Ελεύθερη η Χριστιανή ομολογήτρια στις Η.Π.Α. "Θέλω να δοξάσω τον Κύριο που ο Λαός Του με οργανωμένα καθημερινώς συλλαλητήρια, ανάγκασε την εξουσία να με αφήσει ελεύθερη!!!

Την φυλάκισαν διότι αρνείται να υπογράφει άδειες "γάμου" ομοφυλόφιλων.

Τάδε έφη Κοσμάς

Kosmas:

Ο αδελφός Διονύσης έγραψε:

Παράθεση:

Εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός ότι η λέξη «ακαινοτόμητος» που ειπώθει από τον Κοσμά είναι λέξη που χρησιμοποιείται κυρίως για να μην πω «μόνο» από αδελφούς του πατρίου. Πόσο λοιπόν Ορθόδοξη μπορεί να είναι μία εκκλησία αν δεν μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει την λέξη «ακαινοτόμητος» η οποία ενυπάρχει στην λέξη Ορθοδοξία;

Συμφωνώ με τον αγαπητό Διονύση, ότι η έννοια της λέξης "ακαινοτόμητος" ενυπάρχει στην έννοια της Ορθοδοξίας, η οποία είναι πέρα από κάθε καινοτομία, ή νεωτερισμό. Τη χρησιμοποιούμε όμως πολλές φορές ως επιθετικό προσδιορισμό της λέξης "Ορθοδοξία", όχι μόνο για να επισημάνουμε ότι η Ορθοδοξία, ως αποκαλυμένη από το Θεό Πίστη, δεν επιδέχεται κανένα στοιχείο ανθρώπινης καινοτομίας, ή νεωτερισμού, αλλά και για να την αντιδιαστείλουμε με ορισμένες σχισματικές ή αιρετικές κοινότητες λεγομένων Ορθοδόξων, που χρησιμοποιούν την ονομασία αυτή, όπως είναι οι μονοφυσίτες κ.ά.

Τονίζουμε και πάλι, πως πεποίθησή μας είναι ότι η Εκκλησία, που ίδρυσε ο Χριστός είναι Μία, και παραμένει Μία, και μετά την απόσπαση από αυτή, μεγάλου ή μικρού αριθμού μελών της, για να αποτελέσουν αιρετικές ή σχισματικές καταστάσεις, τις οποίες αν θέλουμε να είμαστε τίμιοι με το Θεό και με τον εαυτό μας, δεν μπορούμε πιά να τους αποκαλούμε Εκκλησία, όσο και αν γινόμαστε δυσάρεστοι σε φίλους και εχθρούς! Σε αντίθετη περίπτωση είμαστε υποκριτές και εμπαίζουμε το Θεό. Ακόμα σημαίνει ότι δεν αγαπάμε τους αδελφούς μας που ανήκουν σε τέτοιες καταστάσεις, χωρίς να τους λέμε την αλήθεια, τη στιγμή μάλιστα που αυτοί, μερικές φορές, καίτοι βρίσκονται στην πλάνη, αποκαλούν την Εκκλησία μας, την πραγματική Εκκλησία του Χριστού, ότι είναι στην πλάνη και αίρεση!

Βεβαίως, και μεις, όσο μπορούμε, αποφεύγουμε, όταν δεν υπάρχει ανάγκη, να μιλάμε τη σκληρή αυτή γλώσσα, για να μη πικραίνουμε τους εκτός Εκκλησίας αδελφούς, πολύ περισσότερο όταν αυτοί είναι ακατήχητοι, απληροφόρητοι και καλοδιάθετοι. Όμως, δεν μπορούμε για πάντα να αποκρύπτουμε την αλήθεια, γιατί τότε εμείς θα δώσωμε λόγο στο Θεό.

Είναι δυνατόν ποτέ ένας Ορθόδοξος να ειπεί σε ένα πάπικό, ότι ανήκει στην Εκκλησία του Χριστού; Μπορεί να ειπεί το ίδιο πράγμα σε ένα Λατινόφρονα, που ενώθηκε με τον Πάπα, όπως ο Αθηναγόρας, ο Βαρθολομαίος και όσοι "κοινωνούν" με αυτούς; ΟΧΙ!

Οι Πατέρες, ποτέ δεν δίσταζαν να πουν την αλήθεια, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους! Ας θυμηθούμε τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά, με το διάλογο που έκανε ως αιχμάλωτος με τους Μουσουλμάνους Χιόνες!
Αλλοιώς, να μη λέμε, ότι ακολουθούμε τους αγίους Πατέρες μας!

Π.Γεώργιος Μεταλληνός Πολεμικό Μουσείο 14-1-12

Εγκώμιον εις τους Αγίους Θεοπάτορας Ιωακείμ και Άνναν. --- Κοσμά του Βεστίτορος.

Η χθες της Θεοτόκου γενεθλιακή πανήγυρις, την της παγκοσμίου χαράς ημίν εορτήν ευφήμοις δεδοξολόγηκεν υμνωδίαις· η δε σήμερον ημέρα, την ευχαριστίαν τοις γεννήτορσι προσφέρει της Θεομήτορος, ων η αφορμή, απαρχή της απάντων γέγονε σωτηρίας. Τοίνυν της θυγατρός εστιν η των γονέων πανήγυρις· ώσπερ γαρ επί δόξη μητρός συνδοξάζεται τέκνον, ούτω και επί υμνωδία τέκνου, συμμεγαλύνεται μήτηρ· και η σήμερον ευφροσύνη, μνήμη εστί Δικαίων μετ΄ εγκωμίων. Εγένετο εν τοις παλαιοίς καιροίς ανήρ δίκαιος εκ φυλής Ιούδα, ω όνομα Ιωακείμ· ανήρ ένδοξος εν οσιότητι και ευλαβεία· ανήρ επίσημος εν ευγενεία και πλούτω· ανήρ φιλότιμος εν προσαγωγαίς θυσιών· ανήρ εν πάσιν ευάρεστος τω Θεώ· ανήρ επιθυμιών των του Πνεύματος, ότι περ άτεκνος ων και επιθυμία επί τέκνω συνεχόμενος, την του παναγίου Πνεύματος γεγένηκε Νύμφην· ανήρ ως αληθώς επιτυγχάνων, ότι εισήκουσεν ο Θεός των ευχών αυτού δωρησάμενος τούτω την υπέρ πάντα τα ποιήματα των ουρανίων και επιγείων υψηλοτέραν αξίως θυγατέρα.

Ορθόδοξοι Ύμνοι

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

Ιωακείμ και Άννης των Θεοπατόρων.

Ἡ σύναξη τῶν δικαίων γονέων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχαία ἐκκλησιαστικὴ παράδοση ὁρίστηκε τὴν ἑπομένη τοῦ γεννεσίου τῆς Θεοτόκου, γιὰ τὸν λόγο ὅτι αὐτοὶ ἔγιναν πρόξενοι τῆς παγκόσμιας σωτηρίας μὲ τὴν γέννηση τῆς ἁγίας θυγατέρας της. «Τελεῖται δὲ ἡ σύναξις αὐτῶν ἐν τῷ ἐξαέρῳ οἴκῳ τῆς Θεοτόκου, πλησίον τῆς μεγάλης ἐκκλησίας ἐν τοὶς Χαλκοπρατείοις».

Νὰ ἀναφέρουμε λοιπόν, ὅτι ὁ Ἰωακεὶμ ἦταν γιὸς τοῦ Ἐλιακεὶμ ἀπὸ τὴν φυλὴ τοῦ Ἰούδα καὶ ἀπόγονός του Δαβίδ. Ἔκπτωτος τοῦ θρόνου, ἰδιώτευε στὴν Ἰουδαία καὶ τὸ περισσότερο χρονικὸ διάστημα στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου εἶχε μέγαρο μὲ βασιλικὸ κῆπο. Παντρεύτηκε τὴν Ἄννα, θυγατέρα τοῦ Ματθᾶν, ἱερέως, ἀπὸ τὴν φυλὴ τοῦ Λευΐκαι τῆς Μαρίας, γυναικὸς αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν φυλὴ τοῦ Ἰούδα. Ἐπειδὴ οἱ φυλές, Βασιλικὴ καὶ Ἱερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι ἡ Βασιλεία ἐθεωρεῖτο ἴση μὲ τὴν Ἱεροσύνη, δὲν ἔδιναν οὔτε ἔπαιρναν θυγατέρες ἀπὸ τῆς φυλὲς ποὺ θεωροῦνταν κοινές.

Ο Μέγας Φώτιος: Ο παπισμός είναι αίρεση.

Ποιος δε θα κλείσει τα αυτιά του στο άκουσμα της υπερβολικής αυτής βλασφημίας του φιλιόκβε η οποία εναντιώνεται στα Ευαγγέλια, αντιτάσσεται στις αγίες Συνόδους, απορρίπτει τους μακαρίους και Αγ. Πατέρες… Εναντίον όλων μαζί των Προφητών, Αποστόλων, Ιεραρχών, Μαρτύρων και αυτών ίδιων των Δεσποτικών λόγων η βλάσφημη αυτή και θεομάχος φωνή εξοπλίζεται… αυτούς τους απατεώνες και θεομάχους καταδικάσαμε με Συνοδική και θεία ψήφο. Και δεν αποφανθήκαμε στηριζόμενοι στις δικές μας κρίσεις. Φέραμε στο φως και εκθέσαμε πάλι σε όλους την ορισμένη από τις μέχρι τώρα Συνόδους και τους Αποστολικούς θεσμούς καταδίκη… Έτσι και αυτούς, αφού εμμένουν στην πολύμορφη πλάνη τους, τους αποκλείσαμε από κάθε χριστιανική κοινότητα… μόνη η κατά του Αγίου Πνεύματος βλασφημία  …αρκεί να τους υποβάλλει σε μύρια αναθέματα … να αποκόψουμε από το σώμα της Εκκλησίας την γάγγραινα της βλασφημίας … να ξεριζώσουμε τα φύτρα της πονηρίας.

H Oρεινή Γυναίκα --- ΤΟΥ ΚΥΡ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Αν γυρίσεις τον κόσμο, θα δεις πως δεν θα βρεις παρά σπάνια ευτυχισμένους ανθρώπους και εκείνους με λιγόχρονη και άστατη ευτυχία, πικραμένους όμως θα βρεις πολλούς σε κάθε σου πάτημα. Αδέρφια σου στην χαρά δεν θα βρεις πολλά, μα αδέρφια στην πίκρα θα βρεις πάρα πολλά. Αυτό φανερώνει πως τούτος ο κόσμος είναι ένας τόπος που έρχεται ο άνθρωπος για να δοκιμαστεί, όπως το χρυσάφι στην φωτιά. Αφήνω πως ευτυχία δεν είναι η καλοπέραση του κορμιού, κι αυτό φαίνεται τρανώτατα από το ότι οι καλοπερασμένοι και οι πλούσιοι δεν είναι ευτυχισμένοι, αλλά κάνουνε τον ευτυχισμένο και στο τέλος βαριούνται την ζωή τους. Η ευτυχία τους είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή ευτυχία, κ' επιχειρούνε κάθε τόσο ν' αλλάξουνε την ζωή τους. Μπορεί η ψυχή να είναι ευτυχισμένη και μέσα σε ένα κορμί δυστυχισμένο; Μπορεί να ισχύει αυτό το παράδοξο;

Από τον Μέγα Μακάριον τον Αιγύπτιον : Όχι στους πονηρούς λογισμούς

«Πρέπει να φυλάγουμε την ψυχή και να μη την αφήνουμε να συνομιλή με βέβηλους και πονηρούς λογισμούς. Όπως το σώμα μολύνεται, όταν έλθη σε συνάφεια με άλλο σώμα και διαπράξη την αμαρτία, έτσι και η ψυχή διαφθείρεται, όταν δέχεται πονηρούς και ακάθαρτους λογισμούς και συμφωνεί και συγκατατίθεται με αυτούς. Και όχι μόνον τους λογισμούς της πονηρίας και της πορνείας, αλλά και κάθε κακίας, λόγου χάριν της απιστίας, της δολιότητος, της κενοδοξίας, της οργής, της φιλονικίας. Αυτό θα πη να καθαρίζουμε τον εαυτόν μας από κάθε μολυσμόν, σαρκικόν ή πνευματικόν» (Β΄ Κορ. Ζ: 1).

Εκκλησιαστικά Νέα

Πηγή : http://neataksi.blogspot.ca/

Ερώτησε κάποτε ένας μοναχός τον αββά Παμβώ:

Αλήθεια γέροντα, θα αλλάξουν οι συνήθειες και οι παραδόσεις των χριστιανών και δεν θα υπάρχουν ιερείς στις εκκλησίες; Και ο Γέροντας απάντησε: «Εκείνο τον καιρό θα ψυχραθεί η αγάπη των πολλών και θα πέσει μεγάλη θλίψη. Θα γίνουν επιδρομές εθνών. Μετακινήσεις λαών, αστάθεια στους βασιλείς, ανωμαλία στους κυβερνήτες, οι ιερείς θα γίνουν άσωτοι και οι μοναχοί θα ζουν με αμέλεια. Οι ηγούμενοι θα αδιαφορούν για τη δική τους σωτηρία αλλά και του ποιμνίου τους. Θα είναι όλοι τους πρόθυμοι και πρώτοι στα τραπέζια και εριστικοί. Οκνηροί στις προσευχές αλλά πρόθυμοι στην καταλαλιά, έτοιμοι για κατηγορία. Δεν θα θέλουν ούτε να μιμούνται ούτε να ακούνε βίους και λόγους Γερόντων, αλλά κυρίως θα φλυαρούν και θα λένε «αν ζούσαμε κι εμείς στις μέρες τους, θα αγωνιζόμασταν και εμείς». Οι επίσκοποι πάλι των καιρών εκείνων θα δείχνουν δουλικότητα προς τους ισχυρούς, θα βγάζουν τις αποφάσεις ανάλογα με τα δώρα που θα παίρνουν και δεν θα υπερασπίζονται τους φτωχούς, όταν θα κρίνονται. Θα θλίβουν τις χήρες και θα καταταλαιπωρούν τα ορφανά. Ακόμη θα εισχωρήσει και στον λαό απιστία, ασωτία, μίσος, έχθρα, ζήλεια, φιλονικία, κλεψιά, μέθη, έξαλλες διασκεδάσεις, μοιχεία, πορνεία, φόνοι και διαρπαγές». 

Είπε τότε ο αδελφός: «Και τί θα μπορεί να κάνει κανείς σε τέτοιους δύσκολους καιρούς;»
Και ο Γέροντας απάντησε: «Παιδί μου, σε τέτοιες ημέρες θα σωθεί εκείνος που θέλει και προσπαθεί να σώσει την ψυχή του και αυτός θα ονομαστεί μέγας στη Βασιλεία των Ουρανών».

Τη Η΄ (8η) του μηνός Σεπτεμβρίου η Γέννησις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Κυρίας ΘΕΟΤΟΚΟΥ και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Πάσας  αληθώς, Άννα, νικάς μητέρας,                                                                                   
Μήτηρ έως αν ση γένηται θυγάτηρ.                                                                                       
Εξήγαγε προς φάος Θεομήτορα ογδόη Άννα.

ΜΑΡΙΑΜ της Θεόπαιδος και Θεοτόκου τα άγια Γενέθλια εορτάζομεν σήμερον. Ταύτης ο πατήρ Ιωακείμ και η μήτηρ Άννα είλκον αμφότεροι το γένος από την βασιλικήν φυλήν του Δαβίδ· όθεν ήσαν και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν ευγενέστατοι από όλους. Επειδή δε παρέμενον άτεκνοι και ωνειδίζοντο δια την ατεκνία των ταύτην, τούτου ένεκεν δεν έπαυον από του να προσφέρουν εις τον Θεόν διπλά τα δώρα των ως πλούσιοι και φιλόθεοι. Επειδή όθεν και οι δύο ελυπούντο δια το όνειδος της ατεκνίας, ο μεν Ιωακείμ επήγεν εις το όρος, η δε Άννα εισήλθεν εις τον κήπον και οι δύο ομού παρεκάλουν με δάκρυα τον Θεόν δια να χαρίση εις αυτούς καρπόν κοιλίας· δια τούτο και έτυχον του ποθουμένου, και εγέννησαν την Θεοτόκον Μαρίαν, την πάντων Αγίων Αγιωτάτην· και ούτω απέκτησαν μίαν καλλιτεκνίαν ασύγκριτον και εξοχωτάτην, ήτις υπερείχεν όλας τας καλλιτεκνίας των ανθρώπων· και μακάριοι όντες καθ΄ εαυτούς δια την ενάρετον και θεοφιλή αυτών γνώμην, πολλώ μάλλον μακαριώτεροι έγιναν δια την ασύγκριτον χάριν και θείαν τεκνογονίαν ης ηξιώθησαν· επειδή από την ιδικήν των θυγατέρα, ήτοι την αειπάρθενον Μαριάμ, κατεδέχθη να γεννηθή ο Υιός του Θεού. Πως δε και η θεοπρομήτωρ Άννα κατήγετο από την βασιλικήν φυλήν του Δαβίδ λέγομεν με συντομίαν τα εξής: Εικοστός τρίτος από το γένος του Δαβίδ ευρίσκεται ο Ματθάν (ή ακριβέστερον ειπείν εικοστός έβδομος, κατά την γενεαλογίαν του Ευαγγελιστού Ματθαίου). Ούτος λοιπόν λαβών γυναίκα Μαρίαν την εκ της φυλής του Ιούδα καταγομένην, εγέννησεν υιόν τον Ιάκωβον, τον πατέρα Ιωσήφ του Μνήστορος, και τρεις θυγατέρας, Μαρίαν, Σοβήν και Άνναν. Και η μεν Μαρία γεννά Σαλώμην την μαίαν, η δε Σοβή γεννά την Ελισάβετ, η δε Άννα γεννά την Θεοτόκον· ώστε η Σαλώμη, η Ελισάβετ και η Θεοτόκος είναι εγγοναί μεν του Ματθάν και Μαρίας της γυναικός αυτού, πρώται δε εξαδέλφαι μεταξύ των.

(Εντεύθεν συνάγεται, ότι ο εκ της Θεοτόκου γεννηθείς Κύριος και ο εκ της Ελισάβετ γεννηθείς Πρόδρομος ήσαν δεύτεροι εξάδελφοι· ορθώς δε γράφεται εν τοις Μηναίοις και εν τω Συναξαριστή, ότι η Ελισάβετ και η Σαλώμη ήσαν ανεψιαί της Άννης, ως θυγατέρες των αδελφών αυτής, της Μαρίας και της Σοβής. Εν δε τω Ωρολογίω και εν άλλοις γράφεται, ότι η Άννα ήτο εκ της ιερατικής φυλής του Λευϊ, θυγάτηρ Ματθάν του ιερέως και Μαρίας της γυναικός αυτού).

π.Νικόλαος Μανώλης, Το εν Χώναις θαύμα - Η Ορθόδοξη διδασκαλία για τους Αγγέλους

http://katihisis.blogspot.gr/2015/09/mp3-2015_8.html

https://www.youtube.com/watch?v=rNuFv11amJY

Λόγος εις το Γενέσιον της Θεοτόκου

Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος; (Άσμα Ασμάτων 6, 10)

Και ποίος νους πλέον δύναται να εννοήση το μεγαλείον της χαράς της σημερινής εορτής; Ποία γλώσσα ημπορεί να διηγηθή το ύψος της Παρθένου, οπόταν το Πνεύμα το Άγιον δια να φανερώση το μέγεθος, την τιμήν, την καθαρότητα της σήμερον τικτομένης Μαριάμ, προβάλλει ωσάν με απορίαν ερωτηματικώς: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος;» Ποίος νους, λέγω, δύναται να εννοήση τους προσήκοντας ύμνους της Παρθένου, οπόταν ιλιγγιά εις το να υμνή την Θεοτόκον και ο υπερκόσμιος και Αγγελικός νους;  Ποία γλώσσα ημπορεί να είπη τους πρέποντας της Παρθένου επαίνους, οπόταν ορώμεν ως ιχθύας αφώνους εις το ύψος της Θεοτόκου και τους πολυφθόγγους ρήτορας; Φθάνει η γραφική αυτή απορία, οπού φανερά ερμηνεύει, ότι τούτο είναι υπέρ δύναμιν, διότι τούτο είναι το έθος της Γραφής εις τα δυσνόητα και υψηλά. Όθεν και δια τον Χριστόν έλεγεν ο Δαβίδ: «Τις ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;» Και ο Ησαϊας: «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ, και ίνα τι ερυθρά αυτού τα ιμάτια;» Και δια την Μετάστασιν της Θεοτόκου λέγεται εις το Άσμα: «Τις αύτη η αναβαίνουσα εκ της ερήμου;» Και εις το Ευαγγέλιον: «Πως έσταί μοι τούτο επεί άνδρα ου γινώσκω;» και όσα τοιαύτα υπάρχουν εις την Γραφήν. Αρκεί, λέγω, η ερώτησις αύτη να σε χειραγωγήση, ότι το Πνεύμα το Άγιον εις το Άσμα με την Σολομώντειον γλώσσαν διδάσκει δια του ερωτηματικού αυτού, ότι ουδείς ισχύει κατ΄ αξίαν να επαινέση την Θεοτόκον ως Μητέρα Θεού γενομένην.  

ΛΟΓΟΣ Β΄ εις το Γενέσιον της υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ. --- Του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Ιωάννου Μοναχού και Πρεσβυτέρου του Δαμασκηνού.

Δεύτε πάντα τα έθνη, παν γένος ανθρώπων και γλώσσα και ηλικία πάσα και άπαν αξίωμα, μετ΄ ευφροσύνης το της παγκοσμίου ευφροσύνης Γενέθλιον εορτάσωμεν· ει γαρ Ελλήνων παίδες, δαιμόνων ψεύδη, μύθω κλεπτόντων τον νουν και συσκιαζόντων την αλήθειαν, και βασιλέων γενέσια δια πάσης ήγον τιμής, δώρον έκαστος προσφέρων το κατά δύναμιν, και ταύτα λυμαινομένων τον βίον, πόσω μάλλον ημάς εχρήν της Θεοτόκου τιμάν το Γενέθλιον, δι΄ ης άπαν το βρότειον επανώρθωται γένος, δι΄ ης της προμήτορος Εύας η λύπη εις χαράν μεταβέβληται; Εκείνη μεν γαρ, «Εν λύπαις τέξη τέκνα» δι΄ αποφάσεως θείας ακήκοεν· αύτη: «Χαίρε, κεχαριτωμένη»· εκείνη: «Προς τον άνδρα η αποστροφή σου»· αύτη: «Ο Κύριος μετά σου». Τι ουν τη Μητρί του Λόγου, αλλ΄ ή λόγον προσοίσωμεν; Πάσα η κτίσις συνευωχείσθω και υμνείτω της ιεράς Άννης την ιερωτάτην λοχείαν· ήνεγκε γαρ τω κόσμω θησαυρόν αγαθών αναφαίρετον· δι΄ αυτής γαρ ο Κτίστης πάσαν φύσιν προς το κρείττον μετεστοιχείωσε δια μέσης της ανθρωπότητος· ει γαρ άνθρωπος, μέσος νου και ύλης ιστάμενος, σύνδεσμός εστι πάσης ορατής και αοράτου κτίσεως, ενωθείς ο Δημιουργός Λόγος του Θεού τη φύσει της ανθρωπότητος, δια ταύτης απάση τη κτίσει ήνωται. Εορτάσωμεν (τοίνυν) την λύσιν της ανθρωπίνης στειρώσεως, ότι λέλυται ημίν των αγαθών η στείρωσις. Αλλά τίνος ένεκεν εκ στείρας η Παρθένος Μήτηρ γεγένηται; Έδει γαρ το μόνον καινόν υπό τον ήλιον, το των θαυμάτων κεφάλαιον, προοδοποιηθήναι τοις θαύμασι, και κατά μικρόν από των ταπεινοτέρων επαναβήναι τα μείζονα.

ΤΗΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΑΝ.Ψάλλει ο χορός των Αγιοκυπριανιτών Πατέρων.

Λογος Α΄ εις την Γέννησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.--- Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου.

Εκ του υπ΄ αριθ. 52 χειρογράφου Μεγίστης Λαύρας.

Αρχή μεν εορτών η παρούσα πανήγυρις, πρώτη δε μετά τον νόμον και τας σκιάς, και μέντοι και προς την χάριν και την αλήθειαν είσοδος·  έστι δε η αυτή και πρώτη και μέση και τελευταία. Αρχήν μεν έχουσα την του νόμου περαίωσιν, μεσότητα δε την προς τα άκρα συνάφειαν, τέλος δε την της αληθείας φανέρωσιν·  τέλος γαρ Νόμου Χριστός, ου μάλλον ημάς απάγων του γράμματος, όσον επανάγων επί το πνεύμα·  τούτο γαρ η τελείωσις, καθ΄ ην αυτός ο του Νόμου δοτήρ άπαντα συμπεράνας, επί το πνεύμα το γράμμα μετήνεγκεν, ανακεφαλαιώσας εις εαυτόν τα πάντα, και διαιτήσας Νόμω και Χάριτι· και τον μεν υποζεύξας, την δε συνάψας εναρμονίως· ου φύρας τα θατέρου προς θάτερον ίδια, μετοχετεύσας δε και λίαν θεοπρεπώς επί το κούφον τε και ελευθέριον, όσον δυσαχθές τε και δούλον και υποχείριον, «ίνα μηκέτι υπό τα στοιχεία του κόσμου ώμεν δεδουλωμένοι», καθώς φησιν ο Απόστολος, μηδέ ζυγώ δουλείας του νομικού γράμματος ενεχώμεθα· τούτο γαρ το περί ημάς ευεργετημάτων Χριστού το κεφάλαιον. Τούτο η του μυστηρίου φανέρωσις· τούτο η κενωθείσα φύσις, Θεός και άνθρωπος, και η του προσχήματος θέωσις.

Τάδε έφη Κοσμάς

3. Η περίπτωση του π. Ιερώνυμου της Αίγινας και της Ταρσώ φαίνεται να ανατρέπει τον δεύτερο πιό πάνω λόγο.

α. Οι οπαδοί του Νέου Ημερολογίου προβαίνουν σε αγιοποιήσεις μελών τους για να αποδείξουν ότι αυτοί είναι Εκκλησία. Αυτό είναι κατανοητό, να θέλουν να είναι η Εκκλησία, μετά το φράγκεμά τους το 1924! ΄Εχουν δικαίωμα να πλανώνται! Δεν έχουν όμως δικαίωμα να «αγιοποιούν» πρόσωπα που δεν ανήκουν στην Εκκλησία τους! Δεν μπορούν να αγιοποιούν μέλη από το χώρο του Παλαιού Ημερολογίου, όπως είναι ο π. Ιερώνυμος της Αίγινας, ή η Ταρσώ. Γιατί το κάνουν αυτό;

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Το Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου.

«Ἀποκάλυψαν πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ’ αὐτόν, καὶ  ποιήσει».

Φανέρωσε στὸν Κύριο μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν δρόμο καὶ τὶς ἐπιδιώξεις καὶ τὶς ἀνάγκες τῆς ζωῆς σου καὶ ἔλπισε σ’ Αὐτὸν καὶ θὰ κάνει ἐκεῖνα ποὺ ζητᾶς καὶ χρειάζεσαι.

Μ’ αὐτὴ τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ ἐλπίδα, ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα ἱκέτευαν προσευχόμενοι τὸν Θεὸ νὰ τοὺς χαρίσει παιδί, νὰ τὸ ἔχουν γλυκειὰ παρηγοριὰ στὰ γεράματά τους. Καὶ τὴν ἐλπίδα τους, ὁ Θεὸς, τὴν ἔκανε πραγματικότητα. Τοὺς χάρισε τὴν Παρθένο Μαριάμ, ποὺ ἦταν ὁρισμένη νὰ γεννήσει τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου καὶ νὰ λάμψει σὰν ἡ πιὸ εὐλογημένη μεταξὺ τῶν γυναικών. Ἦταν ἐκείνη, ἀπὸ τὴν ὁποία ἔμελλε νὰ προέλθει Αὐτὸς ποὺ θὰ συνέτριβε τὴν κεφαλὴ τοῦ νοητοῦ ὄφεως.

Ἁγ Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ --- Λόγος εἰς τὸ Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου -- (νεοελληνικὴ ἀπόδοσις)

 Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλῶσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴν γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴν λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». Τί ἄλλο λοιπὸν ἀπὸ λόγο νὰ προσφέρουμε στὴν Μητέρα τοῦ Λόγου; Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸν κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δηλ. τὴν Παναγία. Μὲ τὴν μεσολάβηση τῆς Παναγίας ὁ Πλάστης ξανάπλασε πρὸς τὸ καλύτερο ὁλόκληρη τὴν πλάση, μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ. Γιατὶ, ἀφοῦ ὁ δημιουργικὸς Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἕνα μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἑνώθηκε συνάμα μ᾿ ὁλόκληρη τὴν πλάση, ἀφοῦ καὶ ὁ ἄνθρωπος, μετέχοντας σὲ πνεῦμα καὶ σὲ ὕλη, εἶναι σύνδεσμος ὅλης της ὁρατῆς καὶ ἀόρατης δημιουργίας. Ἂς γιορτάσουμε λοιπὸν τὴν λύση τῆς ἀνθρώπινης στειρότητας, γιατὶ πῆρε τέλος γιὰ μᾶς ἡ στέρηση τῶν ἀγαθῶν.

Τάδε έφη Κοσμάς

Kosmas:

Ο φίλος Misha έγραψε στις 9.11.2007 :

Παράθεση:

κατά την ταπεινή μου γνώμη και ελάχιστη προσωπική εμπειρία ο γέροντας Παΐσιος είναι άγιος της Εκκλησίας του Χριστού με σημεία θαυμαστά και εμφανίσεις, όπως και ο παπα Νικόλας Πλανάς, ο άγιος Λουκάς ο χειρουργός, ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος, η γερόντισσα Ταρσώ, ο γερ. Ιερώνυμος της Αίγινας, ο αγ. Ιωάννης Μαξίμοβιτς, ο αγ. Σιλουανός, ο αγ. Αρσένιος ο Καππαδόκης, ο άγιος Ανθιμος της Χίου και μερικοί ακόμη.... όχι άγιοι με το στανιό, ούτε με κατασκευασμένα θαύματα, ούτε επιβληθέντες από την Ιεραρχία για πολιτικιές και άλλες σκοπιμότητες.... αλλά άγιοι στη συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, με ευωδιάζοντα λειψανα και θεοσημείες.....

1. Στην πιό πάνω καταχώρησή του ο αγαπητός Misha αναφέρει δέκα ονόματα προσώπων, τους οποίους θεωρεί αγίους της Νεοημερολογίτικης Εκκλησίας. Χαιρόμαστε για αυτά που γράφει ο αδελφός Misha, και τα δέχονται φυσικά και πολλοί οπαδοί του Νέου.
Ο λόγος είναι το ότι μεταξύ των πιό πάνω προσώπων που «αγιοποίησαν» οι Νεοημερολογίτες, είναι και δύο πρόσωπα του Παλαιού Ημερολογίου. Φαίνεται ότι οι Νεοημερολογίτες εξάντλησαν τους «καλούς ανθρώπους» του χώρου τους, που μπορούσαν να «αγιοποιήσουν»! Για το λόγο αυτό κατέφυγαν σε μας και αναζήτησαν δικά μας πρόσωπα, όπως την Ταρσώ και τον π. Ιερώνυμο της Αίγινας! Είναι αυτό για μας εκ μέρους τους μια επιβεβαίωση, αν και δεν την έχουμε ανάγκη, ότι η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, παράγει αγίους! Με την περίπτωση του π. Ιερώνυμου και της Ταρσώ, ασχολούμαστε στη συνέχεια. Προηγουμένως όμως διευκρινίζουμε τα εξής:

2. Επισημάναμε και άλλη φορά, ότι οι οπαδοί του Νέου Ημερολογίου έχουν μιά «μανία» για αγιοποιήσεις. Αυτό οφείλεται σε δύο λόγους.

α. Σε παπική απομίμηση!
Ο σκοπός της Ορθοδοξίας είναι να γεννάει αγίους! Να βοηθάει τους ανθρώπους να πετύχουν τη σωτηρία τους! Αυτό το έκανε και θα το κάνει πάντα. Ο Θεός, μερικούς από αυτούς που σώζονται, τους φανερώνει ως αγίους στην Εκκλησία Του. Θέλει οι πιστοί να τους τιμούν. Τους αγίους δεν τους κάνουν οι άνθρωποι. Τους φανερώνει ο Θεός. Αυτός τους αναδεικνύει και επιβάλει στην Εκκλησία Του. Αυτή είναι η Παράδοση της Ορθοδοξίας.
Οι παπικοί, επειδή είναι ξεκομμένοι από την Παράδοση της Ορθοδοξίας, αγιοποιούν όποιο πρόσωπο αυτοί θέλουν! Δεν αναμένουν να τους φανερώσει ο Θεός. Ούτε καν τους ενδιαφέρει αυτό, δηλ. το τι θέλει ο Θεός! Μόνο ο προηγούμενος πάπας, ο Ιωάννης Παύλος Β΄, αγιοποίησε 1340 παπικούς!
Οι οπαδοί του Νέου Ημερολογίου, αφότου το 1924 φράγκεψαν και ενώθηκαν με τον παπισμό, μιμούνται τους παπικούς και στο ζήτημα των αγιοποιήσεων. Τόσο το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, όσο και τα άλλα Πατριαρχεία και Εκκλησίες, άρχισαν χωρίς θεολογικά κριτήρια τις αθρόες τους αγιοποιήσεις.
Η Κωνσταντινούπολη έχει ήδη «αγιοποιήσει» περί τα σαράντα πέντε άτομα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ορισμένοι από αυτούς δεν ήταν και δεν είναι πραγματικοί άγιοι και περίμεναν τον Αθηναγόρα, ή τον Βαρθολομαίο να τους κάνουν αγίους! Ο Βαρθολομαίος ετοιμάζεται ήδη να προβεί σύντομα στην επίσημη «αγιοποίηση» και άλλων, όπως του π. Παϊσίου, του π. Πορφυρίου, του π. Σωφρονίου Ζαχάρωφ κτλ.
Η Ρωσία έχει προβεί σε ανεξέλεγκτο αριθμό προσώπων, μεταξύ των οποίων και του αγιογράφου Ρουμπλιώφ, που είναι ο δημιουργός της περίφημης εικόνας της φιλοξενίας του Αβραάμ!
Η Νεοημερολογίτικη Εκκλησία της Ελλάδος αγιοποίησε τον Εθνομάρτυρα, αλλά μασόνο, επίσκοπο Σμύρνης Χρυσόστομο κτλ.

β. Στο ότι οι Νεοημερολογίτες προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι είναι η Εκκλησία του Χριστού!
Οι Νεοημερολογίτες με το που ενώθηκαν με τον παπισμό έπαυσαν να είναι μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας! Κατέστησαν σχισματικοί και αιρετικοί! Οι άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι οι αιρετικοί και σχισματικοί δεν αποτελούν την Εκκλησία του Χριστού!
Η διδασκαλία αυτή των αγίων Πατέρων βασανίζει τη σκέψη τους. Θέλουν να διαψεύσουν τους Πατέρες. Φαντάζονται, πως ο μόνος τρόπος για να διαψευστούν οι Πατέρες και να πείσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους είναι ο χώρος τους να παράγει αγίους! Και επειδή ο Θεός δεν φανερώνει αγίους στο χώρο τους, δημιουργούν μόνοι τους αγίους με τις αθρόες αγιοποιήσεις, που επιχειρούν! ΄Όπως, το ίδιο κάνουν και οι αδελφοί τους παπικοί!
Με τον τρόπο αυτό, οι οπαδοί του Νέου Ημερολογίου, νοθεύουν το Ορθόδοξο αγιολόγιο, με πρόσωπα, που δεν ανέδειξε ο Θεός ως αγίους!