λέγουσα: «Και πόθεν μοι τούτο, ίνα η Μήτηρ του Κυρίου μου έλθη προς με;» και μ΄ όλον ότι ακόμη δεν είχε γεννήσει τον Κύριον.

Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον - Psalm 102

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Ε ΛΟΥΚΑ. Δημητρίου μεγαλομάρτυρος του Μυροβλήτου.

Ὑψηλόβαθμος ἀξιωματικός του ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ, περίοδος φοβερῶν διωγμῶν ἐναντίον τῶν χριστιανῶν.

Ὁ Δημήτριος, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπὸ εὐσεβῇ οἰκογένεια τῆς Θεσσαλονίκης δὲν φοβήθηκε τὶς διαταγὲς τῶν αὐτοκρατόρων καὶ συνέχιζε νὰ κηρύττει τὸ Εὐαγγέλιο. Αὐτή του ἡ δράση τὸν ὁδήγησε μπροστὰ στὸν Δοκλητιανό, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν φυλάκισή του.

Στὴν φυλακὴ ἦταν ἕνας νεαρὸς χριστιανὸς, ὁ Νέστορας, ὁ ὁποῖος θὰ ἀντιμετώπιζε σὲ μονομαχία τὸν φοβερὸ μονομάχο τῆς ἐποχῆς Λυαῖο. Ὁ νεαρὸς χριστιανὸς πρὶν τὴ μονομαχία ἐπισκέφθηκε τὸν Δημήτριο καὶ ζήτησε τὴν βοήθειά του. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ὁ Νέστορας νὰ νικήσει τὸν Λυαῖο καὶ νὰ προκαλέσει τὴν ὀργὴ τοῦ αὐτοκράτορα. Διατάχθηκε νὰ θανατωθοῦν καὶ οἱ δυὸ, Νέστορας καὶ Δημήτριος.

Σήμερα ὁ Ἅγιος Δημήτριος τιμᾶται ὡς πολιοῦχος Ἅγιος τῆς Θεσσαλονίκης.
Ἡ μεταφορὰ τῆς εἰκόνας τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴν Κωνσταντινούπολη ἔγινε τὸ ἔτος 1149 ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Μανουὴλ Κομνηνό. Καὶ ἡ εἰκόνα μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος τῆς Κωνσταντινούπολης, ἐπὶ ἡγουμενίας Ἰωσήφ.

Ο Οικουμενισμός είναι Αίρεσις! Είναι εντελώς ξεκάθαρο. Επί πλέον είναι αίρεσις των αιρέσεων.

Από όλες τις πλάνες που περιλαμβάνει ο ονομαζόμενος  «οικουμενισμός» η πλέον βασική και εμβριθής είναι η πλάνη του, όσον αφορά αυτήν ταύτην την φύσιν της Εκκλησίας. Είναι εκκλησιολογική αίρεσις. Αντίκειται στην ομολογιακή πίστι του συμβόλου της Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, διότι ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Το ονομαζόμενο  «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», ήδη αυτό τούτο το όνομά του, περιλαμβάνει αυτή την αντιλογία του Ορθοδόξου Χριστιανικού Δόγματος όσον αφορά την Μία Εκκλησία. Στην δε Θεωρία των Κλάδων (ο Οικουμενισμός) ολοκληρωτικά απορρίπτει αυτό το Δόγμα της Μίας Εκκλησίας. Το  «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» προσπαθεί να εκπληρώση αυτή τη βασική απόρριψη δια της πολεμικής τακτικής του «Θρησκευτικού πλουραλισμού».

Η «Ορθόδοξος Εκκλησία» λαμβάνοντας μέρος στις δραστηριότητες του ως άνω αναφερομένου  «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» διακηρύσσει την συμφωνία της με όλες τις διδασκαλίες και δραστηριότητές του. Δι αυτού τούτου του τρόπου γίνεται (η Ορθόδοξος Εκκλησία) μέρος των ψευδών και πλανών του Π.Σ. «Εκκλησιών»  Γίνεται αιρετική στο βαθμό που είναι αυτό τούτο το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών».

Η αίρεσις του Οικουμενισμού εισάγεται ακόμη βαθύτερα εις το σώμα της «Εκκλησίας» δια της συμμετοχής των Ιεραρχών Της, δια των διαφόρων μορφών των λειτουργικών συνεορτασμών, που πραγματοποιούνται υπό των ιδρυμάτων του  «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» εις την πορεία των συνηθησμένων δραστηριοτήτων.

Tο μακροχρόνιο μίσος της ρωμαιοκεντρικής ολοκληρωτικής νοοτροπίας των ρωμαιοκαθολικών απέναντι στους Ορθοδόξους εν γένει και ιδιαίτερα στους Σέρβους Ορθοδόξους, δεν χαρακτήριζε μόνο τον αρχιεπίσκοπο-μετέπειτα Καρδινάλιο-Στέπινακ, που σημείωνε στο προσωπικό του ημερολόγιο στις 27 Μαρτίου 1941 την ακόλουθη παρατήρηση:

 "Το πνεύμα του Βυζαντίου είναι τόσο τρομερό, ώστε μόνον ο Παντοδύναμος και Παντογνώστης Θεός θα μπορούσε ν' αντιμετωπίσει την πονηρία και τις μηχανορραφίες αυτών των ανθρώπων...Το Σχίσμα (εννοεί την Όρθοδοξία) είναι η μεγαλύτερη κατάρα της Ευρώπης, ακόμα μεγαλύτερη από τον Προτεσταντισμό. Μ' αυτούς(εννοεί τους Ορθοδόξους) δεν σηκώνει ούτε ηθική, ούτε αρχές, ούτε αλήθεια, ούτε αξιοπρέπεια" 

(Μητροπ. Αθανάσιος Γιέφτιτς εις δημοσίευμά του εις την 'Χριστιανική'' της 20ης Ιουνίου 1991).