Διαθρησκειακὴ προσευχὴ εἰς Ἀργεντινήν

Διασύρεται τὸ ὄνομα τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰ ἔθνη μὲ τὰς συμπροσευχάς μὲ τὰς δαιμονικάς θρησκείας καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνος ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἀνακοινωθὲν τῆς Ἱ. Μ. Μπουένος Ἄιρες τῆς 25ης Μαΐου 2020:

«Σήμερα 25η Μαΐου, ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς τῆς Ἀργεντινῆς, ὁ Μητροπολίτης Μπουένος Ἄιρες κ. Ἰωσὴφ ἔλαβε μέρος στὸ παραδοσιακὸ Te Deum –δοξολογία- στὸ Ρωμαιοκαθολικὸ Καθεδρικὸ Ναὸ τῆς Πρωτεύουσας, ἰδιαίτερα προσκεκλημένος ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Λατρείας τῆς χώρας, γιὰ νὰ ἐκπροσωπήσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κατὰ τὴν εὐκαιρία.

«Δος αίμα και λάβε πνεύμα» - του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Θεολογικής Παν. Αθηνών

Οι υπηρεσίες της σύγχρονης ψυχολογίας στην βελτίωση των όρων της ζωής του ανθρώπου είναι ασφαλώς όχι απλώς αξιόλογες αλλά και επαινετές. Η ευρεία διάδοση των ψυχολογικών γνώσεων συνετέλεσε και συντελεί στην κατανόηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο σε όλες τις εκδηλώσεις του και τις μορφές ή τους τομείς της ζωής του. Η συνεχώς σωρευμένη ψυχολογική εμπειρία, από τη μεθοδική έρευνα ή το αυθόρμητο και τυχαίο ψυχολογικό γεγονός, τίθεται συνεχώς στην υπηρεσία της βελτιώσεως και εξομαλύνσεως της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η πορεία της ζωής του ανθρώπου διαποτίζεται συνεχώς από το πνεύμα της ψυχολογίας «για ένα καλύτερο σήμερα»! Ό,τι είναι ψυχολογικό, είναι χρήσιμο σαν δείκτης ζωής, Ενώ κάθε «αψυχολόγητο» θεωρείται σαν κάτι σχεδόν … απάνθρωπο!

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Ότι δε ο Άγγελος ησύχως είπε προς την Παρθένον το, Χαίρε, και όχι μετά βοής, ίνα μη ταράξη Αυτήν, βεβαιοί ο θείος Ανδρέας ο Κρήτης, πανηγυρίζων εις την Αυτήν και λέγων: 

«Ταύτα διστάσας καθ΄ εαυτόν ο Γαβριήλ, επέστη τη παστάδι, και προφθάσας τον θάλαμον, καθ΄ ον η Παρθένος ωκίζετο, ησυχή τη θύρα προσήγγισε· και γενόμενος ένδον, πραεία τη φωνή τη Παρθένω προσείπε: «Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου». Ίσως δε με το «Βοώ» σημαίνει ο Μελωδός όχι την αισθητήν βοήν του σώματος, αλλά την νοητήν της ψυχής. Όθεν κλίνον τα θεία σου ώτα, Παρθένε, και πρόσεχε εις τα λόγια μου. Κλίνον δε είπε τα ώτα Σου εις εμέ, δια να δείξη της Παρθένου το μεγαλείον και το ανώτερον Αυτής αξίωμα από το ιδικόν του· καθώς γαρ οι δούλοι, μη τολμώντες να πλησιάσουν εις τους αυθέντας των και να λαλήσουν προς αυτούς, παρακαλούσιν εκείνους να κλίνωσι τα ώτα των προς τους δούλους· ούτω και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, βλέπων υψηλοτέραν από τον εαυτόν του την Παρθένον, παρακαλεί Αυτήν να κλίνη τα ώτα της δια να του ακούση κάτω ευρισκομένου.

Τη ΙΒ΄ (12η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ του Αιγυπτίου.

Ονούφριος ο Όσιος και ασκητής ήκμασε κατά τον Δ΄ (4^ον) από Χριστού γεννήσεως αιώνα. Ούτος ησύχαζε πρότερον εις Κοινόβιον κείμενον πλησίον της Ερμουπόλεως των Θηβών· ακούσας δε ύστερον την ήσυχον και ερημικήν ζωήν του Προφήτου Ηλιού και Ιωάννου του Βαπτιστού εξήλθε του Κοινοβίου και κατώκησεν εις την έρημον έτη εξήκοντα αποκεχωρισμένος των ανθρώπων. Τούτον εύρεν ο Μοναχός Παφνούτιος όστις έγραψε και τον βίον αυτού. Ησύχαζε δε τότε ο Παφνούτιος εις την Αίγυπτον, ότε εκ Θεού φωτισθείς απήλθεν εις την εσωτέραν έρημον.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ «ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ!» -- Του αδελφού μας κ. Νικολάου Πανταζή, θεολόγου

Συγχαρητήρια στον πολύ αγαπητό μου εν Χριστώ αδελφό Κώστα Αργυρακόπουλο, για την ανάρτηση του κειμένου της Παναιρετικής, Πατριαρχικής Εγκυκλίου του 1920. Αποκαλύπτει γεγονότα. Ξυπνάει συνειδήσεις.

Σημειωτέον, γράφω επωνύμως, Νικόλαος Πανταζής, Μελβούρνη. Ξαφνιάζομαι όμως για το θράσος μερικών αρχικωνύμων οι οποίοι κατηγορούν τους άλλους για ανωνυμία. «Είπε ο γάϊδαρος τον πετεινό ‘κεφάλα!’»

Τί πάει να πει “Βτλ;” – Βιτάλιος, Βλήτο η Βουλωτήρι; Κι έχεις το θράσος να ρωτάς: «Ποιός είναι αυτός που γράφει αυτό το ψέμα, γιατί δεν γράφει το όνομά του;»

Μα εσύ υπογράφεις ως «Βτλλλλ!!!!» Απολογήσου πρώτα εσύ γιατί δεν γράφεις το δικό σου όνομα και έπειτα ζήτησε δικαιωματικά την απολογία του άλλου!
---------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἐξαιρετικόν κείμενον! Εὐχαριστοῦμε τόν κ. Πανταζῆν. Καί πάλιν, ὅμως, ἐπιτρέψατέ με νά σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι δέν ἀξίζει νά παίρνετε στά σοβαρά τόν «Β τ λ».

-------------------
Ο/Η Nikolaos Pandazis wallingoff.com είπε...
Αγαπητέ μου Δημήτριε, σε ευχαριστώ εκ βάθους για την καλοσύνη σου όχι μόνο επί του παρόντος αλλά και για προηγούμενα άρθρα. Δεν παραβλέπω την ιδιαίτερη εκτίμηση την οποία εκφράζεις πολυτρόπως προς το πρόσωπό μου και σε παρακαλώ να μου μιλάς στον Ενικό ως οικείο και αδελφό. Προσεύχομαι και για σένα να σας χαρίζει το Πανάγιον Πνεύμα την εξ΄ύψους δύναμιν μαζί με τον Κωνσταντίνο να παρουσιάζετε πάντοτε την Ορθόδοξη Αλήθεια και να ελέγχετε τις πλάνες του πονηρού. Έχεις όντως δίκαιο, δεν αξίζει να ασχολούμαι με τον Βτλόπουλο και να σπαταλώ τον πολύτιμο χρόνο μου μαζί του αλλά είπα χάριν της αλήθειας να του απαντήσω. Λυπάμαι για τις άδικες και κακοήθεις επιθέσεις τις οποίες δέχεστε διαρκώς και οι δυο σας αλλά δεχτείτε το ως μεγάλη ευλογία και επισφράγιση ότι επιτελείτε Θεάρεστο έργο!

Με τιμή
Νικόλαος Πανταζής
--------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 11 Ιουνίου 2020 - 8:51 μ.μ. «Ούτε Παράδοση είναι το Ιουλιανό Ημερολόγιο,αλλά ούτε είναι και Εκκλησιαστικό!Ποιός Άγιος μιλάει για ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ; ... Πιστεύω να απαντήσει ο π.Ευθύμιος».

Ὑποκριτά! Πρῶτον, ἐμφανίζεις ΨΕΥΔΩΣ ὡς Ὀρθοδόξους τούς μασσώνους ψευδεπισκόπους πού προωθοῦν παντοιοτρόπως καί μανιωδῶς τόν Οἰκουμενισμόν ἀπό τό 1924 καί ἐντεῦθεν, ὑποκρινόμενος ὅτι τό ἐπίμαχον θέμα εἶναι δῆθεν μόνον τό ἡμερολόγιον, διά νά ὑποβαθμίσῃς ἔτσι τά σατανικά ἔργα τῶν ψευδεπισκόπων πού ἀκολουθεῖς, ὑποκρινόμενος καί πάλιν ὅτι ἀγνοεῖς ὅτι τό 1924 ἦτο τοῖς πᾶσι γνωστόν ὅτι ἡ εἰσαγωγή τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.) ἐπροωθεῖτο ὑπό τῶν παπιστῶν ἀπό τό 1582 καί τελικῶς ἐγένετο χάριν τῆς «Ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν», διό καί οἱ Ὀρθόδοξοι τοῦ 1924 ἐκραύγαζον: «Μᾶς ἐφράγκεψαν»!!!

Δεύτερον, ὁ π. Εὐθύμιος ἀπήντησε πέρυσι σέ δικά μου ἄρθρα, ἀλλ' ἐξευτιλίσθη ὡς ἀγράμματος καί ὡς κακοπροαίρετος, ἄν ὄχι καί ὡς αἱρετικός, καθότι ἐπέμενε ὅτι ἡ ἑορτολογική ἑνότης δέν εἶναι στοιχεῖον τοῦ δόγματος τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας!
----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 11 Ιουνίου 2020 - 5:02 μ.μ.

Ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ μου, Νικόλαε, σ' εὐχαριστῶ γιά τήν οἰκειότητα καί τήν καλωσύνην σου. Μοῦ ἐθύμισες τούς καλούς συμπατριώτας πού ἐγνώρισα στήν Ἀδελαΐδα τῆς Ν.Α. κατά τήν περίοδον 1994-1998, πού ἐργαζόμουν ἐκεῖ. Γενικῶς, ἡ Αὐστραλία ἀγκάλιασε μἐ ἐμπιστοσύνην καί ἀγάπην ἐμένα καί τήν οἰκογένειά μου καί μᾶς ἔκαμε πολίτας. Τῆς χρεωστῶ εὐγνωμοσύνην. Ἐκεῖ ἀφυπνίσθην καί γιά τά θέματα πίστεως. Ὄχι βεβαίως ἀπό τούς κληρικούς, ἀλλά ἀπό λαϊκούς, τούς ὁποίους εἶχεν ἀφορίσει (μέ μικρόν ἀφορισμόν) ὁ ἀλήστου μνήμης «ἀρχιεπίσκοπος» Στυλιανός, ὁ ὁποῖος ἦτο ἡ μόνη παραφωνία στό γενικῶς καλόν κλῆμα πού ἐπικρατοῦσε, μετά ἀπό μίαν περίοδον (τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1980 μέ ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1990), ὅπου «ἔβραζε τό καζάνι», ὅπως μοῦ εἶπαν οἱ εὐσεβεῖς αὐτοί Ἕλληνες. Τότε (1996) ἄρχισα κι ἐγώ νά γράφω ἀντιοικουμενιστά ἄρθρα στόν τοπικόν τύπον καί στόν «Ὀρθόδοξον Τύπον» καί ὁ περίγυρος τοῦ Στυλιανοῦ ἐσχολίασε τό γεγονός ὡς ἑξῆς: «κοάζουν οἱ βάτραχοι»! Γιά τό π.ἑ. ἔμαθα τό 1997 καί ἄρχισα νά ἐκκλησιάζωμαι σέ ναόν τῆς ΡΟΕΔ.
-------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 12 Ιουνίου 2020 - 4:23 μ.μ.
1. Ὥστε, λοιπόν, ἐφόσον πρό τῆς Α' Οἰκ. ὑπῆρχεν ἑορτολογική ἀσυμφωνία, ἕπεται ὅτι ἡ ἑορτολογική ἑνότης δέν ἀποτελεῖ στοιχεῖον τοῦ Δόγματος τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας; Μά αὐτός ἦτο εἷς ἀπό τούς δύο λόγους γιά τούς ὁποίους συνεκλήθη ἡ Α' Οἰκουμενική! (Ὁ ἄλλος ἦτο ἡ καταδίκη τοῦ Ἀρειανισμοῦ.) Μετά τήν Α' Οἰκ., ἡ κοινή λατρεία, μαζί μέ τήν κοινήν πίστιν καί τήν κοινήν διοίκησιν, ἀποτελοῦν συναποτελεῖ τό Δόγμα τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας (βλ. Δογματική Χ. Ἀνδρούτσου, 4η Ἔκδοσις, σελ. 274). Αὐτό ἀπορρέει καί ἀπό τόν 56ον Κανόνα τῆς ΣΤ' Οἰκ., τόν ὁποῖον οἱ Τρικαμηνισταί δέν μποροῦν (ἴσως δέν θέλουν) νά καταλάβουν, διό καί τούς χαρακτηρίζω ἀγραμμάτους. Συγκεκριμένα, ὁ ἐν λόγῳ Κανών, προστάσσει τήν ἰδίαν νηστείαν σέ ὅλους τούς πιστούς καί ἀνάγει τό θέμα εἰς τήν γενικωτέραν ἀρχήν, ἤτοι νά ὑπάρχῃ ὁμοιομορφία εἰς ὁλόκληρον τήν Οἰκουμένην. Παρά ταῦτα, οἱ Τρικαμηνισταί ἐπικαλοῦνται διάφορα σοφίσματα, ὅπως π.χ. ὅτι τάχα ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος τοῦ 1583, ἡ ὁποία κατέκρινε τό νέον «Καλεντάριον», κατέκρινε δῆθεν μόνον τήν ἀλλαγήν τοῦ Πασχαλίου, ὄχι ὅμως ὁλοκλήρου τοῦ «Καλενταρίου», ἤ ὅτι πρέπῃ νά υἱοθετηθῇ τό Μακεδονικόν Ἡμερολόγιον, λές καί τό θέμα μας εἶναι ἡ ἐπιλογή ἡμερολογίου καί ὄχι ἡ ἑνότης τῶν Ὀρθοδόξων ἥ ὅτι ἡμεῖς δῆθεν ἔχουμε κάποιον ἔρωτα μέ τό Ἰουλιανόν κ.λπ. Καί ὅλ' αὐτά τά λέγουν, προκειμένου νά χαρακτηρίσουν «σχισματικούς» τούς ἀγωνιστάς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ., ἔτσι ὥστε νά ἔχουν αὐτοί τά πρωτεῖα τῆς ἀποτειχίσεως!!!

2. Μήν κομπάζῃς γιά τό πόσον «διαβασμένος» εἶσαι, οὔτε νά μᾶς δασκαλεύῃς ὅτι πρέπει νά διαβάσουμε τήν Ἁγίαν Γραφήν και τούς Πατέρας, προκειμένου νά μήν πέσουμε εἰς πλάνην καί γιά νά μπορέσουμε νά σέ ἀντιμετωπίσουμε(!!!), οὔτε νά μᾶς ἀναφέρῃς περιστατικά μέ καλογέρια πού κατ' ἐσέ ἀποδεικνύουν ὅτι σέ φοβεῖται ὁ Διάβολος ὡς δῆθεν διδάσκαλον τῆς Ἀληθείας! Ὅλ' αὐτά τά ἐπαινετικά πού ἔγραψες γιά τόν ἑαυτόν σου, μαζί βεβαίως μέ τίς διαστροφές τῆς Ἀληθείας πού ἔχεις γράψει, γιά μένα σημαίνουν ὅτι εὑρίσκεσαι εἰς φοβεράν πλάνην. Σοῦ ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ μέγας διδάσκαλος καί συγγραφεύς 6000 τόμων, Ὡριγένης, ἀνεθεματίσθη δι' αἵρεσιν ὑπό τῆς Ε' Οἰκουμενικῆς!

Φοβοῦμαι ὅτι εὑρισκόμεθα στήν ἐποχήν τοῦ Ἀντιχρίστου -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Kωνσταντίνος: «Οι Ματθαιϊκοί δεν είναι Η Εκκλησία. Η Σύνοδος του πρ. Φλωρίνης με το ΘΝΠ δεν είναι Η Εκκλησία. Ποια είναι η Εκκλησία;»

Ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε, οὐδέποτε ἔχω ἰσχυρισθῆ ὅτι ἔχω τίς ἀπαντήσεις γιά ὅλα τά θέματα. Οὔτε ἔχω γράψει ποτέ ποιός εἶναι καί ποιός δέν εἶναι Ἐκκλησία ἀπό τό σύνολο αὐτῶν πού ὁμολογοῦν μέ τά λόγια τήν Ὀρθοδοξίαν. Ἁπλῶς μεταφέρω τί μοῦ ἔχουν διδάξει ἅγιοι ἄνθρωποι, ὅπως ὁ πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, ὁ π. Θεοδώρητος κ.ἄ. Στό δέ ἐρώτημα «Ποιά εἶναι ἡ Ἐκκλησία;» ἀπαντῶ μέ τά λόγια τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ: «Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσὶ». Ἐναπόκειται στόν καθένα μας νά παρακαλῇ τόν Θεόν νά τόν φωτίζῃ πρός ποίαν κατεύθυνσιν νά πάῃ. Φοβοῦμαι ὅτι εὑρισκόμεθα στήν ἐποχήν τοῦ Ἀντιχρίστου.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Εάλω η Πόλις --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος

Φρονώ ότι σήμερον, η πτώση της Βασιλεύουσας, την αποφράδα ημέρα της 29-05-1453, μετά από σωρεία γεγονότων σηματοδοτεί τον βίαιο ακρωτηριασμό της Ελληνο-Ορθοδόξου παραδόσεως, εις τον ζόφο της Οθωμανικής τυρρανίας, όπου παρά ταύτα, το Ελληνικό Γένος των Ελλήνων, εξανέστη, υπέρ πίστεως και Πατρίδας με την Ελληνική επανάσταση, δια της οποίας, ιδρύθηκε ένα ξεχωριστό εδαφικά κράτος, επί του οποίου το έθνος πλέον ελεύθερο, ανεξάρτητο και αυτόνομο, θα απολάμβανε την πορεία και εξέλιξη του προς το χρόνο.

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Αθωνικά άνθη

«Καλόν το άλας· εάν δε και το άλας μωρανθή, εν τίνι αρτυθήσεται;…» Ο Κύριος.

Αναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν από τας κρισιμωτέρας, ίσως, περιόδους της θρησκευτικής Εκκλησιαστικής και Εθνικής ζωής της Ελληνικής ημών Πατρίδος. Σπανίως η Εκκλησία της Ελλάδος εκλήθη ν’ αντιμετωπίση τοιαύτα και τοσαύτα προβλήματα, οία ανέκυψαν επί των ημερών μας, και γεννηθήσονται εν τη προοπτική του χρόνου, κατά τας αποκαλυπτικάς, ας διερχόμεθα, φάσεις της παγκοσμίου και ειδικώς της Ελληνικής Ιστορίας. Εις ανάγκας, ου τας τυχούσας, περιεπλάκημεν ως Έθνος και Εκκλησία. Έσωθεν ταραχαί, έριδες, αιρέσεις, μάχαι. Έξωθεν κίνδυνοι, απειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ακαταστασίαι και «συνοχή εθνών εν απορία», εκ του φόβου των επερχομένων δεινών.

Έφη δε και ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας εν τω εις τα Εισόδια λόγω αυτού: «Οίμαι γαρ, ει τινές εισιν Αγγέλων λόγοι, Μυστηρίων θείων τω όντι Άγγελοι, μηδέ τούτους αν εφικέσθαι των χαρίτων της Θεομήτορος· ης γαρ η αγιωσύνη την κτιστήν πάσαν φύσιν εκβέβηκεν, ουκ αν λόγος κτίσματος ταύτην αξίως υμνήσαι δύναιτο».

Τη ΙΑ΄ (11η) Ιουνίου, μνήμη των Αγίων Αποστόλων ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ και ΒΑΡΝΑΒΑ.

Βαρθολομαίος ο Απόστολος ήτο εις εκ των δώδεκα κηρύξας το Ευαγγέλιον εις τους Ινδούς, τους ονομαζομένους Ευδαίμονας· και αφ’ ου παρέδωκεν εις αυτούς το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, ύστερον εσταυρώθη παρά των απίστων εις την Ουρβανούπολιν, και τελειώνει ενδόξως τον δρόμον του Μαρτυρίου του. Το δε άγιον αυτού λείψανον, τεθέν εντός μολυβδίνου κιβωτίου και ριφθέν εν τη θαλάσση, ωδηγήθη υπό της θείας προνοίας εις την νήσον της Σικελίας Λιπάραν ονομαζομένην, ένθα και εξέβη. Φανερωθέν δε εις τους εκεί ενεταφιάσθη και αναβλύζει πολλών θαυμάτων και ιαμάτων πηγάς εις πάντας τους προστρέχοντας αυτώ μετά πίστεως, οίτινες τυγχάνοντες των αιτημάτων των επανέρχονται μετά χαράς εις τα ίδια.

Το άσπρο ψωμί

Ο όσιος ιερομόναχος παπα-Τύχων ( 1884-1968 ) , ρώσος στην καταγωγή, ασκήτεψε για εξήντα χρόνια στον Άθωνα. Είχε την συνήθεια, από τη μεγάλη του ευλάβεια στην Παναγία, να διαβάζει πολλές φορές την ημέρα τους χαιρετισμούς κλαίγοντας. 

Ένα θαύμα της Παναγίας στάθηκε η αιτία, για να αποφασίσει ο παπα- Τύχων τη μοναχική του αφιέρωση. Στη Σιβηρία, από όπου καταγόταν, είχαν πολύ σιτάρι και το ψωμί τους ήταν άσπρο. 
Όταν σε νεαρή ηλικία περιόδευε στα ρωσικά μοναστήρια, έφτασε κάποτε και στη Μόσχα. Εκεί έτρωγαν μαύρο ψωμί , που δεν το είχε συνηθίσει, για αυτό και δεν μπορούσε να το φάει. Έτσι έμεινε μερικές μέρες νηστικός. 

«Ὀμώμοκας, Μέμνησο τῆς Σωτηρίας» Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος εἶχε διαπρέψει στίς σπουδές του ὅταν σπούδαζε στήν Ἀθήνα μέ τό φίλο του Βασίλειο. Τόση ἦταν ἡ ὑπεροχή του στή φιλοσοφία καί σ᾽ ὅλα τά μαθήματα, ὥστε οἱ συμφοιτητές του ζητοῦσαν νά γίνει... καθηγητής τους! Ὡστόσο ὁ Γρηγόριος εἶχε δώσει τήν καρδιά του στόν Κύριο καί τήν Ἐκκλησία Του. Ἦταν τόσο δεξιοτέχνης καί ἀριστοτέχνης στό λόγο καί τή γραφή, ὥστε ὁ λόγος του ἦταν πάντα λακωνικός. Ἄλλωστε, οἱ Ἕλληνες ἀπ᾽ τ᾽ ἀρχαῖα τά χρόνια μέχρι σήμερα, νά τό ᾽χουν στό στόμα τους, «τό λακωνίζειν ἐστί φιλοσοφεῖν». Ὁ «λακωνικός» ἄνθρωπος εἶναι αὐτός, πού ἐκφράζεται καί διατυπώνεται σύντομα καί εὔστοχα. Ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι συχνά λένε πολλά, φλύαρα, καί κουραστικά, ὥστε μέ δυσκολία νά ἀντιλαμβάνονται τά νοήματά τους.

«O Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»:

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἤρχισε νὰ προσβάλλῃ τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν φθίνοντος τοῦ ΙΘ’ αἰῶνος, διὰ δὲ τοῦ Συνοδικοῦ Διαγγέλματος «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἐν ἔτει 1920, ἀποτελοῦντος ὁμολογουμένως τὸν «Καταστατικὸν Χάρτην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐκηρύχθη οὗτος «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἐφ’ ὅσον χαρακτηρίζει τὰς αἱρέσεις τῆς Δύσεως καὶ ἁπανταχοῦ ὡς δῆθεν «σεβασμίας Χριστιανικὰς Ἐκκλησίας», οὐχὶ πλέον «ὡς ξένας καὶ ἀλλοτρίας», ἀλλ’ ὡς «συγγενεῖς καὶ οἰκείας ἐν Χριστῷ καὶ ”συγκληρονόμους καὶ συσσώμους τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ“», προτείνων μάλιστα ὡς πρῶτον μέτρον ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τὴν χρῆσιν κοινοῦ ἡμερολογίου, πρὸς ταυτόχρονον συνεορτασμὸν ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων.
----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀγαπητέ μου ἀδερφέ ἐν Χριστῷ, Κωνσταντῖνε,

Ὅπως λέγει ὁ θυμόσοφος λαός, «τόν ἀράπην σαπουνίζεις τό σαποῦνι σου χαλᾶς»! Ὁ «Β τ λ» ἔχει ἑωσφορικόν ἐγωϊσμόν, ὅπως φανερώνει καί ἡ ἐπιλογή τοῦ ψευδωνύμου του («Βασιλιᾶς τοῦ λόγου»), καί δέν πρόκειται νά σ' ἀκούσῃ ὅ,τι καί νά τοῦ πῇς! Οἱ Τρικαμηνισταί θέλουν νά μείνουν εἰς τήν Ἱστορίαν ὡς οἱ «πρῶτοι ἀποτειχισθέντες ὀρθοδόξως» ἀπό τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἐάν οἱ Π/Ηται (ὄχι ὅλοι, βεβαίως) εἶναι ἡ Κανονική Ἐκκλησία, τότε οἱ Τρικαμηνισταί εἶναι Παρασυναγωγή, γι' αὐτό πρέπει ὁπωσδήποτε νά ἐκμηδενισθῇ ὁ ἱερός ἀγών τῶν Π/Ητῶν! Στό συμπέρασμα αὐτό ἤχθην πρό 3-4 ἐτῶν, ὅταν εἰς μίαν σύναξιν νεο-αποτειχισμένων, κάποιος ἀπό αὐτούς, ἀπευθυνόμενος πρός τόν π. Εὐθύμιον, εἶπε: «Ὁ π. Εὐθύμιος εἶναι ὁ πρῶτος ἀποτειχισθείς»! Κι' ἐκεῖνος, ἔσκυψε ντροπαλά τό κεφάλι, ἀποδεχθείς τό τρομερόν αὐτό ψεῦδος. Ἐάν εἶχε ταπείνωσιν καί ἀγάπην διά τήν Ἐκκλησίαν, θά ἀπαντοῦσε κάπως ἔτσι: «Ὄχι, ἀδελφοί! Πρῶτοι οἱ Π/Ηται ἀπετειχίσθησαν πρῶτοι τό 1924!»

Που έχομε φθάσει ως Έθνος!...

Αν κρίνη κανείς ότι εις το πρώτον Ελληνικόν Σύνταγμα, που συνέταξαν εις Γενικήν Εθνοσυνέλευσιν οι αγωνισταί της Ελληνικής Επαναστάσεως, διαρκούντος μάλιστα του αγώνος, γράφεται ότι Έλληνες είναι αυτοί, που έχουν την ιδιότητα του Ορθοδόξου Χριστιανού, τότε αντιλαμβάνεται που έχομε φθάσει ως Έθνος.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς «θίγει τὴν δογματικὴ Ἀλήθεια» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἡ ΔΙΣ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἦτο σαφὴς σχετικῶς μὲ τὴν μετάδοσιν τῆς Θ. κοινωνίας εἰς τὸ ἀνακοινωθὲν τῆς 1ης Ἀπριλίου 2020, εἰς τὸ ὁποῖ­ον ἔγραφεν:

«Ἡ ὁποιαδήποτε ὑπόνοια γιὰ μετάδοση νοσημάτων ἀπὸ τὴν Θεία Εὐχαριστία, ἀλλὰ καὶ ἀπό τὸν τρόπο τῆς Θείας Μεταλήψεως, θίγει τὴν δογματικὴ Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, δὲν γίνεται ἀποδεκτὴ καὶ εἶναι καταδικαστέα».

Ὡστόσον, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀπεφάσισε μέτρα, τὰ ὁποῖα κλονίζουν τὴν πίστιν τοῦ ποιμνίου ὅτι ὁ παραδοσιακὸς τρόπος μεταδόσεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων δὲν μεταδίδει ἀσθενείας.

--------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Γράφει τό ἄρθρον: «Διὰ τὰ ὅσα παραγγέλλει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς θὰ ἠδύνατο ἴσως κανεὶς νὰ θέση τὸν καλὸν λογισμόν».

Θά θέλαμε πολύ νά ὑπάρχῃ ἔστω ὁ παραμικρός λόγος διά τόν καλόν λογοσμόν, ἀλλά, δυστυχῶς, δέν ὑπάρχει! Πρόκειται περί ἀνθέλληνος καί ἀρχι-οικουμενιστοῦ, πού διδάσκει ὅτι δέν ὑπάρχουν αἱρετικοί, παρά μόνον οἱ «καβγατζῆδες» καί πού ἐνεκωμίασε τόν ΠΡΟΔΟΤΗΝ Τσίπραν γιά τό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας! Μέ τά κουταλάκια πού συνιστᾶ ἀπεδείχθη καί νεο-εικονομάχος!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ -- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐν τέλει, αὐτό πού ἔχει σημασίαν καί δύναται νά κάμῃ τήν διαφοράν δέν εἶναι οἱ ὡραῖοι λόγοι, ἀλλά τό ζωντανόν παράδειγμα. Ὁ π. Ἀθανάσιος ἠκολούθησε, δυστυχῶς, τό ἀποτυχημένον ὑπόδειγμα τοῦ «χαρτοπολέμου» ὡς «ἀντίστασιν» κατά τῆς αἱρέσεως! Ἔτσι, προέκυψαν πολλοί «ἀντι-οικουμενισταί» τῆς «ἀχρικαιρικῆς» παρατάξεως! Δυστυχῶς, οἱ τῆς Πατερικῆς παρατάξεως εἶναι σχεδόν ἀνύπαρκτοι.

Η Τριανδρία που ανθίσταται -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος

Είναι πρόδηλο ότι η Διοικούσα Εκκλησία καθεύδει τον νήδυμο ύπνο, ομοιάζουσα περισσότερο με πολιτικό κόμμα, παρά με την πνευματική ηγεσία του ποιμνίου του Θεού με αποτέλεσμα να προτιμάει να υποτάσσεται ασμένως εις τις βουλές της εκάστοτε κυβερνήσεως, αλλοτριώνοντας το εξ ορισμού αγωνιστικό και επαναστατικό φρόνημα της Ορθοδοξίας μας, παρά να υψώσει το ανάστημα της και να ίσταται αγέρωχη προς οιονδήποτε επιχειρεί να την σφετεριστεί ή να την καθυποτάξει προς όφελός του.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη Ι΄ (10η) Ιουνίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ και ΑΝΤΩΝΙΝΗΣ.

Αλέξανδρος και Αντωνίνη οι άγιοι Μάρτυρες ήσαν από χωρίον ονομαζόμενον Κροδάμων ή Καρδάμου, και η μεν Αγία Αντωνίνα διήγε την ζωήν της σεμνώς και οσίως· συλληφθείσα δε από τον ηγεμόνα Φήστον και μη πεισθείσα να αρνηθή τον Χριστόν και να λατρεύση τους δαίμονας, εβλήθη εις πορνοστάσιον ένθα διέμεινε τρεις ημέρας νηστική. Φως τότε ουράνιον εφάνη εις αυτήν κατά την νύκτα, και βροντή έγινε μεγάλη· όθεν ευθύς ήνοιξαν αι θύραι του πορνοστασίου και ήλθεν εις αυτήν φωνή από τον ουρανόν, η οποία την παρεκίνει να σηκωθή και να φάγη άρτον.

Νην ξεχνάμε: Η ενεργός συμμετοχή μας στην αγωνιζομένη Ορθοδοξία, στο «μικρό ποίμνιο» είναι θέμα πίστης και σωτηρίας.

Ο Θεός ου μυκτηρίζεται. Δεν εμπαίζεται. Δεν μπορούμε να δουλεύομε σε δύο Κυρίους. Οι τρεις παίδες επροτίμησαν να ριφθούν στην επταπλασίως καιομένη κάμινο για να μην προσκυνήσουν την αντίθεη εικόνα του Ναβουχοδονόσορος. Ελπίζουμε πρώτα στη δύναμη του Θεού και στη θεία επέμβαση και μετά στους ανθρώπους. Γι΄ αυτό πρέπει να αγωνιζόμαστε με τις δυνάμεις που έχουμε ελπίζοντας πάντα στο Θεό. Εάν ασεβήσουμε προς τον Θεό και την Ορθόδοξη πίστη μας, τότε ποιος θα μας σώσει; Ποιος θα μας βοηθήσει κατά των δυνάμεων του Αντιχρίστου; Έτσι η ενεργός συμμετοχή μας στην αγωνιζομένη Ορθοδοξία, στο «μικρό ποίμνιο» είναι θέμα πίστης και σωτηρίας. Και εις τα της πίστεως δεν χωρεί συγκατάβαση, υποχωρητικότητα. Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις.

«Πλήν ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. 18, 8)

------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 9 Ιουνίου 2020 - 4:43 μ.μ.

Ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε, γράφεις: «Γιατί λοιπόν να "ταλαιπωρούμεθα" αφού τα μυστήρια είναι έγκυρα, έως ότου γίνει Σύνοδος για να ....αποφασίσει, μπορούμε να "κοιμώμεθα" εν ειρήνη!»

Χάριν τῆς ἀκριβείας τοῦ τί λέγουν οἱ λόγιοι Θεολόγοι τοῦ Πατρίου γιά τό θέμα τῶν Μυστηρίων τοῦ ν.ἑ., θά ἤθελα νά καταθέσω τί ἔχουν διδάξει σέ μένα, τόσον προφορικῶς, ὅταν συνεζήτησα τό θέμα μαζί τους, ὅσον καί μέ τά ἄρθρα καί τά βιβλία τους. Γιά τούς ἐν γνώσει κοινωνοῦντας μέ τόν Οἰκουμενισμόν, ἔχω διδαχθῆ λοιπόν ὅτι αὐτοί ὄχι μόνον δέν λαμβάνουν εὐλογίαν μέ τήν συμμετοχήν των εἰς τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ., τά ὁποῖαω συνεπῶς δέν εἶναι σωστικά γι αὐτούς, ἀλλά «λαμβάνουν Χριστόν πού καίει», ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἄνευ μετανοίας καί ἐξομολογήσεως προσερχόμενος στήν Θείαν Εὐχαριστίαν. Ἑπομένως, αὐτοί δέν πρέπει νά κοιμοῦνται ἐν εἰρήνῃ, ἀλλά ν' ἀποτειχίζωνται. Σωστικά εἶναι μόνον διά τούς ἐν ἀγνοίᾳ κοινωνοῦντας. Ὅσον, λοιπόν, δέν γίνεται Ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία ἔχει τό κῦρος καί τήν ἁρμοδιότητα νά ξεχωρίσῃ τήν ἦραν ἀπό τόν σῖτον καί «νά βάλῃ τίς ταμπέλλες», ἡ ἄγνοια θά ὑπάρχῃ καί θά εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Ἀπόδειξις ὅτι ὁ ὑποφαινόμενος ἐπληροφορήθην τό τί συμβαίνει στήν Ἐκκλησίαν γύρω στά 42 μου, ὅταν ἤμουν στήν Αὐστραλίαν. Στήν Ἑλλάδα οὐδέποτε εἶχα ἀκούσει κάποιον νά ὁμιλῇ διά τόν Οἰκουμενισμόν. Τά περί «ἐν δυνάμει» καί «ἐνεργείᾳ» καί τά περί ἀνάγκης Συνόδου ἐδίδαξαν οἱ «Κολλυβᾶδες» (βλ. ὑποσημείωσιν 2 εἰς τόν 3ον Ἀποστολικόν Κανόνα) καί ἠκολούθησεν ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος. Οἱ Ματθαιϊκοί πού ἐδίδαξαν τά ἀντίθετα καί ἔκαναν σχίσμα γι' αὐτό τό θέμα (1937) εὐθύνονται γιά τήν καταστροφήν τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος πού ἐξεκίνησε τό 1924. Οἱ σημερινοί πού λένε τά ἴδια μέ τούς Ματθαιϊκούς κατήντησαν καθαροί Οἰκουμενισταί, Σεργιανισταί καί ἀρνηταί τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τήν ἵδρυσιν ΘΝΠ. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι τά γεγονότα μᾶς φανερώνουν ποιός ὡμίλησε σωστά ἐπί τοῦ θέματος. Ὁ κατά τά ἄλλα ἐκλεκτός θεολόγος κ. Ν. Πανταζῆς πού κηρύττει καί αὐτός τόν Ματθαιϊσμόν, ἐπειδή στερεῖται πραγματικῶν ἐπιχειρημάτων, καταφεύγει σέ ἀναλήθειες, ὅπως ὅτι δῆθεν ἐμεῖς πού λέμε τά ἀντίθετα μέ αὐτόν τάχα κηρύττουμε ὅτι τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ. εἶναι γιά ὅλους σωστικά καί ὅτι δῆθεν τρέχουμε ν' ἁγιασθοῦμε ἀπό τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ.!!! Καί, βεβαίως, τά πατερικά χωρία πού ἐπιστρατεύει γιά νά μᾶς ἀντικρούσῃ ἀναφέρονται εἰς Συνοδικῶς καταδικασμένους αἱρετικούς, γιά τούς ὁποίους βεβαίως κι ἐμεῖς ἔχουμε τήν ἰδίαν (Ὀρθόδοξον) γνώμην.