Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ
δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. 7, 16. Λουκ. 6, 44), ἡ μητέρα τῆς
αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως
κατὰ τὴν καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο καὶ ὑπερκόσμιο; Διότι ἡ δύναμις
ποὺ ἐκαλλιέργησε τὰ πάντα, ἡ συναΐδια καὶ ἀπαράλλακτη εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος, ὁ
προαιώνιος καὶ ὑπερούσιος καὶ ὑπεράγαθος Λόγος, ἀπὸ ἀνέκφραστη φιλανθρωπία κι᾽
εὐσπλαγχνία γιὰ χάρι μας ἠθέλησε νὰ περιβληθῇ τὴν ἰδική μας εἰκόνα, γιὰ νὰ
ἀνακαλέσῃ τὴν φύσι ποὺ εἶχε συρθῇ κάτω στοὺς μυχοὺς τοῦ ἅδη καὶ νὰ τὴν
ἀνακαινίσῃ, διότι εἶχε παλαιωθῆ, καὶ νὰ τὴν ἀναβιβάσῃ πρὸς τὸ ὑπερουράνιο ὕψος
τῆς βασιλείας καὶ θεότητός του.
Η Ενότητα των Αληθινών Ορθοδόξων - Διονυσίου Πολυμενόπουλου
Σεβαστοί Πατέρες και
αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί, είναι πλέον γνωστό σε όλους όσοι ενδιαφέρονται και
παρακολουθούν τα Εκκλησιαστικά γεγονότα, ότι η Ορθοδοξία μας περνάει δύσκολες
στιγμές, που είναι πιθανόν στο επόμενο χρονικό διάστημα να εξελιχθούν σε τραγικές
για την Παγκόσμια Ορθοδοξία. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια μετά από μία
μακροχρόνια σταδιακή απομάκρυνση πολλών στον ευρύτερο χώρο της Ορθόδοξης
Εκκλησίας από το Ορθόδοξο πνεύμα στο πνευματικό φρόνημα και στην Εκκλησιαστική
και ατομική πράξη. Η Αίρεση του Φιλοοικουμενισμού διάβρωσε και διαβρώνει
συνεχώς τοπικές Εκκλησίες και συνειδήσεις Ποιμένων και ποιμενομένων.
-------------------------
-------------------------
Marinos Ritsoudis είπε...
Δεν υπάρχει ενότητα όσο
υπάρχουν αιρέσεις μικρές και μεγάλες και επίσης ο εγωισμός του να έχουμε την
καθεδρία σε ζητήματα διάφορα όπως της Κρατικής αναγνώρισης υπό της αίρεσης το
πρίσμα του Κράτους και του Συντάγματος.
Επέρχεται άμεσα η ενότητα όταν αποβληθούν οι αιρέσεις και ο εγωισμός.
Όμως όπως έχει δρομολογηθεί το σύστημα των αιρέσεων σε θρησκευτικό και νομικό οικουμενισμό, το μόνο που θα βοηθήσει είναι να ξυπνήσουν οι πιστοί που ακολουθούν και να τους αποκηρύσσουν τους αιρετικούς και να αδειάσουν οι Εκκλησίες.
Εάν πράγματι αγαπούν οι Έλληνες Ελλάδα και Ορθοδοξία αλλά και τους αιρετικούς ακόμη θα πρέπει να φύγουν μακρυά τους αμέσως.
Όταν αδειάσουν οι Εκκλησίες μπορεί κάτι να γίνει όσο οι πιστοί υποστηρίζουν εν γνώση και εν αγνοία τους τους οικουμενιστές σε νέο και παλαιό ουδεμία πρόοδος θα υπάρχει και φυσικά ουδεμία ενότητα, υπό του τύπου της συγκόλλησης, θα βοηθήσει.
Κε Διονύσιε Πολυμενόπουλε ελέγξτε και φύγετε μακρυά από τους Κρατικές θρησκείες των ΓΟΧ ΘΝΠ, εάν θέλετε να είστε εργάτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Επέρχεται άμεσα η ενότητα όταν αποβληθούν οι αιρέσεις και ο εγωισμός.
Όμως όπως έχει δρομολογηθεί το σύστημα των αιρέσεων σε θρησκευτικό και νομικό οικουμενισμό, το μόνο που θα βοηθήσει είναι να ξυπνήσουν οι πιστοί που ακολουθούν και να τους αποκηρύσσουν τους αιρετικούς και να αδειάσουν οι Εκκλησίες.
Εάν πράγματι αγαπούν οι Έλληνες Ελλάδα και Ορθοδοξία αλλά και τους αιρετικούς ακόμη θα πρέπει να φύγουν μακρυά τους αμέσως.
Όταν αδειάσουν οι Εκκλησίες μπορεί κάτι να γίνει όσο οι πιστοί υποστηρίζουν εν γνώση και εν αγνοία τους τους οικουμενιστές σε νέο και παλαιό ουδεμία πρόοδος θα υπάρχει και φυσικά ουδεμία ενότητα, υπό του τύπου της συγκόλλησης, θα βοηθήσει.
Κε Διονύσιε Πολυμενόπουλε ελέγξτε και φύγετε μακρυά από τους Κρατικές θρησκείες των ΓΟΧ ΘΝΠ, εάν θέλετε να είστε εργάτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ --- Orthodox Hymns
Η πάντιμος
των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά
και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος
του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα
και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος.
Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια
και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.
telemaxos doumanis
Τη ΙΖ΄ (17η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Νεοκαισαρείας του θαυματουργού.
Γρηγόριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών της Νεοκαισαρείας το καύχημα ήκμασε
κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σοε΄ (275), εκ γονέων Ελλήνων
και απίστων ειδωλολατρών αναβλήσας, ώσπερ και το ρόδον εξ ακανθών εξέρχεται.
Πολλάκις δε εξήλθον εξ απίστων γονέων παίδες πιστοί προς τον Θεόν και
ευγνώμονες, οίτινες, δια την καλήν των προαίρεσιν, ως συνετοί και φρόνιμοι
διέγνωσαν τον Ποιητήν της κτίσεως από τα πάνσοφα αυτού και θαυμάσια
δημιουργήματα, καθώς ο μέγας Αβραάμ και έτεροι πλείστοι, οίτινες ευηρέστησαν
αυτόν.
Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου, Πιστοποιεί "την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος"
Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου στη θ. Λειτουργία, κυρίως αλλά και
στις λοιπές ακολουθίες, δεν εντάσσεται μέσα στην κοινή
μνημόνευση ονομάτων υπέρ υγείας. Επέχει θέσιν δόγματος που πιστοποιεί την
κανονικότητα. Πιστοποιεί τη γνησιότητα ότι αυτό που συντελείται είναι Εκκλησία,
είναι το αυθεντικό, το σωστικό. Πιστοποιεί την
παρουσία της Χάριτος βάσει της αποστολικής διαδοχής. Πιστοποιεί "την
ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος". Άλλωστε είναι
γνωστή η σημασία του αντιμηνσίου που φέρει την υπογραφή του Επισκόπου, αφού η
θ. Λειτουργία τελείται από τους πρεσβυτέρους εξ ονόματος του Επισκόπου. Γι'
αυτό και Λειτουργία χωρίς τη μνημόνευση του ονόματος του Κανονικού Επισκόπου
του τόπου, λειτουργία δεν είναι. Είναι παρασυναγωγή, είναι βαρύτατο πνευματικό
παράπτωμα που τιμωρείται αυστηρότατα. Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου
σφραγίζει την κανονικότητα της εκκλησιαστικής ευχαριστιακής συνάξεως. Και όπως
συμβαίνει παντού, ο Επίσκοπος που για κάποιο λόγο θέλει να λειτουργήσει σε ξένη
εκκλησιαστική επαρχία, εκτός δηλαδή της δικαιοδοσίας του, παίρνει άδεια από τον
Κανονικό Επίσκοπο του οποίου και το όνομα μνημονεύει κατά τη Μεγάλη Είσοδο
λέγοντας "του και ποιμενάρχου (ή κυριάρχου) της Ιεράς ταύτης
Μητροπόλεως" μετά τη μνημόνευση του Πρώτου δηλαδή του Προκαθημένου ή της
Προκαθημένης Συνόδου ....
------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
------------------------------
Ἁγιορεῖται Πατέρες πρός τόν Βασιλέα Μιχαήλ Παλαιολόγον (1275):
«Καί ἄν ὁ ἁπλοῦς χαιρετισμός του ἰσοδυναμεῖ μέ κοινωνίαν μέ τά πονηρά του ἔργα, πόσον μᾶλλον ἡ μνημόνευσίς του ἐκφώνως ἔμπροσθεν τῶν θείων καί φρικτῶν μυστηρίων; Ἄν δέ Αὐτός πού κεῖται ἔμπροσθεν ἡμῶν εἶναι ἡ Αὐτοαλήθεια, τότε πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀνεχθῇ τοῦτο τό μέγα ψεῦδος, τό νά κατατάσσηται δηλαδή αὐτός μεταξύ τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν; Θέατρον θά παίξωμεν ἐνώπιον τῶν φρικτῶν μυστηρίων; Πῶς εἶναι δυνατόν ν’ ἀνεχθῇ τοιοῦτόν τι ἡ ὀρθόδοξος ψυχή, χωρίς ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀμέσως ἀπό τούς μνημονευτάς, θεωρῶντας αὐτούς ἱεροκαπήλους; Διότι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν ἀναφοράν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως ἐνώπιον τῶν ἀδύτων μυστηρίων ὡς τελείαν συγκοινωνίαν. Εἰς τήν ἑρμηνείαν τῆς θείας λειτουργίας ἔχει γραφῇ ὅτι ὁ ἱερουργῶν ἀναφέρει τό ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως, διά νά δείξῃ ὅτι ὑποτάσσεται εἰς αὐτόν καί ὅτι εἶναι κοινωνός τῆς πίστεώς του... Καί ὁ μέγας πατήρ ἡμῶν καί ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ταῦτα λέγει: μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν τόν αἱρετικόν, ἀκόμη καί ὅταν ὁ ἀναφέρων εἶναι ὀρθόδοξος ... Ἀλλά θά δεχθῶμεν τό μνημόσυνον κατ’ οἰκονομίαν; Καί πῶς εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἀποδεκτή μία οἰκονομία πού βεβηλώνει τά θεῖα μυστήρια καί διώκει ἀπό αὐτά τό Ἅγιον Πνεῦμα, στερῶντας ἔτσι τούς πιστούς ἀπό τήν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν των καί τήν χάριν τῆς υἱοθεσίας; Ὑπάρχει τι ζημιωδέστερον τούτου; Ἡ κοινωνία μετ’ αὐτῶν εἶναι προφανής ἔκπτωσις καί ἀνατροπή τῆς Ὀρθοδοξίας. Διότι ὁ αἱρετικόν δεχόμενος τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασιν ὑπόκειται καί ὁ ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν ἀκοινώνητός ἐστιν, ὡς συγχέων τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας» Βλ. V. Laurent καί J. Darrouzes, Dossier Grec de L´Union de Lyon (1273-1277), Institut Francais D´Etudes Byzantines, Paris 1976, σελ. 397-399.
«Καί ἄν ὁ ἁπλοῦς χαιρετισμός του ἰσοδυναμεῖ μέ κοινωνίαν μέ τά πονηρά του ἔργα, πόσον μᾶλλον ἡ μνημόνευσίς του ἐκφώνως ἔμπροσθεν τῶν θείων καί φρικτῶν μυστηρίων; Ἄν δέ Αὐτός πού κεῖται ἔμπροσθεν ἡμῶν εἶναι ἡ Αὐτοαλήθεια, τότε πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀνεχθῇ τοῦτο τό μέγα ψεῦδος, τό νά κατατάσσηται δηλαδή αὐτός μεταξύ τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν; Θέατρον θά παίξωμεν ἐνώπιον τῶν φρικτῶν μυστηρίων; Πῶς εἶναι δυνατόν ν’ ἀνεχθῇ τοιοῦτόν τι ἡ ὀρθόδοξος ψυχή, χωρίς ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀμέσως ἀπό τούς μνημονευτάς, θεωρῶντας αὐτούς ἱεροκαπήλους; Διότι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν ἀναφοράν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως ἐνώπιον τῶν ἀδύτων μυστηρίων ὡς τελείαν συγκοινωνίαν. Εἰς τήν ἑρμηνείαν τῆς θείας λειτουργίας ἔχει γραφῇ ὅτι ὁ ἱερουργῶν ἀναφέρει τό ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως, διά νά δείξῃ ὅτι ὑποτάσσεται εἰς αὐτόν καί ὅτι εἶναι κοινωνός τῆς πίστεώς του... Καί ὁ μέγας πατήρ ἡμῶν καί ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ταῦτα λέγει: μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν τόν αἱρετικόν, ἀκόμη καί ὅταν ὁ ἀναφέρων εἶναι ὀρθόδοξος ... Ἀλλά θά δεχθῶμεν τό μνημόσυνον κατ’ οἰκονομίαν; Καί πῶς εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἀποδεκτή μία οἰκονομία πού βεβηλώνει τά θεῖα μυστήρια καί διώκει ἀπό αὐτά τό Ἅγιον Πνεῦμα, στερῶντας ἔτσι τούς πιστούς ἀπό τήν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν των καί τήν χάριν τῆς υἱοθεσίας; Ὑπάρχει τι ζημιωδέστερον τούτου; Ἡ κοινωνία μετ’ αὐτῶν εἶναι προφανής ἔκπτωσις καί ἀνατροπή τῆς Ὀρθοδοξίας. Διότι ὁ αἱρετικόν δεχόμενος τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασιν ὑπόκειται καί ὁ ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν ἀκοινώνητός ἐστιν, ὡς συγχέων τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας» Βλ. V. Laurent καί J. Darrouzes, Dossier Grec de L´Union de Lyon (1273-1277), Institut Francais D´Etudes Byzantines, Paris 1976, σελ. 397-399.
Nηστεία
- Ευλογείτε
Γέροντα.
- Ο Kύριος να σε ευλογεί χαρά μου.
- Είστε πολλά
χρόνια στο Άγιον Όρος;
- Είμαι εξήντα
χρόνια, αλλά τι είναι εξήντα χρόνια για το Θεό; Μια ανάσα είναι.
- Γέροντα θα ήθελα
να πείτε δύο πράγματα για τη νηστεία.
- Για να πεις κάτι
πρέπει να το βιώνεις, να το ζεις. Μόνο ένας που έχει γεννηθεί κοντά σε θάλασσα
ή είναι ναυτικός μπορεί να μιλήσει για τη θάλασσα. Αλλά θα κάνω υπακοή στο
θέλημά σου και θα σου πω τί λένε οι πατέρες οι οποίοι ήταν φίλοι της νηστείας.
- Η νηστεία Γέροντα
είναι σκοπός;
Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς:
...Και είναι άξιο απορίας, πως συμβαίνει οι
Επίσκοποί μας, όταν ακούνε για τους Παλαιοημερολογίτες να γίνωνται θηρία και να
μιλάνε με τα χειρότερα λόγια, ενώ για τους παπικούς και τους προτεστάντες που
δεν άφησαν τίποτε όρθιο στην πίστη και στην Παράδοση, να είναι τόσο ενδοτικοί.
Αυτό κατά την γνώμη μου συμβαίνει, επειδή οι Παλαιοημερολογίτες μάς θυμίζουν
διαρκώς τις αμαρτίες μας και τις προδοσίες μας και επειδή στις ημέρες μας
φαίνεται περισσότερο καθαρά τα σχέδια των Οικουμενιστών που ξεκίνησαν από την
αλλαγή του ημερολογίου με σκοπό την πλήρη ένωση με τους αιρετικούς που στις
ημέρες μας φαίνεται να πραγματοποιήται προς πλήρη δικαίωσή των.
-----------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
-----------------
Πότε ἄραγε ἔκαμε αὐτήν τήν δήλωσιν ὁ Ε.Τ.; Πάντως, δέν πιστεύω νά εἶναι πρόσφατος, καθότι τά κείμενά του τῶν τελευταίων 7 τοὐλάχιστον ἐτῶν (πρός τόν Ἁγιορείτην π. Ἰωσήφ, τό 2012, καί ἐντεῦθεν) δείχνουν ὅτι θεωρεῖ τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ. αἱρετικούς «ἡμερολάτρας» καί σχισματικούς, διό καί ἡ πρόσφατος σφοδρή ἀντιπαράθεσίς μου μαζί του. Ἔχει πέσει δέ εἰς τήν αἵρεσιν ὅτι «δέν ὑπάρχει δόγμα ἑορτολογικῆς ἑνότητος»!
Του θεολόγου Δημήτριου Ἰ. Κάτσουρα:
Δυστυχῶς, θέλοντας νά εἶμαι εἰλικρινής καί δίκαιος καί αὐτοκριτικός, πρέπει
νά ὁμολογήσω ὅτι σ' αὐτή τήν ἰδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οἱ "Γ.Ο.Χ." τῶν
παρατάξεων ἀδικαιολογήτως καί ἐγκληματικῶς δέν ἀγωνίζονται! Τολμῶ νά πῶ ὅτι ἔχουν
ἐγκαταλείψει τόν ἀγώνα καί τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας! Εἶναι τραγική αὐτή ἡ
διαπίστωση. Καί τό λέω μετά λόγου γνώσεως γιά ὅσους μέ γνωρίζουν. Ὁ ἀγώνας τῶν ὀρθοδόξων
τοῦ 1924 φαίνεται προδομένος καί ἀποπροσανατολισμένος ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Δέν
σχολιάζω γιά νά χαϊδέψω κανενός τ' αὐτιά. Αὐτή τήν περίοδο προβληματίζομαι ἰδιαιτέρως
κατά πόσον γιά μιά σειρά λόγους τό ἅλας τῶν Γ.Ο.Χ. φαίνεται νά ἔχει μωρανθεῖ!
Πέραν τῶν ἀναμνήσεων καί ἀναφορῶν στούς ἀγώνες τῶν Πατέρων μας τοῦ 1924, ὄντως
θαυμαστούς καί θεαρέστους, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως τῶν 90 ἐτῶν ἀπό τήν
ἐπιβολή τῆς ἑορτολογικῆς Καινοτομίας, ὀφείλουμε ἐκ λόγων δικαιοσύνης νά ἐπισημάνουμε
ὅτι ὁ ἄκρατος μιμητισμός τῶν τῆς ἐπισήμου ἐκκλησίας ἀναίρεσε τόν ὁμολογιακό
χαρακτήρα τῆς μαρτυρίας τῶν Γ.Ο.Χ. καί ἐκκοσμίκευσε τόν κολλυβαδικό τους
χαρακτήρα. Θά ἦταν ἰδιαίτερα χρήσιμο γιά καλό προβληματισμό καί ἐποικοδομητική
αὐτοκριτική ἡ πραγματοποίηση ἀνοικτῶν συζητήσεων καί τοποθετήσεων ἐπ' αὐτῶν τῶν
ζητημάτων μεταξύ ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων "πλευρῶν" μέ τή συμμετοχή
κλήρου καί λαοῦ. Ἡ συνέχιση τῆς σημερινῆς καταστάσεως ἀπειλεῖ μέ μετάλλαξη ἐπ' ὠφελεία
τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό κατά τήν ἔκφραση τῶν καινοτόμων παλαιοημερολογιτικό κίνημα
ἤ τήν μαρτυρία τῆς ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδοξίας.
ΙΔΡΥΜΑ ΛΕΝΑΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ -- Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Ερμού 55, 7ος όροφος
τηλ. 2310 268.333
Θεσσαλονίκη
τηλ. 2310 268.333
Θεσσαλονίκη
Σας προσκαλούμε στην ομιλία του ομότιμου
καθηγητού της Ιατρικής κ. Σταύρου Μπαλογιάννη με θέμα:
«Η Ελληνική οικογένεια
σήμερα»
Την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 7:00 μ.μ..
στα Γραφεία μας Ερμού 55, Θεσσαλονίκη, 7ος όροφος.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 7:00 μ.μ..
στα Γραφεία μας Ερμού 55, Θεσσαλονίκη, 7ος όροφος.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Στέλιος Παπαθεμελής
Θεσσαλονίκη: Ερμού 55, Τ.Κ546 23,Τηλ. 2310.268333 fax 2310.262830
Αθήνα: Νικοδήμου 2, Σύνταγμα Τ.Κ.105 57 Τηλ. . 210.3314314 fax 210.3217771, ηλεκτ. ταχ.:danagennisi.press@gmail.com
Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ
Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον
αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα
άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι
στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού
γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά
στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες
συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην
αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του
Χριστού.
Η θεία πρόσκληση.
Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί
και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και
διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει
και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι». Κι εκείνος εγκαταλείποντας την
ίδια στιγμή τις εκκρεμότητες του τελωνικού του γραφείου, κλείνει μια για πάντα
τους παλιούς λογαριασμούς και «αναστάς ηκολούθησεν αυτώ».
ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΑ ΣΤΙΦΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ... --- Orthodox Hymns
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ματθαίος ο θείος Απόστολος ήτο από την Κανά της Γαλιλαίας, εις την
οποίαν εποίησε το πρώτον θαύμα ο Κύριος, ήτο δε τελώνης την τάξιν, ήτοι
ενοικιαστής των τελών και των φόρων, επάγγελμα το οποίον είχον οι Εβραίοι ως
άδικον, διότι επλούτει από τας πολλάς αδικίας. Ούτος καθήμενος ποτε εις το
τελωνείον ήκουσε τον Κύριον λέγοντα εις αυτόν·
«Ακολούθει μοι». Όθεν κατ’ αυτήν την ώραν αφήκεν όλα και ηκολούθησε τον Κύριον,
έκαμε δε εις τον οίκον του φιλοξενίαν μεγάλην εις αυτόν, καθώς το λέγει ο ίδιος
εις το Ευαγγέλιόν του.
Του αποτειχισθέντος θεολόγου Νικολάου Πανταζή:
...Μα σοβαρά, πάτερ, Γεώργιε (σ.σ.
Μεταλληνέ), δάσκαλέ μας έως πρότινος, η εκ Θεού έμφυτη ευφυΐα σας τόσο πολύ
σκοτίστηκε;
Είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι
οι Οικουμενιστές θα διαπράξουν την κουταμάρα να σας καθαιρέσουν; Τόσο ανόητους
τους έχετε;
Είναι δυνατόν να ξεσηκώσουν τον κόσμο με καθαιρέσεις πριν την ώρα τους; Αφού με τον χαρτοπόλεμο που κάνετε, η δουλειά τους προχωρά τόσο καλά! Ο Οικουμενισμός ταχύτατα εδραιώνεται. Οι πιστοί μια χαρά εθίζονται και εκκοσμικεύονται! Προς τι να σας καθαιρέσουν;
Δεν καταλάβατε ότι είστε ένας άριστος σύμμαχός τους; Ο αιρεσιάρχης Πατριάρχης μετακινείται άνετα από τους Αγίους τόπους, και έως την Ρώμη και σε όλη την ελληνικὴ επικράτεια, τιμώμενος από τους Ἐπισκόπους που κι εσάς τιμούν (όπως π.χ. ο Ιγνάτιος Λαρίσης) και συλλειτουργώντας με "ορθόδοξους" Επισκόπους, όπως κι εσείς συλλειτουργείτε με οικουμενιστές Επισκόπους…
Είναι δυνατόν να ξεσηκώσουν τον κόσμο με καθαιρέσεις πριν την ώρα τους; Αφού με τον χαρτοπόλεμο που κάνετε, η δουλειά τους προχωρά τόσο καλά! Ο Οικουμενισμός ταχύτατα εδραιώνεται. Οι πιστοί μια χαρά εθίζονται και εκκοσμικεύονται! Προς τι να σας καθαιρέσουν;
Δεν καταλάβατε ότι είστε ένας άριστος σύμμαχός τους; Ο αιρεσιάρχης Πατριάρχης μετακινείται άνετα από τους Αγίους τόπους, και έως την Ρώμη και σε όλη την ελληνικὴ επικράτεια, τιμώμενος από τους Ἐπισκόπους που κι εσάς τιμούν (όπως π.χ. ο Ιγνάτιος Λαρίσης) και συλλειτουργώντας με "ορθόδοξους" Επισκόπους, όπως κι εσείς συλλειτουργείτε με οικουμενιστές Επισκόπους…
Γέροντα, πολλοί πλανήθηκαν ακόμα και μεγάλοι Άγιοι.
Μία
τόσο, λοιπόν, απότομη μεταστροφή του Γέροντος Ιωσήφ στάθηκε «κεραυνός εν
αιθρία». Αλλά επειδή ο Γέροντας ουδέποτε υπήρξε φανατικός και ουδέποτε
ακολουθούσε κάτι με εμπάθεια, καταλάβαμε αμέσως πως εκείνο που μας έλεγε είναι
η αλήθεια και η Ορθοδοξία.
–Γέροντα, τι είδες;
--Δεν θα σας το πω. Το θέμα τελείωσε. Θα
προχωρήσουμε με τα μοναστήρια και θα μνημονεύσουμε τον Πατριάρχη. Πετάγεται ο
πατήρ Αθανάσιος: –Γέροντα, τι είδες;
--Εγώ δεν μνημονεύω τον Πατριάρχη. Είναι αιρετικός!
Ο Γερο-Αρσένιος, πήγε πίσω από τον Γέροντα και του λέει:
--Γέροντα, πολλοί πλανήθηκαν ακόμα και μεγάλοι Άγιοι.
–Πάτερ Αρσένιε, αυτός ο δρόμος πάει προς τα εδώ και ο άλλος πάει προς τα εκεί, όποιον θέλεις διάλεξε ή θα πειθαρχήσης ή θα πάρης τον δρόμον σου. Εγώ θα ακολουθήσω τα μοναστήρια.
–Γέροντα, εγώ δυσκολεύομαι.
–Πάτερ Αρσένιε, ένα κι΄ ένα κάνουν δύο. Πάρε δρόμο και φύγε! Αμέσως όλοι κοκκαλώσαμε. Μόλις άκουσε έτσι ο πατήρ Αρσένιος, λέει στον Γέροντα:
--Ευλόγησον! Ευλόγησον!
Αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως
H πανηγυρική διακήρυξις ότι ο Παπισμός δεν είναι
Εκκλησία Χριστού αλλά κακοδοξία και αίρεσις αποτελεί παγία θέσι της Αδιαιρέτου
Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας και μάλιστα αλήθεια ποτισθείσα με
ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως, ως οι Οσίαθλοι Πατέρες οι επί
Βέκκου εν Αγίω Όρει μαρτυρήσαντες, οι εν τη Μονή Καντάρας εν Κύπρω
αναιρεθέντες, οι 800.000 των Αγίων ενδόξων Νεομαρτύρων οι υπό του ψευδοαγίου
του Βατικανού Καρδιναλίου Στέπινατς και των φασιστών Ουστάσι δια πολυωδύνων
βασάνων τελειωθέντες, οι άγιοι ένδοξοι ιερομάρτυρες Μάξιμος ο Καρπαθορώσσος ο
υπό των Ουνιτών δια τυφεκισμού τελειωθείς και Αθανάσιος ο Λιθουανός ο υπό των
Ουνιτών δια πελέκεως αποκεφαλισθείς και εις βόρθον ριφθείς και μετά δέκα επτά
έτη ανασυρθείς έχων αδιαλώβητο, ευωδιάζον και θαυματουργούν το σκήνωμά του.
ΠΑΠΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΙΣ ΕΝΑ ΘΕΟΝ
Οἱ ὀπαδοί τῆς Ἑνώσεως τῆς Ὀρθοδόξου
Ἐκκλησίας μετά τῶν Παπικῶν ἔχουν ἀναπτύξει τήν θεωρίαν ὅτι ἡ διαφορετική
παιδεία Ἀνατολῆς–Δύσεως εὐθύνεται διά τά αἴτια τοῦ σχίσματος. Ὑποστηρίζουν ἐπίσης
ὅτι δέν ὑπάρχουν σημαντικαί δογματικαί καί Ἐκκλησιολογικαί διαφοραί. Τέλος μᾶς
λέγουν ὅτι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας δέν
εἶχον ἀγάπην πρός τούς πλανεμένους χριστιανούς καί δέν ἑρμήνευσαν ὀρθῶς τάς ἀποφάσεις
και τά γεγονότα καί δι᾽ αὐτό ἐφθάσαμεν εἰς τό σχίσμα. Αὐτά διά τούς Ὀρθοδόξους
καί Παπικούς. Τώρα τό Βατικανόν ἀναπτύσσει μίαν «νέαν θεωρίαν», ἡ ὁποία ἔχει τήν
βάσιν της εἰς τήν Β´ Βατικανήν Σύνοδον τοῦ 1965. Μέ βάσιν τήν θεωρίαν αὐτήν,
Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί ἔχομεν τόν ἴδιον Θεόν. Κάτι τό ὁποῖον δυστυχῶς ἔχουν
ὑποστηρίξει καί Πατριάρχαι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅταν ἀπευθύνουν μηνύματα
πρός τούς Μουσουλμάνους διά τήν ἔναρξιν τοῦ Ραμαζανίου.
ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ -- Γράφει ο κ. Εὐθύμιος Παπανικολάου, Δημοσιογράφος
Τὰ ΜΜΕ καὶ ἰδιαίτερα τὰ
κανάλια ἀποτελοῦν τὴ χοάνη πολτοποίησης τῆς Ἱστορίας, τοῦ Πολιτισμοῦ, τῶν Ἰδεῶν,
τῶν Ἀξιῶν καὶ ἐθνικῶν συμβόλων, τῶν Ἀνθρώπων... Τὸ τηλεοπτικὸ ἐμπορικὸ θέαμα ἔχει
ἰσοπεδώσει τὰ πάντα. Δὲν ἔχει ἀφήσει τίποτα ὄρθιο, οὔτε Ἱερὸ οὔτε Ὅσιο. ΟΛΑ
πλέον τὰ ὑποτάσσει στοὺς νόμους τῆς ἀχαλίνωτης ἀγορᾶς, τοῦ κίτς, τῆς
παραποίησης καὶ τοῦ ἐξευτελισμοῦ τῶν πάντων. Ὡστόσο, ἔξω ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀχαλίνωτη
καὶ θηριωδῶς καταστροφικὴ χυδαιότητα τῆς ἀγορᾶς, ὑπάρχει καὶ μιὰ ἄλλη φρικώδης
διαστροφὴ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ: Ἡ συνειδητὴ ἐπιλογὴ κατεδάφισης τῶν ἱστορικῶν καὶ
ἐθνικῶν συμβόλων ταυτότητας καὶ μνήμης, συνακόλουθα καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία
ἀποτελεῖ συστατικὸ στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητας καὶ μνήμης. Ἡ Ὀρθοδοξία ἀποτελεῖ
σήμερα τὸν πιὸ γρανιτένιο ἱστὸ ἐθνικῆς μνήμης καὶ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στὴ νεοταξικὴ ἰσοπέδωση.
Από την Εισήγηση Αρχιμ Αθανάσιου Αναστασίου Προηγούμενου Μεγάλου Μετεώρου στην ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο (23-03-2016):
Η
μέλλουσα νά συνέλθει Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,
δέν ὁριοθετεῖ τήν πίστη ἔναντι τῆς αἱρέσεως. Ἀντίθετα, μάλιστα,
ἀμφισβητεῖ τήν αὐτοσυνειδησία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς Μίας,
Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, καθώς ἀναγνωρίζει
ὡς «Ἐκκλησίες» καί τούς αἱρετικούς, παπικούς καί προτεστάντες. Νομιμοποιεῖ,
δηλαδή, καί ἀναγνωρίζει θεσμικά τήν αἵρεση.
--------------------------------
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
--------------------------------
Η μέλλουσα νύμφη πλέον ύπανδρος, υπανδρεύθη πλέον σύζυγον εν Κολυμπαρίω τον οικουμενισμόν και δι αυτής διάγει βίον εύρυθμον εν Ελλάδι τη θερινήν οικίαν αυτής. Πάντες ενευλόγησαν την συνύπαρξην ταύτην με βαίους κλάδους και ορύζων εκλεκτών.
ΤΑ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένο πως η Νέα Τάξη Πραγμάτων υλοποιεί στις τραγικές ημέρες μας, με κάθε λεπτομέρεια, το κοσμοκρατορικό της σχέδιο, που είναι η προώθηση εφιαλτικής παγκοσμιοποίησης και η εγκαθίδρυση της παγκόσμιας κυβέρνησης, που θα στρώσει το χαλί για την έλευση του Αντιχρίστου. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος πρέπει να εκλείψουν όλες οι πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των λαών, οι οποίες ανθίστανται στην ισοπέδωση και ομογενοποίηση των τοπικών παραδόσεων και των πολιτισμών και αποτελούν σοβαρό εμπόδιο για την υλοποίηση των σκοτεινών σκοπών των σχεδιαστών της. Ένα πλήρες και οργανωμένο σχέδιο παγκοσμίων διαστάσεων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, ήδη εδώ και πολλές δεκαετίες. Για την υλοποίησή του σπαταλούνται αμύθητα ποσά, τα οποία διοχετεύονται μέσω διαφόρων ανεξέλεγκτων Μ.Κ.Ο., (Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων), ενώ παράλληλα με τη δύναμη του χρήματος αλώνονται εθνικές κυβερνήσεις, οι οποίες μεταβάλλονται σε πειθήνια όργανα των σχεδιαστών και εξαναγκάζονται να προωθούν τα σχέδιά τους.
Οι 95 απαντήσεις στην προπαγάνδα
Γροθιά στην ψευδεπίγραφη «πολιτική ορθότητα» αποτελεί το ψήφισμα των 95 προσωπικοτήτων για το Μεταναστευτικό.
Η αξία του ψηφίσματος αυτού είναι πολλαπλή. Δεν είναι, όμως, μόνο το περιεχόμενό του και τα μηνύματα που στέλνει, οι κίνδυνοι που επισημαίνει. Εχει παράλληλα τεράστια σημασία και το γεγονός ότι τα πρόσωπα που με σθένος και παρρησία το υπογράφουν έχουν αξιοζήλευτες επιστημονικές και κοινωνικές περγαμηνές. Πανεπιστημιακοί, εκπαιδευτικοί, συγγραφείς, νομικοί, καταξιωμένα στελέχη επιχειρήσεων από την Ελλάδα και το εξωτερικό απαρτίζουν τη λίστα των συμπατριωτών μας, οι οποίοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την πατρίδα και την κοινωνία. Καθένας εξ αυτών συγκαταλέγεται στην «πρώτη Εθνική» του τομέα στον οποίο δραστηριοποιείται. Ανήκει σε ό,τι καλύτερο έχουν να επιδείξουν η επιστήμη, ο χώρος και το επάγγελμά του. Είναι, με άλλα λόγια, 95 διαμάντια του πνεύματος, της επιστήμης και της καταξίωσης που κάνουν υπερήφανη τη χώρα μας στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Είναι ξεχωριστοί άνθρωποι, επιστήμονες, διανοούμενοι.
Η αξία του ψηφίσματος αυτού είναι πολλαπλή. Δεν είναι, όμως, μόνο το περιεχόμενό του και τα μηνύματα που στέλνει, οι κίνδυνοι που επισημαίνει. Εχει παράλληλα τεράστια σημασία και το γεγονός ότι τα πρόσωπα που με σθένος και παρρησία το υπογράφουν έχουν αξιοζήλευτες επιστημονικές και κοινωνικές περγαμηνές. Πανεπιστημιακοί, εκπαιδευτικοί, συγγραφείς, νομικοί, καταξιωμένα στελέχη επιχειρήσεων από την Ελλάδα και το εξωτερικό απαρτίζουν τη λίστα των συμπατριωτών μας, οι οποίοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την πατρίδα και την κοινωνία. Καθένας εξ αυτών συγκαταλέγεται στην «πρώτη Εθνική» του τομέα στον οποίο δραστηριοποιείται. Ανήκει σε ό,τι καλύτερο έχουν να επιδείξουν η επιστήμη, ο χώρος και το επάγγελμά του. Είναι, με άλλα λόγια, 95 διαμάντια του πνεύματος, της επιστήμης και της καταξίωσης που κάνουν υπερήφανη τη χώρα μας στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Είναι ξεχωριστοί άνθρωποι, επιστήμονες, διανοούμενοι.
Δήλωση Ρωσικής πρεσβείας για τις παρεμβάσεις Αμερικανών
Οι τελευταίες απροκάλυπτες παρεμβάσεις Αμερικανών αξιωματούχων στα θέματα που απασχολούν έντονα τις ορθόδοξες εκκλησίες επιβεβαιώνουν πλήρως τη δήλωση του Ρώσου ΥΠΕΞ Σ.Λαβρόβ για το ρόλο της Ουάσιγκτον στην παραχώρηση αυτοκεφαλίας στους Ουκρανούς σχισματικούς και τις προσπάθειες των ΗΠΑ να προωθούν περαιτέρω ρήγμα στην παγκόσμια Ορθοδοξία.
Εκπλήττει η ευκολία με την οποία οι Αμερικανοί διπλωμάτες τοποθετούνται για το λεπτό και περίπλοκο αυτό ζήτημα που έχει διχάσει ακόμα και τους κληρικούς και διακεκριμένους θεολόγους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)