Ο χρήστης Άγνωστο σχολίασε την ανάρτηση "Δεν παραιτούνται . --- Xarilaos Stoyraitis"

4 ώρες πριν
Αν όμως ο επίσκοπος, κ. Στουραΐτη, έχει κινητικά προβλήματα(με συνέπεια να μην μπορεί να χοροστατήσει) ή έχει νοητικές ασθένειες(πχ άνοια, αλτσχάιμερ κλπ) ή "τα έχει χαμένα" ή έχει καρδιακά, αγγειακά κλπ σωματικά προβλήματα? Ή αν έχει καρκίνο; Εκεί τι γίνεται; Τον αφήνουμε τον αρχιερέα εν ενεργεία και η επισκοπή, μητρόπολη κλπ πάει με αυτόματο πιλότο;; να γίνουν οι ορθόδοξοι βορά των αιρετικών?
Ή κάνουμε το άλλο? Του βάζουμε τα άμφια και τον "στήνουμε" πόζα να φαίνεται στις φωτό ότι είναι καλά, τάχει 400 και λειτουργεί; ή να λέει ο διάκονος (ή ο παπάς) τα λόγια και τις ευχές που λέγει ο επίσκοπος όταν γίνεται ένα μυστήριο -πχ η χειροτονία ενός ιερέως;;-? Θα ήθελα πολύ να ακούσω την απάντησή σας κ.Χαρίλαε....

Όσιος Φιλόθεος ο Σιναΐτης :

«Έχουμε ανάγκη από πολλή ταπείνωση εφόσον με τη χάρη του Θεού φροντίζουμε για τη φύλαξη του νου. Ταπείνωση πρώτα απέναντι στο Θεό και έπειτα απέναντι στους ανθρώπους Με κάθε τρόπο και από παντού οφείλουμε να συντρίβουμε την καρδιά μας, μεταχειριζόμενοι κάθε τι που μας ταπεινώνει. Ταπεινώνουν την ψυχή μας οι πολλές ευεργεσίες του Θεού σε μας, όταν τις μετρούμε μία- μία και τις φέρνουμε στο νου μας».

Η Κοίμηση και η μετάσταση της Θεοτόκου σε ατραπούς του Οικουμενισμού

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Η κοίμηση της Θεοτόκου καταρχήν είναι πραγματική και η μετάσταση είναι μια ιδιαίτερη και κατά χάρη ενέργεια του Θεού για να φυλάξει αλώβητο το σκεύος της κυοφορίας του Θεού Λόγου από τη «διαφθορά» του θανάτου. Τούτη όμως η θεϊκή ενέργεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια κατά πρόληψη πραγμάτωση της ανάστασης. Η Θεοτόκος μπαίνει στο βασίλειο της ζωής αναστημένη χάρη στις συνέπειες της κατά χάρη αγιότητας, που αφορά όλους τους ανθρώπους και όχι ως ένα προνομιούχο ον που απαλλάχτηκε από το προπατορικό αμάρτημα κατά τη σύλληψή του. Για την Θεοτόκο και τη μετάστασή της έχουμε μαρτυρίες αγίων της Εκκλησίας μας:

π.Θεόδωρος Ζήσης, Η Κοίμηση της Θεοτόκου και οι εχθροί της [mp3 2018]

Οι νέοι Οφφικιάλιοι --- Kyprianos Christodoulides

Τώρα έχουμε τόν νέον Άρχοντα Οφφικιάλιο Πατριαρχείου κ. Βαρθολομαίου, τόν σωτήρα μας κ. Σωτήρη Τσιόδρα ο οποίος είπε : " Όποιος πεθαίνει από ή μέ covid, εμείς γράφουμε θάνατος από covid ".


Προηγουμένως, είχαμε κι άλλον. Αυτός ήταν " μεγάλος" Άρχοντας Ρήτορας. Ο κ. Τσιόδρας είναι απλά "άρχοντας" - υποτίθεται τής Ιατρικής. 

Καί τί είπε αυτός ο άλλος ;

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ἡ Παναγία, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἄσκησε ὁλοκληρωτικά τήν παρθενία, προσκολληθείσα στόν Τριαδικόν Θεόν, μέ τέλεια ὑπακοή, ταπείνωση καί ἀγάπη στό πανάγιον θέλημά Του.

Τό προπατορικό ἁμάρτημα πού ἔφερε, ἐξαιτίας τῆς ἀστοχίας τῆς προμήτορος Εὔας, οὐδέποτε ἐβλάστησε καρπόν ἤ φύλλα, οὔτε καί κατά διάνοια. Ἐπεδίωκε, ἀδιαλλείπτως μέ ἀγῶνες πνευματικούς, τήν παρθενίαν, τήν ὑπακοήν. Ἐξομοιώνεται, στόν ναόν, κατά χάριν μέ τόν Πατέρα πού γέννησε μέ παρθενία τόν Υἱόν, ἀϊδίως καί ἀχρόνως καί μέ τόν παρθένο Υἱό πού προῆλθε μέ γέννηση ἀπό τόν Πατέρα· καί πού γεννήθηκε σωματικά τόν κατάλληλο καιρό, ἀπό τά δικά της ἄχραντα αἵματα καί μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα πού προβάλλεται μόνο ἀπό τόν Πατέρα, ὄχι μέ γέννηση, ἀλλά μέ ἐκπόρευση, μέ τρόπο ἀνείπωτο.

Ἀγαποῦμε τήν Δέσποινα ὑπερβολικά, σεβαστή γερόντισσα, ἐπειδή ἀναμφιβόλως στό πανάχραντο πρόσωπό Της, ἔγκειται ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς Κ.Διαθήκης· καί μέσω τῆς Θεοτόκου Μαρίας, συγγενεύουμε μέ συγγένεια ἐξ’ αἵματος, μέ τόν Θεόν. Μέ μεσίτρια τήν Ἀειπάρθενον, βιώνουμε ἐμπειρικά τό μυστήριο πού μᾶς καταδεικνύει καί μᾶς προσφέρει ὁλόκληρο τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, σέ ὅλον τόν θαυμαστόν Πλοῦτον τῆς Θεανθρωπίνης προσωπικότητός Του· ὅλες τίς  δυνάμεις καί ὅλη τήν ἀγάπη Του. Ἔτσι πληροῦται ὅλη ἡ πνευματική καί ὑπερφυής οἰκονομία τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου.

Ἐπέλασις τῶν Παγκοσμιοποιητῶν Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.

Θαύματα των Αγίων μας

Έλεγαν για τον άγιο Σπυρίδωνα ότι είχε μια θυγατέρα παρθένο, ευλαβή σαν τον πατέρα της, με το όνομα Ειρήνη. Ένας γνωστός αυτής,  της έδωσε ένα πολύτιμο κόσμημα να του το φυλάξει. Κι αυτή για να το ασφαλίσει καλύτερα, έκρυψε το θησαυρό στη γη. Μετά όμως από λίγο καιρό έφυγε από τον κόσμο αυτό η παρθένος.

Πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα και παρουσιάζεται αυτός που είχε δώσε τον θησαυρό. Μη βρίσκοντας την θυγατέρα του, τα έβαλε με τον πατέρα της, τον αββά Σπυρίδωνα, άλλοτε απειλώντας τον και άλλοτε παρακαλώντας τον.
Και επειδή ο Γέροντας θεωρούσε ως συμφορά τη ζημιά που έπαθε αυτός που έδωσε τον θησαυρό, ήρθε στον τάφο της θυγατέρας του και ζητούσε απ΄τον Θεό να του δείξει πρόωρα την ανάσταση που έχει υποσχεθεί. Και να πού δεν διαψεύδεται, γιατί εμφανίζεται αμέσως ζωντανή η παρθένος στον πατέρα της και αφού του έδειξε τον τόπο, όπου βρισκόταν το κόσμημα, έφυγε πίσω πάλι. 
Έτσι πήρε ο Γέροντας τον θησαυρό και τον έδωσε.

Φώτης Κόντογλου : Οι πειρασμοί.

 «Ὅπως τὰ βλέφαρα ἀγγίζουνε τόνα τ᾿ ἄλλο, ἔτσι κι οἱ πειρασμοὶ εἶνε κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ τὰ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς μὲ σοφία, γιὰ τὴ δική σου ὠφέλεια, γιὰ νὰ χτυπᾶς μὲ ὑπομονὴ τὴν πόρτα Του, καὶ ἀπὸ τὸν φόβο τῶν λυπηρῶν νὰ Τὸν θυμᾶται ὁ λογισμός σου, καὶ νὰ Τὸν σιμώσεις μὲ τὴν προσευχή, καὶ ν᾿ ἁγιαστεῖ ἡ καρδιά σου μὲ τὸ νὰ Τὸν συλλογίζεσαι. Καὶ σὰν Τὸν ἐπικαλεστεῖς θὰ σ᾿ ἀκούσει, καὶ θὰ μάθεις πῶς ὁ Θεὸς εἶνε Κεῖνος ποὺ θὰ σὲ γλυτώσει. Καὶ θὰ νοιώσεις Κεῖνον ποὺ σ᾿ ἔπλασε καὶ ποὺ νοιάζεται γιὰ σένα καὶ ποὺ σὲ φυλάγει καὶ πώπλασε διπλὸ τὸν κόσμο γιὰ σένα, τὸν ἕνα σὰν δάσκαλο καὶ πρόσκαιρο παιδευτή, τὸν ἄλλο σὰν πατρογονικὸ σπίτι σου καὶ αἰώνια κληρονομιά σου. Δὲν σ᾿ ἔκανε ὁ Θεὸς ἀπαλλαγμένο ἀπ᾿ τὰ λυπηρά, μήπως θαρρευόμενος στὴν Θεότητα, κληρονομήσεις ὅ,τι κληρονόμησε κεῖνος, ποὺ πρῶτα λεγότανε Ἑωσφόρος, κι ὕστερα γίνηκε Σατανᾶς καὶ πάλι δὲν σ᾿ ἔκανε ἀλύγιστον καὶ ἀσάλευτον, γιὰ νὰ μὴ γίνεις σὰν τ᾿ ἄψυχα τὰ κτίσματα καὶ σοῦ δοθοῦνε τὰ ἀγαθὰ δίχως κέρδος καὶ δίχως μισθό, ὅπως στὰ ἄλογα εἶνε τὰ φυσικὰ χαρίσματα τὰ χτηνώδικα. Γιατὶ εἶνε εὔκολο σ᾿ ὅλους νὰ καταλάβουνε πόση ὠφέλεια καὶ πόση φχαρίστηση καὶ ταπείνωση κερδίζει ὁ ἄνθρωπος περνώντας τοῦτα τὰ μπόδια».

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού αποτελεί αναγέννησιν όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών, αναγέννησιν πτωμάτων. Διότι αφ΄ ότου ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι παρών εις τον γήϊνον κόσμον, ο κάθε ουμανισμός είναι πτώμα. Τα δε πράγματα έχουν ούτω, διότι η Σύνοδος ενέμεινεν επιμόνως εις το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα=του ανθρώπου. Θεωρούμενοι από την σκοπιάν του αεί ζώντος Θεανθρώπου, του ιστορικού Κυρίου Ιησού, όλοι οι ουμανισμοί κατά το μάλλον ή ήττον ομοιάζουν με εγκληματικάς ουτοπίας, διότι εν ονόματι του ανθρώπου φονεύουν κατά διαφόρους τρόπους και εξοντώνουν τον άνθρωπον ως ψυχοφυσικήν οντότητα. Όλοι οι ουμανισμοί επιτελούν ένα αλογίστως τραγικόν έργον:  διϋλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον. Δια δε του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα το έργον αυτό έχει αναχθή εις δόγμα. Όλα αυτά όμως είναι φρικτά, φρικτότατα. Διατί; Διότι το ίδιον δόγμα περί του αλαθήτου του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η ανατριχιαστική κηδεία του κάθε ουμανισμού, από του βατικανού, του αναχθέντος εις δόγμα, μέχρι του σατανικού ουμανισμού του Σαρτρ. Εις το ουμανιστικόν πάνθεον της Ευρώπης όλοι οι θεοί είναι νεκροί, με επί κεφαλής τον Ευρωπαϊκόν Δία. Νεκροί, έως ότου εις την μαραμένην καρδίαν των ανατείλη η μέχρι τελείας αυταπαρνήσεως μετάνοια, με τας αστραπάς και τας οδύνας της του Γολγοθά, με τους αναστασίμους σεισμούς και τας μεταμορφώσεις της, με τας καρποφόρους της θυέλλας και αναλήψεις. Και τότε; Τότε θα είναι ατελείωτοι αι δοξολογίαι των προς τον αεί ζωοποιόν και θαυματουργόν Θεάνθρωπον, τον όντως μόνον Φιλάνθρωπον εις όλους τους κόσμους.

Η Μεταμόρφωση του Χριστού (2) - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

 https://www.youtube.com/watch?v=EkoCRRUq4Jc




Θυμάσαι πάντοτε τον Θεό;

 Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ κάνουμε στὸν ἑαυτό μας, διότι φαίνεται

ὅτι συχνὰ κάνουμε τὸ λάθος, ἄλλοτε νὰ τὸν θεωροῦμε ὡς
«πανταχοῦ παρόντα» καὶ ἄλλοτε ὡς «ἀπόντα», ὅπως προκύπτει ἀπὸ
τὴν γνώμη ἑνὸς Γέροντος Ἀσκητοῦ, τὴν ὁποία βρῆκα στὸ «Γεροντικόν»,
καὶ ἀναφέρει:
«Εἶναι περίεργον καὶ ἀξιοθαύμαστον τὸ γεγονός, ὅτι τὶς μὲν
προσευχὲς τὶς ἀναπέμπουμε πρὸς τὸν Θεόν, ὡσὰν νὰ εἶναι παρὼν καὶ
ἀκούει ὅσα λέμε, ἐνῶ τὶς ἁμαρτίες τὶς διαπράττουμε τόσον ἀδιάντροπα
καὶ ἄφοβα, ὡσὰν νὰ εἶναι ἀπὼν ὁ Θεὸς καὶ δὲν βλέπει οὔτε τὰ ἔργα μας,
οὔτε καὶ μᾶς τοὺς ἴδιους».
Κι ὅμως εἶναι πάντοτε παρών.

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.

Ὑμνοῦμέν σε, εὐλογοῦμέν σε, προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι, διὰ τὴν μεγάλην σου δόξαν.

Κύριε Βασιλεῦ, ἐπουράνιε Θεέ, Πάτερ παντοκράτορ·

Κύριε Υἱὲ μονογενές, Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα.

Κύριε, ὁ Θεός, ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρός, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου.

Πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν, ὁ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.

Ὅτι σὺ εἶ μόνος Ἅγιος, σὺ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· Ἀμήν.

Ἐπέλασις τῶν Παγκοσμιοποιητῶν -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.

Δεν παραιτούνται . --- Xarilaos Stoyraitis

Οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν την παραίτηση Επισκόπου,με την προ΄υ΄πόθεση να μην έχει τελεσθεί παράπτωμα κωλυτικό.

Ο Επίσκοπος πεθαίνει νυμφευμένος με την ΄΄γυναίκα του΄΄,δηλαδή την Επισκοπή του.

Τα περί παραιτήσεως Επισκόπου είναι ένα ακόμη εφεύρημα των αιρετικοσχισματικών και μη μετεχόντων της Εκκλησίας Νεοημερολογιτών.[βλ΄΄.Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος΄΄ν.590/1977,άρθρο 34]

Το πα­πι­κό Πρω­τεί­ο

Το πα­πι­κό Πρω­τεί­ο δεν έ­χει θε­ο­λο­γι­κή βά­ση ού­τε α­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή και εκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση. Στη­ρί­ζε­ται σα­φώς σε κο­σμι­κού χα­ρα­κτή­ρα νο­ο­τρο­πί­α ε­ξου­σί­ας-δι­α­κο­νί­ας. Α­να­τρέ­πει την α­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή δο­μή του μυ­στη­ρια­κού σώ­μα­τος της Εκ­κλη­σί­ας, σχε­τι­κο­ποι­εί και πρα­κτι­κώς κα­ταρ­γεί τη Συ­νο­δι­κό­τη­τα ως α­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή λει­τουρ­γί­α του σώ­μα­τος της Εκ­κλη­σί­ας και ει­σά­γει το κο­σμι­κό φρό­νη­μα σ’ αυ­τήν, α­κυ­ρώ­νει την ι­σο­τι­μί­α των ε­πι­σκό­πων και ι­δι­ο­ποι­εί­ται την α­πό­λυ­τη δι­οι­κη­τι­κή ε­ξου­σί­α ε­φ’ ό­λης της Εκ­κλη­σί­ας, πα­ρα­με­ρί­ζον­τας ου­σι­α­στι­κά τον Θε­άν­θρω­πο και το­πο­θε­τών­τας ως ο­ρα­τή κε­φα­λή έ­ναν άν­θρω­πο, και με τον τρό­πο αυ­τό ε­πα­να­λαμ­βά­νει θε­σμι­κά πλέ­ον το προ­πα­το­ρι­κό α­μάρ­τη­μα. Και, ό­πως με το F­i­l­i­o­q­ue κα­τα­λύ­θη­κε στη Δύ­ση θε­σμι­κά η ι­σο­τι­μί­α των προ­σώ­πων της Α­γί­ας Τριά­δος και ει­δι­κό­τε­ρα του Α­γί­ου Πνεύ­μα­τος, το ο­ποί­ο κα­τά τον Ά­γιο Γρη­γό­ριο Πα­λα­μά υ­πο­βι­βά­στη­κε στην ον­το­λο­γι­κή κα­τη­γο­ρί­α των κτι­σμά­των, έ­τσι και με το πα­πι­κό Πρω­τεί­ο, θε­σμι­κά, ε­πι­βε­βαι­ώ­νε­ται η α­που­σί­α της χα­ρι­σμα­τι­κής πα­ρου­σί­ας του Α­γί­ου Πνεύ­μα­τος στο εκ­κλη­σι­α­στι­κό σώ­μα, το ο­ποί­ο ου­σι­α­στι­κά με­ταλ­λάσ­σε­ται α­πό θε­αν­θρω­πο­κεν­τρι­κό σε αν­θρω­πο­κεν­τρι­κό. Τέ­λος, η θε­ρα­πεί­α της πα­ρα­πά­νω εκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κής ε­κτρο­πής των Πα­πι­κών μπο­ρεί να α­να­ζη­τη­θεί μό­νον στην εν τα­πει­νώ­σει ε­πι­στρο­φή τους στην πα­ρα­δο­σια­κή Εκ­κλη­σι­ο­λο­γί­α της Ορ­θό­δο­ξης Α­να­το­λής.

Γιατί η νεφέλη στο Θαβώριο όρος κατεβαίνει στην εορτή της Μεταμόρφωσης στις 6 Αυγούστου με το Ιουλιανό ημερολόγιο και όχι με κάποιο άλλο;

(Απόσπασμα απο παλιότερο άρθρο)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ.. Για να απαντήσουμε στην ερώτηση θα πρέπει να ξεκαθαριστούν  πρώτα  κάποιοι  όροι.

- Άλλο το ιστορικό γεγονός της Μεταμόρφωσης του Χριστού και άλλο η εορτή και η ιστορική της εξέλιξη.  

-Άλλο ημερολόγιο και άλλο εορτολόγιο.

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ : κατάλογος στον οποίο έχουν καταγραφεί οι γιορτές ενός έτους καθώς και το σχετικό βιβλίο της εκκλησίας με πληροφορίες για τις εορτές και τους εορταζομένους αγίους.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: Είναι σύστημα μέτρησης του χρόνου σε ημέρες, μήνες και έτη, με το οποίο γίνεται δυνατή η χρονική κατάταξη παρελθοντικών ή μελλοντικών γεγονότων.

Την εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος το ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ την καθορίζει στις 6 Αυγούστου (σταθερά) και το ημερολόγιο την ημέρα (διαφορετική κάθε χρονια).

Σκέψεις-απόψεις -προβληματισμοί, με αφορμή την ανακοίνωση χριστιανικών σωματείων για τις νέες ταυτότητες.

Κυκλοφόρησε και προβάλλεται ως σημαντικό γεγονός ανακοίνωση είκοσι δύο (22) Χριστιανικών σωματείων περί των νέων ταυτοτήτων. Πρόκειται για μια έκθεση ιδεών όπου απουσιάζει ο θεολογικός ορθόδοξος λόγος. Διαβάζοντας την ανακοίνωση διαπιστώνουμε τα εξής:

O πολιτικός Χουλιγκανισμός της Θεσμικής ελίτ στην Βουλή --- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών

Η υποδόρια τρώση της κοινοβουλευτικής ενότητας

Η φαιά πολιτική προπαγάνδα συσκοτίζει τον ανθρώπινου νου και κυριεύει την ψυχή των ανθρώπων, εξ αυτού του λόγου, τα συστημικά μέσα μαζικής εξαπατήσεως έσπευσαν άμα τη εκλογή του κόμματος Σπαρτιατών, να διαβάλλουν ιταμώς να συκοφαντήσουν κατά συρροή τους βουλευτές του κόμματος δολοφωνώντας χαρακτήρες, αποπειρώμενοι δια πυρός και σιδήρου, καίτοι άτοπα και αβάσιμα να συνδέσουν το εν λόγω κόμμα ως μία συνεχή διάδοχος κατάσταση με την Χρυσή Αυγή.

ΝΕΟ-ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΛΑΝΕΣ

π.Δομετίου Αμβρακιώτη

-----------------------------------------------------------------------

Στο προφίλ fb νέοποτειχισμένου κληρικού διαβάσαμε τα εξής:

"Δεν μπορείς να κοινωνήσεις αν είσαι στην αίρεση, αν είσαι εμβολιασμένος και αν έχεις πάρει την κάρτα".(:::::::::).

Οι απαράδεκτες αυτές απόψεις μας αναγκάζουν να σημειώσουμε τα εξής;

Η αποτείχιση είναι μια πρακτική ορθόδοξης ένστασης κατά των αιρέσεων και βασίζεται στον 31ο Αποστολικό κανόνα και 15ο κανόνα της ΑΒ Συνόδου.

Ο Ζηλωτής Προφήτης και οι σημερινοί Κληρικοί.

Οσάκις κανείς μελετά τον βίον του Προφήτου Ηλία, θαυμάζει μερικά στοιχεία, που συναντά εις αυτόν. Βλέπει τον ζηλωτήν Προφήτην πως εργάζεται εις το προφητικόν έργον ως απεσταλμένος του Θεού εις τον κόσμον. Και ασφαλώς το έργον του Θεού γίνεται συμφώνως προς το θέλημά Του και δεν είναι δυνατόν να γίνη χωρίς ζήλον. Προβληματίζεται δε όταν βλέπη λειτουργούς του υψίστου, που χωρίς ζήλον, ίσως και με σχετικήν αδιαφορίαν, διακονούν εις το θέλημα του Θεού. Ο δε Απόστολος του Χριστού παραγγέλλει: «Μη αμέλει του εν σοι χαρίσματος, ο εδόθη σοι δια προφητείας» (Α΄ Τιμ. 4: 14). Ομοίως εις τον βίον του Προφήτου αναφέρονται και «οι ιερείς της αισχύνης» και η απέναντι αυτών στάσις τούτου. Και εις τον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης υπήρχον ψευδοπροφήται και ψευδοϊερείς, οι οποίοι έζων και ενήργουν μακράν του θελήματος του Θεού. Συγκεκριμένως δε ο ζηλωτής Προφήτης ηναντιώθη κατ΄ αυτών. Εις τας ημέρας μας, όμως, όπου οι λαβόντες το χάρισμα της ιερωσύνης, που είναι οι επίσκοποι, οι διάδοχοι των Αποστόλων και οι εν γένει λειτουργοί της Εκκλησίας του Χριστού έχουν πρότυπά τους τους Μαθητάς του Κυρίου, η ευθύνη των έναντι Θεού και ανθρώπων είναι μεγάλη. Δυστυχώς η στάσις των έναντι των ολετήρων της Εκκλησίας Οικουμενιστών είναι σχεδόν μηδαμινή!