π. Θεόδωρος Ζήσης - Η υποδοχή και αποδοχή του Μονοφυσίτου Πατριάρχου των Αρμενίων (video-2014)

***

Ο  +I.Γ.Ζ.  άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης - Η υποδοχή και αποδοχή του Μονο...":


Η αποδοχή... αλλά και το Ανάθεμα της 4ης Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο πέφτει στο κεφάλι τους αυτεπάγγελτα, για όποιον δεν υπακούσει στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων.
Το άγιο Πνεύμα λοιπόν, κατ' αυτούς δεν λάλησε ορθά τότε που Αναθεματίστηκαν, και ήρθαν σήμερα να το διορθώσουν.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Αρέθα μεγαλομάρτυρος, Σεβαστιανής μάρτυρος.

Ἔζησε τὸν 6^ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς προύχοντες τῆς πόλης Νέγρας στὴν Αἰθιοπία. Ὅταν ἀσπάσθηκε τὸ χριστιανισμό, διακρινόταν γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ τὶς πολλές του ἀγαθοεργίες. Κοντά του μαζεύτηκε ἕνας ὅμιλος ἀπὸ ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ποὺ καθημερινό τους ἔργο εἶχαν τὴν διδασκαλία τοῦ θείου λόγου. Ἡ πρόοδος αὐτὴ τοῦ Εὐαγγελίου στὴν Ἐκκλησία τῆς Νέγρας, ἐξήγειρε τὸ φανατισμὸ τῶν εἰδωλολατρῶν, καὶ συνέλαβαν τὸν Ἀρέθα μὲ τοὺς συνεργάτες του. Ὁ Ἀρέθας ἦταν τότε γέροντας. Οἱ ἐχθροὶ τῆς πίστης τοῦ συνέστησαν νὰ λυπηθεῖ τὰ γεράματά του καὶ νὰ ἀπαρνηθεῖ τὸν Χριστό. Τότε ὁ Ἀρέθας ἔδωσε γενναία ἀπάντηση:«Στὴν διάρκεια τῆς ζωῆς μου, εἶπε, διέπραξα πολλὰ ἁμαρτήματα. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ καθάρισε ἀπ’ αὐτὰ διὰ τῆς θυσίας Του καὶ μὲ τὴν πίστη μου πρὸς Αὐτόν. Καὶ ἀπὸ ἄνθρωπο ἀπώλειας μὲ ἔκανε κληρονόμο τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς καὶ τῆς αἰώνιας ζωῆς. Τώρα μου προσφέρει καὶ ἄλλη τιμή. Μοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία, ἀπὸ τὴν σάρκα ἐνὸς γέροντα νὰ προβάλει ἀθλητής, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ ἰσχὺς καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ πνεύματος μποροῦν νὰ καταφρονήσουν κάθε ἄνομη ἀπειλὴ καὶ βία καὶ νὰ καταισχύνουν τοὺς δυνατοὺς τῆς γῆς». Ἡ ἀπάντηση αὐτὴ ἐξαγρίωσε περισσότερο τοὺς δήμιούς του, ποὺ ἀμέσως ἀποκεφάλισαν τὸν Ἀρέθα μὲ τοὺς συνεργάτες του.

Ὦ θῆλυ ποθητόν, τρισμακάριστον·

εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου (Λουκ. α´, 42). Ὦ θῆλυ, θύγατερ τοῦ βασιλέως καὶ μήτηρ• θύγατερ τοῦ βασιλέως Δαβίδ καὶ μήτηρ τοῦ παμβασιλέως Θεοῦ. Ὦ θεῖον ἔμψυχον ἄγαλμα, ἐφ᾽ ᾧ ὁ δημιουργήσας ηὐφράνθη Θεός (Ψαλμ. 103, 31 καὶ Η´ 6, 65, 19)... Ὅθεν ἔξης Θεῷ, διὰ τὸν ὁποῖον ἦλθες εἰς τὴν ζωήν, ὅπως ἐξυπηρετήσης  τὴν παγκόσμιον σωτηρίαν, διὰ νὰ ἐκπληρωθῆ διὰ σοῦ ἡ ἀρχαία βουλὴ τοῦ Θεοῦ, τῆς τοῦ Λόγου σαρκώσεως καὶ τῆς ἡμῶν θεώσεως» (Α´ Λόγος εἰς τὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου, Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ΕΠΕ 9). Ὦ παμμέγιστον θεολογικὸν ὕψος, οὐρανίου μυστηριακῆς θεολογίας περὶ τοῦ «ἀποκεκρυμμένου καὶ ἀποκρύφου μυστηρίου τῆς ὑπερφυοῦς γεννήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, ποὺ συνέθεσε μυσταγωγικῶς, ἡ θεόφθογος θεολογικὴ γλῶσσα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, γιὰ νὰ ἐξυμνήση «τὸ ἱερώτατον, τὸ ἀξιόθεον καὶ τὸ ἀειπάρθενον καράσιον» τῶν Ἁγίων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καὶ Ἄννης καὶ νὰ ἀποκαλύψη ἑρμηνευτικὰ καὶ θεολογικά, στὸ πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας «τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας» τοῦ ἀποκρύφου θεολογικοῦ Μυστηρίου τῆς Θεομήτορος!...

Τα 25 χρόνια του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου

Ο Οικουμενικός  Πατριάρχης ἔχει διχάσει τό γένος τῶν Ὀρθοδόξων καί τό γένος τῶν Ἑλλήνων μέ τάς ἐνεργείας του καί τήν ἀγάπην του πρός τήν αἵρεσιν. Ὀφείλει νά σταματήση τήν αἱρετικήν καί διαλυτικήν συμπεριφοράν του. Οἱ φιλοπαπικοί Ἱεράρχαι εἰς τήν Ἑλλάδα δέν ἔχουν καμμίαν ἐκτίμησιν. Ὁ πιστός λαός τυπικῶς τούς ἀποδέχεται ὡς κεφαλάς τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν. Ἡ πρόσδεσις τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τό ἅρμα τοῦ Παπισμοῦ ἔχει προκαλέσει ἐκρηκτικήν κατάστασιν. Ὁ ἴδιος ἄνευ ποιμνίου δέν ἀνησυχεῖ διά τήν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν. Οἱ φιλοπαπικοί Ἱεράρχαι ἔχουν ἀρχίσει νά λαμβάνουν μέτρα προστασίας καί νά ἔχουν πολλά πρόσωπα, ὡς τά πολυκέφαλα φίδια, διά νά δύνανται νά προσαρμόζωνται εἰς τάς περιστάσεις. Ποῖος εἶναι ὁ στόχος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου; Νά διαλύση τήν Ὀρθοδοξίαν εἰς τήν Ἑλλάδα νοθεύων τήν Πίστιν μας; Ἐάν ἐπιτύχη τόν στόχον αὐτόν ἀπό κοινοῦ μέ τήν φιλοπαπικήν φράξιαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, θά εἶναι ὡσάν νά ἀποκόπτη τήν κοινήν πορείαν μέ τόν Ἑλληνισμόν· καί ἡ φιλοπαπική φράξια ἔχει ἄγνοια κινδύνου, ὅπως εἶναι ξένη μέ τήν Παιδείαν καί τήν ἱστορίαν αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ἀνῆλθε δέ εἰς τόν Θρόνον με διαδικασίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ξέναι πρός τάς ἀρχάς καί τάς ἀξίας τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐν αἰχμαλωσίᾳ καί ἔχει γνῶσιν τοῦ κινδύνου, ἐπιτρέπεται νά ἐργάζεται κατ᾽ αὐτόν τόν τρόπον εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ; Μέχρι σήμερον ὁ Ἑλληνικός λαός τόν ὑποδέχεται ὡς τόν Πατριάρχην τοῦ Γένους, ὡς τόν ἐν αἰχμαλωσία Πατριάρχην. Θά συνεχίση καί εἰς τό μέλλον νά τόν ὑποδέχεται, ὅταν διασπᾶ τό Ὀρθόδοξον φρόνημα, διδάσκη τήν αἵρεσιν, ἐξισώνη τήν Ἐκκλησίαν μέ τό Βατικανόν, νοθεύῃ τήν Πίστιν, θέτῃ τόν Πάπαν ἐντός Ἐκκλησίας καί διασπᾶ τήν ἑνότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ; Τό λόγον ἔχει τό Ἅγιον Ὄρος, οἱ Καθηγούμενοι Ἱερῶν Μονῶν, ὁ ἔντιμος κλῆρος καί ὁ πιστός λαός. 

Πήγαν κάποιοι στον αββά Αντώνιο και του είπαν:

- Πές μας κάποιο λόγο πώς να σωθούμε. 
Και ο Γέροντας τους λέει: 
- Ακούσατε τί λέει η Γραφή; Σας αρκεί αυτή. 
Aλλά αυτοί είπαν: 
- Θέλουμε και από σένα, πάτερ, να ακούσουμε. 
Και ο Γέροντας τους είπε: 
- Το Ευαγγέλιο λέει: Άν κάποιος σε χτυπήσει στο δεξί μάγουλο, γύρισέ του και το άλλο. 
- Δεν μπορούμε -του λένε- να το κάνουμε αυτό. 
- Εάν δεν μπορείτε να στρέψετε και το άλλο -λέει ο Γέροντας- υπομείνετε τουλάχιστον το ράπισμα στο ένα. 
- Ούτε αυτό μπορούμε, του απαντούν. 
Ξαναμιλάει ο Γέροντας: 
- Εάν ούτε αυτό μπορείτε, μήν ανταποδίδετε τα ίσα. 
Λένε πάλι: 
- Ούτε αυτό μπορούμε. 
Τότε ο Γέροντας γυρνάει και λέει στον μαθητή του: 
- Κάνε τους λίγο κουρκούτι, γιατί είναι άρρωστοι. Εάν το ένα δεν μπορείτε και το άλλο δεν θέλετε, τί να σας κάνω; 

Βοτανικό ζήτησαν απο τους ΓΟΧ να εγκαινιάσουν το εκκλησάκι τους

23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016--- https://pmgrigorios.wordpress.com/

Υπό κατάληψη βρίσκεται ο χώρος στον Βοτανικό όπου πρόκειται να κατασκευαστεί το ιερό τέμενος. Τον χώρο έχουν καταλάβει πολίτες αλλά και έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι έχουν κατασκευάσει εκκλησάκι αλλά και ένα… χωριό  όπου φιλοξενούνται άστεγοι.

Συγκεκριμένα την 4/17 – 10 – 2016 

Εφεδροι Αξιωματικοί απο τον Βοτανικό αλλά και κάποιοι λαικοί  ως εκπρόσωποι αυτού του κινήματος, ζήτησαν απο τον αρχιεπίσκοπο Καλλίνικο των ΓΟΧ να  τους βοηθήσει  και να εγκαινιαστεί  το εκκλησάκι τους 

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι  θα γίνει πραγματικότητα για πολλούς λόγους, και ο βασικότερος είναι επειδή  μετά  θα δυσκολέψουν πάρα πολύ τα πράγματα για την αντίχριστη πλευρά…

H κρατούσα εκκλησία  του Νεου-Οικουμενισμού, γιατί  δεν εγκαινιάζει το εκκλησάκι;;;

Διότι πολύ απλά είναι ΥΠΕΡ της Ισλαμοποίησης  του  Έθνους, έτσι αποφάσισαν τ’ αφεντικά τους οι Μασόνοι, γι’ αυτό και κάνουν Υπακοή στον Γέροντά τους. 

***

Ο  Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Βοτανικό ζήτησαν απο τους ΓΟΧ να εγκαινιάσουν το ε...":

Ασχέτως με το συγκεκριμένο θέμα πάντως καλό είναι να μην ταυτίζουμε με τον Οικουμενισμό μόνο το Νέο ή μόνο το Παλαιό ημερολόγιο διότι η Παναίρεση του Οικουμενισμού έχει περάσει και σε νεοημερολογήτικες αλλά και σε παλαιοημερολογήτικες Εκκλησίες ανα τον Κόσμο αλλά και στην Ελλάδα για να μην αναφέρουμε το Άγιο Όρος που αν και ακολουθεί το Παλαιό μνημονεύει τον Αιρεσιάρχη Πατριάρχη ακόμα....έτσι καταρρίπτεται και το αξίωμα όσον θεωρούσαν ότι θα πολεμήσουν τον Αντίχριστο μέσω της μη αλλαγής ημερολογίου....ο Διάβολος γελάει με το συγκεκριμένο θέμα και στέλνει τα ταγκαλάκια στα μυαλά των ανθρώπων για να συντηρούν αυτό το ζήτημα διότι βλέπει και ο ίδιος ότι με αυτόν τον τρόπο οι εχθροί του θα είναι μόνιμα διχασμένοι για ανοησίες ενώ ο ίδιος θα προελαύνει....ανοησίες όμως που ο Παντοκράτορας τις βλέπει και θα τιμωρήσει τόσο τους μεν όσο και τους δεν που δεν προσπαθούν να ξεπεράσουν τους εγωισμούς τους ώστε όλοι οι Ορθόδοξοι που ανήκουμε στην μία Εκκλησία του Θεού να ενωθούμε και να πολεμήσουμε την αίρεση....

ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γράφει:

«Γιὰ τὸν συνήγορο τοῦ ψεύδους ποιός κλῆρος, ποιά μερίδα, ποιά γνησιότητα ὡς πρὸς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει; Τὴν Ἐκκλησία ποὺ κατὰ τὸν Παῦλον, εἶναι “στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας”, ἡ ὁποία καὶ μένει, μὲ τὴ χάρι τοῦ Χριστοῦ, διαρκῶς ἀσφαλὴς καὶ ἀκράδαντη, παγίως ἐστηριγμένη σὲ ἐκεῖνα, ἐπάνω στὰ ὁποῖα ἔχει στηριχθῆ ἡ ἀλήθεια; Διότι πράγματι, ὅσοι εἶναι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τῆς ἀληθείας· καί ὅσοι δὲν εἶναι τῆς ἀληθείας, δὲν εἶναι οὔτε τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ τόσο περισσότερον, ὅσον αὐτοὶ ψεύδονται στὸν ἴδιον τὸν ἑαυτό τους, ἀποκαλώντας τοὺς ἑαυτούς τους καὶ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ποιμένες καὶ ἀρχιποίμενες ἱερούς· ἔχομε διδαχθῆ ὅμως ὅτι ὁ χριστιανισμὸς δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀκρίβεια τῆς Πίστεως».

Theofano, the Hellene regent of Germany

The dream of Otto I - the German Duke of Saxony and king of Germany and Italy (912-973) – to marry his son, Otto II, to a Greek princess was partly fulfilled, in 972.  On the 14^th of April of that year, his son was married to Theofano in the basilica of Saint Peter in Rome, by Pope John XIII (965-972).

Theofano was not of noble lineage (“born in the purple”). Many attempts have been made to discover Theofano’s origin, given that her person is absent in the Greek sources.  The prevailing version is that she was a descendant of the Skleros family and the niece of Ioannis Tsimiskis from his first marriage.  The Emperor Tsimiskis had consented to Otto’s proposal, for political reasons.  Having had to confront the Saracens eastwards and the Bulgarians at the northern borders of the Empire, the last thing that he desired was a military confrontation with the Germans in Italy.

ΟΧΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΑΛΛΟΓΟΥΗΝ

Αδελφοί

Για άλλη μια χρονιά αρκετά παιδιά μας, χωρίς να γνωρίζουν ούτε αυτά, ούτε εμείς, θα λάβουν μέρος σε μια ειδωλολατρική εκδήλωση, γνωστή ως Χάλλογουην (Halloween) την 31^ην Οκτωβρίου. Τι είναι το Χάλλογουην; Είναι μια δεισιδαιμονία που ανεπτύχθη στην Ευρώπη, πριν τη γέννηση του Χριστού μας. Οι άνθρωποι που κατοικούσαν τότε στην Ευρώπη ωνομάζοντο Κέλτες. Η θρησκεία τους ήτο η λατρεία του Σατανά. Τελούσαν συνεχώς ανθρωποθυσίες προκειμένου να εξευμενίσουν τους δαίμονες. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος ανθρωποθυσίας ήτο η καύσις ζωντανών νεαρών παιδιών επί της φωτιάς. Οι Κέλτες είχαν πολλές θρησκευτικές εορτές κατά την διάρκεια του έτους. Η πιο σημαντική ήτο της 1^ης Νοεμβρίου, ημέρας που άρχιζε το νέο ημερολογιακό τους έτος. Η 1^η Νοεμβρίου ήτο επίσης η ημέρα που τιμούσαν όλους τους δαίμονες και τις μάγισσες. Το βράδυ της 31^ης Οκτωβρίου οι άνθρωποι που εκτελούσαν τις θυσίες φορούσαν τις μάσκες και πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι για το «trick or treating». Το κέρασμα «treating» που αναζητούσαν στη προκειμένη περίπτωση ήτο νεαρό παιδί για τη θυσία της επόμενης ημέρας. Οι σατανικές αυτές εορτές καταργήθηκαν στην Ευρώπη με την εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Δυστυχώς εν όψει της ελεύσεως του Αντιχρίστου η σατανική αυτή λατρεία τελείται και πάλι σε μερικές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά, τον περασμένο δε μήνα στην Αγγλία την νομιμοποίησαν ως θρησκεία!

Τα παιδιά μας, λοιπόν, εξερχόμενα το βράδυ της 31^ης Οκτωβρίου είτε με τη γνωστή κολοκύνθη του χάλλογουην, είτε μασκαρεμένα ως στοιχειά-καλλικάντζαροι (goblin) πηγαίνουν στις πόρτες, οι δε ένοικοι φιλεύουν τα παιδιά, έτσι ώστε να αποφύγουν άσχημες κατεργαριές (terrible tricks) απ’ αυτά.

Αδελφοί, εμείς ως Ορθόδοξοι έχουμε ιερό καθήκον να υπακούσωμε στη φωνή της Εκκλησίας, να κρατήσωμε και να διδάξωμε τα παιδιά μας να συνεχίσουν τις Ελληνορθόδοξες παραδόσεις. Σιγά-σιγά, μα σταθερά, η διάβρωσις γίνεται, το κρασί νερώνεται χωρίς να το αντιλαμβανόμεθα. Σήμερα με το Χάλλογουην, αύριο με το Valentine Day, μεθαύριο με τον εορτασμό των γενεθλίων (birthday) αντί της ονομαστικής εορτής μας, σιγά-σιγά εγκαταλείπουμε τον Ορθόδοξο τρόπο ζωής και αφομοιούμεθα με το περιβάλλον. Ο θείος απόστολος Παύλος, μας προειδοποιεί: Σταθήτε στερεοί και αμετακίνητοι και κρατείτε σφικτά τις παραδόσεις, που έχετε διδαχθή (B. Θεσ/κεις Β:15).

ΟΧΙ  ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  ΤΩΝ  ΠΑΙΔΙΩΝ  ΜΑΣ  ΣΤΟ  ΧΑΛΛΟΓΟΥΗΝ

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Σχολιασμός της επικαιρότητας (9-10-2016) [ΒΙΝΤΕΟ 2016].

Τον Κύριον υμνείτε -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

ΣΤ ΛΟΥΚΑ. Ιακώβου του αδελφοθέου, Ιγνατίου Κων/λεως

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς γιοὺς τοῦ Ἰωσὴφ ἀπὸ ἄλλη γυναίκα, γι’ αὐτὸ ὀνομαζόταν ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου. Ἡ συγγενική του ὅμως σχέση μὲ τὸν Κύριο δὲν εἶναι ὁμόφωνα καθορισμένη. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων καὶ εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔγραψε τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἰάκωβος, λοιπόν, ποίμανε τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μὲ δικαιοσύνη, μὲ γενναία στοργὴ καὶ στερεότητα στὴν πίστη. Αὐτὸ ὅμως, ἐξήγειρε τὴ μοχθηρία καὶ τὴν κακουργία τῶν Ἰουδαίων. Ἀφοῦ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔριξαν πάνω ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ, καὶ ἐνῷ ἀκόμα ἦταν ζωντανός, τὸν ἀποτελείωσαν μὲ ἄγριο κτύπημα ροπάλου στὸ κεφάλι. Ἔργο τοῦ Ἰακώβου εἶναι καὶ ἡ Καθολικὴ Ἐπιστολή του στὴν Καινὴ Διαθήκη, στὴν ὁποία νὰ τί μας συμβουλεύει, σχετικὰ μὲ τὸ πὼς πρέπει νὰ χειριζόμαστε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς». Δηλαδὴ νὰ γίνεσθε ἐκτελεστὲς καὶ τηρητὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μόνο ἀκροατές. Καὶ νὰ μὴ ξεγελᾶτε τὸν ἑαυτό σας, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶναι ἀρκετὸ καὶ μόνον νὰ ἀκούει κανεὶς τὸ λόγο.
(Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, φέρεται καὶ τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, μαζὶ μὲ τὴν μνήμη τοῦ Δαβὶδ τοῦ Προφήτου καὶ Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος, συνοδευόμενη μὲ τὸ ἀκόλουθο δίστοιχο: «Σὺ τέκτονος παῖς, ἀλλὰ ἀδελφὸς Κυρίου, τοῦ πάντα τεκτήναντος, ἐν λόγῳ, μάκαρ». Τελεῖται δὲ αὐτῷ ἡ Σύναξις ἐν τῷ σεπτῷ αὐτοῦ Ναῷ τὸ ὄντι ἔνδοθεν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Χαλκοπρατείοις. Πατμιακὸς κώδικας: 266).

Ο στάρετς Αρσένιος:

….Λέτε, λοιπόν, πώς ο κομμουνισμός γκρέμισε εκκλησίες, φυλάκισε πιστούς, πολέμησε την Εκκλησία. Ναι, έτσι είναι. Ας εξετάσουμε όμως τα πράγματα συνολικότερα και βαθύτερα. Ας ανατρέξουμε σε όσα προηγήθηκαν. Πολύ πρωτύτερα ο λαός μας είχε χάσει την πίστη του, είχε περιφρονήσει την παράδοσή του, είχε λησμονήσει την ιστορία του, είχε αρνηθεί τα ιερά και τα όσιά του. Ποιος φταίει γιαυτό; Η τωρινή εξουσία; Εμείς φταίμε! Και τώρα θερίζουμε ό,τι σπείραμε... 

"Ας θυμηθούμε, τι παράδειγμα έδιναν στο λαό οι διανοούμενοι, οι ευγενείς, οι έμποροι, οι δημόσιοι υπάλληλοι· και προπαντός, τί παράδειγμα δίναμε εμείς, οι κληρικοί. Ήμασταν οι χειρότεροι άπ' όλους! Γι' αυτό και των παπάδων τα παιδιά, βλέποντας μέσα στις οικογένειές τους την ανηθικότητα και τη φιλοχρηματία, γίνονταν οι πιο φανατικοί άθεοι, οι πιο μαχητικοί επαναστάτες. Πολύ πρίν από την επανάσταση του 1917 ο κλήρος είχε χάσει κάθε δυνατότητα καθοδηγήσεως του λάου. Είχε γίνει -- αλίμονο! -- μια κάστα επαγγελματιών, όπου βασίλευαν η απιστία καί η διαφθορά. Από το πλήθος των μοναστηριών της πατρίδας μας, μόνο πεντ'-έξι ήταν φωτεινοί φάροι του χριστιανισμού και του πνεύματος: το Βάλαμο, η Όπτινα με τους μεγάλους στάρτσι, το Ντιβέγιεβο, το Σάρωφ καί ίσως ενα-δύο ακόμα. Στα υπόλοιπα όχι μόνο την πίστη και την αρετή δεν συναντούσε κανείς, αλλά και σκανδαλιζόταν από το κοσμικό φρόνημα και την ανόητη επιδεικτικότητα. 


"Τι μπορούσε να πάρει ο λαός από τέτοιους ρασοφόρους, από τέτοιους δήθεν εκπροσώπους του Θεού; Εμείς τον σπρώξαμε στην επανάσταση, γιατί δεν του δώσαμε το καλό παράδειγμα. Δεν του εμπνεύσαμε την πίστη, την αγάπη, την υπομονή, την ταπείνωση. Μην τα ξεχνάτε όλα αυτά, μην τα ξεχνάτε! Γι' αυτό μας εγκατέλειψε τόσο εύκολα ο λαός. 

Γι' αυτό αρνήθηκε μαζί μ' εμάς και το Θεό. Γι' αυτό γκρέμισε τις εκκλησιές. 
" Δεν μπορώ, λοιπόν, να κατηγορήσω την εξουσία, το σημερινό καθεστώς. Γιατί οι σπόροι της αθεΐας έπεσαν τότε στο έδαφος πού εμείς οι ίδιοι είχαμε προετοιμάσει με τα λάθη μας και τον ξεπεσμό μας. Αυτή ήταν η αιτία και η αρχή του κακού. Όλα όσα ακολούθησαν, ακόμα και τούτο το στρατόπεδο και το μαρτύριο μας καί οι άσκοπες θυσίες τόσων αθώων ανθρώπων, δεν είναι παρά οι αναπόφευκτες συνέπειες.

Είναι αναπόδραστη νομοτέλεια, η αποστασία από την Ορθόδοξο Πίστι να ακολουθήται από εθνικές συμφορές.

Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Εκαναν τζαμί επίσημα τον ναό- σύμβολο!

Μόνιμος ιμάμης διορίστηκε στην Αγια-Σοφιά. Συνεχίζονται οι προκλήσεις μετά την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης
Καθοδηγούμενος από τις νεοοθωμανικές φιλοδοξίες του, τις πολιτικές βλέψεις του και την έπαρση του κρυμμένου μέσα του σουλτάνου ο Ταγίπ Ερντογάν κλιμακώνει τις προκλήσεις του προς τον πολιτισμένο κόσμο - κυρίως όμως προς την Ελλάδα!

Με απόφαση που συνυπογράφουν η μουφτεία της περιοχής Φάτιχ και η Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων (μία από τις πολλές όπου στο πλαίσιο των πρόσφατων διώξεων αντικαθεστωτικών έχουν αντικατασταθεί εκατοντάδες στελέχη από οπαδούς του προέδρου) διορίστηκε χθες μόνιμος ιμάμης στην Αγία Σοφία!
Οργανόγραμμα
Μια θέση που υπήρχε στο οργανόγραμμα αλλά παρέμενε κενή από το 1935, έναν χρόνο αφότου το σύμβολο της βασιλεύουσας μετατράπηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ σε μουσείο. Πόλος έλξης επισκεπτών από ολόκληρο τον κόσμο, το μνημειακό αριστούργημα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας λειτουργούσε αποκλειστικά ως μουσείο και χώρος πολιτιστικής κληρονομιάς.

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 / 10/ 2016 – ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ - «και ιμάτιον ουκ ενεδιδύσκετο και εν οικία ουκ έμενεν»

Η αυθεντική κοινωνία

 Ο άνθρωπο διαχρονικά αναζητεί εναγωνίως την ελευθερία του, πλην όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δοκιμάζει στο βάθος μεγάλη απογοήτευση. Λησμονεί πολλές φορές δυστυχώς τη μεγάλη αλήθεια ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός ελευθερωτής του κόσμου. Ο δαιμονισμένος που παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή θεραπεύθηκε μόλις ακριβώς συνάντησε τον Χριστό. Τον είδαμε να μεταβάλλεται ριζικά και να γίνεται νέα ύπαρξη. Από γυμνός γίνεται «ιματισμένος» και από αλλοπρόσαλλος «σωφρονών», όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται η περίπτωσή του. Ζούσε πριν σε μνήματα και σε έρημους τόπους, μετά όμως επικοινωνεί και μάλιστα με τον πιο αυθεντικό τρόπο με τους συνανθρώπους του. Η επιθετικότητα και η καταστροφική μανία που τον καταλάμβαναν μεταβάλλονται τώρα σε ορμή κοινωνικότητας και σχέσης με τους γύρω του.

Η κοινωνικότητα

Η κοινωνικότητα είναι ουσιώδες γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης, γεγονός που αναγνώρισε από την αρχή και η φιλοσοφική σκέψη.

Εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:

 «Μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τραίνα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας δεν θα σας τα παραδώσουμε»! Σταράτα, στακάτα και τίμια. Οπότε «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!

Καθώς οι «συντεταγμένοι» φορείς του δημόσιου λόγου, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογραφούντες παραμένουν, εκτός δακτυλοδεικτούμενων εξαιρέσεων, άλαλοι, η κατακλείδα της αρχιεπισκοπικής δήλωσης «Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα,» εισδύει στα ενδότερα του πολιτικού προβλήματος. Παρ’ ημίν η εσωκομματική δημοκρατία εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Ωστόσο διασώζονται πρόσωπα, διάσπαρτα στα κόμματα με δύσκολο τον αγώνα της μαρτυρίας του συνειδησιακά ακομμάτιστου. Αυτοί, συντηρούν το άλας της γης και επωμίζονται το μέγα βάρος της εθνικής αφύπνισης.

Έχει απασφαλίσει ολότελα ο αλλοπαρμένος γείτων. Κορυβαντιά και κάθε δύο και τρεις ονειρεύεται ξυπνητός: η Θεσσαλονίκη, η Θράκη, το Αιγαίο, η Κύπρος (=σύμπασα η Ελλάς, πλην Κολωνακίου) είναι, λέει, και τι δεν λέει - «στα σύνορα της καρδιάς» του! Αυτός όμως είναι στο … στομάχι μας!

Είπαμε ψυχραιμία στα τρελλά του νεοοθωμανού. Δώστε του όμως μιαν απάντηση που να τον κολλήσει στον τοίχο όπως: Μολών λαβέ! Βέβαια η πολιτική μας τάξη δεν έχει καταπιαστεί σοβαρά με το εθνικοαμυντικό ζήτημα.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11) μέρος

Ἡ σύγχυσις τῶν καιρῶν ὡς συνοδὸς καὶ ἀρωγὸς τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουµενισµοῦ

Γράφει ὁ κ. Ἀδαµάντιος Τσακίρογλου, Κλασ. φιλόλογος, Ἱστορικός

«Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες» (Ἡσαΐας ε΄ 20-21).

Γιὰ νὰ µπορέσουµε νὰ κατανοήσουµε τὴν διδασκαλία καὶ τὸν πραγµατικὸ χαρακτήρα τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτεῖται «σοφία» ὄχι κοσµική, ἀνθρώπινη, ἀλλὰ θεία· ἀπαιτεῖται «νοῦς», «νοῦς Χριστοῦ» [Α΄ Κορ. β΄ 16 ], δηλαδή χάρισµα ἐξ οὐρανῶν καὶ προϊὸν καθαρῆς καὶ ἁγνῆς πίστης, ταπείνωσης, πνευµατικῶν ἀγώνων καὶ ἀγαθῆς προαίρεσης, µὲ τὰ ὁποῖα θὰ µπορέσει νὰ γνωρίσει κανείς, παρὰ τὶς ἁµαρτίες του - διότι οὐδεὶς ἀναµάρτητος - τὴν Ἀλήθεια καὶ νὰ ἀποφύγει τὴν διαστρέβλωση καὶ τὴν σύγχυση. ∆υστυχῶς ὅµως ἀκόµα καὶ γιὰ τοὺς πλέον ἀκατήχητους εἶναι πιὰ γεγονός ἀδιαµφισβήτητο, ὅτι στὶς µέρες µας ἐπικρατεῖ ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς Ἐκκλησίας µία πρωτοφανὴς σύγχυση ὡς πρὸς τὰ δόγµατα καὶ τὸν σωτηριολογικὸ χαρακτήρα Της καὶ ὡς πρὸς τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων. Σύγχυση καὶ ἀπάτη. “Σηµεῖα” τῶν ἐσχατολογικῶν χρόνων, τοῦ Ἀντιχρίστου, σύµφωνα µὲ τὶς προφητικὲς ἐπισηµάνσεις τοῦ ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου «Ἐν ἐσχάταις ἡµέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, βλάσφηµοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, τετυφωµένοι, κατεφθαρµένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιµοι περὶ τὴν πίστιν. πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώµενοι» (Β΄ Τιµ. κεφ. 3). Αὐτὴ ἡ διχάζουσα καὶ παραπλανοῦσα σύγχυση ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς οἰκουµενιστὲς “ποιµένες” τῆς Ἐκκλησίας (τοὺς Ἱεράρχες), καὶ λειτουργεῖ διαβρωτικὰ στὸ γεµάτο ἀγαθὴ ἐµπιστοσύνη ἀλλὰ καὶ πολλὲς φορὲς ἄβουλο καὶ ἀκατήχητο ποίµνιο.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Αβερκίου ισαποστόλου, Των εν Εφέσω 7 παίδων.

Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 2^ου αἰώνα μ.Χ. Ἡ ἄμεπτη ζωή του καὶ ἡ καρποφορία τῆς διδασκαλίας του, παρακίνησαν τὸ ποίμνιο νὰ τὸν ἀναγκάσει νὰ γίνει ἐπίσκοπος Ἱεραπόλεως στὴν Φρυγία. Τὸ ἀξίωμα δὲ μείωσε τὸν ζῆλο τοῦ Ἀβερκίου. Ἔλεγε, μάλιστα, ὅτι δὲν ἀρκεῖ κάποιος νὰ φαίνεται ἄρχων, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι πραγματικά. Δηλαδὴ νὰ αὐξάνει τὴν διακονία καὶ τοὺς κόπους του. Διότι κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο, «εἰ τὶς θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος», ποὺ σημαίνει, ἂν κανεὶς θέλει νὰ εἶναι πρῶτος κατὰ τὴν τιμή, ὀφείλει μὲ τὴν ταπείνωσή του ἀπέναντι στοὺς ἄλλους, νὰ γίνει τελευταῖος ἀπὸ ὅλους καὶ ὑπηρέτης ὅλων μὲ τὴν ἄσκηση τῆς ἀγάπης. Καὶ ὁ Ἀβέρκιος τὴν ἐντολὴ αὐτὴ ἔκανε πράξη στὴ ζωή του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε τὸ χάρισμα νὰ κάνει πολλὰ θαύματα. Θεράπευσε τὴν κόρη τοῦ βασιλιὰ τῆς Ρώμης, ἀπὸ πονηρὸ δαιμόνιο. Θερμὰ νερὰ ἀπὸ τὴν γῆ ἐξέβαλε καὶ ἄλλα πολλὰ θαύματα ἔκανε. Ἐπίσης, ὁ Ἀβέρκιος κήρυξε σὲ ὅλες τὶς πόλεις τῆς Συρίας καὶ Μεσοποταμίας. Ἔπειτα πῆγε στὴ Λυκαονία, τὴν Πισιδία καὶ στὴν ἐπαρχία τῶν Φρυγῶν. Ὀνομάστηκε ἰσαπόστολος, διότι περιόδευσε καὶ κήρυξε ὅπως οἱ κορυφαῖοι Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ. Πέθανε εἰρηνικά, 72 χρονῶν.