Παρακράτος ο Ρουβίκωνας

Ο Ρουβίκωνας κάνει «επανάσταση» με τις πλάτες του κράτους. Αυτό είναι εν συντομία το καθηκοντολόγιο της τραμπουκικής οργάνωσης, που δεν έχει σταματήσει ούτε ημέρα να προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα αλλά και να υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών. Φυσικά, μέσα σε όλα παραβιάζει και μια σειρά από διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τα μέλη της ομάδας που δεν έχει κρύψει τη ροπή της στη βία και τη φιλική της διάθεση προς τρομοκράτες όπως ο Δημήτρης Κουφοντίνας. 
Χθες τα μέλη αυτής της οργάνωσης εισέβαλαν στην πρεσβεία της Βραζιλίας, ανέβηκαν στον τρίτο όροφο και πέταξαν μπογιές. Η αμέσως προηγούμενη πρεσβεία που είχε δεχτεί την απρόσκλητη επίσκεψη των φίλων του Κουφοντίνα ήταν εκείνη της Ελβετίας.

Οικουμενισμός το μυστήριο της ανομίας 11ον

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη ΚΒ΄ (22α) Φεβρουαρίου, μνήμη των εν τοις Ευγενίου ευρεθέντων Ιερών ΛΕΙΨΑΝΩΝ Αγίων ΜΑΡΤΥΡΩΝ και ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019                              

Τα Ιερά Λείψανα ταύτα ευρέθησαν όταν ο αγιώτατος Πατριάρχης Θωμάς ήτο εις τον θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως. Ευρέθησαν δε πρώτον τα τίμια λείψανα Αγίων τινών Μαρτύρων κεκρυμμένα υπό την γην, τα οποία ανεκομίσθησαν αμέσως ευλαβώς τε και σεβασμίως υπό του Πατριάρχου Θωμά και του συρρεύσαντος πανταχόθεν λαού, πολλαί δε και διάφοροι ασθένειαι εθεραπεύθησαν τότε.

Από τον «Εὐεργετινὸ» (τόμ. Α΄):

Ἕνας Γέροντας διηγήθηκε ὅτι κάποτε κάποιος Μοναχός, ποὺ ἔμενε στὴν Αἴγυπτο, ἐβάδιζε στὸν δρόμο. Ὅταν βράδιασε, μπῆκε σὲ ἕνα τάφο γιὰ νὰ κοιμηθῆ, ἐπειδὴ ἔκανε κρύο. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ περνοῦσαν δύο δαίμονες καὶ λέγει ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον. 

-Βλέπεις τί θάρρος ἔχει αὐτὸς ὁ Μοναχός, ἀφοῦ καὶ σὲ τάφο ἀκόμη κοιμᾶται; Ἔλα ὅμως νὰ τὸν πειράξουμε. 

- Διατὶ νὰ τὸν πειράξουμε; ἀπάντησε ὁ ἄλλος· εἶναι δικός μας, ἀφοῦ κάνει τὰ θελήματά μας, τρώγει καὶ πίνει καὶ κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους καὶ παραμελεῖ τὶς ἀκολουθίες του. Διατὶ λοιπὸν νὰ καθυστερήσουμε μὲ αὐτόν; Ἂς πᾶμε νὰ βασανίσουμε αὐτοὺς ποὺ μᾶς στενοχωροῦν καὶ μᾶς πολεμοῦν ἡμέρα καὶ νύκτα μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ὑπόλοιπη ἄσκηση.

Οι τρεῖς διαθέσεις -- Του Ὁσίου Δωροθέου

"...ὑπάρχουν τρεῖς διαθέσεις, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Βασίλειος, μὲ τὶς ὁποῖες μποροῦμε νὰ εὐαρεστήσωμε στὸ Θεό. Δηλαδὴ ἤ εὐαρεστοῦμε διότι φοβώμαστε τὴν τιμωρία καὶ εἴμαστε στὴν κατάστασι τοῦ δούλου· ἤ ἐκτελοῦμε τὶς διαταγὲς γιὰ χάρι ὠφελείας μας, ἐπειδὴ ἐκδιώκομε τὰ κέρδη τῆς ἀμοιβῆς, καί κατὰ τοῦτο ὁμοιάζομε μὲ τοὺς μισθωτούς· ἤ κάνομε τὸ καλὸ γιὰ τὸ ἴδιο τὸ καλὸ καί εἴμαστε στὴν κατάστασι τοῦ υἱοῦ. Διότι ὁ υἱός, ὅταν ἔλθη στὴν ἡλικία τῆς φρονήσεως, ἐκτελεῖ τὸ θέλημα τοῦ πατρὸς του ὄχι διότι φοβεῖται μὴ δαρῆ οὔτε γιὰ νὰ λάβη μισθὸ ἀπό αὐτόν, ἄλλα διότι τὸν ἀγαπᾶ,

Τη ΚΑ΄ (21η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΕΩΡΓΙΟΥ Επισκόπου Αμάστριδος.

Γεώργιος ο Όσιος Πατήρ ημών εγεννήθη περί το έτος ψν΄ (750) υπό γονέων Θεοδοσίου και Μεγεθούς, καταγομένων εκ της Κρώμνης, πόλεως κειμένης περί την Αμάστριδα, εν τω Ευξείνω Πόντω. Επειδή δε οι γονείς του Αγίου τούτου έμενον άτεκνοι, παρεκάλουν τον Θεόν δια προσευχής και νηστείας να δώση εις αυτούς καρπόν κοιλίας, όπερ και έγινε· διότι δια θείας φωνής έμαθον και την σύλληψιν και το όνομα και το αξίωμα της Αρχιερωσύνης, το οποίον έμελλε να λάβη ο εξ αυτών μέλλων να γεννηθή υιός, κατά τον καιρόν του γήρατός των, ο Γεώργιος ούτος δηλαδή.

Διανύουμε μεσαίωνα του πνεύματος, η ύλη είναι κυρίαρχη σε όλα τα μέτωπα.

Ανώνυμος είπε...

Τι δε καταλαβαίνετε; Νομίζετε ότι η Ελλάδα είναι ελεύθερη; Όχι δεν είναι ελεύθερη, υπόδουλο κράτος, προτεκτοράτο, ούτε είναι κράτος, γιατί για να είναι κράτος θα πρέπει να πράττει τα του οίκου του ο λαός που το συνθέτει. Άλλο είναι το κράτος. Είναι το κράτος που πλέον δεν ελέγχεται, είναι πολυεθνικό, μια λερναία ύδρα με πολλά κεφάλια και ένα στόχο την εκδούλευσή όλων σε αυτήν. Πάει καιρός που οι άνθρωποι πολεμούσαν με τα ρόπαλα και με τα σπαθιά. Η τεχνολογία έκανε άλματα, οι δυό πόλεμοι που σάρωσαν την ανθρωπότητα το περασμένο αιώνα ήταν καταλυτικοί, δίδαξαν διπλά. Η πρώτη διδαχή, η εύλογη διδαχή, ποτέ ξανά, η άλλη διδαχή, η μακάβρια διδαχή, το πείραμα, τα ανεξάντλητα πειράματα επάνω στα έμψυχα, οι εμπειρίες που αποκόμισαν οι διοπτριοφόροι δαιμονόπληκτοι επάνω σε ανθρώπινες ψυχές. Εργάστηκαν σκληρά όλα αυτά τα χρόνια, μερόνυχτα ανάλωσαν χρόνο μελέτης της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, και η τεχνολογία προσφέρει τη συνδρομή της. Διανύουμε μεσαίωνα του πνεύματος, η ύλη είναι κυρίαρχη σε όλα τα μέτωπα. Όταν σωπαίνει το πνεύμα μιλάει η ύλη, όταν φιμώνεται το πνεύμα η ύλη ως άλογο άτι χωρίς χαλινό ορμάει σε όλες τις εκφάνσεις της βιωτής. Τί δε καταλαβαίνετε; Ότι όλοι αυτοί δεν είναι ο καθρέφτης μας? Το είδωλό μας απεικονίζει.

21 Φεβρουαρίου 2019 - 12:27 π.μ.

Ο ψεύτης και ο κλέφτης

Γράφει ο μοναχός Αρσένιος, Σκήτη Κουτλουμουσίου, Αγ. Όρος

«Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται», μας λέει πολύ σωστά ο σοφός λαός.

Πόσο καιρό θα τους κρατήσει αυτή η ψεύτικη χαρά της προδοσίας τους; Διότι σε λίγο σαν τσουνάμι θα τους παρασύρει η επαλήθευση της προφητείας του Αγίου Παϊσίου που λέει: «Δεν υπάρχει κίνδυνος από κει. Το κρατίδιο αυτό αρχικά θα αναγνωριστεί και αργότερα θα διαλυθεί». Σε άλλη προφητεία λέει: «τα Σκόπια έχουν θεμέλιο από λουκούμια και θα διαλυθούν» και σε άλλη προφητεία πάλι μας λέει: «ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος θα φέρει προίκα στην Ελλάδα την Βόρειο Ήπειρο και το Μοναστήρι». Αυτά μας λέει ο Άγιος που έχει το Πνεύμα του Θεού.

Τη Κ΄ (21η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΤΙΜΟΘΕΟΥ του εν Συμβόλοις.

Τιμόθεος ο μακάριος Πατήρ ημών ενεδύθη εκ νεαράς ηλικίας το σχήμα των Μοναχών και με την πολλήν εγκράτειαν και σύντομον προσευχήν ενέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών· όθεν, γενόμενος απαθής, έμεινεν έως τέλους της ζωής του παρθένος κατά τε το σώμα και την ψυχήν, δι’ ο και κατέστη δοχείον του Αγίου Πνεύματος και χάρισμα έλαβεν ιαμάτων ιατρεύων πάσαν ασθένειαν και δαίμονας διώκων από των ανθρώπων. Ούτω λοιπόν καλώς πολιτευσάμενος έφθασεν εις γήρας βαθύ και με άκραν αγαθότητα προς Κύριον εξεδήμησεν.

Ἡ Μητέρα καί ἡ Γιαγιά ὡς παιδαγωγοί -- Γράφει ἡ κ. Βαρβάρα Καλογεροπούλου ― Μεταλληνοῦ, Δρ. Θεολογίας - πτυχ. Φιλολογίας

ΠΟΙΟΣ εἶναι ὁ βασικός σκοπός τῆς ἀγωγῆς; Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς   εἶναι ἡ γνώση καί μετάδοση στά νεαρά μέλη τῆς οἰκογένειάς μας τοῦ «τί εἶναι καλό», ὣστε καλλιεργώντας το νά «φθάσουν στήν τελειότητα», πού μέτρο της εἶναι ὁ Θεάνθρωπος  Ἰησοῦς Χριστός. Περιεχόμενο τοῦ «καλοῦ» εἶναι κυρίως ἡ ἐσωτερική κατάσταση τῆς χαρᾶς, τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης πρός ὃλα τά δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ καί ἰδιαιτέρως στόν συνάνθρωπο. Τό ἒργο τῆς ἀγωγῆς εἶναι «τέχνη τεχνῶν καί ἐπιστήμη ἐπιστημῶν» (Γρηγ. Θεολόγος), καί ἀφορᾶ τήν σωματική, προπάντων ὃμως τήν ψυχική καί ἁγιοπνευματική ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ. Ἡ τέχνη τῆς ἀγωγῆς γίνεται δύσκολη, ἐπειδή δέν εἶναι ἀρκετό νά ὑποδεικνύεις μόνο καθήκοντα στούς παιδαγωγούμενους, ἀλλά προπάντων νά τούς προσφέρεις πρότυπα.

Κάθε Πέμπτη ο Παρακλητικός Κανών Αγίου Νικολάου

Ὥρα ἀφυπνίσεως -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΤΗΝ ΩΡΑ πού ὅλοι στήν Ἑλλάδα ἔχουν κάτι νά ποῦν γι᾿ αὐτά πού τούς ἀπασχολοῦν καί θέλουν ἡ ἄποψή τους νά γίνει εὐρέως γνωστή, στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἐπικρατεῖ σιωπή, τόσο ἀπό τούς ὑπεύθυνους μητροπολίτες καί κληρικούς ὅσο καί ἀπό τούς λεγόμενους συνειδητούς χριστιανούς. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἔχουν ἀπορροφηθεῖ ἀπό τήν πνευματική ζωή, γι᾿ αὐτό καί μένουν ἀδιάφοροι καί ἀπαθεῖς γιά τό τί συμβαίνει στόν κόσμο. Κάθε ἄλλο. Ὅλα τά παρακολουθοῦν, ἀλλά ἁπλῶς δέν ἐπιθυμοῦν νά διαφοροποιηθοῦν, γιά νά μή δημιουργηθοῦν ἐντυπώσεις εἰς βάρος τους ἀπό τούς κοσμικούς, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν καί τό ἀλφάβητο τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. Σιωποῦν ἀκόμα καί γιά τά ἀμιγῶς ἐκκλησιαστικά θέματα, πού ἔχουν ἀντίκτυπο καί στήν πνευματική τους ζωή.

Ύμνοι Τριωδίου -- Orthodox Hymns

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/

Τη ΚΑ΄ (21η) Φεβρουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας της Μεγάλης.

Ευστάθιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, ο Ομολογητής, ήτο κατά τους χρόνους του πρώτου εν τοις βασιλεύσι των Χριστιανών Κωνσταντίνου του Μεγάλου, εν έτει τκδ΄ (324), καταγόμενος εκ της Σίδης της εν Παμφυλία. Διδάσκαλος δε ων ο Άγιος ούτος εξέπεμπε με τον λόγον της σοφίας του τας ακτίνας της Ορθοδοξίας εις όλην την οικουμένην. Ούτος ήτο παρών και εις την εν Νικαία Αγίαν Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον, την συγκροτηθείσαν εν έτει τκε΄ (325), κρατύνων με το δόγμα της ευσεβείας την Ορθοδοξίαν, ελέγχων δε και ανατρέπων τους Αρειανούς, οι οποίοι επί της μιάς φύσεως της Αγίας Τριάδος εισήγαγον τομήν και διαίρεσιν, οι άφρονες, τον Υιόν του Θεού κτίσμα λέγοντες και χωρίζοντες αυτόν από της ουσίας και τιμής και αξίας του ομοουσίου Πατρός.

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ της ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ

Αθήνα 20^η Φεβρουαρίου 2019

                                 Ανταποκρινόμενοι στα αιτήματα των ορθόφρονων φίλων της ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ      «ΕΛ.ΛΑ.Σ» και συνεπείς προς την εσωτερική μας παρόρμηση να προτάσσουμε, με ταπεινότητα, τα πιστεύω και τα εθνικά μας   οράματα, θέτουμε υπό την ορθοτόμο κρίση σας τις αρχές επί των οποίων εδράζεται η ιδεολογική υφή του πολιτικού μας φορέως ούτως ώστε να γνωρίζουν οι πάντες τον ορίζοντα των επιδιώξεών μας τις οποίες θέτουμε στην υπηρεσία του Έθνους μας.

           Απορρίπτοντας την ιδεοληψία των «θεολόγων του καιρού» περί «ουδετερόθρησκου κράτους» που, υπό τα κελεύσματα    

        του δυνάμεων του σκότους, σκοπό έχει τον διωγμό του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού, εμείς βρισκόμαστε ορθοί στις επάλξεις του  

        Έθνους και εν αναμονή της, επί των καταστατικών αρχών του πολιτικού μας φορέως, εχέφρονος προσεγγίσεώς σας, διατελούμε,

Μετά τιμής

Για την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ»

ΕΚ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ

Οδυσσέας Τηλιγάδας      Στέργιος Σμυρλής

210 3250220                   6944325056

http://www.patriotiki-enosi.gr

Φαρισαϊσμός

Τελικά, τι ενοχλεί την κυβέρνηση: οι θρησκείες εν γένει ή μόνον η ορθόδοξη παράδοση;

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Είναι πρόδηλο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει απολέσει τη δημοκρατική νομιμοποίησή της και την εν γένει απήχηση στην κοινή γνώμη εδώ και πολύ καιρό, ένεκεν των αλλεπάλληλων θεσμικών πραξικοπημάτων και της αταλάντευτης τάσης της να εξυπηρετεί εξωεθνικά συμφέροντα, λογοδοτώντας για τις αντεθνικές και αντικοινωνικές πολιτικές επιλογές της εις τους επίβουλους τρίτους εντολείς ταγούς της, οι οποίοι εποφθαλμιούν επειγόντως τον διωγμό των Ελλήνων.

Είναι πλέον ψηλαφητό τοις πάσι ότι πρόκειται διά μία κυβέρνηση η οποία, διά του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας και της ιταμής ποδοπάτησης της συνταγματικής εννόμου τάξεως, κυβερνά εις βάρος του μέλλοντος του τόπου, βλάπτοντας καταφώρως τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, συνθλίβοντας συνάμα το κράτος δικαίου.

Τη Κ΄ (20η) Φεβρουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΑΓΑΘΩΝΟΣ, Πάπα Ρώμης.

Αγάθων ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο θαυματουργός, κατήγετο εκ της Ιταλίας, ήτο δε υιός γονέων ευσεβών τε και ευλαβών, ζων εν έτει χν΄ (650), οι δε γονείς του εμόχθησαν και εδίδαξαν αυτόν όλην την Αγίαν και θεόπνευστον Γραφήν, εκ της οποίας τόσον ωφελήθη και κατενύχθη ο αοίδιμος, ώστε, αφ’ ου οι γονείς του απέθανον, εσύναξεν όλον τον πλούτον των και τον διένειμεν αυθημερόν εις τους πτωχούς, μετά ταύτα δε μετέβη εις Μοναστήριον και έγινε Μοναχός. Όθεν υπηρέτει εις τον Θεόν νυχθημερόν και υπέρ του κόσμου προσηύχετο. Εις τόσην δε αρετήν έφθασεν, ώστε και Χάριν ιαμάτων παρά του Κυρίου έλαβε και επειδή η αρετή δεν δύναται να κρυβή, δια τούτο έγινε και Πάπας της Ρώμης (678-682). Καλώς λοιπόν διαλάμψας προς Κύριον εξεδήμησεν.

Ἐμπαιγμὸς καὶ βεβήλωσις τοῦ γάμου -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ διάβολος πάντοτε στό ἀνθρώπινο πρόσωπο, στόχευε τόν ἴδιο τόν Θεό. Μάταιος, ὡστόσο, ὁ ἀντίθεος πόλεμός του, γιατί δέν πολεμοῦσε τόν ἴδιο τό Θεό, ἀλλά τήν εἰκόνα Του. Ὁ Μέγας Βασίλειος ἀναφέρει ἕνα πολύ ὡραῖο παράδειγμα: «Ἐάν τοποθετήσουμε, λέει, μιά ζωγραφική εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου μπροστά σ᾽ ἕνα λιοντάρι, νομίζοντας πώς εἶναι ἀληθινός καί πραγματικός ἄνθρωπος, θά ὁρμήσει νά τόν κατασπαράξει! Ὡστόσο, δέ θά πετύχει τίποτε, γιατί ἦταν ζωγραφιά καί ὄχι ἀληθινός ἄνθρωπος! Αὐτό κάνει καί ὁ διάβολος. Πολεμώντας τόν ἄνθρωπο,ἔχει τήν ἰδέα πώς προσβάλλει τόν ἴδιο τό Θεό». «Οὐ γάρ αὐτοῦ τά νοήματα ἀγνοοῦμεν», λέγει γιά τό διάβολο, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Β´ Κορ. Β´ 11). Δέ μᾶς διαφεύγουν οἱ πονηριές του.

Τη Κ΄ (20η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ.

Βησσαρίων ο Όσιος Πατήρ ημών εγεννήθη εις την Αίγυπτον, αφ’ ου δε απεγαλακτίσθη και έμαθε τα ιερά γράμματα, φως άγιον έλαμψεν εν τη καρδία του· όθεν, επειδή εκ νεαράς ηλικίας ηγάπησεν πολύ τον Θεόν, δεν εμόλυνε παντελώς δι’ ουδενός αμαρτήματοα το δοθέν εις αυτόν, νηπιόθεν, άγιον Βάπτισμα, αλλ’ αναβάς επί ερήμου τόπου, εκεί, ως πετεινόν και ως άσαρκος ηγωνίζετο, διότι δεν είχε φροντίδα οίκου, ούτε τόπους επεθύμησεν, ούτε κόρον τροφής, ούτε κτήσεις αγρών, ούτε βίβλων περιφοράς. Επί τεσσαράκοντα δε έτη δεν εκοιμήθη πλαγιασμένος, αλλ’ ή καθήμενος ή ιστάμενος.

Ανακοινωθέν Μητροπολίτου Πειραιώς κ Σεραφείμ περί μεταμοσχεύσεων

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 4ῃ Ἰουνίου 2013
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ἀπέστειλε τήν ἀκόλουθη Ποιμαντορική Ἐγκύκλιο πρός τόν εὐλαβῆ Κλῆρο καί τόν φιλόχριστο λαό τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Αὐτοῦ.
Ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως

«Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί περιπόθητα,
Μέ τόν Νόμο 3984/27.6.2011 πού ἐψηφίσθη ἀπό τήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων καί ἐφαρμόζεται ἀπό 1ης Ἰουνίου 2013 ρυθμίζεται, μέ ἀρχές πού ἀπάδουν στήν ἰδιοπροσωπεία τοῦ Γένους μας καί τήν ἱερότητα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τό πολυσήμαντο θέμα τῆς δωρεᾶς καί μεταμοσχεύσεως τῶν ἀνθρωπίνων ὀργάνων. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὑπέβαλε κατά τήν διαβούλευση τοῦ εἰρημένου Νόμου θέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικῆς βιοηθικῆς οἱ ὁποῖες προδήλως περιφρονήθησαν παρά τήν γενομένη τροποποίηση διά τοῦ Νόμου 4075/11.4.2012 καί ἑπομένως διά τό μέγιστο αὐτό θέμα καθηκόντως ὀφείλομε νά ἐνημερώσωμε τούς πάντας καί νά καταδείξωμε οἱ Ἱεράρχαι τήν καταφανῆ διάστασι τοῦ ψηφισθέντος Νόμου μέ τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία, τήν ὀρθόδοξη θεολογία καί τήν θεόσδοτη ἀνθρώπινη ἐλευθερία. Ἐν συνεχείᾳ τῇ συμβολῇ τῆς ἐργασίας εἰδικῶν, ἤτοι τῶν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου-Ἰατροῦ Λουκᾶ Τσιούτσικα, Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεβυτέρου Στεφάνου Στεφοπούλου καί Πανοσιολ. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου παρατηροῦμεν ὅτι:

Ἔργον θείας Χάριτος καὶ ἐλευθερίας -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Στή χριστιανική πνευματική ζωή, κάθε πρόοδος καί κάθε ἐπιτυχία εἶναι καρπός καί προϊόν δύο παραγόντων, τῆς θείας Χάριτος καί τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας. Κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο: «Τί ἔχεις ὅ οὐκ ἔλαβες; Εἰ δέ καί ἔλαβες τί καυχᾶσαι ὡς μή λαβών;» (Α΄ Κορ. Δ΄7). Ἐάν κάθε χάρισμα πνευματικό καί «πᾶν δώρημα τέλειον» προσφέρεται ἀπό τήν πηγή τῆς ἀγαθότητας καί τῆς ἀγάπης, τόν Κύριο, πολύ περισσότερο τό μέγα θαῦμα τῆς ἀναγέννησης καί ἀνακαίνισης τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς. Στό διάλογο τοῦ Νικόδημου μέ τόν Ἰησοῦ, πού ἀποτελεῖ διαμάντι τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὁ Νικόδημος ἄκουσε ἀπ᾽ τό χρυσό στόμα τοῦ Θεανθρώπου, τόν περίφημο καί πνευματικότατο λόγο γιά τήν προσωπική ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρώπου: «Ἀμήν, ἀμήν λέγω σοι, ἐάν μή τις γεννηθῆ ἄνωθεν οὐ δύναται ἰδεῖν τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ».