Η πάντιμος των Ορθοδόξων
Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος,
ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού.
Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και
αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου
Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως
αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.
''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ'' Ψάλλει ο βυζαντινός χορός των Αγιοκυπριανιτών Πατέρων (2005)
Απάντηση στις αμφιβολίες
Το μοναστήρι του Αγίου Παύλου δεσπόζει μεγαλόπρεπο και επιβλητικό στους πρόποδες του Άθωνα.
Το έτος 1839 ήταν πολύ
σημαντικό για τη μονή: Έγινε η μετατροπή της από ιδιόρρυθμη σε κοινοβιακή .
Ακολούθησαν ταραχές και σκάνδαλα . Κάποιος μοναχός αμφέβαλε, αν ήταν ευάρεστη
στον Θεό μια τόσο απότομη μετατροπή. Επιπλέον δεν έβλεπε με καλό μάτι τους
άλλους μοναχούς να ελεούν απλόχερα τους φτωχούς, τη στιγμή που η μονή είχε
μεγάλες ανάγκες και πολλά χρέη.
Η Παναγία όμως θέλησε να
διαλύσει τις αμφιβολίες του και να τον πληροφορήσει ότι η κοινοβιοποίηση ήταν
θέλημα Θεού και ότι για τις ανάγκες της μονής και των μοναχών προνοεί η Ίδια.
Μάικλ Γίντον: Η άχρηστη μέθοδος PCR και το ψέμα της ασυμπτωματικής μετάδοσης έχτισαν τον μύθο της «πανδημίας» κόβιντ-19.
Ένα σχόλιο του Dr Michael Yeadon, στο κανάλι του στο Telegram, φωτίζει για μια ακόμα φορά, το πώς δημιουργήθηκαν οι δύο μεγάλοι μύθοι που δημιούργησαν την τρομερή «πανδημία COVID-19».
***************************
Αυτή είναι η μελέτη με τις περισσότερες παραπομπές που υποστηρίζει την ασυμπτωματική μετάδοση: Transmission of 2019-nCoV Infection from an Asymptomatic Contact in Germany
Υπάρχουν πολλά προβλήματα με αυτήν τη μελέτη.
Το κυριότερο, που προφανώς δημοσιεύθηκε στα κύρια γερμανικά μέσα ενημέρωσης, είναι ο ισχυρισμός ότι η ασθενής ήταν «καλά και χωρίς συμπτώματα» κατά την επίσκεψή της στη Γερμανία.
---------------------------
Διαβάζοντας αὐτό τό ἄρθρον καί ἔχοντας ὑπ' ὄψιν ὅτι ὁ Δικηγόρος Reiner Fuellmich ἔχει καταγγείλει ὅτι τό 97% τῶν θετικῶν PCR tests εἶναι ψευδῶς θετικά, διότι εἶναι ρυθμισμένα σέ πολλούς κύκλους (35-45), μοῦ δημιουργήθηκε ἡ ἀπορία, ΓΙΑΤΙ οἱ «εἰδικοί» δέν ἔχουν ἀπαιτήσει ἀπό τά μικροβιολογικά ἐργαστήρια νά τό ρυθμίζουν στούς 20-25 κύκλους. Ἐξ ὅσων γνωρίζω, οὔτε ὁ κ. Ἰωαννίδης ἔχει ἀναφέρει ποτέ κάτι τέτοιο, ἀλλ' ἀντιθέτως ἔχει ἐπαινέσει ἐπανειλλημένως τήν Κύπρον πού ἔκαμνε «πολλά τέστς». Τά πολλά, ἀλλ' ἀναξιόπιστα, τέστς παράγουν πολλά «κρούσματα» κι ἔτσι βγαίνουν οἱ ἀπατεῶνες καί ζητοῦν «αἷμα»! Τελικῶς, πόσοι εἶναι στό κόλπο τῆς «πανδημίας», μέ ποῖα ἀνταλλάγματα καί μέ ποίους ἀνιέρους σκοπούς;
-------------------------------
Επί τού πιεστηρίου ...
Η Αυστρία, ο Πρόεδρος αυτής, ενέκρινε τόν υποχρεωτικό εμβολιασμό. Όποιος αρνείται τό εμβόλιο θανάτου, πρόστιμο € 3.000 ! Είμαστε κι εμείς εδώ έτοιμοι : Πρόστιμο € 100 κάθε μήνα. Ετησίως € 1200. Ανεβαίνουμε, ανεβαίνουμε. Όποιον δέν τόν πιάνει ο κοροναίος (covid-19), τόν πιάνουν τά πρόστιμα τών πρόστυχων. Όπως τού Πορτοσάλτε : "Θέλεις σύνταξη ; Δώσε τό QR εμβολιασμού. Δέν τό έχεις, δέν λαμβάνεις τά δεδουλευμένα σου".
Προβλέπω νά ζούμε μέ επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης. Τετρακόσια ευρώ μηνιαίως γιά νά μήν "ψοφάμε" στούς δρόμους, όπως στά χρόνια τής Κατοχής.
Ο Ηλίας ο Μέγας ως σύμβολο Μυστικής Θεολογίας, --- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθ. Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
Κάθε λόγος περί μυστικής θεολογίας και κάθε αναφορά σε
βιώματα και καταστάσεις αγιοπνευματικής εμπειρίας, που αποτελούν περιεχόμενα
της θεολογίας αυτής, μας προκαλεί συχνά την αίσθηση μιας ασύλληπτης αποστάσεώς
μας από τους ανθρώπους εκείνους του Θεού, που φαίνεται να είναι ιδιαίτερα
ευνοημένοι και προικισμένοι για τέτοιες πνευματικές αναβάσεις και χαρισματικές
εκστατικές ανυψώσεις στους μυστικούς πνευματικούς λειμώνες της νοητικής
θεωρίας.
Ίσως η αιτία για μια τέτοια αίσθηση δεν θα πρέπει να είναι μόνο το είδος της αυτοσυνειδησίας μας για το πνευματικό μας επίπεδο και γενικά για τις δυνατότητές μας για μια δική μας μέθεξη στις ιερές και μυστικές αυτές αναβάσεις αλλά και η δικαιολογημένη πάντως σκέψη, ότι η μυστική θεολογία φαίνεται να γεννάται και να προοδεύει σε συνθήκες και όρους μιας απόλυτα ησυχαστικής ζωής. Ησυχία εσωτερική – αρμονία και ειρήνη ψυχικών δυνάμεων – και εξωτερική – μακριά από θορύβους και περισπασμούς πάσης φύσεως – είναι εύλογο να σκεπτόμαστε ίσως, ότι αποτελούν δυσεύρετη πραγματικότητα. Η πρώτη θέαση εκ μέρους μας του φαινομένου της μυστικής θεολογίας, μας δίνει την εικόνα του πλέον ευαίσθητου άνθους του πνευματικού λειμώνος της χάριτος του Θεού, που ο σπόρος του φαίνεται να σπείρεται σε εξαιρετικά ευνοημένες από το Θεό ψυχές.
Μπορούσε να αμαρτήσει ο Χριστός; -- Ανδρέου Θεοδώρου, Θεολόγου, Kαθ. Παν. Αθηνών
Ως γνωστόν, στην αρχαία Εκκλησία είχαν διαμορφωθεί και λειτουργήσει δύο διαφορετικές θεολογικές σχολές, η αλεξανδρινή και αντιοχειανή. Η πρώτη, επηρεαζόμενη από την ελληνική φιλοσοφία (κυρίως τον Πλατωνισμό) ασκούσε θεωρητική θεολογία, ερμήνευε αλληγορικά τις Γραφές και στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού τόνιζε τη θεία φύση, αφήνοντας στο περιθώριο την ανθρώπινη. Η δεύτερη, εμφορούμενη από το πρακτικό, πραγματιστικό και κριτικό πνεύμα της αριστοτελικής φιλοσοφίας, ασκούσε θεολογία πρακτική και κριτική, ερμήνευε τις Γραφές με την ιστορική κριτική μέθοδο και στο πρόσωπο του Θεανθρώπου τόνιζε κυρίως την ανθρώπινη φύση, εγκαταλείπουσα στη σκιά τη θεία.
Οι τάσεις αυτές είχαν και συνέπειες. Σε ακραίες τοποθετήσεις, από μεν την αλεξανδρινή σχολή προήλθαν οι αιρέσεις του Απολλιναρίου, επισκόπου Συρίας της Λαοδικείας (έλεγε ότι ο Χριστός, ως άνθρωπος, δεν είχε λογικό νου), των Μονοφυσιτών (έλεγαν ότι ο Χριστός ήταν μόνον Θεός, διότι η ανθρώπινη του φύση είχε απορροφηθεί από τη θεία), του μονοθελητισμού και μονοενεργητισμού (δίδασκαν ότι ο Χριστός δεν είχε δύο φυσικά θελήματα και δύο φυσικές ενέργειες, αλλά μία μόνο)· από δε την αντιοχειανή Σχολή, προήλθε κυρίως ο Νεστοριανισμός (ο Νεστόριος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, διασπούσε το ενιαίο πρόσωπο του Χριστού, δεχόμενος δύο φυσικά πρόσωπα, ενούμενα στο ένα ηθικό πρόσωπο της ενώσεως, δεχόταν εξωτερική και χαλαρή την ένωση των δύο φύσεων και το δυνατόν της αμαρτίας στο Χριστό, που τονίζοντας κυρίως ο Θεόδωρος Μοψουεστίας δεχόταν ότι ο Χριστός ενοχλείτο από κακές επιθυμίες και ψυχικά πάθη και ότι τελειοποιήθηκε βαθμηδόν κατόπιν ηθικού αγώνα κατά της αμαρτίας).
----------------------
Τό κλειδί διά τήν ἀπάντησιν εἰς τό προκείμενον ἐρώτημα, ἐάν δηλαδή ἠδύνατο ν' ἁμαρτήσῃ ὁ Χριστός, εἶναι καί πάλιν τό χωρίον τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ «ὃ Θεὸς οὐ βούλεται, οὐδὲ παραχωρεῖ».
Μία ἑρμηνευτική προσέγγισις τῶν λόγων τοῦ Κυρίου κατά τό Θεῖον Δρᾶμα μέ βάσιν τήν διδασκαλίαν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Πρό ὀλίγων ἡμερῶν, ἀνέκυψεν ἕν ζήτημα εἰς τό παρόν ἱστολόγιον, τό ὁποῖον ἐσκανδάλισε μερικούς ἀδελφούς, λόγῳ τῆς ἐκ μέρους μου ἐλλιποῦς (καί ἄρα κακῆς) διατυπώσεως τῆς σημασίας τῶν λόγων τοῦ Κυρίου ὀλίγον πρίν ἀπό τό Σταυρικόν μαρτύριόν Του, κατά τήν «ἀγωνίαν ἐν τῷ κήπῳ τῆς Γεθσημανῆ», ἤτοι: «πάτερ μου, εἰ δυνατὸν ἐστι, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ» (Ματ. 26:39). Ἐπεκαλέσθην τό χωρίον αὐτό εἰς ἕν σχόλιόν μου διά ν’ ἀποδείξω ὅτι ὁ Χριστός, ἐκτός ἀπό τήν θείαν, εἶχε καί τήν ἀνθρωπίνην θέλησιν, ἡ ὁποία ἀντιτίθεται εἰς τό μαρτύριον καί τόν θάνατον, καί ἄρα ὁ Μονοθελητισμός ἦτο προφανῶς αἵρεσις, ἰδίως μετά τήν καταδίκην τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ ὑπό τῆς Δ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
Εἷς
ἀνώνυμος
σχολιαστής, ὅμως, ἔγραψεν ὅτι παρηρμήνευσα τό ὡς ἄνω χωρίον καί ἐβλασφήμησα τόν Χριστόν, διότι δῆθεν ὑπενόησα ὅτι ὁ Χριστός ἐδειλίασε καί δέν ἤθελε νά σταυρωθῇ! Ὁ ἐν λόγῳ ἀνώνυμος σχολιαστής ἰσχυρίσθη ὅτι ὁ Κύριος εἶπε τά ὡς ἄνω διά νά ἐξαπατήσῃ τόν Σατανᾶν. Τότε ἐζήτησα τήν ἁγιοπατερικήν τεκμηρίωσιν αὐτῆς τῆς ἑρμηνείας καί εἷς ἐκλεκτός ἀδελφός, ὁ ὁποῖος προφανῶς ἐσκανδαλίσθη ἀπό τό σχόλιόν μου, μοῦ ἔστειλεν ἰδιωτικῶς τήν «Ὑπερφυᾶ Προσευχήν» τῆς Μ. Πέμπτης,[1] καθώς καί τό βιβλίον Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, παραπέμψας με εἰς τά Κεφάλαια ἀπό 67 καί πέρα. Στόχος τοῦ παρόντος
εἶναι ἡ ἐπαναδιατύπωσις τῶν ἀρχικῶν σχολίων μου, μέ βάσιν τά Κεφάλαια 67-71 τοῦ
ὡς ἄνω βιβλίου.
Εἰς τό Κεφάλαιον 68 ὁ Ἅγιος γράφει τά ἑξῆς
σημαντικά:
Ὅτε δὲ ἔλεγε· «Πάτερ, εἰ δυνατόν, παρελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ», οὐ παντί που δῆλόν ἐστιν, ὡς διδάσκων ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς παρὰ μόνου τοῦ Θεοῦ αἰτεῖν τὴν βοήθειαν καὶ τὸ θεῖον τοῦ ἡμετέρου προκρίνειν θελήματος καὶ δεικνύς, ὡς ἀληθῶς τὰ τῆς ἡμετέρας ᾠκειώσατο φύσεως, ὅτι τε κατὰ ἀλήθειαν δύο θελήματα φυσικὰ μὲν καὶ τῶν αὐτοῦ κατάλληλα φύσεων, ἀλλ᾿ οὐχ ὑπεναντία κέκτηται; «Πάτερ», φησὶν ὡς ὁμοούσιος, «εἰ δυνατόν», οὐκ ἀγνοῶν –τί δὲ καὶ τῷ Θεῷ ἀδύνατον;–, ἀλλὰ παιδαγωγῶν ἡμᾶς τὸ θεῖον τοῦ ἡμετέρου προκρίνειν θελήματος· τοῦτο γὰρ μόνον ἀδύνατον, ὃ Θεὸς οὐ βούλεται, οὐδὲ παραχωρεῖ. «Πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ᾿ ὡς σύ»· ὡς μὲν Θεὸς ταυτοτελὴς ὢν τῷ Πατρί, ὡς δὲ ἄνθρωπος τὸ τῆς ἀνθρωπότητος φυσικῶς ἐνδείκνυται θέλημα· τοῦτο γὰρ φυσικῶς παραιτεῖται τὸν θάνατον.
----------------------------
Πολύ ωραίο το κείμενο. Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι τον Δημήτριο. Γιατί ο Χριστός ρωτάει τον Θεό Πατέρα "γιατί με εγκατέλειψες"; Μήπως γνωρίζει τον σκοπό αυτής της ερώτησης του Κυρίου προς τον Πατέρα Θεό;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Νικόλαος Ι.Π.
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...@ 4 Φεβρουαρίου 2022 - 4:00 π.μ.
Ἀγαπητέ Νικόλαε, δέν ἔχω διαβάσει τί λένε οἱ Πατέρες ἐπ' αὐτοῦ, οὔτε ἔχω τόν χρόνον νά τό κάνω τώρα, γι' αὐτό δέν θ' ἀποτολμοῦσα νά ἑρμηνεύσω τό δύσκολον αὐτό χωρίον. Ἄν εἶσαι ὁ ἀδελφός Θεολόγος Νικόλαος Πανταζῆς, ἑρμήνευσέ το σέ παρακαλῶ γιά ἐμᾶς.
Ο/Η Ανώνυμος είπε...Κατά τον Ιερό Θεοφύλακτο, η ερμηνεία στο συγκεκριμένο εδάφιο, είναι διττή:
α) Με την συγκεκριμένη αντίδραση, πιστοποιείται για πολλοστή φορά η ανθρώπινη φύση Του Χριστού, διότι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανθρώπων είναι η αγωνία της εγκατάλειψης και ο φόβος του θανάτου.
β) Ο Κύριος ενδυθείς την ανθρώπινη φύση, απέκτησε και φυσική γενεαλογία η οποία προήρχετο εκ των Ιουδαίων. Αναφωνώντας την συγκεκριμένη φράση, βοά εξ ονόματος του Ιουδαϊκού λαού, σηματοδοτώντας την εγκατάλειψή τους από Τον Θεό, λόγω της Σταυρώσεως Του Σωτήρα!
Γεώργιος
----------------------
Ερώτηση: ποιος είναι αυτός ο ιερός Θεοφύλακτος; μήπως τον Θεοφύλακτο Αχρίδος; ή κάποιον άλλο;
Μάριος
Ο/Η Νίκος είπε...Οχι, δεν ονομάζομαι Πανταζής. Θα ήθελα να μάθω από κάποιον που γνωρίζει.
Νίκος Ι.Π.
----------------------
Ιερός Θεοφύλακτος, Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος.
Σπουδαίος Βυζαντινός συγγραφέας και ερμηνευτής των τεσσάρων Ιερών Ευαγγελίων του ΙΑ' αιώνος. Είχε διατελέσει διάκονος και Ιεροκήρυκας στην Αγία Σοφία. Ήταν μαθητής του Μιχαήλ Ψελλού.
Το 1083 ανακηρύχθηκε Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος.
Γεώργιος
----------------------
Λάθος κάνει ο Όσιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας. Άλλα μας λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ο δε Μέγας Αθανάσιος μας λέει ότι το είπε αυτό για να ξεγελάσει τον διάβολο(ο οποίος άρχισε να καταλαβαίνει το σχέδιο του Κυρίου). Έτσι, ακούγοντας αυτό από τον Κύριο, θεώρησε ότι ήταν ένας απλός άνθρωπος(και έβαλε τους ανθρώπους να Τον θανατώσουν).
Σε αυτό που λέει ο Μέγας Αθανάσιος, υπάρχει η ένσταση τούτη: Αφού τότε ήταν ήδη Σταυρωμένος. Μπορούσε να βάλει ο διάβολος τους ανθρώπους να κατεβάσουν τον Χριστό από τον Σταυρό;
Φυσικά και μπορούσε. Άρα καλά τα λέει ο Μέγας Αθανάσιος. Βέβαια, οι άλλοι δύο Μεγάλοι Πατέρες δίνουν άλλη εξήγηση.
Τι τελικά ισχύει, μου είναι δύσκολο να το καταλάβω. Μήπως ισχύουν όλες οι εξηγήσεις, ή η μόνη σωστή είναι αυτή που δίνει ο Άγιος Χρυσόστομος;
-----------------------
Ξεκινάμε με το εξής βασικό. Για να αποφανθούμε ότι κάνει λάθος ένας Πατέρας της Εκκλησίας, θα πρέπει η ερμηνεία του να οδηγεί σε αιρετικό φρόνημα, το οποίο βεβαίως, οφείλουμε να το επισημάνουμε, προς ωφέλεια των υπολοίπων. Επίσης, πρέπει να γνωρίζουμε πως δεν υπάρχει μονοσήμαντη ερμηνεία του Ιερού Ευαγγελίου. Αυτό σημαίνει πως οι ερμηνευτικές μέθοδοι που υιοθετούνται από τους Πατέρες της Εκκλησίας, είναι 4:
α) Ιστορική ερμηνεία (βάσει του ιστορικού στίγματος, δηλαδή κατά γράμμα).
β) Αλληγορική ερμηνεία (μεταφορικές έννοιες και παραλληλισμοί).
γ) Αναγωγική ερμηνεία (ο νους ανάγεται σε υψηλές και ουράνιες αλήθειες).
δ) Τροπολογική ερμηνεία (αναφερόμενη στην ηθική κατάσταση της ψυχής του ανθρώπου).
Άρα λοιπόν, όπου διαπιστώνουμε ερμηνευτική διαφορετικότητα, δεν σημαίνει πως υπάρχει ερμηνευτική εναντιότητα. Ο ένας Πατέρας δεν αναιρεί τον άλλον, αλλά συμπληρώνει τον άλλον (όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους Ευαγγελιστές).
Το πρόβλημα θα ήταν - όπως ανέφερα και αρχικά - εάν μία ερμηνεία κλόνιζε τα Δόγματα της Ορθοδόξου Πίστεως, παρεισάγοντας αιρέσεις, πλάνες, κακοδοξίες.
Γεώργιος
-----------------------------
Εντελώς λάθος αυτά που γράφεις. Το χάρισμα της εξήγησης της Αγίας Γραφής δόθηκε μόνο στον Ιωάννη Αντιοχείας. Αυτό το γράφει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Δεν είναι αίρεση μια λάθος εξήγηση ενός δύσκολου χωρίου της Αγίας Γραφής(π.χ. αν νομίσει κάποιος ότι δεν είναι η Παναγία η μητέρα του Ιακώβου - έτσι την αναφέρει ο Ευαγγελιστής -, κάνει λάθος, δεν πέφτει όμως σε αίρεση). Η άριστη εξήγηση της Αγίας Γραφής ανήκει μόνο στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Σήμερα οι άνθρωποι έφτασαν σε μεγάλο βαθμό υπερηφάνειας και προσπαθούν να εξηγήσουν την Αγία Γραφή. Δεν τους αρκεί η εξήγηση του Αγίου Χρυσοστόμου. Διαφορές στην εξήγηση της Αγίας Γραφής υπάρχουν στους Πατέρες της Εκκλησίας. Αυτό είναι φυσικό. Γιατί; Γιατί η άριστη εξήγηση δόθηκε μόνο στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Ο Χριστός φώναξε δυνατά για να καταλάβουν αυτοί που ήταν κοντά του ότι ήταν ζωντανός(την ώρα που γίνονταν ο σεισμός κ.λπ). Έτσι κατάλαβαν ότι Αυτός ήταν εκείνος που τα κάνει όλα αυτά. Αυτό που φώναξε, ήταν μια προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης. Γιατί το είπε; Το εξηγεί ο άριστος ερμηνευτής της Αγίας Γραφής.Τι μας λέει; Ας μας το πει ο Γεώργιος και ας αφήσει τον Όσιο Θεοφύλακτο Βουλγαρίας(ο οποίος Άγιος Θεοφύλακτος, στις περισσότερες ερμηνείες που κάνει, αντιγράφει τον Άγιο Ιωάννη Αντιοχείας).
------------------------
...''Το χάρισμα της εξηγήσεων της Αγίας Γραφής δόθηκε μόνο στον Ιωάννη Αντιοχείας.''
...''Η άριστη εξήγηση της Αγίας Γραφής ανήκει μόνο στον Αγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.''
...''Ο Χριστός φώναξε δυνατά για να καταλάβουν αυτοί που ήταν κοντά του ότι ήταν ζωντανός(την ώρα που γίνονταν ο σεισμός κ.λπ).''
...''Το εξηγεί ο άριστος ερμηνευτής της Αγίας Γραφής.Τι μας λέει;Ας μας το πει ο Γεώργιος και ας αφήσει τον Όσιο Θεοφύλακτο Βουλγαρίας(ο οποίος Άγιος Θεοφύλακτος,στις περισσότερες ερμηνείες που κάνει,αντιγράφει τον Άγιο Ιωάννη Αντιοχείας).''
...
Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ και ρύσαι με από την σύγχρονη Βαβέλ...
Εύχομαι σε όλους μας καλή φώτιση, γιατί η εποχή που διανύουμε είναι πολύ περίεργη...
Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον διαχειριστή του ιστολογίου, για την φιλοξενία των σχολίων μου.
Γεώργιος.
-----------------------
Ναι, το έχω ακούσει και εγώ αυτό για τον Χρυσόστομο. Μάλιστα δεν έχει λιώσει και το ένα του αυτί. Ήταν, λένε, το αυτί που άκουγε τον Απόστολο Παύλο όταν του εξηγούσε τις Επιστολές του. Δεν πρέπει να γινόμαστε τόσο σχοκαστικοί γι'αυτά τα θέματα. Εσύ Γιώργο, έχεις εκκλησιαστική κοινωνία με τους Γ.Ο.Χ; Ποια Σύνοδο ακολουθείς; Που ανήκεις, στον Ιερώνυμο ή σε κάποια Σύνοδο του Παλαιού Ημερολογίου; Νικόλαος.
----------------------
Ο/Η Ανώνυμος είπε...Αγαπητέ Νίκο, θα σου πω μόνο ότι προσπαθώ να κρατηθώ Ορθόδοξος, μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα που επικρατεί... Προσωπική μου πεποίθηση είναι, πως βρισκόμαστε πολύ κοντά σε αυτό:
''ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ᾿ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται.'' (ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΔ' 21).
Και προσπαθώ, μήπως και ελκύσω το έλεος του Κυρίου, προκειμένου να μου συμβεί αυτό:
''οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.'' (ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΣΤ' 44).
Ώστε να βρεθώ σε αυτή την κατάσταση:
''ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.'' (ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ Γ' 10).
Δεν ξέρω αν σε κάλυψα, αλλά δεν θέλω να σε επηρεάσω με τις προσωπικές μου επιλογές, οι οποίες μπορεί να είναι και λανθασμένες, καθότι δεν αποτελώ σημείο αναφοράς για τίποτα. Εσύ να ελπίζεις ακράδαντα σε αυτό:
''Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.'' (ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ζ' 7-8).
Ένα μόνο μπορώ να σου πω απεριφράστως, άνευ δισταγμού και επιφυλάξεως. Μακρυά από Οικουμενιστές (οδοστρωτήρες της Ορθοδόξου Πίστεως, των Ιερών Κανόνων και της Ιεράς Παραδόσεως)! Φεύγε και σώζου!
Ο Κύριος να σε ευλογεί!
Γεώργιος.
--------------------------
Οχι, δεν θα με επηρεάσεις αν μου πεις τον χώρο που ανήκεις. Ίσως προσπαθήσω να τον γνωρίσω. Δεν έχω δουλειά με Οικουμενιστές και αιρετικούς.
Νικόλαος
Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ
Αύτη γαρ η των Αγίων Αγία, η ακηλίδωτος του Λόγου Παστάς, το παρθενικόν απάνθισμα, η Κιβωτός του Αγιάσματος, το Όρος το άγιον, η θεοχώρητος Σκηνή, η ακατάφλεκτος Βάτος, το πυρίμορφον Άρμα του Θεού, η Περιστερά η αμόλυντος, το ευρύχωρον του Λόγου Χωρίον, η θεόφωτος Νεφέλη, η πεποικιλμένη Βασίλισσα, η εκ σπέρματος Δαβίδ καταγομένη, τω του Δαβίδ Κτίστη και Θεώ τετήρετο εις εαυτού κατοίκησιν.
Άγιος
Ταράσιος β: 585
Τη Δ΄ (4η) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΣΙΔΩΡΟΥ του Πηλουσιώτου.
Ισίδωρος ο θείος Πατήρ ημών ο Πηλουσιώτης κατήγετο εκ της Αιγύπτου, υιός ων γονέων ευγενών και θεοφιλών, συγγενής δε Θεοφίλου και Κυρίλλου των της Αλεξανδρείας Αρχιεπισκόπων, ακμάσας περί το υιβ΄ (412) έτος. Oύτος λοιπόν επειδή ήτο γεγυμνασμένος εις το άκρον, τόσον κατά την εσωτερικήν και θείαν φιλοσοφίαν, όσον και κατά την εξωτερικήν, δια τούτο και πάμπολλα συγγράμματα αφήκεν εις τους φιλομαθείς, λόγου και ενθυμήσεως άξια. Αυτός δε παραιτήσας πλούτον και γένος λαμπρόν, και ευδαιμονίαν ζωής, μετέβη εις το Πηλούσιον όρος και ενδυθείς το Μοναχικόν σχήμα, εκεί εσχόλαζε προσευχόμενος και συνομιλών νοερώς μετά του Θεού.
Ελληνική Γλώσσα τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. -- Μυργιώτης Παναγιώτης Μαθηματικός
Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα. Δηλαδή οι πνευματικές κορυφές της δεν μπορούν να διαβάσουν όλα τα κείμενα που έχουν γραφεί στη γλώσσα της χώρας τους.
π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἁγιότης μαρτυρουμένη
Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ἀθρόα1 κατάταξη νέων Ἁγίων στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόσο στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅσο καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ῥωσίας, προκάλεσε τὶς ἑπόμενες σκέψεις πάνω σε μία οὐσιώδη πτυχὴ τῆς διαδικασίας τῆς «ἀναγνωρίσεως» Ἁγίων στὴν ὀρθόδοξη παράδοση.
1. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΠΑΤΕΡΙΚΗ
παράδοση ἀποδίδει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγίου2
στὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν φθάσει στὴ θέωση καὶ συνιστοῦν τοὺς μάρτυρές
της μέσα στὴν ἱστορία. Κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό, τιμοῦμε τοὺς Ἁγίους
«ὡς ἑνωθέντας Θεῷ κατὰ προαίρεσιν καὶ τοῦτον δεξαμένους ἔνοικον καὶ τῇ τούτου
μεθέξει γεγονότας χάριτι, ὅπερ αὐτός ἐστι φύσει». Ἅγιοι εἶναι «οἱ ἔμψυχοι ναοὶ
τοῦ Θεοῦ, τὰ ἔμψυχα τοῦ Θεοῦ σκηνώματα», διότι «διὰ τοῦ νοῦ τοῖς σώμασιν αὐτῶν ἐνώκησεν
ὁ Θεός»3.
Ἕνα ἀπὸ τὰ περισσότερο ἀνησυχητικὰ συμπτώματα τῆς ἐποχῆς μας -καρπὸς τῆς μακρᾶς ἀλλοιώσεως τῶν θεολογικῶν μας κριτηρίων- εἶναι ἡ θεώρηση τῆς σωτηρίας, καὶ συνεπῶς καὶ τῆς ἁγιότητας, σὲ πλαίσια ἠθικά, στὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς προσπάθειας καὶ βελτιώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Λόγω τῆς βαθμιαίας ἐπικρατήσεως οὐμανιστικῶν καὶ ἠθικολογικῶν κριτηρίων νοεῖται καὶ ἡ θέωση ὡς ἠθικὸ καὶ ὄχι ὀντολογικὸ γεγονός, δηλαδὴ ὡς «κατὰ χάριν» ἀλλοίωση τῆς φύσεως καὶ συνόλης τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου.
Η Βρετανία ακυρώνει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό
Επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες που ήθελαν τη Βρετανία να ακυρώνει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τους υγειονομικούς, αλλά και όλα τα υπόλοιπα μέτρα που ίσχυαν για τους ανεμβολίαστους.
Ο υπουργός Υγείας της Βρετανίας, Sajid Javid, ανακοίνωσε την διαβούλευση για τον τερματισμό του εμβολιασμού ως προϋπόθεση για την ανάπτυξη σε χώρους υγείας και κοινωνικής φροντίδας.
«Πιστεύω ότι δεν είναι πλέον απαραίτητο να απαιτείται ο εμβολιασμός ως προϋπόθεση για την Υγεία και τις δομές κοινωνικές φροντίδας.
Reading from the Synaxarion:
The Synaxis of the Holy and Righteous Symeon the God-Receiver and the Holy Prophetess Anna
Yesterday we celebrated the Meeting of our Lord in the Temple; today we honor the righteous Elder Symeon and Prophetess Anna, who prophesied concerning Him by the inspiration of the Holy Spirit and were the first in Jerusalem to receive Him as the Messiah.
Μπράβο στούς πολίτες πού ξεσηκώνονται!!!… -- Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας
Δέν ξέρω ἄν κρύβεται καί κάτι ὕποπτο πίσω ἀπό τόν χαμό στόν Καναδά ἤ πίσω ἀπό τίς ἄλλες ἀντιδράσεις σέ ἄλλες χῶρες ἐνάντια στόν παγκόσμιο κορωνοφασισμό, δεδομένου ὅτι τό παγκόσμιο σύστημα ἔχει προφανῶς πολλά ποδάρια καί εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ μακροπρόθεσμος στόχος εἶναι ή ἐμπέδωση συνθηκῶν ὄχι μόνο γενικευμένου φόβου, ἀλλά καί παγκόσμιου χάους μέσα ἀπό ἕνα κλίμα ἀναταραχὼν καί εὑρύτερης ἀνωμαλίας.
Προφανῶς, μετά ἀπό ὅσα ἔχουμε δεῖ καί ζήσει, ἀποτελεῖ ἀσυγχώρητη ἀφέλεια τό νά μήν κρατάει κάποιος τουλάχιστον μικρό καλάθι. Αὐτό ὅμως ἀπό τήν ἄλλη δέν σημαίνει ὅτι ὅσοι ξεσηκώνονται αὐθόρμητα καί κατακλύζουν τούς δρόμους, δέν εἶναι ἀξιέπαινοι (ἀνεξαρτήτως – ἐπαναλαμβάνουμε – τῶν προθέσεων τῶν ὅποιων ἐπίδοξων καπήλων), καί κυρίως δεν σημαίνει ὅτι δίνει τό παραμικρό ἄλλοθι στούς γνωστούς γελοίους καναπεδάτους τῆς ψοφοδεοῦς ἀπάθειας νά μηδενίσουν τούς ξεσηκωμούς τῶν λαῶν, μιλώντας ἀπαξιωτικά γιά προβοκάτσιες καί στημένες ἱστορίες.
Η δίψα της ειρήνης κι ο τρόμος της μπόμπας -- Του Φώτη Κόντογλου
Ο κακόμοιρος ο κόσμος διψά ειρήνη. Μα χωρίς την απομέσα ειρήνη, δεν μπορεί να γίνη ειρήνη εξωτερική. Χωρίς την ψυχική ειρήνη, η πολιτική και κοινωνική ειρήνη είναι ψεύτικη. «Ειρήνη αφίημι υμίν, είπε ο Χριστός στους μαθητές Του κατά το Μυστικό Δείπνο, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». Πρόσεξες για να δης καλά τί λέγει ο Χριστός; «Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». «Δεν σας δίνω, λέγει, εγώ την ειρήνη που δίνει ο κόσμος», την ψεύτικη, την οργισμένη ειρήνη, την ανειρήνευτη ειρήνη, την ειρήνη που στ' αληθινά δεν έχει ολότελα ειρήνη και ησυχία. Τέτοια είναι η ειρήνη που μπορεί να κάνη ο κόσμος, οι άνθρωποι, που τρώγονται με τα πάθη τους και που τους κατατρώγει η περηφάνεια, η ματαιοδοξία-φιλαργυρία, η σκληροκαρδία και η απονιά στους άλλους, η μανία της ακολασίας και η επιθυμία της καλοπέρασης. Όλα τούτα τα πάθη είναι οργισμένα και όχι ειρηνικά.
Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ὁ
Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ
τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας, Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι
ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.
Η ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ -- Αθωνικά άνθη
«… ούτω γινόμεθα ναός Θεού, όταν μη φροντίσι γηΐναις το συνεχές της μνήμης διακόπτηται… αλλά πάντα αποφυγών ο φιλόθεος επί τον Θεόν αναχωρή» Μ. Βασίλειος.
Η Ησυχία δεν αποτελεί διακοσμητικόν τι πλαίσιον της προσευχής. Είναι το αναγκαίον περιβάλλον της. Εν τοις θορύβοις «το μοναδικόν του νου, καθ’ ο συνίσταται ο εντός και όντως Μοναχός, δυαδικόν, έστι δ’ ότε και πολυσχιδές, καθίσταται». Η διάσπασις του ενιαίου της ψυχής καθιστά αδύνατον την αληθή προσευχήν. Διασπάται το «μοναδικόν» του νου εις «δυαδικόν» ή και «πολυσχιδές» εκ των συνομιλιών και από αυτής της θέας των ανθρώπων. Εν αναλύσει, και αυτή η προσδοκία ελεύσεώς τινος προκαλεί σύγχυσιν. Αλλά και γράφων ο Ησυχαστής προς τινα, έστω και πνευματικά, πάλιν δεν δύναται ν’ αποφύγη την περισπώσαν τον νουν μέριμναν. Και αν μεν πρόκειται περί προκοψάντων εις τας αρετάς και δια της αγάπης ενωθέντων μετά του Θεού, η ζημιά είναι μικρά, διότι αίρεται μόνον η άμεσος και ειλικρινής μυστική ένωσις.
Τη Γ΄ (3η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Δικαίου ΣΥΜΕΩΝ του Θεοδόχου και ΑΝΝΗΣ της Προφήτιδος.
Συμεών ο Δίκαιος και Άγιος, ο Θεοδόχος, έλαβε μακράν και πολυχρόνιον ζωήν εις τον κόσμον τούτον, επειδή απεκαλύφθη εις αυτόν υπό του Αγίου Πνεύματος, ότι δεν θα ιδή θάνατον προ του να θεωρήση δια των ιδίων οφθαλμών του τον Δεσπότην Χριστόν. Όθεν, όταν ο Κύριος ημών προσεφέρθη εις τον Ναόν, τεσσαράκοντα ημερών νήπιον, τότε εδέχθη αυτόν εις τας αγκάλας του και πληροφορηθείς υπό του Αγίου Πνεύματος τα περί αυτού μέλλοντα, έλαβε το τέλος της ζωής του, κατά τον ανωτέρω χρηματισμόν και την αποκάλυψιν του Αγίου Πνεύματος.
Άννα δε η μακαρία Προφήτισσα ήτο θυγάτηρ Φανουήλ, καταγομένη εκ της φυλής του Ασήρ, ενός των δώδεκα Πατριαρχών υιών Ιακώβ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)