Ζωντανό Μυστήριο --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ο ερχομός του Μεσσία, όπως αναμένεται από το λαό του Θεού και προφητεύεται στην Παλαιά Διαθήκη, συνδέεται χαρακτηριστικά με δύο μεγάλα πνευματικά μεγέθη· το ένα αναφέρεται στην προσφορά του Θεού, το άλλο στην ανταπόκριση του ανθρώπου: Είναι το έλεος αφ΄ ενός και η αγαλλίαση αφ΄ ετέρου. Ο Κύριος ελεεί και σώζει, ο άνθρωπος σώζεται και αγαλλιάται. Ψάλλει ο ψαλμωδός όλος πίστη και ευγνωμοσύνη· «Εγώ δε επί τω ελέει σου ήλπισα, αγαλλιάσεται η καρδία μου επί τω σωτηρίω σου» (Ψαλ. 12: 6). Ελπίδα μόνη, που μπορεί να στερεώσει την καρδιά μας στη βαθιά ανησυχία της, για την ακεραιότητα της υπάρξεώς μας, η οποία απειλείται συνεχώς από ποικίλους κινδύνους, είναι η αγάπη του Θεού. Μία αγάπη, η οποία προσφέρεται δωρεάν, χωρίς ανταλλάγματα, άφθονα, χωρίς κρατούμενα και προ πάντων μεγαλόψυχα, χωρίς συνερισμούς «συνίστησι δε την εαυτού αγάπην εις ημάς ο Θεός, ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε» (Ρωμ. 5: 8). Μέσα σε μία τέτοια αγκαλιά μπορεί η ψυχή μας να απαλλαγεί από τους υποχθόνιους φόβους της και να γεμίσει ουράνια ειρήνη. Είναι η αγκαλιά, που άνοιξαν τα χέρια του Χριστού πάνω στο ξύλο του σταυρού δίνοντας τις άπειρες διαστάσεις της αγάπης του Θεού.

Ι.Μ.Εσφιγμένου-ονομαστική εορτή γέροντα Μεθοδίου (ομιλία)

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=11628

Book Presentation --- Greek-Orthodox books Publications

If you have grown weary of the morbid clime of magic and occultism in children’s spectacles and literature…

NICK MARVEL
…whose adventures will give you an entirely new dimension to what is nowadays considered to be a story for children.

Imagination in children’s literature does not always have to be a bridge linking to magic and occultism – a phenomenon that is all too frequent in our day and age.  Nor does it have to be an escape from a “tough” and “unbearable” reality. Imagination can be an opportunity for discovery, knowledge and adventure, within a healthy, entertaining and pleasant environment. Nicholas Maravelias, an average, modern youngster, lives within the reality, the adventure and the miracle of… life. By having apposed his optimism and his hope for personal progress to God’s Providence, the certain love of his family – but also without shirking any personal effort – every moment of Nick’s day brims with intriguing experiences. A veritable adventure. Nicholas Maravelias – to his friends and fellow students “Nick Marvel” on account of his liveliness, his patience and his good nature – has no need for “magic” in order to live intensely, honestly and responsibly. His is a life filled with marvels!

A series of books for “children” between the ages of 9 and... 99!

From Athens and Moscow to Essex and Constantinople: an exciting and adventure-packed journey, whose only unchanging element is Faith !

http://impantokratoros.gr/http://impantokratoros.gr/D94FBDE1.en.aspx

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Η ΛΟΥΚΑ. Γουρία μάρτυρος, Σαμωνά, Αβίβου μάρτυρος (αρχή νηστείας).

Ὁ Γουρίας καὶ ὁ Σαμωνᾶς, ἀγωνιζόμενοι τὸν ἱερὸ ἀγώνα τῆς χριστιανικῆς πίστης, συνελήφθησαν ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα Ἀντωνίνο, κατὰ τὸν διωγμὸ ἐπὶ Διοκλητιανού. Καὶ ἀφοῦ ὑπέστησαν μὲ θαυμαστὴ ὑπομονὴ πολλὰ βάσανα, ἀποκεφαλίσθηκαν.

Ὁ Ἄβιβος ἔζησε λίγα χρόνια ἀργότερα καὶ ἦταν ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Ἔδεσσας ποὺ ὀνομαζόταν Ἀποθελσαῖα. Τότε βασιλιὰς ἦταν ὁ Λικίνιος, ὁ γνωστὸς ἀντίπαλος τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ὁ Ἄβιβος, λοιπόν, προχειρίσθηκε Ἱεροδιάκονος καὶ διακρινόταν γιὰ τὴ μεγάλη εὐσέβειά του καὶ τὸν πολὺ ζῆλο γιὰ τὸ ὑπούργημά του. Ἰδιαίτερα, ὅμως, διακρινόταν γιὰ τὴ θερμὴ ἀγάπη του στὸ ἱερὸ κήρυγμα, τηρώντας τὸ θεόπνευστο λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ λέει: «Κήρυξαν τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξαν, ἐπιτίμησαν, παρακάλεσαν, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ». Κήρυξε, δηλαδή, τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, στάσου ἐπιτηρητὴς καὶ καθοδηγὸς στοὺς ἀκροατές σου, ὄχι μόνο σὲ κατάλληλες περιστάσεις, ἀλλὰ καὶ σ’ ἐκεῖνες ποὺ φαίνονται ἀκατάλληλες περιστάσεις, ἔλεγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε μὲ κάθε μακροθυμία καὶ μὲ κάθε μέθοδο διδασκαλίας.
Ὁ ἡγεμόνας Λυσανίας, ὅταν εἶδε τὸν Ἄβιβο νὰ προσελκύει πολλοὺς εἰδωλολάτρες μὲ τὸ θερμό του κήρυγμα, τὸν συνέλαβε. Καὶ ἀφοῦ τὸν κρέμασε σὲ στυλὸ καὶ τὸν ἔσχισε μὲ σιδερένια νύχια, ἔπειτα τὸν ὁδήγησε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, ὅπου τὸν ἔριξε μέσα στὴν φωτιά, καὶ ἔτσι ὁ Ἄβιβος παρέδωσε τὸ πνεῦμά του στὸ Θεό.

π.Νικόλαος Μανώλης, Δώρο στην Πανθρησκεία ο Ορθόδοξος Ναός στο ''Σημείο Μηδέν''

Επιστολή του αδελφού μας Μάρκου Αντωνίου στον π. Μάξιμο

Πατέρα Μάξιμε, χαίρετε

Διάβασα την απάντηση που δώσατε στις 12/11/2015 στην σελίδα σας http://www.agioskosmas.gr/themata.asp?isue=76&artid=4820 στα ερωτήματα του "κυρίου Δημητρίου" που σας έστειλε με ηλεκτρονικό μήνυμά του στις 26/10/2015.

Παρακαλώ λοιπόν ευθαρσώς να μου απαντήσετε σε μια προέκταση των ερωτημάτων του με βάση την απάντηση σας και συγκεκριμένα στο σημείο που γράφετε: "ότι επί της ουσίας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΕ απ΄όλα όσα έχω γράψει, σχετικά με το θέμα του Αντιχρίστου και της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας. Ούτε στο ότι, πράγματι ζούμε τα έσχατα χρόνια, ούτε στο ότι, πράγματι γεννήθηκε ο Αντίχριστος, ούτε στο ότι, πράγματι φθάσαμε στο Τέλος του Κόσμου και το 2018 θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία. Αυτή και μόνη αυτή, είναι η ουσία του θέματος.Τώρα, στα επί μέρους και δευτερεύοντα θέματα και στις λεπτομέρειες, όπως, το εάν ο Αντίχριστος γεννήθηκε το 1982 ή το 1983, εάν θα παρουσιαστεί το 2012, το 2013, ή το 2015 και εάν θα ενθρονιστεί το 2015, το 2016 ή το 2017, δεν έχει τελικά και πολύ μεγάλη ΣΗΜΑΣΙΑ.

Εξ άλλου η ταπεινότης μου, ΟΥΔΕΠΟΤΕ υποστήριξε ή είπε και έγραψε ότι είμαι κάποιος «άγιος» ή «προφήτης» -αντιθέτως μάλιστα όπως μπορείτε να διαπιστώσετε μέσα από τις σελίδες των βιβλίων μου- (**) ούτως ώστε να μπορούν να θεωρηθούν ΟΛΑ όσα είπα και έγραψα θεόπνευστα και αλάθητα. ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ και ΑΛΑΘΗΤΗ είναι μόνο η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ μας".

Επομένως πατέρα Μάξιμε απαντήστε μου παρακαλώ με ένα ΝΑΙ ή ΟΧΙ (αρχικά και μου το εξηγείτε και με όσες σελίδες θέλετε μετά στην ιστοσελίδα σας) στο ερώτημα: Είναι δυνατόν να είναι αλάθητη και η εκτίμησή σας, "ερευνώντας τις Γραφές", ότι το 2018 θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού;

Αν η απάντηση σας είναι ΝΑΙ με σιγουριά "ότι είναι αλάθητη" τότε πως δεν αποτελεί Προφητεία μια τόσο σημαντική ρήση για τον ακριβή χρονολόγηση της Δευτέρας Παρουσίας του Αναστημένου Θεανθρώπου Χριστού στις 8/4/2018;

Ένα τρίτο ερώτημα είναι η αν θα μπορούσατε ποτέ ένας αληθινός Ορθόδοξος Μοναχός να συμμετάσχει σε σώου της τηλεόρασης που παρουσιάζει "ανθρώπινα δράματα ανθρώπων της διπλανής πόρτας χωρίς να τους δίνει ουσιαστικά λύση" με σκοπό την μεγάλη τηλεθέαση και να φυλάει μάλιστα το χέρι της ημίγυμνης παρουσιάστριας του σώου με ιδιαίτερο σεβασμό σαν να είναι "Επίσκοπος" και κομπάζοντας ότι έχει μεγαλύτερη εμπειρία στην τηλεόραση από την ίδια!

Με εκτίμηση

Μάρκος Αντωνίου

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Μητρ. Άνθιμος για την τραγωδία στο Παρίσι: Το είχα πει θα έρθουν φρικτές ώρες..Το νου σας! Είμαι κι εγώ στόχος

"Το είχα πει θα έρθουν φρικτές ώρες, τρομακτική επίθεση στην πόλη των Παρισίων, τι φταίνει οι άνθρωποι. Από που είναι (σ.σ. η επίθεση) καταλαβαίνετε. Όταν με ρώτησαν στην τηλεόραση για το θέμα των μεταναστών εγώ είπα κατά τρόπον απλούν: τους αγαπάμε τους ανθρώπους που πραγματικά υποφέρουν, τους προστατεύει η πολιτεία και η εκκλησία αλλά δεν χωράμε άλλους εμείς σαν χώρα. Μας είπαν από την ΕΕ ότι πρέπει να δεχτούμε 50.000 μετανάστες....Αυτό το ανακάτωμα ενέχει πάρα πολλούς κινδύνους. Αυτοί τα έχουν όλα εξετάσει και επινοήσει. Πως έγινε λοιπόν αυτή η εγκληματική πράξη χθες το βράδυ; Και δεν μπόρεσε να έχει πρόνοια το Παρίσι, γιατί και τότε που έγινε η άλλη μεγάλη σφαγή (σ.σ Charlie) θα έπρεπε αυτή η εμπειρία να τους έχει φωτίσει, αφού εκείνοι (σ.σ οι τζιχαντιστές) υποσχέθηκαν τις πρωτεύουσες της Ευρώπης θα τις χτυπήσουν, θα τις διαλύσουν. Τι σχέση μπορεί να έχουν όλοι αυτοί με τον ποιμένα τον καλό που λέει σήμερα το Ευαγγέλιο. Οπότε εμείς μένουμε στην προσευχή μας και στη θλίψη μας για τα αθώα θύματα, αλλά οι άλλοι είναι εγκληματίες. Εκτέλεση του ανθρώπου αν δεν είναι μαζί μας λένε εκείνοι, ενώ ο Χριστός μας λέει όστις θέλει οπίσω μου ελθείν"
Και σημείωσε ακόμη πως κανείς δεν τιμωρήθηκε που δεν ήλθε στην πίστη μας αντιθέτως εμείς έχουμε μάρτυρες.
Κλείνοντας, τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα με την εξής προειδοποίηση:
"Πρέπει να προσέχουμε, εγώ ήδη κάπου σίγουρα είμαι στόχος, έχουν μπει μέσα σε ολόκληρη την Ευρώπη, Να υπάρχει αστυνομική προσοχή και να κάνουμε προσευχή για να μη συμβεί κάτι παρόμοιο"
Και τέλος φώναξε: "το νου σας και στις αρχές και στους υπολοίπους για το τι μπορεί να συμβεί".

http://www.dimokratianews.gr/

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ, ( Νικόλαον Φίλην)

Ἐπιτρέψατέ μου νά ἀναφερθῶ πέραν τῶν ἀνωτέρω καί εἰς τό ἐξόχως πολυσήμαντο ζήτημα τῆς ἀνιδρύσεως Κατευθύνσεως Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στήν Ὁμολογιακή Θεολογική Σχολή τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὡς ὁ Κοσμήτωρ Αὐτῆς Καθηγητής κ. Μιλτ. Κωνσταντίνου εἶχε γνωστοποιήση μέ τήν χορηγία τοῦ Ἐμιράτου τοῦ Ὀμάν(!!!). Τό τραγελαφικό τῆς ἐν λόγῳ πρωτοβουλίας σύγκειται στό γεγονός ὅτι ἡ ὁμολογιακή Θεολογική Σχολή τοῦ Α.Π.Θ. ἔχει συγκεκριμένη ὁμολογιακή βάση καί ὀντολογικό θεμέλιο τήν Τριαδολογία, τήν Χριστολογία, τήν Ἐκκλησιολογία καί τήν ἐσχατολογία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐνῶ ἡ σχεδιαζόμενη Κατεύθυνσι Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στήν ἰδία Θεολογική Σχολή τά ἐντελῶς ἀντίθετα, τόν ἀντιτριαδισμόν καί τήν κατεγνωσμένη ὑπό τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου Χριστολογική αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ καί τήν ὑλιστική ἐσχατολογία. Ἀντιλαμβάνεσθε εὐχερῶς ὅτι αὐτό ἀποτελεῖ παγκόσμια πρωτοτυπία πού δέν συμβαίνει πουθενά σέ καμμία χῶρα τῆς γῆς, καί βέβαια ὑποβάλλομε τήν ρητορική ἐρώτησι στούς εἰσηγητές τῆς ρυθμίσεως ἐάν θά ἦτο ποτέ δυνατόν οἱ θεοειδεῖς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας νά συστέγαζαν στό ἴδιο ἐκπαιδευτικό Ἵδρυμα τήν Ἀλήθεια τῆς θείας Ἀποκαλύψεως καί τήν ἐγκληματική ἀπομείωση καί στρέβλωσή της, ὡς αὐτή πού ἀνθρωποπαθῶς διετύπωσε ὁ Ἄραβας ἔμπορος Μωάμεθ πού συνῆψε τόν 7^ο γάμο του μέ τήν σύζυγο τοῦ γιοῦ του Ζαΐντ καί τόν 9^ο γάμο του μετά τῆς 7ετούς κορασίδος Ἀϊσέ !!! (Θαυμάσατε Προφήτη!!!) ἀντιγράφων τόν Ἄρειο, τόν Ἀπολλινάριο, τό Νεστόριο, τόν Σεβῆρο καί τόν Διόσκορο.

«ΕΙΠΕ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

Οι φοιτητές που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θέλουμε να στείλουμε έναν αγνό αδελφικό χαιρετισμό σ΄ εκείνους που αγωνίζονται να ζουν ορθόδοξη χριστιανική ζωή σαν τη σωτηρία του κόσμου μας σήμερα. Θέλουμε ακόμα να σημάνουμε, με απλότητα αλλά και ριζικότητα, το σήμα κινδύνου, όπως το βλέπουμε να διαγράφεται μέσα στο Πανεπιστήμιο σήμερα. Δεν θα αναφερθούμε εδώ στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πανεπιστημιακή εκπαίδευση και που έχουν άμεση σχέση με την χρεωκοπία της πνευματικής ηγεσίας του τόπου, αλλά και τη γενικώτερη ηθική αποδιοργάνωση της πνευματικής ηγεσίας του τόπου, αλλά και τη γενικώτερη ηθική αποδιοργάνωση της κοινωνίας μας. Για την επισήμανση και τη λύση των προβλημάτων αυτών αγωνιζόμαστε με άλλους τρόπους, μαζί με τους συνειδητοποιημένους αγωνιστές συμφοιτητές μας. Εδώ θέλουμε να επισημάνουμε τον έσχατο κίνδυνο που αντιμετωπίζει σήμερα η ορθόδοξη πίστη μας. Ο Χριστός, που με τη σάρκωσή Του ενώθηκε με την ανθρώπινη ζωή, που έκανε δικές του τις ταλαιπωρίες και τη θλίψη της, που πήρε πάνω του το κακό, που κατέβηκε ως το θάνατο, κι΄ έτσι ανάστησε την ανθρώπινη ζωή, τη γέμισε με νόημα, αισιοδοξία κι΄ ελπίδα, αυτός ο ζωντανός Χριστός, θέλουμε να δηλώσουμε με οδύνη ότι απουσιάζει από το Πανεπιστήμιο και την κοινωνία μας σήμερα. 

Ο αείμνηστος Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος για τη διακοπή μνημοσύνου και την αποτείχιση από τους οικουμενιστές

Ο αείμνηστος αγωνιστής Ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος (+1984), υπήρξε ο πρώτος, εκ των νεοημερολογιτών Επισκόπων της Ελλάδος, που είχε διακόψει το μνημόσυνο του ονόματος του αιρετικού πατριάρχου Αθηναγόρα. Αυτό συνέβη το 1970. Όπως και σήμερα πολεμούνται οι αποτειχιζόμενοι από τους οικουμενιστές ψευδοποιμένες, από δήθεν αδελφούς ορθοδόξους και μάλιστα "αντιοικουμενιστές", έτσι και ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πολεμήθηκε την εποχή εκείνη, τόσο από την τότε Ιερά Σύνοδο της κρατούσης Εκκλησίας, όσο και από "θεολόγους" και "επιστήμονες" της εποχής. Ένας από αυτούς, ο Ιωάννης Παναγόπουλος, δικηγόρος, γνώστης τάχα και του κανονικού δικαίου της Εκκλησίας και φίλος του Αθηναγόρα, επέκρινε σφοδρότατα τον Αμβρόσιο, αλλά και τους άλλους δύο Επισκόπους που αποτειχίσθηκαν από τον Αθηναγόρα (Φλωρίνης Αυγουστίνο και Παραμυθίας Παύλο), χαρακτηρίζοντας τη διακοπή του μνημοσύνου ως αντικανονική και απαιτώντας την τιμωρία τους. Παραθέτουμε από την απάντηση του Μητροπολίτου Αμβροσίου (δημοσιεύθηκε στον "Ορθόδοξο Τύπο" στις 15-4-1971) ορισμένα αποσπάσματα προς ωφέλεια των αδελφών μας που έχουν πειστεί από τους σημερινούς πολέμιους της αποτείχισης ότι με τη διακοπή της κοινωνίας με τους οικουμενιστές ψευδεπισκόπους δήθεν τιθόμαστε εκτός Εκκλησίας. Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί να υπάρχει τέτοια πολεμική ενάντια στην Αποτείχιση. Η απάντηση είναι απλή. Αποτείχιση και διακοπή μνημοσύνου σημαίνει για τον κληρικό που θα την τολμήσει καθαίρεση και στέρηση του κρατικού μισθού, για τον λαϊκό, όνειδος και περιφρόνηση. Οι "συντηρητικοί"  "αντιοικουμενιστές" ελεγχόμενοι από την συνείδησή τους ως κοινωνούντες με τους οικουμενιστές, προσπαθούν να πείσουν τους ορθοδόξους χριστιανούς, μα περισσότερο τον ίδιο τους τον εαυτό, ότι η Αποτείχιση είναι άκρο, η διακοπή του μνημοσύνου παρεκτροπή από την "βασιλική οδό" που τάχα αυτοί βαδίζουν. Η εκκλησιαστική ιστορία και οι πράξεις των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας βοούν, όμως αυτοί στην καλύτερη περίπτωση κωφεύουν , αν δεν θεωρούν την προβαλλόμενη στάση των Πατέρων ως παλαιοημερολογιτικό τέχνασμα. Αφού δεν ακούν τους Πατέρες, ας ακούσουν έναν δικό τους Επίσκοπο, από τους λίγους αγωνιστές που έβγαλε η επίσημη Εκκλησία. 

Γράφει ο αείμνηστος Αμβρόσιος:

Ύμνοι στα εισόδια της Θεοτόκου

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Φιλίππου αποστόλου, Κωνσταντίνου Ύδραίου.

Ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα. Καὶ μάλιστα ἐπίλεκτο μέλος τῆς ἁγίας αὐτῆς ὁμάδος.

Τὴν πρώτη γνωριμία του μὲ τὸν Χριστό μᾶς τὴν παρουσιάζει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μὲ τοῦτα τὰ λόγια: «Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁἸησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι» (Ἰωαν. α’ 44).

Βρισκόταν στὴν Ἰουδαία ὁ Κύριος.

Ὕστερα ἀπὸ τὸ βάπτισμά Του καὶ τὴν τεσσαρακονθήμερη νηστεία Του στὴν ἔρημο καὶ τοὺς πειρασμούς Του ἀπὸ τὸν διάβολο, νικητὴς ἀποφασίζει νὰ ἀναχωρήσει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία στὴν Γαλιλαία γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ ἔργου του.

Ἐκεῖ, σὰν ἔφθασε, βρῆκε μεταξὺ τῶν πρώτων τὸν Φίλιππο, ποὺ ἦταν ἀπὸ τὴ Βηθσαϊδά, τὴν ἴδια πόλη ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόντουσαν καὶ οἱ ἄλλοι δύο Ἀπόστολοι καὶ ἀδελφοί, Ἀνδρέας καὶ Πέτρος.

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2014

16.310.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως και ο Κλήρος; Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου…

Αυτοκτονούμε!!!

O κόσμος παραπλανάται και αποκοιμίζεται

Μέσα σ΄ ένα σκόπιμα καλλιεργούμενο κλίμα ενθουσιασμού για τη «μεγάλη επιτυχία» ο κόσμος παραπλανάται και αποκοιμίζεται με το γλυκερό παραμύθι της οικουμενιστικής ενότητος, ενώ όσοι διαφωνούν ή εκφράζονται με δυσπιστία ή ανησυχία, στιγματίζονται ως φανατικοί φονταμενταλιστές, ασυγχρόνιστοι, στενοκέφαλοι και πάντως άγευστοι αγάπης.

Ορθόδοξος Τύπος: Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ράσκας κ. Αρτέμιος κυρίως διώκεται, διότι είναι αυστηρός αντιοικουμενιστής.

 Μάλιστα από ετών ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έχει απαγορεύσει εις τον κ. Αρτέμιον να επισκέπτεται το Άγ. Όρος, επειδή ακριβώς είναι αντιοικουμενιστής και ο μόνος ακολουθών την αυστηρήν γραμμήν του αντιοικουμενιστού Γέροντός του μακαριστού Ιουστίνου Πόποβιτς.

Η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Παν. Αθηνών

Το θέμα που μου ζητήθηκε να αναπτύξω είναι: «η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας». Είναι ένα θέμα πάρα πολύ πλούσιο σε προβληματισμούς που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση της κατ’ εξοχήν αυτής πνευματικής λειτουργίας που λέγεται προσευχή.

Αν αναζητήσει κανείς ένα διάγραμμα αυτού του θέματος, θα δει ότι πραγματικά δεν μπορεί να ξέρη από που πρέπει ν’ αρχίσει και που πρέπει να τελειώσει. Κι αυτό γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, η προσευχή δεν είναι μια διδακτική ενότητα, δεν είναι ένα μάθημα που μπορεί κανείς να διδάξει σε ορισμένη ώρα. Δεν είναι προσδιορισμένο θεωρητικά αυτό το βιωματικό πνευματικό γεγονός.

Όταν κανείς μιλά για την προσευχή, καταλαβαίνει ότι μιλάει για ένα μυστήριο. Γιατί, όπως ξέρουμε, η προσευχή είναι, στην απλούστερη διατύπωσή της, η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, ή τουλάχιστον μια βασική μορφή της σχέσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Και ασφαλώς ό,τι προσεγγίζει τον Θεό δεν είναι εύκολο να μελετηθεί και να προσδιοριστεί. Γι’ αυτό ομολογώ, ότι κι εγώ δεν μπόρεσα πολύ εύκολα να καταλάβω τι θα έπρεπε να πω. Κατέληξα όμως στο συμπέρασμα, ότι μάλλον πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει ένα βασικό θέμα μέσα στο όλο πρόβλημα της δυνάμεως της προσευχής, που είναι οι όροι υπό τους οποίους η προσευχή αποβαίνει ένα δυναμικό στοιχείο της ζωής του ανθρώπου.

Ξέχασε, τίς ξένες ἁμαρτίες, γιά νά ξεχάσει καί ὁ Κύριος τίς δικές σου.

Γιατί ἄν πεῖς: «τιμώρησε τόν ἐχθρό μου», ἔκλεισες τό στόμα σου. Ἔχασε πιά ἡ γλῶσσα σου τό δικαίωμα νά μιλάει στό Θεό. Πρῶτα πρῶτα ἐπειδή ἐξ ἀρχῆς Τόν παρόργισες κι ὕστερα ἐπειδή ζητᾶς πράγματα πού εἶναι ἀντίθετα στόν ἴδιο τό χαρακτῆρα τῆς προσευχῆς. Ἀφοῦ, δηλαδή, προσέρχεσαι γιά νά ζητήσεις συγχώρηση ἁμαρτημάτων, πῶς μιλᾶς γιά τιμωρία;

Τό ἀντίθετο ἔπρεπε νά κάνεις, νά παρακαλᾶς γιά τούς ἄλλους, ὥστε στή συνέχεια νά παρακαλέσεις μέ παρρησία καί γιά τόν ἑαυτό σου.

Ἄν προσευχηθεῖς γιά τούς συνανθρώπους σου, τά πέτυχες ὅλα, ἔστω κι ἄν δέν πεῖς τό παραμικρό γιά τίς δικές σου ἁμαρτίες.

«Ὀμώμοκας, Μέμνησο τῆς Σωτηρίας» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος εἶχε διαπρέψει στίς σπουδές του ὅταν σπούδαζε στήν Ἀθήνα μέ τό φίλο του Βασίλειο. Τόση ἦταν ἡ ὑπεροχή του στή φιλοσοφία καί σ᾽ ὅλα τά μαθήματα, ὥστε οἱ συμφοιτητές του ζητοῦσαν νά γίνει... καθηγητής τους! Ὡστόσο ὁ Γρηγόριος εἶχε δώσει τήν καρδιά του στόν Κύριο καί τήν Ἐκκλησία Του. Ἦταν τόσο δεξιοτέχνης καί ἀριστοτέχνης στό λόγο καί τή γραφή, ὥστε ὁ λόγος του ἦταν πάντα λακωνικός. Ἄλλωστε, οἱ Ἕλληνες ἀπ᾽ τ᾽ ἀρχαῖα τά χρόνια μέχρι σήμερα, νά τό ᾽χουν στό στόμα τους, «τό λακωνίζειν ἐστί φιλοσοφεῖν». Ὁ «λα- κωνικός» ἄνθρωπος εἶναι αὐτός, πού ἐκφράζεται καί διατυπώνεται σύντομα καί εὔστοχα. Ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι συχνά λένε πολλά, φλύαρα, καί κουραστικά, ὥστε μέ δυσκολία νά ἀντιλαμβάνονται τά νοήματά τους. Κι ἐρχόμαστε στόν πιό πάνω λακωνικό λόγο τοῦ Γρηγορίου, πού μέ τέσσερις λέξεις ἐκφράζει καί ἑρμηνεύει ὅλο τό θέμα τῆς σωτηριολογίας καί μάλιστα, τῆς προσωπικῆς ἑκάστου σωτηρίας. Τί σημαίνει, λοιπόν: «Ὀμώμοκας, Μέμνησο τῆς σωτηρίας»; Ἔχεις δώσει μέ τό ἅγιο Βάπτισμα καί μέ τό «Σύμβολο τῆς Πίστεως», «ὅρκο». Ὡρκίστηκες. Ἔδωσες, δηλαδή, ἱερή ὑπόσχεση ὅτι ἔγινες χριστιανός Ὀρθόδοξος, καί πιστεύεις στόν Ἕνα ἀληθινό,

Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Δαμασκηνού νεομάρτυρος.

Ὁ μεγάλος αὐτὸς πατέρας καὶ διδάσκαλος τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τὸ 347 μ.Χ. Πατέρας του ἦταν ὁ στρατηγὸς Σεκοῦνδος καὶ μητέρα του ἡ Ἀνθοῦσα. Γρήγορα ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ πατέρα, καὶ ἡ μητέρα του – χήρα τότε 20 ἐτῶν – τὸν ἀνέθρεψε καὶ τὸν μόρφωσε κατὰ τὸν καλύτερο χριστιανικὸ τρόπο.

Ἦταν εὐφυέστατο μυαλὸ καὶ σπούδασε πολλὲς ἐπιστῆμες στὴν Ἀντιόχεια – κοντὰ στὸν τότε διάσημο ρήτορα Λιβάνια – ἀλλὰ καὶ στὴν Ἀθήνα, μαζὶ μὲ τὸν ἀγαπημένο του φίλο Μ. Βασίλειο. Ὅταν ἀποπεράτωσε τὶς σπουδές του, ἐπανῆλθε στὴν Ἀντιόχεια καὶ ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο γιὰ πέντε χρόνια, ὅπου ἀσκήτευε προσευχόμενος καὶ μελετώντας τὶς Ἅγιες Γραφές.