Ένα θαύμα στο μικροσκόπιο


Ένα πρωτοφανές θαύμα της Θεοτόκου αναστάτωσε τον θρησκευτικό κόσμο στη Γαλλία: Ο Μπασάμ Ασσάφ είναι υπηρέτης ενός ορθοδόξου σύρου στο Παρίσι , του Μιχαήλ Μερέζ. 
Στις 12 Αυγούστου 1988 ο Μερέζ απουσίαζε και τηλεφώνησε στον Ασσάφ να κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες για την εορτή της Κοιμήσεως. Ο πλούσιος επιχειρηματίας έχει μέσα στο σπίτι του ένα μικρό εκκλησάκι . Μέσα σε αυτό ο πιστός υπηρέτης του έκαψε θυμίαμα , άναψε ακοίμητη κανδήλα και πρόσφερε άνθη στη Θεοτόκο , της οποίας υπάρχουν εκεί πολλές εικόνες.
 
Ύστερα προσευχήθηκε στην Παναγία για την οικογένειά του που μένει στη Συρία, και για τον κύριό του που τον αγαπά σαν πατέρα.
 
Την ώρα εκείνη ακριβώς εμφανίζεται στον υπηρέτη η Θεοτόκος και του λέει :
 
- Σε προστατεύω. Είμαι μαζί σου. Πάρε αυτό το δώρο!
 
Την ίδια στιγμή ο Ασσάφ ένοιωσε να γεμίζουν τα χέρια του με ένα υγρό , που είχε τη σύσταση και την οσμή πολύ καθαρού ελαιόλαδου.
 
Όταν επέστρεψε ο Μερέζ στο Παρίσι, πληροφορήθηκε το γεγονός ,αλλά προτίμησε να το κρατήσει μυστικό . Το θαύμα όμως επαναλήφθηκε , και το θαυματουργό έλαιο έκανε διάφορες θεραπείες σε σύρους και λιβανέζους. Τότε ο Μερέζ έδωσε συνέντευξη τύπου, παρουσία του Μητροπολίτου Γαλλίας Ιερεμία και του εκπροσώπου του πατριαρχείου Αντιοχείας στη Γαλλία επισκόπου Γαβριήλ.
 
Το θαυμαστό σημείο δεν παύει να επαναλαμβάνεται . Κι όχι μόνο στο εκκλησάκι του Μερέζ, αλλά και αλλού, όταν ο Ασσάφ προσεύχεται ή συμμετέχει στη θεία λειτουργία ή απλώς μνημονεύει το όνομα του Ιησού και της Παναγίας. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1988, την ώρα της θείας λειτουργίας στον ελληνικό ναό του αγίου Στεφάνου της οδού Ζωρζ Μπιζέ, το έλαιο ανέβλυζε επί μία ώρα και το διαπίστωσαν όλοι οι πιστοί.
 
Ο Ασσάφ είναι τριάντα χρονών , πολύ απλός και με καθαρή καρδιά. Παραμένει σε μεγάλη ταπείνωση και απλότητα, και λέει πως κάθε φορά που συμβαίνει το θαύμα γεμίζει από ανείπωτη χαρά. Πιστεύει μάλιστα ότι η ευλογία αυτή του Θεού ανήκει σε όλους.
 
Στη συνέχεια ανέλαβε η επιστήμη να ερευνήσει την αλήθεια του θαύματος. Ορίστηκε μια επιτροπή , της οποίας τα μέλη παρακολούθησαν το φαινόμενο τρεις φορές, κατά τις οποίες συγκέντρωναν το εκκρινόμενο έλαιο και το υπέβαλλαν σε βιοχημικές αναλύσεις.
 
Οι εξετάσεις αυτές έγιναν στο Εργαστήριο Βιοχημείας των Λιπιδίων του Νοσοκομείου Πιτιέ – Σαλπετριέρ στο Παρίσι , από τον καθηγητή Ζ.Λ. ντε Ζεν. Τα πορίσματα της επιτροπής παρουσίασε στη δημοσιότητα ο μητροπολίτης Ιερεμίας. Σύμφωνα με αυτά το υγρό παρουσιάζει τη χαρακτηριστική σύσταση ενός φυτικού ελαίου. Περιέχει στοιχεία λιπιδικά , ιδιαιτέρως φυτοστερόλες , οι οποίες δεν υπάρχουν στο αίμα. Επιπλέον είναι αδύνατον να συντεθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό. Το υγρό επίσης περιέχει χοληστερίνη ,ένα συστατικό ζωικής προελεύσεως ,το οποίο ουδέποτε συναντάται σε οποιοδήποτε ελαιόλαδο. Υπογραμμίζοντας το τελευταίο αυτό σημείο, η επιτροπή συμπεραίνει ότι υπό αυτές τις συνθήκες « το υγρό δεν μπορεί να προέρχεται από κάποια εξωτερική παροχή ελαιόλαδου ». Βεβαιώνει επίσης την αναμφισβήτητη βελτίωση της υγείας δύο ατόμων που χρίσθηκαν με το εκκρινόμενο έλαιο από τα χέρια του Μπασάμ Ασσάφ.
 
Και η αναφορά της επιτροπής καταλήγει ως εξής: « Το γεγονός αυτό δεν επιδέχεται καμμιά φυσική ή λογική εξήγηση. Εντάσσεται μάλλον στο πλήθος των θαυμάτων της Παναγίας μας , που γνώρισε η ιστορία της Εκκλησίας».

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


36. Η ζωή εν τη Εκκλησία δεν είναι άλλο παρά μία ακατάπαυστος κοινωνία του ανθρωπίνου πνεύματος μετά του Αγίου Πνεύματος. Το γεγονός τούτο εδώρησεν εις ημάς ο φιλάνθρωπος Θεός—ο Κύριος Ιησούς. Χάρις εις τον Χριστόν κατήλθεν ο Αγαθός Παράκλητος εις τον κόσμον μας και παρέμεινεν εις το θεανθρώπινον σώμα Του ως ψυχή της Εκκλησίας. Δια της χάριτός Του το Άγιον Πνεύμα ενώνει όλα τα μέλη της Εκκλησίας εις μίαν ψυχήν και μίαν καρδίαν, την καθολικήν ψυχήν της Εκκλησίας και την καθολικήν καρδίαν της Εκκλησίας. Και δια τούτο αυτά «το αυτό φρονούσι», «την αυτήν αγάπην έχουσι», διότι φρονούν με την καθολικήν ψυχήν της Εκκλησίας, και αισθάνονται με την καθολικήν αίσθησιν της Εκκλησίας. Και το φρόνημά των και το αίσθημά των είναι προσωπικόν και συνάμα καθολικόν, διότι έκαστος ανήκει εις όλους και όλοι ανήκουν εις έκαστον. Έκαστος εν τούτοις παραμένει ακέραιον πρόσωπον, διατηρών όλα τα προσωπικά ιδιώματά του… Μήπως αυτό «το αυτό φρονείτε» δεσμεύει και υποβιβάζει την σκέψιν; Όχι, διότι δια την σκέψιν του χριστιανού ανοίγονται όλα τα βάθη του θείου απείρου και μέσα εις αυτά όλαι αι θείαι τελειότητες. Και όταν ο χριστιανός σκέπτεται, σκέπτεται δια του Χριστού εν Πνεύματι Αγίω, και όταν αισθάνεται, αισθάνεται δια του Χριστού εν Πνεύματι Αγίω. Αυτό είναι εκείνο, που εξασφαλίζει πάντοτε την θείαν ελευθερίαν και την θείαν απεραντοσύνην και εις την σκέψιν και εις το αίσθημα του χριστιανού.

Συνεχίζεται.  

Άγια Θεοφάνεια 2013


Η Εκκλησία μας γιορτάζει αύριο μια από τις  αρχαιότερες και σημαντικότερες γιορτές της, τη φανέρωση της Αγίας Τριάδας κατά τη βάφτιση του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη από τον Ιωάννη.
Ως γνωστόν, μετά από θεία εντολή ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκατέλειψε την ερημική ζωή και ήλθε στον Ιορδάνη ποταμό όπου κήρυττε και βάφτιζε. Εκεί παρουσιάσθηκε  ο Θεάνθρωπος Ιησούς και ζήτησε να βαπτισθεί. Ο Ιωάννης, αν και το Άγιο Πνεύμα τον είχε πληροφορήσει ποιος ήταν εκείνος που του ζητούσε να βαπτισθεί, στην αρχή αρνήθηκε να τον βαφτίσει ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να βαπτισθεί από Εκείνον. Ο Ιησούς όμως του εξήγησε ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και τον έπεισε να τον βαφτίσει. Και τότε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρισταμένων διαδραματίσθηκε μία μοναδική και μεγαλειώδης σκηνή, όταν με την μορφή  περιστεριού κατήλθε το Άγιο Πνεύμα και κάθισε επάνω στο βαπτιζόμενο Ιησού, ενώ συγχρόνως ακούστηκε από τον ουρανό η φωνή του Θεού και Πατρός που έλεγε: «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» («Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου»).
Από τότε και το βάφτισμα των Χριστιανών, δεν είναι «εν ύδατι», όπως το βάπτισμα «μετανοίας» του Ιωάννη, αλλά «εν Πνεύματι Αγίω». Ο Κύριος, με το να βαφτιστεί, αγίασε το νερό, το έκανε νερό αγιασμού και συμφιλίωσης με το Θεό. Έτσι η Βάπτιση του Κυρίου άνοιξε τη θύρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Με την καθαρτική χάρη του αγίου Βαπτίσματος ο παλαιός αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και με την τήρηση των θείων εντολών γίνεται κληρονόμος της βασιλείας των ουρανών.
Η φύση αγιάζεται και ο άνθρωπος φωτίζεται το φώς το αληθινό, που είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, δηλ. το χαρμόσυνο μήνυμα της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, που με τη χάρη της Παναγίας Τρίαδος, σφραγίζονται τα πάντα.
Μετά τη θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, τελείται ο Μέγας Αγιασμός των Θεοφανείων. Οι πιστοί  με στεντόρια φωνή ομολογούν: «Μέγας ει, Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου, και ουδείς λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμασίων σου»! 

http://www.churchofcyprus.org.cy/

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ


+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης


Όχι "εκ του κόσμου," αλλ' "εν τω κόσμω"
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΗ Φραγκο-Λατινική διάκρισις μεταξύ πρακτικής (αctive) και θεωρητικής (contemplative) ζωής δεν υπάρχει εντός του σώματος του Χριστού. Το χάρισμα του Αγίου Πνεύματος των αδιαλείπτων προσευχών και ψαλμών, μέσω των οποίων ο ιδιώτης (λαϊκός) εισέρχεται εις το βασίλειον ιεράτευμα, γενόμενος ναός του Αγίου Πνεύματος και μέλος του σώματος του Χριστού, καθιστά την εν λόγω διάκρισιν αδύνατον. Η κάθαρσις και ο φωτισμός της καρδίας και η θέωσις είναι η πραγματικότης εντός της οποίας κινείται ο κάθε πιστός και η παράδοσις εντός της οποίας λειτουργεί αναποσπάστως η ειδική ιερωσύνη. Αντιθέτως προς την εν λόγω Λατινικήν διάκρισιν όλα τα μέλη του σώματος του Χριστού ευρίσκονται εις την θεωρίαν του φωτισμού βαδίζοντες προς την θεωρίαν της θεώσεως.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gif"...ουδείς εν πνεύματι Θεού λαλών λέγει, ΑΝΑΘΕΜΑ ΙΗΣΟΥΣ, και ουδείς δύναται ειπείν, ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ, ει μη εν Πνεύματι Αγίω" (Α' Κορ. 12:3). Αυτή είναι η βιβλική και πατερική πνευματικότης και η δύναμις, εξ αιτίας της οποίας ήτο αδύνατον δι' ένα πιστόν-ναόν του Αγίου Πνεύματος, παρ' όλα τα βασανιστήρια και μαρτύρια, να λυγίση και να απαρνηθή τον Χριστόν. Τυχόν απάρνησις απλώς απεδείκνυε, ότι δεν ήτο μέλος του σώματος του Χριστού. Οι μάρτυρες και οι νεο-μάρτυρες ήσαν η απόδειξις της δυνάμεως του φωτισμού και της θεώσεως, δηλαδή του μυστηρίου του σταυρού, κατά των δυνάμεων του σκότους ως και το κατ' εξοχήν κήρυγμα ελευθερίας. Η πρωταρχική αποστολή των ναών του Αγίου Πνεύματος ήτο να εργάζωνται εις οποιοδήποτε επάγγελμα είχον ταχθεί και να επιδιώκουν να διαδώσουν την ιδικήν των θεραπείαν εις τους άλλους. Κατά κυριολεξίαν ειργάζοντο εντός της κοινωνίας των, με μίαν ειδικότητα ομοίαν με εκείνην των ψυχιάτρων. Διέφερον, όμως, απ' αυτούς εις το ότι δεν επεδίωκον, ωσάν αυτούς, την διανοητικήν ισορροπίαν των νοσούντων, με την προσαρμογήν των εις γενικώς αποδεκτούς κανόνας φυσιολογικής σκέψεως και συμπεριφοράς. Ο ιδικός των κανών υγείας και φυσιολογικής σκέψεως και συμπεριφοράς ήτο ο δοξασμός. Η θεραπευτική δύναμίς των δεν ήτο και δεν είναι "εκ του κόσμου τούτου." Αλλ' αύτοί, όμως, είναι "εν τω κόσμω," εργαζόμενοι δια την θεραπείαν της καρδίας των ανθρώπων καί, ως εκ τούτου, δια την μεταμόρφωσιν του κόσμου.

Συνεχ
ίζεται.

ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΕΙ


Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα

Ο Λαρισαίος Κ. Θεοδώρου ταξίδεψε με δικά του έξοδα στο Ανκορατζ, όπου ύστερα από τρεις εβδομάδες σκληρής εργασίας αγιογράφησε ένα μέρος του πρώτου και μοναδικού ορθόδοξου ναού στην πολιτεία των ΗΠΑ

Οι Ελληνες του Ανκορατζ στην Αλάσκα έβαλαν σκοπό να κατασκευάσουν την πρώτη ορθόδοξη εκκλησία στην περιοχή και ο Κ. Θεοδώρου ανταποκρίθηκε με χαρά στην έκκλησή τους
Οι Ελληνες του Ανκορατζ στην Αλάσκα έβαλαν σκοπό να κατασκευάσουν την πρώτη ορθόδοξη εκκλησία στην περιοχή και ο Κ. Θεοδώρου ανταποκρίθηκε με χαρά στην έκκλησή τους
Η Πλατυτέρα Παναγία καλύπτει εδώ και λίγες ημέρες μια ελληνική εκκλησία στο βορειότερο άκρο του κόσμου, στη μακρινή Αλάσκα. Η Πλατυτέρα, όπως και άλλες μορφές αγίων, αγιογραφήθηκε από τον Λαρισαίο Κώστα Θεοδώρου, ο οποίος ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση που απηύθυναν μέσω της δημόσιας τηλεόρασης τα μέλη της πολύ δραστήριας ελληνικής κοινότητας της πόλης Ανκορατζ.
Ταξίδεψε με δικά του έξοδα, έμεινε περίπου 3 εβδομάδες στο Ανκορατζ και αγιογράφησε ένα μέρος του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, της πρώτης και μοναδικής ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας στην 49η πολιτεία των ΗΠΑ.
«Ηταν μια εμπειρία μοναδική. Συγκινήθηκα όταν είδα ένα ρεπορτάζ στην τηλεόραση όπου Ελληνες από την Αλάσκα ζητούσαν προσφορές για την αποπεράτωση του ναού. Επικοινώνησα μαζί τους και τους είπα πως όταν η εκκλησία τελειώσει, ευχαρίστως θα πήγαινα να προσφέρω ένα μέρος της αγιογραφίας.
Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα
Ετσι έφτιαξα την Πλατυτέρα στην οροφή, τον Αγιο Γεώργιο, τον Αγιο Δημήτριο, τον Χριστό, τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Αγιο Νικόλαο» λέει στο «Εθνος» ο Κώστας Θεοδώρου, που επέστρεψε πριν από μερικές μέρες από το Ανκορατζ, ετοιμάζεται ωστόσο να ξαναπάει για να ολοκληρώσει την αγιογράφηση του ναού.
Για τρεις εβδομάδες εργαζόταν σχεδόν όλη την ημέρα, πάνω σε μια πανύψηλη σκαλωσιά, σε θερμοκρασίες σχεδόν φθινοπωρινές, «ο καιρός ήταν σαν τον δικό μας Οκτώβριο», ενώ τα βράδια δεν προλάβαινε να αποδέχεται προσκλήσεις για να γευτεί την? ελληνική κουζίνα σε κάποιο από τα δεκάδες εστιατόρια που διατηρούν ομογενείς.
Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα
Ψυχή της ελληνικής κοινότητας του Ανκορατζ -της μεγαλύτερης πόλης της Αλάσκας, αν και πρωτεύουσα είναι το Τζούνο- που αριθμεί 70 ελληνικές οικογένειες σε μια πόλη 250.000 κατοίκων είναι η πρόεδρός της Μαρία Μπάσκου. Με καταγωγή από το Καστόρι Λακωνίας, η κ. Μπάσκου σπούδασε Παιδαγωγικά στη Βοστόνη και διδάσκει στο ελληνικό σχολείο του Ανκορατζ, στο οποίο φοιτούν περίπου 30 παιδιά.
Η κ. Μπάσκου είχε απευθύνει πριν από περίπου έναν χρόνο δημόσια έκκληση για την ολοκλήρωση της εκκλησίας. Τότε ανταποκρίθηκαν πολλοί Ελληνες από όλα τα μέρη του κόσμου και έστειλαν τις προσφορές τους, ενώ ο κ. Θεοδώρου της ζήτησε να τον κρατά ενήμερο για το πότε μπορεί να πιάσει δουλειά.
Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα
Οι εργασίες για την κατασκευή του ναού κράτησαν δύο χρόνια, ενώ αυτό το διάστημα διαμορφώνεται η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και ένας χώρος αναψυχής, στο ισόγειο.
Οι ομογενείς
Από την Πελοπόννησο στο Ανκορατζ
«Θεωρούμε χρέος μας να διατηρήσουμε το ελληνικό στοιχείο στην Αλάσκα, σε αυτήν την άκρη του κόσμου που βρεθήκαμε και να το μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας, ώστε να διατηρήσουν με τη σειρά τους τον πλούσιο, ελληνικό πολιτισμό», δήλωσε η κ. Μπάσκου.
Εκτός από το ελληνικό σχολείο, στο Ανκορατζ λειτουργούν τμήματα εκμάθησης ελληνικών, παραδοσιακών χορών με την ευθύνη της χορογράφου Νταϊάνα Πράιζ, ενώ κάθε χρόνο στις 18 Αυγούστου διοργανώνεται ένα μεγάλο φεστιβάλ με ελληνικά φαγητά, χορούς και τραγούδια που συγκεντρώνει θεατές από πολλές αμερικανικές πολιτείες.
Οι Ελληνες του Ανκορατζ έφτασαν στην Αλάσκα τη δεκαετία του 1980 και οι περισσότεροι έχουν καταγωγή από την Πελοπόννησο.
Ασχολούνται με τον χώρο της εστίασης, διαθέτουν εστιατόρια με ελληνική κουζίνα, υπάρχουν επίσης κάποιοι γιατροί και λίγοι έμποροι και επιχειρηματίες.
Οι ίδιοι καλύπτουν όλα τα έξοδα της κοινότητας, ασχολούνται δραστήρια με αυτήν και μιλούν ελληνικά σε όλες τις εκδηλώσεις. Μέχρι τώρα για τις θρησκευτικές τους ανάγκες χρησιμοποιούσαν ένα ειδικά διαμορφωμένο οίκημα, ενώ σύντομα θα εγκαινιαστεί ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Σκοπεύουν μάλιστα τα εγκαίνια να συμπέσουν με το Ελληνικό Φεστιβάλ για να συγκεντρώσουν χρήματα, ενώ μεταξύ άλλων, μέσω της κοινότητας, πωλείται και ένα βιβλίο μαγειρικής, με ελληνικές συνταγές που κάνει θραύση στις Αμερικανίδες νοικοκυρές.
ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63687688

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

  • Οι Ελληνες του Ανκορατζ στην Αλάσκα έβαλαν σκοπό να κατασκευάσουν την πρώτη ορθόδοξη εκκλησία στην περιοχή και ο Κ. Θεοδώρου ανταποκρίθηκε με χαρά στην έκκλησή τους
  • Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα
  • Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα
  • Μια ορθόδοξη εκκλησία στην Αλάσκα

Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου


Ιησού Χριστέ, το καλό Όνομα, ο γλυκασμός μου, η επιθυμία μου και η ελπίδα μου, Σύ που έγινες άνθρωπος για μας και τακτοποίησες τα πάντα με σοφία για τη σωτηρία μας! Σε δοξάζω, Κύριε Θεέ μου, μ΄ όλη την καρδιά μου. Γονατίζω μπροστά Σου με το ...σώμα και την ψυχή μου και εξομολογούμαι τις αμαρτίες μου. Σκύψε και Σύ και άκουσε τη δέησή μου και συγχώρησε την ασέβειά μου.
Αμάρτησα, ανόμησα, επλημμέλησα, παρώξυνα και παραπίκρανα Εσένα τον Αγαθό μου Κύριο και τροφέα και Προστάτη. Δεν υπάρχει είδος κακίας που δεν έκανα με έργο και με λόγο, εν γνώσει και εν αγνοία και με ενθυμήσεις και σκέψεις πονηρές πολύ αμάρτησα. Και όσες φορές υποσχέθηκα να μετανοήσω άλλες τόσες ξανάκανα τα ίδια. Είναι πιο εύκολα να μετρηθούν οι σταγόνες της βροχής παρά οι αμαρτίες μου. Έφτασαν και πάνω απ΄ το κεφάλι μου ακόμα! Γιατί απ΄ τα νειάτα μου και μέχρι σήμερα άνοιξα τις πόρτες της ψυχής μου στις άτοπες επιθυμίες, δούλεψα στις άτακτες και αχαλίνωτες ορμές, λέρωσα τον λευκό χιτώνα του βαπτίσματος, μόλυνα το ναό του σώματός μου, και βρώμισα την ψυχή μου με τα πάθη της ατιμίας που διέπραξα.
Σύ τα ξέρεις όλα - τί να τα λέω;
Η καρδιά μου συντρίβεται και η ψυχή μου βουλιάζει μέσα στην απορία, γιατί αν και τόσα και τέτοια αμαρτήματα έκανα, ούτε ένα μικρό έργο μετάνοιας δεν παρουσίασα... Γι΄ αυτό είναι ταραγμένη η ψυχή μου, γεμάτη οδύνη και κατήφεια...
Παρά ταύτα δεν παύω να ελπίζω στη σωτηρία μου... ελπίζοντας στην αγάπη Σου.
Ελέησέ με, Θεέ μου, με το μέγα έλεος Σου, γιατί σε Σένα πιστεύω... Συγχώρησέ με τον αχρείο και ταπεινό. Άκουσε την προσευχή του ταπεινού δούλου Σου... Σαν άνθρωπος αμάρτησα. Ως Θεός συγχώρησέ με... για την πολλή Σου αγαθότητα και την ανέκφραστη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία, με τις πρεσβείες της Πανενδόξου, Πανυμνήτου, Υπερευλογημένης και Κεχαριτωμένης, Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας...
Αμήν.

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης : ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ


Οι μεγάλοι διδάσκαλοι της Εκκλησίας και του Γένους Μακάριος Νοταράς, Νικόδημος Αγιορείτης και Αθανάσιος Πάριος, που έζησαν και έδρασαν τον 18ον αιώνα και στις αρχές του 19ου, αποτελούν μία νέα τριάδα μεγίστων φωστήρων, όπως οι παλαιοί Τρεις Ιεράρχαι, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών και λαμβανομένων υπ' όψιν των ιστορικών συγκυριών στις οποίες έζησαν με τις διαφορές και τις ομοιότητες. Σ' αυτούς προστίθεται και ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, πρωτουργός χρονικά του κινήματος, όχι όμως με την προσφορά και δραστηριότητα που οι τρεις άλλοι επέδειξαν στη συνέχεια, η οποία άλλωστε ήταν και η αιτία να συγκαταριθμηθούν στη χορεία των αγίων. Ονομάσθηκαν ειρωνικά Κολλυβάδες από τους αντιπάλους τους στο Άγιο Όρος, εξ αιτίας του ότι αντέδρασαν στην αντιπαραδοσιακή μεταφορά της τελέσεως των μνημοσυνών από το Σάββατο στην Κυριακή, γιατί ορθά και δίκαια εξετίμησαν ότι προσβάλλεται έτσι ο αναστάσιμος και πανηγυρικός χαρακτήρ της ημέρας.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Λόγος εἰς τά Ἁγια Θεοφάνεια τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Πρόκλου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.


Φάνηκε ὁ Χριστός στόν κόσμο καί τόν ἄχαρο κόσμο στόλισε μ᾿ ἀπέραντη εὐφροσύνη. Σήκωσε πάνω Του τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, καί κατεπάτησε γιά πάντα τόν ἐχθρό τοῦ κόσμου. Ἁγίασε τίς πηγές τῶν ὑδάτων καί φώτισε τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων. Θαύματα ἀναμείχθηκαν μέ μεγαλύτερα θαύματα.
Σήμερα, ἀπό τή χαρά πού ἔφερε ὁ Σωτήρας μας Χριστός, χωρίστηκαν ἡ γῆ καί ἡ θάλασσα καί ἀπ᾿ ἄκρη ὡς ἄκρη γέμισε ὁ κόσμος εὐφροσύνη. Ἡ σημερινή γιορτή ἀποκαλύπτει μεγαλύτερα θαύματα ἀπό ἐκείνη τῆς Χριστουγεννιάτικης νυχτιᾶς.
Γιατί ἐκείνη τήν νύχτα πού μᾶς πέρασε χαιρότανε μονάχα ἡ γῆ, καθώς βάσταζε πάνω της στήν ἀγκαλιά τῆς φάτνης τόν Παντοκράτορα Θεό. Σήμερα ὅμως, πού γιορτάζουμε τά Θεοφάνεια, εὐφραίνεται μαζί της καί ἡ θάλασσα. Καί εὐφραίνεται γιατί διά μέσου τοῦ Ἰορδάνη λαμβάνει μέρος καί αὐτή στήν εὐλογία τοῦ ἁγιασμοῦ.
Στή γιορτή τῆς θείας Γέννησης ὁ Θεός φάνηκε βρέφος μικρό, νεογέννητο, δείχνοντας ἔτσι τή δική μας νηπιότητα. Σήμερα ὅμως Τόν βλέπουμε τέλειο ἄνθρωπο, τέλειο Υἱό, ἀπό τέλειο Πατέρα γεννημένον. Ἐκεῖ φανέρωσε τό θεῖο βρέφος τό ἀστέρι πού ἀνέτειλε ἀπό τήν ἀνατολή, καί ἐδῶ ὁμολογεῖ γι᾿ Αὐτόν ἀπό τόν οὐρανό ὁ Θεός Πατέρας, ἀπό Τόν ὁποῖον γεννήθηκε πρό τῶν αἰώνων.
Ἐκεῖ Τοῦ πρόσφεραν - ὡσάν σέ βασιλιά - δῶρα οἱ Μάγοι, πού πεζοπόρησαν ἀπό τήν ἀνατολή. Ἐδῶ ἄγγελοι ἀπό τόν οὐρανό φερμένοι Τοῦ πρόσφεραν τή διακονία πού πρέπει μόνο σέ Θεό. Ἐκεῖ τυλίχτηκε μέσα στά σπάργανα καί ἐδῶ λύνει μέ τό βάπτισμα τίς σειρές τῶν παραπτωμάτων καί τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας μας. Ἐκεῖ ὁ βασιλιάς τῶν οὐρανῶν ντύθηκε σάν βασιλική ἀλουργίδα τόν κόσμο, ἐδῶ ἡ πηγή τῆς ζωῆς ντύνεται ὁλόγυρα τά ποταμίσια κύματα.
Ἐλᾶτε λοιπόν νά ἰδεῖτε παράδοξα θαύματα. Ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης λούζεται στοῦ Ἰορδάνη τά νερά. Ἡ φωτιά βουτάει καί σμίγει μέ τά νερά. Καί ὁ Θεός ἀπό ἄνθρωπο ἁγιάζεται.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Γεροντικό του Σινά :


Είδα κάποτε το διάβολο, έξω από το κελλί του μαθητού μου, έλεγε ένας διορατικός Γέρων, να παραμονεύει. Έριξα τότε μια ματιά μέσα να δω τι έκανε εκείνος. Είχε ανοιχτή εμπρός του την Αγία Γραφή κι ήταν βυθισμένος στη μελέτη. Μόλις τελείωσε το διάβασμα κι έκλεισε το βιβλίο, όρμησε μέσα ο διάβολος να τον πειράξει.

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, διώκονται σκληρώς. Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


35. Σταθήτε όλα τα σύμπαντα, όλοι οι υπάρχοντες κόσμοι, και όλα τα όντα! Κάτω όλαι αι καρδίαι, όλοι οι νόες, όλαι αι ζωαί, όλαι αι αθανασίαι, όλαι αι αιωνιότητες! Διότι, όλα αυτά άνευ του Χριστού είναι δι΄ εμέ κόλασις, η μία κόλασις δίπλα εις την άλλην κόλασιν, όλα είναι αναρίθμητοι και ατελεύτητοι κολάσεις και εις το ύψος και εις το βάθος και εις το πλάτος. Η ζωή άνευ του Χριστού, ο θάνατος άνευ του Χριστού, η αλήθεια άνευ του Χριστού, ο ήλιος άνευ του Χριστού και τα σύμπαντα χωρίς Αυτόν,--όλα είναι τρομερά ανοησία, ανυπόφορον μαρτύριον, σισύφειον βάσανον, κόλασις! Δεν θέλω ούτε την ζωήν, ούτε τον θάνατον άνευ Σου, Γλυκύτατε Κύριε! Δεν θέλω ούτε την αλήθειαν, ούτε την δικαιοσύνην, ούτε τον παράδεισον, ούτε την αιωνιότητα. Όχι, όχι! Εσένα μόνον θέλω, Εσύ μόνον να είσαι εις όλα, εν πάσι και υπεράνω όλων!... Η αλήθεια, εάν δεν είναι ο Χριστός, δεν μου χρειάζεται, είναι μόνον μία κόλασις. Το ίδιον είναι κόλασις και η δικαιοσύνη, και η αγάπη, και το αγαθόν, και η ευτυχία, και αυτός ο Θεός, εάν δεν είναι ο Χριστός, είναι κόλασις. Δεν θέλω ούτε την αλήθειαν άνευ του Χριστού, ούτε την δικαιοσύνην άνευ του Χριστού, ούτε την αγάπην άνευ του Χριστού, ούτε τον Θεόν άνευ του Χριστού. Δεν τα θέλω όλα αυτά κατ΄ ουδένα τρόπον! Θα δεχθώ κάθε είδους θάνατον, ας με θανατώσετε με όποιον τρόπον θέλετε, αλλά χωρίς τον Χριστόν δεν θέλω τίποτε. Ούτε τον εαυτόν μου, ούτε και αυτόν τον ίδιον τον Θεόν, ούτε κάτι άλλο μεταξύ των δύο τούτων, δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω!

Συνεχίζεται.  

Οι Νεοβάρβαροι εποφθαλμιούν την Πατρίδα μας!

Η οικονομική μας ἀδυναμία φαίνεται ὅτι ἔχει ἀποθρασύνει τοὺς βαρβάρους γείτονὲς μας! Ἡ ἐξ ἀνατολῶν Τουρκία «βλέπει» πλέον «τουρκικὴ μειονότητα, ἡ ὁποία καταπιέζεται» στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ τά Δωδεκάνησα! Τὰ Σκόπια μιλοῦν γιὰ… εἰσβολὴ στὴν «ἀδύναμη»  Ἑλλάδα! Ἡ «μεγάλη» Ἀλβανία, διὰ στόματος τοῦ ἀνεκδιήγητου Σαλὶ Μπερίσα (προσωπικοῦ γιατροῦ τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα) ἀρχίζει ἀπὸ τὴν… Πρέβεζα! Οἱ «τσάμηδες» ἔχουν ἀποθρασυνθεῖ ἐντελῶς καὶ δημιουργοῦν προβλήματα στὰ συνοριακὰ φυλάκια, «διεκδικώντας τὶς περιουσίες τους στὴν Ἑλλάδα». Ἡ ἀλβανικὴ ἐφημερίδα «Shekulli» στὶς 2 Νοεμβρίου 2012 δημοσίευσε ἄρθρο, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο τὸ Μαντεῖο τῆς Δωδώνης εἶναι… ἀλβανικό!
Ἐπὶ αὐτοῦ ἔχουμε νὰ κάνουμε δύο σχόλια. Πρῶτον οἱ βάρβαροι «σκεπετάρηδες» πληρώνουν μὲ τὴν ἀχαριστία τους τὴν ἑλληνικὴ φιλοξενία, ὅταν ἐδῶ καὶ εἴκοσι χρόνια, τοὺς ἀνοίξαμε (κακῶς) τὰ σύνορα καὶ χόρτασαν ψωμὶ καὶ ἐπέζησαν χάρις στὴν Ἑλλάδα. Δεύτερον ἡ ἀποδυνάμωση τῶν Ἐνόπλων μας Δυνάμεων ἀπὸ τὰ ἐπάρατα «μνημόνια» εἶναι τὸ «βούτυρο στὸ ψωμὶ» τῶν νεοβαρβάρων γειτόνων μας! Εἴθε ὁ Θεὸς καὶ ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς νὰ προστατεύει τὴν Πατρίδα μας!

"Ο.Τ"

(σ.σ. : Η μνημόνευση του αιρετικού Πάπα Ρώμης εντός του Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι ως Ορθοδόξου Επισκόπου τον Νοέμβριο του 2006 είχε προηγούμενο ένα άλλο συλλείτουργο λίγο πριν την άλωση.
Εκείνο στάθηκε Πνευματική αιτία της τουρκοκρατίας για 400 τόσα χρόνια …..
Τώρα πόσα χρόνια θα κρατήσει η υποδούλωσή μας σε όλα τα δεινά μας;

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΕΦΩΝΑΖΕ: «ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ»ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΙΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΟΥ «ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ»

Από κοινού επίσκεψη του Μητροπολίτη Σύρου και του Ρωμαιοκαθολικού Επισκόπου σε ιδρύματα Προστασίας του Γήρατος:



dscn0267

Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου..…  :
Έχετε και το σθένος να λέτε : Δεν έγινε ακόμη η ένωση!!!!

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ


+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης


 Τα Ιερά Λείψανα
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΥπάρχουν δύο γενικά είδη αγίων λειψάνων, αυτά που ευωδιάζουν και αυτά που και σώζωνται ολόκληρα ή σχεδόν ολόκληρα. Φαίνεται ότι τα πρώτα ανήκουν εις τους αγίους που ευρίσκοντο εις την κατάστσιν φωτισμού όταν εξεδήμησαν και τα δεύτερα εις αγίους που ευρίσκονται εις κατάστασιν δοξασμού.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΑπό μαρτυρίας πατέρων προκύπτει το γεγονός ότι η άκτιστος δημιουργική, συνεκτική, προνοητική, καθαρτική, φωτιστική και θεωτική ενέργεια του Θεού είναι απλή, διαιρείται αδιαιρέτως και πανταχού παρούσα ενεργεί τα πάντα εν πάσι. Έτσι ο θεούμενος εν Αγίω Πεύματι ευρισκόμενος βλέπει ως μέλος του Σώματος του Χριστού τον Πατέρα εν τω ενσαρκωθέντι Λόγω έσωθεν. Αυτών τα σώματα διατηρούνται τοιουτοτρόπως αφού η νοερά ενέργειά τους συνεχίζει να στροφαλίζεται κυκλικώς εντός της καρδίας τους εν κοινωνία με την θεωτικήν ενέργειαν της Αγίας Τριάδος. Πιθανόν θα ημπορούσαμεν να δούμεν τον στροφαλισμόν αυτόν με μαγνητικό αξωνικό τομογράφο.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΦαίνεται ότι έχουν δίκαιον εκείνοι που πιστεύουν ότι αι μέλαναι οπαί ευρίσκονται όχι μόνον εις το κέντρον των Γαλαξίων δίνοντες εις αυτάς την κυκλικήν τους κίνησιν, αλλά και εις μικροσκοπικά μεγέθη παντού εις το σύμπαν και αναμεσά μας και μέσα μας.

      Συνεχίζεται.

Τα Άγια Θεοφάνεια


Τα Άγια Θεοφάνεια (που εορτάζουμε στις 6 Ιανουαρίου) αναφέρονται στη φανέρωση της Αγίας Τριάδας κατά τη βάπτιση του Κυρίου Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό. Το ευαγγέλιο μας πληροφορεί πως ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κήρυττε, εξομολογούσε και βάπτιζε.«Τότε παραγίνεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας επί τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην του βαπτισθήναι υπ’ αυτού. Ο δε Ιωάννης διεκώλυεν αυτόν λέγων, εγώ χρείαν έχω υπό σου βαπτισθήναι, και συ έρχη πρός με; Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε προς αυτόν, άφες άρτι (= άφησε τώρα τις αντιρρήσεις και μη φέρνεις δυσκολίες να βαπτιστώ) ούτως γαρ πρέπον εστίν ημίν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην (= γιατί έτσι ταπεινούμενος θα εκπληρώσω κάθε εντολή του Θεού). Τότε αφίησιν αυτόν και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος, και ιδού ανεώχθησαν αυτώ οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ωσεί περιστεράν και ερχόμενον επ’ αυτόν, και ιδού φωνή εκ των ουρανών λέγουσα ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» (Ματθ.3, 13-17) 
Κατά τη διάρκεια του βαπτίσματος έλαβαν χώρα τα παράδοξα και υπερφυσικά εκείνα γεγονότα που αναφέρουν οι ιεροί ευαγγελιστές: Ο Ιησούς ως αναμάρτητος ανέβηκε αμέσως από το νερό του Ιορδάνη, οι ουρανοί άνοιξαν, το Πνεύμα του Θεού κατέβηκε σαν περιστέρι επάνω Του και φωνή ακούστηκε από τον ουρανό να βεβαιώνει ότι αυτός που βαπτιζόταν ως άνθρωπος ήταν ο αγαπητός Υιός του Θεού. Με τον τρόπο αυτό φανερώθηκε η θεότητα του Ιησού και το μέγα μυστήριο της Αγίας Τριάδας. Γι’ αυτό το λόγο η σημερινή εορτή ονομάζεται Θεοφάνεια, φανέρωση του Θεού.
 

Από τότε και το Βάπτισμα των χριστιανών, δεν είναι «εν ύδατι», όπως το βάπτισμα «μετανοίας» του Ιωάννη, αλλά «εν Πνεύματι Αγίω». Ο Κύριος με το να βαπτιστεί αγίασε το νερό, το έκανε νερό αγιασμού και συμφιλίωσης με το Θεό. Έτσι η Βάπτιση του Κυρίου άνοιξε τη θύρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Με την καθαρτική χάρη του αγίου Βαπτίσματος ο παλαιός αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και με την τήρηση των θείων εντολών γίνεται κληρονόμος της βασιλείας των ουρανών.
 

Aγίασμα Οσίου Θεοφίλου του Μυροβλύτου--Άγιο Όρος


Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

34. Πρόκειται περί «μεγάλου μυστηρίου»,  του μεγαλυτέρου εις όλους τους κόσμους μας: περί του Χριστού και της Εκκλησίας. Ο νους και η γλώσσα του ανθρωπίνου γένους αδυνατούν να εκφράσουν, έστω και κατά προσέγγισιν, το πανάγιον και παμμέγιστον τούτο μυστήριον. Ο Χριστός είναι ταυτοχρόνως Θεός Λόγος και άνθρωπος, Θεός Λόγος και Εκκλησία, Θεός Λόγος μετά του σώματος εις τους ουρανούς και εν τω σώματί Του, εν τη Εκκλησία, επί της γης. Δεν είναι, λοιπόν, τούτο «μυστήριον μέγα»; Τα μέλη της Εκκλησίας αποτελούν έναν οργανισμόν, εν σώμα, και πάλιν έκαστον παραμένει εντελώς χωριστόν πρόσωπον. Δεν αποτελεί τούτο «μυστήριον μέγα»; Εις την Εκκλησίαν τα πάντα είναι καθολικά, αλλά και τα πάντα προσωπικά, έκαστος ζη εν πάσι και οι πάντες εν εκάστω, και πάλιν η ζωή του καθενός (πιστού) είναι ιδική του ζωή, και το πρόσωπον του καθενός είναι ιδικόν του πρόσωπον. Δεν είναι και αυτό «μυστήριον μέγα»; Εις την Εκκλησίαν ζουν τόσοι και τόσοι αμαρτωλοί, παρά ταύτα αύτη είναι όλη «αγία και άμωμος», μη έχουσα οιονδήποτε σπίλον ή ρυτίδα. Αυτό πάλιν δεν είναι «μυστήριον μέγα»; Και ούτω καθ΄ εξής, τα πάντα εν τη Εκκλησία, το κάθε τι, από το πλέον μικρόν μέχρι του μεγαλυτέρου, είναι «μυστήριον μέγα», διότι εις τα πάντα είναι παρών όλος ο θαυμαστός Κύριος και Θεός Ιησούς Χριστός με όλα τα αναρίθμητά Του θεανθρώπινα μυστήρια. Δια τούτο η Εκκλησία αποτελεί το μέγιστον θαύμα δι΄ όλους τους κτιστούς κόσμους, θαύμα το οποίον θαυμάζουν και οι άγιοι Άγγελοι εις τους ουρανούς. Εις το μοναδικόν θείον Ευαγγέλιόν της «επιθυμούσι και οι Άγγελοι παρακύψαι», διότι και εις αυτούς αποκαλύπτεται «δια της Εκκλησίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού» (Εφ. 3, 10.  Α΄ Πέτρ. 1, 12).                                                                                                                                                   
Ο Θεάνθρωπος Χριστός ήνωσεν («ανεκεφαλαίωσεν») εν τη Εκκλησία Του τα πάντα, «τα επί τοις ουρανοίς και τα επί της γης» (Εφ. 1, 10). Όλα τα μυστήρια του ουρανού και της γης συνηνώθησαν εις εν μυστήριον, εις το «μέγα μυστήριον», το υπερ-μυστήριον, την Εκκλησίαν. Αυτό το «μέγα μυστήριον» διαποτίζει (περιχωρεί) όλα τα μέλη της Εκκλησίας, όλην την ζωήν των, όλας τας σχέσεις των. Δια τούτο εν τη Εκκλησία τα πάντα είναι ένα θαύμα, τα πάντα είναι ένα μυστήριον, «πάντα υπέρ έννοιαν, πάντα υπερένδοξα». Εδώ τίποτε δεν είναι απλούν, τίποτε ασήμαντον ή δευτερεύον, διότι τα πάντα είναι θεανδρικά, τα πάντα κεχαριτωμένα, τα πάντα είναι συνηρμοσμένα εις ένα θεανθρώπινον οργανισμόν, εις εν καθολικόν θεανθρώπινον «μ έ γ α  μ υ σ τ ή ρ ι ο ν». 

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ


+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

 Αυτό είναι το πλαίσιον των λεχθέντων υπό του Αποστόλου Παύλου, ότι "καί η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού" (Ρωμ. 8:21). Από τα συμφραζόμενα είναι φανερόν, ότι η "ελευθερία της δόξης" είναι εδώ ελευθερία από την φθοράν και την θνητότητα. Αλλ' ακόμη και εκείνοι, των οποίων ο έσω άνθρωπος έφθασεν εις την υιοθεσίαν του φωτισμού, ως και εκείνοι, των οποίων και τα σώματα είχον δια της θεώσεως πρόγευσιν της αθανασίας και της αφθαρσίας, περιμένουν "τήν υιοθεσίαν, την απολύτρωσιν του σώματος ημών" (Ρωμ. 8:23). "Οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι και ημείς αλλαγησόμεθα... Δεί γαρ το φθαρτόν τούτο ενδύσασθαι αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδύσασθαι αθανασίαν" (Α' Κορ. 15:53,54).
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΑυτά τα γνωρίζει κανείς όχι από στοχασμόν επάνω εις βιβλικά κείμενα, αλλά από την εμπειρίαν του δοξασμού, τουτέστι από "τήν ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού." Η εμπειρία του δοξασμού και όχι μόνον βιβλικά κείμενα είναι το θεμέλιον της πίστεως της Εκκλησίας εις την σωματικήν ανάστασιν του βιολογικού μέρους της ανθρωπίνης προσωπικότητος.

Συνεχίζεται.

H αληθής μετάνοια Κλήρου και λαού δύναται να θεραπεύση το κακό.


Η σημερινή κρίσις, η οποία απειλεί με καταστροφή τον ελληνισμό σημαίνει θερισμόν των καρπών του υλιστικού τρόπου ζην και σκέπτεσθαι των Νεοελλήνων, μακράν των ζωογόνων υδάτων της Ορθοδοξίας, η οποία θα έδει να διαποτίζη την καθημερινήν ζωή μας. Ο ατομισμός, το συμφέρον και ο εγωκεντρισμός, ο καταναλωτισμός και ο ευδαιμονισμός, η παρακμή των πνευματικών και ηθικών αξιών είναι τα γνωρίσματα της κακοδαιμονίας και μόνον η αληθής μετάνοια Κλήρου και λαού δύναται να θεραπεύση το κακό και ο Ελληνισμός να επανεύρη τον δρόμον του.

St. Nikolai (Velimrovic) - Letter # 86 - About Confession


St. Nikolai (Velimrovic)

You wanted to know if Confession was really necessary. You used to go to Confession often, but then someone mocked you for it so you stopped. You should not have stopped. Whom have people not mocked? You know what the Seer said, "Woe to you who laugh now, for you will mourn and weep."

Aside from your trade, you say you have a vineyard which yields well because you take good care of it. If someone would abandon their own vineyard and mocked you for cultivating yours, would you also give up on caring for it? Surely not. So how could you waver about cultivating your soul which is more important than any vineyard on earth? Because when you die, you will keep your soul but leave the vineyard behind.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


33. Επειδή όλος ο Χριστός είναι εν τη Εκκλησία και όλη η Εκκλησία είναι εν Αυτώ, δια τούτο ακριβώς αύτη είναι «ένδοξος, αγία και άμωμος». Δια να την καταστήση τοιαύτην Αυτός εισέφερεν, ενεσάρκωσεν εις αυτήν, ως σώμα Του, όλην την Θεανδρικήν Υπόστασίν Του, όλην την θεανθρωπίνην ζωήν Του και όλον το θεανθρώπινον έργον Του. Εις την πλέον καθαράν όψιν της η Εκκλησία είναι όλη Αυτός, ο Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εις όλους τους αιώνας και εις όλην την αιωνιότητα. Δια τούτο η Εκκλησία δεν έχει «σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων».

Συνεχίζεται.  

π. Θεόδωρος Ζήσης.Η υμνογραφία της Εκκλησίας μας


Νήφωνας ο κελλιώτης


Όταν πέθανε ο πατέρας του ο Πορφύρης ήτανε δώδεκα χρονώ. Είδε που φέρανε από το χωράφι τo ξυλιασμένο κορμί, τυλιγμένο σε μια κουβέρτα. Μαζεύτηκε το χωριό, είπανε πως τον χτύπησε το μουλάρι στα νεφρά. 

Η μάνα του Πορφύρη είχε οχτώ παιδιά. Έκλαψε τον σκοτωμένο μέρες και νύχτες όσο μπορούν να κλάψουν δυό μάτια ανθρώπινα. Ύστερα ήρθε ο παπάς στο σπίτι, να κουβεντιάσουν με τη μάνα για τα παιδιά. Είπανε, να κρατήσει η χήρα τα μισά, τ' άλλα μισά να βρουν αλλού ψωμί.
 

Ο παπάς έστειλε τα δυό μεγάλα αγόρια στη χώρα, στη δούλεψη του Δεσπότη. Ίσως αργότερα να πήγαιναν και στο σχολειό. Τη μικρή αδερφούλα, τη Λενίτσα, ένα σγουρόμαλλο αγριμάκι, το πήρε η αδερφή του μακαρίτη, στο διπλανό χωριό. Και για τον Πορφύρη, αποφάσισαν να πάει λίγα χρόνια στο Όρος, στον αδερφό της μάνας, τον καλόγερο κι αργότερα αν θέλει να γίνει παπάς.
 

Έτσι ξεκίνησε ο Πορφύρης για το Όρος. Η μάνα ετοίμασε ένα μπογαλάκι ρούχα και λίγο παξιμάδι για το δρόμο. Φίλησε τον Πορφύρη κι ο Πορφύρης έκλαιγε. Έκλαιγε κι η μάνα, γιατί αυτός ο γιος ήταν ο πιο αγαπημένος. Ύστερα ο παπάς τον πήγε στην Αρναία δεν ήταν μακριά. Βρήκε μια συντροφιά προσκυνητές και τους παράδωσε τον Πορφύρη.
 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more