ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ; -- Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού Ομ. Καθηγητού Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Μιλώντας για την Ορθοδοξία, δεν πρέπει να επαναλαμβάνουμε το λάθος του Πιλάτου, όταν ερώτησε τον Χριστό: «Τί έστιν αλήθεια;» (Ίωάνν. 18, 38). Το ορθό είναι: «Τίς έστιν αλήθεια». Διότι η αλήθεια δεν είναι μία ιδέα, μία θεωρία, ένα σύστημα, αλλά πρόσωπο το Πανάγιο Πρόσωπο του Ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου, του Ιησού Χριστοῦ. Έτσι πρέπει να ερωτήσουμε και για την Ορθοδοξία, διότι ταυτίζεται με το θεανθρώπινο Πρόσωπο του Θεού Λόγου. Αυτός, ώς Θεάνθρωπος, είναι η Ορθοδοξία μας, η Παναλήθειά μας.

1. Αν θέλαμε να ορίσουμε, συμβατικά, τον Χριστιανισμό, ως Ορθοδοξία, θα λέγαμε ότι είναι η εμπειρία της παρουσίας του Ακτίστου (του Θεού)1 μέσα στην ιστορία και η δυνατότητα του κτιστού (του ανθρώπου) να γίνει Θεός «κατά χάριν». Με δεδομένη τη διηνεκή παρουσία του Θεού εν Χριστώ στην ιστορική πραγματικότητα, ο Χριστιανισμός προσφέρει στον άνθρωπο τη δυνατότητα θεώσεως, όπως η Ιατρική Επιστήμη του παρέχει τη δυνατότητα διατήρησης η αποκατάστασης της υγείας του, αλλά και στις δύο περιπτώσεις μέσα από μία ορισμένη θεραπευτική διαδικασία και ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής.

Eνιαίο Εκκλησιαστικό μέτωπο ενάντια στην Παναίρεση.

Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ -- Αθωνικά άνθη...":

Η Ενότητα της Εκκλησίας η οποία έχει σαφώς Δογματικό περιεχόμενο ( Εις Μίαν Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία ) υπάρχει αληθινά όταν υπάρχει Ενότητα στην Πίστη, την Λατρεία και την Διοίκηση. Στις ημέρες μας δυστυχώς θεωρείται Σχίσμα όποιος διασπά την Ενότητα κυρίως στην Διοίκηση, ενώ η διάσπαση της Ενότητος στην Πίστη τίθεται ουσιαστικά σε δεύτερη μοίρα και θέση, ενώ της ανήκει η πρώτη. Εάν στις ημέρες μας κάποιοι ευθύνονται για Σχίσμα στην Εκκλησία αυτοί είναι οι Οικουμενιστές και οι συνοδοιπόροι τους, διότι αυτοί απέκλιναν έργω και λόγω από την Ορθόδοξη Πίστη. Οι αγωνιζόμενοι εναντίον της Παναιρέσεως, ανεξαρτήτως προελεύσεως, ενώ είναι Ορθόδοξοι ως προς την Πίστη, βαρύνονται με το εξίσου μεγάλο Εκκλησιαστικό παράπτωμα της πολυδιασπάσεως ( ανεξάρτητες Μερίδες ) στο βαθμό που ο καθένας εξ αυτών δεν προσπαθεί ειλικρινά να επιτύχει την Ενότητα των αληθινών Ορθοδόξων και την συμπόρευση αυτών σε ενιαίο Εκκλησιαστικό μέτωπο ενάντια στην Παναίρεση. 

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Δ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, Ιωάννη της Κλίμακος. Κυρίλλου αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, Τροφίμου και Ευκαρπίωνος των μαρτύρων.

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος καταγόταν ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη καὶ γεννήθηκε πιθανῶς τὸ ἔτος 313 μ.Χ. στὰ Ἱεροσόλυμα. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου Ἱεροσολύμων Μαξίμου τοῦ Γ’ (333 – 348 μ.Χ.), τὸν ὁποῖο καὶ διαδέχθηκε στὴν ἐπισκοπικὴ ἕδρα κατὰ τὶς ἀρχὲς τοῦ ἔτους 348 μ.Χ., εἴτε διότι ὁ Μάξιμος ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Ἀρειανούς, εἴτε διότι πέθανε. Ὁ Ἅγιος ἀρχικὰ ἀδιαφοροῦσε γιὰ τὶς δογματικὲς «λεπτολογίες» καὶ ἀπέφευγε ἐπιμελῶς τὸν ὄρο «ὁμοούσιος». Γι’ αὐτὸ ὁ Ἀρειανὸς Μητροπολίτης Κασαρείας Ἀκάκιος ἐνέκρινε τὴν ἐκλογή του καὶ τὸν χειροτόνησε Ἐπίσκοπο. Ἀλλὰ συνέβη καὶ ἐδῶ, ὅτι ἀργότερα καὶ στὴν περίπτωση τοῦ Ἁγίου Μελετίου, Πατριάρχου Ἀντιοχείας († 12 Φεβρουαρίου).

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος : εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων

«Λοιπόν δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα. Αλλ΄ εκείνη μεν είναι σεπτή και τιμία, η αγία Σύνοδος, η στοιχούσα τοις τε εγγράφοις και αγράφοις παραδεδομένοις υπό των αγίων Αποστόλων και της Καθολικής Εκκλησίας. Και της τοιαύτης Συνόδου κατά χρέος τας αποφάσεις δεχόμεθα και φυλάττομεν· των δε αλλοτρίων την φωνήν, ούτε γινώσκομεν, ούτε πειθόμεθα  αυτή.                                       Δυνάμεθα εντεύθα ν΄ απαριθμήσωμεν πολλάς τοιαύτας Συνόδους, αλλ΄ ίνα μη χρονοτριβώμεν περιττώς, ας ίδη ο αναγνώστης τον Β΄ τόμον των Συνοδικών και θέλει εύρει αυτάς, όπου και ρητώς ληστρικαί επιγράφονται. Και το χειρότερον όπου όχι μόνον τοπικαί και ολιγάριθμοι αστάθησαν τοιαύται, αλλά και οικουμενικαί πολυάριθμοι, οία η εν Εφέσω το δεύτερον, η συμφωνήσασα τω μονοφυσίτη Ευτυχεί και τον ευσεβέστατον και αγιώτατον Φλαβιανόν τον Κων/λεως αποκτείνασα. Μετά ταύτην η επί Κοπρωνύμου πολυαριθμοτάτη, η φριάξασα κατά των αγίων εικόνων.

Οίστρος ακολασίας -- Του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

 Οι συνειδητοί χριστιανοί συνήθως δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στην κοινωνία και ειδικότερα τον τρόπο ζωής των κοσμικών ανθρώπων, γιατί δεν έχουν πολλές σχέσεις μαζί τους. Όσοι, όμως, πληροφορούνται, απογοητεύονται. Υπάρχει μεγάλη διαφθορά, η οποία ξεπερνάει τα όρια της δικής τους φαντασίας. Οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί απ΄ το θέλημα του Θεού και ζουν σύμφωνα με τις υποδείξεις του διαβόλου. Δεν υπάρχει πια χριστιανικό ήθος στους λεγόμενους χριστιανούς. Παντού επικρατεί η ανηθικότητα. Οι σαρκικές ηδονές έχουν μεθύσει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών. Οι νέοι, οι έγγαμοι και οι γέροντες μιλούν για τον έρωτα και δεν ντρέπονται. Κανένας δεν μιλάει για ηθική, εγκράτεια, αγάπη, οικογένεια, φόβο Θεού και αιώνιες αξίες. Ζωώδης η κατάσταση. Γι΄ αυτό έχουν αυξηθεί τα διαζύγια και λιγόστεψαν οι γάμοι. Οι άνθρωποι στις μέρες μας εύκολα λύνουν τις συζυγικές τους σχέσεις. Όλα επιτρέπονται πιά! Κανένας ηθικός φραγμός και καμμιά ηθική αναστολή.

Η ΓΡΑΜΜΗ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΑΦΡΙΝ, ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΙΜΙΑ

Απαραίτητη η ελληνική πολιτική για το Κουρδικό, την ώρα που οι Τούρκοι συνεχίζουν να προκαλούν

Από τον
Σάββα Καλεντερίδη

Στον πρόλογο του βιβλίου μου «Παράδοση Οτζαλάν - Η ώρα της αλήθειας», που τέθηκε σε κυκλοφορία το 2007, κατέληγα με τις εξής φράσεις:
«Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο αναπτύσσεται η κατάσταση όπως εξελίσσεται στις μέρες μας, που το Κουρδικό αναδεικνύεται σε μείζον ζήτημα, το οποίο επηρεάζει τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή και αφορά πλέον άμεσα την Ελλάδα, σε βαθμό που να καθιστά εξαιρετικά επίκαιρη τη φράση που συνήθιζα να λέω, όταν επιχειρηματολογούσα σε υπηρεσιακό επίπεδο για το θέμα, καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990: Η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει αποτελεσματική εξωτερική πολιτική, αν δεν διαμορφώσει πολιτική για το Κουρδικό».

ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΕΩΣ -- ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ»

Quo Vadis ;

ΠΡΟΣ ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΓΟΜΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΜΠΗΙΑ ; ; ; 
14.12.2015

1. Ἔχουμε τονίσει κατὰ κόρον ὅτι οἱ ἰθύνοντες πασχίζουν νὰ ἐφαρμόζουν τὰ σατανικὰ σχέδια τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων, ποὺ εἶναι:
«Θέλεις νὰ ἐξουθενώσῃς ἕνα ἔθνος ; 
Διέφθαρέ του τα ἤθη, τὰ ἔθιμα, τὴν οἰκογένεια, τὴν θρησκεία καὶ τὴν ἐθνική συνείδησι». 

2. Πρὸς τοῦτο προσφέρουν στὸν λαὸ ἀφθονότατα αἴσχιστα θεάματα, γιὰ νὰ τὸν ἐκμαυλίζουν καὶ ἄλλοτε μὲν τοῦ προσφέρουν μὲ θαλασσοδάνεια ἀφθονότατο ἄρτο καὶ τὸν ὁδηγοῦν στὴν ὑπερκαταναλωτικὴ κοινωνία, ἄλλοτε δὲ τοῦ στεροῦν καὶ τὸν ἄρτο τὸν ἐπιούσιο καὶ τὸν ὁδηγοῦν στὶς αὐτοκτονίες.

Μητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : Περί νηστείας κατά την περίοδον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Αγαπητοί μας Χριστιανοί,

Με την χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού εισήλθαμε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Στην ευλογημένη αυτή εκκλησιαστική περίοδο, η Αγία μας Εκκλησία μας καλεί στην προσωπική μας κάθαρση, στο θείο φωτισμό και στην συνάντησή μας με τον Αναστημένο Χριστό.

Η Εκκλησία μας προκαλεί και μας προτρέπει λέγοντας: «Νηστεύσομεν αδελφοί σωματικώς, νηστεύσομεν και πνευματικώς, λύσομεν πάντα σύνδεσμον αδικίας…» Η πρόσκληση της Εκκλησίας μας όχι μόνο τώρα στην αρχή αυτής της κατανυκτικής περιόδου, αλλά και κάθε νηστείας είναι στην πραγματικότητα πρόσκληση η οποία αναφέρεται στην όλη ζωή του ανθρώπου.

Ο άνθρωπος είναι κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, κατά την φύση διπλό ον αποτελούμενο από σώματος και ψυχής.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«ουκ οίδατε τι αιτείσθε» (Μαρκ. Ι  38) 
Το «παράξενο» αίτημα των δύο μαθητών

Όταν ο Κύριος αρχίζει να προειδοποιή τους δώδεκα μαθητάς Του δια τα όσα πρόκειται να Του συμβούν κατά τις δυσ­κολες ώρες του πάθους Του και μάλιστα με κάθε λεπτομέρεια, δύο από τους μαθητάς, Τον πλησίασαν και του υπέβαλαν ένα αίτημα. «δος ημίν ίνα εις εκ δεξιών σου και εις εξ ευωνύμων σου καθίσωμεν εν τη δόξη σου» (Μαρκ. Ι  37). Δεν θα ήταν καθόλου παράξενο τούτο το αίτημα των δύο μαθητών, αν σκεφθούμε έστω και για λίγο, ότι μέσα στον κάθε άνθρωπο, ανάμεσα στα τόσα παρακλάδια του κατάρατου εγωϊσμού, διακρίνεται και εκείνο της φιλοδοξίας. Ένα πάθος, που ελάχιστοι είναι εκείνοι που το έχουν κατανικήσει και το οποίον, λόγω της καθολικότητός του, έχει γίνει λαϊκή ρήσις και παροιμία:

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Το Πορτραίτο της Παναγίας δια χειρός Αποστόλου Παύλου --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Καθηγητού Α.Π.Θ.

Δίπλα στο πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού, που ευδόκησε να δανεισθεί τη σάρκα της και να μπει στην ιστορία ως ο Μονογενής Υιός της Παρθένου, η Παναγία Μητέρα του Κυρίου κατέχει μία θέση μοναδική. Ανάμεσα στην υπερτίμηση των παπικών, που σχεδόν θεοποίησαν τη σεμνή κόρη της Ναζαρέτ, και στην υποτίμηση των προτεσταντών, που τη θεωρούν ως μία απλή γυναίκα, σύζυγο του Ιωσήφ, στέκει η ορθόδοξη πίστη μας. Εδώ η Θεοτόκος απολαμβάνει την πρέπουσα τιμή. Το πρόσωπό της αναδεικνύεται κριτήριο ορθοδοξίας, καθοριστικό για τη διατύπωση των δογματικών όρων. Ζωντανή κι αγαπημένη η μορφή της στις καρδιές των πιστών εκπληρώνει ανά τους αιώνες την προφητική διαβεβαίωση της ίδιας· «από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (Λουκ. 1: 48). Πλήθος οι γιορτές προς τιμήν της, αγκαλιάζουν όλα τα γεγονότα της ζωής της, από τη σύλληψη ως την κοίμησή της. Αναρίθμητα τα πρόσωπα που φέρουν το όνομά της, πάμπολλοι οι ναοί και τα εξωκκλήσια τα αφιερωμένα στη χάρη της μαρτυρούν τη βαθειά ευλάβεια του λαού στο πρόσωπό της. Πράγματι, ποιος από μας, μικρό παιδί ακόμη, δεν ψέλλισε προσευχές στη μεγάλη Μάνα; Ποιος δεν την έχει επικαλεσθεί και δεν την έχει προστρέξει στη δική της πρεσβεία σε κάθε δυσκολία; Όπως όλα τα θέματα της ορθοδόξου παραδόσεώς μας, έτσι και η θέση της Παρθένου στην πίστη μας έχει σαφώς αγιογραφική στήριξη και αφετηρία. Λιτά αλλά πολύ εύγλωττα προβάλλει η Καινή Διαθήκη την υπέρλογη και μοναδική συμβολή της στη σωτηρία του ανθρώπου.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

Αλεξίου του ανθρώπου του Θεού, Θεοστηρίκτου του ομολογητού.

Ὁ Ὅσιος Ἀλέξιος γεννήθηκε στὴ Ρώμη κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἀρκαδίου (395 – 408 μ.Χ.) καὶ Ὀνωρίου (395 – 423 μ.Χ.) ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ εὔπορους γονεῖς. Ὁ πατέρας του Εὐφημιανὸς ἦταν συγκλητικός, φιλόπτωχος καὶ συμπαθής, ὥστε καθημερινὰ τρεῖς τράπεζες παρέθετε στὸ σπίτι του γιὰ τὰ ὀρφανά, τὶς χῆρες καὶ τοὺς ξένους ποὺ ἦταν πτωχοί. Ἡ γυναίκα του ὀνομαζόταν Ἀγλαΐς καὶ ἦταν ἄτεκνη. Στὴ δέησή της νὰ ἀποκτήσουν παιδί, ὁ Θεὸς τὴν εἰσάκουσε. Καὶ τοὺς χάρισε υἱό. Ἀφοῦ τὸ παιδὶ μεγάλωσε καὶ ἔλαβε τὴν κατάλληλη παιδεία, ἔγινε σοφότατος καὶ θεοδίδακτος. Ὅταν ἔφθασε στὴ νόμιμη ἡλικία, τὸν στεφάνωσαν μὲ θυγατέρα ἀπὸ βασιλικὴ καὶ εὐγενικὴ γενιά. Τὸ βράδυ ὅμως στὸ συζυγικὸ δωμάτιο ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ πῆρε τὸ χρυσὸ δακτυλίδι καὶ τὴν ζώνη, τὰ ἐπέστρεψε στὴν σύζυγό του καὶ ἐγκατέλειψε τὸν κοιτώνα. Παίρνοντας ἀρκετὰ χρήματα ἀπὸ τὰ πλούτη του ἔφυγε μὲ πλοῖο περιφρονώντας τὴ ματαιότητα τῆς ἐπίγειας δόξας. Καταφθάνει στὴν Λαοδικία τῆς Συρίας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴν Ἔδεσσα τῆς Μεσοποταμίας.

'"ΒΛΕΠΕΤΕ ΜΗ ΠΛΑΝΗΘΗΤΕ.."Γ' ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ..Παρασκευή 9-3-2018..π.Γεώργιος Αγγελακάκης

Αββάς Φιλήμονας : Πρόσεχε τις σκέψεις σου

Πρόσεχε με ακρίβεια και φύλαγε την καρδιά σου να μη δέχεται πονηρούς λογισμούς ή οποιουσδήποτε μάταιους και ανωφελείς. Πάντοτε όμως, και όταν κοιμάσαι και όταν τρως ή πίνης ή συνομιλής, η καρδιά σου κρυφά να μελετά, άλλοτε τους ψαλμούς με νοερόν τρόπον, άλλοτε να προσεύχεσαι με τα «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με». Και πάλιν όταν ψάλλης με την γλώσσα σου, πρόσεχε μη λέγη άλλο το στόμα σου και αλλού να γυρίζη ο νους σου.

Eις τον Θείον Ευαγγελισμόν της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας

ΛΟΓΟΣ  Α΄

Ιστορικός τε άμα και διηγηματικός εις τον Θείον Ευαγγελισμόν της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, συλλεχθείς εκ διαφόρων αντιγράφων, άμα δε και μεταφρασθείς εις την κοινήν γλώσσαν παρά του εν Μοναχοίς ελαχίστου Δαμασκηνού του Υποδιακόνου και Στουδίτου

(Εκ του «Θησαυρού του Δαμασκηνού» διασκευασθείς. ¨Ο ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ¨).

Συνήθειαν έχουσιν οι βασιλείς, όταν μέλλωσι να μεταβώσιν εις τόπον τινά, τον οποίον επιθυμούσι, πρώτον να στέλλωσι τους υπηρέτας των να ευτρεπίσωσι τον τόπον εκείνον. Είτε δε εις ανάκτορα μεταβαίνουσιν, είτε εις εξοχήν, το αυτό κάμνουσι. Διότι, ως βασιλείς όπου είναι, δεν αναπαύονται εις πάντα τόπον, όπως ο καθείς άνθρωπος. Αν δε ο βασιλεύς μέλλη να υπάγη εις πόλεμον, στέλλει προ αυτού όλον το στράτευμα και κατόπιν ακολουθεί και αυτός. Τοιουτοτρόπως λοιπόν εποίησε και ο μέγας Βασιλεύς των βασιλέων, επειδή έμελλε να έλθη εις πόλεμον κατά του ανθρωποκτόνου διαβόλου. Έστειλε, δηλαδή, πρώτον τους θείους και ιερούς Προφήτας, οι οποίοι προεκήρυξαν, προεσήμαναν και προανήγγειλαν την έλευσιν του Χριστού, προφητεύσαντες ότι μέλλει να έλθη ο Βασιλεύς, ο μέγας και ισχυρός.

Αλλ΄ οι πεπλανημένοι άνθρωποι ούτε επίστευσαν εις τους λόγους των, ούτε δια τας αμαρτίας των τας πολλάς μετενόησαν, μάλιστα δε όλον και προς το χειρότερον εσύροντο. Σημεία πολλά εγίνοντο τον καιρόν εκείνον, πόλεις κατεκαίοντο μετά των ανθρώπων των, τείχη πόλεων έπιπτον, κατακλυσμός έγινεν εις όλον τον κόσμον, τα Σόδομα και Γόμορα κατεκάησαν και άλλα φοβερά σημεία εκ Θεού εγένοντο, αλλ΄ ουδέ τότε επέστρεψαν οι άνθρωποι από τας αμαρτίας των.  

Χαιρετισμοί στην Υπεραγία Θεοτόκο (Δ στάση)

Η πολιτική των κομμάτων ευθύνεται δια την μείωσιν του πληθυσμού

Γράφει ο κ. Θεόδωρος Γεωργόπουλος, θεολόγος

Κύριε Διευθυντά,
Από το διδακτικό βιβλίο της Γ  Λυκείου του σχολικού έτους 1982 με τίτλο «Στοιχεία πολιτικής Οικονομίας» για την Δ  δέσμη, Έκδοση ΟΕΔΒ, πήραμε τον κατωτέρω πίνακα.
Ο πίνακας αυτός δείχνει σε πόσα χρόνια θα διπλασιάσουν τον πληθυσμό τους διάφορες χώρες όλης της γης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η Ελλάς και η Τουρκία. Η Τουρκία θα διπλασιάσει τον πληθυσμό της σε 26 χρόνια και η Ελλάς σε… 1580 χρόνια!!!
Το 1982 οι γεννήσεις στην Ελλάδα ήσαν λίγο περισσότερες από τους θανάτους, γι’ αυτό υπήρχε μία μακρυνότατη προοπτική να διπλασιάσει την πληθυσμό της σε 1580 χρόνια.
Το 2018 οι θάνατοι υπερβαίνουν κατά πολύ τις γεννήσεις στη Χώρα μας. Αν συνεχισθεί αυτή η κατάσταση, τότε δεν υπάρχει ελπίδα η Ελλάς να διπλασιάσει ποτέ τον πληθυσμό της. Αντιθέτως, είναι μαθηματικώς βέβαιο, ότι η Χώρα μας οδεύει προς εξαφάνιση.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ -- (Aθωνικά άνθη)

«Φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος». Προσευχή Αγ. Γρ. Παλαμά.

Η Ι. Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, κατ΄ επαινετήν πρωτοβουλίαν  του προκαθημένου αυτής Προέδρου, απεφάσισεν όπως το τρέχον έτος, αφιερωθή εις την μνήμην του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά, κατ΄ αναφαίρετον δικαίωμα και καθήκον. Η εκδήλωσις του εορτασμού του «έτους Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά», θα γίνη δι΄ ομιλιών εις Εκκλησίας, διαλέξεων, άρθρων και μελετών, επί της μεγάλης μορφής του αγίου τούτου της ορθοδόξου Θεολογίας, συνεπικουρούσης και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βυζαντινής μεγαλουπόλεως Θεσσαλονίκης. Ευστοχωτάτη και λίαν ωφέλιμος η ιδέα του εορτασμού, η οποία αποβλέπει, μαζί με την απόδοσιν της οφειλομένης τιμής εις τον μέγιστον μυστικόν Θεολόγον της Βυζαντινής περιόδου, και εις την συνειδητοποίησιν των εριτίμων θησαυρών της Ορθοδόξου Θεολογίας, την οποίαν συνεπύκνωσεν εν εαυτώ, ως ο τελευταίος μέγας Θεολόγος της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Δια την σημερινήν εποχήν, η προβολή της Θεολογίας του αγίου Γρηγορίου, δημιουργεί ένα προβληματισμόν δια την εκπροσωπούσαν σήμερον την Θεολογίαν τάξιν και αυτομάτως συνιστά εν Ορθόδοξον αίτημα και ένα ορθόδοξον σκοπόν.

Τό τελευταῖο μας ὀχυρό, ἡ Ἐλπίδα - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Δ΄ Νηστειῶν)

Ύμνοι Τριωδίου Μ. Σαρακοστής -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis