«Πανύμνητε Μήτερ, Εσύ που μας προσέφερες το «σεσιγημένον» μυστήριον και το
«σιωπόμενον δόγμα» εν τη Σεπτή Κοιμήσει Σου. Συ κόρη αμίαντε, παρθένε,
αμόλυντε, άφθορε, πάγκαλε νεάνις. Συ γυναικών αγλάισμα, θυγατέρων καλλώπισμα.
Συ εσφραγισμένη τη παρθενία, Συ του Νώε η Κιβωτός και του Ιωσήφ η σωφροσύνη. Συ
η ράβδος του Ααρών η βλαστήσασα, Συ η θυγάτηρ του Δαυΐδ, Συ η υπάρχουσα των
προφητών η διόπτρα. Δεόμεθά Σου σήμερον. Δέξου τις προσευχές όλων μας, κλήρου
και λαού ως λαμπάδα αναμμένη προ της θαυματουργού εικόνος Σου, ως προσκύνηση
και από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας. Σε γαρ μόνην ασφαλή και βεβαίαν άγκυραν
έχομεν. Δεόμεθά Σου Θεοτόκε. Φρούρει, φύλαττε και σώζε τον κόσμον. Δίδου εις
αυτόν θεογνωσίαν, στήριξε την Εκκλησία, φύλαττε την πατρίδα ημών, σε ειρήνη
μετάβαλε κάθε επιβουλή, καθότι ο εκ Σου τεχθείς Ιησούς ο Θεός ημών, Θεός και
Βασιλεύς υπάρχει. Ειρηνοδότης και ειρηνοφόρος και «άνδρα αιμάτων και δόλιον
βλελύσσεται». Αδελφοί μου, εορταστές και προσκυνητές της Παναγίας μας. Η
κεχαριτωμένη έστω εις πάντας Υμάς σκέπη, ευλογία και χάρις, χαρά και
χαρίτωσις. Αμήν.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 14
Αυγούστου 2017
Μιχαίου προφήτου, Μαρκέλλου
ιερομάρτυρος.
Ὁ προφήτης
Μιχαίας ἔζησε στὴν Ἱερουσαλὴμ τὸ 748 – 696 π.Χ., ἐπὶ τῶν βασιλέων Ἰωάθαμ, Ἄχαζ
καὶ Ἐζεκίου. Ἀνῆκε στὴν φυλὴ τοῦ Ἰούδα καὶ γεννήθηκε στὴ Μορασθῆ, γι’ αὐτὸ καὶ
ὀνομάσθηκε καὶ Μορασθίτης. Ὁ Μιχαίας, σχεδὸν σύγχρονος μὲ τὸν προφήτη Ἠσαΐα,
εἶναι ἕκτος ἀπὸ τοὺς μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ἡ προφητεία του ἀποτελεῖται
ἀπὸ ἑπτὰ κεφάλαια. Στὰ πρῶτα τρία, προαναγγέλλει τὴν καταστροφὴ τῆς Σαμάρειας.
Στὰ ἑπόμενα δυὸ μιλάει γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία καὶ στὰ δυὸ τελευταῖα ἐλέγχει
τὸ λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ γιὰ νὰ ἐξιλεωθεῖ ζητᾶ νὰ κάνει διάφορες θυσίες στὸν Θεό,
ἐνῷ ὁ Μιχαίας τοῦ ὑπενθυμίζει τὸ πραγματικὸ καθῆκον ποὺ ἔχει στὸ Θεό, μὲ τὴν
ἑξῆς ἐρώτηση:
Όχι στον Πάπα και στους παπόδουλους Οικουμενιστές.
Όποια πέτρα αντορθόδοξη και ανθελληνική σηκώσης, τον Πάπα θα βρης από κάτω.
Ανάγκη να συνεχισθή η αντίδρασις κατά του Πάπα και της σκοτεινής πομπής του και
να γίνη οριστική η στάσις αυτή απέναντι του Βατικανού, που εκτός της
προσπαθείας του για Ουνιτισμό μας, στηρίζει κάθε εχθρική προσπάθεια εναντίον
της Εκκλησίας μας και της χώρας μας. Σιωνιστές, Τούρκοι, Ισλαμιστές, Βουδιστές,
όλοι έχουν την υποστήριξι του Πάπα όταν πρόκειται να στραφούν με πολλούς
τρόπους εναντίον μας. Ας κάνουμε κι΄ εμείς σύνθημα του αγώνος μας το νέο όχι,
που είναι «Όχι στον Πάπα και στους παπόδουλους Οικουμενιστές»! Δεν υπάρχουν
άλλα περιθώρια. Αν δεν γίνη πράξις αυτό το «Όχι στον Πάπα και στους παπόδουλους
Οικουμενιστές» οι συνέπειες θα είναι ολέθριες και θα το πληρώσουμε ακριβά, πολύ
ακριβά! Είναι καιρός πλέον να ξεκαθαρίσουμε αυτόν τον λογαριασμό, δεν πάει
άλλο. Όχι στον Πάπα και στους παπόδουλους Οικουμενιστές, μέχρι θανάτου! Όχι
στους εχθρούς της Πίστεώς μας. Ας μείνουμε όλοι ενωμένοι μέσα στην αγκαλιά της
Ορθοδοξίας μας και ας κάνουμε πράξι την κραυγή μας: Όχι στον Πάπα και στους
παπόδουλους Οικουμενιστές!
Η καταραμένη κενοδοξία.
Έχουν γράψει
πολλά οι Άγιοι Πατέρες γι΄ αυτήν την σατανική μητέρα της υπερηφανείας, που μας
οδηγεί στον θάνατον. Στο «Περί διακρίσεως παθών και λογισμών» του Ευαγρίου του
Μοναχού συνάντησα την ακόλουθη διδασκαλία: «Από όλους τους λογισμούς, μόνον ο
λογισμός της κενοδοξίας έχει αφθονίαν υλικού και περιλαμβάνει ολόκληρον σχεδόν
τον κόσμον και ανοίγει τις πόρτες σε όλους τους δαίμονες, σαν πονηρός προδότης
κάποιας πόλεως. Γι΄ αυτό και εξευτελίζει τον νου του αναχωρητή γεμίζοντάς τον
με πολλά λόγια και ασχολίες και καταστρέφει τις προσευχές του με τις οποίες
προσπαθεί να θεραπεύση τα τραύματα της ψυχής του.
Ένας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη: «΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»
«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα
ο άγιος Γέροντας.
«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη
αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.
«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»
«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.
«΄Εως ότου να σε βρή ο θάνατος ή στην πτώση ή στην
έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε, εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό
να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του
εξήγησε ο Αββάς Σισώης.The Orthodox Church
For those who are thirsting for the
same Church which Christ established nearly 1984 years ago, come and drink of
the knowledge that the Orthodox Church is that one and same Church. For those
who hunger for the fullness of the original Christian Faith, come and partake
of the wisdom of nearly 2000 years of unbroken theology. For those who have
felt a sense of something missing in their prayer life, come and experience the
depth of Orthodox praise and devotion and feel the real presence of Jesus
Christ. For those who have never seen true worship, come and participate in the
Divine Liturgy and see heaven united to the earth.
Τα «κεράτια» της Δύσεως δεν είναι τροφή θεοπλάστων ανθρώπων.
Φρονούμεν ότι το αίτιον εις το να μη βλέπωμεν διαφοράς
μεταξύ Ορθοδοξίας και των έξω αυτής αιρετικών, είναι η απώλεια της αισθήσεως
του καταυγάζοντος την Εκκλησίαν του Χριστού Θαβωρίου φωτός. Όσον απομακρυνόμεθα
από την λάμψιν του, τόσον τα κριτήριά μας υποχωρούν. Και κατόπιν διαπορούμεν
φυσικώτατα: Έχομεν διαφοράς; Ποίας;
Και όντως αι διαφοραί αίρονται, ημών κατερχομένων. Αλλ’ ο
κόσμος, οι λαοί, διψούν δια Θεόν. Διψούν δι’ ελευθερίαν ψυχής υπέρ τα σχήματα
και τα εγκόσμια ακάθαρτα ύδατα. Πεινούν δια τον ουράνιον άρτον της Ορθοδοξίας.
Τα «κεράτια» της Δύσεως δεν είναι τροφή θεοπλάστων ανθρώπων. Είναι τροφή ζώων
έστω λογικών. Αλλ’ ο Χριστιανισμός είναί τι πέραν της λογικής, είναι πίστις.
Και η προσπέλασις εις την περιοχήν της πίστεως δεν γίνεται δια της λογικής,
αλλά δια της καρδίας.
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΜΗΤΗΡ ΕΛΛΗΝΩΝ
Δεν υπήρχον τότε πυρηνικά όπλα. Δεν είχον ακόμη εφευρεθή ούτε οι
διηπειρωτικοί, οι μέσου ή βραχέος βεληνεκούς πύλαυλοι. Εν τούτοις, η εμμανής
ανθρωποκτονία, «αξιοποιούσα» τον χάλυβα και την πυρίτιδα εις το έπακρον, είχε
κατασκευάσει αεροπλάνα, άρματα μάχης, πυροβόλα, πλοία, υποβρύχια και άλλα. Ο
Άξων τα είχεν εν αφθονία και τα παρέτασσε προκλητικώς. Η πολυπλόκαμος κατασκοπεία
του απηρίθμει και κατέτασσε και των Ελλήνων την ένοπλον ισχύν. Την εύρισκε
τόσον πενιχράν, ώστε σχεδόν δεν κατεδέχετο να την καταγράψη εις πίνακας.
Διέφευγεν, ωστόσον, της διεισδυτικής προσοχής των κατασκόπων ότι οι Έλληνες
διέθετον, καλώς κεκρυμμένον, εν υπερόπλον ακαταμάχητον, το οποίον επέπρωτο να
κλίνη την πλάστιγγα του Πολέμου. Όπλον εξαιρετικώς πρωτότυπον, μη σχετιζόμενον
προς τον χάλυβα, τον σίδηρον, το πυρ ή την πυρίτιδα.
Ήτο η
Υπέρμαχος Στρατηγός του Γένους.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 13
Αυγούστου 2017
Ι ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ανακ.
λειψ. Μαξίμου ομολογητού, Ευδοκίας βασιλίσσης.
Η Αγία Ευδοκία, ήταν
κόρη τοῦ ἀθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου καὶ γεννήθηκε τὸ 401 μ.Χ. Σπούδασε κατὰ
τὸν καλύτερο τρόπο τὴ γραμματική, τὴ ρητορικὴ καὶ τὴ φιλοσοφία. Ὅταν πέθανε ὁ
Λεόντιος, ἄφησε ὅλη τὴν περιουσία του στοὺς γιούς του, καὶ σ’ αὐτὴν ἄφησε μόνο
100 χρυσὰ νομίσματα. Ὅταν, λοιπόν, ᾖλθε στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ νὰ
διεκδικήσει τὰ κληρονομικά της δικαιώματα, παντρεύτηκε τὸν Θεοδόσιο τὸν Β’,
μέσῳ τῆς ἀδελφῆς του Πουλχερίας, ποὺ εἶχε κατενθουσιαστεῖ ἀπὸ τὰ σπάνια
χαρίσματα τῆς ἀθηναίας κόρης. Ἔτσι βαπτίστηκε χριστιανὴ καὶ πῆρε τὸ ὄνομα
Εὐδοκία, ἀπὸ Ἀθηναΐδα ποὺ τὴν ἔλεγαν πρῶτα.
Κυρία μου, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἀκοίμητος προστασία καὶ ἀκαταίσχυντος.
Ἴδε τὴν
πίστιν μου, καὶ τὸν πόθον τὸν ἔνθεόν μου, καὶ ὡς ἔχουσα τὸ συμπαθὲς καὶ τὸ
δύνασθαι, οἷα δὴ Θεοῦ Μήτηρ, τοῦ μόνου ἀγαθοῦ καὶ ἐλεήμονος, δέξαι τὴν
παναθλίαν μου ψυχὴν καὶ ἀξίωσον αὐτήν, διὰ τῆς σῆς μεσιτείας καὶ ἀντιλήψεως,
τῆς δεξιᾶς μερίδος τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ καὶ τῆς καταπαύσεως τῶν ἐκλεκτῶν καὶ
ἁγίων αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἔχω πλήν σου βοηθόν, οὐδὲ ἀντίληψιν. Εἰς σὲ ἐλπίζων, μὴ
ἀστοχήσω. Εἰς σὲ καυχῶμαι· μὴ διὰ τὰς πολλάς μου ἁμαρτίας καὶ ἀνομίας
ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ τοῦ ἀναξίου δούλου σου· ἔχεις γὰρ τὸ θέλειν
καὶ δύνασθαι, ὡς τὸν ἕνα τῆς Τριάδος ἀρρήτως γεννήσασα.
Ἀγίου
Ἐφραίμ τοῦ Σύρου
Προσοχή στους ψευδοδιδασκάλους. Του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (Φιλοκαλία τόμος Δ΄).
Να ικετεύης τον
Θεό με προσευχές και δάκρυα να σου στείλη οδηγό απαθή και άγιο. Αλλά και συ ο
ίδιος να μελετάς τις θείες Γραφές, και μάλιστα τα πρακτικά συγγράμματα των
Αγίων Πατέρων, για να αντιπαραβάλλης σ΄ αυτά την διδασκαλία και τις πράξεις του
διδασκάλου και γέροντάς σου, βλέποντάς τες όπως σε καθρέφτη και εξετάζοντάς
τες. Και όσα είναι σύμφωνα με τις Γραφές να τα εγκολπώνεσαι και να τα κρατής
στον νού σου, τα νόθα όμως και ξένα να τα διακρίνης και να τα απορρίπτης, για
να μη πλανηθής. Γιατί να ξέρης, πολλοί πλάνοι και ψευδοδιδάσκαλοι υπάρχουν
σήμερα.
ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα
τους συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τους κληρικούς ἐνημέρωση και καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ
σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό και δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν
τους Οἰκουμενιστάς και διατυπώνουν τη γνώμη τους ἐλεύθερα. Και αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό
φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δεν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος και παρρησία. Δέν ὑπάρχει
πνεῦμα ὁμολογίας και ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας. Ὡστόσο, δεν μᾶς λείπουν τά
κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τις αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν και τῶν
προτεσταντῶν. Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δεν ἔχουμε ὁμολογητές.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Ω θαύμα των ποτέ
θαυμάτων, τα οποία είδον οι άνθρωποι! Η Βασίλισσα του παντός πως άπνους
τίθεται; Η Μήτηρ του Ιησού πως απέθανε; Σύ είσαι, Παρθένε, το κήρυγμα των
Προφητών. Σύ είσαι το κήρυγμα το ιδικόν μας. Σε προσκυνούν οι άνθρωποι. Σε
δοξάζουν οι Άγιοι. Χαίρε λοιπόν Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου, και διά Σου
μεθ’ ημών. Μετά του Γαβριήλ Σε υμνούμεν, μετά των Αγγέλων Σε δοξάζομεν, μετά
των Προφητών Σε εγκωμιάζομεν, ότι Σε εκήρυττον οι Προφήται, διά Σε επροφήτευσαν
άπαντες. Ο Αββακούμ Σε είδεν ως όρος σύνδεδρον, ότι Σύ είσαι εσκεπασμένη από τα
χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Ο Δανιήλ Σε εθεώρησεν ως όρος και αυτός, από το
οποίον όρος χωρίς σποράν ανδρός εγεννήθη ο στερεός και ισχυρός Βασιλεύς, ο
Χριστός. Σε είδεν ο δίκαιος Ιακώβ ως κλίμακα, από την γέννησίν Σου ο μέν Θεός
κατέβη και συνέφαγε και συνέπιε με ημάς, ημείς δε οι δούλοι Αυτού μέλλει να
αναβώμεν εις τους ουρανούς. Αλλά και Σύ ιδού, ότι αναβαίνεις πρωτύτερα από
ημάς. Χαίρε, Παρθένε, ότι ο Γεδεών πόκον Σε είδεν, ο Δαβίδ Παρθένον και
Θυγατέρα και Βασίλισσαν. Ο Ησαίας Μητέρα του Θεού Σε ονομάζει. Ο Ιεζεκιήλ
Πύλην, και όλοι οι Προφήται Σε ενεκωμίασαν. Ημείς δε τι να Σε
ονομάσωμεν, Παρθένε; Παράδεισον; Σοί πρέπει, ότι Σύ εβλάστησας το άνθος της
αφθαρσίας, τον Χριστόν, Όστις ευωδίασε τας ψυχάς των ανθρώπων. Παρθένον; Και
αληθώς Παρθένος είσαι, ότι χωρίς σποράν ανδρός εγέννησας τον Κύριον ημών Ιησούν
Χριστόν, ότι και πρό του τόκου Παρθένος ήσο, και εν τόκω Παρθένος ευρέθης, και
μετά τόκον πάλιν Παρθένος έμεινας. Να Σε ονομάσωμεν Μητέρα; Σοι πρέπει και
αυτό. Ότι Μήτηρ έγινες του Βασιλέως των όλων Χριστού. Να Σε είπωμεν Ουρανόν;
Σοι πρέπει και αυτό, ότι ανέτειλας τον Ήλιον της δικαιοσύνης. Χαίρε λοιπόν,
Παρθένε, και ύπαγε εις την κατάπαυσιν του Υιού Σου. Πορεύου εις τα σκηνώματα τα
ηγαπημένα Σοι. Ύπαγε εις τον ητοιμασμένον Σοι τόπον και ενθυμού και ημάς και το
γένος μας όλον, Κυρία Θεοτόκε. Ότι και ημείς και Σύ, Παρθένε, από έν γένος του
Αδάμ είμεθα, διά τούτο μεσίτευε, δια τούτο παρακάλει τον Υιόν Σου, τον Οποίον
εβάστασας και εθήλασας, να μας βοηθήση νυν, και μετά ταύτα να μας αξιώση να
απολαύσωμεν τας ελπίδας μας. Ύπαγε, Παρθένε, από την γην εις τον ουρανόν, από
την φθοράν εις την αφθαρσίαν. Από την λύπην του κόσμου τούτου εις την χαράν της
Βασιλείας των ουρανών, από την φθαρτήν γην εις τον άφθαρτον ουρανόν. Ύπαγε,
Παρθένε, εις το φως το ουράνιον, εις τους ύμνους των Αγγέλων, εις τας
δοξολογίας των απ’ αιώνος Αγίων. Ύπαγε, Παρθένε, εις τον τόπον του Υιού Σου,
εις την Βασιλείαν Του, εις την εξουσίαν Του. Υμνήσατε Άγγελοι, δοξάσατε
Προφήται, επαινέσατε Αρχάγγελοι του Βασιλέως την Μητέρα, του Φωτός την Λυχνίαν,
του Ουρανού την Πλατυτέραν, του στερεώματος την Υψηλοτέραν, την προστασίαν των
Χριστιανών και Μεσίτριαν του γένους ημών.
Ω Θεοχαρίτωτε
Δέσποινα, η γεννήσασα τον αθάνατον του σύμπαντος κόσμου Βασιλέα, προσκυνούμεν
την Βασιλείαν Σου, γεραίρομεν την ταφήν Σου και δοξάζομεν την Αγίαν Σου
Κοίμησιν.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο, 12
Αυγούστου 2017
Φωτίου και Ανικήτου μαρτύρων.
Ὁ Φώτιος ἦταν ἀνεψιὸς τοῦ Ἀνικήτου. Κατάγονταν καὶ οἱ δυὸ ἀπὸ τὴ Νικομήδεια. Ὅταν ὁ
Διοκλητιανὸς θέλησε νὰ κινήσει διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, μίλησε μπροστὰ στὴν
Σύγκλητο μὲ τοὺς πιὸ ὑβριστικοὺς λόγους ἐναντίον τους. Ἐκεῖ ἦταν παρὼν καὶ ὁ
Ἀνίκητος, ποὺ ὅταν ἄκουσε αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ βασιλιά, ὄχι μόνο δὲν φοβήθηκε,
ἀλλὰ σηκώθηκε μὲ θάρρος, δήλωσε ὅτι εἶναι χριστιανὸς καὶ εἶπε στὸ Διοκλητιανό:
«Πλανᾶσαι, βασιλιά, ἂν νομίζεις ὅτι μὲ τὰ μέτρα κατὰ τῶν Χριστιανῶν θὰ πετύχεις
τοὺς ἀσεβεῖς σκοπούς σου. Μάθε ὅτι οἱ χριστιανοὶ ἀποτελοῦν σήμερα τὴν ὑγιέστερη
μερίδα τῆς ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας. Καὶ θὰ ἦταν ἀνόητοι καὶ ἀναίσθητοι ἂν
πίστευαν στὰ εἴδωλα. Γι’ αὐτὸ, ὅποια μέτρα καὶ ἂν πάρεις ἐναντίον τους, στὸ
τέλος ζημιωμένος θὰ εἶσαι ἐσύ, ἐνῷ αὐτοὶ ἔνδοξοι μάρτυρες».
Με αφορμή την περιβόητη τηλεοπτική εκπομπή -"παιχνίδι" "SURVIVOR" ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΛΥΖΟΥΝ
Του Γιώργου Φωτ.
Παπαδόπουλου
Το
τελευταίο χρονικό διάστημα ένα νέο "φρούτο" κατέκλυσε τη ζωή πολλών
πολιτών της χώρας μας: Το τηλεπαιχνίδι <> που παρακολουθεί εντατικά,
ενίοτε και με μανία, πληθώρα ανθρώπων από τους τηλεοπτικούς δέκτες.
Βέβαια,
θα μου πει κάποιος, γιατί αναφέρεις <<κατέκλυσε τη ζωή>>; Αφού,
όποιος θέλει το βλέπει και όποιος δεν θέλει απλά γυρίζει το τηλεοπτικό κανάλι
σε άλλο σταθμό (ή και καλύτερα την κλείνει εντελώς…). Όμως, ανέφερα
<<κατέκλυσε>> διότι, ακριβώς, οι περιβόητες μετρήσεις δημοσκοπήσεων
μαρτυρούν ότι, είναι μεγάλος ο αριθμός των Ελλήνων πολιτών που το
παρακολουθούν.
Αλλά,
τι είναι το SURVIVOR;
Μήπως είναι ένα απλό παιχνίδι ευγενούς άμιλλας; Όχι. Μήπως είναι ένα απλό
παιχνίδι φιλικού ανταγωνισμού; Μάλλον όχι. Μήπως είναι ένα παιχνίδι που,
βλέποντάς το, όχι απλά περνάς την ώρα σου, αλλά λαμβάνεις και μηνύματα που
διαμορφώνουν την προσωπικότητά σου σε μια καλύτερη, ανθρωπινότερη και ποιοτική
ζωή; Σίγουρα όχι. Τότε, τι είναι, τελικά, το "παιχνίδι"
αυτό;
Είναι
ο εξευτελισμός της ανθρώπινης προσωπικότητας. Είναι ο ακούσιος βιασμός της
ανθρώπινης φύσης (αφού σε βάζουν να κάνεις πράγματα που δεν πιστεύεις, δεν
επιθυμείς να σου συμβαίνουν και δεν επέλεξες ο ίδιος.
Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.
Το
θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους
κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το
μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα
νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι
κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους
κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με
την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση.
Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές
ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)