Η προπαγάνδα αρχίζει από την 1η Δημοτικού

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ 2/2

Εξομολογείσθε Τω Κυρίω Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας -- Orthodox Hymns

π.Θ. Ζήσης, Άγ. Κλήμης: Η ειρήνη & αρμονία της κτίσεως & η ανάσταση [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

"ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΟΥ"

Ἕνα θαρραλέο σχόλιο ἀνωνύμου σχολιαστοῦ

σέ τοποθέτηση τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστοῦ νεοημερολογίτου κληρικοῦ π. Παϊσίου Παπαδοπούλου περί ἀνάγκης "παύσεως τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος".

● "ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ  ΠΛΟΥ"

 Γράφει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Παίσιος Παπαδόπουλος, Ἡγούμενος  Ἱ. Μ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ Φιλώτα:"....8ον Σκοπός μας στην αποτείχιση δεν είναι να φύγουμε από την Εκκλησία αλλά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να συγκληθεί μια όντως Ορθόδοξη Σύνοδος η οποία θα καταδικάσει την αίρεση,  θα παύσει το παλαιοημερολογητικό Σχίσμα, που θα διατρανώσει την Ορθόδοξη  Παράδοση και θα φέρει την ειρήνη και την ανακούφιση στις ορθόδοξες συνειδήσεις....."

Ἡ ἀναφορά τοῦ π. Παϊσίου σέ "παλαιοημερολογιτικό σχίσμα" εἶναι ἐσφαλμἐνη καί τόν ἀδικεῖ ὡς εἰλικρινῶς ἀνησυχοῦντα γιά τή σωτηρία του καί τήν ἀλήθεια ἐν γένει. Στήν εὐγενικότερη διατύπωσή του, τό ζήτημα πρέπει νά κατονομάζεται ὡς ἡμερολογιακό σχίσμα, ἐφ' ὅσον δέν ἔχουμε τήν γενναιότητα νά παραδεχθοῦμε τό ἀπολύτως ἀκριβές, δηλαδή ὅτι πρόκειται γιά νεοημερολογιτικό σχίσμα, ὑπό τήν ἁπλή καί λογική καί πραγματική ἔννοια ὅτι ἡ (κατά τό ἔτος 1924) ἐπιβολή τοῦ νέου ἡμερολογίου ἐδημιούργησε τό Σχίσμα, ὡς ποιητική αὐτοῦ αἰτία. Ἀλλοίμονον, ἐάν θεωροῦμε ὅτι ἠθικοί αὐτουργοί τοῦ σχίσματος εἶναι οἱ πιστοί οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νά μείνουν ἐν οἷς ἔμαθον καί ἐγεννήθησαν καί ἀνετράφησαν. Διαφορετικῶς, τί νόημα ἔχει νά τίθεται θέμα "παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος" πρός "παῦσιν"; Εἶναι παράλογον καί ψευδεπίγραφον! Διότι, πῶς ἄραγε θά παύσει-θεραπευθεῖ τό παλαιοημερολογιτικόν, κατά τόν π. Παΐσιον, σχίσμα; Μήπως μετά τούς ἀπάνθρωπους καί ἀντιχριστιανικούς διωγμούς, τούς ὁποίους ὑπέστησαν, κατά τό παρελθόν, οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες, ὑπό τῶν νεοημερολογιτῶν, τώρα πρός ἀπάλειψη τοῦ δῆθεν "παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματός" των θά τούς ἐξολοθρεύσουν ἤ ἐξορίσουν ἤ δολοφονήσουν ἤ μήπως θά τούς ἐξαφανίσουν, διά νά μή ὑφίσταται αὐτό; Ἄς εἴμαστε λίγο πιό προσεκτικοί! Ἤ, μήπως, πιστεύει κανείς ὅτι πρόκειται οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες, οἱ διελθόντες διά πυρός καί ὕδατος διωγμῶν καί λοιδοριῶν καί κατηγοριῶν καί συκοφαντιῶν μέχρι σήμερον καί ἐμμένουν ἀταλάντευτα στήν προσήλωσή τους στήν ἑορτολογική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (καί μάλιστα ἀκοινώνητοι πρός τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!), θά ἀλλάξουν φρόνημα καί θέσεις; Αὐτό, λογικῶς, ἀποκλείεται! Ἑπομένως, διά νά μή λέμε λόγια ἄνευ οὐσίας, ἄς συναισθανθοῦμε τίς εὐθύνες μας καί ἄς εἴμεθα εἰλικρινεῖς πρωτίστως μέ τόν ἑαυτόν μας παραδεχόμενοι τήν λογική ἐκδοχή ὅτι ἀντιμετώπιση τοῦ λεγομένου ἡμερολογιακοῦ σχίσματος δέν μπορεῖ παρά νά σημαίνει ἕνα καί μόνο πράγμα: Ἀπάλειψη τοῦ αἰτίου τοῦ σχίσματος, τό ὁποῖο, διά τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου προκλήθηκε στό ὀρθόδοξο πλήρωμα, δηλαδή διόρθωση τοῦ λάθους, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ καί κατεγράφη ὡς παγκόσμιο σκάνδαλο! Ὅπερ ἐστί μεθερμηνευόμενον, ἐπιστροφή στήν ἑορτολογική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δηλαδή ἐγκατάλειψη τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας. Τότε, λογικῶς, εἰλικρινῶς καί ἐκκλησιαστικῶς, θά ὑπάρξουν οἱ προϋποθέσεις, ἐφ' ὅσον προηγουμένως ἀποκηρυχθοῦν ὅλα τά ἔργα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (Ἐγκύκλιος τοῦ 1920, Π.Σ.Ε., βλάσφημη ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, ἀντορθόδοξες συμφωνίες καί Κείμενα Θεολογικῶν Διαλόγων, οἰκουμενιστική ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, κ.ο.κ.) γιά μία κατά Θεόν ἕνωση ἐν τῆ Ἀληθείᾳ καί κυρίως ἐν τῆ Μιᾶ, Ἁγίᾳ, Καθολικῆ καί Ἀποστολικῆ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ!

http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

O κόσμος στον δρόμο του. Δεν γίνεται πια μεταστροφή -- Φώτης Κόντογλου

Πολλοί αναγνώστες μου γράφουνε, παρακαλώντας με, και μά­λιστα ξορκίζοντάς με, να γράψω για να χτυπήσω την ανηθικότητα, που δέρνει την κοινωνία, προ πάντων τη νεολαία, και που «τη σερ­βίρουν τα σινεμά», όπως μου γράφουνε. Φωνάζουνε: «Υψώσετε τη φωνή σας!». Ένας σπουδαστής μου γράφει από την Αγγλία: «Μη σταματήσετε αυτόν τον ωραίον αγώνα, μην πτοηθήτε από τις επιθέ­σεις. Υπάρχουν βέβαια πολλοί αντίπαλοι, αλλά και πολλοί θαυμα­στές του ωραίου σας έργου. Σας χρειαζόμαστε για να δώσετε φτε­ρά στις καρδιές μας, που είναι γεμάτες κενό και απαισιοδοξία».

Καημένοι άνθρωποι, πόση σημασία δίνετε στο πρόσωπό μου και σ’ αυτά που γράφω! Τί φωνή να υψώσω, που είναι βραχνιασμένη και αδύνατη, και χάνεται μέσα στον κυκεώνα της σημερινής ζω­ής; Όχι φωνή, αλλά και τ' αστροπελέκι να κρατά στα χέρια του κανένας σήμερα, και να το σφενδονίζει για να κάνει τους ανθρώ­πους ν' αλλάξουνε δρόμο, πάλι τίποτα δεν θα κάνει. Ο ίδιος ο ά­γιος Γιάννης ο Πρόδρομος, το ερημοπούλι της ερήμου, που τον φοβόντανε οι αμαρτωλοί, γιατί τους έλεγε «γεννήματα εχιδνών», κι αυτός μάταια φώναζε. Η φωνή του χανότανε μέσα στην έρημο, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός 1

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ.-- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Μηνά μεγαλομάρτυρος, Βίκτωρος, Βικεντίου μαρτύρων.

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο στὰ μέσα περίπου τοῦ 3ου αἰώνα μ.Χ. ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες. Ὡστόσο, τὸ εἰδωλολατρικὸ περιβάλλον στὸ ὁποῖο μεγάλωνε, δὲν κατάφερε νὰ σκληρύνει τὴν καρδιά του ἡ ὁποία, ὅταν ἦλθε ἡ στιγμή, σκίρτησε ἀκούγοντας τὴν φωνὴ τοῦ «ἐτάζοντος καρδίας καὶ νεφρούς» (Ψλμ.7, 10) Θεοῦ καὶ ἔτσι ὁ ἔφηβος ἀκόμη, Μηνᾶς, ἔγινε χριστιανός. Μεγαλώνοντας, ἐπέλεξε νὰ σταδιοδρομήσει στὸν Ρωμαϊκὸ στρατό, στὸ ἱππικὸ τάγμα τῶν Ρουταλικῶν, ὑπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Ἀργυρίσκου. Ἡ ἕδρα τῆς μονάδας του ἦταν στὸ Κοτυάειον (σημερινὴ Κιουτάχεια) τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἐκεῖ ὁ Μηνὰς διακρίθηκε καὶ γιὰ τὴν φρόνησή του ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἀνδρεῖο του φρόνημα καὶ γι’ αὐτὸ ἔχαιρε ἐκτιμήσεως στὸ κύκλο τῶν στρατιωτικῶν. Δυστυχῶς ὅμως, τρεῖς αἰῶνες μετὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ παλαιὸς κόσμος ἀκόμη δὲν ἤθελε νὰ δεχθεῖ τὸ λυτρωτικὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, παραμένοντας αὐτάρεσκα, ἐγωιστικὰ καὶ αὐτοκαταστροφικὰ προσκολλημένος στὴν φθορὰ καὶ τὸ σκοτάδι.

Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΑΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Εἶναι τό σαράκι τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ταλαιπωρεῖ μικρούς και μεγάλους. Τρυπώνει στήν καρδιά τοῦ ὑπερήλικα γέροντα, πού ταράσσεται μέ τήν κάθε μικροαδιαθεσία, ἀλλά καί τοῦ μικροῦ μαθητῆ, πού ἀναστατώνεται ἀπό τίς ἀλλαγές τῶν σχολικῶν προγραμμάτων, τοῦ φοιτητῆ, πού πιέζεται ἀπό την ἐντατική μελέτη, καί τοῦ νεαροῦ ἐπιστήμονα, πού μελαγχολεῖ με τόν περιορισμό τῶν προοπτικῶν να βρεῖ μιά θέση, γιά τήν ὁποία τόσα χρόνια μόχθησε. Κατατρύχει τον «πετυχημένο» ἐπιχειρηματία, πού τρέχει καί δέν φθάνει νά διεκπεραιώσει τίς πολλές ὑποθέσεις, να προλάβει τίς ἀλλαγές τοῦ χρηματιστηρίου, γιά νά ἐπενδύσει συμφερώτερα τά κεφάλαιά του, ἀλλά και τόν φτωχό μεροκαματιάρη καί τον ταλαίπωρο ἄνεργο, πού ἀντιμετωπίζουν σοβαρό τό πρόβλημα τοῦ ἐπιούσιου, τῆς στέγης καί τόσα ἄλλα. Ἐπίσημοι καί ἀφανεῖς, μορφωμένοι καί ἀγράμματοι, φτωχοί και πλούσιοι, εἴμαστε ὅλοι ἐκτεθειμένοι στήν ἀγωνιώδη μέριμνα, στό ἄγχος, πού σωστά χαρακτηρίσθηκε ὡς ἡ ἀσθένεια τοῦ αἰώνα μας. Σύγχρονος καθηγητής τῆς Ψυχιατρικῆς παρατηρεῖ· «Κάποτε οἱ ἄνθρωποι πήγαιναν στόν γιατρό μέ τό παράπονο τοῦ πόνου. Τώρα τό κεντρικό παράπονο εἶναι τό ἄγχος. Ἀπό δέ τίς συνταγές πού καθημερινά γράφονται ἀπ᾽ ὁποιονδήποτε γιατρό, ἕνα ποσοστό γύρω στό 60% ἀφορᾶ στό ἄγχος». Ποῦ, λοιπόν, ὀφείλεται αὐτό τό καταλυτικό για τήν κοινωνία μας φαινόμενο και πῶς θά μποροῦσε τάχα ν᾽ ἀντιμετωπισθεῖ;

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:

Πρέπει, λοιπόν, ως λογικοί που είμεθα, να μάθωμεν ότι οι πειρασμοί και αι διάφοροι θλίψεις αποστέλλονται από τον Θεόν δια την ψυχικήν ωφέλειάν μας και ότι δι’ αυτών ο Κύριος μας παρέχει πολλάς ευεργεσίας. Πρώτον, ότι δια των πειρασμών αποκαλύπτονται οι πονηροί λογισμοί, οι οποίοι μας διακατέχουν κρυπτώς. Κατόπιν αφού τους ανακαλύψωμεν, γνωρίζοντες την αθλιότητά μας αυτήν, προσθέτομεν εις την ψυχήν μας ταπεινοφροσύνην αληθινήν και ασχημάτιστον. Εξ άλλου αποκαλύπτεται και η ματαία οίησίς μας κατά το ψαλμικόν, «διέκυψαν πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, όπως αν εξολοθρευθώσιν εις τον αιώνα του αιώνος».

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 NOEMΒΡΙΟΥ 2017 – H΄ ΛΟΥΚΑ -- «Τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;»

Σαμαρειτικές ενατενίσεις

Η ζωή του ανθρώπου πάνω στη γη προσφέρεται ως μοναδική ευκαιρία για πλήρη αποδοχή της αγάπης του Θεού, την οποία καλείται να προσφέρει αδιάκοπα στους συνανθρώπους του. Στο θέμα  ακριβώς αυτό εστιάζεται η σημερινή ευαγγελική περικοπή, η οποία αναφέρεται στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Μέσα απ’ αυτή την παραβολή δίνεται απάντηση στο ερώτημα ποιος είναι ο πλησίον μας; Εγείρεται επίσης το ζήτημα πώς ο καθένας από εμάς γίνεται πλησίον για τον άλλο. Και αυτό, γιατί σε τελική ανάλυση στην προοπτική της αυθεντικής κοινωνίας αγάπης που σφυρηλατείται στην πραγματικότητα της Εκκλησίας όλοι οι άλλοι είναι πλησίον μας και αδελφοί μας και σαν τέτοιους θα πρέπει να τους αντικρίζουμε.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

'Eκκληση-πρό(σ)κληση για κοινή προσευχή, κάθε ημέρα τα μεσάνυχτα - προτού κατακλιθούμε ή πριν συνεχίσουμε την ευλογημένη αγρυπνία μας - με την πιο δυνατή δοξολογική προσευχή στην Μητέρα του Κυρίου και κατα Χάριν Μητέρα μας, στην Υπεραγία Θεοτόκο !
Με τους 24 Οίκους των Χαιρετισμών Της !
Τότε τα μεσάνυχτα, στη σιγαλιά της νύχτας, όταν οι Ουρανοί ανοίγουν, και οι Ασώματοι Αγγελοι μεταφέρουν τις προσευχές μας στο Θρόνο του Κυρίου μας, τότε ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ μαζί σαν ένα Σώμα, ως Εκκλησία με Κεφαλή τον Χριστό μας, να απαγγέλουμε τους Χαιρετισμούς στην Παναγία Μητέρα Του !


ΟΜΙΛΙΑ 3.11.2017 - ΜΕΡΟΣ 1/2 TIΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ ΘΑ ΑΝΕΒΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=53&t=7473&p=35987#p35987

Τα θέματα της Κυριακάτικης Ομιλίας (12 Νοε. 2017) του π.Θεοδώρου Ζήση

Την προσεχή Κυριακή, 12 Νοεμβρίου στις 11:00 π.μ., στην Αίθουσα της Εταιρείας Ορθοδόξων Σπουδών (Σούτσου 3), ο Καθηγητής Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης θα ομιλήσει επί δίωρο με θέματα: 
α) Οι άγιοι Αποστολικοί Πατέρες Ιγνάτιος Αντιοχείας και Πολύκαρπος Σμύρνης: το συγγραφικό τους έργο. 
β) Ανάλυση αποσπασμάτων έργων των δύο αγίων Πατέρων. 
Είσοδος Ελεύθερη

Θράσος Ερντογάν! «Σας κόψαμε το χέρι με την κατάκτηση της Κύπρου»

Θρασύς και προκλητικός, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο Ταγίπ Ερντογάν (φωτό) μίλησε σε επιθετικό και προσβλητικό τόνο για την Κύπρο, κατά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του, AKP.

Χρησιμοποιώντας ένα απόφθεγμα από το 1573 του Σοκολού Μεχμέτ Πασά, μεγάλου βεζίρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για την Κύπρο, είπε: «Υπάρχει μια έκφραση που έγραψε ο Πασάς Μεχμέτ προς τον πρέσβη της Βενετίας: “Εμείς, με την κατάκτηση της Κύπρου, σας κόψαμε το χέρι, ενώ εσείς, στον πόλεμο του 1571, μας ξυρίσατε απλά τα γένια”».

Για να προσθέσει ότι «το χέρι που κόβεται δεν ξαναφυτρώνει, αλλά το μούσι που ξυρίζεται ξαναβγαίνει πιο δυνατό». Ο πρόεδρος της Τουρκίας συνέχισε, μάλιστα, λέγοντας: «Δεν θα σταματήσουμε, θα τα ξεπεράσουμε όλα. Το αίμα ενός ήρωά μας δεν συγκρίνεται ούτε με το αίμα χιλίων τρομοκρατών. Αυτό να το γνωρίζουν».
"Δημοκρατία"

Ἐκκλησιαστική συνέπεια

τοῦ Μητροπολίτου (Ν.Ε.) Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου (Βλάχου)

Στό κείμενο μέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον», πού τέθηκε στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης γιά συζήτηση καί ψήφιση, γινόταν λόγος γιά τίς ἄλλες ἐκτός ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «Χριστιανικές Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ολυμπά, Σωσιπάτρου, Τέρτιου, Έραστου, Κούαρτου, Ροδίωνος εκ των 70.

Καὶ οἱ ἕξι ἦταν ἀπὸ τοὺς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Ἀναφέρονται ὅλοι στὸ ιστ’ κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτοὺς ὑπῆρξαν ἐπίσκοποι τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καὶ ἔγιναν ἄριστοι ἐφαρμοστὲς τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοπνεύστου λόγου τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς, ἀλλὰ ἑκουσίως, μηδὲ αἰσχροκερδῶς, ἀλλὰ προθύμως, μηδὲ ὡς κατὰ κυριεύοντες τῶν κλήρων, ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου». Ποιμάνετε, δηλαδή, τὸ ποίμνιο τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι στὴ δικαιοδοσία σας, καὶ ἐπιβλέπετε αὐτὸ μὲ κάθε ἐπιμέλεια καὶ προσοχή, ὄχι ἀναγκαστικά, ἐπειδὴ βρεθήκατε στὴν θέση αὐτή, ἀλλὰ μὲ ὅλη σας τὴν θέληση, χωρὶς νὰ ἀποβλέπετε σὲ αἰσχρὰ κέρδη, ἀλλὰ μὲ προθυμία καὶ ζῆλο, χωρὶς νὰ καταπιέζετε τοὺς πιστούς, ποὺ σὰν ἄλλοι γεωργικοὶ κλῆροι δόθηκαν στὸν καθένα σας γιὰ πνευματικὴ καλλιέργεια ἀλλὰ νὰ γίνεσθε στὸ ποίμνιο ὑποδείγματα ἀρετῆς ἀξιομίμητα. Πράγματι, καὶ οἱ πέντε Ἀπόστολοι ἔγιναν ὑποδείγματα ἀρετῆς . Ὁ Ὀλυμπᾶς καὶ ὁ Ἠρωδίων πέθαναν μαρτυρικὰ ἐπὶ Νέρωνος. Ὁ Σωσίπατρος ἔγινε ἐπίσκοπος στὸ Ἰκόνιο καὶ πέθανε ἐπιτελώντας ἄριστα τὰ καθήκοντά του. Ὁ Τέρτιος ἔγινε δεύτερος ἐπίσκοπος Ἰκονίου μετὰ τὸν Σωσίπατρο. Ἔγραψε δὲ καὶ τὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Ρωμ. ιστ’ 22).

Ἡ μνήμη τοῦ Ἀποστόλου Τερτίου ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 30η Ὀκτωβρίου. Ὁ Ἔραστος κυβέρνησε μὲ παρόμοιο τρόπο τὴν ἐπισκοπὴ Νεάδος. Καὶ ὁ Κούαρτος, σὰν ἐπίσκοπος Βηρυτού, πάλεψε μὲ θάρρος καὶ ἐνέταξε σὰν χριστιανοὺς στὴν ἐπισκοπή του πολλοὺς εἰδωλολάτρες.

O Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!

Ενώ η Εκκλησία τιμά τους Αγίους Αποστόλους (γιατί αυτό επιβάλλει το πνευματικόν χρέος), ωστόσο η επί Γης στρατευομένη Εκκλησία δεν ζη την ζωήν των Αγίων Αποστόλων! 

Ορθότατα παρατηρεί ο Άγιος Ιουστίνος(Πόποβιτς) ότι : 

«η ζωή των πιστών εις την Εκκλησίαν δεν είναι άλλο παρά η κατά την χάριν του Αγίου Πνεύματος Θεανθρωποποίησις αυτών ήτοι εν-χρίστωσις και χριστοποίησις αυτών». 

Ας είμεθα ειλικρινείς, παρατηρούνται τα γνωρίσματα αυτά εις την ζωήν των λαϊκών, των Κληρικών, των Επισκόπων; Και το ακόμη τραγικώτερον, που εξάγεται από τα άγια γραπτά του Αγίου Ιουστίνου: «… και η αποστολικότης διαφυλάττεται δια της προσευχής και όλης ευσεβείας, όπως ακριβώς την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι». 

Δυνάμεθα να ομιλώμεν σήμερον περί ευσεβείας, όπως «την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι»; Κινδυνεύει να εξαφανισθή η ευσέβεια των Αποστόλων και των Πατέρων μέσα εις τα θολά ρεύματα του Οικουμενισμού, των Αιρεσιολογιών, των Μωαμεθανισμών με την «ευλογίαν» (φρίξον Ήλιε!) Επισκόπων, Αρχιεπισκόπων, Πατριαρχών! Αλλά μήπως η ευσέβεια διατηρείται εις την ζωήν των Μεγαλοσχήμων Αξιωματούχων της Εκκλησίας; «… Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου»! Ειλικρινά θα πρέπει να εντρεπώμεθα, και λαϊκοί και Κληρικοί (προ παντός οι εν υπεροχή όντες), όταν, απαγγέλλοντες το Ιερόν Σύμβολον της Πίστεώς μας, λέγωμεν: «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», διότι ο Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!

"'Προσοχή στον μεσάζοντα"'..Κυριακή ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ.... 05-11-2017....π.Γεώργιος Αγγελακάκης

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=13600

Tου Φώτη Κόντογλου : «χαρμολύπη ή χαροποιόν πένθος»

Αληθινά, είναι βλογημένοι και καλότυχοι όσοι καταλάβανε γρήγορα την πίκρα που βρίσκεται μέσα στις χαρές του κόσμου και πήγανε κοντά στο Χριστό που μακάρισε «τους πτωχούς τω πνεύματι, τους πενθούντας, τους πραείς, τους ελεήμονας, τους καθαρούς τη καρδία, τους ειρηνοποιούς». Οι άνθρωποι με το σαρκικό φρόνημα, ας τους νομίζουν δυστυχισμένους, παραπεταμένους, περιφρονημένους, ακοινώνητους, άχαρους, στερημένους, πικραμένους. Αυτοί οι καλότυχοι έχουν πάρει δώρο από τον Κύριο να αλλάζουν θαυμαστά το πένθος σε χαρά, τα δάκρυα σε αγαλλίαση. Σ΄ αυτούς γίνεται το μυστήριο εκείνης της θαυμαστής καταστάσεως που λέγεται από τους Πατέρες «χαρμολύπη ή χαροποιόν πένθος». Ταύτα είναι τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, που είναι ακατανόητα στους σαρκικούς ανθρώπους. 

(Φώτης Κόντογλου).

Περὶ τοῦ μακαριστοῦ Ἁγιορεῖτου Γέροντος Γαβριὴλ τῆς Προβάτας (γ΄ - τελευταῖον)

Μέρος γ΄ [ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ]

(ὑπὸ Ν. Β.)

Ἡ ὑπακοή του καὶ ἡ ὑπομονή του.

 Ὁ εὐλογημένος παπα-Γαβριὴλ εἶχε καλλιεργήσει, χάριτι Θεοῦ, τὴν ὑπακοὴ· τὸ «νά ’ναι εὐλογημένο» ἐπήγαζε διαρκῶς, φυσικῷ τῷ τρόπῳ, ἀπὸ τὸ στόμα του. Δὲν ἔφερε ἀντιρρήσεις, δὲν ἔλεγε «γιατὶ» καὶ «πῶς» καὶ «μήπως ἂν κάνουμε ἀλλιὼς εἶναι καλύτερα».

Πρωτοπρ. Βασίλειος Βολουδάκης : Η Παράταξη των «Ανθενωτικών» φαίνεται κατακερματισμένη και αλληλοεξοντουμένη, λόγω μικροτήτων…

Η Παράταξη των «Ανθενωτικών» φαίνεται κατακερματισμένη και αλληλοεξοντουμένη, λόγω μικροτήτων που έχουν αναγορευθεί σε μείζονα πνευματικά και σωτηριολογικά θέματα. Πολλές φορές έχει κανείς την εντύπωση ότι ο αντιοικουμενιστικός αγώνας στις μέρες μας δεν γίνεται για να επικρατήση το Πνεύμα των Αγίων Πατέρων μας στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά με σκοπό να επιτευχθούν οι κατάλληλοι συσχετισμοί που θα καθορίσουν το ποια θρησκευτική Ομάδα θα επιβάλλη τη δική της θεολογική ορατότητα στο σύνολο των Ορθοδόξων, στηριζομένη στον αριθμό των Θρησκευτικών Σωματείων και Συλλόγων που την ακολουθούν.