On Getting Out of Ruts

By Hieromonk Damascene



Many of us get stuck in a rut in our spiritual lives. Usually this comes down to one thing: we have our central sins, our favorite passions, that we just do not want to give up. These passions have become so much a part of us that we think it is impossible to be rid of them. But it is not impossible. Christ said, Be of good cheer; I have overcome the world (John 16:33). With His Grace-filled help, we can overcome the passions—which, as we have seen, comprise one of the meanings of the term “the world” in Holy Scripture.
The problem lies with us. The problem is that, deep down, we feel that we have a “right” to our favorite passions. “I have a right to be angry,” “I have a right to be resentful,” “I have a right to this sinful little pleasure,” or whatever it is. Deep down, we do not want to give up our passions.
So the question comes down to this: What do we really want? Do we want to stay in our ruts, so that we can freely indulge our pride, our self-love, our self-righteousness, our desire to be right, our anger and resentments, our sinful pleasures? Are they so important to us that for their sake we will abandon the possibility of an authentic life in Christ?
What do we want? Do we want to be fashioned after the passions of this world, which pass away, or do we want to have Christ dwelling within us, re-creating us into new beings who will dwell with Him and in Him forever?
To get out of our ruts and get back on the path of transformation and deification, we must cast off everything that separates us from God. Spiritual life is like traveling upstream in a rowboat. The world, the flesh and the devil push against us and against our progress. If our boat is burdened with the weight of our cherished sins and passions, we will not get anywhere. In fact, we will go backwards, and we might even sink. So, what we have to do is to jettison the cargo which we cherish so much but which is holding us back. Then we will be able go forward, toward that which we were created for: union with God.

Ποιες είναι οι τουρκικές επιδιώξεις για την ΑΟΖ


Κωνσταντίνος Χολέβας

Είναι προφανές ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν χαίρεται που η Ελλάδα κινείται προς την ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Γνωρίζουν ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του ότι η παρούσα κυβέρνηση το πιστεύει και θα το κάνει. Με την παραχώρηση αδειών για έρευνες εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας και με τη συνεχή αμφισβήτηση του Καστελόριζου επιδιώκει η Αγκυρα να μας τρομάξει. Ομως οι δυνατότητές της δεν πρέπει να υπερεκτιμώνται ούτε, βεβαίως, να υποτιμώνται.

Η Τουρκία θεωρεί ότι η οικονομική κρίση έχει καταστήσει όλους τους Ελληνες φοβισμένους, χωρίς εθνικά και γεωπολιτικά ενδιαφέροντα, εσωστρεφείς και αδύναμους. Λάθος. Στα δύσκολα ενωνόμαστε και, όταν προκαλούμαστε από εξωτερικούς εχθρούς, λησμονούμε τα βάσανά μας και τη φαγωμάρα μας και γινόμαστε μια γροθιά.


H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ


+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΟ Γερβέρτος αμύνθηκε σθεναρά. Απέρριψε την Παπική απόφαση ενώπιον του λεγάτου Λέοντος και αρνήθηκε τη συμβουλή των συναδέλφων του να απόσχει άπό τα καθήκοντά του, ώσπου να έλθει το θέμα ενώπιον της επομένης Συνόδου, στη Ρεμς. Ο επίσκοπος της Τρηρ τον έπεισε τελικά να μη λειτουργεί, μέχρι να ληφθεί η τελική απόφαση για την υπόθεση.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΕτσι, ο Γερβέρτος εγκαταλείφθηκε πλήρως και από τους εκκλησιαστικούς και από τους λαϊκούς Φράγκους ευγενείς, οι οποίοι ένοιωθαν υποχρεωμένοι να εκδηλώσουν, τουλάχιστον δημόσια, την υποστήριξή τους στην παπική απόφαση. Απέφευγαν ακόμη και την παραμικρή επαφή με τον Γερβέρτο. Αλλά ο Ηγούμενος Λέων είχε εξεγείρει τους πιστούς σε υποστήριξη του Πάπα, που καθόταν στους θρόνους των Αγίων Πέτρου και Κωνσταντίνου του Μεγάλου. Φρόνιμα σκεπτόμενος ο Γερβέρτος, αποσύρθηκε σε απομόνωση.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΣτην επόμενη Σύνοδο της Ρεμς το 996, ο Γερβέρτος καθαιρέθηκε και ο Αρνούλφος αποκαταστάθηκε. Η Φραγκική εκκλησιαστική αριστοκρατία δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη λαϊκή υποστήριξη προς τον Πάπα.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΦαίνεται όμως, ότι δεν ήταν μόνο η λαϊκή πρόληψη και ευσέβεια, που συνιστούσαν το θεμέλιο της λαϊκής υποστηρίξεως προς τον Πάπα, αλλ' ακόμη και η κοινή Ρωμαιοσύνη, που συνέδεε την πλειοψηφία με τον Πάπα. Αυτή η Ρωμαιοσύνη αποτελούσε τη βάση της ισχύος των Παπικών θρόνων των Αγίων Πέτρου και Μεγάλου Κωνσταντίνου.
      
       
     Συνεχίζεται.

Saint John Chrysostom : HOMILY XV. ROM. VIII. 28.


"And we know that all things work together for good to them that
love God."

HERE he seems to me to have mooted this whole topic with a view to
those who were in danger; or, rather, not this only, but also what was
said a little before this. For the words, "the sufferings of this present
time are not worthy to be compared with the glory which shall be
revealed in us;" and those, that "the whole creation groaneth;" and
the saying, that "we are saved by hope;" and the phrase, "we with
patience wait for;" and that, "we know not what we should pray for
as we ought;" are all of them said to these. 

Βυζαντινή μουσική - Δοξαστικό (Αναστάσιμοι Ύμνοι)

π. Θεόδωρος Ζήσης-Διήγηση για Μονοφυσίτες


Simeron Wordpress

Συνειδητώς οι Οικουμενισταί προχωρούν, με πρόγραμμα και συντονισμό, εις το καταστροφικόν έργον τους


Πηγή: http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Από το βιβλίο: ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.
ΤΑ ΣΑΘΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΙΛΟΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

Λέγουν οι Φιλοοικουμενισταί: «Ο Πατριάρχης ό,τι και αν λέγη και πράττη, δεν παύει να είναι σύμβολον ενότητος της Εκκλησίας, δι΄ αυτό δεν πρέπει να χωριζόμεθα από αυτόν, αλλά μόνον να διαμαρτυρώμεθα». Άλλα απατηλά επιχειρήματα και ταύτα, γεννήματα της νοσηράς διανοίας των. Σύμβολον ενότητος της Εκκλησίας του Θεού αγαπητοί μας, είναι ο κάθε Επίσκοπος ή Πατριάρχης όταν παραμένη πιστός τηρητής των Αποστολικών Παραδόσεων και δογμάτων, και ορθοτομή τον λόγον της Εκκλησίας, διαφορετικά γίνεται σύμβολον διαιρέσεως και σχισμάτων! Ως σύμβολον ενότητος της ψευδοεκκλησίας των έχουν και οι Παπικοί τον Πάπαν, αλλά όλοι οι αιρετικοί και αλλόθρησκοι έχουν κάποιον «Πατριάρχην» ως σύμβολον ενότητος. Τι βγαίνει με αυτό; απολύτως τίποτα! Δια δε το ότι δεν πρέπει να χωριζώμεθα, αλλά μόνον να διαμαρτυρώμεθα, επαναλαμβάνομεν ότι, χωρίς πρακτικήν αντίδρασιν διακοπής μνημοσύνου και επικοινωνίας τίποτε δεν γίνεται. Όπως η «πίστις άνευ έργων είναι νεκρά» κατά τον απόστολον Ιάκωβον (Ιάκ. Β΄ 17), έτσι και διαμαρτυρίες χωρίς πρακτικά μέτρα είναι νεκρές. Πόσες και πόσες διαμαρτυρίες δεν έγιναν μέχρι τώρα, αλλά ποιο το αποτέλεσμα; «Ούτε που ιδρώνει το αυτί τους», κατά την λαϊκήν έκφρασιν. Συνειδητώς οι Οικουμενισταί προχωρούν, με πρόγραμμα και συντονισμό, εις το καταστροφικόν έργον τους, που είναι η διάλυσις της Εκκλησίας του Χριστού και η δημιουργία της «εκκλησίας» του αντιχρίστου. Μην συμπράττετε και εσείς, ω Φιλοοικουμενισταί, με την στάσιν σας, εις την δημιουργίαν αυτής.

Τώρα η αγάπη εψυχράνθη


Γιατί, Αββά οι σημερινοί Μοναχοί, ενώ κοπιάζουν, δε παίρνουν από το Θεόν τα χαρίσματα που έπαιρναν οι παλαιοί Πατέρες; ερώτησε ένα Γέροντα κάποιος Αδελφός.
- Τον παλαιό καιρό, τέκνον μου, αποκρίθηκε ο σεβάσμιος Γέρων, υπήρχε αγάπη μεταξύ των Μοναχών και καθένας προθυμοποιείτο να βοηθήση τον αδελφόν του να ανέβη προς τα επάνω. Τώρα η αγάπη εψυχράνθη και ο ένας παρασύρει τον άλλον προς τα κάτω και για τον λόγον αυτόν δεν χορηγεί πλέον ο Θεός χαρίσματα πνευματικά.

Μάξιμος Ομολογητής:


Όταν μας ίδουν οι δαίμονες να καταφρονώμεν τα κοσμικά πράγματα, δια ν’ αποφύγωμεν τας αιτίας του μίσους κατά των ανθρώπων και δια να μη εκπέσωμεν της αγάπης, τότε διεγείρουν τους ανθρώπους να μας συκοφαντήσουν, με τον σκοπόν να λυπηθώμεν και να μισήσωμεν τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από την συκοφαντίαν, που στρέφεται εις την ορθήν πίστιν μας ή εις την ηθικήν μας. Κανείς δεν δύναται να αδιαφορήση εις τας συκοφαντίας αυτάς, ειμή μόνον εκείνος που έχει την ελπίδα του εις τον Θεόν…
Όσον προσεύχεσαι εις τον Θεόν υπέρ του συκοφαντήσαντος, τόσον ο Θεός αποκαλύπτει την αθωότητά σου εις τους σκανδαλισθέντας.

Παραιτήθηκε ο καρδινάλιος της Σκωτίας μετά τα νέα σκάνδαλα

Παραιτήθηκε ο καρδινάλιος της Σκωτίας μετά τα νέα σκάνδαλα
Την παραίτησή του υπέβαλε ο επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής "Εκκλησίας" της Σκωτίας, ο καρδινάλιος Κιθ Ο’Μπράιεν, μετά τις κατηγορίες εναντίον του για «ανάρμοστη συμπεριφορά» από τέσσερις ιερωμένους τη δεκαετία του ’80.

Το Βατικανό επιβεβαίωσε ότι η απόφασή του να εγκαταλείψει την Αρχιεπισκοπή του Αγίου Ανδρέα και του Εδιμβούργου έγινε δεκτή από τον απερχόμενο Πάπα Βενέδικτο ΙΣτ’.

Ο 74χρονος καρδινάλιος Ο’Μπράιεν δήλωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στο κονκλάβιο το οποίο θα εκλέξει τον νέο Πάπα, αφήνοντας δίχως εκπροσώπηση τη Βρετανία.

Σύμφωνα με ανακοίνωσή του, ο ίδιος δηλώνει ότι είχε σκοπό να αποχωρήσει σε ένα μήνα, μόλις δηλαδή κλείσει τα 75 του χρόνια, αλλά ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ’ «έκρινε ότι η παραίτησή μου πρέπει να ισχύσει από σήμερα, 25 Φεβρουαρίου 2013». 

Η απόφασή του θεωρείται αποτέλεσμα των πιέσεων που δέχτηκε μετά τις κατηγορίες των ιερέων, ενώ την περασμένη Παρασκευή δήλωνε στο βρετανικό δίκτυο BBC ότι η ευθύνη που είχε για την εκπροσώπηση των βρετανών καθολικών είναι «σχεδόν τρομακτική».

Στην ανακοίνωσή του, ο καρδινάλιος Ο’Μπράιεν δηλώνει: «Κοιτάζοντας πίσω στα χρόνια της διακονίας μου: Για κάθε καλό που κατάφερα να κάνω, ευχαριστώ τον Θεό. Για κάθε αποτυχία, ζητώ συγνώμη σε όλους όσους προσέβαλα. Δεν θα πρέπει να τραβήξω εγώ την προσοχή του Τύπου στην Ρώμη αλλά ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ’ με την διαδοχή του. Θα προσευχηθώ μαζί τους και για εκείνους. Φωτισμένοι από το Αγιο Πνεύμα, θα πάρουν την σωστή απόφαση για το μέλλον και το καλό της Εκκλησίας».

Ο καρδινάλιος Κιθ Ο'Μπράιεν αρνείται τις κατηγορίες εναντίον του από τρεις ιερείς και έναν πρώην ιερέα. Οι κατήγοροί του ανήκουν στην ενορία του Αγίου Ανδρέα της Σκωτίας κι ενημέρωσαν τον παπικό νούντσιο στη Βρετανία, αρχιεπίσκοπο Αντόνιο Μενίνι, πως ο Ο'Μπράιεν είχε διαπράξει τις «ανάρμοστες πράξεις» πριν από 33 χρόνια, το 1980. 

Ενας από τους ιερείς αναφέρει πως είχε μια ανάρμοστη σχέση με τον Ο'Μπράιεν, ένας άλλος ότι ήταν 18 ετών όταν ο σημερινός καρδινάλιος τον «προσέγγισε ανάρμοστα» έπειτα από ολονύκτια προσευχή και ο τρίτος ότι εκλήθη να «γνωρίσει καλύτερα» τον Ο'Μπράιεν στην κατοικία του, όπου έπειτα από κατανάλωση αλκοόλ εκείνος τον «προσέγγισε ανάρμοστα». 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Το  Άγιον  Πνεύμα οικοδομεί την  Εκκλησίαν.

Το Άγιον Πνεύμα δια της θείας δυνάμεώς Του ενώνει όλους τους πιστούς εις εν σώμα, δηλαδή εις την Εκκλησίαν, διότι «εν ενί πνεύματι ημείς πάντες εις εν σώμα εβαπτίσθημεν… και πάντες εις εν πνεύμα εποτίσθημεν» (Α΄ Κορ. 12,13). Αυτό είναι κτίστης και οικοδόμος της Εκκλησίας. Κατά τον θεόπνευστον λόγον του αγίου Βασιλείου του Μεγάλου: «Το Πνεύμα το Άγιον αρχιτεκτονεί Εκκλησίαν Θεού» (Βασιλείου του Μεγάλου, PG. 30, c. 289 D). Δια του Αγίου Πνεύματος εντοιχιζόμεθα, ενοικοδομούμεθα, ενσωματούμεθα εις το σώμα της Εκκλησίας. Δι΄ Αυτού γινόμεθα σύσσωμοι της Εκκλησίας ως του Θεανθρωπίνου σώματος του Χριστού, δηλαδή «σύσσωμοι» του Χριστού (Εφ. 3,6). Το άγιον, θεανθρώπινον, καθολικόν σώμα της Εκκλησίας, το αεί εν και αδιαίρετον υπάρχον, όχι μόνον έγινε δια του Αγίου Πνεύματος, αλλά και οικοδομείται δι΄ Αυτού. Είναι, λοιπόν, σαφές και αναμφίβολον ότι ο άνθρωπος γίνεται του Χριστού μόνον δια του Αγίου Πνεύματος, μέσω των αγίων μυστηρίων και αρετών. Διότι όπου είναι το Άγιον Πνεύμα εκεί είναι ο Χριστός, και πάλιν, όπου είναι ο Χριστός εκεί είναι και το Άγιον Πνεύμα. Με μίαν λέξιν, εκεί είναι όλη η Αγία Τριάς από την οποίαν προέρχεται το παν και εις την οποίαν υπάρχει το παν. Απόδειξις τούτου είναι το ιερόν μυστήριον του Βαπτίσματος: δι΄ αυτού ο άνθρωπος εγκεντρίζεται εις την Αγίαν Τριάδα, δια να τριαδοποιηθή με την ευαγγελικήν πολιτείαν ολοτελώς κατά το διάστημα της ζωής του, δηλαδή να ζη εκ του Πατρός δια του Υιού εν τω Αγίω Πνεύματι. Δεχόμενος το ιερόν μυστήριον του Βαπτίσματος, ο άνθρωπος ενδύεται τον Κύριον Ιησούν και δι΄ Αυτού την Αγίαν Τριάδα. Γενόμενος δια του Βαπτίσματος μέλος της Εκκλησίας του Χριστού, αυτού του αειζώου Θεανθρωπίνου σώματος του Χριστού, ο χριστιανός αρχίζει να πληρούται με τας αγίας, θείας και Θεανθρωπίνους δυνάμεις, αι οποίαι, βαθμηδόν, τον αγιάζουν, τον θεώνουν και τον θεανθρωποιούν, καθ΄ όλην την ζωήν του και εις όλην την αιωνιότητά του. Μέσα του γεννάται αδιακόπως και δημιουργείται το εν καινόν μετά το άλλο, τα δε πάντα του Χριστού και μόνον Αυτού. Ό,τι δε είναι του Χριστού είναι πάντοτε καινόν, διότι είναι αθάνατον και αιώνιον.


Συνεχίζεται.

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ


+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΣτα 990 ο βασιλέας Ούγος Καπέτος (987-996) της Δυτικής Φραγκίας (ή Γαλλίας) και οι επίσκοποί του ζήτησαν από τον Πάπα Ιωάννη ΙΕ' (985-996) την παύση του Αρνούλφου της Ρεμς, όπως απαιτούσαν τα Διατάγματα. Ο Αρνούλφος είχε διορισθεί από τον Ούγο Καπέτο, αλλά στη συνέχεια πρόδωσε τον ευεργέτη του, για χάρη του Καρολιγκιανού Δούκα Καρόλου της Λοθαριγκίας, ο οποίος ήταν θείος του.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifAνήσυχος για τη δεκαοκτάμηνη καθυστέρηση της παπικής αποφάσεως, ο Ούγος Καπέτος συγκάλεσε μια Σύνοδο στο Βερζύ κοντά στη Ρεμς το 991. Ο Αρνούλφος ομολόγησε ενοχή και εκλιπάρησε για έλεος. Πάντως, μια ομάδα ηγουμένων κατηγόρησε τη διαδικασία ως παράνομη, διότι δεν ήταν σύμφωνη με τα Διατάγματα]. Η Σύνοδος εξεθρόνισε τον Αρνούλφο. Ο Ούγος Καπέτος κατόρθωσε να ανεβάσει στο θρόνο στη θέση εκείνου, τον Γερβέρτο του Ωριλλάκ, τον μελλοντικό Πάπα Σίλβεστρο Β'.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΟ Πάπας Ιωάννης, όμως, απέρριψε αυτή τη Σύνοδο, ως παράνομη και μη επικυρωμένη. Εστειλε ένα Ρωμαίο ηγούμενο, ονόματι Λέοντα, να εκθρονίσει τον Γερβέρτο, να αποκαταστήσει τον Αρνούλφο και να κοινοποιήσει την παύση όλων των επισκόπων που είχαν μετάσχει στη Σύνοδο. Ο λεγάτος του Πάπα ανακοίνωσε την Παπική απόφαση στη Σύνοδο της Μουζόν το 995.

Συνεχίζεται.

Saint John Chrysostom : HOMILY XIV. ROM. VIII. 12, 13.


"Therefore, brethren, we are debtors, not to the flesh to live after the
flesh. For if ye live after the flesh, ye shall die; but if ye through the
Spirit do mortify the deeds of the body, ye shall live."

AFTER showing how great the reward of a spiritual life is, and that it
maketh Christ to dwell in us, and that it quickeneth our mortal
bodies, and wingeth them to heaven, and rendereth the way of virtue
easier, he next fitly introduces an exhortation to this purpose.
"Therefore" we ought "not to live after the flesh." 

Bulgarian Church has new patriarch


Bulgaria's Orthodox Church on Sunday elected metropolitan Neophyte of the northern city of Ruse as its new leader after Patriarch Maxim died last November aged 98 after leading the church for over 40 years.

The bells of the golden-domed Alexander Nevski cathedral in downtown Sofia announced the election of a new patriarch by the 138 delegates at the church council Sunday afternoon.

Shortly after that, council speaker metropolitan Yosif announced that "Ruse metropolitan Neophyte was elected by the clergy and the people as Holy Bulgarian Patriarch and Sofia metropolitan."

π. Θεοδώρου Ζήση-Η ταπεινοφροσύνη κατά τον Μ. Βασίλειο.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.


Ο Άγιος Βασίλειος, ο Μέγας αυτός Πατήρ και διδάσκαλος της Εκκλησίας μας, απευθυνόμενος μαζί με άλλους ορθοδόξους επισκόπους της εποχής του, προς τους εν Ιταλία και Γαλλία οσιωτάτους αδελφούς και συλλειτουργούς επισκόπους, και αναφερόμενος εις την θλιβεράν κατάστασιν που επικρατούσε τότε στις εκκλησίες της Ανατολής, λόγω της Αρειανικής αιρέσεως, μεταξύ άλλων έγραφεν: «Ημίν δε, προς τω φανερώ πολέμω των αιρετικών, έτι και ο παρά των δοκούντων ορθοδοξείν επαναστάς εις έσχατον ασθενείας τας Εκκλησίας κατήγαγεν» (Μεγ. Βασιλείου επιστολή 92)· ήτοι, «εις ημάς δε, μαζί με τον φανερόν πόλεμον των αιρετικών εξηγέρθη ακόμη και ο πόλεμος των όσων εφαίνοντο ότι ομοδοξούν, ο οποίος ωδήγησεν τας εκκλησίας εις την εσχάτην αδυναμίαν»(μετάφρ. Νικοδήμου Μπιλάλη). Το ίδιο δυστυχώς συμβαίνει και σήμερα, λες και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μαζί με τον πόλεμον των Οικουμενιστών, αντιμετωπίζουμε και τον πόλεμον των Φιλοοικουμενιστών, οι οποίοι με υποκριτικήν αληθοφάνειαν νοθεύουν τον λόγον του Θεού, και προξενούν μεγάλην ζημίαν εις την Εκκλησίαν Του. Αυτοί οι άνθρωποι, κληρικοί και λαϊκοί, ενώ δια του προφορικού και γραπτού λόγου τάσσονται εναντίον του Οικουμενισμού, πρακτικά δεν λαμβάνουν μέτρα εναντίον του. Η όλη αντίστασίς των σταματά σε καμμιά προσωπική ή συλλογική διαμαρτυρία και τίποτε περισσότερο. Περί διακοπής μνημοσύνου και Εκκλησιαστικής κοινωνίας, εκ των δεδηλωμένων πλέον Οικουμενιστών, ούτε λόγος να γίνεται· το θεωρούν πλάνη! Και αν βρεθούν μερικοί, οι οποίοι ακολουθούντες το παράδειγμα των αγίων πατέρων μας και υπακούοντες εις τους Εκκλησιαστικούς θεσμούς, διακόψουν την επικοινωνίαν και το μνημόσυνον των αιρετικών, γίνονται άμεσος στόχος των. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυσφημίσουν αυτούς τους σημερινούς Ομολογητάς της Ορθοδόξου πίστεως ως πεπλανημένους και σχισματικούς, ως φανατικούς και αμαθείς, ως εστερημένους αγάπης και εκκλησιαστικής παιδείας, ως ελαχίστους και ταραχοποιούς, ως ανυποτάκτους και υπερηφάνους, ως διαστροφείς της αληθείας, κ.λ.π. Συνάμα δε προβάλλουν την ιδικήν των στάσιν ως σωστήν και ενδεδειγμένην. Μη έχοντες δε Κανονικές και Πατερικές μαρτυρίες, ή παραδείγματα από την πράξιν της Εκκλησίας μας, καταφεύγουν σε σοφιστικές θεωρίες και επιχειρηματολογίες, οι οποίες λίαν επιεικώς θα μπορούσαν να ονομαστούν αφελείς σκέψεις και σαθρά επιχειρήματα, δια να καλύψουν με τον τρόπον αυτόν την αντιπαραδοσιακήν των στάσιν έναντι της νέας θρησκείας των ημερών μας που λέγεται Οικουμενισμός.

Κωνσταντίνος Χολέβας : Κύπρος: Τα εν Νίκω εν δήμω


Δεν παριστάνω τον προφήτη, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Νίκος Αναστασιάδης, πρόεδρος του δεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού, θα είναι απόψε ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο αντίπαλός του Σταύρος Μαλάς, υποστηριζόμενος από το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ, πληρώνει όχι δικά του λάθη, αλλά την κάκιστη εντύπωση που άφησε στους Ελληνοκυπρίους η αριστερή διακυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια.

Με τον Αναστασιάδη θα είχα διαφωνήσει ριζικά, αν είχαμε βρεθεί στο ίδιο τραπέζι πριν από το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν. Θεωρώ ότι ήταν ευτύχημα η απόρριψη του σχεδίου, που παρείχε πολύ περισσότερα δικαιώματα στην τουρκοκυπριακή μειοψηφία απ’ ό,τι στην ελληνοκυπριακή πλειοψηφία. Θα οδηγούσε σε πλήρη τουρκοκρατία στον Βορρά και σε μερική τουρκοκρατία στον Νότο της Μεγαλονήσου. Και θα έδινε δικαίωμα ΑΟΖ στις δύο βρετανικές βάσεις, τεμαχίζοντας την ΑΟΖ της Κύπρου.

Τώρα όμως ζούμε μία διαφορετική εποχή. Ο Ν. Αναστασιάδης έχει την εμπειρία και την ευφυΐα να μην επανέλθει σε σχέδια και θέσεις που καταψηφίστηκαν πανηγυρικώς. Εχει μπροστά του την οικονομική κρίση και πιστεύω ότι είναι ο καταλληλότερος από τους άλλους συνυποψηφίους του για να συνομιλήσει με τους Ευρωπαίους εταίρους και την τρόικα. Ηδη καλεί σε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και δεν θα διορίσει υπουργούς μόνον από το κόμμα του. Θυμίζω ότι το πολίτευμα της Κύπρου είναι προεδρική και όχι προεδρευόμενη δημοκρατία. Οι προεδρικές εκλογές φέρνουν και αλλαγή κυβερνήσεως. Οι βουλευτικές εκλογές απλώς αλλάζουν τις πλειοψηφίες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και μπορούν να δυσκολέψουν την ψήφιση νομοσχεδίων. Ομως δεν ρίχνουν κυβερνήσεις.

Εχω γνωρίσει τον νέο Πρόεδρο και χαίρομαι που έδωσε μέχρι τώρα αγώνα για τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητος των Κυπρίων. Διαμαρτυρήθηκαν έντονα και αυτός και το κόμμα του για την προσπάθεια αφελληνισμού της παιδείας που επιχείρησαν ο Χριστόφιας και η Αριστερά. Φτάσαμε στο σημείο να υποβαθμίζεται ο απελευθερωτικός αγώνας του 1955-59, επειδή είχε κόμπλεξ το ΑΚΕΛ για την πλήρη απουσία του. Απευθύνω δημόσια έκκληση στον Νίκο Αναστασιάδη να επιλέξει για το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού άνθρωπο με αποδεδειγμένο σεβασμό στην ελληνική και ορθόδοξη ταυτότητα των Κυπρίων και με ειλικρινή αγάπη για τη νεότητα και τα γράμματα.

Το μέλλον της Κύπρου είναι η ελληνική νεολαία της.

http://www.dimokratianews.gr/

Υπάρχουν σήμερα Υπάτιοι, αν ναι, που είναι;;


Διαβάζω στον Συναξαριστή της Εκκλησίας μας:

Ένας από αυτούς που διέκοψαν το μνημόσυνον και την επικοινωνίαν του Νεστορίου μόλις αυτός άρχισε να διακηρύττη την αίρεσίν του, ήταν και ο όσιος πατήρ ημών Υπάτιος που εορτάζει την 17ην Ιουνίου. Αναφέρει η βιογραφία του: «Όταν πληροφορήθηκε ο όσιος τα αιρετικά φρονήματα του Νεστορίου, αμέσως έσβησε το όνομά του από τα δίπτυχα δια να μη μνημονεύεται εις τις Λειτουργίες. Ο ευλαβέστατος επίσκοπος Ευλάλιος είπε προς τον Υπάτιον: Γιατί έσβεσες το όνομά του πριν να ιδής τι θα γίνη; Ο όσιος απάντησε: Εγώ αφού έμαθα ότι μιλά άσχημα για τον Κύριόν μου, παύω την κοινωνίαν μαζί του και ούτε αναφέρω το όνομά του· δεν είναι πια επίσκοπος». Τότε ο Ευλάλιος του είπε με οργή: «Πήγαινε και διόρθωσε αυτό που έκανες, διότι μπορώ και να σε τιμωρήσω». Και ο Υπάτιος αποκρίθηκε: «Ό,τι θέλεις κάμε, διότι εγώ απεφάσισα τα πάντα να πάθω και με αυτήν την απόφασιν το έκανα αυτό».

Ο νέος Πατριάρχης Βουλγαρίας.

Νέος πατριάρχης της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εξελέγη ο μητροπολίτης της παραδουνάβιας περιφέρειας Ρούσε, Νεόφυτος. Το Πατριαρχικό Εκλογικό Συνέδριο αρχιερέων και χριστιανών προσωπικοτήτων Βουλγαρίας, εξέλεξε το Νεόφυτο με 90 ψήφους «υπέρ» και 47 «κατά».

Ο νέος πατριάρχης γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1945 στη Σόφια, με το όνομα Συμεών Νικόλοφ Δημητρόφ. Σπούδασε στη Σόφια και τη Μόσχα. Το 1976 χειροτονήθηκε ως ιερομόναχος από τον Πατριάρχη Μάξιμο. Έχει διατελέσει πρύτανης της Πνευματικής Ακαδημίας της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, γενικός γραμματέας και εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου της οποίας υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους επισκόπους.


Η ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη τελέστηκε στον καθεδρικό ναό του «Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι» στη Σόφια, παρουσία του Βούλγαρου προέδρου Ρόσεν Πλέβνελιεφ, των μελών της υπό παραίτηση κυβέρνησης, των μελών του διπλωματικού σώματος -μεταξύ των οποίων και ο πρέσβης της Ελλάδας στη Σόφια Θρασύβουλος Σταματόπουλος- καθώς και εκπροσώπων των αδελφών ορθόδοξων εκκλησιών. 


http://www.tanea.gr/

Μακριά ἀπό τά καρναβαλικά δρώμενα!

Τα καρναβάλια  γιὰ μία ἀκόμη χρονιὰ καλύπτουν αὐτὲς τὶς ἡμέρες τὰ
πραγματικὰ προβλήματά μας. Ἡ πλειοψηφία δυστυχῶς τῶν ἀνθρώπων
ρίχνεται στὴ λατρεία τοῦ «θεοῦ καρνάβαλου», γιὰ νὰ «χαρεῖ» καὶ νὰ
«τὸ ρίξει ἔξω». Ὅμως δὲ γνωρίζουν ὅτι συμμετέχοντας κανεὶς σὲ αὐτές
τὶς ἀσχήμιες, συμμετέχουν στὰ αἰσχρὰ διονυσιακὰ δρώμενα τῆς
ἀρχαιοελληνικῆς εἰδωλολατρικῆς θρησκείας. Μάλιστα ἂν δεχτοῦμε τὴν
ἐκκλησιαστικὴ ἄποψη ὅτι «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν (εἶναι) δαιμόνια»
(Ψαλμ. 95,5) τότε οἱ ἀτυχεῖς «καρναβαλιστὲς» λατρεύουν οὐσιαστικὰ τὰ
κακοποιὰ δαιμόνια, τὰ ὁποῖα κρύβονται πίσω ἀπὸ τὶς παγανιστικὲς
«θεότητες». Δὲν εἶναι τυχαία ἡ ἀνάπτυξη καὶ ἡ διάδοση τῶν σύγχρονων
καρναβαλικῶν «ἑορτῶν» σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Κάποιοι σκοτεινοὶ βάζουν 
τὸ «ἀόρατο» χέρι τους σὲ αὐτὴ τὴν ἀνάπτυξη. Δὲν εἶναι τυχαῖο ἐπίσης 
ποὺ ὅλοι σχεδὸν οἱ Δῆμοι τῆς Χώρας μας «βάζουν βαθιὰ τὸ χέρι στὰ 
ἄδεια ταμεῖα τους» καὶ ἐπιδοτοῦν πλουσιοπάροχα τὶς αἰσχρότητες τοῦ
καρνάβαλου. Ἀπὸ τὴ στήλη αὐτὴ προτρέπουμε τοὺς ἀδελφούς μας
χριστιανοὺς νὰ μὴ συμμετάσχουν οὔτε στὸ ἐλάχιστο στὰ δαιμονικὰ
καρναβαλικὰ δρώμενα. Νὰ μὴ μιμηθοῦν τοὺς ἄλλους καὶ ντύσουν τὰ
παιδιὰ τους τὶς «ἀθῶες» ἀποκριάτικες στολές, διότι τὰ ὠθοῦν νὰ
συνηθίζουν στὰ καρναβαλικὰ ἔθιμα. Γιὰ μᾶς ἡ ἀρχὴ τοῦ Τριωδίου θὰ
πρέπει νὰ εἶναι περίοδος αὐτοσυνειδησίας καὶ μετάνοιας καὶ ὄχι εὐκαιρία
 γιὰ ἀνήθικα ξεφαντώματα! Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ μόνιμη χαρὰ καὶ εἰρήνη 
στὴν ψυχή μας καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν εὐκαιριακὴ καὶ ἀνούσια καρναβαλική!

"Ο. Τ. "

OCMC - A Journey of Faith


Ανορθόδοξες θέσεις του Σεβ. Μητρ. Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνα, με αφορμή τη παραίτηση του πάπα.


Πηγή:ΣΗΜΕΡΟΝ

Στη τηλεοπτική συνέντευξη για την πρόσφατη παραίτηση του Πάπα Βενέδικου του 16ου, που παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνας, Πρόεδρος των Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας,έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Στην ερώτηση:“Έχετε κοινή με τους Ρωμαιοκαθολικούς… ημερήσια διάταξη…;”

Απάντησε: “Ναι, έχουμε, επειδή, πρώτον τόσο οι Ορθόδοξοι, όσο και οι Ρωμαιοκαθολικοί κρατούν την πίστη στον Ένα εν Τριάδι δοξαζόμενο Θεό – τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Τόσο οι Ορθόδοξοι, όσο και οι Ρωμαιοκαθολικοί το ίδιο ομολογούν Χριστό ως Θεάνθρωπο. Οι αποκλίσεις στον τομέα δογματικής δεν είναι τόσο σημαντικές…”

Αποσιωπάται από τον Σεβασιώτατο, ότι “η χριστολογία και η τριαδολογία (των ρωμαιοπαπικών) υπήρξε ανέκαθεν προβληματική, καθώς οι αντιλήψεις τους για την Αγία Τριάδα ήταν έντονα επηρεασμένες από τον αρειανισμό”.1 Και ότι “θέλοντας να κατανοήσουν την ουσία του Θεού με τη λογική τους, παρερμήνευσαν τα λόγια του Χριστού, περιφρόνησαν τις Οικουμενικές Συνόδους και πρόσθεσαν στο Σύμβολο, μετά τη φράση «…το εκ του Πατρός εκπορευόμενον…», τη λέξη Filioque (Φιλιόκβε = και εκ του Υιού), που σημαίνει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και από τον Υιό. Με την προσθήκη αυτή δημιουργούνται άλυτα θεολογικά προβλήματα και σοβαρές αλλοιώσεις στην πίστη και τη ζωή της Εκκλησίας. Συγκεκριμένα: Περισσότερα μέσω Ανορθόδοξες θέσεις του Σεβ. Μητρ. Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνα, με αφορμή τη παραίτηση του πάπα.