Τότε οι Παπικοί απέτυχαν να καταλάβουν το Πατριαρχείο Κων/πόλεως. Το πέτυχαν τώρα. με τον Καρδινάλιο Νέας Ρώμης Βαρθολομαίο!
ΜΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
Ο νεοεκλεγείς τον Αύγουστον του 1671 δια την θέσιν του
Βαϋλου εν Κων/πόλει, Τζιάκομος Κουϊρίνι, προτιθέμενος να αναχωρήση εκ Βενετίας
δια την έδραν του, εδέχθη την επίσκεψιν του Νουντσίου της Αγίας Έδρας,
όστις τω εξέθηκε το κάτωθι διαβολικόν σχέδιον, το οποίον ο ρηθείς
Κουϊρίνι υπέβαλε δι΄ εκθέσεώς του εις την Γερουσίαν.(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato, Τόμος 4.) :
«… εις το Πατριαρχείον της Κων/πόλεως υφίσταται τώρα μέγα
σχίσμα, διότι οι υποψήφιοι Πατριάρχαι είνε τέσσαρες: Μεθόδιος, Παρθένιος,
Παϊσιος και Διονύσιος. Εξ άλλου, οκτώ Έλληνες μητροπολίται είνε κρυφά
καθολικοί και θερμοί θιασώται της ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Ούτοι τρέφουν από
καιρού τα αισθήματα ταύτα, αλλ΄ εδίσταζον, εκ φόβου μήπως αποκαλυφθούν, να τα
εκδηλώσουν. Τώρα όμως νομίζουν ότι επήλθεν η κατάλληλος ώρα, ίνα προβούν εις
πραξικόπημα, επιτυγχάνοντες ώστε να καταλάβη τον Πατριαρχικόν θρόνον εις
Καθολικός, όστις θα παρεχώρει εις όλους τους «μισσιοναρίους» της Ρωμαϊκής
Εκκλησίας να διαδώσουν την Καθολικήν Πίστιν. –Εκ πείρας ούτοι γνωρίζουν ότι
τούτο δεν είναι καθόλου δύσκολον, αρκεί να υπάρχη η υποστήριξις πρεσβευτού
τινος μεγάλης Δυνάμεως εν Κων/πόλει, εφόσον είναι γνωστόν ότι ο Κύριλλος
Λούκαρις, καίτοι ήτο μεστός σφαλμάτων και αιρεσιών, όχι μόνον εξελέγη, αλλά και
παρέμεινε Πατριάρχης επί 27 σχεδόν έτη, μόνον καο μόνον χάρις εις την
προστασίαν του Ολλανδού Πρέσβεως και δεν απεχώρησε του Πατριαρχείου, παρά μετά
τον θάνατον του εν λόγω πρέσβεως. Και προ αυτού ακόμη, ο Πατριάρχης Νεόφυτος,
παρέμεινεν επί 21 περίπου έτη, χάρις εις την προστασίαν του Άγγλου πρέσβεως και
θα παρέμενε και περισσότερον χρόνον, αν ο ίδιος, λόγω γήρατος, δεν απεχώρει εις
το Μοναστήριον της Αγίας Μονής εν Χίω, όπου και απέθανεν. Οι εν λόγω
Μητροπολίται ανέφερον ότι δύναται δια πολύ μεγαλείτερον λόγον να εκλεγή και
διατηρηθή εις Καθολικός Πατριάρχης, αν οι Καθολικοί πρεσβευταί και ιδία ο της
Αυλής της Βιέννης, ο της Φαλλίας και ο της Γαληνοτάτης Αυθεντίας της Βενετίας,
ήθελον τον προστατεύσει. Οι εν λόγω Μητροπολίται είνε: ο Ιγνάτιος της Χίου, ο
Ιάκωβος της Άνδρου, ο Ιωσήφ επίσκοπος της Σάμου, ο Παρθένιος αρχιεπίσκοπος
Μυτιλήνης, Παρθένιος μητροπολίτης Μεθύμνης, Ζαχαρίας μητροπολίτης Νάξου και
Θεοφάνης. Οι Μητροπολίται ούτοι συνεννοήθησαν να επιτύχουν την εκλογήν ενός εξ
αυτών, διότι άλλους Καθολικούς δεν γνωρίζουν, και αν η Αυτού Αγιότης ο Πάπας ή
το Ιερόν Σωματείον της προπαγάνδας, έχουν γνώσιν περί υπάρξεως και άλλου τινός
Καθολικού, θα ευχαριστηθούν να το μάθουν οι ειρημένοι, οι οποίοι δεν επιζητούν
άλλο τι, παρά να περιέλθη το Πατριαρχείον εις χείρας ενός
Καθολικού.
Οι εν λόγω Μητροπολίται απέστειλαν ένα εξ αυτών ήτοι τον
Μητροπολίτην της Νάξου εις Ρώμην, ίνα ενεργήση παρά τη Αγία Έδρα και τω Ιερώ
Σωματείω της Προπαγάνδας και διαβιβασθούν θερμαί συστάσεις προς τον εν Βιέννη
Αυτοκράτορα, προς τον Βασιλέα της Γαλλίας και την Δημοκρατίαν της
Βενετίας, όπως υποστηριχθή το ιερόν τούτο σχέδιον και ασφαλώς θα επιτευχθή το
ποθούμενον, αν δοθούν εις τους Πρεσβευτάς ωρισμέναι έγγραφοι
διαταγαί.
Ο κίνδυνος είναι μέγας, διότι, αν γνωσθή σχετικόν τι εις
τους σχισματικούς, όχι μόνον θα ματαιωθή η εκλογή, αλλά διατρέχουν και κίνδυνον
δια την ζωήν των οι ρηθέντες ιεράρχαι και δη κατά τρόπον ακατανόμαστον. Προ
τοιούτου κινδύνου, είναι απαραίτητος η σιωπή η απόλυτος. Δια τούτο οι εν λόγω
Ιεράρχαι δεν ηθέλησαν να διατυπώσουν εγγράφως τας προθέσεις των, ίνα μη τυχόν
πέση το έγγραφον εις χείρας των Τούρκων ή των σχισματικών. Διότι εν τοιαύτη
περιπτώσει η ζωή των θα διέτρεχεν άμεσον κίνδυνον. Το ίδιον συνέβη και με τον
Γαβριήλ μητροπολίτην Γάνου και Χώρας, όστις απηγχονίσθη, διότι τω ευρέθη μία
επιστολή σταλείσα εις Μόσχαν. Συκοφαντηθείς αδίκως, απηγχονίσθη δημοσία εις την
πύλην του Πατριαρχείου. Ο Πατριάρχης Παρθενάκης απηγχονίσθη δια την αυτήν
αιτίαν εκ μιάς επιστολής του, εις τρόπον ώστε οι εν λόγω Μητροπολίται έχοντες
υπ΄ όψιν τα παραδείγματα ταύτα, έκριναν προτιμότερον και ασφαλέστερον να
εμπιστευθούν το σπουδαίον μυστικόν εις την Ρώμην δι΄ απεσταλμένου παρά να
διακινδυνεύσουν την έγγραφον διατύπωσίν του.
Εάν διαβάζοντας τέτοια αποκαλυπτικά κείμενα, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι έγινε το 1965 η ένωση της "ορθόδοξης εκκλησίας" με την Παπική, τότε έχουμε πρόβλημα....
Από την Οικουμενιστική (την υποτιθέμενη Ορθόδοξη) Μητρόπολη Αυστρίας:
Εἶναι μοναδική εὐκαιρία
μετά ἀπό χίλια χρόνια χωρισμό, μέ τή βοήθεια τῆς ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας νά ἀνεγερθεῖ
ἕνα ὀρθόδοξο μοναστήρι. Ὁ ρωμαιοκαθολικός Ἐπίσκοπος Αἰγίδιος προσέφερε τήν εὐκαιρία
καί ἡ Μητρόπολη Αὐστρίας ἀνταποκρίθηκε στήν πρόταση εὐχαρίστως. Μέ αὐτή
τήν πράξη ἀδελφικῆς ἀγάπης, πνευματικῆς συνεργασίας καί ἀμοιβαίας ὑποστήριξης τῶν δύο ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν τίθεται
θεμέλιος λίθος γιά νά ἀντιπαρέλθουμε τόν χωρισμό.....
"Ορθόδοξοι", Παπικοί, ομοφυλόφιλοι Προτεστάντες.....
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!!!
….εσείς τα κορόϊδα δεν θα αντιδράτε….
«Πάτερ μου, σε λίγο καιρό, όχι μακριά,
σε πολύ λίγα χρόνια, θα υπάρξη μία εκκλησία σε όλον τον κόσμο… παπικοί,
προτεστάντες, ορθόδοξοι, θα υπάρχει μία λέξη, αυτή που επικρατεί στις ημέρες
μας, «ενότητα»· υπό το πρίσμα τῆς ενότητος. Από κάτω θα γίνει ένας ακταρμᾶς,
δηλ. ο καθένας θα κρατάει την πίστη του, αλλά εδώ θα βλέπετε καρδινάλιο. Αυτός
θα κρατάει την πίστη του, εγώ την πίστη μου, θα έχουμε όμως κοινό ποτήριο. Και
θα μεταλαμβάνουμε και σείς τα κορόïδα θα μᾶς βλέπετε και δεν θα αντιδράτε.
Ξέρετε γιατί δεν θα αντιδράτε; Γιατί θα σᾶς λένε «Κάντε υπακοή στην Εκκλησία». «Κάντε υπακοή», έτσι θα σᾶς λένε.»
Πηγή του κειμένου για την αποκάλυψη βόμβα είναι του πατέρα Νικολάου Μανώλη.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015
Χριστίνης μεγαλομάρτυρος, Θεοφίλου Ζακύνθου.
Ἡ Ἁγία
μεγαλομάρτυς Χριστίνα, καταγόταν ἀπὸ τὴν Τύρο τῆς Συρίας.
Ἦταν κόρη
στρατηγοῦ. Ὁ πατέρας της, τῆς ἔχτισε ἕναν πύργο καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ αὐτόν.
Μάλιστα κατασκεύασε ἀγάλματα τῶν εἰδώλων καὶ τὴν διέταξε νὰ θυσιάσει σ' αὐτά.
Ἐκείνη ὅμως τὰ ἔκανε ὅλα κομμάτια. Γιὰ αὐτές της τὶς πράξεις, ἡ Ἁγία ὑποβλήθηκε
σὲ βασανιστήρια ἀπὸ τὸν ἴδιο της τὸν πατέρα καὶ μετὰ φυλακίστηκε. Στὴν φυλακὴ
τὴν ἄφησαν νηστικὴ γιὰ νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν πείνα. Ὅμως, ἄγγελος Κυρίου τῆς
πήγαινε τροφὴ καὶ τῆς θεραπεύτηκαν ὅλες οἱ πληγές της.
Μετὰ τὴν ἔριξαν
στὴν θάλασσα, ὅπου ἔλαβε τὸ Ἅγιο Βάπτισμα ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ καὶ ἄγγελος
Κυρίου τὴν ἔβγαλε στὴν στεριά. Μόλις ἔγινε γνωστὸ ὅτι εἶχε διασωθεῖ, ὁ πατέρας
της πρόσταξε καὶ τὴν ἔκλεισαν πάλι στὴν φυλακή. Τὴν νύχτα ποὺ ἀκολούθησε ὁ
πατέρας της πέθανε καὶ τὴν θέση του στὸ ἀξίωμα τοῦ στρατηγοῦ, πῆρε κάποιος
ὀνόματι Δίων.
Αὐτὸς ὁδήγησε τὴν
μάρτυρα στὸ δικαστήριο. Καὶ ἐκεῖ ἡ Ἁγία ὁμολόγησε τὴν πίστη της. Ἀμέσως ὁ Δίων
ὀργίστηκε καὶ διέταξε νὰ ἀρχίσουν τὰ βασανιστήρια. Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν
βασανιστηρίων πολλοὶ πίστευσαν στὸν Χριστό.
Μετὰ τὸ Δίωνα
ἀνέλαβε κάποιος Ἰουλιανός. Αὐτὸς ἔριξε τὴν Χριστίνα μέσα σὲ πυρακτωμένη κάμινο,
σὲ ἕνα κλουβὶ μὲ φίδια δηλητηριώδη, τὰ ὁποία ἀντὶ νὰ τὴν δαγκώσουν τῆς ἔγλυφαν
τὰ πόδια μὲ εὐσπλαχνία. Μετὰ τῆς ἔκοψαν τοὺς μαστοὺς ἀπὸ ὅπου χύθηκε γάλα ἀντὶ
γιὰ αἷμα καὶ τῆς ἔκοψαν καὶ τὴν γλώσσα.
Ὅλα αὐτὰ τὰ μαρτύρια τὰ ὑπέμεινε μὲ καρτερία καὶ στὸ τέλος μὲ κοντάρια ποὺ τὴν χτύπησαν παρέδωσε τὸ πνεῦμα, λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου, καὶ περνώντας στὴν αἰώνια ζωή.
Ὅλα αὐτὰ τὰ μαρτύρια τὰ ὑπέμεινε μὲ καρτερία καὶ στὸ τέλος μὲ κοντάρια ποὺ τὴν χτύπησαν παρέδωσε τὸ πνεῦμα, λαμβάνοντας τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου, καὶ περνώντας στὴν αἰώνια ζωή.
Διαφωτιστική περιγραφή των όσων συμβαίνουν μεταξύ των οικουμενιστών, την οποία κάνει ο ηγούμενος του Μεγάλου Μετεώρου π. Αθανάσιος:
Μέσα σε μια αληθινή παραζάλη ενθουσιασμού και
αγαπολογίας «άνευ όρων και ορίων» (κατά τον Πατριάρχη Αθηναγόρα) ξεπεράσαμε
πραγματικά κάθε όριο και καταστρατηγήσαμε όλους τους όρους της πίστεως και τους ιερούς Κανόνες.
Γίναμε επιλήσμονες της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας, της ιεράς Παρακαταθήκης των
Αγίων Πατέρων μας τους οποίους πολύ εύκολα αντιπαρήλθαμε ως ξεπερασμένους
θεωρώντας εαυτούς ισότιμους και ισοστασίους τους, ακόμη και ικανότερους στην
εκφορά ενός σύγχρονου θεολογικού λόγου, που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις
των καιρών μας, καθώς και στις απαιτήσεις της πολυπόθητης «ενώσεως».
Καινοφανείς θεολογικές απόψεις, αποκλίνουσες δογματικές θέσεις, ανεπίτρεπτες
υποχωρήσεις και συμβιβασμοί σε θέματα πίστεως, αποδοχή θεολογούμενων θεμάτων
χωρίς καμμία συζήτηση, ανοχή και νομιμοποίηση σε απαράδεκτα εκκλησιολογικά και
ηθικά ολισθήματα αποτελούν πλέον ζητήματα ρουτίνας για τους ορθοδόξους που
μετέχουν στους διαλόγους. Η αύξηση της συχνότητας, η επιτάχυνση στον ρυθμό, το
απροκάλυπτο των ενεργειών, η επικοινωνιακή τακτική, η μεθοδευμένη επισημότητα,
η φαντασμαγορία του σκηνικού προδίδουν την σπουδή για την επιβολή τετελεσμένων
στο ζήτημα της λεγόμενης «ενώσεως». Τετελεσμένα που, χωρίς καμμία λογική
εξήγηση, χωρίς θεολογικό υπόβαθρο, χωρίς συνοδική συγκατάθεση, χωρίς την
αποδοχή από το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανατρέπουν σε μια στιγμή την αλήθεια και
την ακρίβεια της πίστεώς μας που είναι θεμελιωμένες στην δισχιλιετή Παράδοση
της αγίας μας Ορθοδοξίας.
Ἕλληνες! Μή σᾶς κοιμίζουν οἱ διεθνιστές. Ξυπνῆστε.
Σκεφθῆτε. Ἀποφασίστε. Κινηθῆτε. Ἄν θέλουμε νά ζήσουμε σέ μιά Ἑλλάδα ἐλεύθερη,
Ὀρθόδοξη, περήφανη, ἄξια τοῦ αἰωνόβιου πολιτισμοῦ της. Μή λησμονούμε τήν ἐπί
πέντε αἰῶνες ἀφόρητη τυραννία τοῦ Ἰσλάμ, τούς βίαιους ἐξισλαμισμούς τῶν
ραγιάδων, τά φρικτά μαρτύρια τῶν νεομαρτύρων ἐκ μέρους τοῦ Ἰσλάμ. Ας προβληματιστούμε
ἐπιτέλους! Καί ας κινηθούμε ἑνωμένοι ὑπεύθυνα.
Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : ΠΡΟΣΟΧΗ
Πολλοί ποιμένες, των οποίων βασική αποστολή
είναι να διώκουν τους λύκους των αιρέσεων και των πλανών, όχι μόνον δεν βλέπουν
να υπάρχουν λύκοι, για να τους εκδιώξουν, αφού θεωρούν, ότι ο Παπισμός και ο
Προτεσταντισμός δεν είναι αιρέσεις, αλλά “σεβάσμιες εκκλησίες”, «αδελφές
εκκλησίες» συνδιαχειρίστριες του αγιασμού και της σωτηρίας των πιστών, αλλά
μεταβάλλονται και οι ίδιοι σε λύκους. Κατασπαράσσουν και αυτοί, επειρεασμένοι
από τις αιρέσεις, τα υγιή δόγματα και μετ’ αυτών τα ανύποπτα ποίμνια, που
δύσκολα, χωρίς επαρκή πληροφόρηση, μπορούν να καταλάβουν, ότι οι φύλακες και
φρουροί έχουν μεταμορφωθή σε κλέπτες και ληστές.
Ἡ Ὀρθοδοξία χῶρος ἑνότητος.
Ἡ μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ποὺ ἑορτάζεται κάθε χρόνο τὴν Κυριακὴ μεταξὺ 13 καὶ 19 Ἰουλίου καὶ φέτος συμπίπτει στὶς 19 τοῦ μηνός, μᾶς παρακινεῖ σὲ μιὰ κριτικὴ θεώρηση τῆς στάσεώς μας, τῶν Ὀρθοδόξων, ἀπέναντι στὶς ἐνέργειες ποὺ γίνονται τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ σκοπὸ τὴν ἕνωση ὅλων τῶν χριστιανικῶν ὁμολογιῶν, ἀκόμη καὶ τῶν θρησκειῶν. Ἔχουμε χρέος ἐπιτακτικὸ γιὰ τὴ θεώρηση αὐτή, διότι, ὅπως εἶναι γνωστό, στοὺς καιρούς μας περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη ἐποχὴ ὀργανώνονται γιὰ τὸν λόγο αὐτὸδιαχριστιανικοὶ διάλογοι, διαθρησκειακὲς συνάξεις ἢ διεθνὴ συνέδρια μὲ σκοπὸ νὰ γίνει πραγματικότητα ἡ πολυπόθητη ἕνωση τῶν χριστιανῶν καὶ ἡ προσέγγιση ὅλων τῶν ἀνθρώπων.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΕΡΗΜΙΤΟΥ
Προσφιλέστατα εν
Κυρίω τέκνα. Χαίρω και δοξάζω το πανύμνητον όνομα του Κυρίου Ιησού συν Πατρί
και Πνεύματι, δια την πίστιν σας και τας αγίας εμπνεύσεις σας…
… Γράφετε,
προφανώς υπό τον φωτισμόν του αγίου Πνεύματος, του «συναντιλαμβανομένου ταις
ασθενείαις ημών»: «Είμεθα νέοι φοιτηταί τεσσάρων διαφόρων επιστημονικών κλάδων.
Ζώμεν και ημείς εις τον καταλυτικόν 20ον αιώνα. Ρεύματα μας περιβάλλουν ποικίλα,
φιλοσοφικά, θρησκευτικά, κοινωνιστικά, πολιτιστικά, πολιτειακά, εκκλησιαστικά
και μας προκαλούν εις αντιμετώπισίν των, εις μίαν τοποθέτησιν απέναντί των…
Βεβαίως, πλην των διανοητικών προκλήσεων έχομεν και πειρασμούς ηθικούς. Είμεθα
Ορθόδοξοι χριστιανοί και θέλομεν να ζήσωμεν και να αποθάνωμεν εν ευσεβεία και
να μη εκπέσωμεν, όσον εξαρτάται από ημάς, της αιωνίου ζωής και μακαριότητος… Δια τούτο, παρακαλούμεν την αγιότητά σας, όπως μας
υποδείξη τρόπους οικοδομής εν Χριστώ και μας βοηθήση εις μίαν ορθήν
αντιμετώπισιν των ανωτέρω συγχρόνων προκλήσεων, ώστε, χωρίς υπεκφυγάς, να
πάρωμεν μίαν έλλογον στάσιν και θέσιν…».
Εξ όσων γράφετε συνάγω, ότι γνωρίζετε εις γενικάς γραμμάς την
διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εντός της οποίας περιλαμβάνεται η εν
Χριστώ ζωή, είναι η ιδία εν Χριστώ, ολόκληρος η Εκκλησία, αν όχι εν τελεία
πληρότητι, όμως είναι, ως καταβολαί, ως λέγει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας.
If marriage is redefined:
- It
will impact on our freedom of religion: to teach that marriage is between
one man and one woman.
- It
means that our schools are going to have to teach and affirm this to our
children.
- It
will send the message that it is acceptable for children to be raised
without the presence of a mother or a father.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015
Ιεζεκιήλ προφ., Φωκά ιερομ., Πελαγίας Τήνου.
Ἔζησε στὰ χρόνια
του Ναβουχοδονόσορα, κατὰ τὸν ἕκτο αἰώνα π.Χ. (κατ’ ἄλλους τὸ 477 π.Χ.). Ὁ
πατέρας του ἦταν Ἱερέας καὶ ὀνομαζόταν Βουζί.
Ἡ ἀνατροφὴ τοῦ Ἰεζεκιὴλ ὑπῆρξε πολὺ ἐπιμελημένη, μέσα στὰπλαίσια τῶν αὐστηρῶν ἠθῶν τῆς πατροπαράδοτης θρησκείας.Ἦταν ἀμείλικτος ἐχθρὸς κάθε κακίας καὶ ἁμαρτίας
καὶ ἤλεγχε μὲ θάρρος τοὺς ὑπερόπτες καὶ ἀλαζονικοὺς ἄρχοντες. Ὁ Ἰεζεκιὴλ ἦταν
πολὺ ἀγαπητὸς στὸ λαὸ καὶ πολλοὶ προσέρχονταν σ’ αὐτόν, ἀκόμα καὶ πρεσβύτεροι
Ἰουδαῖοι, γιὰ νὰ ζητήσουν τὶς συμβουλές του.
Οἱ προφητεῖες του
ἀναφέρονται κυρίως στὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ μετά. Ἡ παράδοση ἀναφέρει
ὅτι ὁ Ἰεζεκιὴλ φονεύθηκε ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Γάδ, ἐπειδὴ ἤλεγχε τὶς εἰδωλολατρικές
τους ροπές. Τάφηκε στὴ σημερινὴ Βαγδάτη τοῦ Ἰράκ.
Ἂς ἀναφέρουμε, ὅμως, μερικὰ λόγια τοῦ προφήτη, ποὺ δίνουνἀθάνατα μηνύματα ζωῆς αἰωνίου: «Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸςμὲ λέγων... ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαὶ εἰσὶν ... ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα,αὐτὴ ἀποθανεῖται. Ὁ δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ
δικαιοσύνην ... ζωὴ ζήσεται, λέγει Κύριος».
Δηλαδή, ὁ Κύριος μίλησε σὲ μένα καὶ εἶπε: «κάθε ζωὴ ἀνθρώπου εἶναι δική μου. Αὐτὸς ποὺ ἁμαρτάνει, αὐτὸς καὶ θὰ τιμωρηθεῖ μὲ θάνατο. Ὁ ἄνθρωπος, ὅμως, ποὺ εἶναι δίκαιος, αὐτὸς ποὺ τηρεῖ τὶς ἐντολές μου καὶ φέρεται μὲ δικαιοσύνη, αὐτὸς θὰ ζήσει αἰώνια, λέγει ὁ Κύριος».
Δηλαδή, ὁ Κύριος μίλησε σὲ μένα καὶ εἶπε: «κάθε ζωὴ ἀνθρώπου εἶναι δική μου. Αὐτὸς ποὺ ἁμαρτάνει, αὐτὸς καὶ θὰ τιμωρηθεῖ μὲ θάνατο. Ὁ ἄνθρωπος, ὅμως, ποὺ εἶναι δίκαιος, αὐτὸς ποὺ τηρεῖ τὶς ἐντολές μου καὶ φέρεται μὲ δικαιοσύνη, αὐτὸς θὰ ζήσει αἰώνια, λέγει ὁ Κύριος».
Fr. Josiah Trenham - The World Needs Us: Salt and Light
Fr. Josiah Trenham - The World Needs Us: Salt and Light
(mp3-2015)
Ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀπαγορευμένου ---Τοῦ αειμνήστου Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδη θεολόγου
Ἄν δέν ὑπάρχει Θεός, τότε τῆς ἠθικῆς τά φράγµατα γκρεµίζονται
καί κυβερνᾶ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀπαγορευµένου.Ὁ θάνατος τοῦ Θεοῦ, πού εἶχε
στοχεύσει ὁ ἀθεϊσµός, προκάλεσε τή ψυ- χορραγία τοῦ ἀνθρώπου. Ἔρηµος πιά ὁ ὑπαρξιακός χῶρος ἀπ᾽ τοῦ
Θεοῦ τήν παρουσία, ἔγινε “σπήλαιον ληστῶν”! Ἡ ἀνθρώπινη προσωπικότητα δέχεται ἀδιάκοπα
τ᾽ ἀνελέητα χτυπήµατα τοῦ ἀµοραλιστικοῦ ἀθεϊσµοῦ.
Τί τραγικό! Ὁ ἄνθρωπος θέλησε τό “πᾶν”, καί βρῆκε τό “µηδέν”! Ἀναζήτησε τό ἄπει-
ρο κι ἀντίκρυσε τό χάος. Ὁ ἀγνωστικισµός τόν ὡδήγησε στό µηδενισµό (Nihilismus). Ἀλλ᾽
ὅποιος κι ἄν εἶναι ὁ µηδενισµός - ἠθικός, µεταφυσικός, γνωσιολογικός - εἶναι ἀντιφατικός, διότι, ἄν
τίποτε δέν ὑπάρχει καί καµιά ἀλήθεια δέν εἶναι δυνατή, τότε καί ὁ µηδενισµός
δέν εἶναι τίποτ᾽ ἄλλο..παρά ἕνα ψέµα, πού συνθλίβει καί καταπιέζει. Ὁ ἄνθρωπος
πού ἔχασε τό Θεό, ἔχασε καί τήν ἀγάπη.Τό µῖσος εἶναι τό µόνο ὅπλο πού τοῦ ἀπόµεινε.
Ἡ πώρωση τῆς συνείδησης καί ἡ τύφλωση τῆς ψυχῆς,νεκρώνουν κάθε Χριστιανικό καί ἠθικό
ἴχνος. Τοῦτο τόν ἀµοραλισµό τόν ἀντικρύζουµε στήν ἐποχή µας µέ τήν πιό
προκλητική του µορφή. (Τόν περιγράφει θαυµάσια ἡ Σοφ. Σολ. στό Β΄κεφάλαιο). Ἄλλωστε
ἡ Σοδοµική ἐποχή µας κηρύττει τήν “ἐλευθερία τοῦ ἀπαγορευµένου”, σ᾽ ὅλο τόν
κόσµο καί σ᾽ ὅλες τίς µορφές της. Μιά “ἐλευθερία τοῦ ἀπαγορευµένου”,
νοµοθετηµένη καί κατοχυρωµένη µέ τούς γνωστούς καί “περίφηµους” “ρατσιστικούς”
νόµους! Ἡ τοξίνωση τῆς ψυχῆς ἀπό τ᾽ ἀφιόνι τοῦ ἀθεϊσµοῦ, θά δηµιουργεῖ γιά
πάντα πράξεις παράλογες, ἀκατανόητες, ἀπάνθρωπες, βέβηλες, ἔξαλλες, φριχτές, ἀντικοινωνικές,
ἀντιπνευµατικές, ἀντιχριστιανικές. Τίς πιό ἀπίστευτες! Πόσο ἐκφραστικός ὁ ψαλµικός
στίχος: “Υἱοί ἀνθρώπων, ἕως πότε βαρυκάρδιοι; Ἱνατί ἀγαπᾶτε µαταιότητα καί ζητεῖτε
ψεῦδος;” (Ψαλµ. 4,3). Μή παρασυρόµαστε. ∆έν ὑπάρχει ἐλευθερία στίς ἀπαγορεύσεις
τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἐντολῶν Του. “Τῇ ἐλευθερίᾳ ᾗ Χριστός ἡµᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε
καί µή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε” (Γαλ. Ε΄ 1). Μονάχα ὁ Χριστός ἐλευθερώνει,
σώζει καί µεταµορφώνει.
Ἡ διάρθρωση τού Οικουμενισμού είναι δαιμονική
Ὁ οἰκουµενισµός δέν εἶναι κίνηµα, πού ἐπιπόλαια προωθεῖται
ἀπό κάποιους µωροφιλόδοξους. Ἔχει σαφεῖς σκοπούς, πού ἄν τούς στοχαστεῖς, θά
φρίξεις. Ἡ διάρθρωσή του εἶναι δαιµονική. «Ὑποστηρίζει ὅτι οὐδαµοῦ ὑπάρχει ἀλήθεια.
Ὑπόσχεται ὅτι µέ τήν µωσαϊκήν του σύνθεσιν θά δώσῃ λύσιν εἰς ὅλα τά προβλήµατα
τοῦ ἀνθρώπου. Ἀποτελεῖ τό µέσον µιᾶς νέας θεωρήσεως τῆς ζωῆς. Εἶναι ἄθεος µέσα
εἰς τήν πολυθεΐαν του. Εἶναι ἀσεβής ἐν τῇ ἀποδοχῇ του ὑπό τήν στέγην του, ὅλων
τῶν ἀσεβῶν. Παντοῦ βλέπει κλάσµατα ἀληθείας κλάσµατα ἑνός τεθραυσµένου
καθρέπτου, τά ὁποῖα φιλοδοξεῖ νά ἑνώσῃ. ∆έν παραδέχεται προσωπικόν Θεόν. Ἀρνεῖται
νά δεχθῇ αὐθεντικά, θεόπνευστα δόγµατα. ∆έν πιστεύει εἰς ἀποκεκαλυµµένην ἀλήθειαν.
∆έν ὑπάρχει µία ἀλήθεια, ἀλλά πολλαί, µερικαί, ἀτελεῖς»
Ούτε δό-λι-οι ούτε δό-λιοι αλλά άδολοι δούλοι του Χριστού
Ηλιάδης Σάββας
Δάσκαλος
Κιλκίς, 22-7-2015
Ο άνθρωπος
πασχίζει αγωνιωδώς και αναλώνεται , για να διεκπεραιώσει τις τρέχουσες
καθημερινές εργασίες του, άλλες που χρειάζονται απλώς δικό του μόνο κόπο,
σωματικό και πνευματικό και άλλες που
έχουν σχέση με τον πλησίον και χρειάζονται λύση σε επίπεδο διαπροσωπικό και
γενικώς και πέρα απ΄ αυτόν. Είναι η μοίρα του. «Εν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον
σου».(Γεν.3,19) Ιδιαίτερα σήμερα με τις δημιουργηθείσες
πλασματικές ανάγκες του τρέχοντος πολιτισμού, που τρέχει και δεν προλαβαίνει.
Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη. ---- Ψυχολογική εμβάθυνση στημ παραβολή του ασώτου.
Η παραβολή του Ασώτου
εκτιμάται ιδιαιτέρως υπό του πληρώματος εν γένει της Εκκλησίας. Η ευσπλαγχνία
και η απεριόριστος αγάπη του ουρανίου Πατρός προς τον αμαρτωλόν άνθρωπον, η
τονιζομένη μεγαλειωδώς εις την όλην ευαγγελικήν περικοπήν, προκαλεί έντονον
αίσθησιν εις τας ψυχάς των πιστών.
Λόγω δε της τοιαύτης
εντυπώσεως, την οποίαν η παραβολή του Aσώτου δημιουργεί,
εξισούται αύτη, ως γνωστόν, πολλάκις πλήρως προς το λοιπόν περιεχόμενον της
Αγίας Γραφής. Ούτως αναγνωρίζεται ότι η παραβολή αύτη είναι μεστή
σωτηριολογικών νοημάτων και ότι εν αυτή εύρηται συμπεπυκνωμένη η όλη
χριστιανική διδασκαλία περί της σωτηρίας του ανθρώπου δια της εν Χριστώ Θείας
Αποκαλύψεως.
Αλλ' επίσης και εκ της
επόψεως των ψυχολογικών διαδικασιών η παραβολή του Ασωτου αποτελεί ασφαλώς
ανεξάντλητον μεταλλείον. Επί τη βάσει οιασδήποτε ψυχολογικής θεωρίας,
αντιμετωπιζούσης την ψυχικήν υπόστασιν μετά της οφειλομένης εΙς αυτήν
αξιοπρέπειας και αν ερευνήσει τις το κείμενον της παραβολής ταύτης, θα
επισημάνη πλούτον και ποικιλίαν ψυχικών διαδικασιών, δι' ων διαφωτίζεται πως το
σχήμα της πτώσεως του ανθρώπου εις την αμαρτίαν και της επιστροφής αυτού εις
τον Θεόν. Το θέμα δηλονότι ή το πρόβλημα, το οποίον η παραβολή απεικονίζει,
είναι πάντοτε πνευματικόν. Το γενικόν σχήμα της συμπεριφοράς του Ασώτου υιού
αλλά και του πρεσβυτέρου αφορά εις την πνευματικήν υπόστασιν και ζωήν αυτών.
Εν τούτοις όμως εις την
πορείαν της όλης περικοπής διαφαίνεται εις κεντρικάς γραμμάς το ψυχολογικόν
σχήμα της πτώσεως του ανθρώπου εις την αμαρτίαν και της αφυπνίσεως και
επιστροφής αυτού εις την αγκάλην του ουρανίου Πατρός. Δια τούτο και εκ της
ψυχολογικής επόψεως η σημασία της παραβολής είναι εξαιρετικώς μεγάλη. Τα κύρια
δέ σημεία του εν λόγω σχήματος θα ηδύναντο να καθορισθούν ως εξής:
Ἡ τραγικότητα τῶν αἱρετικῶν ----- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου ∆. Μεταλληνοῦ
Στὶς αἱρέσεις καὶ τοὺς αἱρετικοὺς στρέφει τὴν προσοχή µας
τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσµα τῆς προσεχοῦς Κυριακῆς (Τίτ. 3, 8-15). Πολλὲς ἑρµηνεῖες
ἔχει λάβει ὁ Ὅρος «αἱρετικὸς» ἀπὸ τοὺς ἑρµηνευτές, καὶ µάλιστα τοὺς νεωτέρους,
στὸ χῶρο τῆς Κ. ∆ιαθήκης.
Ὑπάρχει ὅµως καὶ ἡ συγκεκριµένη σηµασία, ποὺ ἔλαβε ὁ Ὅρος
στὴ γλώσσα τῶν Ἁγίων Πατέρων, στὴ γλώσσα τῆς Ὀρθοδοξίας. Γιὰ τοὺς ἁγίους
Πατέρας µας «αἱρετικὸς» σηµαίνει: διαστρεβλωτὴς τῆς πίστεως, τῆς ἀποκεκαλυµµένης
Ἀληθείας, τοῦ θεόθεν δεδοµένου τρόπου σωτηρίας. Αἵρεση δέ, εἶναι ἀλλοτριωµένη ἐκδοχὴ
τοῦ Προσώπου τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ποὺ δὲν µπορεῖ νὰ ὁδηγήσει στὴ σωτηρία, στὴ
θέωση, τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ λυτρώσει ἀπὸ τὸ κακὸ τὸν κόσµο. Οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς ἐν
Χαλκηδόνι ∆´ Οἰκουµενικῆς Συνόδου (451), ποὺ τιµᾶ τὴν προσεχῆ Κυριακὴ ἡ Ὀρθόδοξος
Ἐκκλησία σ᾽ ὅλο τὸν κόσµο, αὐτὴ τὴ σηµασία τοῦ ὅρου ἐπιβάλλουν νὰ κρατήσουµε καὶ
µεῖς στὶς παρακάτω σκέψεις.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015
Μαρίας Μαγδαλινής μυροφόρου, Μαρκέλλης.
Ἡ Ἁγία μυροφόρος καὶ Ἰσαπόστολος Μαρία ἡ Μαγδαληνή, καταγόταν ἀπὸ τὰ Μάγδαλα. Ὅταν πληροφορήθηκε γιὰ τὸν Χριστό, πῆγε κοντά του καὶ ἀπαλλάχθηκε ἀπὸ τὰ δαιμόνια ποὺ τὴν ἐνοχλοῦσαν καὶ στὴν συνέχεια ἔγινε μαθήτρια του. Ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἀκολούθησε τὸν Χριστὸ ἕως τὸ πάθος Του, ἔγινε μυροφόρος, εἶδε πρώτη τὴν Ἀνάσταση, ὅταν ἀργὰ τὴν νύχτα τοῦ Σαββάτου εἶδε τὸν ἄγγελο ποὺ κύλησε τὴν πέτρα ἀπὸ τὴν θύρα τοῦ μνημείου.
Ἐπίσης μόλις ξημέρωσε, ἐνῶ στέκονταν κοντὰ στὸ μνημεῖο, εἶδε δύο ἀγγέλους μὲ λευκὰ νὰ κάθονται στὸ μνημεῖο καὶ μετὰ εἶδε τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐπειδὴ τὸν πέρασε γιὰ τὸν κηπουρό, τῆς εἶπε «Μή μου ἅπτου» (μὴν μὲ ἀγγίζεις).
Μετὰ τὴν ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ἡ Μαρία πῆγε στὴν Ἔφεσο στὸν ἀπόστολο καὶ εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη.
Ἐκεῖ ἐκοιμήθη καὶ ἐνταφιάστηκε.
Ἐπίσης μόλις ξημέρωσε, ἐνῶ στέκονταν κοντὰ στὸ μνημεῖο, εἶδε δύο ἀγγέλους μὲ λευκὰ νὰ κάθονται στὸ μνημεῖο καὶ μετὰ εἶδε τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐπειδὴ τὸν πέρασε γιὰ τὸν κηπουρό, τῆς εἶπε «Μή μου ἅπτου» (μὴν μὲ ἀγγίζεις).
Μετὰ τὴν ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ἡ Μαρία πῆγε στὴν Ἔφεσο στὸν ἀπόστολο καὶ εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη.
Ἐκεῖ ἐκοιμήθη καὶ ἐνταφιάστηκε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)