Διώξεις σε 12 μέλη τριών ΜΚΟ στη Μυτιλήνη

Έλεγχοι σε 9 ΜΚΟ και 13 δομές – Αναμένονται διώξεις μετά από έρευνα της ΕΛΑΣ και της ΕΥΠ για υποβοήθηση δουλεμπόρων

Γράφει ο Βασίλης Λαμπρόπουλος *

Μη νόμιμες δαπάνες, προβλήματα οικονομικής διαχείρισης, ζητήματα με έλλειμμα ποιότητας στις υπηρεσίες που παρέχονται στους ανηλίκους καθώς και θέματα νομιμότητας για χρήση χώρων και τήρηση κανόνων δημόσιας υγιεινής όσον αφορά και τον Covid-19  διαπιστώθηκαν από τους ελέγχους σε εννιά ΜΚΟ και 13 διαφορετικές δομές  που  έχει πραγματοποιήσει από τον Μάιο έως τον Ιούνιο, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας υπό τις εντολές του επικεφαλής της, Άγγελου Μπίνη.

«Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ὁ ὁραματισμὸς του γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος» -- Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός,

«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τις γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση.

Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία»--«Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη»--γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.

Συγκρίσεις ἐποχῶν:

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ -- π ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

 

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: Νά ἀποφεύγουμε τούς Λατίνους ὡς αἱρετικούς καί χριστοκάπηλους:

«Τήν αἰτίαν τοῦ σχίσματος αὐτοί (οἱ Λατῖνοι) τήν ἔδωσαν, βάζοντας τήν προσθήκη (Φιλιόκβε) ὁλοφάνερα, ἐνῶ πρίν τήν ἔλεγαν ἐν κρυπτῷ μέσα ἀπό τά δόντια τους. Ἐμεῖς λοιπόν ἤλθαμε σέ σχίσμα μέ αὐτούς πρωτύτερα, ἤ πιό σωστά αὐτούς τούς σχίσαμε καί τούς ἀποκόψαμε ἀπό τό κοινό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί; Πές μου ποιό ἀπό τά δύο ἰσχύει, ὅτι εἶχαν ὀρθή διδασκαλία, ἤ ὅτι ὀρθῶς ἔκαναν τήν προσθήκη; Καί ποιός θά μποροῦσε νά πεῖ αὐτό, ἐάν δέν εἶναι σφόδρα σαλεμένος στό μυαλό; ἀλλά θεωροῦμε ὅτι αὐτοί ἔχουν ἄτοπα καί δυσσεβῆ φρονήματα καί ἔκαναν αὐτήν τήν παράλογη προσθήκη. Ἑπομένως ὡς αἱρετικούς τούς ἀποστραφήκαμε καί γι᾽ αὐτό χωρισθήκαμε ἀπό αὐτούς».

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ

 

Τη ΚΔ΄ (24η) Σεπτεμβρίου, μνήμη της Αγίας Πρωτομάρτυρος και Ισαποστόλου ΘΕΚΛΗΣ.

Θέκλα η ένδοξος Πρωτομάρτυς και Ισαπόστολος του Χριστού, η πιστή του θείου Παύλου μαθήτρια, ήτο από το Ικόνιον της Μικράς Ασίας, θυγάτηρ ούσα ευγενούς τινος και επιφανούς Ελληνίδος γυναικός ονόματι Θεοκλείας, είχε δε και αρραβωνισθή με άνδρα τινά ονόματι Θάμυριν. Κατ’ εκείνον τον καιρόν παρεγένετο από την Αντιόχειαν εις το Ικόνιον ο μέγας κήρυξ και ευαγγελιστής της αληθείας Παύλος, η πολύφθογγος σάλπιγξ του Χριστού, δια να κηρύξη τον σωτήριον λόγον, έχων εις την συνοδείαν του δύο άνδρας, Δημάν τε και Ερμογένην, οίτινες ήσαν πονηροί και υποκριταί, δεικνύοντες ότι τον ηυλαβούντο εις το φαινόμενον, ενώ η γνώμη των ήτο όλως διεστραμμένη.

Ο Άγιος Θεόδωρος : ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης (Πατρολογία 99, ΙΙ76)  λέγει: «Το κοινωνείν μετά των αιρετικών δεν είναι αρετή, αλλά βαρειά αμαρτία, ίση προς μοιχείαν. Γι᾽ αυτό και αν όλα τα χρήματα του κόσμου προσφέρει εκείνος, που επικοινωνεί με την αίρεσιν, ούτε τότε γίνεται φίλος του Θεού, αλλά εχθρός του. Γι᾽ αυτό πρέπει να επιμένουμε σε ακοινωνησία προς τους αιρετικούς μέχρι θανάτου, καν εξορία πρόκειται, καν ξίφος στιλβούται, καν πυρ ανάπτεται».

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο κορυφαίος θεολόγος της Εκκλησίας, λέγει καθαρά για τους αιρετικούς: «Μη λαμβάνεται αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αυτώ μη λέγετε» (Β/ Ἰω. 10).

Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

Όλαι αι κακοδοξίαι από το Πρωτείον του Πάπα προήλθον. Πρωτείον σημαίνει νόσον πνευματικήν, υποχώρησιν εις το πνεύμα του εωσφόρου. Επομένως η άρσις του Πρωτείου, θα οδηγήση ασφαλώς εις ταπεινώφρονα υποταγήν του παπισμού εις την διαφυλαττομένην διδασκαλίαν της Εκκλησίας. Και ούτως αφ’ εαυτής θα απελευθερωθή η Ρωμαϊκή Καθέδρα από το αλάθητον, το Filioque, το ράντισμα, το Καθαρτήριον, τον ουμανισμόν, τον ορθολογισμόν, δι’ ων κατέστη αιρετική, και θα επανέλθη εις την οικογένειαν των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, «ιματισμένη και σωφρονούσα» πλέον. Και ο Χριστός θα καταλάβη την θέσιν Του, αφ’ ης τον εξετόπισεν ο πάπας. Και εντεύθεν θα έχωμεν την ποθουμένην ένωσιν. Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΕΣΤΗ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ! -- Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Ότι ανέστη η Θεοτόκος μαρτυρούν πολλοί άγιοι και Θεολόγοι. Ο μεν γαρ θεσπέσιος Ανδρέας ο Κρήτης εν ενί των εις την Κοίμησιν τριών εγκωμίων αυτού, ούτω γράφει: «Πως ουκ αψευδής η μετάθεσις; Επεί και τάλλα συνέδραμε, ψυχής διάστασις από σώματος, συνθέτου λύσις, μερών διάζευξις, ανάλυσις, επίζευξις (ήτοι ένωσις ψυχής μετά σώματος), σύμπηξις (ήτοι ανάστασις), και προς το αφανές, υποχώρησις». Ο Δαμασκηνός Ιωάννης εν ενί των εις την Κοίμησιν λόγων αυτού, ου η αρχή «Έθος εστί τοις ερωτικώς προς τι διακειμένοις» ούτω φάσκει: «Έδει καθάπερ χρυσόν αποβαλούσαν το γεώδες και αλαμπές της θνητότητος πάχος, ως εν χωνεύσει τω θανάτω την σάρκα (της Θεοτόκου) άφθαρτον και καθαράν τω φέγγει της αφθαρσίας εκλάμπουσαν, εξαναστήναι του μνήματαος. Σήμερον αρχήν λαμβάνει (η Θεοτόκος) δευτέρας υπάρξεως (ήτις εστίν η ανάστασις) υπό του δόντος αυτή την αρχήν της προτέρας υπάρξεως». Και πάλιν εν τω τέλει: «Εισέλθωμεν εις τον τάφον (της Θεοτόκου) και γνώμεν του μυστηρίου το ξένον, ως ήρται (το σώμα δηλ.). ως μετεώρισται, ως προς Ουρανόν ανείληπται, ως τω Υιώ πασών υπερτέρα των Αγγελικών παρίσταται τάξεων· ουδέν γαρ μέσον Μητρός και Υιού». Και αύθις· «Ώσπερ το εξ αυτής ενυποστάν τω Θεώ Λόγω σώμα το άγιον το ακήρατον τη Τρίτη ημέρα του μνήματος εξανίστατο· ούτω και ταύτην έδει εξαρπασθήναι του τάφου, και προς τον Υιόν την Μητέρα προσορμισθήναι». Καθαρώτατα δε και σαφέστατα τούτο παρίστησιν ο της Θεσσαλονίκης φωστήρ θείος Γρηγόριος ο Παλαμάς εν τω εις την Κοίμησιν λόγω αυτού, ούτω πανηγυρίζων: «Μόνη αύτη νυν μετά του Θεοδοξάστου σώματος συν τω Υιώ τον ουρανόν έχει χώρον… Ει γαρ ψυχή Θεού χάριν ένοικον σχούσα, προς Ουρανόν ανέρχεται των ενταύθα λυθείσα… πως αν το μη μόνον εν εαυτώ λαβόν αυτόν τον προαιώνιον και Μονογενή του Θεού Υιόν, την αένναον πηγήν της χάριτος, αλλά και γεννητικόν αναφανέν αυτού σώμα, ουκ από γης προς Ουρανόν ανελήφθη; Δια τούτο το γεννήσαν εικότως σώμα, συνδοξάζεται τω γεννήματι δόξη Θεοπρεπεί, και συνανίσταται κατά το προφητικόν άσμα, τω πρότερον αναστάντι τριημέρω Χριστώ η Κιβωτός του αγιάσματος αυτού». Διατί δε ου δημοσιεύεται επ’ Εκκλησίας η της Θεοτόκου ανάστασις και ανάληψις, αλλά μετάστασις μόνον αυτής λέγεται; Διότι η της Θεοτόκου ανάστασις και ανάληψις δόγμα εστί μυστικόν εν μόνοις τοις λόγοις των Πατέρων σημειούμενον, και ουχί κήρυγμα όθεν και σιωπάται. Επειδή κατά τον μέγαν Βασίλειον «Τα μεν δόγματα σιωπάται, τα δε κηρύγματα δημοσιεύεται». Και (εκ δευτέρου) ότι η μετάστασις είναι καθολικωτέρα  της αναστάσεως και αναλήψεως· καθότι παν το αναστηθέν, ή αναληφθέν, μεθίσταται κατά τόπον· όθεν η μετάστασις λεγομένη επί της Θεοτόκου, και την ανάστασιν αυτής συμπεριλαμβάνει, και την ανάληψιν. Εκ των ειρημένων λοιπόν δήλον ότι οι φρονούντες ότι η Θεοτόκος ουκ ανέστη: ήτοι δεν ηνώθη η αγιωτάτη αυτής ψυχή μετά του αχράντου αυτής σώματος, ουδέ το σώμα αυτής είναι ζωντανόν εν ουρανοίς, αλλά νεκρόν, ως χωρισμένον της ζωοποιούσης αυτό ψυχής, ουκ ορθώς φρονούσιν, ουδέ πρέποντα τη Μητρί του Θεού λέγουσι· καθότι το εκ νεκρών αυτήν αναστήναι και αναληφθήναι και ζώσαν ήδη είναι εν ουρανοίς, ασυγκρίτως Θεομητροπρεπέστερον επί του νεκράν αυτήν είναι.

------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εὐχαριστῶ θερμότατα δι' αὐτήν τήν ἀνάρτησιν. Ἐπειδή ἡ Ἀνάστασις καί ἡ Ἀνάληψις τῆς Θεοτόκου ὄντως σιωπῶνται εἰς τήν Ἐκκλησίαν, π.χ. δέν ἑορτάζονται τά γεγονότα αὐτά, οὔτε πολύς λόγος γίνεται δι' αὐτά, εἶχα θολήν μόνον ἰδέαν περί αὐτῶν. Ἡ παροῦσα ἀνάρτησις τά ξεκαθαρίζει καί αὐτό βοηθεῖ εἰς τήν καλυτέραν κατανόησιν τοῦ θαυμασίου Προσώπου τῆς Παναγίας.

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: Ὅσο ἀπομακρυνόμαστε ἀπό τούς αἱρετικούς, τόσο πλησιάζουμε τόν Θεό

«Εἶμαι πεπεισμένος ἀκριβῶς, ὅτι ὅσον ἀπομακρύνομαι ἀπό αὐτόν καί τούς ὁμοίους του (ἐνν. τούς λατινόφρονες), προσεγγίζω στόν Θεό καί σέ ὅλους τούς πιστούς καί ἁγίους πατέρες, καί ὅπως ἀκριβῶς χωρίζομαι ἀπό αὐτούς, ἔτσι ἑνώνομαι μέ τήν ἀλήθεια καί τούς ἁγίους πατέρες, τούς Θεολόγους τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε ὅπως ἀκριβῶς, ἄν πείθομαι σέ αὐτούς πού συνέθεσαν αὐτά, τόσο ἀπομακρύνομαι ἀπό τήν ἀλήθεια καί ἀπό τούς μακαρίους διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας.

Αν προκαλούνται οι μουσουλμάνοι των συνόρων να μην κοιτούν προς την Ελλάδα και τον Σταυρό!

Πριν από λίγες ημέρες, ένας μεγάλος φωτεινός Σταυρός τοποθετήθηκε στον περιβάλλοντα χώρο της Ιεράς Μονής Αγίας Σκέπης – Αγίας Παρασκευής Νέας Βύσσας κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα και είναι ορατός στην Τουρκία.

Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, ο Σταυρός έχει  στόχο να προκαλέσει το θρησκευτικό συναίσθημα των μουσουλμάνων που ζουν κοντά στα σύνορα. 

Ο ίδιος μάλιστα ο Τούρκος πρόεδρος κ. Ερντογάν φανερά ενοχλημένος θα θέσει το ζήτημα στην Γερμανίδα Καγκελλάριο κ.Μέρκελ ενόψει και της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου. 

Κανείς Ευρωπαίος δεν ενδιαφέρθηκε αν προκλήθηκαν οι Χριστιανοί όλου του κόσμου με την απόφαση του Τούρκου προέδρου να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί.

ΑΘΕΪΑ, Η ΣΙΩΠΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σʼ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν, πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς. Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές.

Η ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ - Αλεξ Παπαδιαμάντη

Ἂς εἰσδύῃ μία μόνη ἀκτὶς ἡλίου, ἅμα τῇ ἀνατολῇ, διὰ τοῦ θαμβοῦ φεγγίτου, εἰς τὸν πενιχρὸν θάλαμον, μὲ τοὺς τέσσαρας τοίχους ἀσβεστωμένους λευκούς, μὲ μίαν ψάθαν, καὶ ἐπ᾽ αὐτῆς μικρὸν ἀμαυρὸν κιλιμάκι στρωμένα ἐπὶ τοῦ πατώματος, μὲ δύο προσκεφαλάδες ἀκουμβημένας σύρριζα εἰς τοὺς τοίχους, ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῆς γωνίας τοῦ πυρός, ὅπου τέσσαρες ξηροὶ δαυλοὶ καὶ δύο μεγάλα ξύλα ὀρθὰ καίουσι καὶ βρέμουσιν ἐπὶ τῆς ἑστίας. Τοιοῦτος νὰ εἶναι ὁ χειμερινὸς θάλαμος, ἔχων τὰ νῶτα ἐστραμμένα πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς δυσμάς, συνεχόμενος μὲ ἄλλον βορεινὸν θαλαμίσκον, ὅστις νὰ εἶναι συγχρόνως δῶμα καὶ ἡλιακωτὸν καὶ ὑπερῷον. Κατεσκευασμένος μὲ πλίνθους, μὲ ξυλοτοίχους, στεγασμένος μὲ ξύλα καὶ μὲ κεράμους, ἀφάτνωτος, ἀνώροφος, εὐήλιος, ἀθέρμαστος, εὐήνεμος, σχεδὸν ὑπαίθριος, μὲ τὸ μόνον ὑψηλὸν καὶ πλατὺ παράθυρον τὸ ἀπᾷδον εἰς ὅλον τὸν ρυθμὸν τοῦ κτιρίου, καί, χάριν πολυτελείας, μὲ πηχυαίαν ὕαλον, διὰ ν᾽ ἀπολαύῃ τις ὄρθιος, εἰς τὰ βασίλεια τοῦ Βορρᾶ, τὴν μεγάλην θέαν καὶ τὴν μεγάλην πάλην. Τοιαύτη θὰ ἦτο, χωρὶς νὰ παραβῶ τὴν δεκάτην Ἐντολήν, ἡ μόνη φιλοκτημοσύνη μου καὶ ἡ μόνη μου πλεονεξία.

Απολυτίκιο Συλλήψεως Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού

 

Τη ΚΓ΄ (23η) Σεπτεμβρίου, η Σύλληψις του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Ο Κύριος ημών και Θεός, ο του Πατρός Μονογενής Υιός και Λόγος, όταν έμελλε να καταβή από τους ουρανούς και να συλληφθή ασπόρως και παραδόξως εις την παρθενικήν κοιλίαν της Παναμώμου Αυτού Μητρός, ηθέλησε να προβεβαιώση την εν τη Παρθένω ιδικήν του άσπορον σύλληψιν με άλλο θαύμα παράδοξον. Τούτου ένεκα εξ μήνας προς της ιδικής του συλλήψεως απέστειλε τον Αρχάγγελον Γαβριήλ εις τον Προφήτην και Αρχιερέα Ζαχαρίαν, όστις ευρίσκετο τότε εις τον Ναόν και εθυμία και προσηύχετο υπέρ του λαού, και διεμήνυσεν εις αυτόν την παράδοξον σύλληψιν του ιδικού του Προδρόμου, η οποία έμελλε να γίνη εν τη κοιλία της στείρας και γηραιάς γυναικός του, της Ελισάβετ, και την οποίαν σύλληψιν εορτάζομεν  σήμερον. Ο δε Ζαχαρίας, επειδή δεν επίστευσεν εις την παρ’ ελπίδα ταύτην αγγελίαν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, δια τούτο κατεδικάσθη εις αφωνίαν και σιωπήν, έως ου ίδη δια των έργων γενόμενον το αρχαγγελικόν μήνυμα.

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Μπορώ να σας ρωτήσω γιατί ο π. Τρικαμηνάς είναι τόσο κάθετος στις απόψεις του με όσους, για λόγους που έχουν τονιστεί ξανά και ξανά, ακολουθούν το παλαιό; Γιατί δεν καταλαβαίνει ότι κάποιοι από τους λόγους του τορπιλίζουν την όποια προσπάθεια συνεννόησης ειδικά τώρα που υπάρχει κόσμος που αποτειχίστηκε από τις συνόδους του παλαιού; Γιατί δεν ανασκευάζει την γενικόλογη θέση του ότι δεν παίζει ρόλο το ημερολόγιο;

ΓΙΑΤΙ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ.... π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15883&mobile=on

Το μεγαλείον της Κυριακής ημέρας -- Του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

Επήγεν ο Κύριος εις την κόλασιν και έβγαλε τον Αδάμ, την Εύαν και το γένος του. Ανέστη την τρίτην ημέραν. Εφάνη δώδεκα φοράς εις τους Αποστόλους του. Έγινε χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην και εις όλον τον κόσμον· φαρμάκι και σπαθί δίστομον εις την καρδίαν των Εβραίων και μάλιστα του διαβόλου. Δια τούτο και οι Εβραίοι δεν κατακαίονται άλλην ημέραν τόσον, ωσάν την Κυριακήν, οπού ακούουν τον παπά μας να λέγη: «Ο αναστάς εκ νεκρών Χριστός ο αληθινός Θεός ημών». Διότι εκείνο οπού εσπούδαζον οι Εβραίοι να κάμουν δια να εξαλείψουν το όνομα του Χριστού μας, εγύρισεν εναντίον της κεφαλής των.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Λυπούμαστε γιὰ ὅσους ἀποδέχονται καὶ πολὺ περισσότερο γιὰ ὅσους ἐγκωμιάζουν τὴν «Σύνοδο» τῆς Κρήτης.

Μᾶς ἀφήνει καθόλου περιθώρια ἡ συνοδικὴ καὶ πατερικὴ Παράδοση νὰ ὀνομάζουμε τὶς αἱρέσεις  ἐκκλησίες καὶ νὰ συναποτελοῦμε μαζί τους τό «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν»;  Θὰ εἴμαστε μὲ τοὺς λατινόφρονες πατριάρχες Ἰωάννη Βέκκο (1275-1282), Ἰωάννη Καλέκα (1334-1347) καὶ τὸν ἀποστάτη καρδινάλιο Βησσαρίωνα ἢ μὲ τοὺς ὀρθοδόξους  πατριάρχες Μ. Φώτιο (858-867, 877-886), Μιχαὴλ Κηρουλάριο (1043-1058), Γερμανὸ Β´ (1222-1240), Ἀρσένιο (1255-1259, 1261-1265), Ἰωσὴφ Α´ (1267-1275, 1282-1283), Γρηγόριο Β´ Κύπριο (1283-1289), Ἀθανάσιο Α´ (1289-1293, 1303-1310), Γεννάδιο Σχολάριο (1354-;), οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ὁποίους τιμῶνται ὡς Ἅγιοι; Μὲ τοὺς  Ἁγίους Γρηγόριο Παλαμᾶ, Μᾶρκο Εὐγενικό, Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, Νικόδημο  Ἁγιορείτη, Ἀθανάσιο Πάριο καὶ τοὺς ὁσιομάρτυρες τῆς Καντάρας καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους; Ἡ ἀπάντηση εἶναι εὔκολη καὶ προφανής. Λυπούμαστε γιὰ ὅσους ἀποδέχονται καὶ πολὺ περισσότερο γιὰ ὅσους ἐγκωμιάζουν τὴν «Σύνοδο» τῆς Κρήτης.

Μήπως; -- Τοῦ ἰατροῦ κ. Θρασυβούλου Κετσέα

«Οὕτω καὶ ἡμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς ἐστιν ἐπὶ θύραις» (Ματθ. κδ´33). Πολλὰ βλέπουμε στὶς ἡμέρες μας. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Γῆς αὐξάνεται γρήγορα στὰ ὑπανάπτυκτα κράτη χωρὶς νὰ προχωρεῖ καὶ ὁ πολιτισμός. Ὁ πολιτισμός! Τὸ καύχημα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Αὐτὸ ποὺ ξεχωρίζει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ θηρία. Ἕνας ἄγριος φανατισμὸς ξεκινάει ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, καὶ ὁρμᾶ νὰ καταλάβει ὅλη τὴ Γῆ. Οἱ φανατικοὶ ἰσλαμιστὲς σφάζουν ἀθώους μπροστὰ στὶς κάμερες καὶ τρῶνε τὴν καρδιά τους. Ἐννοεῖται ὅτι ἀναρίθμητοι εἶναι οἱ ἄλλοι, χριστιανοὶ καὶ ὄχι μόνο ποὺ σφάζονται χωρὶς τὶς κάμερες. Τὸ Ἰσλάμ ἔχει εἰσχωρήσει σ᾽ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὶς ἀνθρωπιστικὲς ἀρχές, ποὺ ἔχει ἐμπνεύσει στὴν Εὐρώπη ὁ Χριστιανισμός, χωρὶς τὸ Ἰσλάμ νὰ συμμερίζεται αὐτὲς τὶς ἀρχές οὔτε νὰ προτίθεται νὰ τὶς ἐφαρμόσει· ἄν ἐπικρατήσει, θὰ ἐφαρμόσει τὴν Σαρία.

Κατά τη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1724:

«Εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλοντας ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα (Mansi, 37, 209)! 

Η Ειρκτή των Μαζών -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η εξηληθίωση των μαζών, δια ορισμένων ρυπογόνων τηλεοπτικών παιγνίων, τα οποία ευτελίζουν την ανθρώπινη αξία και εκμαυλίζουν συνειδησιακά την κοινωνία, μα ιδίως την νεολαία, κατά τρόπο αισχρό, χυδαίο και ανείπωτο, παραβιάζοντας κατάφωρα το άρθρο 15 παράγραφο 2, του Συντάγματος, αποτελεί αδιάσειστο στοιχείο, της δόλιας προαίρεσης του Κράτους, εξαιτίας και συνεπεία της μη άμεσης εμπλοκής των θεσμικά αρμοδίων οργάνων, προς τούτο, ακριβώς δια τον λόγο ότι υφίσταται μία επιμελώς συντεταγμένη μέθοδο, κατάλυσης κάθε ψήγματος παιδαγωγικών προγραμμάτων εις την τηλεόραση.