Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού.
Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις
αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση
προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης
προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη,
το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον
μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10),
του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου. Μ΄ αυτή
την εμπειρία ο Ιωάννης – που στο Ευαγγέλιό του θα καταγράψει τη μαρτυρία του
Προδρόμου ότι ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του
κόσμου» (Ιω. 1: 29) – Τον βλέπει στην Αποκάλυψη με τη συμβολική μορφή του
αρνίου, που είναι «εστηκός ως εσφαγμένον» (5,6). Κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα
το σύμβολο του τελικού θριάμβου της Εκκλησίας κατά την ηρωϊκή προέλασή της στην
κονίστρα της ιστορίας και η εγγύηση για τη νίκη του κάθε χριστιανού.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 30
Αυγούστου 2017
Αλεξάνδρου,
Παύλου, Ιωάννου πατρ. Κωνσταντινουπόλεως.
Ὁ Ἅγιος
Ἀλέξανδρος ήταν, ὅπως λέγουν, «ἀποστολικοὶς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος». Σὰν
πρεσβύτερος ἀκόμα, διακρινόταν γιὰ τὴ μεγάλη του εὐσέβεια, τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν
ἀγαθότητά του. Στὴν Α’ Οἰκουμενικὴ σύνοδο, ποὺ ἔγινε στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ὁ
τότε Πατριάρχης τὸν ἐξέλεξε ἀντιπρόσωπό του. Καὶ ὅταν στὴν Σύνοδο αὐτὴ
καταδικάστηκε ὁ Ἁρεῖος, ὁ Ἀλέξανδρος, ἂν καὶ γέροντας 70 χρονῶν, δέχθηκε νὰ
περιοδεύσει στὴν Θρᾴκη, Μακεδονία, Θεσσαλία καὶ στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, γιὰ νὰ
διδάξει καὶ νὰ γνωστοποιήσει τὰ ὀρθὰ δόγματα τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς
Νικαίας. Ἀλλὰ ἐνῷ βρισκόταν στὴν περιοδεία αὐτή, ὁ πατριάρχης Μητροφάνης
ἀπεβίωσε.
π. Ιωάννης Φωτόπουλος: Γιατί τόση σε έκταση και περιεχόμενο….οσφυοκαμψία;
Ο Ντοστογιέφσκυ λέγει ότι ο Πάπας υπέκυψε στον
τρίτο πειρασμό, στον οποίο υπέβαλε τον Χριστό ο Διάβολος («ταύτα πάντα σοι δώσω
εάν πεσών προσκυνήσης μοι»). Ο Πάπας προσκύνησε τον Βελζεεβούλ, για να
αποκτήσει κοσμική εξουσία. Μήπως, όσοι με ποικίλους τρόπους κάμπτουν τη μέση
τους στον Πάπα, ζητούν ως αντάλλαγμα μια ασφαλέστερη, καλλίτερη θέση κάτω από
τον θανατηφόρο ήλιο της παπικής εξουσίας, η οποία διακτινώνεται παγκοσμίως στο
εκκλησιαστικό, πανεπιστημιακό, οικονομικό και πολιτικό πεδίο;
Δέσποινα, ὑπεραγία μου Θεοτόκε,
κεχαριτωμένη Θεογεννήτρια,
ὑπερευλογημένη Θεοχαρίτωτε
Θεομῆτορ, δοχεῖον τῆς ἀστέκτου Θεότητος τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ ἀθανάτου καὶ
ἀοράτου Πατρός, θρόνε πυρίμορφε, τῶν τετραμόρφων ὑπερενδοξοτέρα, πάναγνε,
πανάχραντε, πανάσπιλε, παναμόλυντε, παναμώμητε, πανύμνητε, πανάφθορε,
παμμακάριστε, πανακήρατε, πάνσεπτε, πάντιμε, παντευλόγητε, παντομνημόνευτε,
παμπόθητε, παρθένε τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι καὶ τῷ νοΐ, καθέδρα Βασιλέως τοῦ ἐπὶ
τῶν Χερουβείμ, κλίμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἧς οἱ ἐπὶ γῆς εἰς οὐρανοὺς ἀνατρέχομεν,
νύμφη Θεοῦ, δι’ ἧς αὐτῷ κατηλλάγημεν·
Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου
π. Θεόδωρος Ζήσης: Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης.
«Δέν
είμαι βέβαιος ότι, αν απόψε
με καλέσει ο Θεός καί
εκδημήσω ἀπ’ αυτή τή ζωή, δέν ξέρω αν θά βρώ δικαιολογία μπροστά στούς Αγίους,
στούς Ομολογητάς, τους μάρτυρας, γι’ αυτήν τήν στάση τήν οποία
κρατούμε όλοι τώρα. Η αίρεση ξεχειλίζει,
οι λατινόφρονες και οι φιλο-Οικουμενιστές είναι
όλοι ανάμεσά μας προβατόσχημοι λύκοι, κι εμείς
κάνουμε διακρίσεις καί οικονομούμε.
Προσπαθώ νά βρώ μιά δικαιολογία γιά τόν εαυτό μου...
Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!
Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!
Αλλά ποιός από
τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι
περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού
τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι
εσύ! Δέν
δικαιολογείται η άγνοια...
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι
μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος
σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε
υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί
μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς
λέτε: “Φεύγουμε
εμείς”.
Μερικές σκέψεις μου πάνω στην αποτομή της ιεράς κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου – του αδελφού μας Ιουστίνου
Παρακαλώ την αγάπη σας να με συγχωρέση , αν σας στενοχωρήσω ή σκανδαλήσω με
τα λεγόμενά μου.
Όλοι μας βέβαια ξέρουμε, ότι της φρικτής αποτομής της ιεράς κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου προηγήθηκε ένας πορνικός χορός της Σαλώμης, κόρης της φονικής Ηρωδιάδας και μοιχαλίδας του Ηρώδου.
Και όπως είναι σε όλους μας γνωστό, ο άνομος αυτός χορός «ήρεσεν» σε όλους τους παρευρισκομένους άρχοντες, πλουσίους, αξιωματούχους, υψηλά ισταμένους στο πλέγμα κοσμικής εξουσίας, και περισσότερο από όλους βεβαίως στον βασιλέα Ηρώδη, εραστή της μητέρας τού κατάλληλα δασκαλεμένου πορνικού κορασίου.
Μάλιστα τόσο πολύ «ήρεσεν» η λικνιζομένη και εκκολαπτόμενη πόρνη, ώστε ο μοιχός Ηρώδης πάνω στο ηδονικό του παραλήρημα, ξεχνάει την Ηρωδιάδα και υπόσχεται στη κόρη της μέχρι και το μισό του βασίλειο, όλοι μας υποψιαζόμαστε για πια συνέχεια.
Η πόρνη θυγατέρα της μοιχαλίδας τα χάνει απο την «επιτυχία» της, δεν ξέρει τι να ζητήση από τον βασιληά και τρέχει στη μητέρα της να ζητήση συμβουλή. Παρακαλώ να προσέξετε έναν φανταστικό διάλογο:
- Mητέρα, ο εραστής σου μου προσφέρει μέχρι και το μισό του βασίλειο. Τι να του ζητήσω;
- To κεφάλι του Προδρόμου.
- Μα γιατί να του κόψουμε το κεφάλι; Δεν μας φθάνει το μισό βασίλειο;
Λόγος εις την αποτομήν της τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.
Προ της ενσάρκου οικονομίας του
Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ήτο ηγεμών της Ιουδαίας
αλλόφυλος τις, Αντίπατρος ονόματι, αλλόφυλοι δε ελέγοντο όσοι δεν ήσαν εκ της
θρησκείας των Εβραίων. Ούτος λαβών γυναίκα την θυγατέρα του βασιλέως της
Αραβίας, Κύπρον λεγομένην, εγέννησεν εξ αυτής τέσσαρας υιούς, Φάσαιλον, Ηρώδην,
Ιώσηπον και Φερώραν· και ο μεν Φάσαιλος εγένετο ηγεμών των Ιεροσολύμων, και
ολίγον καιρόν ηγεμονεύσας εφονεύθη υπό των Πάρθων. Ο δε Ιώσηπος ετελευτησεν
ιδιώτης. Ομοίως δε και ο Φερώρας, φθονηθείς υπό του αδελφού αυτού Ηρώδου,
απέθανε φαρμάκω. Ο δε Ηρώδης ούτος, τέταρτος υιός του Αντιπάτρου, πρώτον μεν
εγένετο ηγεμών της Γαλιλαίας· μετά δε τον θάνατον του αδελφού του Φασαίλου,
επήγε και προσεκύνησε τον Καίσαρα της Ρώμης Αύγουστον, και παρέλαβε την
ηγεμονίαν της Ιουδαίας. Επί του Ηρώδου τούτου εγεννήθη ο Κύριος ημών Ιησούς
Χριστός εκ της Παρθένου Μαρίας, διότι έπρεπε να πληρωθή η προφητεία του
πατριάρχου Ιακώβ η λέγουσα:
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 29
Αυγούστου 2017
Αποτομή Κεφαλής Προδρόμου.
«Οὐκ ἐξεστὶ σοι ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ
ἀδελφοῦ σου». Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχεις τὴν γυναῖκα τοῦ
ἀδελφοῦ σου, ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀκόμα. Λόγια τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ποὺ ἀποτελοῦσαν
μαχαιριὲς στὶς διεφθαρμένες συνειδήσεις τοῦ βασιλιὰ Ἡρώδη Ἀντίπα καὶ τῆς
παράνομης συζύγου του Ἡρωδιάδος, ποὺ ἦταν, γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου. Ὁ Ἡρώδης, μὴ
ἀνεχόμενος τοὺς ἐλέγχους τοῦ Προδρόμου, τὸν φυλάκισε. Σὲ κάποια γιορτὴ ὅμως τῶν
γενεθλίων του, ὁ Ἡρώδης ὑποσχέθηκε μὲ ὅρκο νὰ δώσει στὴν κόρη τῆς Ἡρωδιάδος ὅτι
ζητήσει, διότι τοῦ ἄρεσε πολὺ ὁ χορός της. Τότε ἡ αἱμοβόρος Ἡρωδιὰς εἶπε στὴν
κόρη της νὰ ζητήσει στὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Πράγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε.
Κόντρα στην απαιδία, την απαιδευσία και την αγλωσσία --- Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Ο έξοχος ποιητής
και στοχαστής Νικηφόρος Βρεττάκος σ’ ένα εκπληκτικό του κείμενο είχε χαρακτηρίσει
την δυστυχώς συνεχιζόμενη ως τις μέρες μας «φθορά της γλώσσας μας, φθορά του
έθνους» (Εκδ. Φιλιππότη, 1990). Ο ποιητής εντοπίζει την παθογένειά της στην
αμβλυμένη εθνική μας συνείδηση, αποτέλεσμα της έκπτωσης των εθνικών, πολιτικών
και ηθικών αξιών που ανέξειξε ο λαός μας στην μακρά ιστορική του διαδρομή.
Η εντός των
συνόρων συστηματική εκ των ένδον επίθεση στη γλώσσα και στην ιστορία μας,
βρίσκει ευτυχώς, πολλούς ξένους ελληνιστές και ελληνίζοντες, υπερασπιστές της
γλώσσας και της ιστορίας μας. Λαμπρό το κείμενο που διακινεί ο Κρεσέντσιο
Σαντζίλιο, έγκριτος Ιταλός, λόγιος και μεταφραστής Ελλήνων ποιητών. Οι
υπογράφοντες εκτιμούν ότι τα πρόσφατα μέτρα της παιδείας οδηγούν «στη
συρρίκνωση της έκτασης και του βάθους της πατριδογνωσίας των Ελλήνων μαθητών με
αποτέλεσμα να μειώνονται σημαντικά οι δύο πρωταρχικής σημασίας πυλώνες της
ελληνικής εθνικής υπόστασης: η Γλώσσα και η Ιστορία».
Ορθόδοξος Τύπος (αριθ. φύλλου: 2027) : Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.
…Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχασε τὴ φωνή του ἀπέναντι στὶς συγκεκριμένες οἰκουμενιστικὲς
πράξεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Δὲν τολμοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες νὰ ποῦν δημοσίως
αὐτὰ ποὺ ἀδιακόπως ψυθυρίζουν μεταξύ τους. Χάθηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλόσχημους τῆς ἁγιορειτικῆς
Πολιτείας ἡ παρρησία καὶ αὐξήθηκε ὁ φόβος. Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.
ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. -- Του Κερνίκης και Καλαβρύτων Επισκόπου Ηλία Μηνιάτη.
«Παρέστη η
Βασίλισσα εκ δεξιών σου, εν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη»
(Ψαλμ. μδ΄).
Αυτή είναι η
πλέον ζωντανή και πρεπώδης εικών της μεταστάσης εις ουρανούς Θεομήτορος, ην
εζωγράφησε με θεοκίνητον κάλαμον ο Προφητάναξ· και προς την θεωρίαν της εικόνος
ταύτης προσκαλώ σήμερον τα όμματα της ευλαβούς σας διανοίας, ω φιλέορτον
σύστημα. Μη στοχασθήτε εδώ κάτω τα θλιβερά εκείνα σύμβολα του θανάτου· εκεί
δηλαδή, όπου φαίνεται ένα σώμα νεκρόν ηπλωμένον επάνω εις ένα κράββατον,
κηδευόμενον σεπτώς παρά των ιερών Αποστόλων, παραδόξως συνηγμένων εκ των
περάτων της γης. Εις την αγιωτάτην Παρθένον όλα εστάθησαν υπέρ άνθρωπον· εις
τούτο μόνον έδειξε πως ήτο φύσεως ανθρωπίνης, διότι σήμερον φαίνεται, ότι είναι
φύσεως θνητής· αλλά και εις τούτο εφάνησαν και τα προνόμια της θείας χάριτος·
διότι καθώς όταν η πανάμωμος Μαρία συνέλαβεν, η σύλληψις εστάθη άσπορος, και
όταν εγέννησεν, η κύησις εστάθη αδιάφθορος, έτσι όταν απέθανεν, η νέκρωσις
εστάθη αθάνατος.
Οι αιρετικοί δεν αποτελούν Εκκλησίαν
«Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση. πολλοί γαρ ελεύσονται επί
τω ονόματί μου λέγοντες, εγώ ειμι ο Χριστός, και πολλούς πλανήσουσι… και πολλοί
ψευδοπροφήται εγερθήσονται και πλανήσουσι πολλούς» (Ματθ. κδ 4, 5 και 11).
Δηλαδή: Προσέχετε μήπως τυχόν σας πλανήση κανείς. Διότι πολλοί θα έλθουν με το
δικό μου όνομα και θα λέγουν· εγώ είμαι ο Χριστός και θα παρασύρουν πολλούς στο
δρόμο της πλάνης. Ακόμη πολλοί ψευδοπροφήτες θα εμφανισθούν και θα πλανήσουν
πολλούς.
«Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν
παραιτού» (Τιτ. Δ, 10) τον αιρετικό άνθρωπο μετά από την πρώτη και δεύτερη
συμβουλή, παράτησέ τον. Και συνεχίζει ο Απόστολος: Διότι αυτοί οι άνθρωποι
έχουν διαστραφή και αμαρτάνουν και ελέγχονται από την συνείδησή τους.
Η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Μαύρης θάλασσας από τον Στάλιν…
Το
συγκεκριμένο αρχείο το οποίο θα παρουσιάσω αφορά στον εκτοπισμό των Ελλήνων της
Μαύρης Θάλασσα, φέρει τίτλο «Περί του εκτοπισμού των ελλήνων πολιτών, των πρώην
ελλήνων πολιτών, οι οποίοι δεν φέρουν τη σήμερον την ελληνική υπηκοότητα και
περί των πρώην ελλήνων πολιτών οι οποίοι έλαβαν τη σοβιετική υπηκοότητα».
Γράφει ο Μιχάλης Πάτσης (συγγραφέας, διδάκτωρ Φιλοσοφίας)*
Αποτελεί έγγραφο που έχει γίνει δεκτό από την Κεντρική
Επιτροπή του «Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος» (Μπολσεβίκων), γνωστού και
με την μεταγενέστερη ονομασία ΚΚΣΕ, ως απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του
παραπάνω κόμματος στις 17.05.1949. Ο Στάλιν ήταν ο ηγέτης που υπεδείκνυε την
πολιτική της χώρας και πρωτοστατούσε στην εφαρμογή της.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 28
Αυγούστου 2017
Μωυσέως του Αιθίοπος, Διομήδους.
Ὁ Ὅσιος Μωυσῆς ἔζησε στὴν Αἴγυπτο καὶ
στὴν ἀρχὴ ἦταν ληστής. Ἀλλὰ τὸ
φῶς τῆς γνώσης καὶ τῆς μετανοίας δὲν ἄργησε νὰ φωτίσει τὸν δρόμο του. Ἡ μεγάλη
ἐπιείκεια ποὺ ἔδειξε πρὸς αὐτὸν κάποιος χριστιανός, ἐνῶ αὐτὸς τὸν εἶχε βλάψει,
ἐπέφερε στὸν Μωυσῆ ψυχικὴ ἀνακαίνιση. Πίστεψε, ἔγινε
χριστιανὸς καὶ κατόπιν μοναχός. Ἀγωνίστηκε σκληρὰ μέσα στὴν ἔρημο καὶ ἀπέκτησε
μεγάλη πνευματικὴ σύνεση καὶ ἀρετή. Ἡ φήμη του ἔφερνε στὸ ἐρημητήριό του
πολλοὺς χριστιανούς, ποὺ ἄκουγαν μὲ δέος τὴ διδασκαλία του κατὰ τῆς
ὑπερηφάνειας καὶ τῆς κατάκρισης.
«Εἶμαι», ἔλεγε,
«ὁ χειρότερος τῶν ἁμαρτωλῶν. Τὰ περασμένα μας ἁμαρτήματα πρέπει νὰ τὰ ἔχουμε
πάντα μπροστά μας καὶ νὰ λυπούμαστε γι’ αὐτά.Οι χαιρετισμοί της Παναγίας μας
Ευτυχής είναι ο Χριστιανός εκείνος, ο οποίος διαβάζει με αγάπη και ευλάβεια
τους χαιρετισμούς της Υπεραγίας Θεοτόκου κάθε ημέρα.
Αυτός και στην παρούσα ζωή και στην μέλλουσα αιώνια θα είναι υπό την
προστασία της Υπεραγίας Δεσποίνης Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και θα
κληρονομήση τα αιώνια αγαθά, τα οποία ετοίμασε προ καταβολής κόσμου ο Θεός για
αυτούς που Τον αγαπούν.
Η ίδια η Μητέρα του Κυρίου εμφανισθείσα πολλές φορές σε πολλούς Αγίους
είπε: «Επειδή μου αρέσουν υπερβολικά οι ωραίοι ύμνοι των 24 Οίκων, θα αγαπώ, θα
προστατεύω, θα σκέπω και θα φυλάττω από κάθε κακό τον Χριστιανό εκείνο, που θα
με χαιρετίζη μία φορά την ημέρα με τους ύμνους τούτους και θα ζη κατά τον νόμο
του Θεού».
Και για να δήτε πόσο αλήθεια είναι αυτό, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρει
ένα μόνο παράδειγμα, από τα τόσο πολλά που υπάρχουν για ένα που συνήθιζε κάθε
ημέρα να λέγη τους Χαιρετισμούς.
Λέγει λοιπόν:
Νά μὲ ἀκοῦτε ὅταν σᾶς λέω ὅτι σὲ λίγο δὲν θὰ μποροῦμε νὰ κάνουμε δημόσια οὔτε τὸν σταυρό μας!
Ὅπως θὰ διαβάσατε στὴν «κυριακάτικη δημοκρατία»,
ἀποσύρθηκε -μὲ δικαστικὴ ἀπόφαση- ἡ φάτνη ἀπὸ τὴν πλατεῖα γαλλικῆς πόλεως, ἔπειτα
ἀπὸ προσφυγὴ κάποιας ἀπὸ τὶς γνωστὲς (καὶ μυστηριωδῶς χρηματοδοτούμενες) «ὀργανώσεις
ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων». Στὴν Ἀγγλία δὲν τολμοῦν πλέον νὰ ὑψώσουν στὰ σπίτια τους
τὴν ἀγγλικὴ σημαία μὲ τὸν μεγάλο κόκκινο σταυρό, ἐνῶ ἀποφεύγουν νὰ στολίζουν τὰ
σπίτια τους μὲ φωτάκια τὰ Χριστούγεννα. Ἡ ἐκφυλισμένη πλέον Εὐρώπη, ἡ ξεπουλημένη
στὰ πετροδολλάρια «γηραιὰ ἤπειρος», ἀποκαθηλώνει τά σύμβολά της καὶ παραδέχεται
τὴν ἧττα της ἀπὸ τὶς δυνάμεις ἐκεῖνες, οἱ ὁποῖες δολοφονοῦν παιδιά, σκοτώνουν ἐγκύους,
ἐπειδὴ δὲν ὑπέκυψαν στὶς ἀνώμαλες ὀρέξεις τους! Αὐτὴ εἶναι ἡ Εὐρώπη! Τὴ στιγμὴ ποὺ
στὶς πάμπλουτες μουσουλμανικὲς χῶρες, οἱ ὁποῖες ἀγοράζουν κάθε λίγο καὶ λιγάκι εὐρωπαϊκὰ
ἐδάφη, ἀπαγορεύεται νὰ ψελλίσεις τὴ λέξη «χριστιανός», ἡ Εὐρώπη ἀνοίγει πόρτες,
παράθυρα καὶ ἀγκάλες καὶ ξεγυμνώνεται ἀδιάντροπα, ἀρνούμενη τὰ ἰδανικὰ καί τά σύμβολα
ποὺ τὴν κατέστησαν φάρο δημοκρατίας, προόδου καὶ ἐλευθερίας. Σήμερα ἀποσύρεται ἀπὸ
τὴ γαλλικὴ πόλη ἡ φάτνη, αὔριο θὰ ζητηθεῖ νὰ μὴ ξαναστηθεῖ «χριστουγεννιάτικο χωριὸ»
στὸ Γκάζι, νὰ σταματήσει ὁ χριστουγεννιάτικος στολισμὸς στὸ Σύνταγμα καὶ στὶς μεγάλες
πόλεις τῆς πατρίδας μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
