Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΙΣ, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης σελ.159 :

Έπλεεν εν τω πελάγει του μέλλοντος. Επέτα επί πτερύγων και επί νεφών. Καθώς εκ της δυσμόρφου κάμπης γεννάται η περικαλλής ψυχή, ούτως εκ του θνητού σκήνους αφίπταται το πνεύμα, ούτω και εκ του προσκαίρου και φθαρτού έρωτος παράγεται ο θείος και ουράνιος έρως.

Ίστατο μεταξύ της ζωής και του θανάτου και απήλαυε του λυκαυγούς της αιωνιότητος. Αποχαιρέτιζε μυστηριωδώς το παρελθόν και απηύθυνεν ασπασμόν πλήρη στοργής και αφοσιώσεως προς το μέλλον. Διέκρινε μυστικώς φωτοβολούν το τέρμα προς ο εβάδιζε, χωρίς να βλέπη την οδόν, εφ’ ης επάτει. Έφερε μεθ’ εαυτής τα νέφη και τας θύελλας του εξαφανισθέντος ορίζοντος του βίου αυτής, μέλλοντα να διασκεδασθώσιν υπό της ανατολής νέας ηούς. Εψιθύριζεν εν τη καρδία αυτής μυστικάς και αδιανοήτους λέξεις, ως ύμνον Χερουβείμ. Ετερέτιζε το άσμα της αυγής, ως αηδών αναγγέλλουσα το έαρ. Έστρεφε στιγμιαίως το βλέμμα εις τα οπίσω και οι διάφοροι σταθμοί του βίου αυτής της εφαίνοντο ως τάφοι, εφ’ ων επάτησε, και ως ερείπια, εφ’ ων προσέκοπτεν ο πους αυτής.
Ήτο τούτο αιθέριον και νεφελώδες, ως το όνειρον δι΄ ου εισήρχετο εις τα πρόθυρα της αϊδιότητος. Αι χείρες αυτής άκανθας μόνον είχον δρέψει, αίτινες ημπόδιζον την οδόν της. Και ήδη μεμωλωπισμένας και αιμοσταγείς έτεινεν αυτάς ενώπιον του Κυρίου, όστις έμελλε να τας παραστήση καθαράς παντός ρύπου και αμώμους προ του βωμού του ουρανίου θυμιάματος. Ανύψου την διάνοιαν καθαράν και ευρείαν προς καινάς εννοίας, οίας ουδέποτε είχε συλλάβει. Εδέχετο εφ’  εαυτής τα δώρα της αγνότητος, τα πίπτοντα ως ρόδα εκ του δένδρου της αιωνίου ζωής. Εξέτεινε τας αγκάλας και περιέβαλλε το ιδανικόν, όπερ δεν ήρκεσε να ονειροπολήση τέως την αθανασίαν.

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος :

Τι λες , Ιουδαίε; Εσύ που ήσουν πρώτος έγινες τρίτος; Οι Αιγύπτιοι και οι Ασσύριοι μπήκαν μπροστά , και ο πρωτότοκος Ισραήλ πήγε πίσω;

Ναι. Έτσι είναι. Οι Ασσύριοι θα γίνουν πρώτοι, επειδή αυτοί πρώτοι με τους μάγους τους προσκύνησαν τον Κύριο. Πίσω τους οι Αιγύπτιοι, που Τον δέχτηκαν, όταν κατέφυγε στα μέρη τους, για ν’ αποφύγει την επιβουλή του Ηρώδη. Τρίτος και τελευταίος ο Ισραηλιτικός λαός, που γνώρισε τον Κύριο από τους αποστόλους, μετά τη βάπτισή Του στον Ιορδάνη.
Τί άλλο μένει να πω;
Δημιουργό και φάτνη βλέπω. .. Βρέφος και σπάργανα… Λεχώνα παρθένα , περιφρονημένη. Φτώχεια πολλή… Ανέχεια πολλή…
Είδες όμως τί πλούτος μέσα στη μεγάλη φτώχεια; Ο Πλούσιος έγινε φτωχός για χάρη μας. Δεν έχει ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα. Μέσα σε ταπεινό παχνί Τον έχουν αποθέσει…
Ω φτώχεια , πλούτου πηγή!
Ω πλούτε αμέτρητε, κρυμμένε μες στη φτώχεια!
Μέσα στη φάτνη κείτεσαι και την οικουμένη σαλεύεις.
Μέσα σε σπάργανα τυλίγεσαι και σπας τα δεσμά της αμαρτίας.
Λέξη ακόμα δεν άρθρωσες και δίδαξες στους μάγους τη θεογνωσία.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Ο χρυσοχόος

Κάποτε οι μοναχοί ανέθεσαν σε ένα Xιώτη χρυσοχόο να επενδύσει με χρυσό ένα μέρος της ιερής εικόνας (της Παναγίας της Νιαμονίτισσας ) , για να την προφυλάξουν από τη φθορά. Ο εκκλησιάρχης την τοποθέτησε στον κυρίως ναό , και ο τεχνίτης άρχισε την εργασία του με ευλάβεια. 

Ξαφνικά ακούει μια γλυκειά φωνή να του λέει ψιθυριστά: 
- Ελαφρά χτύπα, ελαφρά. Να ʼ χης την ευχή μου, γιατί η εικόνα είναι παλαιά!
 
Σηκώνει τα μάτια ο χρυσοχόος και βλέπει μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με ολόχρυση φορεσιά. Δεν πρόλαβε να τη ρωτήσει ποια ήταν , γιατί μπήκε αμέσως στο ιερό βήμα από τη νότια πύλη. Τρέχει να την προφθάσει, αλλά Εκείνη είχε εξαφανιστεί. Μπαίνει στο ιερό , και τότε αναγνωρίζει στη μορφή της πλατυτέρας τη γυναίκα, που πριν λίγο του είχε φανερωθεί.

Του Αγίου Ἐφραὶμ του Σύρου:

«Ἡ καμήλα γονατίζει τὸ βράδυ γιὰ νὰ τὴν ξεφορτώσουν. Καὶ ξαναγονατίζει πάλι τὸ πρωΐ γιὰ νὰ δεχθῆ πάλι τὸ φορτίο στὴν πλάτη της. Ἔτσι κι ἐμεῖς πρέπει νὰ γονατίζουμε πρωΐ καὶ βράδυ σὲ προσευχὴ μπροστὰ στὸν Θεό. Πότε γιὰ νὰ ξαλαφρώσουμε ἀπὸ τὸ φορτίον μας τῶν ἀναγκῶν, τῶν πόνων καὶ τῶν θλίψεων καὶ πότε γιὰ νὰ πάρουμε δυνάμεις γιὰ τὸ νέο φορτίο, ποὺ μᾶς περιμένει».

Τί κρίμα, τί εἰρωνεία, τί θεομπαιξία!

Ἀπὸ τὴ μία ἀλλάζουν τὸ ἡμερολόγιο γιὰ νὰ τὸ διορθώσουν, ὅπως ὑπέγραψαν τότε τὸ 1924, ἀπὸ τὴν ἄλλη χάριν οἰκονομίας ἔχουν σήμερα Ναοὺς ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ Ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο καὶ μνημονεύουν τὸ νεοημερολογίτη Ἐπίσκοπο. Τότε γιὰ ποιὸ λόγο ἔγινε ἡ ἀλλαγὴ καὶ διχάσθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας; Καὶ μάλιστα, οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ Ἀρχιεπίσκοποι ἔδιναν τότε ἐντολὲς στὰ ὄργανα τῆς τάξεως μὲ τὴ συναίνεση τῶν ἑκάστοτε ὑπουργῶν, γιὰ νὰ διώκουν ὅλους ὅσοι ἀκολουθοῦσαν τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο. Ἄλλους τοὺς φυλάκιζαν, κληρικοὺς μὲ κανονικὴ χειροτονία τοὺς ἀποσχημάτιζαν, τὰ γραφεῖα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν εἶχαν γίνει τὰ κουρεῖα τῶν παλαιοημερολογιτῶν Ἱερέων. Ἐπισκόπους σὲ προκεχωρημένη ἡλικία τοὺς ἐξόριζαν, ὅπως τὸν πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη. Φτάνοντας στὸ σημεῖο ἀκόμη καὶ νὰ σκοτώσουν νεαρὴ μητέρα δύο παιδιῶν, μόλις 27 ἐτῶν, στὴ Μάνδρα Ἀττικῆς, τὴν Αἰκατερίνη Ρούτη. Ὅσοι δούλευαν στὸ δημόσιο, ἀπολύονταν, ἂν ἀκολουθοῦσαν τὸ παλαιό· ὅσοι πήγαιναν στὸ σχολεῖο ἢ σὲ ἀκαδημίες, ἀποβάλλονταν, ἐὰν δὲν γύριζαν μὲ τὸ νέο. Γκρέμισαν μὲ μπουλντόζες ἐκκλησίες. Διέλυσαν μὲ ἀντλίες τῆς πυροσβεστικῆς τοὺς πιστοὺς ποὺ βρέθηκαν ἔξω ἀπὸ τὴ Μητρόπολη τῶν Ἀθηνῶν, γιὰ νὰ ἑορτάσουν τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας.

Oι βρυκόλακες του Μεταξάκη, που επιζητούν να επιτύχουν τον όλεθρον της Ορθοδοξίας.

…. Η Εκκλησία δεν είναι αστρονομικόν Ινστιτούτον, αλλά Παλλάδιον Χάριτος· δεν πρέπει όμως ο κλήρος και ο λαός της Ορθοδοξίας να λησμονήση, ότι ουδεμία υποχώρησις επιτρέπεται εν τω εορτασμώ του Πάσχα, ουδεμία εν παντί απόκλισις προς την αιρετικήν Δύσιν. Θα αγαπώμεν πάντας, αλλ’ υπέρ πάντας την Ορθοδοξίαν εν τη αγία πληρότητι αυτής, εν η εκλήθημεν και δι’ ης σωζόμεθα. Ελπίζομεν δε και απαιτούμεν, απηχούντες το Ορθόδοξον αίσθημα του λαού μας, ότι θα ευρεθώσι πολλοί Αρχιερείς της Ορθοδόξου Ελλαδικής Εκκλησίας, να αποδιώξουν με την αγιαστικήν δύναμιν της Ορθοδοξίας και την επαγρύπνησίν των τα πνεύματα της καταστροφής, τους βρυκόλακες του Μεταξάκη, που επιζητούν να επιτύχουν τον όλεθρον της Ορθοδοξίας.

Πηγή: https://dionysiosmpatistatos.blogspot.com/

Προφητική φωνή του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. (Αφιερωμένη σε όσους συγχέουν την Εκκλησία με την Ιεραρχία)

Ούτε εκ του υπουργείου ούτε εκ της Συνόδου αναμένομεν γενναίον τι  δια την Εκκλησίαν. Η τελευταία μάλιστα απεδείχθη ανίκανος όλως, αφ΄ ης ημέρας ιδρύθη εν Ελλάδι, να διαπράξη αγαθόν τι υπέρ της Εκκλησίας. Τουναντίον μάλιστα και έβλαψε ταύτην καιρίως παραγνωρίσασα όλως τον αληθή αυτής προορισμόν και θεωρήσασα εαυτήν μέχρι τούδε απλούν εργαστήριον δεσποτάδων και  παπάδων, ους στρατολογούσα συνήθως εκ της κοινωνικής υποστάθμης, άνευ ελέγχου παιδείας και ηθικής, εξαποστέλλει αυτούς ουχί ως ποιμένας, αλλ΄ ως λύκους βαρείς, μη φειδομένους του ποιμνίου του Κυρίου. Παρά τοιούτου σωματείου επαναλαμβάνομεν και πάλιν, ότι ουδέν απολύτως αγαθόν  έχομεν να προσδοκώμεν. Πάσας τας ελπίδας ημών αναθέτομεν εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν εκείνων, οίτινες ακμαίον έτι διασώζοντες αυτοί το θρησκευτικόν αίσθημα και κηδόμενοι της τιμής και αξιοπρεπείας της Εκκλησίας και της  θρησκευτικής διαπαιδαγωγήσεως του Έθνους ημών θέλουσι και δύνανται να συντελέσωσιν εις ανύψωσιν του εκκλησιαστικού γοήτρου και εις αναρρίπισιν του θρησκευτικού παρ΄ ημίν αισθήματος.

ΕΦΗΜΕΡΙΣ  7-4-1888.

Εάν ο Αγιορείτης Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης έγραφε αυτά το 1957, τι γίνεται με την σημερινή κατάσταση;

Ουδέποτε άλλοτε η Εκκλησία μας είχε τόσην ανάγκην επιστροφής και αναβαπτίσεως εις τας ζωογόνους πηγάς της αμωμήτου Ορθοδοξίας όσην σήμερον, ότε πολυώνυμα στοιχεία συνεκεράσθησαν με την διδασκαλίαν της τόσον, ώστε να μη γνωρίζη τις τι είναι γνήσιον και τι νόθον, τι Ορθόδοξον και τι Προτεσταντικόν, ποία η Ανατολική και ποία η Δυτική θεολογία, ποία ημετέρα πνευματικότης και ποία ξένη.

π. ΠΑΙΣΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ "ΚΑΝΤΕ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ ΝΑ ΤΡΟΧΗΣΕΙ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΝ ΜΑΧΑΙΡΑ ΤΟΥ ΚΑΛΑ"


 

Yπάρχει καί ὁ ἑξῆς ἀναθεματισμός

Στό Συνοδικό τῆς Ἁγίας Οἰκουμενικῆς Ζ΄ Συνόδου ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, (βλέπε Τριώδιον, Ἔκδοσης Ἀποστολικῆς Διακονίας 2003, Σελ. 327-348), Μεταξύ τῶν ἀναθεμάτων γιά διάφορες κατηγορίες Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι πίστευαν καί κήρυτταν πράγματα διαφορετικά ἀπό αὐτά πού κήρυττε ἡ Ἐκκλησία μας, ὑπάρχει καί ὁ ἑξῆς ἀναθεματισμός: «Τοῖς μή ὀρθῶς τάς τῶν ἁγίων Διδασκάλων τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας θείας φωνάς ἐκλαμβανομένους, καί τά σαφῶς καί ἀριδήλως ἐν αὐταῖς διά τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάριτος εἰρημένα, παρερμηνεύειν τε καί περιστρέφειν πειρωμένοις, Ἀνάθεμα». 

(Σελ. 337, 2ος ἀναθεματισμός)

Δεν υπήρξε ποτέ διαίρεσις της Εκκλησίας, και δεν είναι δυνατόν να υπάρξη.

«Διαίρεσις, σχίσμα της Εκκλησίας είναι πρωτίστως ένα πράγμα οντολογικώς αδύνατον. Δεν υπήρξε ποτέ διαίρεσις της Εκκλησίας, και δεν είναι δυνατόν να υπάρξη, πλην υπήρξε και θα υπάρξη έκπτωσις εκ της Εκκλησίας. Κατά καιρούς απεσπάσθησαν και εξεβλήθησαν από την μοναδικήν αδιαίρετον Εκκλησίαν οι αιρετικοί και σχισματικοί, οι οποίοι έκτοτε έπαψαν να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας και μέρη του θεανθρωπίνου σώματός της.

Έτσι έχουν κατ’ αρχήν αποκοπή οι Γνωστικοί, κατόπιν οι Αρειανοί, …, κατόπιν οι Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οι Προτεστάνται, …». 

[Ιουστίνου Πόποβιτς, «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Γαλλική μετάφραση) Τόμος 4ος, σελ. 181, 
Lausanne 1995 - Ἀναδημοσιεύτηκε στόν «Ὀρθόδοξο Τύπο» στίς 29/6/2007 ] 
 

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων

λωσις τς λλάδος π φρικανν κα σιατν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τ ποον κπορεύεται π τν πογείων ρευμάτων τς μερικς κα τ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τ μν διαπλεκόμενα θέλουν λους ατος τος νθρώπους δι τν νατροπν τν ργασιακν σχέσεων, τν μαύρην κα νασφάλιστον ργασίαν κ.λπ.. Τ «πόγεια ρεύματα τς μερικς» πιδιώκουν τν διάσπασιν το δόγματος τι «εμεθα θνος ανάδελφον» μ σχυρν πολιτισμόν, μ στορίαν κα μ σχυρν λληνορθόδοξον ταυτότητα. Τ «ρεύματα» ατ πέτυχον δι τς λαθρομεταναστεύσεως τ κατόρθωτον: Ν καταστήσουν τος λληνας μειονότητα νευ οσιαστικν δικαιωμάτων. Τ θρήσκευμα διεγράφη π τς ταυτότητας. Τ μάθημα τν Θρησκευτικν πώλεσε τν χαρακτρα του. στορία πλαστογραφεται. Τ σχολεον λλάζει κα προσαρμόζεται ες τς νάγκας τς πολυφυλετικς κα πολυπολιτισμικς λλάδος. Τ γκλημα τν συμμοριν θεριεύει. Ες λοκλήρους συνοικίας τν θηνν βασιλεύει φόβος κα τρόμος.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

Ποια από τις δυό μερίδες έχει την «αποστολική διαδοχή» 

Η Εκκλησία λέγεται στο Σύμβολο της Πίστεως «αποστολική», γιατί έχει την «αποστολική διαδοχή». Όταν λέμε «αποστολική διαδοχή» εννοούμε δυό πράγματα. Πρώτον, ότι έχει την «διαδοχή» στη πίστη των Αποστόλων. Δηλ. διαδέχεται στη πίστη, ό,τι πίστευαν και οι Απόστολοι! Υπάρχει ταυτότητα στη πίστη με τους Αποστόλους. Και δεύτερον, υπάρχει αλληλοδιαδοχή στις επισκοπικές χειροτονίες, μέχρι τους Αποστόλους. Αλληλοδιαδοχή στις επισκοπικές χειροτονίες είναι εύκολο να υπάρχει και στις αιρετικές κοινότητες. Αυτό, που δεν συνυπάρχει σε αυτές, είναι η αποστολική πίστη! Όπου δεν υπάρχει η αποστολική πίστη, σταματάει να υπάρχει και η αποστολική διαδοχή στις χειροτονίες τους! Γι’ αυτό, η Εκκλησία δέχεται ότι «αποστολική διαδοχή» υπάρχει όπου ο επίσκοπος είναι «και τρόπων μέτοχος και θρόνων διάδοχος» των αποστόλων, και όχι μόνον μέσω της χειροτονίας. Ποια, λοιπόν, απ’ τις δυό μερίδες διαφυλάττει ακέραιη την πίστη των Αποστόλων; Αυτή, που διαφυλάττει, είναι η Εκκλησία του Χριστού!

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 18 Οκτωβρίου 2022 - 12:20 μ.μ.

Ἀγαπητέ μου Εὐστάθιε, ἔχω κουρασθῆ νά ἐπαναλαμβάνω τά ἴδια πράγματα.

1. Τό ν.ἑ. δέν εἶναι ἀπό μόνον του δογματικόν θέμα, ἀλλά ἀποκτᾶ δογματικόν χαρακτῆρα ἀπό δύο γεγονότα. Πρῶτον, εἰσήχθη διά νά προωθήσῃ τόν Οἰκουμενισμόν. Δεύτερον, ἀνεμένετο νά προκαλέσῃ σχίσμα, τό ὁποῖον καί προεκάλεσε. Ἑπομένως, εἶναι αἵρεσις, ἐφόσον ἔβλαψε τό δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, προκειμένου νά ἐπιτευχθῇ ὁ πρώτιστος στόχος, ἤτοι ἡ κατάργησις τῆς Ὀρθοδοξίας. Πιό Ἀπλό δέν μπορῶ νά τό κάνω.

2. Οἱ νορμάλ (οἱ λεγόμενοι «Φλωρινικοί», δυστυχῶς ὀλίγοι μόνον ἀπό αὐτούς) Π/Ηται δέν ἔχουν κανένα μῖσος κατά τῶν Ν/Ητῶν. Μήν τούς τσουβαλιάζετε μαζί μέ ὅλους ὅσους ἀκολουθοῦν μέν τό π.ἑ., ἀλλ' ἔχουν ἀποσχισθῆ ἀπό τήν Ὀρθοδοξίαν, ὅπως π.χ. οἱ Ματθαιϊσταί. Αὐτοί εἶναι σχισματοαιρετικοί καί πολεμοῦν μέ λύσσαν τούς σωστούς Π/Ητας, καί βεβαίως λαμβάνουν τίς δέουσες ἀπαντήσεις, ὁπότε τί νόημα ἔχει νά ὁμιλῇς γιά «ἀλληλοαφορισμούς» κ.λπ.; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, μήπως εἶναι ἀξιοκατάκριτος καί ὁ πόλεμος τῶν Ὀρθοδόξων κατά τῶν παπιστῶν; Εἰς τό προηγούμενον σχόλιόν μου, τούς Π/Ητας τοῦ τύπου ΧΣ τούς ὠνόμασα «γνήσια ὄργανα τοῦ Σατανᾶ». Ἄρα πρός τί ἡ σύστασις νά μήν τσακωνόμαστε;

3. Τό 1935 οἱ Π/Ηται ἐχειροτόνησαν νέους Ἐπισκόπους, διότι ἔπρεπε νά λυθῇ τό θέμα τῆς διαδοχῆς. Ὁ πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος ἐτόνιζεν ὅτι δέν ἐδημιούργησαν νέαν Ἐκκλησίαν. Μή ἔχοντας σοβαρά ἐπιχειρήματα, ὁ Τρικαμηνᾶς καί πολλοί ἄλλοι λέγουν ἀνερυθριάστως ὅτι ἡ ἐκ μέρους τῶν Π/Ἤτῶν χειροτονία νέων Ἐπισκόπων σημαίνει ὅτι αὐτοί ἔκαναν σχίσμα! Οὐδέν ψευδέστερον τούτου! Ἡ Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι ὅταν εἰς καιρόν διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας παραβαίνωνται κάποιοι κανόνες χάριν ὠφελείας τῆς Ἐκκλησίας, τότε εἶναι ἀξιέπαινοι ὅσοι κάμνουν αὐτές τίς «παραβάσεις», ὄχι κατακριτέοι. Ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία βρίθει παραδειγμάτων, ἀλλ' ὁ Τρικαμηνᾶς καί οἱ ὁμόφρονές του λέγουν ἀνερυθριάστως ὅτι αὐτό ... δέν ἔχει ξαναγίνει! Ἔχουν γραφῆ ἀρκετά ἄρθρα ἐπ' αὐτοῦ. Βρῆκα κι ἐγώ τέτοια παραδείγματα, τά ὁποῖα ἴσως γράψω ἐν καιρῷ, ὡς ἄρθρον.

18 Οκτωβρίου 2022 - 1:45 μ.μ.

 
-----------------
Ο/Η Ευστάθιος Μοσχοβίτης είπε...

«Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ μου Δημήτριε Χατζηνικολάου 18 Οκτωβρίου 2022 - 1:45 μ.μ.», το σχόλιο στις «@ 18 Οκτωβρίου 2022 - 12:20 μ.μ.» δεν είναι δικό μου. Αν ήταν δικό μου δεν θα είχα λόγο να μην το παραδεχτώ και συνήθως γράφω τα ονοματεπώνυμό μου όταν κρίνω άλλους με το ονοματεπώνυμό τους για θέματα Πίστεως και με χαρακτηρισμούς σκληρούς κάποιες φορές αλλά θαρρώ όχι αδικαιολόγητους ούτε αναιτιολόγητους, ούτε από μισαλλοδοξία. Γιατί όσο αμαρτωλός και ανάξιος και αν είμαι προσπαθώ να ομολογώ την Αλήθεια του Χριστού για την σωτηρία της αθάνατης ψυχής μου… ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΓΑΡΜΠΑ ΚΑΙ ΧΟΝΤΡΟΚΟΜΜΕΝΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ… ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΟΥΤΕ ΕΧΩ ΤΗΝ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΗΝ ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΛΗ ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ ΜΟΥ…

Θαρρώ ότι είμαστε στα έσχατα χρόνια, και δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι σωζόμαστε μόνο με αληθινή ορθόδοξη πίστη αποχωρισμένοι εκκλησιαστικά, δηλαδή, αποτειχισμένοι από τους αιρετικούς οικουμενιστές πανθρησκειαστές αμετανόητους ψευδεπισκόπους που χρησιμοποιούν το νέο ή το παλαιό ημερολόγιο. ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΙΡΕΣΗ Η ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΩΝ, ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ https://rumble.com/vhp893-29730567.html , https://www.brighteon.com/5d88e964-3d29-4b35-a8b1-3d9b6236a69e , https://ugetube.com/watch/FcZNSDu2al2a8DX ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ.

ΑΛΛΩΣΤΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΤΙ ΕΠΙ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ ΓΙΑ 120 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΕΙ, ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΥΣ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΙΔΡΥΕΙ ΝΕΕΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΡΙΣΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΗΡΘΕ ΝΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΑΠΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ (ΟΧΙ ΛΗΣΤΡΙΚΗ), ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ ΩΣ ΕΙΧΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΞΕΛΕΞΕ ΝΕΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΘΑΙΡΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΗΔΗ ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΥΣ. ΕΞΑΛΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΔΕΝ ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΟΠΙΚΗ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΕΝΟΣ, ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΧΡΙ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΕΣΕΙ ΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΘΕΛΗΤΙΣΜΟΥ.

ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΖΩ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΩ ΠΙΣΤΑ ΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΙΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ» ΤΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΩΝ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΠΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΤΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣΤΕΣ ΨΕΥΔΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ.

ΣΕ ΘΕΩΡΩ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΕ ΕΠΕΙΔΗ ΘΑΡΡΩ, ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ, ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΟ! ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΚΟΡΩΝΑΙΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΔΡΟΜΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ https://rumble.com/v1nfvqg-the-dead-soul-of-demonized-society.html , https://www.brighteon.com/773aa37b-2668-4e64-a475-1db24b0cdcbd , https://ugetube.com/watch/ESDgwa377wi6Kde

ΥΓ. Παρακαλώ τον αδελφό μου διαχειριστή Κωνσταντίνο αν το κρίνει σκόπιμο να βάλλει σε προτεραιότητα το σχόλιό μου με κόκκινα γράμματα κάτω από το δικό του, του Δημητρίου εννοώ, επειδή αναφέρεται σε εμένα προσωπικά το σχόλιό του για να φαίνεται η άμεση σαφέστατη θαρρώ απάντησή μου.

18 Οκτωβρίου 2022 - 7:05 μ.μ

Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς σὲ ἄλλη ἐπιστολή του ἔγραφε:

«Οἱ περισσότεροι ἀδελφοί, ἔχοντας πάρει θάρρος ἀπὸ τὴν ἐξορία μου, ἐλέγχουν μὲ αὐστηρότητα τοὺς ἀλιτήριους (Λατινόφρονες) καὶ παραβάτες τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ τῶν πατρικῶν θεσμῶν. Τοὺς διώχνουν ἐπίσης ἀπὸ παντοῦ ὡς καθάρματα, χωρὶς νὰ ἀνέχωνται νὰ συλλειτουργοῦν μαζί τους, οὔτε νὰ τοὺς μνημονεύουν καθόλου στὰ Μυστήρια ὡς Χριστιανούς…

»Νὰ συμβουλεύσῃς δὲ τοὺς ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ νὰ ἀποφεύγουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὸν λατινόφρονα μητροπολίτη τους καὶ οὔτε νὰ συλλειτουργοῦν μαζί του, οὔτε νὰ τὸν μνημονεύουν καθόλου, οὔτε νὰ τὸν θεωροῦν ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὡς μισθωτὸ λύκο. Ἐπίσης νὰ μὴ λειτουργοῦν καθόλου σὲ λατινικὲς ἐκκλησίες, γιὰ νὰ μὴ ἔλθῃ καὶ σὲ μᾶς ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐπῆλθε στὴν Κων/πολι, ἐξ αἰτίας τῶν παρανομιῶν ποὺ ἔγιναν ἐκεῖ…

»Νὰ ἀποφεύγεται λοιπὸν καὶ ἐσεῖς, ἀδελφοί, τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους καὶ τὸ μνημόσυνο τῶν ἀμνημονεύτων. Φευκτέον αὐτούς (τοὺς λατινόφρονες) ὡς φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως» (ὅπ. παρ., σελ. 297-298).

«Δὲν τὰ λέμε αὐτὰ πεισματωδῶς (γράφουν συναγωνιστὲς Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ), οὔτε ἐπειδὴ ἐπιθυμοῦμε νὰ ἐπιβάλουμε τὴν δική μας γνώμη, (ἀλλά) ἐπειδὴ θέλουμε νὰ ἐλεήσουμε τὶς ψυχές μας καὶ ἐπειδὴ φοβόμαστε τὴν καταδίκη τοῦ Θεοῦ, ἀγωνιζόμαστε γιὰ νὰ μὴ ἐκπέσουμε ἀπὸ τὴν ὀρθὴ πίστι μας καὶ στερηθοῦμε τὴν κληρονομία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν» (ὅπ. παρ., σελ. 301).

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων


Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                        
Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως.

π. Θεόδωρος Ζήσης: η οικουμενιστική προσπάθεια προέρχεται εκ του Διαβόλου

H συγκρητιστική χοάνη της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, ως εκφράζεται σήμερον τόσον εις το Παγκόσμιον Συμβούλιον των λεγομένων Εκκλησιών, όσον και εις τα διάφορα διεθνή fora καταδολιεύει και ευτελίζει την Χριστιανικήν αποκάλυψιν και εκκοσμικεύει το άγγελμα της σωτηρίας, μετατρέπουσα αυτό εις ηθικολογίαν στερουμένης ζωής, χάριτος και δυνάμεως Θεού. Είναι τελικώς η προσπάθεια αυτή μία ακόμη άπεπλις απόπειρα του βυθίου δράκοντος να εκμηδενίση το σταυροαναστάσιμον μήνυμα ζωής της Αποστολικής Καθολικής Εκκλησίας. Συγκρητιστική παναίρεση λοιπόν ο Οικουμενισμός, οι εκκλησίες του Παγκόσμιου Συμβουλίου λέγονται εκκλησίες, χωρίς να είναι, όλη δε αυτή η οικουμενιστική προσπάθεια προέρχεται εκ του Διαβόλου.

Να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση

Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις Ορθόδοξες παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας.

-------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 15 Οκτωβρίου 2022 - 9:08 μ.μ.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὀνομάζουν «ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ» καί ἀναθεματίζουν ὅσους κοινωνοῦν ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ μέ Ἰούδας! Λοιπόν, δυοῖν θάτερον, ἤ οἱ Γραφές καί οἱ Πατέρες ψεύδονται (ἄπαγε τῆς βλασφημίας!) ἤ οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ τόν Βαρθολομαῖον καί τήν σπεῖραν του ὄχι μόνον δέν δύνανται νά εἶναι ἄξιοι, ἀλλ' εἶναι καί ἐχθροί τοῦ Θεοῦ!

Διεστραµµένο πολιτικὸ σύστηµα

Τὸ διεστραµµένο πολιτικὸ σύστηµα ἔφερε τὸν πολιτικὸ γάµο, τὸ συναινετικὸ διαζύγιο, ἀκολούθως τὸ σύµφωνο συµβίωσης ἑτεροφύλων, βολὲς χαριστικὲς γενοκτονίας γιὰ τὸ αὔριο τοῦ ἔθνους µας, ἀφοῦ οἱ θάνατοι ἤδη ὑπερέβησαν τὶς γεννήσεις. Σχεδόν κανεὶς δὲν ἀσχολεῖται µὲ τὶς 350.000 δολοφονίες ἐτησίως µέσῳ ἐκτρώσεων ἤτοι 1.000 φόνων Ἑλλήνων ἡµερησίως, οὔτε µὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἔκθεση, σύµφωνα µὲ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος σηµερινὸς πληθυσµός, µᾶλλον γερόντων, θὰ ὑπάρχει – ἂν ὑπάρχει – τὸ 2060, ἐνῷ ἡ ἐθνικὴ στατιστική µας ὑπηρεσία προβλέπει τὸ 2030 νὰ ἔχουµε 60% ἀλλοδαποὺς καὶ µόνον 40% Ἕλληνες µαθητὲς στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.

Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου.

Η διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού Βαρθολομαίου είναι επιταγή Θεού και καθήκον παντός Ορθοδόξου. Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου. Πότε άραγε θα καταστή δυνατή η σύγκλησις ταύτης; Και όταν ποτέ ήθελε συγκληθή, τι Σύνοδος θα είναι άραγε; Θα είναι γνησία ή ληστρική; Όταν οι Ορθόδοξοι Ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως έκοψαν το μνημόσυνον του Επισκόπου Νεστορίου, ανέμενον την κρίσιν Συνόδου; Ευτυχώς όχι. Η Σύνοδος πράγματι συνεκλήθη εις την Κων/πολιν. Ποία όμως ήτο η κρίσις αυτής; Εδικαίωσεν τον Νεστόριον και ανεθεμάτισε τους Ορθοδόξους!... «Ο κοινωνών Βαρθολομαίω αιρέσει κοινωνεί. Ο μνημονεύων Βαρθολομαίον συνεπάγεται μετά τούτου τη αιρετική απωλεία. Ο μη μνημονεύων Βαρθολομαίον και τους συν αυτώ, αποτειχίζει εαυτόν εκ «Ψευδεπισκόπων και Ψευδοδιδασκάλων», λέγει το Πνεύμα το Άγιον εν τη Εκκλησία (ΙΕ Κανών ΑΒ Συνόδου). Οι μη κοινωνούντες Βαρθολομαίω και τοις συν αυτώ είναι «τιμής και αποδοχής άξιοι, ως οι Ορθόδοξοι» παραγγέλουσιν οι Άγιοι δια του αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων (Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων, P.G. 87,  3372A) και του ΙΕ΄Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου». Η μετά της αιρέσεως  κοινωνία, πως είναι δυνατόν να διατηρήση την ορθόδοξον ιδιότητα του Πληρώματος της Εκκλησίας και την υπόστασιν Αυτής;

Αἵρεση: Καταχθόνιο διαβολικὸ τέχνασµα -- π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος (†)

«Ὁ Διάβολος, ὅταν εἶδε ὅτι πλέον ἡ ἰσχύς του κυριολεκτικὰ κατερρακώθη µὲ τὸν Σταυρὸ καὶ τὴν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ, ἄρχισε νὰ πολεµᾶ τὴν Ἐκκλησία µὲ µίαν νέαν µέθοδον, µὲ τὴν µέθοδον τῆς νοθείας. Δὲν ἔρχεται νὰ πῆ ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι τίποτε, γιατὶ ἐνικήθη· ἔρχεται ὅµως νὰ µιλήση µὲ τὴν γλῶσσα τῆς νοθείας καὶ νὰ πῆ: “Ναί, βεβαίως! ἐγὼ δέχοµαι τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Βεβαίως! Ἀλλά, ξέρετε, ὁ Ἰησοῦς Χριστός - σπουδαῖος ἄνθρωπος! Ἀλλά... δὲν εἶναι Θεός”! Ἤ τὸ ἄλλο: “Βεβαίως! εἶναι Θεός!.... Ἀλλὰ δὲν ἔγινε ἄνθρωπος, ἤτανε φαινοµενικὰ ἄνθρωπος”! Καὶ οὕτω καθ᾽ἑξῆς. Δηλαδή µὲ κάθε τρόπο ἐπιδιώκει νὰ δηµιουργήση ὁ Διάβολος µίαν ἀπόκλισιν ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπόκλισις ἀπὸ τὴν ἀλήθεια λέγεται αἵρεσις».

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί.

Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς  μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!