Εάλω η Πόλις --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος
Φρονώ ότι σήμερον, η πτώση της Βασιλεύουσας, την αποφράδα
ημέρα της 29-05-1453, μετά από σωρεία γεγονότων σηματοδοτεί τον βίαιο
ακρωτηριασμό της Ελληνο-Ορθοδόξου παραδόσεως, εις τον ζόφο της Οθωμανικής
τυρρανίας, όπου παρά ταύτα, το Ελληνικό Γένος των Ελλήνων, εξανέστη, υπέρ
πίστεως και Πατρίδας με την Ελληνική επανάσταση, δια της οποίας, ιδρύθηκε ένα
ξεχωριστό εδαφικά κράτος, επί του οποίου το έθνος πλέον ελεύθερο, ανεξάρτητο
και αυτόνομο, θα απολάμβανε την πορεία και εξέλιξη του προς το χρόνο.
Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ - Αθωνικά άνθη
«Καλόν το άλας· εάν δε και το άλας μωρανθή, εν τίνι
αρτυθήσεται;…» Ο Κύριος.
Αναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν από τας κρισιμωτέρας, ίσως,
περιόδους της θρησκευτικής Εκκλησιαστικής και Εθνικής ζωής της Ελληνικής ημών
Πατρίδος. Σπανίως η Εκκλησία της Ελλάδος εκλήθη ν’ αντιμετωπίση τοιαύτα και
τοσαύτα προβλήματα, οία ανέκυψαν επί των ημερών μας, και γεννηθήσονται εν τη
προοπτική του χρόνου, κατά τας αποκαλυπτικάς, ας διερχόμεθα, φάσεις της
παγκοσμίου και ειδικώς της Ελληνικής Ιστορίας. Εις ανάγκας, ου τας τυχούσας,
περιεπλάκημεν ως Έθνος και Εκκλησία. Έσωθεν ταραχαί, έριδες, αιρέσεις, μάχαι.
Έξωθεν κίνδυνοι, απειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ακαταστασίαι και «συνοχή
εθνών εν απορία», εκ του φόβου των επερχομένων δεινών.
Έφη
δε και ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας εν τω εις τα Εισόδια λόγω αυτού: «Οίμαι γαρ, ει
τινές εισιν Αγγέλων λόγοι, Μυστηρίων θείων τω όντι Άγγελοι, μηδέ τούτους αν
εφικέσθαι των χαρίτων της Θεομήτορος· ης γαρ η αγιωσύνη την κτιστήν πάσαν φύσιν
εκβέβηκεν, ουκ αν λόγος κτίσματος ταύτην αξίως υμνήσαι δύναιτο».
Τη ΙΑ΄ (11η) Ιουνίου, μνήμη των Αγίων Αποστόλων ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ και ΒΑΡΝΑΒΑ.
Βαρθολομαίος ο Απόστολος ήτο εις εκ των δώδεκα κηρύξας το Ευαγγέλιον εις
τους Ινδούς, τους ονομαζομένους Ευδαίμονας· και αφ’ ου παρέδωκεν εις αυτούς το
κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, ύστερον εσταυρώθη παρά των απίστων εις την
Ουρβανούπολιν, και τελειώνει ενδόξως τον δρόμον του Μαρτυρίου του. Το δε άγιον
αυτού λείψανον, τεθέν εντός μολυβδίνου κιβωτίου και ριφθέν εν τη θαλάσση,
ωδηγήθη υπό της θείας προνοίας εις την νήσον της Σικελίας Λιπάραν ονομαζομένην,
ένθα και εξέβη. Φανερωθέν δε εις τους εκεί ενεταφιάσθη και αναβλύζει πολλών
θαυμάτων και ιαμάτων πηγάς εις πάντας τους προστρέχοντας αυτώ μετά πίστεως,
οίτινες τυγχάνοντες των αιτημάτων των επανέρχονται μετά χαράς εις τα ίδια.
Το άσπρο ψωμί
Ο όσιος ιερομόναχος
παπα-Τύχων ( 1884-1968 ) , ρώσος στην καταγωγή, ασκήτεψε για εξήντα χρόνια
στον Άθωνα. Είχε την συνήθεια, από τη μεγάλη του ευλάβεια στην Παναγία, να
διαβάζει πολλές φορές την ημέρα τους χαιρετισμούς κλαίγοντας.
Ένα θαύμα της Παναγίας
στάθηκε η αιτία, για να αποφασίσει ο παπα- Τύχων τη μοναχική του αφιέρωση. Στη
Σιβηρία, από όπου καταγόταν, είχαν πολύ σιτάρι και το ψωμί τους ήταν άσπρο.
Όταν σε νεαρή ηλικία περιόδευε στα ρωσικά μοναστήρια, έφτασε κάποτε και στη Μόσχα. Εκεί έτρωγαν μαύρο ψωμί , που δεν το είχε συνηθίσει, για αυτό και δεν μπορούσε να το φάει. Έτσι έμεινε μερικές μέρες νηστικός.
Όταν σε νεαρή ηλικία περιόδευε στα ρωσικά μοναστήρια, έφτασε κάποτε και στη Μόσχα. Εκεί έτρωγαν μαύρο ψωμί , που δεν το είχε συνηθίσει, για αυτό και δεν μπορούσε να το φάει. Έτσι έμεινε μερικές μέρες νηστικός.
«Ὀμώμοκας, Μέμνησο τῆς Σωτηρίας» Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ
Θεολόγος εἶχε διαπρέψει στίς σπουδές του ὅταν σπούδαζε στήν Ἀθήνα μέ τό φίλο
του Βασίλειο. Τόση ἦταν ἡ ὑπεροχή του στή φιλοσοφία καί σ᾽ ὅλα τά μαθήματα, ὥστε
οἱ συμφοιτητές του ζητοῦσαν νά γίνει... καθηγητής τους! Ὡστόσο ὁ Γρηγόριος εἶχε
δώσει τήν καρδιά του στόν Κύριο καί τήν Ἐκκλησία Του. Ἦταν τόσο δεξιοτέχνης καί
ἀριστοτέχνης στό λόγο καί τή γραφή, ὥστε ὁ λόγος του ἦταν πάντα λακωνικός. Ἄλλωστε,
οἱ Ἕλληνες ἀπ᾽ τ᾽ ἀρχαῖα τά χρόνια μέχρι σήμερα, νά τό ᾽χουν στό στόμα τους,
«τό λακωνίζειν ἐστί φιλοσοφεῖν». Ὁ «λακωνικός» ἄνθρωπος εἶναι αὐτός, πού ἐκφράζεται
καί διατυπώνεται σύντομα καί εὔστοχα. Ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι συχνά λένε πολλά, φλύαρα,
καί κουραστικά, ὥστε μέ δυσκολία νά ἀντιλαμβάνονται τά νοήματά τους.
«O Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»:
Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἤρχισε νὰ προσβάλλῃ τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν φθίνοντος
τοῦ ΙΘ’ αἰῶνος, διὰ δὲ τοῦ Συνοδικοῦ Διαγγέλματος «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας
τοῦ Χριστοῦ» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἐν ἔτει 1920, ἀποτελοῦντος
ὁμολογουμένως τὸν «Καταστατικὸν Χάρτην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ἐκηρύχθη οὗτος
«γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἐφ’ ὅσον χαρακτηρίζει τὰς αἱρέσεις τῆς Δύσεως καὶ ἁπανταχοῦ
ὡς δῆθεν «σεβασμίας Χριστιανικὰς Ἐκκλησίας», οὐχὶ πλέον «ὡς ξένας καὶ
ἀλλοτρίας», ἀλλ’ ὡς «συγγενεῖς καὶ οἰκείας ἐν Χριστῷ καὶ ”συγκληρονόμους καὶ
συσσώμους τῆς ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ“», προτείνων μάλιστα ὡς πρῶτον
μέτρον ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τὴν χρῆσιν κοινοῦ ἡμερολογίου, πρὸς ταυτόχρονον
συνεορτασμὸν ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων.
----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀγαπητέ μου ἀδερφέ ἐν Χριστῷ, Κωνσταντῖνε,
Ὅπως λέγει ὁ θυμόσοφος λαός, «τόν ἀράπην σαπουνίζεις τό σαποῦνι σου χαλᾶς»! Ὁ «Β τ λ» ἔχει ἑωσφορικόν ἐγωϊσμόν, ὅπως φανερώνει καί ἡ ἐπιλογή τοῦ ψευδωνύμου του («Βασιλιᾶς τοῦ λόγου»), καί δέν πρόκειται νά σ' ἀκούσῃ ὅ,τι καί νά τοῦ πῇς! Οἱ Τρικαμηνισταί θέλουν νά μείνουν εἰς τήν Ἱστορίαν ὡς οἱ «πρῶτοι ἀποτειχισθέντες ὀρθοδόξως» ἀπό τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἐάν οἱ Π/Ηται (ὄχι ὅλοι, βεβαίως) εἶναι ἡ Κανονική Ἐκκλησία, τότε οἱ Τρικαμηνισταί εἶναι Παρασυναγωγή, γι' αὐτό πρέπει ὁπωσδήποτε νά ἐκμηδενισθῇ ὁ ἱερός ἀγών τῶν Π/Ητῶν! Στό συμπέρασμα αὐτό ἤχθην πρό 3-4 ἐτῶν, ὅταν εἰς μίαν σύναξιν νεο-αποτειχισμένων, κάποιος ἀπό αὐτούς, ἀπευθυνόμενος πρός τόν π. Εὐθύμιον, εἶπε: «Ὁ π. Εὐθύμιος εἶναι ὁ πρῶτος ἀποτειχισθείς»! Κι' ἐκεῖνος, ἔσκυψε ντροπαλά τό κεφάλι, ἀποδεχθείς τό τρομερόν αὐτό ψεῦδος. Ἐάν εἶχε ταπείνωσιν καί ἀγάπην διά τήν Ἐκκλησίαν, θά ἀπαντοῦσε κάπως ἔτσι: «Ὄχι, ἀδελφοί! Πρῶτοι οἱ Π/Ηται ἀπετειχίσθησαν πρῶτοι τό 1924!»
----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ὅπως λέγει ὁ θυμόσοφος λαός, «τόν ἀράπην σαπουνίζεις τό σαποῦνι σου χαλᾶς»! Ὁ «Β τ λ» ἔχει ἑωσφορικόν ἐγωϊσμόν, ὅπως φανερώνει καί ἡ ἐπιλογή τοῦ ψευδωνύμου του («Βασιλιᾶς τοῦ λόγου»), καί δέν πρόκειται νά σ' ἀκούσῃ ὅ,τι καί νά τοῦ πῇς! Οἱ Τρικαμηνισταί θέλουν νά μείνουν εἰς τήν Ἱστορίαν ὡς οἱ «πρῶτοι ἀποτειχισθέντες ὀρθοδόξως» ἀπό τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἐάν οἱ Π/Ηται (ὄχι ὅλοι, βεβαίως) εἶναι ἡ Κανονική Ἐκκλησία, τότε οἱ Τρικαμηνισταί εἶναι Παρασυναγωγή, γι' αὐτό πρέπει ὁπωσδήποτε νά ἐκμηδενισθῇ ὁ ἱερός ἀγών τῶν Π/Ητῶν! Στό συμπέρασμα αὐτό ἤχθην πρό 3-4 ἐτῶν, ὅταν εἰς μίαν σύναξιν νεο-αποτειχισμένων, κάποιος ἀπό αὐτούς, ἀπευθυνόμενος πρός τόν π. Εὐθύμιον, εἶπε: «Ὁ π. Εὐθύμιος εἶναι ὁ πρῶτος ἀποτειχισθείς»! Κι' ἐκεῖνος, ἔσκυψε ντροπαλά τό κεφάλι, ἀποδεχθείς τό τρομερόν αὐτό ψεῦδος. Ἐάν εἶχε ταπείνωσιν καί ἀγάπην διά τήν Ἐκκλησίαν, θά ἀπαντοῦσε κάπως ἔτσι: «Ὄχι, ἀδελφοί! Πρῶτοι οἱ Π/Ηται ἀπετειχίσθησαν πρῶτοι τό 1924!»
Που έχομε φθάσει ως Έθνος!...
Αν κρίνη κανείς ότι εις το
πρώτον Ελληνικόν Σύνταγμα, που συνέταξαν εις Γενικήν Εθνοσυνέλευσιν οι
αγωνισταί της Ελληνικής Επαναστάσεως, διαρκούντος μάλιστα του αγώνος, γράφεται
ότι Έλληνες είναι αυτοί, που έχουν την ιδιότητα του Ορθοδόξου Χριστιανού, τότε
αντιλαμβάνεται που έχομε φθάσει ως Έθνος.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς «θίγει τὴν δογματικὴ Ἀλήθεια» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Ἡ ΔΙΣ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἦτο σαφὴς σχετικῶς μὲ τὴν μετάδοσιν τῆς Θ. κοινωνίας εἰς τὸ ἀνακοινωθὲν τῆς 1ης Ἀπριλίου 2020, εἰς τὸ ὁποῖον ἔγραφεν:
«Ἡ ὁποιαδήποτε ὑπόνοια γιὰ μετάδοση νοσημάτων ἀπὸ τὴν Θεία Εὐχαριστία, ἀλλὰ καὶ ἀπό τὸν τρόπο τῆς Θείας Μεταλήψεως, θίγει τὴν δογματικὴ Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, δὲν γίνεται ἀποδεκτὴ καὶ εἶναι καταδικαστέα».
Ὡστόσον, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀπεφάσισε μέτρα, τὰ ὁποῖα κλονίζουν τὴν πίστιν τοῦ ποιμνίου ὅτι ὁ παραδοσιακὸς τρόπος μεταδόσεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων δὲν μεταδίδει ἀσθενείας.
--------------------------------
Θά θέλαμε πολύ νά ὑπάρχῃ ἔστω ὁ παραμικρός λόγος διά τόν καλόν λογοσμόν, ἀλλά, δυστυχῶς, δέν ὑπάρχει! Πρόκειται περί ἀνθέλληνος καί ἀρχι-οικουμενιστοῦ, πού διδάσκει ὅτι δέν ὑπάρχουν αἱρετικοί, παρά μόνον οἱ «καβγατζῆδες» καί πού ἐνεκωμίασε τόν ΠΡΟΔΟΤΗΝ Τσίπραν γιά τό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας! Μέ τά κουταλάκια πού συνιστᾶ ἀπεδείχθη καί νεο-εικονομάχος!
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ -- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ
Η Τριανδρία που ανθίσταται -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος
Είναι πρόδηλο ότι η Διοικούσα Εκκλησία καθεύδει τον νήδυμο
ύπνο, ομοιάζουσα περισσότερο με πολιτικό κόμμα, παρά με την πνευματική ηγεσία
του ποιμνίου του Θεού με αποτέλεσμα να προτιμάει να υποτάσσεται ασμένως εις τις
βουλές της εκάστοτε κυβερνήσεως, αλλοτριώνοντας το εξ ορισμού αγωνιστικό και
επαναστατικό φρόνημα της Ορθοδοξίας μας, παρά να υψώσει το ανάστημα της και να
ίσταται αγέρωχη προς οιονδήποτε επιχειρεί να την σφετεριστεί ή να την
καθυποτάξει προς όφελός του.
ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns
Η πάντιμος
των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά
και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος
του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα
και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος.
Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια
και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.
Τη Ι΄ (10η) Ιουνίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ και ΑΝΤΩΝΙΝΗΣ.
Αλέξανδρος και Αντωνίνη οι άγιοι Μάρτυρες ήσαν από χωρίον ονομαζόμενον
Κροδάμων ή Καρδάμου, και η μεν Αγία Αντωνίνα διήγε την ζωήν της σεμνώς και
οσίως· συλληφθείσα δε από τον ηγεμόνα Φήστον και μη πεισθείσα να αρνηθή τον
Χριστόν και να λατρεύση τους δαίμονας, εβλήθη εις πορνοστάσιον ένθα διέμεινε
τρεις ημέρας νηστική. Φως τότε ουράνιον εφάνη εις αυτήν κατά την νύκτα, και
βροντή έγινε μεγάλη· όθεν ευθύς ήνοιξαν αι θύραι του πορνοστασίου και ήλθεν εις
αυτήν φωνή από τον ουρανόν, η οποία την παρεκίνει να σηκωθή και να φάγη άρτον.
Νην ξεχνάμε: Η ενεργός συμμετοχή μας στην αγωνιζομένη Ορθοδοξία, στο «μικρό ποίμνιο» είναι θέμα πίστης και σωτηρίας.
Ο Θεός ου μυκτηρίζεται. Δεν εμπαίζεται. Δεν μπορούμε να
δουλεύομε σε δύο Κυρίους. Οι τρεις παίδες επροτίμησαν να ριφθούν στην
επταπλασίως καιομένη κάμινο για να μην προσκυνήσουν την αντίθεη εικόνα του
Ναβουχοδονόσορος. Ελπίζουμε πρώτα στη δύναμη του Θεού και στη θεία επέμβαση και
μετά στους ανθρώπους. Γι΄ αυτό πρέπει να αγωνιζόμαστε με τις δυνάμεις που
έχουμε ελπίζοντας πάντα στο Θεό. Εάν ασεβήσουμε προς τον Θεό και την Ορθόδοξη
πίστη μας, τότε ποιος θα μας σώσει; Ποιος θα μας βοηθήσει κατά των δυνάμεων του
Αντιχρίστου; Έτσι η ενεργός συμμετοχή μας στην αγωνιζομένη Ορθοδοξία, στο
«μικρό ποίμνιο» είναι θέμα πίστης και σωτηρίας. Και εις τα της πίστεως δεν
χωρεί συγκατάβαση, υποχωρητικότητα. Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις.
«Πλήν ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. 18, 8)
@ 9 Ιουνίου 2020 - 4:43 μ.μ.
Ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε, γράφεις: «Γιατί λοιπόν να "ταλαιπωρούμεθα" αφού τα μυστήρια είναι έγκυρα, έως ότου γίνει Σύνοδος για να ....αποφασίσει, μπορούμε να "κοιμώμεθα" εν ειρήνη!»
Χάριν τῆς ἀκριβείας τοῦ τί λέγουν οἱ λόγιοι Θεολόγοι τοῦ Πατρίου γιά τό θέμα τῶν Μυστηρίων τοῦ ν.ἑ., θά ἤθελα νά καταθέσω τί ἔχουν διδάξει σέ μένα, τόσον προφορικῶς, ὅταν συνεζήτησα τό θέμα μαζί τους, ὅσον καί μέ τά ἄρθρα καί τά βιβλία τους. Γιά τούς ἐν γνώσει κοινωνοῦντας μέ τόν Οἰκουμενισμόν, ἔχω διδαχθῆ λοιπόν ὅτι αὐτοί ὄχι μόνον δέν λαμβάνουν εὐλογίαν μέ τήν συμμετοχήν των εἰς τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ., τά ὁποῖαω συνεπῶς δέν εἶναι σωστικά γι αὐτούς, ἀλλά «λαμβάνουν Χριστόν πού καίει», ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἄνευ μετανοίας καί ἐξομολογήσεως προσερχόμενος στήν Θείαν Εὐχαριστίαν. Ἑπομένως, αὐτοί δέν πρέπει νά κοιμοῦνται ἐν εἰρήνῃ, ἀλλά ν' ἀποτειχίζωνται. Σωστικά εἶναι μόνον διά τούς ἐν ἀγνοίᾳ κοινωνοῦντας. Ὅσον, λοιπόν, δέν γίνεται Ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία ἔχει τό κῦρος καί τήν ἁρμοδιότητα νά ξεχωρίσῃ τήν ἦραν ἀπό τόν σῖτον καί «νά βάλῃ τίς ταμπέλλες», ἡ ἄγνοια θά ὑπάρχῃ καί θά εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Ἀπόδειξις ὅτι ὁ ὑποφαινόμενος ἐπληροφορήθην τό τί συμβαίνει στήν Ἐκκλησίαν γύρω στά 42 μου, ὅταν ἤμουν στήν Αὐστραλίαν. Στήν Ἑλλάδα οὐδέποτε εἶχα ἀκούσει κάποιον νά ὁμιλῇ διά τόν Οἰκουμενισμόν. Τά περί «ἐν δυνάμει» καί «ἐνεργείᾳ» καί τά περί ἀνάγκης Συνόδου ἐδίδαξαν οἱ «Κολλυβᾶδες» (βλ. ὑποσημείωσιν 2 εἰς τόν 3ον Ἀποστολικόν Κανόνα) καί ἠκολούθησεν ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος. Οἱ Ματθαιϊκοί πού ἐδίδαξαν τά ἀντίθετα καί ἔκαναν σχίσμα γι' αὐτό τό θέμα (1937) εὐθύνονται γιά τήν καταστροφήν τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος πού ἐξεκίνησε τό 1924. Οἱ σημερινοί πού λένε τά ἴδια μέ τούς Ματθαιϊκούς κατήντησαν καθαροί Οἰκουμενισταί, Σεργιανισταί καί ἀρνηταί τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τήν ἵδρυσιν ΘΝΠ. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι τά γεγονότα μᾶς φανερώνουν ποιός ὡμίλησε σωστά ἐπί τοῦ θέματος. Ὁ κατά τά ἄλλα ἐκλεκτός θεολόγος κ. Ν. Πανταζῆς πού κηρύττει καί αὐτός τόν Ματθαιϊσμόν, ἐπειδή στερεῖται πραγματικῶν ἐπιχειρημάτων, καταφεύγει σέ ἀναλήθειες, ὅπως ὅτι δῆθεν ἐμεῖς πού λέμε τά ἀντίθετα μέ αὐτόν τάχα κηρύττουμε ὅτι τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ. εἶναι γιά ὅλους σωστικά καί ὅτι δῆθεν τρέχουμε ν' ἁγιασθοῦμε ἀπό τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ.!!! Καί, βεβαίως, τά πατερικά χωρία πού ἐπιστρατεύει γιά νά μᾶς ἀντικρούσῃ ἀναφέρονται εἰς Συνοδικῶς καταδικασμένους αἱρετικούς, γιά τούς ὁποίους βεβαίως κι ἐμεῖς ἔχουμε τήν ἰδίαν (Ὀρθόδοξον) γνώμην.
Ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε, γράφεις: «Γιατί λοιπόν να "ταλαιπωρούμεθα" αφού τα μυστήρια είναι έγκυρα, έως ότου γίνει Σύνοδος για να ....αποφασίσει, μπορούμε να "κοιμώμεθα" εν ειρήνη!»
Χάριν τῆς ἀκριβείας τοῦ τί λέγουν οἱ λόγιοι Θεολόγοι τοῦ Πατρίου γιά τό θέμα τῶν Μυστηρίων τοῦ ν.ἑ., θά ἤθελα νά καταθέσω τί ἔχουν διδάξει σέ μένα, τόσον προφορικῶς, ὅταν συνεζήτησα τό θέμα μαζί τους, ὅσον καί μέ τά ἄρθρα καί τά βιβλία τους. Γιά τούς ἐν γνώσει κοινωνοῦντας μέ τόν Οἰκουμενισμόν, ἔχω διδαχθῆ λοιπόν ὅτι αὐτοί ὄχι μόνον δέν λαμβάνουν εὐλογίαν μέ τήν συμμετοχήν των εἰς τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ., τά ὁποῖαω συνεπῶς δέν εἶναι σωστικά γι αὐτούς, ἀλλά «λαμβάνουν Χριστόν πού καίει», ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἄνευ μετανοίας καί ἐξομολογήσεως προσερχόμενος στήν Θείαν Εὐχαριστίαν. Ἑπομένως, αὐτοί δέν πρέπει νά κοιμοῦνται ἐν εἰρήνῃ, ἀλλά ν' ἀποτειχίζωνται. Σωστικά εἶναι μόνον διά τούς ἐν ἀγνοίᾳ κοινωνοῦντας. Ὅσον, λοιπόν, δέν γίνεται Ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία ἔχει τό κῦρος καί τήν ἁρμοδιότητα νά ξεχωρίσῃ τήν ἦραν ἀπό τόν σῖτον καί «νά βάλῃ τίς ταμπέλλες», ἡ ἄγνοια θά ὑπάρχῃ καί θά εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Ἀπόδειξις ὅτι ὁ ὑποφαινόμενος ἐπληροφορήθην τό τί συμβαίνει στήν Ἐκκλησίαν γύρω στά 42 μου, ὅταν ἤμουν στήν Αὐστραλίαν. Στήν Ἑλλάδα οὐδέποτε εἶχα ἀκούσει κάποιον νά ὁμιλῇ διά τόν Οἰκουμενισμόν. Τά περί «ἐν δυνάμει» καί «ἐνεργείᾳ» καί τά περί ἀνάγκης Συνόδου ἐδίδαξαν οἱ «Κολλυβᾶδες» (βλ. ὑποσημείωσιν 2 εἰς τόν 3ον Ἀποστολικόν Κανόνα) καί ἠκολούθησεν ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος. Οἱ Ματθαιϊκοί πού ἐδίδαξαν τά ἀντίθετα καί ἔκαναν σχίσμα γι' αὐτό τό θέμα (1937) εὐθύνονται γιά τήν καταστροφήν τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος πού ἐξεκίνησε τό 1924. Οἱ σημερινοί πού λένε τά ἴδια μέ τούς Ματθαιϊκούς κατήντησαν καθαροί Οἰκουμενισταί, Σεργιανισταί καί ἀρνηταί τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τήν ἵδρυσιν ΘΝΠ. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι τά γεγονότα μᾶς φανερώνουν ποιός ὡμίλησε σωστά ἐπί τοῦ θέματος. Ὁ κατά τά ἄλλα ἐκλεκτός θεολόγος κ. Ν. Πανταζῆς πού κηρύττει καί αὐτός τόν Ματθαιϊσμόν, ἐπειδή στερεῖται πραγματικῶν ἐπιχειρημάτων, καταφεύγει σέ ἀναλήθειες, ὅπως ὅτι δῆθεν ἐμεῖς πού λέμε τά ἀντίθετα μέ αὐτόν τάχα κηρύττουμε ὅτι τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ. εἶναι γιά ὅλους σωστικά καί ὅτι δῆθεν τρέχουμε ν' ἁγιασθοῦμε ἀπό τά μυστήρια τοῦ ν.ἑ.!!! Καί, βεβαίως, τά πατερικά χωρία πού ἐπιστρατεύει γιά νά μᾶς ἀντικρούσῃ ἀναφέρονται εἰς Συνοδικῶς καταδικασμένους αἱρετικούς, γιά τούς ὁποίους βεβαίως κι ἐμεῖς ἔχουμε τήν ἰδίαν (Ὀρθόδοξον) γνώμην.
Ἀγρυπνία Ἁγίου Λουκᾶ Ἰατροῦ -- IΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ
Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Τετάρτη 10 Ἰουνίου 2020 θά τελεσθεῖ ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Βαρθολομαίου καί Βαρνάβα καί τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας τοῦ ἰατροῦ καί θαυματουργοῦ (11η Ἰουνίου 2020).
Ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 4:00 π.μ.
Θά τεθοῦν σέ προσκύνηση τεμάχια ἐκ τῶν χαριτοβρύτων λείψανων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλου Βαρνάβα καί Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ.
Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
Σήμερα δεν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας έτοιμοι να δώσουμε τη μαρτυρία της πίστεώς μας, και πολύ περισσότερο να υποστούμε κάποια θυσία για χάρι της.
Κάποτε ο Κύριός μας, απέστειλε στον κόσμο τους μαθητές
Του να γίνουν «μάρτυρές» Του. Τους ανέθεσε την ιεραποστολή να φέρουν στους
ανθρώπους το μήνυμα της ελπίδας και της σωτηρίας. Και αυτοί ανταπεκρίθηκαν. Με
λόγια και έργα, με θυσίες και προσφορές, με κινδύνους και διωγμούς. Τους
περιφρόνησαν οι άνθρωποι, όταν δεν τους εδίωκαν. Και τους εθανάτωσαν, όταν δεν
τους εφίμωναν. Και αργότερα, μετά τους αγίους Αποστόλους, οι άγιοι Μάρτυρες, οι
Όσιοι, οι Πατέρες, ο χορός των αγωνιστών έδωσαν την μαρτυρία τους. Εφώτισαν τον
κόσμο, έμειναν ασυμβίβαστοι με την αμαρτία, ελεγκτικοί της κακίας, ασίγαστοι
κήρυκες της αρετής. Και παρέδωσαν στην Εκκλησία αθάνατα πρότυπα μαρτυρικής
μαρτυρίας. Μας άφησαν μια βαρειά κληρονομιά. Στην εποχή μας όμως οι χριστιανοί
φαινόμαστε να έχουμε λησμονήσει αυτό το χρέος. Μένουμε ικανοποιημένοι με μια
ατομική ευσέβεια, απονευρωμένη και αδάπανη. Δεν μας κοστίζει σε τίποτε η πίστη
μας. ούτε και είμαστε πρόθυμοι να διακινδυνεύσουμε την προσωπική μας ευτυχία
για χάριν του Χριστού.
Κ Ιερώνυμε : Η Ορθοδοξία δια τους Έλληνες συνιστά το Πνευματικό μας αλεξίσφαιρο, -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
και δεν είναι προνόμιο
ουδεμίας Δ.Ι.Σ να δρα αντίθετα προς τον κλήρο και τον λαό.
Σήμερον
γράφω το παρόν άρθρο εξ αφορμής του συνεντεύξεως την οποία παρεχώρησε ο νυν Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος εις
την Κυριακάτικη εφημερίδα «Καθημερινή» (σελ 6), με πηχυαίο τίτλο : «Η Εκκλησία
έχει ανάγκη από Αγίους»
Εγώ
δεν θα σταθώ εις το γεγονός της παγκοίνως γνωστής αδρανούς και παθητικής εν
γένει στάσης του νυν Αρχιεπισκόπου σε μείζονα και κρίσιμα ζητήματα, τα οποία
καθόρισαν τον ρόλο της Εκκλησίας εις την κοινωνία, ήτοι : την κατάργηση των
διατάξεων του ποινικού κώδικα, περί κακόβουλης βλασφημίας του Θεού και
καθύβριση θρησκευμάτων, επίσης το μείζων και ακανθώδες ζήτημα της Μακεδονίας
μας αλλά και, την στάση του με το οιονεί πραξικοπηματικό σφράγισμα των
Εκκλησιών, διαρκούσης της υγειονομικής κρίσεως, καθώς και την εν γένει εκκωφαντική απουσία του, ως προς
την ευθεία αμφισβήτηση περί της Θείας κοινωνίας, όπως κατ’ αντιστοιχία την
αφωνία του με τους απηνείς διωγμούς των Ιερών και Μητροπολιτών οι οποίοι
αντιστάθηκαν.
Σύνοδοι γιά τό ψεῦδος –Οἰκουμενισμός π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου.
Εις την γραμμήν των Πατέρων -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Στο μήνα των αγίων Αποστόλων
Από την τελευταία ημέρα του μήνα, όπου η εκκλησιαστική
μας τάξη τους έχει τοποθετήσει, οι άγιοι απόστολοι χρωματίζουν και ονοματίζουν
όλο τον Ιούνιο, το «μήνα των αποστόλων». Φέτος συμπίπτουν επίσης το μήνα αυτό
και δύο άλλες μεγάλες γιορτές, κινητές αυτές· Η μνήμη των 318 αγίων πατέρων της
Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (12/6), οι οποίοι στιγμάτισαν τις κακοδοξίες του Αρείου
και διετράνωσαν την πίστη στη θεότητα του Ιησού Χριστού, και η γενέθλια ημέρα της
Εκκλησίας, η αγία Πεντηκοστή (19/6). Η σύμπτωση αυτή αποτελεί μία καλή αφορμή
να στρέψουμε τη σκέψη μας στην αρχή, στα πρώτα βήματα της Εκκλησίας. Τόσο η
εκκλησιαστική ηγεσία όσο και ο πιστός λαός, να επιχειρήσουμε ένα καθρέφτισμα
στο ακηλίδωτο κάτοπτρο της πρώτης Εκκλησίας, ένα ζύγισμα στην ακριβοδίκαιη
ζυγαριά της· να προβληματισθούμε πάνω στο αναλλοίωτο κριτήριό της, για να
ελέγξουμε, αν σήμερα παραμένουμε στη γραμμή των αποστόλων «επόμενοι τοις αγίοις
πατράσι».
ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns
«Ο Θεός, φησί, κάθηται επί
θρόνου αγίου αυτού» (Ψαλμ. μστ: 9), ύστερον επ΄ εσχάτων των χρόνων ήλθε καθήμενος
εν τη ελαφρά νεφέλη: ήτοι εν τη Κυρία Θεοτόκω, ήτις νεφέλη μεν λέγεται, καθό ήτον
υψηλοτέρα από την γην και τα γήϊνα, ελαφρά δε, καθό ήτον ελευθέρα από κάθε βάρος
προαιρετικής αμαρτίας μέχρι και ψιλής προσβολής εμπαθούς λογισμού· τοιαύτη γαρ
έπρεπε να είναι η γενομένη Μήτηρ του Θεού, ανεπίληπτος πάντη και παντός μώμου
υπερτέρα, καθώς ονομάζεται εν τω Άσματι, «Όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ
έστιν εν σοι» (Άσμ. δ: 7).
-----------------------
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
-----------------------
Εμένα με πιάνει δέος! Ο Κύριος του σύμπαντος κόσμου χώρεσε στο σώμα μιας γυναίκας, και ποιάς γυναίκας! Ως νεφέλη που δεν επηρεάζεται από τα γήινα και τη φθορά! Κι αυτός ακόμη ο λογισμός Της ήταν αμόλυντος, αγαθός! Κι έτσι ο απρόσιτος, ο απερίγραπτος, ο πάντα πληρών και παρών παντού, ο Θεός Λόγος βρήκε κατάλυμα και σαρκώθηκε! Και λέω, κι αναρωτιέμαι εγώ με το δικό μου σαρκικό λογισμό: αν ο δίκαιος μόλις σώζεται ο ασεβὴς και αμαρτωλὸς ποὺ φανείται; Όλοι καλούμαστε να γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας, να ανδρωθεί και να γίνουμε ο καθένας όπως μπορεί, μικροί Χριστοί, θα τα καταφέρουμε; Όχι μόνοι μας, Εκείνος θα μας κατευθύνει και θα μας βοηθάει. Εμείς βουλιάζουμε μέσα στο βόρβορο των λογισμών, κι αν γίνονται πράξεις, χανόμαστε στο σκοτάδι και στην άβυσσο! Τουλάχιστον να ζητάμε το έλεός Του, επειδή στο μέγεθος της αγίας Μητέρας του Θεού ώστε ακόμη και οι λογισμοί μας να είναι πάντοτε αγαθοί, δε πρόκειται ποτέ, όχι να φτάσουμε, ούτε καν να αγγίσουμε και προσεγγίσουμε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)