Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.

ΜΑΘΗΜΑ «ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ»: ΟΛΕΘΡΙΑ ΜΥΗΣΗ ΣΕ ΑΩΡΟ ΕΡΩΤΙΣΜΟ

Ένα από τα πλέον κυρίαρχα γνωρίσματα της εποχής μας είναι χωρίς αμφιβολία ο άκρατος ηδονισμός, η σαρκολατρία, ο πανσεξουαλισμός. Η ταραγμένη εσχατολογική εποχή μας, εποχή μιάς άνευ προηγουμένου πνευματικής και ηθικής αποστασίας, ανήγαγε ως υπέρτατο αγαθό και πρώτιστο ζητούμενο το κυνήγι της ηδονής. Αυτό βεβαίως είναι τραγικό επακόλουθο και φυσική συνέπεια της υλιστικής θεωρήσεως του κόσμου των τελευταίων αιώνων, σύμφωνα με την οποία τα πάντα είναι ύλη και μόνον ύλη, δεν υπάρχει τίποτε πέραν του τάφου και επομένως το νόημα της παρούσης ζωής δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από την απόλαυση των ηδονών του κόσμου. Ιδίως μετά την εμφάνιση του ιδεολογικού ρεύματος του άθεου «Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού», (από τον 17ον αιώνα και εντεύθεν), η χριστιανική πίστη περιφρονήθηκε και συκοφαντήθηκε ως ξεπερασμένη και σκοταδιστική. Την θέση της κατέλαβαν δύο νέα κυρίαρχα ιδεολογικά συστήματα γνήσια τέκνα του «Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού», ο Καπιταλιστικός και ο Μαρξιστικός Υλισμός.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη ΙΑ΄ (11η) Φεβρουαρίου άθλησις του Αγίου Ιερομάρτυρος ΒΛΑΣΙΟΥ Επισκόπου γενομένου Σεβαστείας και της εν Χριστώ συνοδείας αυτού.

Βλάσιος ο ένδοξος Ιερομάρτυς του Χριστού ήκμασε κατά τους χρόνους Λικινίου του βασιλέως του κατά τα έτη τη΄ -  τκγ΄(308-323) βασιλεύσαντος, ήτο δε Επίσκοπος της εν Αρμενία Σεβαστείας. Αλλά και πριν να μαρτυρήση και πριν ακόμη γίνη ούτος Επίσκοπος του Χριστού είχε πολιτείαν θαυμαστήν και αξιέπαινον, διότι ήτο και αυτός ως ο μέγας Ιώβ, άκακος, άμεμπτος, αληθινός και θεοσεβής, απεχόμενος από παντός πονηρού πράγματος. Επειδή λοιπόν το καλόν και η αρετή επαινείται και από όλους τιμάται, εψήφισαν αυτόν Επίσκοπον της Σεβαστείας· εκείνος δε αγαπών την ησυχίαν και το να σχολάζη κατά μόνας εις τον Θεόν, επήγεν εις όρος τι, Άργαιον λεγόμενον, και εγκλεισθείς εις σπήλαιον εκεί ευρισκόμενον προσέφερεν εις τον Θεόν καθαράς και αθορύβους τας ευχάς και τοσούτον τον ηγάπων και ηυλαβούντο, όχι μόνον οι άνθρωποι, αλλά και αυτά τα θηρία δια την πολλήν του αρετήν, ώστε ήρχοντο προς αυτόν και δεν ήθελον να αναχωρήσωσιν, εάν δεν έβαλε την χείρα του επάνω εις αυτά να τα ευλογήση.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ...

Την μακροχρόνια ξενιτεία του από τον κόσμο διέκοψε δύο φορές, προκειμένου να αγωνισθεί και να συμβάλει στη διάσωση της Ορθοδοξίας, που όπως τώρα, έτσι και τότε, κινδύνευε από εξωτερικούς και πιο πολύ από εσωτερικούς εχθρούς. Ο Χριστιανισμός δεν παρουσιάσθηκε συνδιαλεγόμενος και συναλλασόμενος «επί ίσοις όροις» με τις άλλες θρησκείες, διεκδικώντας μέρος της αλήθειας, που υπάρχει δήθεν σε όλες τις θρησκείες, όπως βλάσφημα ισχυρίζονται σημερινοί δήθεν χριστιανοί ηγέτες των διαθρησκειακών συναντήσεων του Αντιχρίστου, αλλά ως μοναδική αλήθεια, η μοναδική οδός σωτηρίας, ως το αληθινό φως που αντικατέστησε όχι ισχνότερα φώτα, αλλά το σκότος της αγνωσίας του Θεού και της πλάνης: «Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς». Δεν είπε ο Χριστός ότι εγώ είμαι ένας δρόμος, μία αλήθεια, ένα φως ανάμεσα σε άλλους δρόμους, σε άλλες αλήθειες, σε άλλα φώτα, αλλά εγώ είμαι η μοναδική αλήθεια, ο μοναδικός δρόμος, το μοναδικό φως: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή». «Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ΄έξει το φως της ζωής». 

«Χριστός ημάς ουδέν ωφελήσει»!

Η παταγώδης αύτη κατάπτωσις της εκκλησιαστικής ημών Ηγεσίας, δέον να σημειωθή ότι ουδέν άλλο διαδηλοί, ειμή σαφεστάτην αθέτησιν του θεμελιώδους Δόγματος της απολυτρωτικής μοναδικότητος της ορθοδόξου υποστάσεως της αγίας ημών Εκκλησίας και Πίστεως. Κατ΄ ακολουθείαν είναι ανάγκη, όπως γίνη επίσης αντιληπτόν και καταστή συνείδησις εκάστου πιστού και ιδίως των Επισκόπων και των Αγιορειτών, ότι η διακηρυχθείσα αίρεσις του οικουμενισμού, τους υιοθετούντας ή τους κατά διάφορον τρόπον κοινωνούντας προς αυτήν, ως π.χ. δια της διαμνημονεύσεως του διακηρύξαντος ταύτην και των μετ΄ αυτού κοινωνούντων, καθιστά τούτους  «συναπολλυμένους» τη ούτω κοινωνούση αιρέσει, ότε πλέον, «Χριστός ημάς ουδέν ωφελήσει»!

Μαρία Μαντουβάλου - Αν. Καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής Παν/μιου Αθηνών.-- "Τι σημαίνει σήμερα να είσαι Έλληνας".

Μ.Κ.Ο : Ιεροκήρυκες της διαφθοράς και έμποροι των ψυχών -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλο και πασίδηλο όπως επανειλημμένως έχω επισημάνει εκ του βήματος τούτου, ότι η Ελλάς έχει παραδοθεί αμαχητί εις τας χείρας των προδοτών, οι οποίοι ουδόλως τους απασχολεί η Ελλάδα δια τον απλούστατο λόγο ότι προεχόντως και κυρίως δεν νιώθουν Έλληνες. Το μόνον το οποίο τους απασχολεί, όντες εν διατεταγμένη υπηρεσία, να εκπληρώσουν  του σχεδιασμούς των ιθυνόντων εντολέων τους οι οποίοι ευρίσκονται σε υπερεθενικά διευθυντήρια και μηχανισμούς, διότι κατ’ ουσίαν αυτοί  τους ελέγχουν και τους ποδηγετούν. Η ανάδειξη και η λήψη της εξουσίας ενός εκάστου εξ αυτών, δέον όπως ήδη έχει ελεγχθεί και αξιολογηθεί από τα συστήματα, ούτως ώστε να καθίστασαι πειθήνιο όργανο των εντολών τους, άλλως ουδέποτε θα αναλάμβανε κανείς θέση εξουσίας ή αν παρ’ ελπίδα, το επιτύγχανε θα ήτο εις το διηνεκές περιθωριοποιημένος, αν δεν παρείχε εχέγγυα δουλοφροσύνης, ραγιαδισμού και εξανδραποδισμού ψυχής τε και πνεύματος.

Πρὸς τὴν Ἱ. Κοινότητα: Ὁ Πατριάρχης θὰ σᾶς ἐπιβάλη νὰ συλλειτουργήσετε καὶ μὲ γυναῖκες

Ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν ΗΠΑ
Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ποὺ κατευθύνεται ἀπὸ τὰς ΗΠΑ, ἐλέγχουσα τὰ κονδύλια καὶ τοὺς φόρους τοῦ Ἁγ. Ὄρους, χειραγωγεῖ τοὺς Ἡγουμένους. Ἂν δώση ἐντολὴν ὁ κ. Πάιατ… ὅλα γίνονται…. Ὡς ἐπληροφορήθημεν ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱ. Μ. Βατοπαιδίου orthodoxianewsagency.gr τῆς 28ης Ἰανουαρίου 2020:
«Μὲ τὸν Ἀμερικανὸ πρέσβη, Τζέφρι Πάιατ συναντήθηκε χθὲς ὁ ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Κώστας Βλάσης, μὲ τὴν συνάντηση νὰ ἐπεκτείνεται καὶ σὲ θέματα Ὀρθοδοξίας καὶ πίστης. Μάλιστα σὲ tweet ποὺ ἀνήρτησε ὁ Ἀμερικανὸς Πρέσβης «συγχαίρει τὸν κ. Βλάση γιὰ τὸν νέο του ρόλο καὶ γιὰ τὴν ζωτικῆς σημασίας Ἑλληνοαμερικανικὴ διασπορά, τὸν σημαντικὸ ρόλο τοῦ Ἁγίου Ὄρους στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, στὴν θρησκευτικὴ ἐλευθερία καὶ ἀνοχή, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄρρηκτους δεσμοὺς μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο».

Οικουμενισμός : το βδέλυγμα της ερημώσεως των εσχάτων καιρών

Ὀλεθρία παραπλάνησις -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Μετά τό οἰκουμενιστικό θέατρο στό Φανάρι, ὅπου ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὑποδέχτηκε καί συλλειτούργησε μέ τόν Πάπα Φραγκίσκο, γιά νά «λαμπρυνθεῖ» μέ τόν καλύτερο τρόπο ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ἱδρυτῆ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινούπολης, ὁ κ. Βαρθολομαῖος συνεχίζει τήν πλάγια ὁδό τῆς παραπλάνησης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, πώς τάχα οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες εἶναι ἀγαπημένοι ἀδελφοί, ἀποτελοῦν μέρη τῆς διαιρεμένης Ἐκκλησίας καί ἡ ἡμέρα τῆς ἕνωσης εἶναι πολύ κοντά. Αὐτά βέβαια δέν τά ὑποστηρίζει δημοσίως ἐντός τῆς Ἑλλάδος, γιατί θά προκαλοῦσε τρικυμία, προετοιμάζει ὅμως τό ἔδαφος καί διαμορφώνει τό κατάλληλο κλῖμα μέ τίς συχνές του ἐπισκέψεις σέ διάφορες μητροπόλεις, ὅπου προβάλλεται ὁ ἴδιος -ἐκμεταλλευόμενος καί τήν ἀγάπη τοῦ λαοῦ πρός τήν Κωνσταντινούπολη καί τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο- καί δημιουργεῖται μιά ἐμπιστοσύνη στά ὅσα οἰκουμενιστικά διαπράττει. Εἶναι φυσικό, ὅταν ὑποδέχεσαι ἕνα πρόσωπο μέ λαμπρότητα καί ἐντυπωσιακές φιέστες, νά ἀποδέχεσαι καί τίς δραστηριότητές του καί νά μειώνονται οἱ ὅποιες ἐνστάσεις καί διαφωνίες. Μέ δεδομένη δέ καί τήν ἀδιαφορία τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων ἀπέναντι στά θέματα τῆς πίστης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μεθοδεύει τήν ἀνώδυνη ἀποδοχή τῶν οἰκουμενιστικῶν του μηνυμάτων σήμερα καί τήν ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» αὔριο. Αὐτό εἶναι τό σχέδιο τοῦ Πατριάρχη καί ἐντυπωσιάζει, ἄν δέν προκαλεῖ κιόλας, ἡ ἐπιπολαιότητα τῶν μητροπολιτῶν νά προσκαλοῦν τόν κ. Βαρθολομαῖο καί νά συνεργοῦν στό σχέδιό του. Δέν ἀνησυχοῦν ὅτι γίνονται καί αὐτοί συνένοχοι μέ τό νά συμπλέουν στήν ἴδια βάρκα μέ τόν πρωτεργάτη τοῦ ὀλέθριου οἰκουμενισμοῦ.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Χαραλάμπους

Τη Ι΄ (10η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Χαράλαμπος ο Άγιος Ιερομάρτυς, ο χαριέστατος και λαμπρότατος του Κυρίου θύτης και Αθλητής, απάσης της Ελλάδος το καύχημα και των πιστών το αγαλλίασμα, ήτο από την Μαγνησίαν και ιεράτευεν εις αυτήν επί πολλούς χρόνους, μέχρι των ημερών του ασεβεστάτου βασιλέως Σεβήρου του κατά τα έτη σκβ΄ -- σλη΄ (222-238) βασιλεύσαντος και Λουκιανού του ηγεμόνος, ότε συλληφθείς υπ’ αυτών υπέστη τον δια του Μαρτυρίου θάνατον δια την πίστιν και την αγάπην του Χριστού. Και πως, ακούσατε: Ο παμβασιλεύς και Κύριος ημών Ιησούς Χριστός διδάσκει ημάς εις το θείον και Ιερόν Ευαγγέλιον, ότι αν θέλωμεν να ακολουθήσωμεν οπίσω Αυτού πρέπει να απαρνηθώμεν πρότερον τον εαυτόν μας, να σηκώσωμεν και ημείς επί των ώμων τον Σταυρόν μας και ούτω να τον ακολουθήσωμεν.

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

...Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού: 
«την διδάσκουν “γυμνή τη κεφαλή”, την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»! 

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων. 
Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ! 

Σύντομος περί νηστείας παραίνεσις

Από δύο πράγματα είναι και λέγεται ο άνθρωπος σύνθετος. Από ψυχήν και από σώμα. Και η μεν ψυχή είναι άϋλος και αόρατος, το δε σώμα είναι υλικόν και ορατόν· αν δε και τα δύο ταύτα είναι διαφορετικά, όμως εν πράγμα δύναται να συνδέση και τα δύο ταύτα. Ποίον; Η νηστεία. Άκουσον δε πως. Η νηστεία καθαρίζει και ελαφρύνει το σώμα, κόπτει τα πάθη και καθαίρει τας αισθήσεις. Ταύτα δε πάντα δίδουσι το όφελος εις την ψυχήν. Διότι όταν το σώμα αποκτήση αυτά τα οποία είπον, τότε φωτίζεται ο νους, όστις είναι οφθαλμός της ψυχής· τότε ορέγεται η ψυχή του αθανάτου κάλλους, τότε συνομιλεί μετά του Θεού, τότε ελευθερούται των κοσμικών φροντίδων και, γενικώς ειπείν, τότε το μεν σώμα γίνεται ως άϋλον, λεπτυνόμενον δια της αποχής από των τροφών, η δε ψυχή περισσότερον απολαμβάνει της αϋλου μορφής της.

Πότε επιτέλους θα το παραδεχθούμε; -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Πότε θα το καταλάβουμε πως η χαρά, που αναζητάμε δεν έχει σχέσι με τις ανάγκες του σώματος, του νου ή της ψυχής με την ψυχολογική της έννοια; Έχει σχέσι άμεση και ουσιαστική με τις ανάγκες τού είναι μας για Θεό, για αληθινό Θεό, όπως μας τον φανερώνει η Εκκλησία με την εγγύησι της θείας αποκαλύψεως. Όταν ο πραγματικός εαυτός μας, εκείνος που βρίσκεται κάτω από τα οποιαδήποτε φτιασίδια του κόσμου, με τα ψεύτικα πιστεύω και την ψεύτικη ζωή, αναστηθή από αυτόν τον τάφο του και συνδεθή με τον Θεάνθρωπο Κύριο, τότε θα γεμίση χαρά, τότε θα νιώση ειρήνη, τότε θα καταλάβη ευτυχία. 

Τοῦ Ἁγίου Μελετίου τοῦ ὁμολογητοῦ:

Μὴ πείθεσθε Μονάζουσι μηδὲ τοῖς Πρεσβυτέροις, ἐφ’ οἷς ἀνόμως λέγουσι κακίστως εἰσηγοῦνται, καὶ τὶ φημὶ Μονάζουσι καὶ τὶ τοῖς πρεσβυτέροις; Μηδ’ Ἐπισκόποις εἴκετε τὰ μὴ λυσιτελοῦντα, πράττειν καὶ λέγειν καὶ φρονεῖν δολίως παραινοῦσιν.

Τὶς εὐσεβὴς σιγήσει τὶς ὅλως ἠρεμήσει; καὶ γὰρ τὴν συγκατάθεσιν σιωπὴ σημαίνει καὶ τοῦτο δείκνυσι σαφῶς ὁ Πρόδρομος Κυρίου, καὶ Μακκαβαῖοι σὺν αὐτῷ μικρὰς νομοθεσίας, προκινδυνεύοντες στερρῶς μέχρις αὐτοθανάτου καὶ μήτε τὸ βραχύτατον τοῦ νόμου παριδόντες ἐπαινετὸς ὁ πόλεμος γνωρίζεται πολλάκις καὶ μάχη κρεῖττον δείκνυται ψυχοβλαβοῦς εἰρήνης. Βέλτιον γὰρ ἀνθίστασθαι τοῖς οὐ καλῶς φρονοῦσιν ἡ τούτοις ἐπακολουθεῖν κακῶς ὁμονοοῦντας, χωριζομένους τοῦ Θεοῦ καὶ τούτοις ἑνουμένους.

Δύσκολον κατόρθωµα, ὁ δρόμος τῆς ἁγνότητας -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι ὁ δρόμος τῆς ἁγνότητας εἶναι εὔκολος. Ἔχει πολλὲς δυσκολίες καὶ πολλοὺς πειρασμούς. Αὐτὸ βέβαια δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι ἀκατόρθωτος ἢ ὁδηγεῖ σὲ κατήφεια καὶ ἀπόγνωση. Κάθε ἄλλο. Εἶναι πορεία ποὺ δίνει χαρὰ καὶ τρέφει ἐλπίδα σωτηρίας. Δημιουργεῖ ψυχικὴ εὐφορία καὶ μεταφέρει τὰ ἐνδιαφέροντα τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἀναφερόμενος στὶς δυσκολίες τοῦ ἀγώνα τῆς ἁγνότητας καὶ τὰ μέσα ποὺ χρειάζονται, γιὰ νὰ ἔχει διάρκεια καὶ ἐπιτυχία, λέει τὰ ἑξῆς:

«Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα»

ΜΕ ΤΗ χάρη τοῦ ἁγίου Θεοῦ μας ὁ «καιρὸς ἐφέστηκε», ἔφτασε ἡ περίοδος τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγώνα, ἄνοιξε τὸ ἅγιο Τριώδιο. Ἄρχισε, δηλαδή, νὰ χρησιμοποιεῖται τὸ ὁμώνυμο λειτουργικὸ βιβλίο στοὺς ναούς μας καὶ μαζί, εἰσήλθαμε στὴν πολὺ σημαντικὴ ἑορτολογικὴ περίοδο τῶν κινητῶν ἑορτῶν τοῦ ἔτους, οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς κέντρο τὸ Ἅγιο Πάσχα καὶ καθορίζονται ἀπὸ αὐτό. Ἡ φιλόστοργη μητέρα μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ συναισθανθοῦμε τὴ σπουδαιότητα τῆς εἰσόδου μας, σὲ αὐτὴ τὴν ἱερὴ καὶ κατανυκτικὴ περίοδο, στὸ νοητὸ αὐτὸ στάδιο τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα, γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦμε κατὰ τῶν παθῶν μας, τὰ ὁποῖα ἔχουν ριζώσει μέσα μας καὶ μᾶς καταστρέφουν σιγὰ – σιγά, ὁδηγώντας μας ἀθόρυβα στὸν ὄλεθρο καὶ τὴν καταστροφή.

Ὁ Μέγας Κανών -- ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΑΣ

Τοῦ κ. Ἰωάννου Φ. Ἀθανασοπούλου Θεολόγου-Φιλολόγου

Θρησκευτικὸ ἀλλὰ καὶ ἐθνικὸ κειμήλιο ἀνεκτίμητης ἀξίας εἶναι ἡ Ὑμνογραφία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὅλα σχεδὸν τὰ ὑμνολογικὰ κείμενα εἶναι περισπούδαστα ποιητικὰ ἔργα μεγάλης πνοῆς καὶ συνθέσεως ἐκ τῶν ὁποίων μερικὰ οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ ποιητικὴ δημιουργία τῆς κλασσικῆς ἀρχαιότητος μπορεῖ νὰ προσεγγίσει. Παράδειγμα ἀδιάψευστον ὁ Μέγας Κανών, ἀπὸ τοὺς περισσότερο γνωστοὺς ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ψάλλεται τμηματικῶς μὲν κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τοῦ Ἀποδείπνου τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καὶ ὁλόκληρος το ἑσπέρας τῆς Τετάρτης τῆς Ε´ Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν «μετὰ συντετριμμένης καρδίας». Ἔχει μελοποιηθεῖ σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου, ποὺ εἶναι ἦχος κατανυκτικὸς καὶ ἐκφραστικός, ἰδιαίτερα τοῦ πένθους καὶ τῆς συντριβῆς τῆς ψυχῆς. Κατὰ τὴν σχετικὴ διάταξη τοῦ Τριωδίου ¹, «τῇ Τετάρτῃ ἑσπέρας, περὶ ὥραν θ´ της νυκτὸς σημαίνει. Καὶ συναχθέντες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως., ἀρχόμεθα ψάλλειν τὸν Κανόνα ἀργῶς καὶ ἐν κατανύξει, ποιοῦντες εἰς καθὲν τροπάριον μετανοίας γ´ καὶ λέγοντες: «Ἐλέησον μὲ ὁ Θεός, ἐλέησόν με».

Οικουμενισμός η εσχάτη αίρεσις