Η ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ Η ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Ο ΧΟΡΟΣ -- Αθωνικά άνθη

«Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το άγιον,… όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας». «Χαίρετε Πατέρων ο μελισσών, οι τα εαυτών σώματα κατατήξαντες… τον νουν θείω έρωτι επτερώσατε…». Από την Υμνογραφίαν.

Η Αγία Πεντηκοστή είναι και αυτή «εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων». Καθότι το Πνεύμα το άγιον, επιδημήσαν τοις αγραμμάτοις μαθηταίς, εθεμελίωσε και συνεκρότησε την παγκόσμιον χριστιανικήν Εκκλησίαν πεντήκοντα ημέρας μετά την ένδοξον του Κυρίου Ανάστασιν. Είναι, επομένως, η γενέθλιος ημέρα της αγίας Εκκλησίας μας και η «Μητρόπολις των εορτών», ως καλεί αυτήν ο θείος Χρυσόστομος. Διότι «σήμερον αι δια του πυρός πηγαί της Χάριτος εξέβλυσαν και φλοξ διατρέχουσα, τας αύρας αφίησι του Πνεύματος». Κατά τον Υμνογράφον άγιον Κοσμάν τον Αγιοπολίτην, η Πεντηκοστή είναι «η μεθέορτος και τελευταία εορτή… επαγγελίας συμπλήρωσις και προθεσμίας…», κλείουσα τρόπον τινά τον κύκλον των διαφόρων φάσεων και γεγονότων της θείας του Χριστού επί γης παρουσίας. «Εν ταύτη (γαρ) το πυρ του Παρακλήτου ευθύς, κατέβη επί γης ώσπερ εν είδει γλωσσών…», όπερ Πνεύμα «πάντα χορηγεί, βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγραμμάτους εδίδαξε σοφίαν, αλιείς θεολόγους ανέδειξε και όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας».

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11ον μέρος)

ΠΑΝΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΑΓΑΘΗ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Τρίτη εύρεσις της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου, Ολβιανού οσίου, Κελεστίνου μάρτυρος.

H Τρίτη εύρεσις, θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρεῖται ὡς δεύτερη εὕρεση, ἀφοῦ πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται ἄλλη, παρὰ μόνο ἡ πρώτη (24 Φεβρουαρίου). Ἡ εὕρεση αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ κάποιον ἄγνωστο ἱερέα στὰ Κόμανα τῆς Καππαδοκίας, μέσα σὲ ἀργυρὴ θήκη, σὲ ἱερὸ τόπο καὶ μεταφέρθηκε μὲ μεγάλη ἐπισημότητα καὶ πομπὴ στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου κατατέθηκε στὴ Μονὴ τοῦ Στουδίου.

Ο φλογερός αγωνιστής της Ορθοδόξου πίστεως Κοσμάς Φλαμιάτος το 1840 εξαπέλυσε δριμύτατον «κατηγορώ» εναντίον του αντιχρίστου Μασωνο-Οικουμενισμού

Με λόγον του, που ανεγνώσθη από πολλούς ιερείς εις τους ιερούς ναούς της νήσου Κεφαλληνίας. Εις τον λόγον του αυτόν ο Φλαμιάτος εκεραυνοβολούσε το Μασωνο-Οικουμενιστικόν τέρας ως εξής :

«Τα πρώτα μέτρα των εχθρών της πίστεως απ΄ αρχής εστάθησαν να έμβωσιν εις αυτά τα άγια των αγίων, εις αυτό το θυσιαστήριον, να λάβωσι, δηλαδή, λαθραίως και αναισθήτως το πηδάλιον, και την διεύθυνσιν της καθ΄ ημάς Εκκλησίας, φρικωδέστατον και ανέκδοτον μέχρι τούδε φαινόμενον, εις όλα τα χρονικά της Ορθοδοξίας, και ως εκ τούτου να εξαλείψωσι κατά μικρόν και ανεπαισθήτως όλην την ορθόδοξον Ιεραρχίαν, όλον το Ιερατικόν και μοναδικόν τάγμα, να μορφώσωσι κατά το πνεύμα της διαφθοράς και της πλάνης όλην την ελληνικήν και σλαβικήν και λοιπήν απανταχού ορθόδοξον νεολαίαν, και κατά το πνεύμα αυτής της πλάνης, να μορφώσωσι νέον ψευδώνυμον κλήρον, να διαλύσωσι κάθε δεσμόν αγάπης και αρμονίας εις όλους τους Ορθοδόξους, να ανατρέψωσι κάθε τάξιν είτε εκκλησιαστικής, είτε πολιτικής, είτε ηθικής και συγγενικής πειθαρχίας, να ανοίξωσιν όλον τον χείμαρον της διαφθοράς, όλον το πνεύμα της αποστασίας και αναρχίας υπό το πρόσχημα της Ελευθερίας· όλα τα εμφύλια και οικιακά σχίσματα…».

Η ρίζα του κακού -- Του πρωτοπρεσβυτέρου π. [ωάννου Κ. Διώτη

Η ρίζα του μεγάλου εκκλησιαστικού κακού είναι ο  Παπισμός, ο οποίος παρήγαγε τον Προτεσταντισμόν. Γέννημα δε του Παπισμού είναι και η παναίρεσις του Οικουμενισμού. Ο Οικουμενισμός είναι άκρως επικίνδυνος. Αμβλύνει το Ορθόδοξον φρόνημα και δημιουργεί κλίμα ανοχής όλων των αιρέσεων. Ο Παπισμός ενόθευσε και εδυσφήμησε τον Χριστιανισμόν με την «Jεράν Εξέτασιν» και τα­ς άλλας καταχρήσεις και αιρετικά­ς θέσεις του. Ο δε Προτεσταντισμός, κατ’ ουσίαν, ηρνήθη τον πραγματικόν Χριστιανισμόν. Ο Προτεσταντισμός συνέβαλε κατά­ πολύ εις την εξάπλωσιν του ορθολογισμού και της αθεΐας.

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΟΣΑ ΔΙΑ ΤΟ ΜΩΑΜΕΘΑΝΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΣΕ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΣΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ-ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΗΡΩΕΣ

ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ

                                                                                        24.5.2018

1.Εἶναι μέγιστον αἶσχος νὰ ἀποσυρθοῦν οἱ ἄριστα θεμελιωμένες προσφυγὲς διαφόρων φορέων καὶ νὰ παραμείνουν μόνον οἱ πρόχειρες καὶ χωρὶς οὐσιαστικὰ καὶ ἰσχυρὰ νομικὰ ἐπιχειρήματα ἁπλοϊκῶν χριστιανῶν γιὰ νὰ διευκολύνουν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ ἐκδώσῃ ἀπορριπτικὲς ἀποφάσεις γιὰ τὶς προσφυγὲς ἐναντίον τοῦ μωαμεθανικοῦ τεμένους.

Η προσφορά της Πεντηκοστής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Αποκλειστικό δώρο του Θεού στον άνθρωπο ο λόγος, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας. Αιώνες πολλούς αργότερα, όταν η εξαχρείωση και εξαθλίωση έχουν φθάσει σε οριακά επίπεδα, έρχεται ο Μονογενής Υιός και Λόγος –σημειώστε το όνομα –του Θεού, για να ενώσει τα διεστώτα, να αποκαταστήσει τη σαλευμένη ειρήνη και να ανασυγκροτήσει τη διαλυμένη κοινωνία.

ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ Ή ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ ???? Κυριακή 20-5-2018..π. Γεώργιος Αγγελακάκης

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=14060

Είναι διχαστικός ο λόγος της αληθείας;

Αναφέρεται στο κατά Ματθ. Ι  34,35: «Μη νομίσετε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην• ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν. Ήλθον γαρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής».
Είχε άραγε μελετήσει τα ως άνω λόγια του Κυρίου η γνωστή δημοσιογράφος της τακτικής πρωϊνής εκπομπής της ΕΤ (Ελληνικής Τηλεόρασης), για να μη κατηγορήση ως διχαστικόν τον λόγο του Μητροπολίτου κ. Αμβροσίου, επειδή αυτός διαμαρτύρεται, ως έχων ιερόν καθή­κον, για την συνεχιζόμενη μεγάλη ασέβεια και βλασφημία που «ανεβάζεται» σε εκείνο το θέατρο μέσα στο κέντρο των Αθηνών;
Αναφέρονται επίσης στο κατά Λουκ. 14,26 τα εξής: «Ει τις έρχεται προς με και ου μισεί τον πατέρα εαυτού και την μητέρα και την γυναίκα, και τα τέκνα και τους αδελφούς και τας αδελφάς έτι δε και την εαυτού ψυχήν, ου δύναταί μου μαθητής είναι».

Η Παναγία των Λιθινών

Στην Κρήτη, στο χωριό Λιθίνες της επαρχίας Σητείας, υπάρχει ένας αρχαίος ναός της Παναγίας, που πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Στο τέμπλο του ξεχωρίζει η εικόνα της « Παναγίας των Λιθινών », πλαισιωμένη με αναρίθμητα αφιερώματα, γιατί είναι πολύ θαυματουργή. 
Η εκκλησία έχει μεγάλη αυλή και ξενώνα. Συχνά οι κάτοικοι περνούν από το προαύλιο της εκκλησίας, για να κερδίσουν δρόμο και να φθάσουν συντομώτερα στο σπίτι τους. Αν όμως αγοράσουν κρέας και περάσουν από κει περίοδο Τεσσαρακοστής , το κρέας βγάζει σκουλήκια, τα οποία εύκολα διακρίνονται. 
Το θαύμα αυτό δεν συνέβαινε σε παλαιότερες μόνο εποχές . Μερικοί σύγχρονοι, που ήταν δύσπιστοι , έκαναν μια δοκιμή. Αγόρασαν φρέσκο κρέας σε περίοδο νηστείας και πέρασαν μέσα από το προαύλιο του ναού. Διαπίστωσαν όμως κι αυτοί ότι το κρέας είχε σκουληκιάσει. Κάποτε ένας χασάπης δοκίμασε να περάσει κρατώντας μισό αρνί. Στη μέση όμως της αυλής παρέλυσαν τα πόδια του κι έπεσε κάτω φωνάζοντας τρομαγμένος. 
Με τον τρόπο αυτό η Θεοτόκος ενισχύει στη συνείδηση των πιστών τον θεσμό της νηστείας.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας ( 7ον μέρος)

Αγνή Παρθένε - Σιμωνόπετρα - Άγιον Όρος -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Συμεών οσίου, του εν τω θαυμαστώ όρει, Μελετίου μάρτυρος, Μαρκιανής και Πελαγίας μαρτύρων, Ιλαρίωνος οσίου.

Ὁ Ὅσιος Συμεὼν γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια, ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόταν καὶ ἡ μητέρα του Μάρθα, ἐνῶ ὁ πατέρας του Ἰωάννης καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἔδεσσα καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ (527 – 565 μ.Χ.). Σὲ ἡλικία ἕξι ἐτῶν, ἀφοῦ ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ τὸν πατέρα του, ὁ ὁποῖος φονεύθηκε μέσα στὴν οἰκία του ποὺ κατέρρευσε ἀπὸ σεισμό, μὲ θεία ὑπόδειξη ὁδηγήθηκε στὴ Σελεύκεια καὶ παραδόθηκε στὴν πνευματικὴ προστασία καὶ καθοδήγηση τοῦ περίφημου γιὰ τὶς ἀρετές του ἀσκητὴ Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἀσκήτευε κοντὰ στὸ ὄρος τοῦ χωριοῦ Πίλασα.

μπας και έγινε η ένωση και δε το ξέρουμε?

Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : ΟΙ ΟΡΘΟΔ...":

Ο Βαρθολομαίος τώρα παρίσταται σε καθολική εκκλησία, μπας και έγινε η ένωση και δε το ξέρουμε? 

***

Απάντηση:

Πατριαρχείο  Μόσχας: ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν

Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὡς ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἔκαμε πρόσφατα μερικές δηλώσεις, πού μᾶς παραξένεψαν. Εἶπε δηλαδή, ὅτι ἐμεῖς στή Ρωσία “ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν, καί ἄν ἕνας παπικός κληρικός προσέλθει στήν Ὀρθοδοξία, τόν δεχόμαστε ὡς κληρικό”... (O.T. 1890)

Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου :

...Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ«ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΟΙ» ΕΙΝΑΙ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ» ΤΗΣ

Ἡ ἐπέλαση τοῦ Φραγκισμοῦ καί τοῦ Παπισμοῦ καί μετά τῶν Προτεσταντισμῶν, δημιούργησε τήν σημερινή Εὐρώπη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν Οἰκουμενιστῶν μας μεταπατερικῶν θεολόγων, μέ τήν ὁποίαν οὐδεμία (πνευματική) σχέση ἔχουμε. Μόνο ἐάν ἀναφανεῖ κάποια κίνηση μετανοίας στή σημερινή «Δύση» καί ἀληθινή ἀναζήτηση τῆς πρό τοῦ σχίσματος ταυτότητός της, ἀλλά καί διάθεση γιά δυναμική «ἐπιστροφή» σ᾽ αὐτήν, θά εἴμεθα πρόθυμοι νά ἀγκαλιάσουμε ἐνθέρμως καί νά στηρίξουμε αὐτήν τήν προσπάθεια, γιά τήν ἐπανασυνάντηση ὅλων μας ἐντός τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, πού συνεχίζεται ἀστασίαστα στήν Πατερική Ὀρθοδοξία, στήν ὁποία θέλουμε μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά κινούμεθα καί νά ζοῦμε (πρβλ. Πράξ. 17,28). Αὐτό εἶναι τό πνεῦμα καί ἡ πράξη τῶν ἁγίων μας Πατέρων, τῶν γνησίων «ἡγουμένων» καί «ποιμένων» μας ὅλων τῶν αἰώνων, οἱ ὁποῖοι ἀγρυπνοῦσιν ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες» (Ἑβρ. 13,17). Καί αὐτό ἀκριβῶς φαίνεται καί ἀπό τόν «ἀντιδυτικισμό» τῶν Μεγάλων Πατέρων καί Διδασκάλων μας Φωτίου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου Παλαμᾶ καί Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, πού ἡ Δύση καί οἱ δικοί μας Οἰκουμενισταί, ἔμαθαν νά βλέπουν ὡς «ἀντιδυτικούς», ἐνῶ εἶναι ἐκεῖνοι, πού ἀληθινά ἀγαποῦν τήν Δύση, διότι θέλουν νά τήν θεραπεύσουν ἀπό τήν θανατηφόρο ἀρρώστια της, τήν ΑΙΡΕΣΗ.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΜΑΣ

Ἀγαπητὲς φίλες καὶ φίλοι, 

Ἄν δὲν ἀρνηθῆτε νὰ συνεχίσουμε νὰ σᾶς στέλνουμε
ἄρθρα μας μέσῳ e mail,

εὐελπιστοῦμε ὅτι θὰ σᾶς βοηθοῦμε νὰ διευρύνετε

τοὺς ὁρίζοντες τῆς ἐνημερώσεως σας

1.Τὸ αἰσχρότατο, ἀπάνθρωπο, ἀνθελληνικὸ κατεστημένο ἄρχισε προφανῶς νὰ ἐνοχλεῖται ἀπὸ μερικὲς ἱστοσελίδες, οἱ ὁποῖες ὄχι μόνο δὲν παραπληροφοροῦν, ἀλλὰ ἀγωνίζονται νὰ ἐνημερώνουν σωστὰ εὐπρεπῶς, ἐγκαίρως καὶ εὐκαίρως, ἐφαρμάζοντας τό τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου :  «τὰ δημοσίως γενόμενα καὶ τὸν λαὸ σκανδαλίζοντα ταῦτα καὶ ἐλέγχομε».

2.Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐνημερώνει καὶ συμβολεύει :

THE JESUS PRAYER AND ITS APPLICATION --

https://www.impantokratoros.gr/jesus-prayer.en.aspx

The single-minded Prayer – «Lord Jesus Christ, have mercy on me» –is the simplest, but also the most powerful «weapon» of prayer for the faithful – whether Monk or layperson.  This brief prayer, which was delivered to us by our ancient, holy Fathers of the 6th century, is a condensed form of the entire confession of the Christological Faith of our Church, the complete dogma on the Incarnation of Christ and God, «in Whose name every knee should bend, of those in heaven and on earth and below the earth» (Phil.2:10) and with Whose name the powers of perdition are «flogged» (Ladder of Divine Ascent, 21:7).

Η βρεφοκτονία της Πετρουπόλεως και αι βρεφοκτονίαι των εκτρώσεων

Μία ακόμη φρικτή βρεφοκτονία ήρθε, πριν λίγες ημέρες, να σοκάρει την κοινωνία. Νεογέννητο βρέφος βρέθηκε στραγγαλισμένο σε κάδο σκουπιδιών, στην Πετρούπολη Αττικής. Δεν θα χαρακτηρίζαμε ως κτήνη τους ειδεχθείς φονιάδες γονείς, διότι θα αδικούσαμε τα ζώα, τα οποία υπερασπίζονται, ακόμη και με τη ζωή τους τα τέκνα τους, αλλά ως δαιμονανθρώπους. Διότι τέτοια εγκλήματα τα ποθεί και τα υποβάλλει μόνον ο διάβολος! Είδαμε στα ΜΜΕ απλούς ανθρώπους να εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους γι’ αυτή την ανείπωτη κακουργία και να κλαίνε. Είδαμε επίσης δημοσιογράφους να «παραφουσκώνουν» το γεγονός, για να πετύχουν μεγαλύτερη τηλεθέαση. Είδαμε επίσης παράγοντες της πολιτείας να «σκίζουν τα ιμάτιά τους». Αλλά νομίζουμε πως, πέρα από τη τραγική πλευρά της είδησης, υπάρχει και η υποκριτική. Την ίδια στιγμή που οι δαιμονικοί γονείς στραγγάλιζαν τα νεογέννητο αγγελούδι, εκατοντάδες άλλα αγγελούδια κομματιάζονταν και κομματιάζονται στα χειρουργικά κρεβάτια νόμιμα! Τριακόσιες χιλιάδες αγγελούδια κατακρεουργούνται κάθε χρόνο, με τις εκτρώσεις στη Χώρα μας. Μία πόλη σαν την Πάτρα, σφαγιάζεται και ρίχνεται στους υπονόμους! Και όμως ουδεμία φωνή διαμαρτυρίας για τα αγρίως δολοφονημένα έμβρυα των εκτρώσεων από όλους αυτούς που έκλαψαν το δολοφονημένο βρέφος της Πετρούπολης! Δυστυχώς!

«Ο.Τ»

Τό τρίπτυχον τῆς πνευματικῆς ζωῆς - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Τῶν Ἁγ.Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου)

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΝ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Ελέχθη ευφυώς ότι το θαύμα συνίσταται εις το εμμένειν. Όντως. Θαύμα είναι η διάσπασις της σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος. Και τοιούτον θαύμα αποτελεί το γεγονός, ότι η αγία Ορθοδοξία μας εμμένει είκοσιν αιώνας εν τη Αποστολική παραδόσει. Θαύμα θαυμάτων η κεχαριτωμένη Εκκλησία μας! Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός. Η Εκκλησία, λοιπόν, μένει εις τον αιώνα και «πύλαι άδου ου κατισχύσουσι». Πίπτουσι μόνον οι άνθρωποι. Εάν δε είπητε ότι έπεσαν και Εκκλησίαι, θ’ απαντήσωμεν: Εκκλησίαι, ναι,-- ως σύνολα ανθρώπων. Η Εκκλησία ποτέ, ως διδασκαλία, ως θεσμός θεοφύτευτος και ως σώζουσα πνευματική Κιβωτός, ως Θεανθρώπινον Σώμα. 

Η ΠΕΠΟΙΚΙΛΜΕΝΗ -- Aλεξ. Παπαδιαμάντη

Εἶχα τάξιμον νὰ ὑπάγω στὴν Κεχριάν, νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη», εἰς τὰ Ἐννιάμερα, τὴν 23 Αὐγούστου. Ἀπὸ δέκα χρόνων δὲν εἶχα ἐπισκεφθῆ τὴν Παναγίαν τὴν Κεχριάν. Δέκα χρόνια εἶχα ν᾿ ἀσπασθῶ τὴν σεβασμίαν παλαιὰν Εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως, ὁποὺ εἶναι ζωγραφισμένοι, ἐπάνω εἰς δύο ὑπερῷα, ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ὁ ἱερὸς Κοσμᾶς (αὐτὸς ὁ θεσπέσιος ποιητὴς τῆς Πεποικιλμένης) 〈καὶ〉 ὁ θεῖος Δαμασκηνός, τείνοντες δύο τόμους κάτω πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς Εἰκόνος, ἐφ᾿ ὧν εἶναι γεγραμμένα δύο τροπάρια, τὸ «Γυναῖκά σε θνητήν, ἀλλ᾿ ὑπερφυῶς καὶ Μητέρα Θεοῦ», καὶ τὸ «Ἀξίως ὡς ἔμψυχόν σε οὐρανὸν ὑπεδέξαντο…» Καὶ δὲν εἶχα ἀγναντέψει οὔτε μακρόθεν τὸν περικαλλῆ θόλον τοῦ σεμνοῦ ναΐσκου, ὅπου ἀστράπτει εἰς τὸν ἥλιον ὅλος πεποικιλμένος ἀπὸ τὰ ὡραῖα παλαιὰ πινάκια, τὰ ἐγκολλημένα εἰς τὸ κτίριον ὡς ὄστρακα μαργαριτοφόρα.

Καὶ παρημέλησα τὸ τάξιμόν μου, καὶ δὲν ἀπεφάσιζα νὰ ὑπάγω. Ἐνύκτωσε, κ᾿ ἐκαθόμουν ἔξωθεν τοῦ μαγαζείου τοῦ ἀγαπητοῦ νεαροῦ φίλου μου, τοῦ Κωστῆ τοῦ Τσαμασφύρου, πολλὰ ρεμβάζων, καὶ οὐδὲν σκεπτόμενος. Ὁ Κωστάκης μοῦ ἔφερε ποτήριον ρακίου, νὰ μὲ κεράσῃ, καὶ μοῦ εἶπε:

― Δὲν πῆγες, μπάρμπ᾿ Ἀλέξανδρε, στὴν Παναγιὰ τὴν Κεχριά; Ἐγὼ θὰ πάω.