Ἡ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ νόθευση τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας

Ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκκινώντας ἀπὸ προσπάθειες προσεγγίσεως τῶν «χριστιανῶν» σὲ πρακτικὰ θέματα στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ἐξελίχθηκε σὲ προσπάθεια ἐξωτερικῆς συγκολλήσεως τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς λοιπὲς «ὁμολογίες», χωρὶς τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ ἐκεῖνες τῆς μόνης ἀναλλοίωτης καὶ παραδοσιακῆς, τῆς ὀρθόδοξης, διδασκαλίας, ἀλλὰ μέσῳ ἐλαχιστοποιήσεως τῆς σημασίας («μινιμαλισμοῦ»), τῆς ἀποσιωπήσεως καὶ παρερμηνείας τῶν ἱ. δογμάτων ἀπὸ ὅλες τὶς διαλεγόμενες πλευρές. Ἐκκινώντας στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ οἱ αἱρετικοὶ (ἑτερόδοξοι ) ὀνομάστηκαν σὲ ἐπίσημα ὀρθόδοξα ἐκκλησιαστικὰ κείμενα «Ἐκκλησίες» (τὸ 1903 καὶ κυρίως τὸ 1920), ἡ δογματικὴ παρέκκλιση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μεταξὺ ἄλλων φοβερῶν πτώσεων ὁδήγησε σταδιακῶς στὴν ἀπὸ μέρους ἐπιφανῶν ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ θεολόγων (α) ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας μὲ τοὺς παπικούς («ἄρση τῶν ἀναθεμάτων») τὸ 1965, (β) μερικὴ ἀποδοχὴ τῶν ἑτεροδόξων τελετῶν βαπτίσματος, εὐχαριστίας καὶ ἱερωσύνης («Κείμενον Β.Ε.Μ.», Λίμα τοῦ Περοῦ 1982, (γ) διαπίστωση δῆθεν χριστολογικῆς συμφωνίας μὲ τοὺς μονοφυσίτες-μονοθελῆτες (Β΄Κοινή Δήλωση, Chambésy 1990) - ἡ ὁποία σημαίνει τὴν ἀπόρριψη τῆς συμπαγοῦς ὀρθοδόξου χριστολογίας 15 αἰώνων, Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ πληθύος Ἁγίων Πατέρων, (ε) διαπίστωση ὅτι ὁ παπισμὸς εἶναι ὄχι αἵρεση, ἀλλὰ «ἀδελφὴ Ἐκκλησία» μὲ ἔγκυρα μυστήρια (Κείμενον Balamand1993) κ.ἄ. Χειρότερο ὅλων εἶναι (στ) τὸ ἐκκλησιολογικὸ κείμενο τῆς Θ΄ Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε (Βραζιλία, 2006) · ἐκεῖ ἡ πλειονότης τῶν ὀρθοδόξων ἐκπροσώπων ἀρνήθηκε ἰδιότητες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τὶς ὁποῖες ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἐκεῖνες τῆς «Μιᾶς» (δηλ. σὲ ἑνότητα πίστεως) καὶ τῆς «Καθολικῆς», ἐπειδὴ συμφώνησαν ὅτι κανένα μέλος τοῦ Π.Σ.Ε. δὲν ἀποτελεῖ καθ’ ἑαυτὸ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία καὶ ὅτι εἶναι θεμιτὴ ἡ ὕπαρξη ποικιλίας δογμάτων ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ εἶναι ποὺ λίγο ἀργότερα οἱ οἰκουμενιστὲς ὀνόμασαν «ἑνότητα μέσα στὴ (δογματικὴ) διαφορετικότητα» , “unity in diversity”, ἔνα σύνθημα παρμένο ἀπὸ τὰ βουδιστικὰ κινήματα τῆς New Age, δηλαδὴ μιὰ «περιεκτικότητα» (“comprehensiveness”) ἀντίθετη μὲ τὴν ἁγιοπατερικὴ «ἀποκλειστικότητα» (“exclusiveness”).
Στὰ πλαίσια τῆς οἰκουμενικῆς κινήσεως οἱ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων οἰκουμενιστὲς ἔχουν ἐγγράφως δεσμευθεῖ νὰ μὴ καλοῦν τοὺς ἑτεροδόξους στὴν Ἐκκλησία καὶ ἔτσι διαψεύδεται ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ συμμετοχή μας ἐκεῖ ἀποσκοπεῖ στὴν ὁμολογία τῆς Ὀρθοδοξίας· ἀντιθέτως δέ, μὲ τὴν ἐπίσημη ἀποδοχὴ ἑτεροδόξων θέσεων, ἀποπροσανατολίζονται οἱ ἑτερόδοξοι ὡς πρὸς τὸ ἀληθινὸ φρόνημα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. 

Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ἡ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ νόθευση τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλη...": 

Δεν γνωρίζουμε τί σχεδιάζεται στην θρονική εορτή στο Φανάρι, αλλά ας θυμηθούμε δήλωση που έκανε ο Πάπας μετά την συνάντηση στα Ιεροσόλυμα με τον Πατριάρχη φέτος, ότι η Ένωση ( επισημοποίηση της ένωσης, γιατί ένωση ουσιαστική ήδη υφίσταται από ετών ) πρέπει να γίνει με παράκαμψη του θεολογικού διαλόγου. Αυτό μου θυμίζει τα όσα έλεγε παλαιά ο Αθηναγόρας, ότι έπρεπε να γίνει η ένωση με βάση την αμοιβαία αγάπη και οι θεολόγοι κατόπιν, χωρίς βιασύνη, θα τακτοποιούσαν τις εκατέρωθεν διαφορές, γυρίζοντας άμεσα στην προ του 1054 κατάσταση, όπου κατά την γνώμη του υπήρχαν και τότε διαφορές, που ήταν εκατέρωθεν ανεκτές. Πιθανόν επανερχόμαστε στην ίδια στρατηγική λόγω των προβλημάτων του θεολογικού διαλόγου. Το ερώτημα είναι εάν θα τολμήσει κάτι θεαματικό το Φανάρι, χωρίς την εξασφαλισμένη συμφωνία των Ρώσων και όσους οι Ρώσοι επηρεάζουν. Αυτό μένει να το δούμε, γιατί δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αντιρρήσεις των Ρώσων, εάν δηλαδή είναι μόνο στα Διοικητικά ( πρωτείο Δύσης και Ανατολής ) ή επεκτείνονται και σε θέματα Πίστεως. Πάντως καλό θα είναι να βρισκόμαστε όλοι σε ετοιμότητα, γιατί εάν πρόκειται να γίνει κάτι θεαματικό, είτε στην θρονική εορτή, είτε στο μέλλον, θα γίνει ξαφνικά για να έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.Φύλακες γρηγορείτε

Ο/Η Kyprianos Christodoulides άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ἡ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ νόθευση τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλη...": 

Μια γενικότερη προσέγγιση του Οικουμενισμού

Εντελώς ερασιτεχνικά, κατά τη γνώμη μου, η σημερινή κατάσταση, πολυσύνθετη και πολύπλευρη, αντανακλά την διαιωνιζόμενη σύγκρουση μεταξύ παπισμού και αγγλικανισμού. Οι δεύτεροι έχουν σύμμαχο τους σιωνιστές και η παπική εκκλησία βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ο Σιμόν Πέρες, ηγετική μορφή των σιωνιστών, ζήτησε από τον Πάπα Φραγκίσκο τη συνεργασία του για την "οργάνωση ηνωμένων θρησκειών" στα πρότυπα του ΟΗΕ. Η παπική εκκλησία, το γνωρίζουμε όλοι, είναι δέσμια των Διεθνών τοκογλύφων. Αρκεί να δούμε ποια είνα τα λεγόμενα PIIGS (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, αλλά και Ιρλανδία, όλες χώρες Καθολικές) και θα αρχίσουμε να μαντεύουμε τι γίνεται πίσω από την παγκόσμια οικονομική αναστάτωση. Η ενεργειακά εξαρτώμενη Ευρώπη έχει δυο επιλογές : από τη μια πλευρά τη Ρωσία του Πούτιν και από την άλλη τις κλειστές Λέσχες τύπου Μπίλτεμπεργκ των σιωνιστών Αγγλοαμερικανών. Η ισορροπία μάλλον δύσκολη. Η θρησκευτική μαούνα που μεταφέρει τον μελλοντικό επίδοξο παγκόσμιο "μεσσία", φαίνεται, δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος του. Κάποιοι πρέπει να πέσουν στη θάλασσα. Ο Αλλάχ θα τους βοηθήσει.

Τον Κύριον υμνείτε

Τα " Ορθόδοξα " Μοναστήρια τελείωσαν την αποστολή τους, και τώρα ασχολούνται με την παραγωγή...ιταλικών τυριών!!! Δεν είναι μόνο στη Ρωσία αλλά και στον,,, (Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου ...).

Russian monks make mozzarella

News from Elsewhere... ... media reports from around the world, found by BBC Monitoring 09:50 UK time, Friday, 17 October 2014

Monk Agapy enjoys his cheese-making course in Italy

Monks at a remote monastery in northern Russia are launching the production of exquisite types of Italian cheese, it is reported.

One of the brethren has already been to Italy for training, and cheese-making equipment has been purchased, says Valaam, one of Russia's most famous monasteries.
Monk Agapy spent a week in Italy, where local masters taught him to make such cheeses as mozzarella, caciotta, morlacco, smoked ricotta and bianca, Valaam says on its Facebook page.
A spokesman for the island monastery told the BBC that it expects production to start in December, using milk from cows at its own farm to make the cheeses. The initial plan is for them to be consumed at the monastery, but eventually Valaam hopes to produce up to 350 kg of cheese a week, at which point they will go on sale at less remote religious communities in Russia.
Valaam plays an important role in Russia's religious life and is believed to be favoured by President Vladimir Putin. Italian cheeses are among the Western food imports that were banned by the Russian government in retaliation for economic sanctions against Moscow - over its actions in Ukraine.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Αναστασίας Ρωμαίας, Αβρααμίου οσίου.

Ἡ Ὅσια Ἀναστασία ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ρώμη. Ὅταν πέθαναν οἱ πλούσιοι γονεῖς της, διαμοίρασε τὴν περιουσία ποὺ κληρονόμησε στοὺς φτωχοὺς καὶ ἀποσύρθηκε σὲ μοναστήρι.

Ὅταν τὴν συνέλαβε ὁ ἡγεμόνας Πρόβος, ὑπενθύμισε στὴν Ἀναστασία τὴν ἀνθηρὴ νεότητά της, γιὰ τὴν ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό. Τότε, δυναμικὴ ὑπῆρξε ἡ ἀπάντηση τῆς Ἀναστασίας: «Ἐγώ, εἶπε, μία ὡραιότητα καὶ νεότητα γνωρίζω, ἐκείνη ποὺ δίνει ὁ Χριστὸς στὶς πιστὲς καὶ γενναῖες ψυχές, ποὺ προτιμοῦν γι’ Αὐτὸν τὸν θάνατο ἀντὶ ἄλλων ἐγκόσμιων ἀγαθῶν, ὅταν αὐτὰ προτείνονται γιὰ τὴν προδοσία τοῦ Θεοῦ τους. Πλούτη εἶχα ἄφθονα. Δὲν τὰ θέλησα. Ἀλλὰ τὸν Χριστό μου τὸν θέλω καὶ ἀπ’ Αὐτὸν καμία δύναμη δὲν θὰ μπορέσει νὰ μὲ χωρίσει. Ἂν ἀμφιβάλλεις, δοκίμασε». Ἐξαγριωμένος ἀπὸ τὴν ἀπάντηση ὁ Πρόβος, τὴν μαστίγωσε στὸ πρόσωπο καὶ τὴν ἅπλωσε σὲ ἀναμμένα κάρβουνα. Ἔπειτα, τὴν κρέμασε καὶ τῆς ἔσκισε τὸ σῶμα. Μετὰ ἔκοψε τοὺς μαστούς της, ξερίζωσε τὰ νύχια της καὶ τελικὰ τὴν ἀποκεφάλισε.

Ἔτσι, ἡ Ἀναστασία πῆρε τὸν ἁμαράντινο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Εάν δεν θλιβώμεν δια τον Χριστόν, θα θλιβώμεν από τον σατανάν και από τα πάθη μας.

Είναι απαραίτητον να αντιληφθώμεν ότι η αγία Εκκλησία μας, είναι Εκκλησία πιστών του Σταυρού. Ο Σταυρός, ως σταύρωσίς μας εν τω κόσμω, είναι η μόνη οδός σωτηρίας μας. Σταυρός  είναι θλίψις δια Χριστόν, είναι πόνοι και δάκρυα. Εάν δεν θλιβώμεν δια τον Χριστόν, θα θλιβώμεν από τον σατανάν και από τα πάθη μας. Είναι και αυτός ένας άλλος σταυρός, με την διαφοράν, ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι γλυκύς, πνευματικός, αγιαστικός, ζωοποιός. Με συνέπειαν την αιωνίαν ζωήν και την άληκτον χαράν. Ο άλλος σταυρός είναι φρικτός, άπελπις, νεκροποιός και με συνέπειαν τον αιώνιον θάνατον και τον «ακοίμητον σκώληκα». Θα είμεθα απείρως δυστυχείς, απείρως ελεεινοί, εάν δεν αγαπήσωμεν τον Σταυρωθέντα Χριστόν, εάν δεν άρωμεν με χαράν τον Σταυρόν μας και αν δεν ζήσωμεν ως εσταυρωμένοι.

Ἀπάντησις τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου τοῦ 1895 πρὸς τὸν πάπα Λέοντα ΙΓ΄

«Ὁ μισόκαλος καὶ ἀπ’ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος φθόνῳ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ὠθούμενος οὐ διαλείπει ἑκάστοτε ποικίλα ἐνσπείρων ζιζάνια εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ Κυρίου, τοῦ συνιᾶσαι τὸν σῖτον. Ἔνθεν τοι καὶ ἀνέκαθεν ἀνεφύησαν αἱρετικὰ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ζιζάνια, ἅπερ πολλαχῶς ἐλυμήναντο καὶ λυμαίνονται τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καὶ ἅπερ ὡς σπέρματα πονηρὰ καὶ μέλη σεσηπότα δικαίως ἀποκόπτονται ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἐν ἐσχάτοις δὲ χρόνοις ὁ πονηρὸς διέσπασεν ἀπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔθνη ὁλόκληρα τῆς Δύσεως, ἐμφυσήσας τοῖς ἐπισκόποις τῆς Ῥώμης φρονήματα ὑπερφιάλου ἀλαζονείας, ποικίλας γεννησάσης καινοτομίας ἀθέσμους καὶ ἀντευαγγελικάς» . 

«Πόθος ἱερὸς καὶ ἐνδόμυχος τῆς ἁγίας καθολικῆς καὶ ὀρθοδόξου ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ὑπάρχει, ὡς προείρηται, ἡ τῶν ἀπεσχισμένων Ἐκκλησιῶν ἕνωσις μετ’ αὐτῆς ἐν τῷ ἑνὶ κανόνι τῆς πίστεως· ἀλλ’ ἄνευ τοιαύτης ἐν τῇ πίστει ἑνότητος ἀδύνατος ἀποβαίνει ἡ ποθητὴ τῶν Ἐκκλησιῶν ἕνωσις». «Ἀφάτου δὲ λύπης πληροῦται πᾶσα εὐσεβὴς καὶ ὀρθόδοξος καρδία, βλέπουσα τὴν Παπικὴν Ἐκκλησίαν ἐμμένουσαν ὑπεροπτικῶς ἐν αὐταῖς καὶ ἥκιστα συντελοῦσαν εἰς τὸν ἱερὸν τῆς ἑνώσεως σκοπὸν δι᾽ ἀποπτύσεως τῶν αἱρετικῶν τούτων καινοτομιῶν καὶ ἐπανόδου εἰς τὸ ἀρχαῖον καθεστὼς τῆς μιᾶς, ἁγίας, καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἧς μέρος τότε καὶ αὐτὴ ἀπετέλει».
Ὁ Κων/πόλεως Ἄνθιμος καί ἡ περί ἐκεῖνον Ἱ. Σύνοδος ἐξ ἄλλων δώδεκα Ἀρχιερέων.

[Ἰω. Καρμίρη, ἔ.ἀ., σσ. 933-934, 942]

Από το αθάνατον έπος του 1940.

Διάγγελμα του Πρωθυπουργού προς τον Ελληνικόν Λαόν.

28 Οκτωβρίου 1940

Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3^ην πρωϊνήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν, και μου ανεκοίνωσεν ότι, προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6^ην πρωϊνήν. Απάντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ΄ εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Ιωάννης Μεταξάς

Πρώτον πολεμικόν ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου.

28 Οκτωβρίου 1940

Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους.

Ημερησία Διαταγή του Κ. Δαβάκη.

28 Οκτωβρίου 1940

Προς τους αξιωματικούς και οπλίτας.

Ο ύπουλος γείτων μας, αιφνιδιαστικώς μας επετέθη. Η Ελλάς αναμένει από ένα έκαστον ημών να προστατεύσωμεν τα σύνορά της και την τιμήν της και να δώσωμεν ένα καλόν μάθημα εις τον εισβολέα. Φανήτε Έλληνες και κρατήστε γερά τα όπλα με πίστιν εις τον Θεόν και τον εαυτόν σας και τους Διοικητάς σας.Πειθαρχία, καρτερία, θάρρος.

Ζήτω η Ελλάς.

Διοικητής Κ. Δαβάκης.

Στρατιωτικόν ανακοινωθέν 1^ης Δεκεμβρίου 1940.

Τα Ελληνικά στρατεύματα εισήλθον χθες εις Πογραδέτς. Οι Ιταλοί υποχωρούν εις την κατεύθυνσιν του Ελβασάν. Οξεία διάστασις μεταξύ φασιστικού κόμματος και των στρατιωτικών ηγετών της Ιταλίας.

Στρατιωτικά Ανακοινωθέντα.

29 Δεκεμβρίου 1940.

Τοπικαί επιτυχείς επιχειρήσεις. Το υποβρύχιόν μας «Παπανικολής» υπό κυβερνήτην τον πλωτάρχην Μ. Ιατρίδην εβύθισεν εις την Αδριατικήν τρία οπλιταγωγά Ιταλικής νηοπομπής.

5 Ιανουαρίου 1941.

Το υποβρύχιον «Λάμπρος Κατσώνης» με κυβερνήτην τον πλωτάρχην Σπανίδην εβομβάρδισε και κατεβύθισεν εις την Αδριατικήν ιταλικόν εξωπλισμένον πετρελαιοφόρον, μεταφέρον καύσιμον ύλην και πυρομαχικά. Εις το αλβανικόν μέτωπον συνελήφθησαν 204 αιχμάλωτοι και εκυριεύθη υλικόν.

19 Ιανουαρίου 1941.

Το υποβρύχιον «Πρωτεύς» με κυβερνήτην τον πλωτάρχην Μ. Χατζηκωνσταντήν εβύθισε την 29^ην  Δεκεμβρίου το ιταλικόν μεταγωγικόν «Σαρδηνία»  μεταφέρον άνδρας και υλικόν. Το υποβρύχιον δεν επανήλθεν εις την βάσιν του. Εις το μέτωπον κατελήφθησαν υψώματα και συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.

Αναβίωσε το Επος του '40 στην Ηπειρο: Μοναδική αναπαράσταση της μάχης στο Καλπάκι [βίντεο & εικόνες]

Κορυφώθηκαν το απόγευμα της Δευτέρας οι εκδηλώσεις του Δήμου Πωγωνίου Ιωαννίνων για τον εορτασμό της Επετείου του «Έπους του 1940», με την αναπαράσταση της μάχης Καλπακίου. Στα βουνά όπου έλαβαν χώρα οι πρώτες μάχες του Ελληνοϊταλικού πολέμου, εκεί χθες ξύπνησαν οι μνήμες του 1940.
Της αναπαράστασης προηγήθηκε επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων. Σύμφωνα με το epirus-tv-news.blogspot.gr, πλήθος κόσμου άρχισε να καταφθάνει στο σημείο από νωρίς το μεσημέρι για να αποτίσει φόρο τιμής στους Ελληνες που πολέμησαν στα βουνά της Ηπείρου, αλλά και να παρακολουθήσουν την αναπαράσταση της νικηφόρας για τον ελληνικό στρατό μάχης.

1940, η VIII Μεραρχία κατατρόπωσε την ιταλική επίθεση στην Ηπειρο

Αντιεκκλησιαστικός και ανιστόρητος!

Κωνσταντίνος Χολέβας

Στις 18 Οκτωβρίου η Λαμία εόρταζε την απελευθέρωσή της από τους ναζί και ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε σκόπιμο να κάνει επίδειξη της αντιεκκλησιαστικής πολιτικής του. Με ανακοίνωσή του κάλεσε τον λαό να μη συμμετάσχει στις λατρευτικές εκδηλώσεις και στη λιτανεία, με τη δικαιολογία ότι έτσι υποτιμάται η συμβολή του ΕΛΑΣ και αποδίδεται η απελευθέρωση στην παρέμβαση του Θεού.

Αν τα λένε τώρα αυτά, σκεφτείτε τι θα κάνουν αν -ο μη γένοιτο- αναλάβουν τη διακυβέρνηση της Ελλάδας. Θα καταργηθούν τα Θρησκευτικά και οι εικόνες από τα σχολεία, η Ιστορία θα επικεντρώνεται στη γραμμή Ρεπούση και την ωραιοποίηση των κομμουνιστικών καθεστώτων, οι εθνικές εορτές θα τελούνται με την εξύμνηση της πολυπολιτισμικότητας και χωρίς τη συμμετοχή κληρικών, ο πολιτικός γάμος θα καταστεί υποχρεωτικός και οι μεγάλες πόλεις μας θα πλημμυρίσουν από τζαμιά.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟ 1940!

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=7&t=10141

Έμειναν τα πορτρέτα των ηρώων της φυλής μας στραπατσαρισμένα στους τοίχους των σχολείων…

Την αρετή της φιλοπατρίας, τελευταία, την ευνουχίσαμε, τη στραγγαλίσαμε. Κι έμειναν τα πορτρέτα των ηρώων της φυλής μας στραπατσαρισμένα στους τοίχους των σχολείων… Κι απέμειναν κάποια λεβεντοπαλλήκαρα αποφασισμένα να θυσιαστούν για την πατρίδα, σαν τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη,το Σολωμό Σολομού, τον Τάσο Ισαάκ, τον Καραθανάση, Βλαχάκο, Γιαλοψό ( ΙΜΙΑ ) και τον ηρωϊκό σμηναγό Κ. Ηλιάκη, να περιμένουν μιμητές… Η μεγαλύτερη αυτοθυσία είναι η θυσία για την πατρίδα, γιατί υπερασπίζεσαι πατρογονικές εστίες και χώματα.

Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων : Ειδωλολάτρουν οι Ιουδαίοι; Ποίαν ποινήν τούς έστειλεν ο Θεός; Την στέρησιν της Πατρίδος.

«Τόσον ιερόν και Θείον δώρον είναι η Πατρίς, αγαπητοί, ώστε ένα των μεγίστων σημείων τής, κατά των ανθρώπων, δικαίας οργής του Θεού γίνεται, πολλάκις, η στέρησις της Πατρίδος. Ειδωλολάτρουν οι Ιουδαίοι; Ποίαν ποινήν τούς έστειλεν ο Θεός; Την στέρησιν της Πατρίδος. Μετενόουν διά τα αμαρτήματά των; Τί τούς αντίμοιβεν ο Θεός; Την απόλαυσιν της Πατρίδος. Πατρίδα, λοιπόν! Ούτε φυσικώτερον, ούτε γλυκύτερον άλλο παρά τούτο το όνομα ήθελεν ευρεθεί να εικονίσει την αιώνιον μακαριότητα. Και αν, λοιπόν, η Πατρίς είναι τόσο σεβάσμιον, τόσον πολύτιμον, τόσον αγαπητόν εις τον Θεόν, φανερόν ότι Χριστιανός ο οποίος αγαπά μάλιστα τον Θεόν και τον πλησίον χρέος έχει να αγαπά την ιδίαν αυτού πατρίδα».

Σχόλιο του αδελφού μας Τηλέμαχου:

Ακριβώς αυτό πάθαμε και εμείς οι Έλληνες : 1452 Δεκέμβριος, συλλείτουργο στην Αγία Σοφία με Αυτοκράτορα, Πατριάρχη και Παπικούς, 1453 Μάϊος, πτώση της Κωνσταντινούπολης και 400 χρόνια σκλαβιάς!! 1920 έκδοση της αιρετικής Εγκυκλίου από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, 1922 Μικρασιατική καταστροφή. 1924 πραξικοπηματική αλλαγή του ημερολογίου, 1940-44 πόλεμος, κατοχή, φρικτός λοιμός και ακόμα πιο φρικτός εμφύλιος πόλεμος. 1948 ίδρυση από την ελληνική Εκκλησία του σατανικού Π.Σ.Ε., 1955 γεγονότα της Πόλης, φόνοι, βιασμοί, βανδαλισμοί, εξανδραποδισμός των Ελλήνων της Πόλης από τις εστίες τους! 1962 ο αιρετικός Αθηναγόρας και δι΄ αυτού η ελληνική Εκκλησία ενώνεται με τον Πάπα: 1965 βομβαρδισμός της Κύπρου από τους Τούρκους, 1974 απέλαση του Αττίλα στην Κύπρο!

 1980-2014 : Ασίζη, Ρώμη, Μπαλαμάντ, Τορόντο. Καμπέρα, συμπροσευχές, συλλείτουργα όχι μόνο με αιρετικούς αλλά και με ειδωλολάτρες! 1974-2014 οι κυβερνήσεις αυτών των ετών πονηρά και σατανικά φερόμενες, άρπαξαν, διέλυσαν πρώτα ό,τι ηθικό, χριστιανικό, πατριωτικό έμεινε στον έλληνα, και μετά μας οδήγησαν ελεύθερους σκλάβους στην ίδια μας την πατρίδα, στο Μνημόνιο, ΔΝΤ, και ποιος ξέρει τι άλλο θα έρθει!

Ειδωλολάτρισαν οι Ιουδαίοι επέτρεψε ο Θεός να συρθούν αιχμάλωτοι σκλάβοι 500 χρόνια στην Βαβυλώνα. Ειδωλολατρούν σήμερα οι Έλληνες, διότι η άρνηση των αγίων Πατέρων του Θεού και της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η ένωση με τους εχθρούς του Θεού και η προσκόλληση σε πλανεμένους θαυματοποιούς Γέροντες είναι ειδωλολατρία, τι τιμωρία ακόμα θα μας έρθει;; 

σ.σ. σε παρακαλώ γράφε με μικρά γράμματα.

Από το αθάνατον έπος του 1940. -- Ιταλική προκλητικότητα

Από την αρχή του αιώνα μας είχαν φανεί οι εχθρικές προθέσεις της Ιταλίας εναντίον της χώρας μας και μόνο αξιοθρήνητη θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει την προσπάθεια υποκρισίας της, με αποκορύφωση τον ύπουλο τορπιλισμό του αντιτορπιλικού ΕΛΛΗ στο λιμάνι της Τήνου στις 15 Αυγούστου 1940, παρά το σύμφωνο φιλίας που είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών από τον Σεπτέμβρη του 1928. Ο Μουσολίνι είχε προφανώς πιστέψει πως η θρασύτητα μπορεί να αφοπλίσει την αξιοπρέπεια, η υποκρισία τη δίψα για την ελευθερία και η στρατιωτική υπεροχή το, από υπάρξεώς του, ιερό καθήκον του Έλληνα στρατιώτη.

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Αγίας Σκέπης, Επέτειος ΟΧΙ.

Διαβάζουμε: «Τῇ αὕτῃ ἡμέρᾳ τὴν ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας ἤτοι τοῦ ἱεροῦ αὐτῆς Μαφορίου, τοῦ ἐν τῷ σορῷ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν, ὄτε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς κατεῖδεν ἐφηπλωμένην αὐτὴν ἄνωθεν καὶ πάντας τοὺς εὐσεβεῖς περισκέπουσαν».

Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου.
Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἅγιας Σκέπης τῆς Θεοτόκου ἡ ὁποία τελοῦνταν ἀπὸ παλαιότατων χρόνων τὴν 1^η Ὀκτωβρίου, ἦταν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος τὸ ὁποῖο εἶδε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἀγρυπνίας στὸ παρεκκλήσι τῆς «Ἅγίας Σοροῦ» τοῦ ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας εἶδε τὴν Θεοτόκο νὰ προχωράει ἀπὸ τὶς βασιλικὲς πύλες πρὸς τὸ θυσιαστήριο ἀνάμεσα σὲ λευκοφόρους ἅγιους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ξεχώριζαν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ὅταν ἔφθασε στὸ θυσιαστήριο γονάτισε καὶ προσευχόταν γιὰ πολλὴ ὥρα, κλαίγοντας καὶ παρακάλωντας τὸν Υἱό Της γιὰ τὴν σωτήρια του κόσμου. Ὅταν ὁλοκλήρωσε τὴν δέησή Της, ἔβγαλε ἀπὸ τὸ κεφάλι Της τὸ ἀστραφτερὸ μαφόριο, ποὺ φοροῦσε καὶ μὲ μία κινήση τὸ ἅπλωσε σὰν σκεπὴ ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἐκκλησίασμα. Ἔτσι ἁπλωμένο τὸ ἔβλεπε γιὰ ἀρκετὴ ὥρα ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας μαζὶ μὲ τὸν Ἐπιφάνιο, ποὺ τὸν συνόδευε. Ὅσο φαινόταν ἐκεῖ ἡ Θεοτόκος, φαινόταν καὶ ἡ ἱερὴ ἐσθήτα νὰ σκορπίζει τὴ Χάρη της. Ὅταν η Κυρία Θεοτόκος ἄρχισε νὰ ἀνεβαίνει πρὸς τὸν οὐρανό, ἄρχισε καὶ ἡ Θεία Σκέπη νὰ συστέλλεται καὶ σιγὰ – σιγὰ νὰ χάνεται. Τὸ ἱερὸ αὐτὸ μαφόριο ποὺ φυλασσόταν ἐκεῖ συμβόλιζε τὴν Χάρη καὶ τὴν προστασία ποὺ παρέχει ἡ Παναγία μας στοὺς πιστοὺς.

Βέμπο-Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του

Μητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : Τα εγγόνια σας μπορεί τότε να είναι και ......."γιουσουφάκια"! Ούτε Ελληνόπουλα θα αισθάνoνται πιά, ούτε και Ορθόδοξα χριστιανόπουλα!

Χωρίς περισσότερα δικά μας λόγια καί σχόλια, διαβάστε με προσοχή το παρακάτω άρθρο και κάμετε τους στοχασμούς σας! Άλλωστε μη λησμονείτε, παρακαλώ, ότι η Χώρα μας σήμερα Κυβερνάται από μιά ξένη Τριανδρία, (λέγε με "Τρόϊκα"), εμείς δε, δυστυχώς, χορεύουμε σε όποιο ρυθμό μας καθορίζει εκείνη με τα όργανά της!!!!!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ! Οι Έλληνες όμως καθημερινά πεθαίνουν και αφανίζονται! Αντιθέτως, οι λεγόμενοι "οικονομικοί Μετανάστες" στη Χώρα μας -Μουσουλμάνοι δε κατά το θρήσκευμα- αυξάνονται και πληθύνονται! 
Έπειτα από λίγα χρόνια οι νέοι Κατακτητές μας θα καθιερώσουν εθνικές επετείους για λογαριασμό τους και θα λένε: "28η Οκτωβρίου .......2034!

Η άλωση της Ελλάδος ή Η κατάκτηση της Ευρώπης ή Ο θρίαμβος του Ισλάμ κατά των Ορθοδόξων κλπ......"

Τα εγγόνια σας μπορεί τότε να είναι και ......."γιουσουφάκια"! Ούτε Ελληνόπουλα θα αισθάνoνται πιά, ούτε και Ορθόδοξα χριστιανόπουλα!

Όλο το άρθρο εδώ: http://www.mkka.blogspot.ca/

Ο αδελφός μας Τηλέμαχος γράφει:

Προς τον αγαπητό κ. Κυπριανό.

Γράφετε: σε τι μας βοηθά η ανάμνηση των διαφωνιών μας ; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να κλείσουμε τις πληγές μας ;

Βεβαίως υπάρχει τρόπος, όχι όμως δικός μας αλλά ο Θεάρεστος! Η αναφορά στην αιτία του σχίσματος στους κόλπους των Γ.Ο.Χ. είναι ιστορία, και η ιστορία είναι ο καλύτερος διδάσκαλος! Στο δημοσιευθέν άρθρο: http://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2014/10/1935-1954.html#more
φαίνεται καθαρά και αποδεδειγμένα η αιτία του σχίσματος μεταξύ των τότε Γ.Ο.Χ. αρχιερέων.
Οι λόγοι ήταν λόγοι πίστεως και καθαρής ομολογίας, τελικώς ο πρώην Φλωρίνης απέθανε χωρίς να αφήσει διαδόχους ! γιατί??? Ποία ήταν τελικώς η θέση του, έναντι της σχισματοαιρετικής εκκλησίας της Ελλάδος??
Οι δε υπ’ αυτόν κληρικοί, μετά τον θάνατο του, αντί να υπαχθούν στην σύνοδο, του υπό του Βρεσθένης Ματθαίου επισκόπων, παρέμειναν χωρίς επίσκοπο έως το 1960, ώσπου κατέφυγαν στην Αμερική και χειροτονήθηκαν υπό αμφιβόλου ομολογίας επίσκοπο! Στη δε δεύτερη χειροτονία επισκόπου τους στην Ελλάδα έλαβε μέρος και ο αποδεδειγμένα οικουμενιστής ο Χιλής Λεόντιος. Τα ντοκουμέντα εδώ: http://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2014/10/blog-post_23.html

Αυτά για το παρελθόν. Λέτε: Διαφορετικές εκτιμήσεις καταστάσεων θα υπάρχουν πάντα, πόσο μάλλον, όταν σκεφθούμε ότι ακόμη και οι δυο Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, είχαν έλθη σε ρήξη. Η οποία όμως δεν παγιώθηκε.
Ναι όντως υπήρξε διαφωνία μεταξύ των δύο Πρωτοκορυφαίων Αγίων Αποστόλων, η οποία λύθηκε εν συνόδω, επικρατώντας η γνώμη του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος τότε δεν ήταν ούτε << πρωτοκορυφαίος >> όπως η<< πέτρα της πίστεως >>απ. Πέτρος , αντιθέτως δε, ήταν κατά πολύ νεώτερος και προσφάτως ασπασθείς τον Χριστιανισμό!

Λέτε: Εμείς ποιοι είμαστε και επιμένουμε στα διχαστικά σχήματα, που τόση ζημιά έφεραν στο λαό του Θεού ;
Μα τα << διχαστικά σχήματα>> αφορούν θέματα πίστεως και αποστολικής διαδοχής, η Εκκλησία του Θεού δεν είναι ένα σωματείο με επικεφαλή κάποιον πρόεδρο, η Εκκλησία του Θεού έχει κεφαλή Της τον προαιώνιο Ιησού Χριστό τον δημιουργό των απάντων, και όσα μας έχει διδάξει, να πιστεύουμε και να ακολουθούμε είναι του Παναγίου Πνεύματος δια στόματος των Αγίων Πατέρων των οικουμενικών και τοπικών συνόδων !
Οι στάσεις και οι ενέργειες των προερχομένων εκ του πρώην Φλωρίνης κληρικών (όλων των παρατάξεων) από το 1960 και εδώ, όσων αφορά τους νεοημερολογίτες γνωρίζετε πολύ καλά πια είναι , έχουμε όλοι μας προσωπικές εμπειρίες, βασίζονται πάνω στο δικολαβίστικο <> του πρώην Φλωρίνης !! κοινωνούμε με τα μέλη αλλά όχι με τους κληρικούς ( των νεοημερολογιτών) ! κάτι αντίστοιχο που κάνουν και οι αντι-οικουμενιστές κληρικοί του νέου ημερολογίου, καταγγέλλουν τους οικουμενιστές επισκόπους τους, ως αιρετικούς, αλλά συλλειτουργούν και τους μνημονεύουν ! εάν αυτό δεν είναι εμπαιγμός του Αγίου Πνεύματος τότε τι είναι??
Ακόμα και η περιβόητη ένωση μετά των εκ του Κυπριανού και η ομολογία πίστεως που εξεδόθη, ενώ στην αρχή καταγγέλλει το νέο ημερολογίτικο οικουμενισμό σαν παναίρεση στις τελευταίες παραγράφους αυτοαναιρείται και αφήνει τον κάθε επίσκοπο να ενεργεί όπως αυτός θέλει ( κατά το δικό του πιστεύω ) ως προς την αντιμετώπιση των εκ του νέου ημερολογίου προερχομένων! Όλα καλά αρκεί να μην χαλάσουμε κανενός το χατίρι !
Αγαπητέ η Εκκλησία του Θεού δεν λειτουργεί έτσι ! Η Εκκλησία του Θεού έχει ξεκάθαρες και αποκρυσταλλωμένες θέσεις και ενέργειες ! δεν πηγαίνει πίσω-μπρός, αλλά κρατά και φυλάττει την παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων καθαρή, και ανόθευτο, χωρίς πισωγυρίσματα, και ανθρώπινες συμφωνίες προς χάριν της όποιας ενώσεως, <> διότι αγάπη εν Χριστώ χωρίς την αλήθεια του Χριστού δεν είναι αγάπη αλλά << έργα χειρών ανθρώπων>>!!
Η αγάπη της Εκκλησίας είναι θυσιαστική, πονάει, και όπως ο καλός ιατρός εάν χρειαστεί, χειρουργεί το ασθενές μέλος προς θεραπεία, έτσι και η Εκκλησία του Αγίου Τριαδικού Θεού, από αγάπη, << χειρουργεί >> τα αποκοπέντα μέλη της προς θεραπεία και επανένωση μετ’ Αυτής!

Με την εν Χριστώ αγάπη
Tηλέμαχος Δουμάνης


Σχόλιο του αδελφού μας Κυπριανού:

Ευχαριστώ τον κ. Τηλέμαχο Δουμάνη για την επιστολή του.

Θα μπορούσε να ήταν επιεικέστερος στην γραφή του, εφόσον δική του και δική μου επιθυμία συμπίπτουν, αλλά δεν πειράζει. Ανθρώπινα αυτά. Ας δούμε, όσο μπορώ πιο σύντομα και όσο οι πενιχρές γνώσεις μου το επιτρέπουν, μερικά σημεία της επιστολής του.

α) Η αναφορά στην αιτία του σχίσματος στους κόλπους των Γ.Ο.Χ. είναι ιστορία, και η ιστορία είναι ο καλύτερος διδάσκαλος.

- κχ : Σωστά. Αλλά η διδασκαλία της Ιστορία έγκειται στο να αποφεύγουμε τα λάθη του παρελθόντος. Αν τα επαναλαμβάνουμε, τότε είμαστε κακοί μαθητές.

β) Οι λόγοι του σχίσματος ήταν λόγοι πίστεως και καθαρής ομολογίας ... ο πρώην Φλωρίνης απέθανε χωρίς να αφήσει διαδόχους ... μετά τον θάνατο του (σ.σ. οι εναπομείναντες άνευ επισκόπου) αντί να υπαχθούν στην σύνοδο, του υπό του Βρεσθένης Ματθαίου επισκόπων, παρέμειναν χωρίς επίσκοπο έως το 1960

-κχ : Αν δεν κάνω λάθος ο μακαριστός Ματθαίος, καθόσον μη διαθέτων συνεπισκόπους, δεν μπορούσε, κατά τα εκκλησιαστικώς οριζόμενα, να χειροτονήσει επίσκοπο ή επισκόπους. Ωστόσο, υπάρχει η σχετική ιεροκανονική πρόβλεψη για την περίπτωση αυτή. Δεν γνωρίζω αν μπορούσε να εφαρμοστεί εις την καθ΄ ημάς, τότε, εμπερίστατη εκκλησία.

γ) μεταξύ των δύο Πρωτοκορυφαίων Αγίων Αποστόλων υπήρξε διαφωνία, η οποία λύθηκε εν συνόδω, επικρατώντας η γνώμη του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος τότε δεν ήταν ούτε πρωτοκορυφαίος όπως η πέτρα της πίστεως απ. Πέτρος , αντιθέτως δε, ήταν κατά πολύ νεώτερος και προσφάτως ασπασθείς τον Χριστιανισμό!

- κχ : Δεν το σχολιάζω. Νομίζω, αυτό που αφήνεται να εννοηθεί, είναι άστοχο. Ίσως φθοροποιό και ζημιογόνο.

δ) Οι στάσεις και οι ενέργειες των προερχομένων εκ του πρώην Φλωρίνης κληρικών ... βασίζονται πάνω στο ... κοινωνούμε με τα μέλη αλλά όχι με τους κληρικούς

- κχ : Δεν καταλαβαίνω ποια είναι τα "μέλη". Εννοείται τα μέλη του Λαού ή τα μέλη του Κλήρου ;
Η διαφωνία ως προς την παπική-αγγλικανική-μασονική-πολιτική ραδιουργία της Καινοτομίας αφορά πρωτίστως στον Κλήρο (συλλήβδην) και δευτερευόντως στον Λαό. Στα υψηλά κλιμάκια της Ιεροσύνη πρέπει να επιλυθεί το φλέγον αυτό ζήτημα, συμπαρισταμένων βέβαια και όσων εκ του Λαού γνωρίζουν και μπορούν να διαφωτίσουν άλλους λαϊκούς. Όσους σκόπιμα κρατεί ακατήχητους η πανουργία της θρησκευτικής διπλωματίας.

ε) Ακόμα και η περιβόητη ένωση μετά των εκ του Κυπριανού και η ομολογία πίστεως που εξεδόθη, ενώ στην αρχή καταγγέλλει το νέο ημερολογίτικο οικουμενισμό σαν παναίρεση στις τελευταίες παραγράφους αυτοαναιρείται και αφήνει τον κάθε επίσκοπο να ενεργεί όπως αυτός θέλει ( κατά το δικό του πιστεύω ) ως προς την αντιμετώπιση των εκ του νέου ημερολογίου προερχομένων

- κχ : Έχω τη γνώμη ότι δεν είναι ακριβώς όπως αυτό που γράφετε. Οι εκ του νέου προσερχόμενοι στο Εορτολόγιο/ημερολόγιο των αγίων Οικουμενικών πατέρων είναι μέλη του Λαού και όχι μέλη του Κλήρου, αν θυμάμαι καλά. Διορθώστε με αν κάνω λάθος.

ς΄) Η Εκκλησία του Θεού έχει ξεκάθαρες και αποκρυσταλλωμένες θέσεις και ενέργειες ! δεν πηγαίνει πίσω-μπρός, αλλά κρατά και φυλάττει την παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων καθαρή, και ανόθευτο, χωρίς πισωγυρίσματα, και ανθρώπινες συμφωνίες προς χάριν της όποιας ενώσεως προς χάριν της διότι αγάπη εν Χριστώ χωρίς την αλήθεια του Χριστού δεν είναι αγάπη αλλά << έργα χειρών ανθρώπων>>

- κχ : Σύμφωνοι. Η εν Χριστώ αγάπη είναι το κατά Χάριν βίωμα της αληθείας και, κατά Χάριν πάλι, έμπρακτη εμφάνεια του αγίου Πνεύματος, ώστε αμφότερα καθιστούν σαφές το θέλημα του Πατρός. Θέλημα της θεότητος, θέλημα του αγίου Τριαδικού Θεού, είνα το :

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν ...

Καιρός να αναστηθούμε αδελφέ Τηλέμαχε. Πολυκαιρίσαμε στα μνήματα με τη φαγωμάρα μας

Χαίρε και Υγίαινε
Εν Κυρίω

κυπριανός χ

Ο αδελφός μας Τηλέμαχος γράφει σε νέο σχόλιό του :

Η προαιώνιος Εκκλησία του Χριστού είναι Ζώσα! Δια να αναστηθεί κάποιος πρέπει να είναι νεκρός. Τα μέλη της Εκκλησίας του Χριστού επίσης είναι ζωντανά! Το ερώτημα είναι ποιες από τις ονομαζόμενες ως εκκλησίες Χριστού είναι όντως ζωντανές; ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΑΠΟΚΟΠΕΝΤΑ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΙΑ ΜΕΛΗ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ δεν μπορεί να είναι ζωντανά, μη έχοντα πλήρη και μυστηριακή κοινωνία με την ουράνια Βασιλεία του Θεού την ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ.  Ποιες δε είναι νεκρές και πρέπει να αναστηθούν; Όπως μας έχουν διδάξει οι Άγιοι Πατέρες για να είναι ή να γίνει κάποιος ζωντανό μέλλος της Εκκλησίας Του, πρέπει να έχει δύο τινά : Α΄ καθαρή και αμόλυντο Ορθόδοξο πίστη,  Β' συνεχή  και αδιάκοπο αποστολική διαδοχή!  Δι’ αυτό χρειάζεται η ιστορία αλλά και το παρόν. Όποια λοιπόν από τις ονομαζόμενες ορθόδοξες εκκλησίες πληροί αυτές τις δύο προϋποθέσεις αυτή είναι Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, όλες ΟΙ άλλες είναι νεκρές στερούμενες της θείας χάριτος, και για να ενωθούν μετά της ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ πρέπει να εξασφαλίσουν – αποκαταστήσουν τις δύο ποιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις.  Αυτό αφορά είτε μια, ως σύνολο, είτε έναν απλό πιστό που ανήκει σε κάποια από τις νεκρές εκκλησίες. Για να καταλάβει κάποιος,  ποια και που είναι σήμερα αυτή η ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ χρειάζεται ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ, ΕΡΕΥΝΑ, και φώτιση από τον Πανάγαθο Θεό !
Τελειώνοντας, υπενθυμίζω την Πατερική διδασκαλία, σύμφωνα με την οποία,  η Θεία Χάρις δεν μπορεί να είναι κατακερματισμένη σε όλες τις λεγόμενες ως εκκλησίες Χριστού, οι οποίες είναι χωρισμένες, αλλά βρίσκεται αναπαύεται και ενεργεί μόνο στην  ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ!


Νέο σχόλιο του αδελφού μας Κυπριανού: 

Θα μπορούσε κανείς να απαντήσει γράφοντας : "εκκλησία ου το πλήθος εστί των σωζομένων, αλλ΄ η αλήθεια. εις και η αλήθεια".

Επειδή και εσείς και εμείς τα αυτά φρονούμε, αγαπητέ αδελφέ, θα έλεγα, καλύτερα να σταματήσουμε εδώ την μεταξύ μας συζήτηση.

Χαίρετε εν Κυρίω
κυπριανός χ 

Είναι αναπόδραστη νομοτέλεια, η αποστασία από την Ορθόδοξο Πίστι να ακολουθήται από εθνικές συμφορές.

Αφού προηγήθηκαν αυτά: 

                         Ιδού το αποτέλεσμα: 

Η Αγκυρα θέλει να στήσει πλατφόρμα εξόρυξης εντός της κυπριακής ΑΟΖ !!!

POLYELEOS: PSALM 135 (Tone V) - Monks of Simono Petra Monastery

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Χαίρε Δέσποινα, Παρθένε, Χαίρε πάναγνε, Χαίρε δοχείον Θεού· Χαίρε λυχνία φωτός· Αδάμ η ανάκλησις· Εύας η λύτρωσις· όρος άγιον, περιφανές αγίασμα, και νυμφών αθανασίας.

Ερμηνεία.

Επειδή εις το ανωτέρω Τροπάριον είπεν η Παρθένος εις τον Άγγελον ότι κραυγάζει προς αυτήν φαιδρόν ευαγγέλιον και θεία κηρύγματα· τούτου χάριν και ο Άγγελος εν τω παρόντι Τροπαρίω αυξάνει το ανωτέρω ευαγγέλιον της χαράς, και λέγει προς την Παρθένον· Χαίρε ω Δέσποινα παντός του Κόσμου. Χαίρε Παρθένε πάναγνε και υπέραγνε, η μη μόνον κατά το σώμα και τας αισθήσεις του σώματος Παρθένος ούσα, αλλά και κατά την ψυχήν και κατά τας δυνάμεις της ψυχής. Χαίρε ω δοχείον και κατοικητήριον λογικόν και νοερόν του Θεού, η τον αχώρητον τω Κόσμω χωτήσασα. Χαίρε λυχνία φωτός, είτε η του Μωϋσέως, είτε η του Ζαχαρίου, από το φως της οποίας εφωτίσθησαν οι εν τω σκότει καθήμενοι Εθνικοί. Χαίρε Θεοτόκε, η ανακάλεσις του Προπάτορος Αδάμ εις την πρώτην κατάστασιν, από την οποίαν εξέπεσε. Χαίρε της Εύας η λύτρωσις από την καταδίκην και αράν, εις την οποίαν ωλίσθησε. Χαίρε το όρος το άγιον του Θεού, περί του οποίου ο Δαβίδ προεφήτευσε. Χαίρε αγίασμα ένδοξον, (αγίασμα δε ωνομάζετο ο εν Ιεροσολύμοις ναός) του οποίου ανωτέρα εφάνης συ Θεοτόκε, όσον ανώτερος είναι ο έμψυχος και λογικός ναός από τον άψυχον και άλογον. Χαίρε ω θάλαμε μυστικέ της αθανασίας, δια μέσου του οποίου οι πρώην θνητοί της αθανασίας κατηξιώθημεν.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Νέστορος μάρτυρος, Πρόκλης συζύγου Πιλάτου.

Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου.

Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ».

Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι».

Καὶ ἀφοῦ πολέμησε μὲ τὸν Λυαῖο, τοῦ κατάφερε δυνατὸ χτύπημα μὲ τὸ μαχαῖρι του στὴν καρδιὰ καὶ τὸν θανάτωσε. Ἐξοργισμένος τότε ὁ Διοκλητιανός, διέταξε καὶ σκότωσαν μὲ λόγχη τὸ Νέστορα, ἀλλὰ καὶ τὸν Δημήτριο.
Ἔτσι, μ’ αὐτή του τὴν ἐνέργεια ὁ Νέστορας δίδαξε ὅτι σὲ κάθε ἀνθρώπινη πρόκληση πρέπει νὰ ἀναφωνοῦμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;». Ὁ Κύριος εἶναι βοηθός μου καὶ δὲ θὰ φοβηθῶ. Τί θὰ μοῦ κάνει ὁποιοσδήποτε ἄνθρωπος;