Cherubic Hymn-Theodoros Vasilikos-Our Home



I ta cherouvin, Mystikos ikoni zondes, ke ti zoopio, Triadhi ton trisayion. Imnon, prosadhondes. pasan tin viotikin apothometha merimnan, Pasan merimnan, os ton vasilea ton olon ipodhexomeni......

Ιn Εnglish
we who mysticly represent the cheroubim, sing the thrice holy hymn to the life giving Trinity, let us lay aside all the cares of life, that we may recive him, recive him who is the king of all.....

Διατί αι συνεχιζόμεναι συμφοραί του Έθνους;


Τριάντα χρόνια προ της πτώσεως του Βυζαντίου, ο μέγας μοναχός της Μονής του Στουδίου Ιωσήφ ο Βρυέννιος, εκήρυττεν εις το παλάτι και εις τον κόσμον ότι η υποδούλωσις εις τους Τούρκους είναι αναπόφευκτος δια τον αμαρτωλόν βίον των Βυζαντινών, από του Βασιλέως και του Πατριάρχου μέχρι του τελευταίου πολίτου και του εσχάτου Μοναχού. Και το Βυζάντιον έπεσε και υπεδουλώθη 400 χρόνια. Και αι οιμωγαί υψώθησαν μέχρις ουρανού… Έδωκεν ο Θεός και ηλευθερώθημεν. Αλλά πάλιν η αμαρτία κατέκλυσε παν το Ελληνικόν και εφθάσαμεν σήμερον εις το απελπιστικώτερον αδιέξοδον, που εγνώρισε ποτέ ο Ελληνισμός, και κατηντήσαμεν «ονειδισμός και χλευασμός τοις κύκλω ημών». Και διατί όλα αυτά; Διατί αι συνεχιζόμεναι συμφοραί του Έθνους; Δια να συνέλθωμεν από την αμαρτωλόν νάρκην, άρχοντες και αρχόμενοι, Επίσκοποι και Μοναχοί. Διότι η αμαρτία επλεόνασεν. Η αποστασία από τον Θεόν καθίσταται γενική. Οι Ιεράρχαι μας ερωτοτροπούν με τους αιρετικούς από μίαν κακώς εννοουμένην αγάπην και από την φενάκην ότι θα μας βοηθήσουν οι Παπικοί. Ολόκληρος η Ελλάς φλέγεται από την αμαρτίαν, την αθεϊαν, τον οικουμενισμόν, τον μασσωνισμόν, τας αιρέσεις. Πως λοιπόν αυτός ο δυστυχής λαός θα ίδη ειρήνην και ευτυχίαν; Και πώς να μη έρχεται η οργή του Θεού; Εάν θα ημπορούσαμεν να ίδωμεν με πνευματικά μάτια τους εξωτερικώς λαμπρούς φαινομένους Χριστιανούς μας, δεν θα εβλέπαμεν ειμή αθλίους, ρακενδύτους και καταπληγωμένας ψυχάς από την αμαρτίαν, την απιστίαν και τας αιρέσεις. Θα εβλέπαμεν ανθρώπους δίχως πνεύμα. Και ο πρώτος δι΄ ύδατος κατακλυσμός εγένετο με το αιτιολογικόν: «δια το είναι αυτούς σάρκας». Ας φοβηθώμεν τον δεύτερον κατακλυσμόν, τον δια πυρός, ως λέγει ο Απόστολος Πέτρος, κατά τον οποίον «ουρανοί πυρούμενοι λυθήσονται και στοιχεία καυσούμενα τήκεται!»…. 

Τότε.... και Τώρα!


Την Ορθόδοξον πίστιν, ασινή εφυλάξατε, των αιρετιζόντων Λατίνων, τας ποινάς μη πτοούμενοι· εν Κύπρω της Καντάρας Μονασταί, εν Άθω τε Ζωγράφου Καρυών, Ξενοφώντος Κουτλουμούσιον συν αυτοίς, Ιβήρων Βατοπαίδιον. Χαίρετε των πατέρων ο χορός, χαίρετε λύχνοι Άθωνος· χαίρετε αληθείας οι φρουροί, εν έργων αποδείξεσιν.


Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου...   

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΠΟΥ ΣΩΘΗΚΕ ΧΩΡΙΣ ΚΟΠΟ EΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ


Κάποτε είχε πάει ένας κοσμικός στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων , για να γίνη Μοναχός. Οι Πατέρες όμως της Σκήτης δεν τον δέχονταν, γιατί, εκτός που ήταν ράθυμος και αμελής, ήταν και πολύ σκανδαλοποιός και δημιουργούσε συνέχεια θέματα. Επειδή εκείνος αναπαυόνταν στην Σκήτη, παρακάλασε τους Πατέρες να τον αφήσουν να μένη ως λαϊκός και να εργάζεται καμιά φορά. 
Έτσι λοιπόν πέρασε την ζωή του με ραθυμία και αμέσως μέχρι την ώρα του θανάτου του που έπεσε πιά στο κρεβάτι και ψυχοραγούσε. Οι Πατέρες όμως του συμπαραστέκονταν και βρίσκονταν συνέχεια κοντά του.
Μια μέρα ο ετοιμοθάνατος είχε έρθει σε έκσταση και έκανε νοήματα. Οι Πατέρες απορούσαν τι να συμβαίνη!  Όταν συνήλθε τους διηγήθηκε το εξής φοβερό:
Είδα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μ' ένα χαρτί στα χέρια του, που είχε όλες τις αμαρτίες μου, και μου είπε:
«Βλέπεις, αυτά εδώ τα έκανες όλα , γι' αυτόν ετοιμάσου να πας στην κόλαση»
Τότε εγώ του λέω:
«Για κοίταξε, ανάμεσα σ' αυτά τα αμαρτήματα, υπάρχει το αμάρτημα της κατακρίσεως»
Ψάχνει ο Αρχάγγελος και μου λέει :
«Όχι , δεν υπάρχει»
«Οπότε, του λέω, δεν πρέπει να πάω στην κόλαση, σύμφωνα με αυτό που είπε ο Κύριος . «Μη κρίνετε και ου μη κριθήτε»
Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έσχισε το χαρτί με τα αμαρτήματά μου. Έτσι, Πατέρες μου, θα πάω στον Παράδεισο . Όταν μου είχατε πει ότι δεν κάνω για Μοναχός στην Σκήτη και εργαζόμουν ως λαϊκός και εκκλησιαζόμουν στον Κυριακό τις εορτές, είχα ακούσει τα λόγια του Ευαγγελίου «Μη κρίνετε , ίνα μη κριθήτε» και είπα : «Ταλαίπωρε , τουλάχιστον αυτό να εφαρμόσης», και αυτό με έσωσε δίχως άλλον κόπο»
Μόλις τελείωσε αυτά τα λόγια, παρέδωσε την ψυχή του στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Kάθε είδους ομολογία, άνευ του εν επιγνώσει ζήλου, δεν δύναται να προχωρήση πέραν του χάρτου και της μελάνης


Ο ζηλωτισμός αποτελεί προϋπόθεση της Ορθοδοξίας, είναι δε εκ των πραγμάτων αναμφισβήτητον, δεδομένου ότι ο μη υπό ζήλου διαπνεόμενος πιστός, ουδόλως δύναται ν΄ ανταποκριθή προς τας εντολάς και διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων περί ορθοδόξου πίστεως και ομολογίας, ως και προς τα Κανονικώς εντελλόμενα υπό της Εκκλησίας και επομένως να διατηρήση χωρίς καινοτομίας την ορθόδοξον αυτού ιδιότητα και υπόστασιν. Εις αυτόν ακριβώς τον λόγον οφείλεται και το σύνηθες φαινόμενον, κατά το οποίον οι πλείστοι διακηρύσσουν και δημοσιεύουν, μετά περισσού μάλιστα θαυμασμού, πάσας μεν τας περί ορθοδοξίας διδασκαλίας και υποθήκας των Πατέρων της Εκκλησίας, πλην όμως, άμοιροι ζήλου τυγχάνοντες ούτοι και μη δυνάμενοι, ένεκα τούτου, να πραγματώσουν τα διακηρυσσόμενα, χάνουν την ορθόδοξον αυτών ιδιότητα, «τη κοινωνία της αιρέσεως». Έτσι κάθε είδους ομολογία, άνευ του εν επιγνώσει ζήλου, δεν δύναται να προχωρήση πέραν του χάρτου και της μελάνης, ή πέραν της ασκόπου διαμαρτυρίας, αλλά θα καθιστά τον ούτω «ομολογούντα» πάντοτε μεν λέγοντα «Κύριε, Κύριε,…» αλλ΄ουδέποτε ποιούντα το θέλημα Αυτού.

Δεύτερη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για τον μήνα Νοέμβριο

Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012, στην δεύτερη Συνεδρία Της για τον μήνα Νοέμβριο η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Κατά την σημερινή Συνεδρία :
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος πληροφορηθείσα την προς Κύριον εκδημίαν του Πατριάρχου Βουλγαρίας κυρού Μαξίμου καθώς και του Μητροπολίτου Μαρωνείας και Κομοτηνής κυρού Δαμασκηνού, ετέλεσε στο Συνοδικό Παρεκκλήσιο, Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων Ιεραρχών.

Κατόπιν, τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ενημερώθηκαν από έγγραφο του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, προκληθέν από προγενέστερη Συνοδική αλληλογραφία και έκφραση ανησυχιών, περί του θέματος «Έκδοση νέου τύπου δελτίου ταυτότητας Ελλήνων πολιτών».
Το Αρχηγείο της Αστυνομίας καθησυχάζει την Ιερά Σύνοδο και τους πολίτες και διαβεβαιώνει, ότι σε εφαρμογή των εντολών του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη :
«1. … μέχρι σήμερα η διαδικασία έκδοσης της νέας ταυτότητας, δεν έχει ρυθμιστεί νομοθετικά και κατά συνέπεια δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση, για τον τύπο και τα βιομετρικά στοιχεία που θα περιλαμβάνει.
 2. Σέ κάθε περίπτωση, το νέου τύπου δελτίο ταυτότητας, θα πρέπει να πληρεί τα ελάχιστα χαρακτηριστηκά ασφαλείας, σύμφωνα με τον κανονισμό 2252/2004 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να αναγνωρίζεται και σαν ταξιδιωτικό έγγραφο, πλην όμως δεν θα περιλαμβάνει ηλεκτρονικό και δακτυλικό αποτύπωμα καιδεν θα ταυτίζεται με την κάρτα του πολίτη».
Επίσης έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα και ενέκρινε αποσπάσεις Κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος σε Ιερές Μητροπόλεις του εξωτερικού.
Εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


Άνευ του Θεανθρώπου ο άνθρωπος είναι πράγματι άνευ κεφαλής και επί πλέον άνευ του εαυτού του, άνευ του αιωνίου εαυτού του, άνευ του αθανάτου, του θεοειδούς εαυτού του. Εκτός του Θεανθρώπου δεν υπάρχει άνθρωπος, αλλά πάντοτε υπάνθρωπος ή ημιάνθρωπος ή μη άνθρωπος. Εδώ πρέπει να προστεθή και η εξής αλήθεια:  άνευ του Θεανθρώπου ο άνθρωπος είναι πάντοτε δούλος του θανάτου, δούλος της αμαρτίας, δούλος του διαβόλου. Μόνον δια του Θεανθρώπου φθάνει ο άνθρωπος εις τον υπό του Θεού τεθέντα προορισμόν του: γίνεται «Θεός κατά χάριν» και ούτω φθάνει εις την τελείαν πληρότητα της υπάρξεώς του και της προσωπικότητός του. Φθάνει εις την θείαν του αιωνιότητα δια της Θεανθρωπότητος. Ζων εν τω θεανθρωπίνω σώματι της Εκκλησίας «συν πάσι τοις αγίοις» ο άνθρωπος θεανθρωποποιείται βαθμηδόν δια των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών. Και τον γεμίζει η χαρά εκείνου του αγίου μηνύματος και της ουρανίου εντολής του αγίου Βασιλείου του Μεγάλου: «Θεού τε κτίσμα τυγχάνων και Θεός είναι κεκελευσμένος» (Γρηγορίω Θεολόγω, PG  36,  506). Δημιουργηθείς ως δυνάμει θεάνθρωπος, ο άνθρωπος προσπαθεί μέσα εις το θεανθρώπινον σώμα της Εκκλησίας να ομοιώση τον νουν του προς τον Θεόν, να τον μεταμορφώση εις Θεό-νουν («ημείς νουν Χριστού έχομεν» Α΄ Κορ. 2, 16), προσπαθεί να ομοιώση ακόμη την συνείδησίν του προς τον Θεόν, να την μεταμορφώση εις Θεο-συνείδησιν, την θέλησίν του να την ομοιώση προς τον Θεόν, να την μεταμορφώση εις Θεο-θέλησιν, να ομοιώση και το σώμα του προς το σώμα του Θεανθρώπου, να το μεταμορφώση εις Θεό-σωμα («το σώμα τω Κυρίω, και ο Κύριος τω σώματι» Α΄ Κορ. 6, 13).

Συνεχίζεται.  

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής


Η Εκκλησία της Ελλάδος με βαθειά συγκίνηση αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαρωνείας και Κομοτηνής, κυρού Δαμασκηνού. Ο εκλιπών Ιεράρχης εξεδήμησε προς Κύριον σε ηλικία 92 ετών. 

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κυρός Δαμασκηνός γεννήθηκε στην Οιχαλία Μεσσηνίας το 1920. Απεφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1958. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1951 και Πρεσβύτερος το 1958. Υπηρέτησε Διάκονος στην Καλαμάτα και στην Αθήνα, και Ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας, διατελέσας και Πρόεδρος του Χριστιανικού Ομίλου Κυριών και Νεανίδων. Διηύθυνε το Εκκλησιαστικό Οικοτροφείο Αρρένων Κομοτηνής μέχρι της εκλογής του ως Μητροπολίτου. Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής χειροτονήθηκε το 1974. Ανηγορεύθη επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Εξέδωσε τρεις ογκώδεις τόμους με στοιχεία της εκκλησιαστικής, εθνικής και κοινωνικής προσφοράς της Ιεράς Μητροπόλεως.

Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Μητροπολίτου Μαρωνείας και Κομοτηνής, θα ψαλεί στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου και ώρα 15.00 προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
 
Εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΜΑΞΙΜΟΣ

Νοσηλευόταν στο Κεντρικό Νοσοκομείο της Σόφιας
Εκοιμήθη σε ηλικία 98 ετών, σύμφωνα με όσα μεταδίδει η κρατική τηλεόραση της Βουλγαρίας, ο Προκαθήμενος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μάξιμος.Ο Πατριάρχης Βουλγαρίας κυρός Μάξιμος τον τελευταίο καιρό νοσηλευόταν στο Κεντρικό Νοσοκομείο της Σόφιας, ενώ πριν λίγες ημέρες έκλεισε τα 98 του χρόνια.
Ο μακριστός Πατριάρχης γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1914 στο ορεινό χωριό Όρεσακ.
Αποφοίτησε από το σχολείο στο χωριό του και σε ηλικία 27 ετών εκάρη μοναχός σε γειτονικό μοναστήρι.
Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας, ενώ το 1944 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.
Από το 1950 μέχρι το 1955 υπηρέτησε ως Προϊστάμενος του Μετοχίου του Πατριαρχείου Βουλγαρίας στη Μόσχα.
Στις 30 Δεκεμβρίου 1956 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Βρανίτσης.
Στις 30 Οκτωβρίου 1960 εξελέγη Μητροπολίτης Λοβτσού.
Στις 4 Ιουλίου 1971 εξελέγη Μητροπολίτης Σόφιας και Πατριάρχης Βουλγαρίας, διαδεχόμενος τον προκάτοχό του Κύριλλο.
Τέλος, κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, η Εκκλησία της Βουλγαρίας θεωρείται ότι έγινε μια από τις πιο συντηρητικές Εκκλησίες, καθώς συμμετέχει μόνο στους διαλόγους που διεξάγονται μεταξύ των ορθοδόξων και έπαυσε να διαλέγεται με τους καθολικούς ή τους προτεστάντες. 

Πηγή: Αγιορείτικο Βήμα

Oι ετερόδοξοι-αιρετικοί έχουν Ιερωσύνη, Μυστήρια και Αποστολική Διαδοχή!


Η Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1920 «Προς τας απανταχού Εκκλησίας του Χριστού» εννοεί και αναγνωρίζει ως τοιαύτας, όλην την πανσπερμίαν των ετεροδόξων-αιρετικών! Ακολούθως, πιστεύει, ομολογεί και διακηρύσει ότι η μετ΄ αυτών προσέγγισις και κοινωνία δεν αποκλείεται υπό των υφισταμένων μεταξύ των, δογματικών διαφορών! Θεωρεί επίσης και παραδέχεται τις «Εκκλησίες» αυτές «αδελφάς» και «σεβασμίας» και δια τούτο «συγκληρονόμους και συσσώμους της επαγγελίας του Θεού εν τω Χριστώ»! Με άλλα λόγια, πλήρης αναγνώρισις, ομολογία και παραδοχή υπό των αυθεντικών εκπροσώπων της Ορθοδοξίας και δια του πλέον επισημωτέρου τρόπου, ότι οι ετερόδοξοι-αιρετικοί έχουν Ιερωσύνη, Μυστήρια και Αποστολική Διαδοχή! Ένεκα τούτου άλλωστε, και η ελευθέρως διενεργουμένη μεταξύ αυτών συμπροσευχή,συμνημόνευσις, συνεορτασμός, συνευλόγησις και συλλειτούργησις αυτών μετά τούτων!

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης



Αυτό το βάπτισμα εν Πνεύματι, το οποίον καταλήγει εις την δωρεάν των γλωσσσών και το οποίον κανονικώς συνοδεύεται με το χάρισμα της προφητείας, είναι προφανώς η αρχή του χρίσματος, του μυστηρίου δια του οποίου κάποιος γίνεται μέλος του Σώματος του Χριστού και ναός του Θεού. Δια τον Απόστολον Παύλον η δωρεά των γλωσσών φαίνεται να είναι η ελαχίστη προϋπόθεσις δια να γίνη κανείς μέλος του Σώματος του Χριστού. Είναι η βάσις όχι μόνο της προφητείας, αλλά όλων των χαρισμάτων. Μετά από αυτούς οι οποίοι ομιλούν γλώσσας είναι οι ιδιώται και οι άπιστοι. Αυτοί δεν είναι ούτε μέλη του Σώματος του Χριστού, ούτε χαρισματούχοι. Οι ιδιώτες έχουν ένα ειδικόν τόπον εις την εκκλησίαν και λέγουν αμήν εις τας καταλλήλους στιγμάς κατά την διάρκειαν των προσευχών. Το γεγονός ότι αυτοί λέγουν αμήν εις τας ευχαριστιακάς προσευχάς σημαίνει ότι αυτοί ήσαν πιθανώς βαπτισμένοι δι' ύδατος και περίμεναν την έλευσιν του Αγίου Πνεύματος εις την καρδίαν των, δηλαδή την δωρεάν των γλωσσών, και ημπορούσαν να συμμετάσχουν εις την ευχαριστιακήν κοινωνίαν, ως είχαν κάνει οι απόστολοι επίσης προ της Πεντηκοστής. Αυτοί προφανώς ήσαν οι βαπτισμένοι λαϊκοί της αποστολικής κοινότητος. Οι άπιστοι είναι προφανώς κατηχούμενοι ειδωλολατρικής προελεύσεως, οι οποίοι δεν ημπορούν να τύχουν μεταχειρίσεως ως Ιουδαίοι. Οι Ιουδαίοι εθεωρούντο ακόμη ως πιστοί, εφ' όσον δεν απέρριπτον πλέον εντελώς τον Ενανθρωπήσαντα Κύριον της Δόξης.

Συνεχίζεται.

Λουκέτο στον Ναό της Αναστάσεως!


Ένα από τα ιερότερα μνημεία της χριστιανοσύνης, ο Ναός της Αναστάσεως, που υψώνεται στο σημείο όπου πιστεύεται ότι ο Ιησούς σταυρώθηκε, ενταφιάστηκε και αναστήθηκε, αντιμετωπίζει οικονομική κρίση εξαιτίας ενός απλήρωτου λογαριασμού νερού. Η διένεξη μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο κλείσιμό του.
Ο ναός που προσελκύει κάθε χρόνο τουλάχιστον ένα εκατομμύριο προσκυνητές παρέλαβε έναν λογαριασμό 9 εκατ. σέκελ (1,8 εκατ. ευρώ) αναδρομικά για τα 15 χρόνια που την υδροδότηση της Ιερουσαλήμ έχει αναλάβει μια νέα εταιρεία, η Hagihon. Ο ναός δεν πλήρωσε και η Hagihon πέτυχε το μπλοκάρισμα του τραπεζικού λογαριασμού του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου, που είναι υπεύθυνο για τη διοίκηση του ναού από κοινού με τους Φραγκισκανούς και τους Αρμέ-νιους. Την αντιπαράθεση επιβεβαίωσε ο εκπρόσωπος του Ελληνορθόδοξου Πατριάρχη Θεόφιλου Γ' έπειτα από δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας «Μααρίβ». «Πάγωσαν τον λογαριασμό μας», δήλωσε ο Ισα Μουσάλεχ. «Είναι μια ενέργεια εναντίον της Εκκλησίας».
Σύμφωνα με τη «Μααρίβ», η κίνηση είχε ως αποτέλεσμα να μείνουν απλήρωτες επιταγές και πάγιες εντολές πληρωμής. Δεν έχουν πληρωθεί λογαριασμοί για τηλέφωνα, Ιντερνετ και ηλεκτρικό, καθώς και εταιρείες τροφοδοσίας. «Η εκκλησία έχει παραλύσει. Δεν μπορούμε να πληρώσουμε ούτε για χαρτί υγείας. Η Hagihon μας κήρυξε τον πόλεμο», δήλωσε στη «Μααρίβ» αξιωματούχος του Πατριαρχείου.
Επί δεκαετίες η εκκλησία δεν πλήρωνε για την υδροδότησή της. Ομως στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η Hagihon ανέλαβε την υδροδότηση της Ιερουσαλήμ και το 2004 έστειλε έναν λογαριασμό 3,7 εκατ. σέκελ (740.000 ευρώ). Οι υπεύθυνοι πίστεψαν πως επρόκειτο για λάθος και η Hagihon δεν πίεσε για να εξοφληθεί ο λογαριασμός - κάτι που ζητάει τώρα όταν ο λογαριασμός έφτασε με τους τόκους τα 9 εκατ. σέκελ.
Ηδη ζητήθηκε από τον Πρόεδρο και από τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ να επέμβουν. «Αν δεν αλλάξει κάτι μέσα σε λίγες ημέρες θα ανακοινώσουμε πως για πρώτη φορά εδώ και αιώνες ο Ναός της Αναστάσεως θα παραμείνει κλειστός», δήλωσε ο πατριάρχης Θεόφιλος στη «Μααρίβ».


σ.σ. "πάσα παράβασις και παρακοή έλαβεν ένδικον μισθαποδοσίαν" :


ΤΟ «ΛΙΓΟ» ΚΑΙ ΤΟ «ΠΟΛΥ» ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ.

Ο Μ. Μακάριος ο Αιγύπτιος γράφει στην ΜΗ´ Ομιλία του τα εξής:

«Ο Κύριος θέλοντας να οδηγήση τους μαθητές του στην
τέλεια πίστη τους έλεγε: “ Όποιος είναι πιστός στα λίγα, είναι
πιστός και στα πολλά και εκείνος, που είναι άπιστος στα λίγα,
είναι άπιστος και στα πολλά” (Λουκ. ΙΣΤ´ 10). Τι είναι το “λίγο”
και τι είναι το “πολύ”; Το “λίγο” είναι οι υποσχέσεις για αυτήν την
ζωή, τα όσα δηλαδή υποσχέθηκε να χορηγήση σ εκείνους, που πι-
στεύουν σε Αυτόν, όπως είναι οι τροφές, τα ενδύματα και τα υπό-
λοιπα, που συντελούν στην ανακούφιση του σώματος, όπως η
υγεία και τα παρόμοια, για τα οποία επρόσταξε να μη μεριμνούμε
καθόλου, αλλά να ελπίζουμε σ Αυτόν με πεποίθηση, γιατί ο Κύ-
ριος προνοεί για όλα και για όλους εκείνους, που καταφεύγουν σ
Αυτόν. Το δε “πολύ” αναφέρεται στα αιώνια δώρα του αφθάρτου
αιώνος, τα οποία υποσχέθηκε να δώση σε όσους πιστεύουν σ
Αυτν και μεριμνούν ασταμάτητα γι αυτά…».


Εν μόνον ποίμνιον υπάρχει: Ο κόσμος, και εις ποιμήν: Ο Πάπας»!!!


Κατά την γ΄ φάσιν των εργασιών της Β΄ Βατικανείου Συνόδου ο Πάπας Παύλος ο ΣΤ΄ διεκήρυξεν:

Εν μόνον ποίμνιον υπάρχει: Ο κόσμος, και εις ποιμήν: Ο Πάπας»!!!
Ο αυτός Πάπας εν τη Εγκυκλίω αυτού «ΑΕΤΕRNA DEI SAPIENTIA» εξέφρασε την πεποίθησιν αυτού ότι η Β΄ Βατικάνειος Σύνοδος «θα προσελκύση τα βλέμματα των αναριθμήτων οπαδών του Χριστού και θα προσελκύση αυτούς να συγκεντρωθώσι πέριξ του «ποιμένος των προβάτων του μεγάλου», ο Οποίος ανέθεσε την αέναον διαφύλαξιν της Ποίμνης Του εις τον Πέτρον και εις τους διαδόχους αυτού»! Ομιλών δε προς τους ηγέτας της «Καθολικής Δράσεως» διεκήρυξε: «Θα επιδείξωμεν την Εκκλησίαν εν όλω αυτής τω μεγαλείω και θα είπωμεν προς όλους εκείνους οίτινες είναι κεχωρισμένοι αφ΄ ημών: Αύτη, αδελφοί, είναι η Εκκλησία του Χριστού, δηλαδή η Καθολική Εκκλησία. Προσέλθετε, προσέλθετε. Αύτη είναι η οδός της επιστροφής. Επανέλθετε, ίνα καταλάβητε τας θέσεις, ας κατείχον οι πρόγονοι υμών»

(σ.σ. Θα μπορούσατε να φανταστείτε στους επετειακούς πανηγυρισμούς των Σκοπίων, ο Πρόεδρός τους να δηλώνει στους προσκαλεσμένους του ότι : Μία Μακεδονία υπάρχει αυτή των Σκοπίων! Οι δε Έλληνες επίσημοι να παραμένουν και να χειροκροτούν; Και όμως στο Βατικανό ο "Ορθόδοξος" Πατριάρχης, κ. Βαρθολομαίος, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τους επετειακούς πανηγυρισμούς των Παπικών που δεν αναγνωρίζουν την Ορθόδοξο Εκκλησία, πήγε και έλαβε μέρος!!!).

Η εθνική άμυνα σε περιβάλλον Μνημονίου


Κωνσταντίνος Χολέβας

Ελπίζω, παρά τις επιμέρους διαφωνίες των κομμάτων για τον Προϋπολογισμό, να μην υπάρξουν εκπτώσεις στο θέμα της εθνικής άμυνας. Η Τουρκία έχει μεν τα εσωτερικά της προβλήματα, αλλά δεν παύει να απειλεί την Ελλάδα, την Κύπρο και την ισορροπία της περιοχής.

Η αμφισβήτηση του Καστελόριζου ως κομβικού σημείου για τη χάραξη της ελληνικής ΑΟΖ και η αποθράσυνση του τουρκικού προξενείου και των οργάνων του στη Θράκη έρχονται να προστεθούν στα ήδη γνωστά προβλήματα με τις γκρίζες ζώνες, το casus belli και τον Αττίλα. Φαίνεται μάλιστα ότι η Αγκυρα εκμεταλλεύεται όσο μπορεί τις αλλαγές που έφερε η Αραβική Ανοιξη και έτσι βλέπουμε το νέο φιλοτουρκικό καθεστώς της Λιβύης να αμφισβητεί τη Γαύδο ως σημείο χάραξης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μας. Για να μην ξεχνούμε και την παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων στον Αυλώνα της Αλβανίας, καθώς και τις στενές σχέσεις της γείτονος με τη Βοσνία και τα Σκόπια.


H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more


Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.


2. Μόνον ο Θεάνθρωπος είναι τέλειος και τετελειωμένος άνθρωπος. Αλλά ταυτοχρόνως:  και τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος. Εδώ η Υπόστασις του Θεού Λόγου είναι ο σπουδαιότερος παράγων. Τούτο ωμολόγησαν σαφώς και ηρμήνευσαν θεοπνεύστως οι άγιοι θεοφόροι Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου εν Χαλκηδόνι. Εν τω Θεανθρώπω Χριστώ ο άνθρωπος έφθασεν εις όλας τας τελειότητάς του:  δια του Θεού ετελειοποίησε και ωλοκλήρωσε την ψυχήν του και την συνείδησίν του, την βούλησίν του και τον νουν του, την καρδίαν του και το σώμα του, με μίαν λέξιν, ολόκληρον τον εαυτόν του. Και έγινε το σπουδαιότερον και το πλέον αξιαγάπητον θαύμα:  ο Θεάνθρωπος άφησε τον Εαυτόν Του εις τον γήϊνον κόσμον μας και εις όλους τους κόσμους, ως Εκκλησίαν, ως σώμα Του, δια να δυνηθή κάθε άνθρωπος να καταστή «σύσσωμος» του σώματος του Θεανθρώπου και ούτω να φθάση εις όλας τας τελειότητάς του (πρβλ. Εφ. 3, 6). Μόνον εν τω Θεανθρώπω και δια του Θεανθρώπου ημπορεί κάθε ανθρωπίνη ύπαρξις να γίνη αληθινός άνθρωπος, τέλειος άνθρωπος, πλήρης άνθρωπος. Μόνον με τον Θεάνθρωπον εν τη Εκκλησία και δια της Εκκλησίας «συν πάσι τοις αγίοις» δύναται να φθάση «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 3, 18. 4, 11-16). Εν τω Θεανθρώπω Χριστώ «κατοικεί παν το πλήρωμα της Θεότητος σωματικώς», δια να ημπορή να πληρωθή καθείς από ημάς εν τη Εκκλησία και δια της Εκκλησίας με το πλήρωμα αυτό της Θεότητος (Κολ. 2, 9-10). Και τούτο είναι δυνατόν να επιτύχη έκαστος εξ ημών μόνον «συν πάσι τοις αγίοις», δια των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών, προηγουμένης της αγίας πίστεως και της αγίας αγάπης (Εφ. 3, 17-20).

Συνεχίζεται.  

15 .210 .000, δεκαπέντε εκατομμύρια διακόσιες δέκα χιλιάδες ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από τις αμβλώσεις!!!


Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2011
15 .210 .000, δεκαπέντε  εκατομμύρια διακόσιες δέκα χιλιάδες ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από τις αμβλώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων εκ 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.
 Αυτοκτονούμεν!!!

Για τις εκτρώσεις, τους Ιερούς Κανόνες, τον πνευματικό και την εξομολόγηση – Γέροντος Κλεόπα Ηλίε.

Καλύτερα να μην γεννιόταν η γυναίκα εκείνη που σκοτώνει τα παιδιά της. Διότι αυτό είναι αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος. Και έπειτα, πού έπρεπε να βρίσκει ο Θεός καλύτερη κατοικία για το παιδί, παρά στην κοιλία της μητέρας του; Και από ’κει το βγάζεις και το πετάς στα σκυλιά και το σκοτώνεις;
«Ποια λέαινα, λέει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ποια αρκούδα θα σκότωνε ποτέ το μικρό της; Και εσύ, λογικό ον, κάνεις χειρότερα από τα άγρια ζώα, όταν έφτασες να σκοτώσεις τα παιδιά σου». Πήγαινε στο δάσος για να συναντήσεις μια αγριογουρούνα με γουρουνόπουλα. Εγώ ήμουν στο δάσος, έμεινα εννέα χρόνια και επτά μήνες μόνος μου σ’ ένα βουνό στο «Ποϊάνα Κραϊνικούλουι». Ημουν μόνος μου. Όταν βρεθήκαμε αντιμέτωποι, ο Θεός φυλάξοι, και γλύτωσα διότι είχα ένα έλατο και γαντζώθηκα απ’ αυτό. Σάν αστραπή ώρμησε πάνω μου. Όταν αγγίξεις το γουρουνόπουλο, σκόνη σε έκανε. Εκεί μπορείς να πεθάνεις. Και οι κυνηγοί τις φοβούνται. Έτσι φυλάει το αγριογούρουνο τα γουρουνόπουλά του.
Οι χριστιανές μητέρες μόνο, σκοτώνουν τα παιδιά τους! Έτσι είναι οι νόμοι της φύσης που άφησε ο Θεός! Η μητέρα να φυλάσσει τα τέκνα της. Να είναι όμως ο λογικός άνθρωπος χειρότερος από τα ζώα και τα κτήνη και να σκοτώνει τα παιδιά του; Αλλοίμονο σε τέτοιες μητέρες! Θεός φυλάξοι! Όλες οι αμαρτίες είναι βαριές, αλλά αυτή είναι βαρύτερη από όλες. Γι’ αυτό οι Αγιοι Πατέρες την τιμωρούν τόσο βαριά….

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Θεόδωρος Ζήσης. Πλούτος και πτωχεία


Δημοσιεύτηκε στις 4 Νοέ 2012 από 
π. Θεόδωρος Ζήσης - Κυριακή Ε' Λουκά (2012)- Το οικτρό τέλος του πλουσίου της παραβολής -Τι διδάσκει η Εκκλησία μας για τον πλούτο και την πτωχεία (mp3)
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/720738CF.el.aspx
4-11-2012

Ένας αδελφός συμβουλεύθηκε τον αββά Ποιμένα:


 “Διέπραξα -είπε- μεγάλη αμαρτία και θέλω να μπω σε κανόνα μετανοίας για τρία χρόνια”.
Και ο Γέροντας του λέει:
“Πολύ είναι”.
“Μήπως για ένα χρόνο;” ρωτάει ο αδελφός.
“Πολύ είναι” απαντά πάλι ο Γέροντας.
Αυτοί που βρίσκονταν εκεί είπαν:
“Μέχρι σαράντα μέρες;”
Και πάλι ο Γέροντας είπε:
“Είναι πολύ”.
Και πρόσθεσε:
“Εγώ πιστεύω ότι εάν ο άνθρωπος μετανοήσει με όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει να κάνει την αμαρτία, και μέσα σε τρεις μέρες τον δέχεται ο Θεός”. 

Γεώργιος Ζερβός: Εἰς τό πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ δέν ὑπάρχει μόνον ὁ λαθρομετανάστης ἀλλά καί ὁ ἀπελπισμένος Ἕλλην.


Πολλοί Σεβ. Μητροπολῖται, παλαιοὶ καὶ νέοι, προέβησαν εἰς δηλώσεις, διὰ τοὺς λαθρομετανάστας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὅλοι των καταδικάζουν τὰς βιαίας πρακτικὰς τῆς «Χρυσῆς Αὐγῆς» ἐναντίον των. Ὅλοι των ἐνθυμοῦνται τὸν Χριστὸν καὶ τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐναντίον τοῦ ρατσισμοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς φιλανθρωπίας. Ἄλλωστε καὶ ὁ Χριστός —θὰ προσθέσωμεν ἡμεῖς– κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς ἐπιγείου ζωῆς του ἔγινε μετανάστης, ἀφοῦ μαζὶ μὲ τὴν Παναγίαν καὶ τὸν Ἰωσὴφ διέφυγαν εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ γλυτώση ἀπὸ τὸν Ἡρώδην.
Ὁμολογουμένως αἱ Εὐαγγελικαὶ θέσεις τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν εἶναι συγκινητικαὶ καὶ Ὀρθοδοξότατοι. Τί γίνεται ὅμως μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία συρρικνώνεται δημογραφικῶς; Τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους κατέδειξαν ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι κατὰ ἕνα ἑκατομμύριον ὀλιγώτεροι εἰς σύγκρισιν μὲ τὴν προηγουμένην ἀπογραφήν, ἡ ὁποία διεξάγεται εἰς τὸν τόπον μας ἀνὰ δέκα ἔτη.

Ἡ κατάστασις ἐκτιμᾶται ὅτι θὰ ἐπιδεινωθῆ καὶ οἱ Ἕλληνες θὰ μειωθοῦν ἀκόμη περισσότερον, διότι τὸ πολιτικὸν σύστημα καὶ ἡ τριτοκομματικὴ κυβέρνησις ἀπαξιώνει καὶ κτυπᾶ τὸν ἱερὸν θεσμὸν τοῦ γάμου, μὲ τὰς μειώσεις μισθῶν, τὰ ἐξευτελιστικὰ μεροκάματα, τὰ ὁποῖα ἀποτρέπουν τοὺς νέους καὶ τὰς νέας νὰ νυμφευθοῦν, τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τέκνα (τεκμήριον φορολογικῶς εἶναι πλέον ἕκαστον τέκνον), τὰ «χαράτσια» ἐπὶ τῶν οἰκογενειακῶν προϋπολογισμῶν, τὰ «χαράτσια» ἐπὶ τῆς ἀκινήτου περιουσίας καὶ τῆς ἐπερχομένης βαρείας φορολογίας ἀκόμη καὶ ἐπὶ τῶν ἀγροκτημάτων. Ἀποκαλύψεις τοῦ ἡμερησίου τύπου, ὁ ὁποῖος εἶναι φίλα προσκείμενος πρὸς τὴν τριτοκομματικὴν κυβέρνησιν ὑποστηρίζει ὅτι πολλὰ νὲα ζευγάρια διακόπτουν τὴν κύησιν τέκνων, διότι τὸ οἰκονομικὸν περιβάλλον εἶναι ἀβέβαιον.
Αἱ κυβερνήσεις τῶν μνημονείων (διακομματικῶς) ἀπεφάσισαν νὰ μὴ παρέχεται ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀνασφαλίστους πολίτας αὐτῆς τῆς χώρας, Ἕλληνας καὶ Ἀλλοδαπούς. Τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων μὲ δύο καὶ τρία πτυχία μεταναστεύουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ αὐτὸ πράττουν καὶ οἱ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται εἰς χειρωνακτικὰς ἐργασίας.
Εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦ 21ου αἰῶνος οἱ ἡλικιωμένοι πρέπει νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν ζωήν, διὰ νὰ διασωθοῦν τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, οἱ νέοι εἶναι ἄνεργοι καὶ ἀνασφάλιστοι καὶ ὀφείλουν νὰ «δραπετεύσουν» εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ζήσουν, καὶ ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογενείας εἶναι ὑπὸ ἐξοντωτικὸν οἰκονομικὸν διωγμόν. Τὰ στοιχεῖα τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Στατιστικῆς ὑπηρεσίας καταδεικνύουν ὅτι 550.000 παιδιὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑποσιτίζονται, ἐνῶ ἄλλα 100.000 ἐγκαταλείπουν τὰ σχολεῖα ὑποχρεωτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διὰ νὰ ἐργασθοῦν διὰ ἕνα κομμάτι ψωμί, ἄνευ ὡραρίου καὶ ἀνασφάλιστα. 
Διερωτώμεθα οἱ Σεβ. Μητροπολῖται, οἱ ὁποῖοι ἀνεκάλυψαν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ λαθρομετανάστου τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ, δὲν ἀνεκάλυψαν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ τὴν ἑλληνικὴν οἰκογένειαν, τοὺς νέους καὶ τὰς νέας τῶν ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν;
Ἐπὶ εἴκοσι ἔτη ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνισμὸς παρέχει φιλοξενίαν καὶ ἀγάπην εἰς ὅλους τοὺς εἰσελθόντας παρανόμως εἰς τὴν Χώραν μας. Ἡ κατάστασις μὲ τοὺς λαθρομετανάστας δὲν εἶναι παροδικόν φαινόμενον. Εἶναι ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς ὀργανωμένον σχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ τὸ Ἰσλαμικὸν τόξον, δουλεμπορικὰ κυκλώματα ἀλλὰ καὶ ντόπια οἰκονομικὰ συμφέροντα. 
Ἤδη τὸ σχέδιον αὐτὸ ἔχει καταλυτικὰς ἐπιπτώσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀφοῦ εἰς τὴν Χώραν ἐπανῆλθον ἀσθένειαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐξαφανισθῆ ἀπὸ τὴν δεκαετίαν τοῦ 1960, τὸ ἔγκλημα θεριεύει διὰ ἀσήμαντον ἀφορμήν, αἱ ἐργασιακαὶ σχέσεις ἀνετράπησαν καὶ οἱ Ἕλληνες καὶ αἱ Ἑλληνίδες ἐργάζονται μὲ τοὺς ὅρους, μὲ τοὺς ὁποίους ἐργάζονται οἱ λαθρομετανάσται. Ἐπὶ πλέον ἀπὸ Ἔθνος ἀνάδελφον γίναμε Ἔθνος πολυφυλετικόν. Τοῦτο ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν προσαρμογὴν τῆς Παιδείας, τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν εἰς τὰς «ἀνάγκας» τῆς νέας πραγματικότητος.
Αἱ «εἰσβολαί» παρανόμων μεταναστῶν ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας συνεχίζονται καθημερινῶς. Ἡ Τουρκία μέσῳ τῆς παρανόμου μεταναστεύσεως ἐποικίζει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰς νήσους, κυρίως, τοῦ Αἰγαίου μὲ κατατρεγμένους καὶ μὴ Μουσουλμάνους προερχομένους ἀπ᾽ ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ πλανήτου.
Ἐρωτῶμεν τοὺς Σεβ. Μητροπολίτας, οἱ ὁποῖοι δηλώνουν ὅτι εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ λαθρομετανάστου βλέπουν τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου ὀφείλουν νὰ βοηθοῦν:  Ἕως πότε ὁ Ὀρθόδοξος Ἕλλην πιστός, ὁ ὁποῖος εἶναι γονατισμένος, ἀπελπισμένος, τιμωρημένος ἀπὸ τοὺς προτεσταντικοὺς καὶ φιλοπαπικοὺς λαοὺς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως πρέπει νὰ βάζει τὸ «χέρι στὴν τσέπη», διὰ νὰ βοηθᾶ συν ανθρώπους μας, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται παρανόμως εἰς τὴν Ἑλλάδα βάσει ὀργανωμένου ἀνθελληνικοῦ σχεδίου. 
Δὲν εἶναι ἕνα κῦμα προσφύγων, ἐξαιτίας πολεμικῶν συγκρούσεων ἢ ἐμφυλίου πολέμου. Εἶναι ἕνα διαρκὲς φαινόμενον ἐπαναλαμβανόμενον καθημερινῶς. Εἰς τὸ σχέδιον αὐτὸ ὤφειλε πρώτη ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία μετὰ τοῦ ἱεροῦ κλήρου νὰ εἶχεν ἀντιδράσει. Δὲν τὸ ἔπραξε δυστυχῶς ὑπηρετοῦσα τὰ σχέδια τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων καὶ τῆς Παγκοσμιοποιήσεως, ἡ ὁποία μὲ πολὺ δυναμικὸν τρόπον ἐπέβαλε τὴν διαγραφὴν τοῦ Θρησκεύματος ἀπὸ τὰς Ἀστυνομικὰς Ταυτότητας. 
Εἴμεθα ἐναντίον τῆς βίας ἀπὸ οἱονδήποτε πολιτικὸν χῶρον καὶ ἂν προέρχεται. Εἴμεθα ὅμως καὶ ἐναντίον τῆς διαλύσεως τῆς Χώρας, τῆς καταστροφῆς τῆς πολιτιστικῆς καὶ θρησκευτικῆς ταυτότητος ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῆς συρρικνώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ.
Δὲν δυνάμεθα νὰ συντηρῶμεν ἑκατοντάδας χιλιάδας λαθρομεταναστῶν (Δὲν ὁμιλοῦμεν διὰ τοὺς μετανάστας, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον παρανόμως, ἐνομιμοποιήθησαν, ἔφεραν τὰς οἰκογενείας των εἰς τὴν Ἑλλάδα ἢ τὰς ἐδημιούργησαν εἰς τὴν Χώραν μας) τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἔχει καταρρεύσει οἰκονομικῶς καὶ οἱ Ἕλληνες ἔχουν ἀρχίσει καὶ στεροῦνται καὶ τῶν καταναλωτικῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης.
Σεβόμεθα τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν τρεῖς, πέντε, δώδεκα καὶ δεκαπέντε χιλιάδας εὐρώ, διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν δυνάμεθα, ὅμως νὰ τοὺς παράσχωμεν ἄλλην βοήθειαν οὔτε καὶ νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν περαιτέρω ἅλωσιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὰς Μεγάλας καὶ ἰσχυρὰς Μουσουλμανικὰς χώρας ἢ καὶ τὰ διεθνῆ δουλεμπορικὰ οἰκονομικὰ κέντρα, τὰ ὁποῖα θησαυρίζουν ἀπὸ τὴν παράνομον διακίνησιν πολιτῶν ἀπὸ τὴν Ἀφρικὴν καὶ τὴν Ἀσίαν.
Ἂν οἱ πολιτικοί, οἱ διανοούμενοι, οἱ ψευδοκουλτουριάρηδες, οἱ «ἐθνικοί» ἐργολάβοι καὶ «ἐθνικοὶ» προμηθευταὶ ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἐκκλησιαστικοὶ παράγοντες ἔχουν ἄλλην ἄποψιν, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι μὲ τὴν ἄποψίν των συμπορεύεται καὶ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὸ ἂς τὸ γνωρίζουν καὶ οἱ Σεβ. Μητροπολῖται, οἱ ὁποῖοι δὲν συναντοῦν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ «γονατισμένου», ταπεινωμένου καὶ ἐξαθλιωμένου Ἕλληνα τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ.
Ναὶ Σεβ. Μητροπολῖται, ὁ Χριστὸς ὑπῆρξε λαθρομετανάστης. Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί κάναμε τά πάντα διά νά βοηθήσωμεν τούς λαθρομετανάστας ὡς τονίζομεν καί εἰς ἄλλον σημεῖον τοῦ παρόντος σημειώματος. Σήμερον ὅμως ἀδυνατοῦμεν νά παράσχωμεν βοήθειαν, διότι 1ον) ἡ Πατρίς μας ἐχρεωκόπησε καί 2ον) ἡ λαθρομετανάστευσις εἶναι κατευθυνομένη.  Ἐσεῖς Σεβ. Μητροπολῖται δὲν βλέπετε τὴν ἀρνητικὴν πορείαν τῆς Πατρίδος, δὲν βλέπετε ὅτι ἡ λαθρομετανάστευσις εἶναι κατευθυνομένη, δὲν βλέπετε ὅτι ἡ μετανάστευσις αὐτὴ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν μετανάστευσιν τῶν Ἑλλήνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ὁποῖοι φεύγουν μὲ διακρατικὰς συμβάσεις;  Δὲν βλέπετε, ἐπίσης, τὸ πρόβλημα τοῦ δημογραφικοῦ;   Ἀλήθεια ἔχετε ἀναρωτηθῆ τί θὰ γίνη εἰς τὴν Ἑλλάδα μετὰ ἀπὸ ὀλίγα ἔτη, ὅταν εἰς πολλὰς Ἀφρικανικὰς καὶ Ἀσιατικὰς χώρας, θὰ ἔχωμεν ἑπταετῆ ξηρασίαν ὡς λέγουν οἱ Μετερεωλόγοι καὶ ἄλλοι εἰδικοί; Ὅλαι αἱ ἐκτιμήσεις λέγουν ὅτι τότε θὰ ἔχωμεν μεγάλας μετακινήσεις πληθυσμῶν καὶ ἕν σημαντικὸν τμῆμα, ἐξ αὐτῶν θὰ μετακινηθῆ πρὸς τὴν Ἑλλάδα.  Ἡ Ἐκκλησία δὲν στηρίζεται μόνον εἰς τοὺς Ἐπισκόπους καὶ τὸν ἱερὸν κλῆρον, στηρίζεται καὶ εἰς τὸν λαόν.
Οὗτος πλέον ἀφήνει τὰ παγκάρια ἄδεια «διότι δὲν ἔχει χρήματα». Διὰ τοῦτο ἂς προβληματισθοῦν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ θέμα τῆς λαθρομεταναστεύσεως, συμπλέουν μὲ τὰ κόμματα τῆς ἀθεΐας, τὰ ὁποῖα τὴν στηρίζουν (τὴν λαθρομετανάστευσιν), ἐκθειάζουν τοὺς Μητροπολίτας, οἱ ὁποῖοι συμπλέουν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ μετ᾽ αὐτῶν καὶ κάνουν ὑποδείξεις εἰς τὴν Ἐκκλησίαν διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ δραστηριοποιῆται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ φαινομένου.
"Ορθόδοξος Τύπος" 

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης.


Εν πάση περιπτώσει, το βάπτισμα εν Πνεύματι είναι ταυτόν με την λήψιν της δωρεάς της γλωσσολαλίας και είναι σαφώς διακρινόμενον από το βάπτισμα εν ύδατι. Ο Παύλος πρώτα εδοξάσθη εις το όραμά του με τον Χριστόν εν δόξη και έπειτα εβαπτίσθη. Πότε έλαβε την δωρεάν των γλωσσών δεν καταγράφει αν και κατεγράφη ότι το κατείχε. Οι δώδεκα μαθηταί του Απολλώ, οι οποίοι είχαν λάβει το βάπτισμα μετανοίας του Ιωάννου, "εβαπτίσθησαν εις το όνομα του Κυρίου Ιησού. Και επιθέντος αυτοίς του Παύλου τας χείρας ήλθε το Πνεύμα το Άγιον επ' αυτούς, ελάλουν, τε γλώσσαις και προεφήτευον".  Εις την περίπτωσιν του εκατοντάρχου Κορνηλίου και της ακολουθίας του, αυτοί πρώτον εβαπτίσθησαν εν Πνεύματι, αφού έλαβον την δωρεάν των γλωσσών εν δοξασμώ και έπειτα εβαπτίσθησαν δι' ύδατος, οπότε ο Πέτρος ούτω δεν ημπορούσε πλέον να αντιδράση: "Έτι λαλούντος του Πέτρου τα ρήματα ταύτα επέπεσε το Πνεύμα το Άγιον επί πάντας τους ακούοντας τον λόγον. Και εξέστησαν οι εκ περιτομής πιστοί όσοι συνήλθον τω Πέτρω, ότι και επί τα έθνη η δωρεά του Αγίου Πνεύματος εκκέχυται, ήκουον γαρ αυτών λαλούντων γλώσσαις και μεγαλυνόντων τον Θεόν. Τότε απεκρίθη ο Πέτρος, μήτι το ύδωρ κωλύσαι δύναταί τις του μη βαπτισθήναι τούτους, οίτινες το Πνεύμα το Άγιον έλαβον καθώς και ημείς;". Εις την απολογίαν του δι' αυτό που έκανεν ο Πέτρος ανακαλεί εις την μνήμην του τί είπεν ο Χριστός προ της Αναλήψεώς Του περί λήψεως βαπτίσματος εν Αγίω Πνεύματι (Πράξ. 1,5) και καταλήγει, "ει ουν την ίσην δωρεάν έδωκεν αυτοίς ο Θεός ως και ημίν... εγώ δε τί ήμην δυνατός κωλύσαι τον Θεόν;". Η ελληνική λέξις "ίση" εις το κείμενον σημαίνει ότι η δωρεά, η ληφθείσα εδώ, δεν είναι μόνον η ιδία, καθώς της Πεντηκοστής, αλλά επίσης, ίση. Είναι αυτή η ιδέα της ισότητος η οποία κείται εις τον πυρήνα των προβλημάτων εις την Κόρινθον, όπου πολλοί με μόνην την δωρεάν των γλωσσών επίστευαν τους εαυτούς των ότι είναι ίσοι με τους άλλους, χωρίς να αντιλαμβάνωνται ότι αυτό συμβαίνει έτσι μόνον, όταν αι γλώσσαι προηγούνται ή έπονται δια δοξασμού, αφού κατά την διάρκειαν της θέας του Θεού όλα τα χαρίσματα καταργούνται εκτός της αγάπης.

Συνεχίζεται.