Υπάρχουν χριστιανοί, ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα καὶ θέλουν νὰ καταφύγουν σὲ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτά. Ἀναζητοῦν τὴ λύση ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, ξεχνώντας ὅτι ὁ Χριστὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὅτι ἡ πίστη σώζει. Ἡ φράση του «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε» ἦταν ἀποκαλυπτική. Τὸ θαῦμα γινόταν, γιατὶ προϋπῆρχε ἡ πίστη καὶ ἡ καλὴ προαίρεση. Ἐναγωνίως θέλουν νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσή τους στὸ Θεὸ μέσῳ κάποιου ἄλλου. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ θυμίζει τοὺς παραβάτες τοῦ ποινικοῦ κώδικα, οἱ ὁποῖοι ἀναθέτουν σὲ κάποιον καλὸν δικηγόρο νὰ τοὺς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει. Οἱ ἴδιοι παραμένουν ἀπρόθυμοι νὰ βιώσουν τὸ πρόβλημά τους πνευματικὰ καὶ ἀναποφάσιστοι νὰ ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρό. Ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς μετανοίας του καὶ τῆς προσευχῆς του. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπὸ ἔξω καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντικαταστήσουν οὔτε τὸ Θεό, οὔτε τὸν ἴδιο.
Διαφάνεια ή ψευδαίσθηση; -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθ. Παν. Αθηνών
Η διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως, σαν στόχος της πνευματικής μας ζωής, αποκτάται, όπως γνωρίζουμε, με την εργασία της νήψεως και της εγρηγόρσεως.
Ίσως,
θα έλεγε κανείς, ότι η διαφάνεια αυτή είναι μια αδιάλειπτη νηπτική λειτουργία
και ποτέ μια ποιότητα πνευματικής ζωής σε σταθερή και αναλλοίωτη εικόνα
αυτοσυνειδησίας. Διαφάνεια και νήψη, σαν όροι πνευματικής ζωής, δεν διαφέρουν
ουσιαστικά. Κι οι δυο όροι δηλώνουν μια προσπάθεια πνευματικής διαύγειας. Ίσως
η μόνη διαφορά να βρίσκεται στο γεγονός ότι εμείς τείνουμε να εννοούμε τη
διαφάνεια σαν καρπό της νήψεως. Σ’ αυτή την περίπτωση η νήψη είναι η οδός που
μας οδηγεί στο φωτεινό χώρο της πνευματικής ζωής που λέγεται διαφάνεια της
χριστιανικής μας συνειδήσεως! Αυτό πάλι σημαίνει ότι, αν η νήψη δεν είναι
αυθεντική, δεν φθάνουμε ποτέ στην αυθεντική διαφάνεια της χριστιανικής μας
συνειδήσεως. Αν δεν γνωρίζουμε να νήφουμε αυθεντικά, η αυτοσυνειδησία μας δεν
είναι διαφανής «εν Χριστώ Ιησού», αλλά μια ψευδαίσθηση που συντηρεί απλώς ένα
χριστιανικό προσωπείο!
Την ψευδαίσθηση αυτή βιώνουμε όλοι εμείς οι χριστιανοί που… ξεχνούμε το διάβολο!
Φώτης Κόντογλου για τον Άγιο Νικολαο
Τη θυμωμένη θάλασσα δεν τη δαμάζει πια με την τρίαινα ο άγριος Ποσειδώνας, που τον έπλασε η μυθολογία, αλλά ο πιο ήμερος και ο πιο γλυκύτερος γέροντας, ο άγιος Νικόλαος, που δεν κρατά καμάκια και κοντάρια, αλλά που βλογά τα μελανιασμένα κύματα δίχως να τα φοβερίζει και κείνα ησυχάζουνε και μαλακώνουνε, σα να τους ρίχνει κάποιο λάδι ουράνιο. Η φυσιογνωμία του διατηρήθηκε από εικόνα σε εικόνα ίσαμε σήμερα στην τέχνη της εκκλησίας μας, γλυκειά, ταπεινή, πονετικιά, παραηγορητικιά, όλο πραότητα, όλο αγάπη, ειρηνική, απλή, αληθινή "εικόνα πραότητητος", όμοια με του Χριστού, που είπε "μάθετε απ' εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία". Το κεφάλι του είνε φαλακρό με άσπρα τσουλούφια, με μικρό πρόσωπο, με ήμερα μάτια και κόκκινα μάγουλα, με σεμνό μουστάκι και με κοντά στρογγυλά γένεια, "γέρων στρογγυλογένης", με χαμηλούς ώμους, με ταπεινό σχήμα, σαν να παρακαλεί εμάς εκείνος κι΄ όχι να τον πρακαλούμε εμείς.
Τη ΙΖ΄ (17η) Ιουνίου, ο Όσιος Πίωρ εν ειρήνη τελειούται.
Πίωρ ο Όσιος ήτο από την Αίγυπτον. Νέος έτι ων ηρνήθη τον κόσμον, και εξελθών εκ της οικογενείας του έκαμεν απόφασιν (από άμετρον έρωτα και αγάπην την οποίαν είχε προς τον Θεόν) να μη ίδη εις την παρούσαν ζωήν κανένα συγγενή. Aφού δε παρήλθον πεντήκοντα έτη είχεν αδελφήν γερόντισσαν, η οποία μαθούσα πως ζη ο αδελφός της αββάς Πίωρ, ηθέλησεν επιμόνως να τον ίδη. Και επειδή δεν ήτο δυνατόν να υπάγη αυτή εκεί όπου ησκήτευεν ο Όσιος, παρεκάλεσε του τόπου τον Αρχιεπίσκοπον και έγραψεν εις τους Οσίους πατέρας εις την σκήτην, να παρακινήσουν τον αββάν Πίωρ να έλθη να ίδη την αδελφήν του.
«Ναί, έχεις δίκιο» -- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
«Ναί, έχεις δίκιο»
Off The Record (εκτός κειμένου φωτογραφίας)
Αθέατος ωτακουστής, παρακείμενος τών δύο συνομιλητών, μού
μετέφερε τόν διάλογο που ακολούθησε μεταξύ τού σοφού γέροντα καί τού επισκέπτη.
Σάς τόν μεταφέρω.
- Επισκέπτης : Δηλαδή, μού λές ότι είμαι ηλίθιος ;
- Σοφός γέροντας : Άν δέν ήσουν, θά σκεφτόσουν ότι
υπάρχουν καί άλλοι θάνατοι. Εσύ αυτό δέν τό σκέφτεσαι. Μόνο ο covid σημαίνει γιά σένα θάνατος. Προτιμάς λοιπόν νά μήν
πεθάνεις από κορονοϊό, τά άλλα δέν τά υπολογίζεις
Αδιαφορείς άν πεθάνεις από Alzhaimer, κατάκοιτος σέ ένα κρεββάτι, γεμάτος κατακλίσεις,
τρώγοντας στό τέλος καί τά κόπρανά σου.
Αδιαφορείς, άν πεθάνεις μέ βαρειά καρδιακή καί
αναπνευστική ανεπάρκεια, κατάκοιτος πάλι μέ κατακλίσεις.
Αδιαφορείς, άν πεθάνεις από εγκεφαλικό, που θά σέ φέρει
κι αυτό στήν ίδια κατάσταση.
Έλα όμως πού έχεις καί τόν καρκίνο. Σέ κόβουν κάθε λίγο
γιά νά σέ απαλλάξουν από μεταστάσεις, σέ φουσκώνουν μέ χημειοθεραπείες, κάνεις
καί ακτινοβολίες. Ταλαιπωρήσε γιά χρόνια, αλλά κι αυτό δέν τό σκέφτεσαι. Μόνο ο
κορονοϊός σέ τρομάζει καί θέλεις νά φυλαχτείς από μιά αρρώστια, πού σέ
τελειώνει σύντομα.
Λίγα σού είπα. Φαίνεται όμως ότι έπιασαν τόπο, αυτά που
κάποιοι άλλοι, περισσότερο ηλίθιοι, σέ δίδαξαν. Βλέπεις, τώρα έχετε τήν αξιοπρέπεια
στό θάνατο, τήν ευθανασία ! Είναι κι αυτό, ένα από τά πολλά δικαιώματα πού σάς
έδωσαν μερικοί διάσημοι «ιδανικοί αυτόχειρες» δάσκαλοί σας. Υποτίθεται, ήταν
αυτοί πού νίκησαν τόν φόβο τού θανάτου. Δέν σκέφθηκαν τόν φόβο τού κορονοϊού,
πού σάς κάνει νά σπεύδετε νά εμβολιασθείτε. Σάς έμαθαν νά είσαστε τολμηροί στόν
θάνατο καί σάς έφεραν τώρα τόν τρόμο, επειδή πατέρα τους έχουν τόν ανθρωποκτόνο
διάβολο. Κατάλαβες;
- Επισκέπτης : Ναί έχεις δίκιο.
Τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβερκίου :
«Διανύουμε μία τρομερὴ περίοδο. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο ἐπειδὴ οἱ δυνάμεις τοῦ παγκόσμιου κακοῦ κερδίζουν ὅλο καὶ μεγαλύτερο ἔδαφος στὸν κόσμο, ἀλλά ἀκόμα περισσότερο, ἐπειδή – τρομερό να το λέει κανείς! – πολλοὶ ὑψηλόβαθμοι ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ διεξάγουν μία πραγματικὴ προδοσία τῆς ἱερῆς μας Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Μία ἐντελῶς νέα ἐποχή στὸν Χριστιανισμὸ διακηρύσσεται. Σκέφτονται νὰ δημιουργήσουν νέα ἐκκλησία στὴν ὁποία ὄχι μόνο ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι πρέπει νὰ μετέχουν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἑτερόδοξοι, καὶ ἀκόμη καὶ οἱ Μουσουλμάνοι, οἱ Ἑβραίοι καὶ οἱ εἰδωλολάτρες. Μιλᾶνε ἐπίσης καὶ γιὰ κάποιου εἴδους «διάλογο» μὲ τοὺς ἄθεους! Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἀντὶ τῆς ἀληθινῆς Πίστεως καὶ τῆς ἀληθινῆς Ἐκκλησίας, μία ψεύτικη πίστη ἤ, κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ μεγάλου μας πνευματοφόρου λύχνου, Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου, μία δαιμονικὴ πίστη καὶ μία ψεύτικη ἐκκλησία, ἑτοιμάζεται νὰ ἀνατείλει. Καὶ εἶναι σὲ αὐτὲς τὶς φοβερὲς στιγμές, ποὺ θέλουμε νὰ δοῦμε στὸ πρόσωπό σας τὸν σταθερὸ καὶ ἀκλόνητο πνευματικὸ ἡγέτη μας, ποὺ θὰ μᾶς ἐμπνέει ὅλους στὸν ἱερὸ Ἀγῶνα – τὴν ἱερὴ μάχη – γιὰ τὴν ἀληθινὴ Πίστη καὶ τὴν ἀληθινὴ Ἐκκλησία ἐναντίον αὐτῆς τῆς ψεύτικης πίστεως καὶ ψεύτικης ἐκκλησίας. Αὐτὸ εἶναι ὅ,τι θέλουμε! .. Καὶ μόνο αὐτό!»
(Ἀπὸ τὸν Χαιρετιστήριο Λόγο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβερκίου πρὸς τὸν Φιλάρετο Πρωθιεράρχη τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἐν Διασπορᾷ – 1/14-12-1967).
Tychon the Wonderworker
This Saint was born of pious Christian parents and flourished in the fifth century. Because of his piety and purity of life he was ordained deacon by the Bishop of Amathus, and later was made Bishop of Amathus by the great Epiphanius (see May 12). He worked many signs and wonders and turned many from the worship of idols unto Christ. Once he planted a vine in the ground and it wondrously sprouted and brought forth ripe grapes. After his death, on his annual feast-day on June 16, it being yet early in the season, that vine would be laden with unripe grapes, as is natural; but as the Divine Liturgy began, the grapes would begin to darken, and by the end of it, they would be fully ripened. The third of the Vespers stichera in the Menaion service to Saint Tychon alludes to this yearly miracle.
π. Γεώργιος Μεταλληνός: Η ένωση έγινε το 1965. Είμαστε Ουνίτες!
Ο νεοδιορισμένος "Μητροπολίτης" της Ιταλίας και ο Έξαρχος της Νότιας Ευρώπης του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης Πολύκαρπος, ομιλεί για τον Πάπα:
«Ήταν μια πολύ εγκάρδια συνάντηση του γιου με τον αγαπημένο του πατέρα, η συνάντηση του επισκόπου με τον επικεφαλής και τον πατριάρχη του. Ο Άγιος Πατέρας έχει μια μεγάλη καρδιά, μια ειλικρινή καρδιά, τον ευχαρίστησα για το ενθαρρυντικό μήνυμα που μου έστειλε για την ενθρόνησή μου, ζήτησα την παπική ευλογία του για τη διακονία μου, ξανά στην Ιταλία και αυτή τη φορά ως επίσκοπος … »!!!!
Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος:
Παναγιώτατε, είνε ανάγκη να αφυπνισθήτε!... Το πλήρωμα της Εκκλησίας, το ουσία και ουχί τύποις, το θρησκεύον, μόλις και μετά βίας ανέχεται Υμών έως σήμερον. Μη αυταπατάσθε, μη καταλαμβάνεσθε υπό παραισθήσεων. Ούτε το πλήρωμα ούτε οι Ποιμένες της Εκκλησίας συμφωνούσιν Υμίν. Δεν γνωρίζω τι γίνεται εις τας άλλας τοπικάς Εκκλησίας, αλλά περί της Εκκλησίας της Ελλάδος προκειμένου του λόγου, δύναμαι να είπω ότι αμφιβάλλω αν εν αυτή υπάρχουσι πλείονες των 6 - 7 Επισκόπων συνεπόμενοι Υμίν. Οι λοιποί μετά δυσφορίας βλέπουσι τας ενεργείας Υμών, αλλά δεν εκδηλούνται, τουλάχιστον δημοσία, ανεχόμενοι "άχρι καιρού"..... Αν τελικώς προχωρήσητε ακόμη, αν προβήτε εις "ενώσεις", τότε θα ίδητε ποίαν στάσιν θα τηρήση έναντι Υμών η Εκκλησία της Ελλάδος. (ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ σελ. 28).
Σ.σ. Πόσες ψυχούλες εξαπατήθηκαν από τα "ΔΥΟ ΑΚΡΑ"....
(https://www.youtube.com/watch?v=Plmr90thVaA
Ο γέρων Αγάθων στο 20 λεπτό: ο πάπας είναι διάβολος)
Διακοπή
μνημοσύνου
«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).
Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός
αποφάσεως σωτηρίας.
«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει
του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών Αντιοχείας,
Αλεξανδρείας, Σερβίας, Ρωσίας, Ιεροσολύμων, Ρουμανίας, Βουλγαρίας Γεωργίας,
Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και
λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και
διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και
θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν
και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την
μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του
Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ
Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.
Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄
Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί
χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.
«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του
ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).
------------------
Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια... Η Ορθοδοξία έμεινε να είναι μία λέξη, ένα μαύρο ράσο και μερικοί παραδοσιακοί ύμνοι που ακολουθούνται τυπικά ως ένα είδος πρωτοκόλλου. Όλα τα άλλα έχουν αλλάξει ή αλλάζουν...
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Ιουνίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΤΥΧΩΝΟΣ Επισκόπου Αμαθούντος της νήσου Κύπρου του θαυματουργού.
Τύχων ο Άγιος και θαυματουργός ήκμασεν επί των βασιλέων Αρκαδίου και Ονωρίου εν έτει υ΄ (400)· έχων δε γονείς ευσεβείς και φιλοχρίστους αφιερώθη υπ’ αυτών εις τον Θεόν και έμαθε τα ιερά γράμματα. Όθεν αφ’ ου εμελέτησεν αρκετά τας Αγίας Γραφάς, πρώτον μεν έγινεν αναγνώστης και ανεγίνωσκεν εν τη Εκκλησία τους θείους Λόγους, είτα δε δια την εις όλα επιτηδειότητά του και δια την καθαρωτάτην και ακατηγόρητον ζωήν του εχειροτονήθη Διάκονος υπό του αγιωτάτου Επισκόπου Αμαθούντος, Μνημονίου ονομαζομένου. Αφ’ ου δε εκείνος ετελεύτησεν, ανεβιβάσθη ούτος εις τον θρόνον της Επισκοπής υπό του μεγάλου και Αγίου Επιφανίου της Κύπρου. Όθεν δια του λόγου και της διδασκαλίας του επέστρεψε μεν πολλούς από της πλάνης των ειδώλων εις την προς Χριστόν πίστιν, πολλούς δε ελληνικούς ναούς κατέστρεψε και συνέτριψε τα εν αυτοίς είδωλα. Με τοιαύτα λοιπόν κατορθώματα διαπρέψας απήλθε προς Κύριον, θαύματα πολλά και ζων και μετά θάνατον εργασάμενος, εκ των οποίων εν ή δύο είναι άξιον να αναφέρωμεν ενταύθα, εις απόδειξιν της αρετής και αγιότητος τού θείου ανδρός.
Διὰ Σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν!
Θεοτόκε μου, τὸ ὑπερπόθητον ὄνομα· οὐδὲν γὰρ τῆς Σῆς βοηθείας ὀχυρώτατον τρόπαιον. Σὺ γὰρ ἀφεῖλες πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· Σὺ τὴν κτίσιν ἐνέπλησας παντοίας εὐεργεσίας. Τὰ οὐράνια εὔφρανας, τὰ ἐπίγεια ἔσωσας· τὸ πλάσμα κατήλλαξας, ἐξιλάσω τὸν Πλάστην· τοὺς Ἀγγέλους ὑπέκλινας, τοὺς ἀνθρώπους ἀνύψωσας· τὰ ἄνω τοῖς κάτω δι’ ἑαυτῆς ἐμεσίτευσας· μετεσκεύασας ἄριστα τὸ πᾶν πρὸς τὸ βέλτιον. Διὰ Σοῦ τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἀψευδῆ τὰ σύμβολα κατέχομεν· διὰ Σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν.
Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου
Ἕνας ἀδελφὸς ἐρώτησε τὸν Ἀββᾶ Ποιμένα, λέγοντας:
“ Ἔκανα μεγάλη ἁμαρτία καὶ θέλω νὰ μείνω σὲ μετάνοια ἐπὶ τρία χρόνια”.
Τοῦ λέγει ὁ Γέρων “Πολὺ εἶναι”.
Τὸτε οἱ παριστάμενοι στὸν διάλογον εἶπαν: “Μήπως σαράντα
ἡμέρες;”.
Καὶ ξανάπε ὁ Γέροντας: “Πολὺ εἶναι. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἂν μὲ
ὅλη του τὴν καρδιὰ μετανοήση κανεὶς καὶ δὲ συνεχίση νὰ ἁμαρτάνη, ἀκόμα καὶ σὲ
τρεῖς ἡμέρες τὸν δέχεται ὁ Θεός”.
Κομμουνιστικός Καπιταλισμός και Εμπόριο Εθνών -- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Το καινοφανές μείγμα της εγκαθιδρυθησομένης Νέας Τάξης Πραγμάτων, το οποίο ανυπερθέτως επελαύνει, εις την καθημαγμένη Ελλάδα των μνημονίων και της υγειονομικής δικτατορίας της πανδημίας, καθίσταται ακατάληπτο από τους εν Ελλάδι αρτηριοσκληρωτικούς κομματα-ανθρώπους.
Τούτο δεν είναι άλλο από την παρά φύση ιστορική σύμμειξη του προσφυούς «κομμουνιστικού καπιταλισμού» δια του οποίου οι λαοί αποεθνι-κοποιούνται και το Κράτος για να πειθαναγκάσει τις μάζες να νιώσουν ,αλληλέγγυοι προς τα στίφη, όχι των θεμιτών οικονομικών μεταναστών ή των προσφύγων (διακριτών εννοιών επήλυδων διεπόμενες από αυτοτελείς και ξεχωριστές νομοθεσίες και διεθνείς συμβάσεις) αλλά των υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι προσέρχονται εις την πατρίδα μας με την άμεση συνέργεια και συνεπικουρία των αγνώστων λοιπών στοιχείων μη κυβερνητικών οργανώσεων, οι οποίες καθίστανται φορείς μία βιομηχανίας ανθρωπισμού, αδήλου προελεύσεως, πτωχοποιούν παντοιοτρόπως του Έλληνες και υποστηρίζουν την ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου των αλλοδαπών, ούτως ώστε κατά αυτόν τον τρόπο να επέλθει ταξική εξίσωση όλων των Ελλάδι κατοίκων, άνευ οιουδήποτε άλλου κριτηρίου περί του εθνικού αυτοπροσδιορισμού τους.
Η προσφορά της Πεντηκοστής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Ο λόγος δώρο αποκλειστικό του Θεού στον άνθρωπο, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας.
Αιώνες πολλούς αργότερα, όταν η εξαχρείωση και εξαθλίωση έχουν φθάσει σε οριακά επίπεδα, έρχεται ο Μονογενής Υιός και Λόγος – σημειώστε το όνομα – του Θεού, για να ενώσει τα διεστώτα, να αποκαταστήσει την σαλευμένη ειρήνη και να ανασυγκροτήσει την διαλυμένη κοινωνία. Με τον ζωογόνο λόγο του ανασταίνει την συνείδηση του πεσμένου ανθρώπου. Με το θάνατο και την ανάστασή του αφθαρτίζει την φύση του, την καθιστά καινή κτίση μέσα στην Εκκλησία του, όπου ο ίδιος προσφέρεται ακατάπαυστα ως άσαρκος λόγος (αγία Γραφή) και ως ένσαρκος λόγος (μυστήριο Θείας κοινωνίας).
Amos the Prophet
The Prophet Amos was from the city of Thekoue of the land of Zabulon. He was an unlearned man, a shepherd of goats and sheep, as he testifies concerning himself (Amos 7:14-15). He began to prophesy two years before the earthquake, which some say took place in the twenty-fifth year of the reign of Ozias, King of Judah, about the year 785 B.C. (Amos 1:1). Later, however, Amasias, the false priest of Bethel, brought about his death. His book of prophecy, divided into nine chapters, is ranked third among the minor Prophets. This Amos is different from the Prophet Esaias' father, who also was called Amos. His name means "bearer of burdens.
Ἀπόλυτος ἐμπιστοσύνη - ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Πόσα βάρη κουβαλᾶνε οἱ ἄνθρωποι στοὺς ὤμους τους καὶ στὶς καρδιές τους! Πόσα προβλήματα τῆς καθημερινῆς ζωῆς! Πόσα συναισθήματα ὑπαρξιακῆς ἀγωνίας! Πόσες ἀνησυχίες ποὺ ἐπιτείνουν τὴν ἀσφυξία τοῦ ἄγχους! Πόσα βασανιστικὰ ἐρωτήματα ποὺ κρατᾶνε μετέωρη τὴν ψυχή! Πόσες καταιγίδες ξεσπᾶνε σὲ κάθε βῆμα τῆς ἀνθώπινης πορείας! Καὶ πόσα τὰ δάκρυα τοῦ πόνου!... Προβλήματα ποὺ καῖνε. Προβλήματα - μαχαίρια. Προβλήματα συγκλονιστικά. Προβλήματα, ποὺ κάποτε μοιάζουν μὲ στιγμὲς μαρτυρίου. Προβλήματα βασανιστικά. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει περισσότερο, δὲν εἶναι τὸ πλῆθος καὶ ἡ σφοδρότητα τῶν προβλημάτων ἀλλ᾽ ἡ διέξοδος καὶ ἡ ὑπέρβαση τῶν προβλημάτων. Ἡ ἐπάνοδος καὶ ἡ ἐπανάκτηση τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης. Δὲν ὑπάρχουν, βέβαια, μαγικὲς λύσεις. Ὁ διάβολος μᾶλλον δημιουργεῖ καὶ περιπλέκει τὰ πράγματα. Μονάχα ὁ Θεὸς ὁ παντοδύναμος κυβερνᾶ καὶ προνοεῖ γιὰ τὸ σύμπαν καὶ μάλιστα γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἐκεῖνος καὶ τὸν βεβαιώνει ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὸν ἐγκαταλείψει ποτέ:
Τη ΙΕ΄ (15η) Ιουνίου, ο Όσιος Ιερώνυμος εν ειρήνη τελειούται.
Ιερώνυμος ο Όσιος πατήρ ημών ήτο σύγχρονος του εν Αγίοις πατρός ημών Γρηγορίου του Θεολόγου, του οποίου και μαθητής εχρημάτισεν εν έτει τν΄ (350). Κατήγετο δε εκ της Δαλματίας, και ήτο κάτοχος κατά μεν τον ιερόν Αυγουστίνον τριών γλωσσών, ήτοι της Ελληνικής, της Λατινικής και της Εβραϊκής, κατά δε τον Δοσίθεον Ιεροσολύμων πέντε· διότι εκτός των ρηθεισών τριών διαλέκτων εγνώριζεν έτι και την των Περσών και την των Χαλδαίων· όθεν και πεντάγλωσσος επωνομάσθη. Εις Βηθλεέμ δε απελθών, αφού πρότερον περιήλθε πολλάς πόλεις της Ανατολής και της Αιγύπτου, έτι δε και τα ονομαστά ησυχαστήρια των εκείσε ασκουμένων Μοναστών και πολλά εκείθεν διδαχθείς και ωφεληθείς, ίδρυσεν ίδιον ασκητικόν ησυχαστήριον και Μονήν ανδρών, της οποίας αυτός ήτο καθηγητής και ηγούμενος. Ήσκησε δε κατ’ αρχάς μεν εις τινα έρημον της κατά την Συρίαν Χαλκίδος· όθεν επιστρέψας εις Ρώμην εχρημάτισε γραμματεύς του Πάπα Δαμάσου.
Orthodoxy as therapy - by Protopresbyter George Metallinos, Dean of the Athens University School of Theology
If we wished to conventionally define Christianity, as Orthodoxy, we would say it is the experiencing of the presence of the Uncreated (=of God) throughout history, and the potential of creation (=mankind) becoming God “by Grace”.
Given the perpetual presence of God in Christ, in historical reality, Christianity offers mankind the possibility of theosis, just as Medical Science offers mankind the possibility of preserving or restoring his health through a specific therapeutic procedure and a specific way of life.
The writer is in a position to appreciate the coincidence between the medical and ecclesiastic poemantic sciences, because, as a diabetic and a Christian, he is aware that in both cases, he has to faithfully abide by the rules that have been set out, in order to attain both these two goals.
Ap Ap : Τὸ νέο μου βιντεάκι.
π. Θεόδωρος Ζήσης: Αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως
H πανηγυρική διακήρυξις ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά κακοδοξία και αίρεσις αποτελεί παγία θέσι της Αδιαιρέτου Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας και μάλιστα αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως, ως οι Οσίαθλοι Πατέρες οι επί Βέκκου εν Αγίω Όρει μαρτυρήσαντες, οι εν τη Μονή Καντάρας εν Κύπρω αναιρεθέντες, οι 800.000 των Αγίων ενδόξων Νεομαρτύρων οι υπό του ψευδοαγίου του Βατικανού Καρδιναλίου Στέπινατς και των φασιστών Ουστάσι δια πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντες, οι άγιοι ένδοξοι ιερομάρτυρες Μάξιμος ο Καρπαθορώσσος ο υπό των Ουνιτών δια τυφεκισμού τελειωθείς και Αθανάσιος ο Λιθουανός ο υπό των Ουνιτών δια πελέκεως αποκεφαλισθείς και εις βόρθον ριφθείς και μετά δέκα επτά έτη ανασυρθείς έχων αδιαλώβητο, ευωδιάζον και θαυματουργούν το σκήνωμά του.
Γιατί οι Γερμανοί εξακολουθούν να παίζουν τα βρώμικα τουρκικά παιχνίδια; -- του Στέλιου Παπαθεμελή*
Ο βρώμικος εξ ανατολών γείτων εξακολουθεί να ξερνά ακατανόμαστες ύβρεις εναντίον της πατρίδας μας. Προανήγγειλε ήδη νέα έξοδο του περιβόητου «Γιαβούζ» και ανακοίνωσε ότι αγόρασε τρία βοηθητικά πλοία για έρευνες υδρογονανθράκων. Τα πλοία πήραν ονόματα που παραπέμπουν στη λεγόμενη “υπόθεση της μπανιέρας” τού 1963, όταν τα τρία παιδιά μιας οικογένειας Τουρκοκυπρίων βρέθηκαν δολοφονημένα στο συγκεκριμένο σημείο της οικίας τους. Η ενέργεια αποδόθηκε τότε σε ακραίους Ελληνοκυπρίους, αλλά αποδείχτηκε ότι ήταν προβοκάτσια και δολοφόνος ήταν ο πατέρας των τριών παιδιών, ο οποίος ήταν ψυχοπαθής και ταγματάρχης του τουρκικού στρατού.
Οι τούρκοι ουδέποτε
ζήτησαν συγνώμη για την αθλιότητά τους. Ζωή να ΄χουν!
Η Nordic Monitor απεκάλυψε όλες τις
μαφιόζικες απειλές που κατά καιρούς ξερνά το βρωμόστομα του γείτονα. Το
απάνθρωπο αυτό υποκείμενο λειτουργεί με όρους μαφίας.