Καββάλα, Καμπάλα ἤ Καμπαλά ὀνομάζεται ἡ ἀπόκρυφη παράδοση τῶν Ἑβραίων. Ἡ Καμπαλά ἔχει τίς ρίζες της στήν Τορά, τήν Ἑβραϊκή Βίβλο καί στό Ταλμούδ[1] καί περιλαμβάνει στοιχεῖα προφορικῶν παραδόσεων πολλῶν αἰώνων, μεταξύ τῶν ὁποίων Γνωστικισμοῦ, Νεοπλατωνισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ.
Ἡ λέξη, στά Ἑβραϊκά, σημαίνει «παράδοση - ἀποδοχή» ἤ «ἀντιστοιχία» καί εἶναι, λένε, μία «ἐσωτερική μέθοδος, πειθαρχία καί σχολή σκέψης στόν ἑβραϊκό μυστικισμό». Ὁ ὁρισμός τῆς Καμπαλᾶ ποικίλλει ἀνάλογα μέ τό ἱστορικό καί τούς στόχους ὅσων τήν ἀκολουθοῦν, ἀπό τή θρησκευτική της προέλευση -ὡς ἀναπόσπαστο μέρος τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ-, ἕως τίς μεταγενέστερες προσαρμογές της στόν δυτικό ἐσωτερισμό -ὅπου διαδόθηκε στό εὐρύτερο κοινό τῆς Δύσης ἀπό τόν φιλόσοφο, οὐμανιστή καί ἐσωτεριστή Τζιοβάνι Πίκο ντελά Μιράντολα (Giovanni Pico della Mirandola, 1463–1494) τόν 15ο αἰώνα- ὡς «Χριστιανική Καμπαλά» καί «Ἑρμητική Καμπαλά».
