https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/
Οἱ
σύγχρονοι Αἱρετικοί Νεοεικονομάχοι πολεμοῦν δολίως τήν εἰκονογράφησιν τοῦ ΘΕΟΥ
ΠΑΤΡΟΣ μέ τήν διαστροφικήν διδασκαλίαν ὅτι ἡ εἰκονογράφησις τοῦ Θεοῦ Πατρός
ἐπιχειρεῖ τήν εἰκόνισιν τῆς Θείας φύσεως.
Αἱ
εἰκόνες ὅμως, ὅπως μᾶς διδάσκουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, δέν εἰκονίζουν
τήν φύσιν ἤ οὐσίαν, ἀλλά εἶναι ΣΥΜΒΟΛΙΚΑΙ ἀπεικονίσεις τῆς ὑποστάσεως τοῦ
εἰκονιζομένου. μήπως δύναται νά εἰκονισθῇ ἡ οὐσία καί φύσις τῶν Ἀγγέλων ἤ τῶν
ψυχῶν ἤ καί τῶν δαιμόνων, ἤ τοῦ Παραδείσου καί τῆς κολάσεως; Ὄχι βεβαίως. Ἀλλά
τόσαι εἰκόνες ὑπάρχουν μέ Ἀγγέλους καί ψυχάς καί δαίμονας. Τήν οὐσίαν ἤ φύσιν
των εἰκονίζουν; Ὄχι βεβαίως. Πόσον μᾶλλον ἀδύνατον εἶναι νά εἰκονισθῇ ἡ
Ἄκτιστος καί Ἄπειρος καί Ἀπερίγραπτος καί Ἀμέθεκτος ΘΕΪΚΗ Οὐσία ἤ Φύσις.
Ἄς
ἰδοῦμε τί μᾶς διδάσκει ἡ Ἐκκλησία μέσῳ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν Ἁγίων
Πατέρων σχετικῶς μέ τάς ἀποδεκτάς ἀπεικονίσεις:
-----------------------------------------
Εἰς προσφάτους συναφεῖς ἀναρτήσεις τοῦ παρόντος ἱστολογίου, παρέθεσα τά ἀκόλουθα χωρία:
(1) «Τοῦ δὲ Θεοῦ εἰκόνας ποιοῦμεν, λέγω δὴ τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς ὤφθη ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη, τοῦτον γράφοντες, καὶ οὐχ ὡς νοεῖται φύσει Θεός. Ποία γὰρ ὁμοίωσις, ἢ ποῖον σχῆμα τοῦ ἀσωμάτου καὶ ἀσχηματίστου λόγου τοῦ πατρός;» (Ζ' Οἰκ. Σύνοδος, Πρᾶξις Ε’, Τόμος Γ’ Πρακτικῶν, σελ. 314-315).
(2) «Τοῦ ἀοράτου, καί ἀσωμάτου, καί ἀπεριγράπτου, καί ἀσχηματίστου Θεοῦ, τίς δύναται ποιήσασθαι μίμημα; Παραφροσύνης τοίνυν ἄκρας καί ἀσεβείας τό σχηματίζειν τό Θεῖον» (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, P.G., 94, 1169 C).
(3) «Εἰ μέν γάρ τοῦ ἀοράτου Θεοῦ εἰκόνα ἐποιοῦμεν, ὄντως ἡμάρτομεν. Ἀδύνατον γάρ τό ἀσώματον, καί ἀόρατον, καί ἀπερίγραπτον, καί ἀσχημάτιστον εἰκονισθῆναι … Θεοῦ γάρ σαρκωθέντος, καί ὀφθέντος ἐπί γῆς σαρκί … τούτου τήν εἰκόνα ποιοῦντες, οὐ σφαλλόμεθα» (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, P.G., 94, 1288 Α, Β).
(4) «Εἰ δὲ θεότητος τῆς ἀΰλου καὶ ἀσωμάτου καὶ ἀοράτου καί ἀσχηματίστου καί ἀχρωματίστου εἰκόνα τις τολμήσει ποιῆσαι, ὡς ψευδῆ ἀποβαλλόμεθα» (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, P.G., 94, 1293 D).
(5) «Διὰ τί τὸν πατέρα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ οὐχ ἱστοροῦμεν καὶ ζωγραφοῦμεν; Ἐπειδὴ οὐκ οἴδαμεν, τίς ἐστιν, καὶ Θεοῦ φύσιν ἀδύνατον ἱστορῆσαι καὶ ζωγραφῆσαι. Καὶ εἰ ἐθεασάμεθα καὶ ἐγνωρίσαμεν, καθὼς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, κᾀκεῖνον ἂν εἴχομεν ἱστορῆσαι καὶ ζωγραφῆσαι» (Πρώτη ἐπιστολή τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Γρηγορίου, Πάπα Ρώμης, πρός τόν Βασιλέα Λέοντα τόν Ἴσαυρον, Πρακτικά Ζ' Οἰκουμενικῆς, Τόμος Γ’, σελ. 210-211).
Τά χωρία αὐτά μᾶς βεβαιώνουν ὅτι ΔΕΝ ζωγραφίζεται ὁ Θεός Πατήρ. Παραθέτω τώρα καί μέρος τοῦ Ὅρου Πίστεως τῆς Ζ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου (βλ. Πηδάλιον, σελ. 316), συμφώνως πρός τόν ὁποῖον καμμία εἰκών τοῦ Θεοῦ Πατρός δέν συμπεριλαμβάνεται εἰς τόν κατάλογον τῶν εἰκόνων πού πρέπει νά προσκυνοῦμε. (Σημειωτέον ὅτι ὁ ἴδιος αὐτός κατάλογος συναντᾶται καί εἰς ἄλλα σημεῖα τῶν Πρακτικῶν.)
(6) «Ὁρίζομεν σὺν ἀκριβείᾳ πάσῃ καὶ ἐμμελείᾳ παραπλησίως τῷ τύπῳ τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυροῦ ἀνατίθεσθαι τὰς σεπτὰς καὶ ἁγίας εἰκόνας, τὰς ἐκ χρωμάτων καὶ ψηφῖδος καὶ ἑτέρας ὕλης ἐπιτηδείως ἐχούσης ἐν ταῖς ἁγίαις τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις, ἐν ἱεροῖς σκεύεσι καὶ ἐσθῆσι, τοίχοις τε καὶ σανίσιν, οἴκοις τε καὶ ὁδοῖς• τῆς τε τοῦ κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰκόνος, καὶ τῆς ἀχράντου δεσποίνης ἡμῶν τῆς ἁγίας Θεοτόκου, τιμίων τε ἀγγέλων, καὶ πάντων ἁγίων καὶ ὁσίων ἀνδρῶν» (Πρακτικά Ζ' Οἰκ. Συνόδου, Τόμος Γ', Πρᾶξις Ζ’, σελ. 374).
Λοιπόν, ὅσον οἱ ὀπαδοί τῆς αἱρέσεως τῶν ἀνθρωπομορφιτῶν δέν ἀπαντοῦν ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΩΣ εἰς τά ὡς ἄνω χωρία, τά κατεβατά πού γράφουν ὄχι μόνον δέν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν, ἀλλά καί προκαλοῦν σύγχυσιν. «Ἀπαντήσεις» τοῦ τύπου «Δέν ζωγραφίζουμε τήν φύσιν, ἀλλά τήν ὑπόστασιν τοῦ Πατρός» ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνουν ὅτι εἶναι ὀπαδοί τῆς αἱρέσεως τῶν ἀνθρωπομορφιτῶν.
