AΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ, ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ -- «Πρός τε Ἰουδαίους καὶ Ἓλληνας ἀπόδειξις ὅτι ἐστὶ Θεὸς ὁ Χριστός ἐκ τῶν παρά τοῖς προφήταις πολλαχοῦ περί αὐτοῦ εἰρημένων»

Αναρτήθηκε από xristianorthodoxipisti.blogspot.gr 

(:κατά Ιουδαίων και εθνικών, απόδειξη ότι ο Χριστός είναι Θεός, με βάση όσα είπαν οι προφήτες γι’ Αυτόν σε πολλά σημεία των βιβλίων τους)

Προεορτάσωμεν λαοί, Χριστοῦ τὰ Γενέθλια, καὶ ἐπάραντες τὸν νοῦν, ἐπὶ τὴν Βηθλεὲμ ἀναχθῶμεν τῇ διανοίᾳ, καὶ κατίδωμεν τὴν Παρθένον, τοῖς ψυχικοῖς ὀφθαλμοῖς, ἐπειγομένην τίκτειν ἐν Σπηλαίῳ, τὸν τῶν ὅλων Κύριον καὶ Θεὸν ἡμῶν· οὗ Ἰωσὴφ κατιδών, τῶν θαυμάτων τὸ μέγεθος, ἐδόκει ἄνθρωπον θεωρεῖν, ὡς βρέφος σπαργανούμενον, ὑπενόει δὲ ἐκ τῶν πραγμάτων, Θεὸν εἶναι ἀληθινόν, τὸν παρέχοντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Επειδή πολλοί από τους ανθρώπους δεν θα ανέχονταν να ακούνε με ευκολία μακροσκελείς λόγους, για τον λόγο ότι άλλοι είναι εκ φύσεως ράθυμοι, άλλοι έχουν παραδοθεί με πολλή αφοσίωση στις βιοτικές μέριμνες και άλλοι επειδή κατέχονται από πολλή αμάθεια, θεώρησα αναγκαίο να σας απαλλάξω από τον κόπο της μακρηγορίας, ώστε και την οκνηρία να αφαιρέσω από τους ράθυμους και να πείσω εκείνους που αποφεύγουν να διαβάζουν κάτι, να ακούσουν με πολλή προθυμία την ανάπτυξη της πραγματείας αυτής. 

The properties of the divine nature. --- by St. John of Damascus

Uncreated, without beginning, immortal, infinite, eternal, immaterial, good, creative, just, enlightening, immutable, passionless, uncircumscribed, immeasurable, unlimited, undefined, unseen, unthinkable, wanting in nothing, being His own rule and authority, all-ruling, life-giving, omnipotent, of infinite power, con-raining and maintaining the universe and making provision for all: all these and such like attributes the Deity possesses by nature, not having received them from elsewhere, but Himself imparting all good to His own creations according to the capacity of each.

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

Τη Ε΄ (5η) Ιανουαρίου, μνήμη της Οσίας ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗΣ.

Συγκλητική η μακαρία μήτηρ ημών κατήγετο από την Μακεδονίαν, οι δε πρόγονοι αυτής, ακούσαντες την φιλόθεον και φιλόχριστον γνώμην των Αλεξανδρέων, έφυγον από την Μακεδονίαν και ήλθον εις την Αλεξάνδρειαν· ευρίσκοντες δε εις αυτήν πίστιν απλήν με αγάπην αληθινήν, επροτίμησαν την ξενητείαν καλλίτερον από την πατρίδα των. Ήτο δε η Οσία αύτη και κατά το γένος περίφημος και ευτυχισμένη έχουσα όλα τα νομιζόμενα καλά της παρούσης ζωής· αλλά αυτή η μακαρία, και όταν ευρίσκετο ακόμη εις τας αγκάλας των γονέων της, ήτο όλη δεδομένη εις τον πόθον και την αγάπην του Θεού και δεν επεμελείτο τελείως το σώμα της, αλλ’ εφυλάττετο από τας ατάκτους ορμάς της φύσεως· διότι ήτο και πολύ ωραία εις το σώμα και πολλοί νέοι την εζήτουν εις γάμον, και δια τον πλούτον της και δια την κοσμιότητα των γονέων της και δια την καλλονήν της· και οι γονείς της ακόμη επαρακινούσαν την κόρην εις γάμον, δια να φυλαχθή δι’ αυτής η διαδοχή του γένους των.

Λόγος στὴν Γέννηση τοῦ Σωτῆρος -- Ἅγιος Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος

Γνωρίζουμε βεβαίως ὅλοι, ὅτι ὁ αἰσθητὸς αὐτὸς ἥλιος ἀποστέλλει τὸ φῶς του σὲ ὅλη τὴν ὑφήλιο, «καὶ οὐκ ἔστιν (οὐδεὶς) ὡς ἀποκρυβήσεται τῆς θέρμης αὐτοῦ»καὶ ἀπὸ τῆς διαυγέστατης λαμπρότητός του. Πολλὲς φορὲς ὅμως οἱ ὁλόλαμπρες ἀκτίνες του καλύπτονται ἀπὸ νέφη καὶ ὁμίχλη ἢ ἀπὸ τὸ φύλλωμα τῶν δένδρων, ἀλλὰ καὶ πάλι, ἡ πνοὴ κάποιου ἀνέμου διαλύει τὸ νεφικὸ ἐπικάλυμμα καὶ τὴν ὁμίχλη ἐκείνη καὶ ἐπιτρέπει στὶς φεγγοβόλες ἀκτίνες νὰ ἐξαπλωθοῦν τρανῶς σὲ ὅλη τὴν κτίση.

Τὸν δὲ πρὸ ἡλίου «ἥλιον τῆς δικαιοσύνης» τὸν νοητό, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη σήμερα ἀπὸ τὴν «κούφη νεφέλη», ἀπὸ τὴν φωτοφόρο καὶ ἡλιακὴ καὶ πάναγνο κοιλία παραδόξως, καλύπτει ἡ τοῦ «δούλου μορφή», τὰ νηπιώδη σπάργανα καὶ τὸ σπήλαιο τὸ φτωχὸ καὶ συμφώνως μὲ τὴν οἰκονομία καὶ ὁρισμένα ἄλλα, τὰ ὁποῖα συμβολίζουν τὴν πτωχεία καὶ τὴν ταπεινότητα.

Το ευλογημένο φραγγέλιο

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών εναντίον του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των λατινοφρόνων Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει.

Τη Δ΄ (4η) Ιανουαρίου, οι μετά του Οσίου Ευθυμίου ΔΩΔΕΚΑ ΜΟΝΑΧΟΙ Βατοπαιδινοί, οι τους λατινόφρονας, βασιλέα Μιχαήλ και Βέκκον τον Πατριάρχην ελέγξαντες, αγχόνη τελειούνται.

 Ευθύμιος ο Οσιομάρτυς και οι μετ’ αυτού αθλήσαντες Πατέρες ήσαν κατά το έτος 1280, ότε οι λατινόφρονες βασιλεύς και Πατριάρχης περιήρχοντο τα διάφορα Μοναστήρια του Αγίου Όρους, ίνα πείσουν τους Μοναχούς να ακολουθήσουν την πλάνην των· μη γενόμενοι δε δεκτοί υπ’ αυτών, εκακοποίησαν πολλούς Μοναχούς, οίτινες δια μαρτυρικού θανάτου απέθανον. Τότε ήλθον και εις την Μονήν του Βατοπαιδίου και αφού ουδέ εκεί έγιναν δεκτοί, ήρχισαν να κακοποιούν τους Μοναχούς, όσους συνέλαβον, διότι και πολλοί έφυγον. Συλλαβόντες δε εκεί τον προηγούμενον Άγιον Ευθύμιον και δώδεκα άλλους Μοναχούς, μετά διαφόρους κακώσεις και τυραννίας, τελευταίον απηγχόνισαν προς εκδίκησιν δήθεν της απειθείας την οποίαν έδειξαν εις το να μη ασπασθούν τα ξένα και αλλότρια δόγματα τα δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν όλως απαράδεκτα. Ούτοι οι λατινόφρονες ελθόντες και εις την Λαύραν εγένοντο δια τον φόβον της καταδίκης του θανάτου δεκτοί υπό τινων Μοναχών αυτής, εις τους οποίους και έδωσαν πολλά ιερά σκεύη, δηλαδή Άγια Ποτήρια, Ευαγγέλια, θυμιατήρια και λοιπά, άτινα εξ άλλων ιερών Μονών ως λησταί εσύλησαν εκείνοι δε οίτινες συνεκοινώνησαν μετά των ανωτέρω λατινοφρόνων μετά θάνατον έμειναν τυμπανιαίοι και τα άθλια αυτών σώματα, μαύρα όντα και αποπνέοντα οσμήν δυσώδη, δεν ετάφησαν εν τω κοινώ κοιμητηρίω, αλλ’ εκτός αυτού εις εν υπόγειον σπήλαιον το οποίον περιέφραξαν, ως αλλότρια και ξένα της Αγίας Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και των ορθών δογμάτων αυτής.

Reading from the Synaxarion:

Synaxis of the 70 Holy Apostles

The Seventy Disciples and Apostles of our Lord Jesus Christ are those Whom our Saviour chose in addition to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. With the passage of time, others were added to their number by the Holy Apostles, who, with the accompaniment and assistance of the Seventy, were preaching the Gospel of Christ in various lands. Although their number eventually exceeded seventy, they were all nonetheless referred to as "of the Seventy" out of reverence for the number of Apostles which the Lord chose.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΏΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ & ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ -- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χίος, 3 Ιανουαρίου 2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών υπενθυμίζει ότι όταν για πρώτη φορά επιχειρήθηκε βιαίως η επιβολή κατασκευής υπερδομής στη Χίο και συνοδεύτηκε με την απόβαση και παρουσία δυνάμεων καταστολής, ο λαός της Χίου, όπως ήταν φυσικό αντέδρασε. Την οδυνηρή εμπειρία της βίας και των χημικών βίωσαν και μέλη του Συνδέσμου. Ο Σύνδεσμος στάθηκε στο πλευρό των αγωνιζομένων κατοίκων της Χίου και συμμετείχε στην παλλαϊκή ειρηνική και μεγαλειώδη συγκέντρωση και πορεία των πολιτών της Χίου. Ομόφωνα η Γενική Συνέλευση είχε εκφράσει την αντίθεσή της στην τυφλή βία ως τρόπο επιβολής αποφάσεων, αλλά και ως τρόπο διεκδίκησης του δικαίου. Με την αποχώρηση των ΜΑΤ, αντιπροσωπεία του Συνδέσμου μετέβη στο 17ο χιλιόμετρο στο Αίπος και μοιράστηκε τη διάχυτη συγκρατημένη ικανοποίηση των Χιωτών που βρέθηκαν στο σημείο και συνάμα την αποφασιστικότητα να μην γίνει οτιδήποτε χωρίς τη θέληση του ακριτικού λαού της Χίου.

Στην επιχειρούμενη προσπάθεια κατασκευής υπερδομής στην περιοχή του Θόλους, δεν υπάρχει η απαιτούμενη συναίνεση, που θα ήταν προϋπόθεση αποδοχής οποιουδήποτε έργου, από την κοινωνία. Ζητούμε να μην αγνοηθεί για δεύτερη φορά η βούληση των πολιτών και να μην επιχειρηθεί η βίαια επιβολή των όποιων σχεδιασμών. Επιτέλους ας κατανοήσουμε ότι η κοινωνική ειρήνη και η ομοψυχία στο ακριτικό μας νησί και μάλιστα με την αυξανόμενη προκλητικότητα εξ’ ανατολών, πρέπει να τηρηθεί ως εθνική ανάγκη. Και η ανάγκη αυτή δεν αντισταθμίζεται με οποιοδήποτε οικονομικό αντίτιμο.

Για τον Σύνδεσμο Κληρικών Χίου 

Το Διοικητικό Συμβούλιο

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί..., Τί θαυμάζεις Μαριάμ;..., Ὁ ἀχώρητος παντί...

 

Τη Δ΄ (4η) Ιανουαρίου, η Σύναξις των Αγίων ενδόξων ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

Εβδομήκοντα Μαθηταί και Απόστολοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι εκείνοι τους οποίους αυτός ούτος ο Σωτήρ ημών επί πλέον των Δώδεκα, τους οποίους είχε προεκλέξει, εξέλεξε και εξαπέστειλεν εις το κήρυγμα και εις προετοιμασίαν του ιδικού του κηρύγματος. Εις τούτους, συν τη παρόδω του χρόνου, προσετέθησαν και άλλοι εκλεγέντες υπό των Αγίων Αποστόλων, οίτινες και αυτοί εκήρυττον το Ευαγγέλιον του Χριστού εις διαφόρους τόπους και χώρας, είτε ακολουθούντες τους πρώτους των Αποστόλων, είτε παντοιοτρόπως βοηθούντες αυτούς εις το έργον του κηρύγματος. Πάντες ούτοι, αν και ηυξήθησαν εις πολύ περισσοτέρους των εβδομήκοντα, ωνομάζοντο όμως όλοι Εβδομήκοντα, χάριν σεβασμού του αριθμού των Αποστόλων τους οποίους εξέλεξεν ο Κύριος, και των οποίων ο αριθμός άλλοτε μεν εμειούτο εκ του μαρτυρικού τέλους, το οποίον ούτοι ελάμβανον παρά των τυράννων, άλλοτε δε ηυξάνετο, διότι άλλοι εξελέγοντο υπό των Αγίων Αποστόλων προς συνέχισιν του έργου του κηρύγματος. Ο θείος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς ούτω πως περιγράφει εν τω Ευαγγελίω αυτού (κεφ. ι: 1-16) τα της εκλογής και αποστολής των Εβδομήκοντα υπό του Κυρίου:

Catacomb Church

 ΤΟ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ : APITHARHITOI.BLOGSPOT.COM (Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΛΛΑΓΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΡΙΟ. ΖΗΤΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ)

«Παν άρσεν διανοίγον μήτραν, άγιον τω Κυρίω κληθήσεται» Λουκά Β: 23.

Ο γαρ τύπος ούτος δεν αρμόζει εις κανέν άλλο παιδίον αρσενικόν και πρωτότοκον, πάρεξ εις μόνον και  μόνον τον Δεσπότην Χριστόν, και Αυτόν κυρίως επροεικόνιζε· τούτον δε γίνεται φανερόν από τα ακόλουθα· διότι κανέν από τα άλλα πρωτότοκα παιδία τω φυσικώ νόμω γεννώμενα δεν διανοίγει την μήτραν της τούτο γεννώσης Μητρός· αύτη γαρ πολύ πρότερον διανοίγεται από την συνουσίαν του ανδρός. 

(Εορτοδρόμιον σελ. 368).

…Η ιστορία διδάσκει τα εξής: -- Του αειμνήστου Διον. Μ. Μπατιστάτου

Α) Ότε της Ορθοδόξου Εκκλησίας ηγείτο μορφή Πατερική, με έντονον τον σεβασμόν προς την Ορθοδοξίαν και βαθείαν συνείδησιν της εν αυτή αληθείας, οίος ο Ιερεμίας ο Β΄, ο πράγματι τρανός κατά την φρυκτωρίαν της ης έλαβεν θείας Ακροπόλεως, (1572 – 1586), απήντησε προς τον Δόγην της Βενετίας Δαπόντε, προτείνοντα εκ μέρους του Πάπα κοινόν εορτασμόν του Πάσχα «… ει και ο χρόνος και η των φωστήρων κίνησις περί την ημέραν του Πάσχα ανωμαλίαν τινά ποιεί, τη ευσεβεία γε μην ουδ΄ οπωστιούν τούτο λυμαίνεται· όθεν ουδέ μετατρέπειν δει τον των Πατέρων Κανόνα και καινοτομεί και εις αιτίαν στάσεως τας Χριστού Εκκλησίας κινείν· είπερ αληθεία και θείω πνεύματι περί αναγκαίων καλώς εσκόπουν, πολλά εισι τα ψυχωφελή και ουχί τα παίγνια των ωρολογίων τούτων». (Εκκλησιαστική Ιστορία Φιλαρέτου Βαφείδου, τόμος Γ΄, σελ. 124). Κατεδικάσθη δε κατά το 1587 εν τοπική Συνόδω εις Κων)πολιν η ημερολογιακή μεταρρύθμισις και ο προτεινόμενος εορτασμός του Πάσχα.

Β΄) Ότε κρίμασιν, οις οίδεν Κύριος, κατέλαβε το Φανάριον, ο εξ Αμερικής την πορείαν αρξάμενος και πολλάς τας συμφοράς τω τε έθνει και τη Εκκλησία επενεγκών Μελέτιος Μεταξάκης, ιδού τι απήντησεν εις τον εκπρόσωπον της αιρετικής Δύσεως, αγγλικανόν επίσκοπον Core. Ούτος, ο Core,  «τυχέως» ευρεθείς εν τω παρανόμω Συνεδρίω της Κωνσταντινουπόλεως λέγει:

Προφητική φωνή του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. (Αφιερωμένη σε όσους συγχέουν την Εκκλησία με την Ιεραρχία)

Ούτε εκ του υπουργείου ούτε εκ της Συνόδου αναμένομεν γενναίον τι  δια την Εκκλησίαν. Η τελευταία μάλιστα απεδείχθη ανίκανος όλως, αφ΄ ης ημέρας ιδρύθη εν Ελλάδι, να διαπράξη αγαθόν τι υπέρ της Εκκλησίας. Τουναντίον μάλιστα και έβλαψε ταύτην καιρίως παραγνωρίσασα όλως τον αληθή αυτής προορισμόν και θεωρήσασα εαυτήν μέχρι τούδε απλούν εργαστήριον δεσποτάδων και  παπάδων, ους στρατολογούσα συνήθως εκ της κοινωνικής υποστάθμης, άνευ ελέγχου παιδείας και ηθικής, εξαποστέλλει αυτούς ουχί ως ποιμένας, αλλ΄ ως λύκους βαρείς, μη φειδομένους του ποιμνίου του Κυρίου. Παρά τοιούτου σωματείου επαναλαμβάνομεν και πάλιν, ότι ουδέν απολύτως αγαθόν  έχομεν να προσδοκώμεν. Πάσας τας ελπίδας ημών αναθέτομεν εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν εκείνων, οίτινες ακμαίον έτι διασώζοντες αυτοί το θρησκευτικόν αίσθημα και κηδόμενοι της τιμής και αξιοπρεπείας της Εκκλησίας και της  θρησκευτικής διαπαιδαγωγήσεως του Έθνους ημών θέλουσι και δύνανται να συντελέσωσιν εις ανύψωσιν του εκκλησιαστικού γοήτρου και εις αναρρίπισιν του θρησκευτικού παρ΄ ημίν αισθήματος.

ΕΦΗΜΕΡΙΣ  7-4-1888.

Ποίας ημέρας τραγικής συμφοράς ζώμεν!

Φορέσατε και ζωσθήτε σάκκινα πένθιμα ενδύματα σεις οι ιερείς, οι υπηρετούντες στο θυσιαστήριον, θρηνήσατε. Εισέλθετε στο δωμάτιόν σας και κοιμηθήτε μέσα εις πενθίμους σάκκους, σεις οι οποίοι υπηρετείτε τον Θεόν. Διότι έχουν πλέον απομακρυνθή και έχουν λείψει ολοτελώς από τον ναόν του Θεού σας θυσίαι και σπονδαί.

Κηρύξατε ημέραν νηστείας και εξιλεώσεως, κραυγάσατε προς τον Θεόν ζητούντες θεραπείαν από τα δεινά σας, συγκαλέσατε και συναθροίσατε όλους τους γεροντοτέρους κατοίκους της χώρας σας στον ναόν του Θεού σας. Κράξατε προς τον Κυριον με δέησιν παρατεταμένην και επίμονον.

Αλλοίμονον και τρισαλλοίμονον! Ποίας ημέρας τραγικής συμφοράς ζώμεν! Διότι έφθασε πλέον η φοβερά ημέρα του Κυρίου. Η μία συμφορά έρχεται κατόπιν της άλλης.

Εμπρός από τα μάτια σας καταστρέφονται αι τροφαί, και από τον ναόν του Θεού σας έχει λείψει πλέον ευφροσύνη και χαρά.

(IΩΗΛ   Α: 13-16)

Ο κρυφός αναστεναγμός της νοσταλγίας -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο χρόνος κυλάει ανεξαρτήτως της βούλησής μας, κανείς δεν ζει αληθινά αυτό που θα ήθελε να ζει, διότι το όνειρο είναι μία στιγμή, μέσα σε αυτήν την καθημερινότητα, γεννιόμαστε, ζούμε, παθαίνουμε, μαζί με μας και τα όνειρα μας, καθότι το σήμερα γίνεται εχθές και το αύριο σήμερον εν ριπή οφθαλμού, ,κατά συνέπεια, ας φτιάξουμε ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων, προκειμένου έστω και δι’ ολίγων να ξαναγίνουμε παιδιά με βαθιά χαραγμένες τις ευφρόσυνες και θερμές μνήμες των αθώων και ακήρατων παιδικών μας χρόνων, της πολύτιμης αυτής μνήμης, η οποία μας υπομημνίσκει εμφατικώς την αξία της ζωής, αυτής της παιδικής αθωότητας.

Eκοιμήθη ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς

 Τα ξημερώματα της Δευτέρας εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ευαγγελισμού, όπου νοσηλευόταν με covid.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης νοσηλευόταν πάνω από ένα μήνα στον Ευαγγελισμό διασωληνωμένος, ενώ την τελευταία εβδομάδα είχε υποβληθεί σε τραχειοστομία.

Σύμφωνα με τους γιατρούς, ήταν ένα ιδιαίτερα βαρύ περιστατικό, αφού η υγεία του ήταν επιβαρυμένη και με άλλα νοσήματα.

An Arabic Christmas Carol (Byzantine Hymn of the Nativity)

 

Σήμερον Γεννάται εκ Παρθένου, Ο κρατών την οικουμένη εν τη χειρί Του (τρις)

Αυτός, του οποίου την ουσία ουδείς μπορεί να αγγίξει,

περιτυλίγεται με σπάργανα ως παιδί.

Ο Θεός που εν αρχή εποίησε τους Ουρανούς κείται σε στάβλο

Αυτός που έβρεξε μάννα στο λαό του στην έρημο

Τρέφεται με γάλα από την Μητέρα Του

Ο Νυμφίος της Εκκλησίας εκάλεσε τους Μάγους

Ο Υιός της Παρθένου δέχεται τα δώρα τους.

Προσκυνούμεν Σου την Γέννηση Χριστέ (τρις),

Δείξον ημίν και τα ένδοξά Σου Θεοφάνεια.

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ὑπὸ τῶν ὑπογείων ρευμάτων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τὰ μὲν διαπλεκόμενα θέλουν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐργασιακῶν σχέσεων, τὴν μαύρην καὶ ἀνασφάλιστον ἐργασίαν κ.λπ.. Τὰ «ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς» ἐπιδιώκουν τὴν διάσπασιν τοῦ δόγματος ὅτι «εἴμεθα ἔθνος ανάδελφον» μὲ ἰσχυρὸν πολιτισμόν, μὲ ἱστορίαν καὶ μὲ ἰσχυρὰν Ἑλληνορθόδοξον ταυτότητα. Τὰ «ρεύματα» αὐτὰ ἐπέτυχον διὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ ἀκατόρθωτον: Νὰ καταστήσουν τοὺς Ἕλληνας μειονότητα ἄνευ οὐσιαστικῶν δικαιωμάτων. Τὸ θρήσκευμα διεγράφη ἀπὸ τὰς ταυτότητας. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπώλεσε τὸν χαρακτῆρα του. Ἡ ἱστορία πλαστογραφεῖται. Τὸ σχολεῖον ἀλλάζει καὶ προσαρμόζεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πολυφυλετικῆς καὶ πολυπολιτισμικῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔγκλημα τῶν συμμοριῶν θεριεύει. Εἰς ὁλοκλήρους συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν βασιλεύει ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος.

Reading from the Synaxarion:

Malachi the Prophet

The Prophet Malachi ("messenger of God") is the last of the twelve minor Prophets, and also of all the Prophets of the Old Testament. He prophesied in the days of Nehemias, a wise man among the Jews, who also held a high and powerful position in the court of Artaxerxes the Long-armed, King of the Persians, who reigned from 465 to 424 B.C. Malachis' book of prophecy is divided into four chapters; he foretold the coming of Christ as the Sun of Righteousness (4:2)