Λόγος Αγίου Μαξίμου Ομολογητού -- Γιατί ὁ Θεὸς ἔγινε ῎Ανθρωπος;

«Τοῦτό ἐστι τὸ μακάριον,δι᾿ ὃ τὰ πάντα συνέστησαν τέλος.᾿Αλλὰ μὲ τὸ πολύτιμο αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ θυσιάστηκε σὰν ἀμνὸς ἄμωμος καὶ ἄσπιλος, κι ἦταν βέβαια προορισμένος πρὶν ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου, ἀλλὰ φανερώθηκε γιὰ χάρη μας αὐτὰ τὰ τελευταῖα χρόνια»1. Προορισμένος ἀπὸ ποιόν;

Ἀπόκριση

Τὸ μυστήριο τοῦ Χριστοῦ ὁ λόγος τῆς Γραφῆς τὸ ὀνόμασε Χριστὸ καὶ τὸ βεβαιώνει μὲ σαφήνεια ὁ μέγας ᾿Απόστολος λέγοντας, «τὸ μυστικὸ σχέδιο, ποὺ ἦταν κρυμμένο ἀπὸ ὅλες τὶς γενεές, φανερώθηκε τώρα»2, ἐννοώντας δηλαδὴ ὡς τὸν Χριστό, τὸ μυστικὸ σχέδιο μὲ τὸν Χριστό. Αὐτὸ εἶναι ὁλοφάνερα ἡ ἄρρητη καὶ ἀκατάληπτη ὑποστασιακὴ ἕνωση τῆς θεότητας καὶ τῆς ἀνθρωπότητας, ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ταυτότητα πλήρη τὴν ἀνθρωπότητα μὲ τὴ θεότητα ἐξαιτίας τῆς ὑπόστασης καί, κάνοντας μία τὴν ὑπόσταση τὴ σύνθετη ἀπὸ τὰ δύο, χωρὶς ἡ φυσικὴ διαφορὰ τῆς οὐσίας τους νὰ προκαλέσει σ᾿ αὐτὴν καμμιὰ μείωση σὲ ὁτιδήποτε.

Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί --- Orthodox Hymns

Τη ΚΓ΄ (23η) Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων ΔΕΚΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ των εν τη Κρήτη μαρτυρησάντων.

Θαυμαστή και αξιέπαινος είναι η περιβόητος Κρήτη, δια τε το κάλλος και το μέγεθος αυτής, δια τα τείχη και τους λιμένας της, δια την κράσιν και υγείαν του κλίματός της, ως και την αφθονίαν και πλουσιότητα των καρπών της, αλλ΄ ημείς θέλομεν διηγηθή την αληθινήν της αξίαν και ωραιότητα, τον χορόν, λέγω, των θείων Μαρτύρων, τους Δέκα του Χριστού στεφανίτας, οι οποίοι από αυτήν εγεννήθησαν και εις αυτήν υπέρ Χριστού γενναίως εμαρτύρησαν, καθώς θέλει το φανερώσει ο λόγος. Όταν εβασίλευσεν εις την Ρώμην ο ασεβέστατος Δέκιος, εν έτει σν΄ (250) κατέστησεν ανθύπατον εις την Κρήτην άλλον τινά Δέκιον ομώνυμόν του και ομότροπον, όστις ευθύς ως έφθασεν εις την Κρήτην ήρχισε να βασανίζη ανηλεώς και πολυτρόπως τους Χριστιανούς, είτα δε και πικρώς να τους θανατώνη.

Δέν εἶναι στήν δικαιοδοσίαν μας ν' ἀποφασίζουμε πότε καί ἀπό ποιόν «ἔφυγεν ἡ Χάρις». -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Βλέπω καί μάλιστα πεντακάθαρα τίς αἱρετικές δηλώσεις, τίς ἑνώσεις μέ Μονοφυσίτας (1990) καί Παπικούς (1965, 1993) κ.λπ. πού ἔχουν κάνει οἱ Οἰκουμενισταί. Αὐτές, ὅμως, εἶναι πράξεις πού ἔχουν κάνει οἱ ὑψηλόβαθμοι «πατριάρχαι», οἱ ὁποῖες ὅμως δέν ἔχουν περάσει εἰς ὅλους τούς ἐπισκόπους, οὔτε εἰς τούς ἱερεῖς, καί βεβαίως οὔτε εἰς τούς λαϊκούς, ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν ὁποίων τίς ἀγνοεῖ παντελῶς καί πιστεύουν βαθειά ὅτι εἶναι ὀρθοδοξώτατοι! Εἰς τούς Ναούς των δέν κηρύττονται τά αἱρετικά δόγματα τῶν Μονοφυσιτῶν καί τῶν Παπικῶν, δέν ἑορτάζονται οἱ ἑορτές των, οὔτε οἱ «ἅγιοί» των. Ἀκόμη κι ἐμεῖς οἱ «ψαγμένοι» μόλις τό 2006 μάθαμε ἀπό τό βιβλίον τοῦ Δικηγόρου-Θεολόγου κ. Ἀθ. Σακαρέλλου ὅτι τό 1965 ἔγινεν «ἄρσις τῆς ἀκοινωνησίας» καί ὄχι ἁπλῶς «ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων».
------------------------------
Ελλας ορθοδοξων είπε...

Φυσικά δεν είναι υποχρεωτική η Αποτείχιση όπως και καμία άλλη εντολή του θεού. Γι αυτό λέει ο κύριος. «ὁ μὴ ὢν μετ' ἐμοῦ κατ' ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ' ἐμοῦ σκορπίζει» (Ματθ., 12:30). Αποτείχιση η μόνη οδός σωτηρίας.
---------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 23 Δεκεμβρίου 2019 - 12:56 μ.μ.: «Η αποτείχιση όμως είναι προαιρετική για την σωτηρία!!!»

Πῶς εἶναι προαιρετική ὅταν οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ αἱρετικούς χαρακτηρίζονται ἀπό τούς Ἁγίους «ἐχθροί τοῦ Θεοῦ» καί ἀναθεματίζονται;

«Ἐχθρούς γάρ Θεοῦ ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας, μεγάλῃ καί πολλῇ τῇ φωνῇ ἀπεφήνατο» (Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου,P.G. 99, σ. 1049), «τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς ὑβρίζουσι καί ἀτιμάζουσι τάς σεπτάς Εἰκόνας, Ἀνάθεμα γ´» (Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας, Τριώδιον, Ἐκδ. Φῶς, σελ. 161).

Καλούμεθα οι πάντες εις εγρήγορση

Βιώνουμε συνεχώς την παναίρεση του Οικουμενισμού, δηλαδή της αλλοτρίωσης με ένα λόγο του Ορθόδοξου ήθους, της απεμπόλησης των Χριστιανικών Παραδόσεων και διδασκαλιών, της νοθείας των Ιερών Δογμάτων, θεσμών και Κανόνων της Ορθοδοξίας, υπό των οικουμενιστικών ετεροδιδασκαλιών και των Φράγκικων ηθών και εθίμων. Όθεν καλούμεθα οι πάντες εις εγρήγορση, δεδομένης της κοσμικής υπεροπλίας και των δολίων διπλωματικών τρόπων με τους οποίους κινούνται και δρουν οι σκοτεινές οικουμενιστικές δυνάμεις, που επιδιώκουν την δια παντός τρόπου υποταγή και άλωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Ὁ μολυσμὸς τοῦ Ὀρθοδόξου θυσιαστηρίου ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς. -- Γράφει ο π. Νικόλαος Δημαράς

Ὅποιος μνημονεύει τὸν κηρύσσοντα αἵρεσιν ἐπίσκοπον, κοινωνεῖ μὲ τὴν αἵρεσίν του καὶ μολύνεται ἀπὸ τὴν αἵρεσιν, ὄχι μόνον ἂν εἶναι ἱερεὺς ἀλλὰ καὶ τὸ ποίμνιον πού τὸν ἀκολουθεῖ κι αὐτό μολύνεται.

Γι αὐτὸ ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς γράφει:

«Ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας, ὅλες οἱ Θεῖες Γραφὲς μᾶς προτρέπουν νὰ φεύγουμε τοὺς ἐτερόφρονας καὶ νὰ μὴν ἔχουμε κοινωνία μὲ αὐτοὺς”. (P.G. 99, 1049Α).
-----------------------------
Ελλας ορθοδοξων είπε...

Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης.

«Τὸ γὰρ κοινωνεῖν παρὰ αἱρετικοῦ ἢ προφανοῦς διαβεβλημένου κατὰ τὸν βίον, ἀλλοτριοῖ Θεοῦ, καὶ προσοικειοῖ τῷ διαβόλῳ. …Πλὴν ὅτι μολυσμὸν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν, κἂν ὀρθόδοξος εἴη ὁ ἀναφέρων» (Ἐπιστολὴ 553. Πρὸς τὴν σπαθαρέαν, ἧς τὸ ὄνομα Μαχαρᾶ, Φατοῦρος σελ. 846, στιχ. 16, P.G. 99, 1668C).

Σήμερα δεν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας έτοιμοι να δώσουμε τη μαρτυρία της πίστεώς μας, και πολύ περισσότερο να υποστούμε κάποια θυσία για χάρι της.

Κάποτε ο Κύριός μας, απέστειλε στον κόσμο τους μαθητές Του να γίνουν «μάρτυρές» Του. Τους ανέθεσε την ιεραποστολή να φέρουν στους ανθρώπους το μήνυμα της ελπίδας και της σωτηρίας. Και αυτοί ανταπεκρίθηκαν. Με λόγια και έργα, με θυσίες και προσφορές, με κινδύνους και διωγμούς. Τους περιφρόνησαν οι άνθρωποι, όταν δεν τους εδίωκαν. Και τους εθανάτωσαν, όταν δεν τους εφίμωναν. Και αργότερα, μετά τους αγίους Αποστόλους, οι άγιοι Μάρτυρες, οι Όσιοι, οι Πατέρες, ο χορός των αγωνιστών έδωσαν την μαρτυρία τους. Εφώτισαν τον κόσμο, έμειναν ασυμβίβαστοι με την αμαρτία, ελεγκτικοί της κακίας, ασίγαστοι κήρυκες της αρετής. Και παρέδωσαν στην Εκκλησία αθάνατα πρότυπα μαρτυρικής μαρτυρίας. Μας άφησαν μια βαρειά κληρονομιά. Στην εποχή μας όμως οι χριστιανοί φαινόμαστε να έχουμε λησμονήσει αυτό το χρέος. Μένουμε ικανοποιημένοι με μια ατομική ευσέβεια, απονευρωμένη και αδάπανη. Δεν μας κοστίζει σε τίποτε η πίστη μας. ούτε και είμαστε πρόθυμοι να διακινδυνεύσουμε την προσωπική μας ευτυχία για χάριν του Χριστού.

Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο -- Ἅγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν Χριστουγέννων ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο ( Ἰωάν. 1, 14). Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ μεγαλυτέρα χαρμόσυνος ἀγγελία, τὸ πιὸ μεγάλο «εὐαγγέλιον», ποὺ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ ὁ Θεὸς εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ ὁ οὐρανὸς εἰς τὴν γῆν. Ἐὰν θέλετε, ὁλόκληρον τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ἀποτελεῖται ἀπὸ τέσσαρες λέξεις: «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο». Ἔξω ἀπὸ αὐτὸ καὶ χωρὶς αὐτό, ἄλλος εὐαγγελισμὸς δὲν ὑπάρχει διὰ τὸν ἄνθρωπον, οὔτε εἰς αὐτὸν οὔτε εἰς τὸν ἄλλον κόσμον.

Ἐδῶ εὑρίσκεται κάθε τί, τὸ ὁποῖον εἶναι αἰωνίως ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν εἰς ὅλους τοὺς κόσμους. Μοναδικὸν χαρμόσυνον μήνυμα διὰ τὴν ὕλην εἰς ὅλας τὰς μορφάς της. Ἀπὸ τὴν πλέον σκληρὰν καὶ πυκνὴν ὕλην τοῦ ἀδάμαντος, μέχρι τὴν πλέον λεπτὴν καὶ ἀφανὴ τοῦ ἠλεκτρονίου καὶ φωτονίου. «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο».
----------------------------------

Ανώνυμος είπε...

Είναι λίγο πράγμα να σαρκώνεται η θεότητα; Να μετέχει και να κοινωνεί η αφθαρσία, η πηγή όλων των υπέροχων κι απερίγραπτων σε κάλλος αγαθών, και η μακαριότητα με τη φθορά, το πόνο και τη θλίψη; Κι όμως το έκανε ο Θεός! Εμείς δε το έχουμε καταλάβει ούτε συνειδητοποιήσει το μέγεθος της κίνησης αυτής του Θεού προς το χοϊκό δημιούργημά του! Κολλάμε σα βεντούζες στο χώμα από το οποίο φτιαχτήκαμε, η ύλη μας ελκύει όπως το όμοιο με το όμοιο συμφωνεί. ΄Έλα όμως που εμείς διαφέρουμε και σ΄αυτό, είμαστε χώμα και ύλη αλλά είμαστε και ψυχή ζώσα και πνεύμα, στεκόμαστε στο μεταίχμιο μεταξύ των δύο, ύλη και πνεύμα, κι αντιμάχονται με έχθρα που κυριολεκτικά μας συνθλίβει αν δεν έχουμε συμπαραστάτη και βοηθό τον ενσαρκωμένο Θεό Λόγο να μας ανοίγει Εκείνος το δρόμο, να μας δίνει λύσεις, και να μας οδηγεί.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ -- Aθωνικά άνθη

Εξακολουθεί να υφίσταται έως σήμερον, και θα υφίσταται έως της συντελείας του κόσμου, αντιλογία περί την ενσάρκωσιν του Θεού, ο Γλυκύτατος Ιησούς να αποτελή «σημείον αντιλεγόμενον» και να «κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών». Η αποδοχή του δόγματος της υπερφυσικής Αποκαλύψεως του Θεού προϋποθέτει απλότητα καρδίας, ταπείνωσιν διαλογισμών και αγάπην ψυχής. Χωρίς την θυσίαν της ανθρωπίνης σοφίας μας και χωρίς εφέσεις ψυχής δι’  υψηλοτέραν της γηίνης πραγματικότητα, είναι αδύνατον να πιστεύσωμεν εις άγγελμα ευρισκόμενον πέραν της σφαίρας των εμπειριών και της σκέψεως.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.

Φώτης Κόντογλου -- Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ Μέγα Μυστήριον

Μυστήριο ξένον, λέγει ὁ Ὑμνωδός, τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ νὰ γεννηθῆ σὰν ἄνθρωπος, ὄχι κανένας προφήτης, ὄχι κανένας ἄγγελος, ἄλλα ὁ ἴδιος ὁ Θεός! Ὁ ἄνθρωπος, θὰ μποροῦσε νὰ φθάσει σὲ μία τέτοια πίστη; Οἱ φιλόσοφοι καὶ οἱ ἄλλοι τετραπέρατοι σπουδασμένοι ἤτανε δυνατὸ νὰ παραδεχθοῦν ἕνα τέτοιο πράγμα; Ἀπὸ τὴν κρισάρα τῆς λογικῆς τους δὲν μποροῦσε νὰ περάσει ἢ παραμικρὴ ψευτιά, ὄχι ἕνα τέτοιο τερατολόγημα! Ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ἐμπεδοκλῆς κι ἄλλοι τέτοιοι θαυματουργοί, ποὺ ἤτανε καὶ σπουδαῖοι φιλόσοφοι, δὲ μπορέσανε νὰ τοὺς κάνουνε νὰ πιστέψουνε κάποια πράγματα πολὺ πιστευτά, καὶ θὰ πιστεύανε ἕνα τέτοιο τερατολόγημα; Γι᾿ αὐτὸ ὁ Χριστὸς γεννήθηκε ἀνάμεσα σὲ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, ἀνάμεσα σὲ ἀπονήρευτους τσοπάνηδες, μέσα σε μία σπηλιά, μέσα στὸ παχνί, ποὺ τρώγανε τὰ βόδια.

Δοξολογούμεν Σε Φιλάνθρωπε -- Orthodox Hymns

Τη ΚΒ΄ (22α) Δεκεμβρίου, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ της Φαρμακολυτρίας.

Αναστασία η ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του ασεβεστάτου Διοκλητιανού, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305), κατήγετο δε από την περίδοξον και μεγαλόπολιν Ρώμην, από γένος περιφανέστατον, ωραία την όψιν και ευπρεπέστατα εις τα ήθη και τάξεις κεκοσμημένη και με την ευγένειαν της ψυχής εστολισμένη υπέρ το κάλος του σώματος. Ο πατήρ της ωνομάζετο Πραιξτετάτος, είχε δε διδάσκαλον ενάρετόν τινα άνθρωπον ονόματι Χρυσόγονον, εκ του οποίου εδιδάχθη την ευσέβειαν και εγνώρισε τον αληθή Θεόν, τα δε αναίσθητα είδωλα απέβαλε και κατεφρόνησεν.

Η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι μόνον η Ιεραρχία. Είναι ο Κλήρος και ο Λαός μαζί.

Υπάρχει το θέμα αρχής. Υπάρχει το θέμα της δημοκρατίας μέσα στην Εκκλησία, που θέλει τον Επίσκοπο να εκλέγεται «ψήφω Κλήρου και Λαού». Αυτή η αρχή καταπατείται σήμερα από τους δεσποτοκράτες όλων των τοπικών Εκκλησιών, κι΄ αυτή η αρχή πρέπει να επανέλθει αν θέλουμε να ξαναδούμε την Εκκλησία, μάνα Μαρτύρων και Αγίων, όπως ήταν τότε που οι Επίσκοποι εκλέγονταν με απόλυτη διαφάνεια από τους χριστιανούς κι όχι όπως σήμερα εν κρυπτώ και παραβύστω, λες και πρόκειται για τελετή Μασονίας!
---------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἄκρως ἐπίκαιρον κείμενον, διότι ἡ διεστραμμένη δεσποτοκρατία τῶν ἡμερῶν μας ἔχει περάσει τήν ἐσφαλμένην ἀντίληψιν ὅτι ὅταν λέμε «ἡ Ἐκκλησία» ἐννοοῦμε τούς ἐπισκόπους καί τούς ἱερεῖς. Ὅσον διά τήν ἐκλογήν ἐπισκόπων, οὔτε κἄν ἐρωτοῦν τόν λαόν! Ἐνῶ, κατά τούς Ἱερούς Κανόνας, καί οἱ λαϊκοί «πρέπει νά ἐρωτῶνται καί αὐτοί ἄν συναινοῦσιν εἰς τήν ψῆφον, ἤ ὅλοι, ἤ οἱ περισσότεροι» (Συμφωνία εἰς τόν Λ’ Ἀποστολικόν Κανόνα).

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς: Συνοπτική διδασκαλία του Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου δια το Σχίσμα.

1. Η Εκκλησία είναι μία και δεν σχίζεται. 

2. Όσοι έχουν διεστραμμένη πίστι και ζωή αποκόπτονται και απομακρύνονται αυτομάτως από την Εκκλησία, όπως από τον παράλιο βράχο τα αφρίζοντα κύματα.

3. Αποκόπτονται από την Εκκλησία και όσοι ακολουθούν τους ποιμένας και επισκόπους, οι οποῖοι έχουν αιρετικά φρονήματα. 
----------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

«3. Αποκόπτονται από την Εκκλησία και όσοι ακολουθούν τους ποιμένας και επισκόπους, οι οποῖοι έχουν αιρετικά φρονήματα.»

Αὐτός καί οἱ ὑπόλοιποι εὔκολοι ἀφορισμοί τοῦ π. Ε.Τ. περί «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος» συνιστοῦν τόν γνωστόν Ματθαιϊσμόν. Ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι εἶναι τό πλέον ἀποτελεσματικόν ἐργαλεῖον τοῦ Σατανᾶ νά διαιρῇ τούς Ὀρθοδόξους. Ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ὁ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης εἰς τήν ὑποσημείωσιν 2 τοῦ 3ου Ἀποστολικοῦ Κανόνος γράφει: "Πρέπει νά ἠξεύρωμεν, ὅτι τά ἐπιτίμια ὁποῦ διορίζουν οἱ Κανόνες, ἤγουν τό, καθαιρείσθω, τό, ἀφοριζέσθω, καί τό, ἀνάθεμα ἔστω. Αὐτά, κατά τήν γραμματικήν τέχνην, εἶναι γ.' προσώπου προστακτικοῦ, μή παρόντος. Εἰς τό ὁποῖον διά νά μεταδοθῇ ἡ προσταγή αὐτή, ἐξ ἀνάγκης χρειάζεται νά ᾖναι β᾿. πρόσωπον παρόν. Τό ἐξηγῶ καλλιώτερα. Οἱ κανόνες προστάζουσι τήν σύνοδον τῶν ζώντων Ἐπισκόπων, νά καθαίρουν τούς ἱερεῖς, ἤ νά ἀφορίζουν, ἤ νά ἀναθεματίζουν τούς λαϊκούς, ὁποῦ παραβαίνουν τούς κανόνας. Ὅμως, ἄν ἡ σύνοδος δέν ἐνεργήσῃ ἐμπράκτως τήν καθαίρεσιν τῶν ἱερέων, ἤ τόν ἀφορισμόν, ἤ ἀναθεματισμόν τῶν λαϊκῶν, οἱ ἱερεῖς αὐτοί καί οἱ λαϊκοί οὔτε καθῃρημένοι εἶναι ἐνεργείᾳ, οὔτε ἀφωρισμένοι ἤ ἀναθεματισμένοι. Ὑπόδικοι ὅμως, ἐδῶ μέν εἰς τήν καθαίρεσιν καί ἀφορισμόν ἤ ἀναθεματισμόν, ἐκεῖ δέ εἰς τήν θείαν δίκην."

Ἕως ὅτου, λοιπόν, γίνῃ Ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία θά καθαιρέσῃ καί θά ἀναθεματίσῃ τούς σχισματο-αιρετικούς, αὐτοί θά τελοῦν ὑπό τόν χαρακτηρισμόν "ἐν δυνάμει" σχισματο-αιρετικοί. Ἐν ἐνεργείᾳ εἶναι μόνον οἱ κεκριμένοι ὑπό Συνόδου. Ὁ λόγος, βεβαίως, γιά νεοφανεῖς αἱρέσεις καί σχίσματα. Γιά κάποιον πού προσχωρεῖ φανερά στόν Παπισμόν, πού εἶναι κεκριμένη αἵρεσις, δέν ἀπαιτεῖται Σύνοδος διά νά τόν καταδικάσῃ, εἶναι αὐτοκατάκριτος. Οἱ ἐξ Ὀρθοδόξων Οἰκουμενισταί, ἄν καί ὁ Οἰκουμενισμός στεγάζει ἤδη πολλές καταδικασμένες αἱρέσεις, ἐντούτοις στά φανερά ὑποδύονται τούς Ὀρθοδόξους πού μέ περισσήν «ἀγάπην» «δίδουν τήν μαρτυρίαν τῆς Ὀρθοδοξίας» στούς «διαλόγους μετά τῶν ἑτεροδόξων». Ἐπισήμως, δέν ἔχουν προσχωρήσει εἰς καμμίαν αἵρεσιν. Ἀκόμη καί τό ὄντως αἱρετικόν κείμενον τοῦ Κολυμβαρίου εἶναι ἐπαρκῶς καμουφλαρισμένον, ὥστε μόνον οἱ εἰδήμονες ν' ἀντιλαμβάνωνται τί ἀκριβῶς λέγει: «Ἡ Ὀρθόδος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν ἑτεροδόξων ἐκκλησιῶν». Ἐν συμπεράσματι, ἡ ἀποτείχισις ἀπό τούς ἀκρίτους αὐτούς αἱρετικούς εἶναι ὑποχρεωτική, ἀλλά, ἐφόσον δέν ἔχουν εἰσέτι καθαιρεθῆ ὑπό Συνόδου, τά μυστήριά των δέν εἶναι ἄκυρα, ἄν καί ὅσοι ἐν γνώσει συμμετέχουν εἰς αὐτά δέν λαμβάνουν εὐλογίαν, ἀλλά κατάκρισιν!
-----------------------------------------
Ανώνυμος είπε...

Ο ΚΑΤΑ ΤΟΝ 15ο ΚΑΝΟΝΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΨΕΥΤΟΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
Ας υποθέσουμε ότι ο 15ος κανόνας είναι προαιρετικός και μερικοί Επίσκοποι δικαιωματικά έχουν αποτειχισθεί, εφαρμόζοντας κανονικώς, διακοπή κοινωνίας και παύση μνημόνευσης. Υπάρχει δηλαδή μεταξύ των αιρετικών ψευτοεπισκόπων και των Ορθοδόξων αληθινών Επισκόπων που νομίμως αποτειχίσθηκαν, Εκκλησιαστικό Σχίσμα. Μήπως οι Άγιοι των Οικουμενικών Συνόδων, θεωρούν ότι μετά απ αυτό το σχίσμα, και οι μεν και οι δε, εξακολουθούν να είναι Ορθόδοξοι??? Μήπως οι Άγιοι θεωρούν και διδάσκουν ότι η Εκκλησία του Χριστού μπορεί να υπάρχει και να πορεύεται κομματιασμένη??? Μήπως έχει ο Κύριος δύο σώματα δηλαδή δύο Εκκλησίες χωρισμένες και ξένες μεταξύ τους??? Μήπως ο Μέγας Φώτιος δια του 15ου Ιερού Κανόνος, προτρέπει να δημιουργηθεί μία Ορθόδοξη Εκκλησία με δύο η περισσότερα αντίθετα και αντιμαχόμενα Ορθόδοξα σώματα που θα αλληλοκαθαιρούνται και θα αλληλοαναθεματίζονται???

ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΑΣ

Η Εκκλησία του Χριστού, ευλογημένοι Χριστιανοί, εορτάζει σήμερον, Κυριακήν προ της Χριστού Γεννήσεως, την μνήμην πάντων των από Αδάμ μέχρι του Ιωσήφ του Μνήστορος της Υπεραγίας Θεοτόκου ευαρεστησάντων τω Θεώ, καθώς αυτούς γενεαλογεί ο ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος και όσους ο θείος Ευαγγελιστής Λουκάς από Αδάμ μέχρις Αβραάμ αριθμεί ως επίσης και πάντων των Προφητών και Προφητίδων, επειδή αυτοί εγένοντο αρχηγοί του γένους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού κατά σάρκα και διότι αυτοί προείπον περί της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, από των οποίων τας προφητείας και ημείς επιστεύσαμεν εις Αυτόν.  

«Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω» (Ματθ. κδ: 15)

Με ανέκφραστη οδύνη διαβάσαμε στο επίσημο όργανο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας «Ορθόδοξος Κήρυξ» κείμενο με τίτλο «Προσλαλιά γενομένη υπό του Πρωτοσυγκελλεύοντος Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Τροπαίου κ. Αθανασίου», στο οποίο περιέχονται και τα εξής απίστευτα:

«Εν τω οίκω των Θυατείρων επραγματώθησαν ευάριθμοι τιμητικαί εκδηλώσεις, περιλαμβάνουσαι δεξιώσεις και φιλοξενίας. Εν τοις πλουσίοις τούτοις η Ιερά Αρχιεπισκοπή προσέφερε φιλοξενίαν τη Αυτού Χάριτι τω Αγγλικανώ Κυρίω Rowan Williams μετά της συμβίας αυτού, έτι δε και τω Αγγλικανώ Επισκόπω Dover  Κυρίω Stephen Venner μετά της ανδρίδος αυτού, αμφοτέρας τας φιλοξενίας ταύτας κατά μήνα Απρίλιον».

Διερωτώμεθα:

Τήν Ἑλλάδα μας, τήν κάναμε ἀγνώριστη.

Τῆς δώσαμε χίλια τραύματα καί τῆς ἀνοίξαμε χίλιες πληγές. Σφαδάζει κυριολεκτικά, ἀπό τόν πόνο. Ἔχει καταντήσει χλεύη τῶν ἐθνῶν. «Ὀνειδισμός καί χλευασμός τοῖς κύκλω ἡμῶν». Ἔξω ἀπειλές, και μέσα προδοσίες. Κλοπές, ληστεῖες, ψεύδη, παιδεραστίες, ὁμοφυλοφιλίες, ἀσέλγειες, πορνεῖες, μοιχεῖες, φθόνοι, φόνοι, μίση καί κακίες, συκοφαντίες, ἐμπρησμοί, δολοφονίες, αἵματα, ἀπαγωγές ἀνθρώπων, ἐμπόριο λευκῆς σάρκας, ἐμπόριο βρεφῶν, ἱερῶν ναῶν ἱεροσυλίες καί ἐμπρησμοί, διωγμός ἱερέων ἀπό τά σχολεῖα τῶν παιδιῶν μας, ἀθεΐα καί ἐκκλησιομαχία καί περιφρόνηση τῆς προσευχῆς καί τῆς λατρείας, σεξουαλική ἀγωγή στά μικρά τά παιδιά —ὥστε ἡ ἠθική διαφθορά νά κατακάψει τά πάντα— καί ἀγώνας κατά τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν, καί ὁ πολιτικός γάμος, καί οἱ ἐλεύθερες συμβιώσεις, καί ἡ πολιτική κηδεία, καί ἡ καύση τῶν νεκρῶν...κλπ. κλπ. Θεέ, μου! Πῶς καταντησαμε εμείς οἱ «Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες» τήν Ἑλλάδα μας, τή χώρα μας, τόσο ἀγνώριστη;
--------------------------------
Ανώνυμος είπε...

Αυτό δε πρέπει να μας εντυπωσιάζει, δεν έγινε από τη μία μέρα στην επόμενη, κύλησε χρόνος, δράξαμε ...παιδείας, γαλουχηθήκαμε παιδιόθεν! Καλό είναι να κοιτάζουμε τον εαυτό μας, αυτός ο καθρέπτης στο σπίτι δεν είναι μόνο για να δείχνει τις ρυτίδες και την εξωτερική εμφάνιση, αλλά και τον έσω άνθρωπο όταν κοιτάζει το είδωλό του! Δρέπουμε τους καρπούς των ειδώλων μας. Θα μου πεις, μα εγώ δεν έκανα τίποτα, ή έκανα ελάχιστα. Δικαιολογήσαι, και μόνο που βγάζεις τον εαυτό σου απ΄ έξω τον ευπρεπίζεις πώς τάχα εσύ είσαι καθαρός κι αμόλυντος! Κανένας δεν είναι καθαρός, θυμήθηκα το σλόγκαν ενός δημοσιογράφου που έλεγε, ναι είμαστε όλοι καλοί, ο πιό καλός έχει σκοτώσει τη μάνα του!
---------------------------------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Αυτή είναι όχι η Ελλάδα, είναι η παραΕλλάδα της παρακμής που αδυσώπητη ορμάει να καταπιεί ότι χρηστό απέμεινε από την γνήσια Ορθόδοξη Ελλάδα. Η δυστυχία είναι που ο πολύς ο κόσμος βάζει την πλάτη του για να κουβαλιέται η παρακμή, και αυτή είναι η ευθύνη μας. Η θριαμβεύουσα Ελλάδα, είναι όπως η Αγία Εκκλησία, δεν σπιλώνεται από όλα αυτά και παραμένει αθάνατη ζωντανή ιδέα όπως όλοι οι θρύλοι και οι Εθνομάρτυρες που την έχουν λαμπρύνει με τις θυσίες τους. Η Ελλάδα του κόσμου του σήμερα, η στρατευόμενη Ελλάδα είναι αυτή που παραπαίει στην παρακμή και οι δούλοι της άλλοτε ξεφεύγουν και άλλοτε πέφτουν στις λάσπες της δυσωδίας που απλώνουν οι εχθροί της.

Ἐβεβήλωσαν (καὶ) τὸ ἄγαλμα τοῦ Κολοκοτρώνη!

ΜΙΑ ἀπὸ τὶς πλέον ἀλγεινὲς μορφὲς τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ στὴ χώρα μας εἶναι καὶ ἡ βεβήλωση ἀγαλμάτων τῶν ἐπιφανῶν προγόνων μας. Βέβηλα χέρια τὰ μουτζουρώνουν καὶ τὰ καταστρέφουν.

Οικουμενισμός η παναίρεσις των εσχάτων καιρών

Η Σάρκωσις του Θείου Λόγου, ως Έλλογος Θεανθρώπινος πανενότης εις την αλογίαν της διεσπασμένης ανθρωπότητος!...

Τοῦ κ. Παναγιώτου  Γκιουλέ

«Μέγα καί παράδοξον θαῦμα τετέλεσται σήμερον! Παρθένος τίκτει

καί μήτρα οὐ φθείρεται· ὁ Λόγος σαρκοῦται, καί τοῦ Πατρός οὐ κεχώρισται. Ἄγγελοι μετά ποιμένων δοξάσουσι, καί ἡμεῖς σύν αὐτοῖς ἐκβοῶμεν· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ· καί ἐπί γῆς εἰρήνη» (α´ ἰδιόμελον ἐν τοῖς ἀποστίχοις). Ὄντως Μέγα καί παράδοξον θαῦμα συντελεῖται σήμερον! Ἡ Παρθένος γεννᾶ «ἐν σαρκί» τον πρό τῶν αἰώνων γεννηθέντα ἀχρόνως ἐκ Πατρός καί ἡ μήτρα τῆς Παρθένου δέν φθείρεται!…

Ὤ θαῦμα πάντων θαυμάτων ὑπέρτερον! Πῶς ἡ Παρθένος συνέλαβεν «ἐν γαστρί» καί ἐγέννησεν «ἐν σαρκί» τόν ἐνυπόστατο Λόγο τοῦ Πατρός, τήν ἐνυπόστατη ἀλήθεια καί ζωή καί ἔγινε ἡ οὐράνιος «παστάς τοῦ Λόγου», πού μέσα της ἐτελεσιουργήθη καί ἱερουργήθη το μέγα Μυστήριο τῆς ὑποστακτικῆς ἑνώσεως θείας καί ἀνθρωπίνης φύσεως;

An Arabic Christmas Carol (Byzantine Hymn of the Nativity)

Σήμερον Γεννάται εκ Παρθένου, Ο κρατών την οικουμένη εν τη χειρί Του (τρις)

Αυτός, του οποίου την ουσία ουδείς μπορεί να αγγίξει,

περιτυλίγεται με σπάργανα ως παιδί.

Ο Θεός που εν αρχή εποίησε τους Ουρανούς κείται σε στάβλο

Αυτός που έβρεξε μάννα στο λαό του στην έρημο

Τρέφεται με γάλα από την Μητέρα Του

Ο Νυμφίος της Εκκλησίας εκάλεσε τους Μάγους

Ο Υιός της Παρθένου δέχεται τα δώρα τους.

Προσκυνούμεν Σου την Γέννηση Χριστέ (τρις),

Δείξον ημίν και τα ένδοξά Σου Θεοφάνεια.
---------------------------------

xristianorthodoxipisti.blogspot.gr είπε...

Ας το ακούσουν όσοι αμφισβητούν το προαιώνιο πρόσωπο του γεννηθέντος Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού νεοημερολογίτες θεολόγοι και κληρικοί αλλά και ειδικά κάποιοι γ.ο.χ. που κηρύττουν κτίσμα τον Ιησού Χριστό, και κάποιοι άλλοι μεγαλοσχήμονες γοχ .