Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΑΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Εἶναι τό σαράκι τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ταλαιπωρεῖ μικρούς και μεγάλους. Τρυπώνει στήν καρδιά τοῦ ὑπερήλικα γέροντα, πού ταράσσεται μέ τήν κάθε μικροαδιαθεσία, ἀλλά καί τοῦ μικροῦ μαθητῆ, πού ἀναστατώνεται ἀπό τίς ἀλλαγές τῶν σχολικῶν προγραμμάτων, τοῦ φοιτητῆ, πού πιέζεται ἀπό την ἐντατική μελέτη, καί τοῦ νεαροῦ ἐπιστήμονα, πού μελαγχολεῖ με τόν περιορισμό τῶν προοπτικῶν να βρεῖ μιά θέση, γιά τήν ὁποία τόσα χρόνια μόχθησε. Κατατρύχει τον «πετυχημένο» ἐπιχειρηματία, πού τρέχει καί δέν φθάνει νά διεκπεραιώσει τίς πολλές ὑποθέσεις, να προλάβει τίς ἀλλαγές τοῦ χρηματιστηρίου, γιά νά ἐπενδύσει συμφερώτερα τά κεφάλαιά του, ἀλλά και τόν φτωχό μεροκαματιάρη καί τον ταλαίπωρο ἄνεργο, πού ἀντιμετωπίζουν σοβαρό τό πρόβλημα τοῦ ἐπιούσιου, τῆς στέγης καί τόσα ἄλλα. Ἐπίσημοι καί ἀφανεῖς, μορφωμένοι καί ἀγράμματοι, φτωχοί και πλούσιοι, εἴμαστε ὅλοι ἐκτεθειμένοι στήν ἀγωνιώδη μέριμνα, στό ἄγχος, πού σωστά χαρακτηρίσθηκε ὡς ἡ ἀσθένεια τοῦ αἰώνα μας.

π. Γεώργιος Μεταλληνός : είμαστε Ουνίτες

---------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...


Τά λόγια αὐτά τοῦ π. Γεωργίου καθιστοῦν τίς ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ καί τίς ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΕΣ τῶν Π/Ητῶν ἐξ ἴσου ὑπεύθυνες πράξεις μέ αὐτές τῶν Οἰκουμενιστῶν γιά τήν κατάργησιν τῆς Ὀρθοδοξίας. Μέχρι καί τίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, ἤ ἔστω μέχρι καί τόν Δεκέμβριον τοῦ 2014, ὁπότε ἡ Σύνοδος τοῦ κ. Καλλινίκου προσεχώρησεν εἰς τήν αἵρεσιν τῶν ΘΝΠ, τό Πάτριον Ἑορτολόγιον ἀπετέλει μίαν ἐλπίδα γιά ἐπιστροφήν τῆς Ἐκκλησίας έἰς τό πρότερον κάλλος της. Τώρα ἀμφιβάλλω ἄν ὑπάρχῃ ἔστω καί εἷς Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος εἰς τήν Ἑλλάδα.

--------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὡς γνωστόν, ὅταν οἱ εἰδωλολάτραι αὐτοκράτορες ὡδηγοῦσαν τούς Χριστιανούς εἰς τό μαρτύριον, τούς ἔδιναν τήν ἐπιλογήν νά θυσιάσουν ὀλίγον θυμίαμα πρός τούς «θεούς» καί ν' ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι. Πολλοί τότε τούς ὑπενθύμιζον τήν Ἰησουϊτικήν στάσιν, ἤτοι νά θυσιάσουν μέν φανερά, γιά νά γλυτώσουν τό μαρτύριον, ἀλλά «βαθειά στήν ψυχήν των» νά ἔχουν τόν Χριστόν!!! Ἔτσι, μέ τόν «ἔξυπνον» αὐτόν τρόπον, θά ἦτο «καί ὁ σκύλος χορτᾶτος καί ἡ πίττα ὁλόκληρη», κατά τό δή λεγόμενον! Καί οἱ μέν ἀληθινοί Χριστιανοί ἐπέλεγον νά μαρτυρήσουν, οἱ δέ ψευδο-χριστιανοί ἐπέλεγον νά παίξουν θέατρον καί νά γλυτώσουν. Αὐτό ἀκριβῶς συμβαίνει σήμερα μέ τούς ΘΝΠοινίτας (ὁ εὔστοχος αὐτός ὅρους εἶναι τοῦ ἀδελφοῦ Μαρίνου). Δέχονται μέν ἰησουιτικῶς ὅτι δέν εἶναι δογματικῶς ἡνωμένοι μέ τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες πού ἱδρύουν 3 τοὐλάχιστον ΘΝΠ εἶναι «ἐκκλησίες» (αὐτοί ξεπέρασαν κατά πολύ τούς Κολυμπαριστάς!), ὅτι ὁ Καῖσαρ ἔχει τό δικαίωμα νά τούς καταργήσῃ, ἄν ὁ ἀριθμός τῶν μελῶν τοῦ ΘΝΠ μειωθῇ κάτω τοῦ 100, καί νά δώσῃ τούς ναούς, τά μοναστήρια καί τά ἄλλα περιουσιακά των στοιχεῖα στόν Βαρθολομαῖον (αὐτό εἶναι τό σχέδιον!) καί ἄλλα τέτοια φοβερά, ἀλλά ταυτοχρόνως παριστάνουν καί τόν ὁμολογητήν καί τούς ἐλεγκτάς τῶν πάντων, μοιράζοντας μάλιστα ἀφειδῶς εἰρωνεῖες καί ὕβρεις πρός τούς ἄλλους, ὅπως «σιχάματα»!!! Εἰς τοιαύτην δαιμονικήν κατάστασιν οὔτε οἱ Φαρισαῖοι ἐπί τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ δέν πιστεύω νά εἶχαν φθάσει! Πρόκειται διά τό γνωστόν «κτύπημα ἐκ δεξιῶν».

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Τη Θ΄ (9η) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ και ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ της συμβίας αυτού.

Ανδρόνικος και Αθανασία το αγιόλεκτον του Κυρίου ζεύγος ήσαν από την μεγάλην Αντιόχειαν, έζων δε εν έτει 594. Ήτο δε ο Ανδρόνικος αργυροπράτης την τέχνην, πολύ ευλαβής, γεμάτος από αγαθά έργα και πλούσιος από τα κοσμικά αγαθά. Ούτος έλαβεν εις γάμον την Αθανασίαν, ήτις και αυτή ήτο σεμνή και θεοφιλής. Συμφωνήσαντες δε εις καλόν και θεάρεστον πράγμα, διεμοίρασαν εις τρία τον πλούτον των. Και από μεν το εν μέρος έδιδον αφθονοπαρόχως ελεημοσύνην εις τους πτωχούς· από το άλλο έδιδον δάνεια, χωρίς τόκους και κέρδη, εις τους έχοντας ανάγκην· από δε το τρίτον μέρος ωκονόμουν τα του εργαστηρίου του αργυροπρατείου, δια να κερδίζουν τα προς το ζην αναγκαία.

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ ΤΑΪΣΙΑΣ Της ΠΟΤΕ ΠΟΡΝΗΣ.

Αγαπητοί μου αδελφοί και πατέρες, βούλομαι να διηγηθώ εις υμάς την φαιδράν ταύτην και θαυμαστήν μετάνοιαν της μακαρίας Ταϊσίας, την οποίαν τελέσασα αύτη, τοσούτον μεγάλως εδοξάσθη, διότι τους αμαρτήσαντας και μετανοήσαντας γνησίως δοξάζει ο Κύριος και υπερτιμά· διο και ωφέλιμος ο λόγος ούτος ων και παρηγορητικός, παρέχει κατάνυξιν εις τους αγαπώντας τον Θεόν. Η μακαριωτάτη Ταϊσία ήτο καλή την όψιν, χαριεστάτη και πολύ ωραία, ότε δε ήτο δέκα επτά περίπου χρόνων, λαβούσα ταύτην η μήτηρ αυτής, η οποία από μικράν την εξώθει εις το κακόν, την ωδήγησεν εις τον τόπον της απωλείας, ήτοι εις τόπον πορνείας· επειδή δε ήτο ωραία, διέδραμε πανταχού η φήμη του κάλλους του προσώπου της, ως φλόγα δε κατέκαιεν η μανία της αγάπης της τας καρδίας πάντων των βλεπόντων αυτήν ανδρών· πλείστοι δε άλλοι ακούοντες περί αυτής επώλουν άπαντα τα υπάρχοντά των και εβούλοντο να απέλθουν και να απολαύσουν του κάλλους αυτής· όθεν πωλούντες όσα είχον, απώλεσαν και τα ενδύματα αυτών, δια να εκπληρώσουν την επιθυμίαν των. Ακούσας ο Αββάς Σεραπίων περί αυτής, προσηυχήθη προς τον Θεόν υπέρ αυτής λέγων·

ΤΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ ΔΩΡΑ --- Αλεξ Παπαδιαμάντη

Ξένος τοῦ κόσμου καὶ τῆς σαρκός, κατῆλθε τὴν παραμονὴν ἀπὸ τὰ ὕψη, συστείλας τὰς πτέρυγας ὅπως τὰς κρύπτῃ, θεῖος ἄγγελος. Ἔφερε δῶρα ἀπὸ τὰ ἄνω βασίλεια διὰ νὰ φιλεύσῃ τοὺς κατοίκους τῆς πρωτευούσης. Ἦτον ὁ καλὸς ἄγγελος τῆς πόλεως.

Ἐκράτει εἰς τὴν χεῖρα ἓν ἄστρον καὶ ἐπὶ τοῦ στέρνου του ἔπαλλε ζωὴ καὶ δύναμις, καὶ ἀπὸ τὸ στόμα του ἐξήρχετο πνοὴ θείας γαλήνης. Τὰ τρία ταῦτα δῶρα ἤθελε νὰ μεταδώσῃ εἰς ὅλους ὅσοι προθύμως τὰ δέχονται.

Εἰσῆλθεν ἐν πρώτοις εἰς ἓν ἀρχοντικὸν μέγαρον. Εἶδεν ἐκεῖ τὸ ψεῦδος καὶ τὴν σεμνοτυφίαν, τὴν ἀνίαν καὶ τὸ ἀνωφελὲς τῆς ζωῆς ζωγραφισμένα εἰς τὰ πρόσωπα τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἤκουσε τὰ δύο τεκνία νὰ ψελλίζωσι λέξεις εἰς ἄγνωστον γλῶσσαν. Ὁ Ἄγγελος ἐπῆρε τὰ τρία οὐράνια δῶρά του, καὶ ἔφυγε τρέχων ἐκεῖθεν.

Ἐπῆγεν εἰς τὴν καλύβην πτωχοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἀνὴρ ἔλειπεν ὅλην τὴν ἑσπέραν εἰς τὴν ταβέρναν. Ἡ γυνὴ ἐπροσπάθει ν᾿ ἀποκοιμίσῃ μὲ ὀλίγον ξηρὸν ἄρτον τὰ πέντε τέκνα, βλασφημοῦσα ἅμα τὴν ὥραν ποὺ εἶχεν ὑπανδρευθῆ. Τὰ μεσάνυχτα ἐπέστρεψεν ὁ σύζυγός της· αὐτὴ τὸν ὕβρισε νευρικὴ μὲ φωνὴν ὀξεῖαν, ἐκεῖνος τὴν ἔδειρε μὲ τὴν ράβδον τὴν ὀζώδη, καὶ μετ᾿ ὀλίγον οἱ δύο ἐπλάγιασαν χωρὶς νὰ κάμουν τὴν προσευχήν των, καὶ ἤρχισαν νὰ ροχαλίζουν μὲ βαρεῖς τόνους. Ἔφυγεν ἐκεῖθεν ὁ Ἄγγελος.

Ἀνέβη εἰς μέγα κτίριον πλουσίως φωτισμένον. Ἦσαν ἐκεῖ πολλὰ δωμάτια μὲ τραπέζας, κ᾿ ἐπάνω των ἔκυπτον ἄνθρωποι μετροῦντες ἀδιακόπως χρήματα, παίζοντες μὲ χαρτία. Ὠχροὶ καὶ δυστυχεῖς, ὅλη ἡ ψυχή των ἦτο συγκεντρωμένη εἰς τὴν ἀσχολίαν ταύτην. Ὁ Ἄγγελος ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον μὲ τὰς πτέρυγάς του διὰ νὰ μὴ βλέπῃ κ᾿ ἔφυγε δρομαῖος.

Εἰς τὸν δρόμον συνήντησε πολλοὺς ἀνθρώπους, ἄλλους ἐξερχομένους ἀπὸ τὰ καπηλεῖα, οἰνοβαρεῖς, καὶ ἄλλους κατερχομένους ἀπὸ τὰ χαρτοπαίγνια, μεθύοντας χειροτέραν μέθην. Τινὰς εἶδε ν᾿ ἀσχημονοῦν, καὶ τινὰς ἤκουσε νὰ βλασφημοῦν τὸν Ἁι-Βασίλην ὡς πταίστην. Ὁ Ἄγγελος ἐκάλυψε μὲ τὰς πτέρυγας τὰ ὦτα, διὰ νὰ μὴν ἀκούῃ, καὶ ἀντιπαρῆλθεν.

Ὑπέφωσκεν ἤδη ἡ πρωία τῆς πρωτοχρονιᾶς, καὶ ὁ Ἄγγελος διὰ νὰ παρηγορηθῇ, εἰσῆλθεν εἰς μίαν ἐκκλησίαν. Ἀμέσως πλησίον τῆς θύρας εἶδεν ἀνθρώπους νὰ μετροῦν νομίσματα, μόνον πὼς δὲν εἶχον παιγνιόχαρτα εἰς τὰς χεῖρας· καὶ εἰς τὸ βάθος, ἀντίκρυσεν ἕνα ἄνθρωπον χρυσοστόλιστον καὶ μιτροφοροῦντα ὡς Μῆδον σατράπην τῆς ἐποχῆς τοῦ Δαρείου, ποιοῦντα διαφόρους ἀκκισμοὺς καὶ ἐπιτηδευμένας κινήσεις. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ἄλλοι μερικοὶ ἔψαλλον μὲ πεπλασμένας φωνάς: Τὸν Δεσπότην καὶ ἀρχιερέα!

Ὁ Ἄγγελος δὲν εὗρε παρηγορίαν. Ἐπῆρε τὰ πτερόεντα δῶρά του ― τὸ ἄστρον τὸ προωρισμένον νὰ λάμπῃ εἰς τὰς συνειδήσεις, τὴν αὔραν, τὴν ἱκανὴν διὰ νὰ δροσίζῃ τὰς ψυχάς, καὶ τὴν ζωήν, τὴν πλασμένην διὰ νὰ πάλλῃ εἰς τὰς καρδίας, ἐτάνυσε τὰς πτέρυγας, καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὰς οὐρανίας ἁψῖδας.

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΣΤΙΣ 17 Όκτωβρίου τρ. ἔτ. ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπισκέφτηκε τὸ Βατικανὸ καὶ συμμετεῖχε στὴ σύνοδο τῶν παπικῶν ἐπισκόπων. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ἕνα ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας του πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς παπικούς: «Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία ποὺ σὲ μιὰ Οἰκουμενικὴ Ἐκκλησία προσφέρεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπευθύνει λόγο σὲ μιὰ Σύνοδο Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄρα νὰ γίνει ἕνα μέρος ἔτσι τῆς ζωῆς τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας σὲ τόσο ὑψηλὸ ἐπίπεδο. Θεωροῦμε αὐτὸ σὰν φανέρωμα τοῦ ἔργου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ὁδηγεῖ τὶς ἐκκλησίες μας σὲ μιὰ στενότερη καὶ βαθύτερη σχέση μεταξύ τους, ἕνα σημαντικὸ βῆμα πρὸς τὴν ἐπανεγκαθίδρυση τῆς πλήρους κοινωνίας». Γιὰ τὸν Οἰκ. Πατριάρχη οἱ παπικοὶ ἀποτελοῦν Ἐκκλησία! Δὲν εἶναι αἱρετικοί, ὅπως τονίζουν οἱ Πατέρες καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ποίον Θεόν δοξολογούν;

Ο διαθρησκειακός συγκρητισμός σχετικοποιεί την ευαγγελικήν αλήθειαν. Προχωρεί ακόμη ούτος και εις το λατρευτικόν επίπεδον. Ορθόδοξοι Ιεράρχαι ή και Πρωθιεράρχαι συμμετέχουν εις πανθρησκειακάς εκδηλώσεις ως της Ασσίζης ή εις κοινάς συμπροσευχάς και δοξολογίας μεθ’ ετεροδόξων και ετεροθρήσκων, και δη Ιουδαίων και Μουσουλμάνων. Διερωτάται τις, ποίον Θεόν δοξολογούν;  Οι Άγιοι Απόστολοι εκήρυττον εις τας Συναγωγάς, αλλά Ιησούν Χριστόν και τούτον Εσταυρωμένον, διό και ηκολούθουν διωγμοί, φυλακίσεις, βασανιστήρια και θάνατοι.... 

Ἅγιον Πνεῦμα καί Χριστιανική ἑνότης -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

1. Ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν

Ἕνα εὔκολο –καὶ πρόχειρο– ἐπιχείρημα, γιὰ νὰ ὑποστηριχθεῖ ἡ συγγένεια τῶν Μεγάλων Θρησκειῶν (Θρησκευμάτων ὀρθότερα), εἶναι ἡ ἀναφορὰ σὲ ἕνα Θεό, πού ἀπὸ κοινοῦ ἀποδέχονται. Καὶ βέβαια ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας.

Ὁ ἕνας ὅμως Θεὸς θεωρεῖται ἀπὸ τὰ διάφορα θρησκεύματα μέσα ἀπὸ εἰδικὴ προοπτική, ὥστε τελικὰ νὰ διαφέρει ὁ Θεὸς ἀπὸ θρησκεία σὲ θρησκεία, καὶ τελικὰ νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἴδιος Θεός, στὸν ὁποῖο ἀναφέρονται, ἀκόμη καὶ οἱ λεγόμενες μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες, ἀλλὰ καὶ οἱ χριστιανικὲς «Ὁμολογίες».

Ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν εἶναι μὲν ἕνας, ἀλλὰ διακρίνεται σὲ Τρία Θεῖα Πρόσωπα, κάθε ἕνα ἀπὸ τὰ Ὁποῖα ἔχει τὸ πλήρωμα τῆς θεότητας, χωρὶς ὅμως νὰ γίνεται λόγος γιὰ «τρεῖς θεούς», ἀλλὰ γιὰ Ἕνα, ὅπως ὁμολογοῦμε καὶ στὸ «σύμβολο τῆς πίστεως, («Πιστεύω εἰς ΕΝΑ Θεόν…»). Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι «ὁ Θεὸς ποὺ ἀποκαλύπτεται στὴν ἱστορία, δὲν εἶναι μία μοναχικὴ ὕπαρξη, αὐτόνομη Μονάδα ἢ ἀτομικὴ Οὐσία. Εἶναι Τριάδα ὑποστάσεων, τρία Πρόσωπα μὲ ἀπόλυτη ὑπαρκτικὴ ἑτερότητα, ἀλλὰ καὶ κοινότητα Οὐσίας, Θέλησης καὶ Ἐνέργειας»1.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (23ον)

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ -- Orthodox Hymns

Τη Η΄ (8η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΠΕΛΑΓΙΑΣ της από εταιρίδων.

Πελαγία η Οσία Μήτηρ ημών έζη πρότερον εις την Αντιόχειαν, κατά τους χρόνους του βασιλέως των Ρωμαίων Νουμεριανού, ήτο δε περιφανής και πλουσία, πολλά ωραία κατά το σώμα και υπέρκαλος, κατά την ψυχήν όμως ήτο ερρυπωμένη και βέβηλος, όλως βεβυθισμένη εις τον βόρβορον της σαρκός και άλλην φροντίδα δεν είχεν, ειμή μόνον να στολίζη την σάρκα και να αυξάνη την φυσικήν ωραιότητα με διάφορα χρώματα και στολίδια πολύτιμα, δια να ελκύη τους εραστάς και να τους βυθίζη εις την απώλειαν.

Ἀπάντησις τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς πρὸς τὸν πάπα Πίο Θ΄ (1848)

«Τούτων τῶν πλατυνθεισῶν, κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Κύριος, ἐπὶ μέγα μέρος τῆς οἰκουμένης αἱρέσεων, ἦν ποτε ὁ Ἀρειανισμός, ἔστι δὲ τὴν σήμερον καὶ ὁ Παπισμός· ἀλλὰ καὶ οὗτος (ὥσπερ κἀκεῖνος ὁ ἤδη παντάπασιν ἐκλελοιπώς), καίτοι ἀκμαῖος τό γε νῦν, οὐκ ἰσχύσει εἰς τέλος, ἀλλὰ διελεύσεται καὶ καταβληθήσεται, καὶ ἡ οὐράνιος μεγάλη φωνὴ ἠχήσει “ΚΑΤΕΒΛΗΘΗ” (Ἀπ. 12, 10)» [§4] 

Οἱ Πατριάρχαι
Ἄνθιμος Κωνσταντινουπόλεως
Ἱερόθεος Ἀλεξανδρείας
Μεθόδιος Ἀντιοχείας
Κύριλλος Ἱεροσολύμων
καὶ αἱ Ἱεραὶ Σύνοδοι ΚΠόλεως, Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων.

[Ἰω. Καρμίρη, Τὰ Δογματικὰ καὶ Συμβολικὰ Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τόμ. Β΄, Ἀθῆναι 1953, σ. 906]

Walling Off - Αποτείχιση

“Those who separate themselves from communion with their Archpriest President, due to any heresy condemned by Holy Council or by Fathers, that he currently preaches in public, openly to the Church, these persons who Wall themselves Off from any Communion with such accused Bishop prior to any official condemnation by Council, not only are not subject to any canonical penalty but are also worthy of the honour befitting the Orthodox, because they have condemned, not true “Bishops”, but False-Bishops and False-Teachers. These Walled Off believers have not severed the unity of the Church by schism, but they combat to protect the Church from schisms and divisions.” 

(15th Canon of the Holy First-Second Apostolic Council held in 861 by St Photius the Great, Patriarch of Constantinople).

Ὁ Μητροπολίτης Αἰγιαλείας καί Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιος : Ἑλληνικέ λαέ, ξύπνα!

«Μεταφέρουμε ἐδῶ ἀπὸ ἄλλο blog τὴν εἴδηση, ὅτι στὴ Γερμανία δημοσιεύθηκε Χάρτης τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον λείπουν τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου! Τὰ νησιὰ τῆς περιοχῆς ἐμφανίζονται ὡς ἔδαφος τῆς Τουρκίας!

Τελικὰ μήπως ἡ οἰκονομικὴ κρίσις προκλήθηκε γιὰ νὰ περάσουν ἀπαρατήρητες αὐτὲς οἱ… διορθώσεις, πού ἀναφέρονται σὲ ζητήματα ἐδαφικῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας; Ἀπὸ τὴ μιὰ ἡ Θράκη, ἀπὸ τὴν ἄλλη τό Αἰγαῖο!

Ὅσοι προσπαθοῦν νὰ ἐμφυτεύσουν σπέρματα ἐθνικῆς αὐτοσυνειδησίας, ὅπως ἡ κ. Χαρὰ Νικοπούλου στὸ Μεγάλο Δέρειο, ἐξαφανίζονται! Ὅσοι ἐξυπηρετοῦν μὴ ἐθνικὰ συμφέροντα, ὅπως οἱ κυρίες Ρεπούση χθὲς καὶ Δραγώνα σήμερα, προστατεύονται! Ἡ Κυρία Διαμαντοπούλου ἐπιτιμᾶ τὴν Νικοπούλου καὶ καλύπτει τὴν κ. Δραγώνα! Ἀλλὰ καὶ ἡ κ. Μαριέττα Γιαννάκου χθὲς ἐκάλυπτε τὴν κ. Ρεπούση! Ὥστε λοιπὸν κάτι δὲν πάει καλὰ στὸν τόπο μας. Ἡ Ἑλλάδα ἀκρωτηριάζεται, βυθίζεται, καταστρέφεται! Οἱ Πολιτικοί μας… κτενίζονται! Ἀγωνίζονται πὼς θὰ ἐνοχοποιήσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο γιὰ χρηματισμὸ, ἐνῶ εἶναι σχεδὸν βέβαιο, ὅτι οἱ περισσότερες πολιτικὲς παρατάξεις ἔχουν πάρει τό…μερίδιό τους!

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τόσο τὸ ΠΑΣΟΚ ὅσο καὶ ἡ Νέα Δημοκρατία ὡς Κόμματα ἔχουν προεισπράξει τὸ μερίδιό τους ἀπὸ τὸν Κρατικὸ Προϋπολογισμὸ μέχρι τὸ ἔτος 2016!

Τὸ κλέψιμο λοιπὸν πάει καλά! Μὲ τὴ διαφορὰ ὅτι οἱ ἐντός τῶν τειχῶν κλέβουν χρῆμα, οἱ ἐκτός τῶν τειχῶν κλέβουν ἐδάφη, δηλ. μειώνουν τὴν ἐδαφική μας κυριαρχία!

Κάπως ἔτσι ἦσαν τὰ πράγματα καὶ στὸ Βυζάντιο: οἱ  Ἄρχοντες τοῦ Λαοῦ γλεντοῦσαν καὶ οἱ Τοῦρκοι Κατακτητὲς ἔμπαιναν στὴν Πόλη!

Ἑλληνικὲ Λαέ, ξύπνα!  Ἡ Χώρα χάνεται!  Ἄφησε πιὰ τὸ λήθαργο!

Ὅσους, ἢ σχεδὸν ὅσους, βάλαμε νὰ φυλᾶνε Θερμοπύλες, ξέχασαν τὸ ρόλο τους!  Ἔγιναν πειθήνια ὄργανα ξένων συμφερόντων!  Ἡ ὑπόθεση τῆς SIEMENS τὸ ἀπέδειξε περίτρανα! Παίρνουν ἐντολὲς ἀπὸ ξένα κέντρα ἀποφάσεων. Καὶ καλοπληρώνονται! Παίρνουν τὴ μίζα τους! Γι᾽ αὐτὸ στὶς ἡμέρες μας ξαναζοῦμε τὸ λεχθέν:  “τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιμπραμένων, ὑμεῖς ἄδετε!” δηλ. ἐνῶ καίγονται τὰ σπίτια σας ἐσεῖς τραγουδᾶτε!

Ἑλληνικέ λαέ, ξύπνα!

Ω πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον πάντων Αγίων αγιώτατον Λόγον!

Της Παρθένου και Θεοτόκου Μαρίας μεγίστη η ισχύς και η προστασία θερμή και η προς τον Υιόν αυτής και Θεόν παράκλησις αποτελεσματική. Δια τούτο εις τας καταιγίδας της πολυταράχου ημών ζωής, όταν αι αλγηδόνες μάς κεντώσι και τα κύματα των συμφορών δεξιά και αριστερά μάς κτυπώσιν, όταν αι θλίψεις πανταχόθεν μας στενοχωρώσι και πολιορκώσι και πέριξ ημών εις τας επικλήσεις και φωνάς ημών κωφεύωσιν ή και δι’ απελπισίας μάς απαντώσι, το πνεύμα ημών πραϋνεται και εις μόνην την ενθύμησιν, ότι δυνάμεθα ν’ αναπέμψωμεν υιϊκήν δέησιν προς την εύσπλαγχνον και οικτίρμονα κατά χάριν Μητέρα ημών, ήτις είναι κατά φύσιν Μήτηρ του Θεανθρώπου Λυτρωτού ημών. Ως το μικρόν παιδίον εις πάσαν στενοχωρίαν και δυσκολίαν αυτού, εις παν δάκρυ και πάντα στεναγμόν αυτού, μίαν και μόνην βοηθόν επικαλείται, την μητέρα αυτού, ούτω και πάντες οι πιστεύοντες εις Χριστόν εις τους κυματισμούς και τας δοκιμασίας του βίου ημών από του έαρος της νεότητος μέχρι του χειμώνος του γήρατος προς την Παρθένον καταφεύγομεν και ταύτην επικαλούμεθα βοηθόν· διότι γινώσκομεν καλώς, ότι έχει υπέρ όλων ημών σπλάγχνα φιλοστόργου Μητρός, και ότι παρακαλεί δι’ ημάς με όλην την ισχύν και την θέρμην τής ισχυράς δυνάμεως και διαπύρου ευσπλαγχνίας Αυτής. Αύτη συνεργεί προς σωτηρίαν ημών δια πολυειδών θαυμάτων, αύτη βοηθεί και χάριν εις ημάς χορηγεί και δι’ υδάτων. Λίαν προσφυώς δε, αγαπητοί, εκλήθη η Θεοτόκος και Πηγή Ζωοδόχος· διότι εδέξατο το πλήρωμα της Θεότητος, συνέλαβε τον του Θεού ενυπόστατον Λόγον, όστις εσαρκώθη εξ Αυτής προς σωτηρίαν του κόσμου και εγένετο το φως και η ζωή των ανθρώπων· και ούτως η Παρθένος εδείχθη πηγή της ζωής, Μήτηρ του Θεανθρώπου Ιησού, Όστις είναι το ύδωρ το ζων, το αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον, το ύδωρ το ζωήρυτον, το αείρουν, το αθάνατον, το σωτήριον. 

Συναξ. ΙΔ: 113                                        

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

......Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η  άγνοια...                                                          
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ HORST SEEHOFER ΚΡΟΥΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΚΩΔΩΝΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ BILD 5.10.2019

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ τεῦχος 74 σελ. 174.                              7.10.2019

Τὸν  HORST SEEHOFER, τὸν συντηρητικὸν Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν τῆς Γερμανίας, ἄν ἦταν στὴν Ἑλλάδα, εἰδεχθέστατα φασιστόμουτρα μαρξιστικῆς νοοτροπίας θὰ τὸν διέσυραν συστηματικῶς ὡς ρατσιστή, χουντικό, μαῦρο φασίστα καὶ τὰ τοιαῦτα σατανικὰ φληναφήματα, ὅπως εἶναι συνηθισμένοι νὰ ἀποφθέγγωνται ὡς ἐξ καθέδρας εἰς τὴν Ἑλλάδα μας, ὅπου οἱ πάντες ἔχουν ἄκρα ἀσυδοσία. καὶ διασύρουν τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψιν ὅσων συνεχίζουν νὰ ἀγωνίζωνται ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν καὶ μιᾶς ἀκεραίας Ἑλλάδος.

Προφανῶς εἶναι ὄργανα τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ ἐνεργοῦν κατ’ἐντολὴν αὐτῶν.

Ἤδη πλέον οἱ πάντες ἀναγκάζονται νὰ παραδεχθοῦν ὅτι ἀπὸ τοὺς μετανάστες μόνον 1 - 2 % προέρχονται ἀπὸ τοὺς δυστυχεῖς ἀνθρώπους τῆς Συρίας.

Ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι ἀξιολύπητα πλάσματα ἀπὸ τὶς ὑποσαχάριες χῶρες, ἀπὸ τὸ Μαρόκο, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Ἀφγανιστάν κλπ., οἱ ὁποῖοι δὲν εἰσέρχονται ἐδῶ, ἐπειδὴ κινδυνεύει ἡ ζωή τους, ἀλλὰ εἶναι οἰκονομικοὶ μετανάστες, οἱ ὁποῖοι εἶναι λαθρομετανάστες καὶ μᾶς τοὺς στέλνει ὁ ὁμόαιμός μας σχιζοφρενὴς Ἐρντογάν, γιὰ νὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν Τουρκία ἐμμέσως συνάλλαγμα καὶ νὰ ἐπιβιώνουν στρατιὲς ὁλόκληρες δουλεμπόρων.

Ο «ΠΑΠΑΣ» ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ XVI ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ! --- Τοῦ κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου

Εἶναι γνωστὸν εἰς ἅπαντας τοὺς ʼΟρθοδόξους Χριστιανοὺς ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι ἀντίχριστος αἵρεσις. Δὲν εἶναι τόσον γνωστόν, ὡστόσον, ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας δεκαετίας οἱ ἡγέται τοῦ Παπισμοῦ, ὁμοῦ μὲ τοὺς ὑπολοίπους οἰκουμενιστὰς, ἔχουν ἀναλάβει ἐργολαβικῶς τὴν ἀθώωσιν τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὸ τίμιον αἷμα τοῦ Κυρίου. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ μάθουν οἱ ʼΟρθόδοξοι, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ κοινωνοῦν μὲ τοὺς λατινόφρονας ἀρχιερεῖς. Διότι ἐφόσον οἱ τελευταῖοι δίδουν «κοινὴν μαρτυρίαν πίστεως» μὲ τὸν «πάπαν»1, ὅπως ἔπραξεν ὁ πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος τὸ 1995, ἕπεται ὅτι τὸ αὐτὸ πράττουν (ἐμμέσως) καὶ οἱ πρῶτοι. Πρὸ ἐτῶν, κατηγγείλαμεν2 τὸ «ριζοσπαστικόν» πόρισμα μίας ἐπιτροπῆς τοῦ Συνεδρίου «Καθολικῶν ἐπισκόπων» τῶν Η.Π.Α., συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον «ἡ συμφωνία μεταξὺ Θεοῦ καὶ Ἑβραίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Π.Δ.) ἔχει αἰωνίαν ἰσχὺν καὶ ΔΕΝ εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνουν Χριστιανοὶ οἱ Ἑβραῖοι διὰ νὰ σωθοῦν»! Κατὰ συνέπειαν, ἐτονίζετο εἰς τὸ πόρισμα, «δὲν εἶναι πλέον θεολογικῶς ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὴν Καθολικὴν ʼΕκκλησίαν νὰ ἐπιδιώκεται ἡ μεταστροφὴ τῶν Ἑβραίων πρὸς τὸν Χριστιανισμόν»! (Βλ. San Francisco Chronicle, Κυριακή, 18–8–2002.) ʻΌπως ἐσχολίασε τότε ὁ Ραββίνος Arnold Resnicoff, διευθυντὴς τῶν Διαθρησκειακῶν Ὑποθέσεων τοῦ Ἑβραϊκοῦ Συμβουλίου τῶν Η.Π.Α., καὶ εἰς τὸ παρελθὸν μερικοὶ «Καθολικοί» εἶχον καταδικάσει τὸν προσηλυτισμὸν τῶν Ἑβραίων, ἀλλὰ διὰ πρώτην φορὰν οἱ «Καθολικοί» ἡγέται μιᾶς ὁλοκλήρου χώρας (Η.Π.Α.) τὸ ἔλεγον ἐπισήμως. Ἀπὸ ʼΟρθοδόξου πλευρᾶς, αἱ ὡς ἄνω θέσεις ἀποστασίας ἐθεωρήθησαν τότε ὡς μὴ ἀφορῶσαι ὁλόκληρον τὸν Παπισμόν, ἐφόσον αὐταὶ διετυπώθησαν ἀπὸ μίαν μόνον μερίδα «καθολικῶν ἐπισκόπων». ʻΩστόσον, τὰ αὐτὰ περίπου ἔγραψε καὶ ὁ τότε καρδινάλιος καὶ νῦν «πάπας» κ. Ἰωσὴφ Ράτσιγκερ εἰς τὸ βιβλίον του μὲ τίτλον The Jewish People and Their Sacred Scriptures in the Christian Bible, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη τὸ 2001 ὑπὸ τῆς «Ποντιφικῆς Βιβλικῆς Ἐπιτροπῆς». Συγκεκριμένως, ὁ κ. Ράτσιγκερ ἔγραψεν ὅτι «ἡ προσδοκία τῶν Ἑβραίων διὰ τὸν Μεσσίαν δὲν εἶναι ματαία»· καὶ δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν ὅτι ὑπάρχει ἀσυνέχεια μεταξὺ τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης (Κ.Δ.), δηλαδὴ ὅτι ἡ Κ.Δ. ὁδηγεῖ εἰς «μονόπλευρον πνευματικότητα» (Τμῆμα ΙΙ, Α:5)· ἀλλ᾽ «οἱ Χριστιανοὶ μποροῦν καὶ ὀφείλουν νὰ παραδεχθοῦν ὅτι εἶναι πιθανὸν οἱ Ἑβραῖοι νὰ κατανοοῦν ὀρθῶς τὴν Βίβλον!» (ΙΙ, Α:7). Δηλαδή, ὁ «πάπας» λέγει ὅτι ὁ ʼΙησοῦς Χριστὸς ἴσως καὶ νὰ μὴ ἦτο ὁ Μεσσίας! Ἔτσι, ὁ κ. Ράτσιγκερ καθίσταται πλέον φανερὸς ἀντίχριστος ὅσον ποτὲ ἄλλοτε, διότι: «τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτος ἐστὶν ὁ ἀντίχριστος»! (1 ʼΙω. 2:22). Ἐνῶ δὲ ὁ Κύριος μᾶς βεβαιώνει ὅτι ἐγκατέλειψε τοὺς Ἑβραίους καὶ κατήργησε τὴν συμφωνίαν, ποὺ ἔκαμε μὲ τοὺς πατέρας των, ἐπειδὴ ἐκεῖνοι δὲν τὴν ἐτήρησαν (Ἑβρ. 8:8–13), ὁ κ. Ράτσιγκερ προσπαθεῖ νὰ Τὸν διαψεύση! Καὶ ἐπειδὴ ὡς «πάπας» ἐπὶ τετραετίαν ὅλην ὁ κ. Ράτσιγκερ δὲν ἔχει ἀνακαλέσει τὰς ὡς ἄνω θέσεις του, προφανῶς αἱ θέσεις αὐταὶ ἀποτελοῦν ἐν δυνάμει νέα δόγματα τοῦ Παπισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀνατρέπουν ὁλόκληρον τὴν Ἁγίαν Γραφὴν καὶ τὴν Ἱερὰν Παράδοσιν. Αἱ συνέπειαι τῆς νέας αὐτῆς ἀποστασίας τῶν παπιστῶν διὰ τοὺς ʼΟρθοδόξους, ποὺ κοινωνοῦν μὲ τοὺς λατινόφρονας ἀρχιερεῖς εἶναι σοβαραί. Διότι, ἐφόσον οἱ τελευταῖοι δίδουν «κοινὴν μαρτυρίαν πίστεως» μὲ τὸν «πάπαν», τελοῦν κοινὰ συλλείτουργα μετ᾽ αὐτοῦ, καὶ μὲ τὸ κείμενον τῆς Ραβέννης (2007) ἑτοιμάζονται νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουν καὶ τὸ «πρωτεῖον»· ἕπεται ὅτι οἱ κοινωνοῦντες μετ᾽ αὐτῶν καθίστανται πλέον ἰουδαΐζοντες χριστιανοί. Οἱ δὲ «συντηρητικοί», ποὺ μὲ τὴν ὅλην στάσιν των στηρίζουν τοὺς λατινόφρονας ἀρχιερεῖς, ἂς ἀποτειχισθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ἀντὶ νὰ χλευάζουν καὶ νὰ συκοφαντοῦν τοὺς ʼΟρθοδόξους τοῦ πατρίου Ἑορτολογίου.

1. Ἡ λέξις «πάπας» σημαίνει «πατήρ»· τίθεται ἐντὸς εἰσαγωγικῶν ὅταν ἀναφέρεται εἰς τὸν λύκον τῆς Ρώμης.

2. Βλ. Ἅγιος Ἀγαθάγγελος Ἐσφιγμενίτης, τ. 194, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2002, σελ. 22–23.

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ὑπὸ τῶν ὑπογείων ρευμάτων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τὰ μὲν διαπλεκόμενα θέλουν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐργασιακῶν σχέσεων, τὴν μαύρην καὶ ἀνασφάλιστον ἐργασίαν κ.λπ.. Τὰ «ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς» ἐπιδιώκουν τὴν διάσπασιν τοῦ δόγματος ὅτι «εἴμεθα ἔθνος ανάδελφον» μὲ ἰσχυρὸν πολιτισμόν, μὲ ἱστορίαν καὶ μὲ ἰσχυρὰν Ἑλληνορθόδοξον ταυτότητα. Τὰ «ρεύματα» αὐτὰ ἐπέτυχον διὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ ἀκατόρθωτον: Νὰ καταστήσουν τοὺς Ἕλληνας μειονότητα ἄνευ οὐσιαστικῶν δικαιωμάτων. Τὸ θρήσκευμα διεγράφη ἀπὸ τὰς ταυτότητας. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπώλεσε τὸν χαρακτῆρα του. Ἡ ἱστορία πλαστογραφεῖται. Τὸ σχολεῖον ἀλλάζει καὶ προσαρμόζεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πολυφυλετικῆς καὶ πολυπολιτισμικῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἔγκλημα τῶν συμμοριῶν θεριεύει. Εἰς ὁλοκλήρους συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν βασιλεύει ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος.
----------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Γιά τούς πολιτικούς καί θρησκευτικούς «ἡγέτας» (διάβαζε «μαριονέττες») πού ὑλοποιοῦν τό βρωμερόν Σιωνιστικόν σχέδιον ἁλώσεως τῆς Ἑλλάδος ὑπό τῶν Μωχαμεντιστῶν, ἕνας μόνον χαρακτηρισμός ὑπάρχει, καί αὐτός πολύ ἐπιεικής: ΒΡΩΜΕΡΟΙ ΠΡΟΔΟΤΑΙ. Τά ἀνοικτά σύνορα τοῦ Τσίπρα, γιά τά ὁποῖα ἔπρεπε αὐτός νά καταδικασθῇ δι' ΕΣΧΑΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ, καθότι ὁ Πρωθυπουργός τῆς χώρας ἔχει καθῆκον νά φυλάττῃ τά σύνορα καί ὄχι νά τά ἀνοίγῃ εἰς τόν κάθε τζιχαντιστήν, τά ἐπιδόματα, ἡ δωρεάν σίτισις, ἐκπαίδευσις, ἰατρική περίθαλψις κ.λπ. ἀποτελοῦν προσκλήσεις πρός τούς Μωχαμεντιστάς νά ἔλθουν στήν Ἑλλάδα καί, ἀφοῦ βιάσουν, διώξουν καί σφάξουν ἐμᾶς, νά γίνῃ ἐπί τέλους δική τους, κάτι πού θά ἐπιτρέψῃ ὁ Θεός λόγῳ τῆς πρωτοφανοῦς ἀποστασίας τῶν νεο-Ελλήνων.

Ο ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ -- Του αειμνήστου Αλεξ. Καλόμοιρου

…Ο ορθολογισμός του Παπισμού αυτήν την ίδια την δυνατότητα επιτυχίας του σκοπού της ζωής των ανθρώπων την αρνείται, και βλέπει την Σωτηρία σαν μία νομική δικαίωσι των ανθρώπων μπροστά σε μια εξαγριωμένη ανθρωπομορφική θεία δικαιοσύνη. Για τους «Καθολικούς» ο άνθρωπος, δια της σταυρικής θυσίας του Χριστού, σώζεται από την θεία δικαιοσύνη και όχι από τα νύχια του διαβόλου, ο Θεός έρχεται να μας σώση από τον ίδιο τον Θεό. Ο Θεός σκοτώνει τον Θεό, για να ικανοποιήση την δικαιοσύνη του Θεού! Φεύ της βλασφημίας. Στην πραγματικότητα ο Χριστός πέθανε στον σταυρό για να αναστηθή και έτσι να νικήση δια του θανάτου τον θάνατο, να απαλλάξη τους ανθρώπους από τον θάνατο και κατ΄ αυτόν τον τρόπο να τους ελευθερώση από τον διάβολον ο οποίος υπεδούλωσε τους ανθρώπους δια του φόβου του θανάτου και της φθοράς, «όσοι φόβω θανάτου δια παντός του ζην ένοχοι ήσαν δουλείας». «Εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του Διαβόλου» (Α΄ Ιωάν. γ: 8). Μας γλυτώνει ο Χριστός από τον διάβολο και μας φέρνει πάλι στην αγκαλιά του Θεού απ΄ όπου ξεπέσαμε. Όμως αυτήν την δυνατότητα να επιστρέφουμε στην αγκαλιά του Θεού οι παπικοί την αρνούνται, γιατί ο ορθολογισμός τους τούς υπαγορεύει ότι καμμία δυνατότης επαφής δεν υπάρχει μεταξύ του ακτίστου Θεού και του κτιστού ανθρώπου. Πως άρχισε η πλάνη τους; Ο ορθολογισμός εισήχθη στην Εκκλησία της Δύσεως από ανθρώπους, που ήσαν μεν ευσεβείς, αλλά δεν είχαν κατορθώσει να απαλλαγούν από τα δεσμά της ανθρωπίνης σοφίας. Τα πρώτα σπέρματα του ορθολογισμού, που έπιασαν βαθειές ρίζες τα έσπειρε ο Αυγουστίνος. Από τους Δυτικούς θεωρείται σήμερα ο μεγαλύτερος Πατήρ της «Εκκλησίας» των. Στην συνείδησι όμως της Ορθοδόξου Εκκλησίας ποτέ ο Αυγουστίνος δεν υπήρξε άγιος. Απόδειξις το ότι δεν αναφέρεται στα Μηναία, που είναι το επίσημο αγιολόγιο της Εκκλησίας.
-------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τό θέμα αὐτῆς τῆς ἀναρτήσεως εἶναι τεράστιον, μέ πολλές προεκτάσεις, ὅπως τήν ἐξεικόνισιν τῆς Ἁγίας Τριάδος εἰς τήν γνωστήν εἰκόνα τοῦ «συνθρόνου», πού εἶναι δυτικῆς προελεύσεως. Ἀπαιτοῦνται ἱκανές θεολογικές γνώσεις διά τόν σοβαρόν σχολιασμόν αὐτῆς τῆς ἀναρτήσεως, τίς ὁποῖες ὁ γράφων δέν διαθέτει. Ὡστόσον, θά θέσω πρός προβληματισμόν αὐτό πού ἔχω ἀκούσει ἀπό σοβαρόν θεολόγον καί λόγιον: ὅτι ὅλες οἱ θεοφάνειες στήν ΠΔ, συμπεριλαμβανομένων καί αὐτῶν τοῦ Μωϋσέως καί τοῦ Δανιήλ, εἶναι τοῦ Χριστοῦ, καθότι «Θεόν οὐδείς ἑώρακε πώποτε. ὁ μονογενής υἱός ὁ ὤν εἰς τόν κόλπον τοῦ πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο» (Ἰω. 1, 18). Διά τοῦτο, ὅπως ἐμφατικῶς διδάσκει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ἡ Ἁγία Ζ' Οἰκουμενική Σύνοδος καί πολλοί σύγχρονοι θεολόγοι, ἡ ὡς ἄνω εἰκών τοῦ «συνθρόνου» δέν εἶναι Ὀρθόδοξος. Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, μόνον ἡ συμβολική εἰκών τῆς φιλοξενίας τοῦ Ἀβραάμ εἶναι ἀποδεκτή ὡς (συμβολική, τονίζω) εἰκών τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Serbian and Antiochian Patriarchates Continue Ecumenist Activity with Monophysite Heretics

On June 2, 2019, during a visit to Syria, the Serbian Patriarch Irinej, participated, along with Patriarch John of Antioch, in a join ecumenical service with Monophysite Syro-Jacobite clergy, including the Monopysite patriarch.Patriarch Irinej preached his heretical ecumenist teaching by proclaiming that ” theologians of both churches agreed that we confess the same belief in our Lord Jesus Christ, the Incarnate Word.”

Even more explicitly, Patriarch Irinej fundamentally denied the authority of the Ecumenical Councils which anathematized the Monophysite heretics, and proclaimed that the “Syriac Church” and his own Serbian “Church” were, in fact, “One Church”: