Μακαριστός Αρχιμ. Αθανάσιος Μυτιληναίος : Η Κυρία Θεοτόκος το αιώνιο αρχέτυπο της γυναίκας.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ένα επίκαιρο ερώτημα είναι: Η μέλλουσα να συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τι θα κάνει; Ετοιμάζεται αυτή η Σύνοδος, για να μας οδηγήσει, όπως διαβάζουμε και όπως βλέπουμε, στην αποδοχή του παπισμού και του Προτεσταντισμού ως αυθεντικών χριστιανισμών. Αυτό είναι το τραγικό. Εύχομαι να μη γίνει ποτέ. Αλλά εκεί οδηγούνται τα πράγματα. Εάν, λοιπόν, συνέλθει η Πανορθόδοξος Σύνοδος, που θα έχει τον χαρακτήρα για μας Οικουμενικής Συνόδου, εάν συνέλθει και δεν δεχθεί μεταξύ των Οικουμενικών Συνόδων την 8η και την 9η, θα είναι ψευδοσύνοδος. Όπως η Σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας. Και τότε επεβλήθη από κάποιους δεσποτάδες Ανατολικούς και Δυτικούς, επεβλήθη η Σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας, αλλά ήταν αρκετή η αντίσταση εν Αγίω Πνεύματι κάποιων κορυφών της παραδόσεώς μας, όπως ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ώστε τελικά να χαρακτηριστεί ψευδοσύνοδος. Αιρετική Σύνοδος, αποτυχημένη Σύνοδος, η Σύνοδος Φεράρας-Φλωρεντίας. Η μέλλουσα να συνέλθει, λοιπόν, Πανορθόδοξος Σύνοδος θα κριθεί σ’ αυτό το σημείο. Εάν παρακάμψει αυτές τις δύο Συνόδους που τοποθετούν την Ορθοδοξία απέναντι στον Δυτικό χριστιανισμό. Εκεί είναι το κρίσιμο ερώτημα. Αυτοί θέλουν να παρουσιάσουν την ενότητα, ότι ο Δυτικός Χριστιανισμός είναι παράλληλη μορφή της Ορθοδοξίας των Αγίων Πατέρων. Εκεί κάποιοι εργάζονται, προς τα εκεί κάποιοι θέλουν να οδηγήσουν. Ο Θεός όμως είναι πάνω από όλους μας.

Κύριε, ελέησον! Τι είναι αυτά τα πράγματα που βλέπω;

Ορθόδοξος ιεράρχης παίρνει “ευλογία” από ξυρισμένο παπικό “επίσκοπο”;   Ορθόδοξος ιεράρχης προσεύχεται σε χώρο “λατρείας”  στο οποίο βρίσκονται    είδωλα και   μουσικά όργανα; Ορθόδοξος ιεράρχης συμπροσεύχεται με             αιρετικούς που αναγνωρίζουν “χειροτονίες” γυναικών και ομοφυλοφίλων              “κληρικών”;

ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ :

Κατά το Μυστήριο της μετάνοιας, ή κατά την εξομολόγηση , η οποία είναι ένα και το αυτό, σχίζονται τα γραμμάτια, δηλαδή καταστρέφεται το χειρόγραφο των αμαρτιών μας, και η Μετάληψη του Τιμίου Σώματος και Αίματος του Χριστού μας παρέχει τις δυνάμεις ώστε να αναγεννηθούμε πνευματικά. Μετά τη Μετάληψη, πρέπει να ζητήσουμε από τον Θεό να διατηρήσουμε επαξίως τη Δωρεά και ο Θεός να μας δώσει τη δύναμη να μην γυρίσουμε πίσω, δηλαδή στις παλιές μας αμαρτίες.

Είναι ορθόδοξη και όχι μουσουλμανική

Κωνσταντίνος Χολέβας

Ως ορθόδοξος Ελληνας και ως τέκνο της Θεσσαλονίκης ενίσταμαι και θλίβομαι για τις ατυχείς κινήσεις που γίνονται τον τελευταίο καιρό με στόχο τη σύνδεση της Θεσσαλονίκης με την Τουρκία και το Ισλάμ. Ο δήμαρχος, κατά τρόπο προκλητικό, δηλώνει συχνά ότι θέλει να δώσει το όνομα του Κεμάλ Ατατούρκ σε κεντρικό δρόμο της πόλης. Το Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου με μια βιαστική απόφαση της πλειονότητας των καθηγητών αποφάσισε την ίδρυση Προγράμματος Ισλαμικών Σπουδών (ευτυχώς, το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας διαφωνεί). Και το Μπαϊράμι των μουσουλμάνων εορτάστηκε φέτος πανηγυρικά στην πόλη του αγίου Δημητρίου με προσέλευση Τούρκων επισκεπτών.

Φώτης Κόντογλου - Τὰ δυὸ δένδρα

Ὁ ἄνθρωπος ἀπαρνήθηκε τὴ γνώση καὶ τὴν ἁπλὴ ζωή

Ζαλίζεται κανένας κι ἀπελπίζεται, βλέποντας σὲ ποιὸν καιρὸν ζοῦμε. Σ᾿ ἕναν καιρὸ ὁλότελα παλαβὸν καὶ σκοτισμένον ποὺ ἡ τρέλλα κι ἡ ἀνοησία ἔχουνε κυριαρχήσει ἐπάνω σ᾿ ὅλον τὸν κόσμο...

Κάθουμαι καὶ συλλογίζουμαι κι ἀπορῶ πῶς οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι ἔχουνε τὴν ἰδέα πὼς πηγαίνουνε μπροστά, πὼς προοδεύουνε σὲ ὅλα, ἐνῶ στ᾿ ἀλήθεια πηγαίνουνε ὅλο καὶ πίσω, κατεβαίνουνε ὅλο καὶ παρακάτω;...

Ἀπ᾿ ὅλα λείπει κάποια οὐσία, κάποια νοστιμάδα, ποὺ εἴχανε ἄλλη φορά, λείπει ἡ θέρμη τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀγάπης, γιατὶ ἅπλωσε ἡ ψύχρα τοῦ θανάτου, ἡ ἀπιστία στὸν Θεὸ κι ἡ πίστη στὴ μηχανή.

Orthodox Hymns

Κατέλυσας τω Σταυρώ Σου τον θάνατον, ηνέωξας τω Ληστή τον Παράδεισον, των Μυροφόρων τον θρήνον μετέβαλες, και τοις Σοις Αποστόλοις κηρύττειν επέταξας· ότι ανέστης Χριστέ ο Θεός, παρέχων τω κόσμω το μέγα έλεος.

By means of Your Cross, O Lord, You abolished death. To the robber You opened Paradise. The lamentation of the myrrh-bearing women You transformed, and gave Your Apostles the order to proclaim to all that You had risen, O Christ our God, and granted the world Your great mercy.

Κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητος, εγκρατείας Διδάσκαλον, ανέδειξέ σε τη ποίμνη σου, η των πραγμάτων αλήθεια· δια τούτο εκτήσω τη ταπεινώσει τα υψηλά, τη πτωχεία τα πλούσια, Πάτερ Ιεράρχα Νικόλαε· πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Τhe truth of things have revealed you to your flock as a rule of faith, an icon of meekness, and a teacher of temperance, for this cause you have achieved the heights by humility, riches by poverty. O Father and Hierarch Nicholas, intercede with Christ God that our souls be saved.

Επί του όρους μετεμορφώθης, και ως εχώρουν οι Μαθηταί σου την δόξαν Σου, Χριστέ ο Θεός εθεάσαντο, ίνα όταν Σε ίδωσι σταυρούμενον, το μεν πάθος νοήσωσιν εκούσιον, τω δε κόσμω κηρύξωσιν, ότι Συ υπάρχεις αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα.

You were transfigured upon the mount, O Christ our God, and Your disciples, in so far as they could bear, beheld Your glory. Thus, when they see You crucified, they may understand Your voluntary passion, and proclaim to the world that You are truly the effulgence of the Father.

Πέρασε και με νόμο η εξαφάνιση της Βορείου Ηπείρου

Με απόλυτη πλειοψηφία εγκρίθηκε τελικά από την αλβανική Βουλή το περίφημο νομοσχέδιο για την νέα διοικητική διαίρεση της Αλβανίας μετά από μια μαραθώνια συζήτηση στην τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής περιόδου πριν την θερινή διακοπή της. Από την αίθουσα απείχε η αξιωματική αντιπολίτευση του Μπερίσα, ενώ παρόντες ήταν 90 βουλευτές εκ των οποίων υπέρ ψήφισαν οι 88. Ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες καταψήφισε το νομοσχέδιο επί της αρχής και ο βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ανάπτυξη, ελληνικής καταγωγής, κ. Βαγγέλης Τάβος δήλωσε παρόν.

Η διαμόρφωση του νέου χάρτη της Αλβανίας προκάλεσε αντιδράσεις στους κόλπους της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας αφού αλλοιώνονται ολόκληρες περιοχές στις οποίες κατοικούν Έλληνες, όπως η Χιμάρα άλλα και επαρχίες του Βούρκου στις οποίες ενσωματώνονται αλβανικά χωριά. Έτσι το οξύ κλήμα αντιπαράθεσης που επικρατούσε της τελευταίες μέρες μεταφέρθηκε και στην αίθουσα της Βουλής, παρουσία του Αμερικανού πρέσβη κ. Αρβίζου ο οποίος παρακολούθησε σχεδόν όλη τη διαδικασία. Μάλιστα σε δηλώσεις του μετά τη ψηφοφορία τόνισε ότι πρέπει να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των μειονοτήτων.

Εθνικό Κατάντημα ! Το «αντιρατσιστικό» αρνείται τις Ελληνικές γενοκτονίες...

http://www.kivotoshelp.gr/index.php/eidhseis/548-ethniko-katantima-to-antiratsistiko-arneitai-tis-ellinikes-genoktonies

 

 

Ἑκατοντάδες χιλιάδες Πόντιοι διαμαρτύρονται γιά τό υπό ψήφιση, πλέον τών άλλων παραγράφων του, αυτού τού Εθνικού ευνουχισμού καί ανουσιουργήματος. Μήπως τα δίνουμε τώρα, όλα στήν Τουρκία ;

Αφιέρωμα: Αθωνική Πολιτεία - Το περιβόλι της Παναγίας

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=39&t=9851

Κατά την αγιορείτικη Παράδοση η Θεοτόκος μαζί με τον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου, Ευαγγελιστή Ιωάννη, που του Την εμπιστεύθηκε, επιβιβάστηκαν πλοίου για να πάνε στην Κύπρο και στον φίλο Του Λάζαρο, αυτόν που ανάστησε. Λόγω μεγάλης θαλασσοταραχής και αντίθετων ανέμων το καράβι προσάραξε στη χερσόνησο του Άθω και συγκεκριμένα στο λιμάνι του Κλήμεντος, κοντά στη Μονή Ιβήρων. Η Παναγία μένοντας στον όμορφο και ήσυχο αυτό τόπο τον αγάπησε πολύ και πριν αναχωρήσει για την Κύπρο ζήτησε από τον Υιό Της να Της τον χαρίσει ως κλήρο και περιβόλι.

Η Παναγία τιμάται ιδιαιτέρως στο Άγιον Όρος και προς τιμήν Της υπάρχουν θαυμάσιες θαυματουργές φορητές εικόνες. Στον κεντρικό Ναό του Πρωτάτου, όπου και οι περίφημες τοιχογραφίες του Μανουήλ Πανσελήνου, φυλάσσεται επί θρόνου στο Ιερό Βήμα και πίσω από την Αγία Τράπεζα η εικόνα "Αξιον Εστίν". Κατά την παράδοση γέρων μοναχός αναχωρών από το κελί του για να μετάσχει σε ολονυκτία στο Πρωτάτο ανέθεσε στον υποτακτικό του όσο θα έλειπε να αναγνώσει την ακολουθία. Προ της ακολουθίας εμφανίστηκε στον υποτακτικό άγνωστος νεαρός μοναχός, ο οποίος παρουσία του έψαλε ενώπιον της εικόνας τον άγνωστο έως τότε ύμνο: " Αξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών" και στο τέλος προσέθεσε τον γνωστό Ύμνο "Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ…". Κατόπιν παρακλήσεως του υποτακτικού ο άγνωστος μοναχός χάραξε τον Ύμνο επί λίθινης πλάκας κι έφυγε.

Simonopetra Monastery Monks - Polyeleos, Psalm 135

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Η ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ισακίου, Θεοδώρας εν Θεσσαλονίκη, Σαλώμης μυρ.

Ὁ Δαλμάτιος ἦταν στρατιώτης, γρήγορα ὅμως τὴν θεοσεβὴ ψυχή του κυρίευσε ἡ ἐπιθυμία νὰ ἀφοσιωθεῖ στὸν Κύριο καὶ Δημιουργό του. Ξεκίνησε λοιπὸν, μαζὶ μὲ τὸν γιὸ του Φαῦστο νὰ συναντήσει τὸν μοναχὸ Ἰσαάκιο, ἡ φήμη τοῦ ὁποίου εἶχε φέρει κοντὰ του πολλοὺς ἄνδρες.

Ὁ Δαλμάτιος διακρίθηκε ἀνάμεσα στοὺς ὑπολοίπους μοναχοὺς γιὰ τὴν ἀρετή του, τόσο ὥστε ἐξελέγει ἡγούμενος μετὰ τὸν θάνατο τοῦ εὐσεβοῦς Ἰσαακίου. Μάλιστα γιὰ τὸν ἐνάρετο βίο του ὁ Δαλμάτιος τιμήθηκε καὶ ἀπὸ τὴν Γ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ποὺ συνῆλθε τὸ 431 μ.Χ.στὴν Ἔφεσο,  στὴν ὁποία οἱ Πατέρες ἀνέδειξαν τὸν Ὅσιο ἀρχιμανδρίτη.

Τὸν δρόμο τοῦ Δαλμάτιου, ὁ ὁποῖος τελείωσε τὴν ζωὴ του ἐν εἰρήνῃ, ἀκολούθησε ὁ γιός του Φαῦστος, ἀναδεικνύοντας ἑαυτὸν, ἄξιο διάδοχο τοῦ πατέρα του. Ὅσον ἀφορὰ στὸν Ὅσιο Ἰσαάκιο, ἔμεινε ξακουστὸς γιὰ τὴν στάση,  τὴν ὁποία ὑπέδειξε ἀπέναντι στὸν αἱρετικὸ αὐτοκράτορα Οὔλη, ὅταν αὐτὸς κατὰ τὴν ἐκστρατεία του ἐνάντια στοὺς Σκύθες συνάντησε τὸνὍσιο. Ὁ Ἰσαάκιος πέθανε σὲ βαθειὰ γεράματα.

Ο μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης, ο οποίος έγραψε το 1965:

«Από το 1920 έχομεν συρροήν «βλασφημιών», δια του καινοτόμου Μεταξάκη, και του Ωριγενιστού Βασιλείου, αι οποίαι απεκορυφόθησαν δια του νυν Πατριάρχου κ. Αθηναγόρου. Οποίαι και οπόσαι βλασφημίαι!

Από το 1949 μέχρι σήμερον και τι δεν ηκούσαμεν από του στόματός του! Προς τι να τας επαναλάβωμεν; Προς τι να είπωμεν δια την «φιλτάτην του πατρίδα, την Τουρκίαν δια τας άνευ ανάγκης γλοιώδεις κολακείας προς το Ισλάμ, το ότι «ένα Θεόν πιστεύομεν πάντες» ή «όταν περιέρχωμαι εις αμηχανίαν, στρέφω το βλέμμα μου προς την εικόνα του Ατατούρκ και φωτίζομαι», τας ιδιοτύπους συλλειτουργίας μετά των Αρμενίων, τα τελούμενα μνημόσυνα επί νεκρών Τούρκων, αι συμφωτογραφήσεις μετά ελεεινών γυναικών, η αντικατάστασις του «μέτρου αληθείας ο Θεός», δια του «μέτρου ο άνθρωπος», η σιωπή του επί επιμόνου κατηγορίας ως μασόνου, η κατόπιν τόσου σκανδάλου, απειλήσαντος την ενότητα του Πατριαρχείου, προώθησις του μασόνου Ιακώβου εις Αμερικήν;

Προς τι να υπομνήσωμεν τα τόσον γνωστά γεγονότα των τελευταίων χρόνων;

Ποίος ποτέ Πατριάρχης Κ/πόλεως εδέχθη να γίνη όργανον μεγάλης εγκοσμίου δυνάμεως, δια να επιτύχη μίαν ψευδένωσιν των Εκκλησιών εις βάρος της Ορθοδόξου Πίστεως; Ποίος ελάλησε τόσον φιλελεύθερα και αντορθόδοξα, ως ούτος ο άνθρωπος;…. Ποίος άλλος είπε, ότι «μεταξύ Ορθοδόξων και Λατίνων δεν υπάρχουν διαφοραί»; Ποίος άλλος ετραυμάτισε την εθνικήν μας φιλοτιμίαν με τον νοσηρόν  φιλοτουρκισμόν του; Ποίος προσέφερε «γην και ύδωρ» εις τον πάπαν;

Ποίος εδίχασε το πλήρωμα της Ορθοδόξου Ελληνικής Εκκλησίας, εις ενωτικούς και ανθενωτικούς;

Ποίος περιήγαγεν εις τόσον ταπεινωτικήν θέσιν το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δια μιάς αχρείου Ορθοδόξως και φιλολατινικής πολιτικής;

Διατί, λοιπόν, όλα αυτά δεν αποτελούν «βλασφημίας κατά του αγίου Πνεύματος» και τα δεινά τα οποία υπέστη το Πατριαρχείον μας και ο εις την Τουρκίαν λαός μας δεν αποτελούν «ένδικον μισθαποδοσίαν» υπό του Θεού μη φειδομένου και προ αυτού εκ του ολοκληρωτικού εκ της βασιλίδος «ξεριζώματος»;

Άγ. Ιουστίνος (Πόποβιτς) :

Δια του δόγματος περί του αλαθήτου, σφετερισθείς υπέρ εαυτού, δηλαδή υπέρ του ανθρώπου, όλην την εξουσίαν και όλα τα δικαιώματα, που ανήκουν μόνον εις τον Θεάνθρωπον Κύριον, ο πάπας αυτοανεκηρύχθη εις την πραγματικότητα Εκκλησία εν τη Παπική εκκλησία, και έγινεν εν αυτή τα πάντα εν πάσι. Ιδιόμορφος παντοκράτωρ. Δια τούτο το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα απέβη το κεντρικόν δόγμα του παπισμού. Και ο πάπας δεν δύναται να το αποκηρύξη με κανένα τρόπον, έως ότου θα είναι πάπας του ουμανιστικού παπισμού.

Ο μ. Μεσσηνίας διαψεύδει τα περί καταργήσεως του Άβατου στο αγ. Όρος

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

" ... οι υποκινούντες όλη αυτή την αντίδραση στηρίζονται ανοήτως σε μεταφραστικά λανθασμένα κείμενα όπου τονίζεται ότι οι Χριστιανικές Εκκλησίες σε ορισμένα μέρη πρέπει να αποκτήσουν ανοικτότητα-εξωστρέφεια και να πάψουν πλέον να είναι κλειστές κοινότητες-κοινωνίες "

κχ
Αυτά μας είπε ο μ. Μεσσηνίας, σχετικά με την είδηση για την κατάργηση του Άβατου στο αγ. Όρος και απορούμε ! Τι άραγε να σημαίνει αυτή η "ανοικτότητα"; Ο μ. Μεσσηνίας μας λέει ότι αυτό σημαίνει "μερικές χριστιανικές εκκλησίες να πάψουν να είναι κλειστές κοινότητες-κοινωνίες, να γίνουν εξωστρεφής". Προτίμησε να μας μιλήσει για "ανοικτότητα", αν και θα μπορούσε να κάνει λόγο για "εξωστρεφικότητα", για να πάψει η υφιστάμενη "εσωστρεφικότητα". Φυσικά, απέφυγε τα δύσκολα.

The Fundamental Difference Between the "East" and "West"

Professor John Romanides

source: http://www.oodegr.com/

What follows is a heavily excerpted and slightly edited transcript of three lectures given by the great Orthodox scholar John S. Romanides in 1981 at Holy Cross Seminary in the Patriarch Athenagoras Memorial Lecture series. This article deals with the fundamental difference between Orthodoxy and Western Christianity, mainly Roman Catholicism. Readers will be surprised to learn that the division between "East" and "West" was actually more of a political division, caused by the ambitions of the Franks and other Germanic tribes, than a "Theological" question. Professor John Romanides of the University of Thessalonike challenges the common views regarding the causes for the Schism of the Church in the "Roman world," and offers his own provocative interpretation of the historical background of this tragedy in the history of the Christian Church. Far from seeing basic differences in the "Roman world," which led to alienation between the East and West, Romanides argues for the existence of "national, cultural and even linguistic unity between East (Byzantine) and West Romans"; that is, until the intrusion and takeover of the West Romans (the Roman Catholics) by the Franks (German tribes).

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

 Ἡ μεγαλύτερη προδοσία καί ὁ χειρότερος συμβιβασμός ὅλων τῶν αἰώνων στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι αὐτός πού ἔγινε στήν διετία 1991-1993, κατά τήν ὁποία ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἔγκυρα στό Σαμπεζύ καί στό Μπελαμέντ τοῦ Λιβάνου τά μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καί τῶν Παπικῶν ἀντιστοίχως. Αὐτό σημαίνει ἀφ’ ἑνός μέν ὅτι οἱ Παπικοί καί οἱ Μονοφυσίτες, χωρίς να ἀποκηρύξουν οὐδεμία αἵρεσι καί παραμένοντας ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται, ἔχουν τό ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο τους ἁγιάζει τά μυστήρια πού τελοῦν, ἀφ’ ἑτέρου οἱ Πατέρες καί οἱ Σύνοδοι πού τούς ἀπέκοψαν ἀπό τήν Ἐκκλησία και τούς ἀνεθεμάτισαν ἦσαν, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, παρανοϊκοί καί διέπραξαν τό μεγαλύτερο ἔγκλημα τῶν αἰώνων, ἐφ’ ὅσον ἀπέκλεισαν ἀπό τήν σωτηρία καί τήν Ἐκκλησία διά μέσου τῶν αἰώνων ἄπειρα πλήθη ἀνθρώπων. Ἐπί πλέον δε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις ἐδείξαμε ὅτι, τό νά εἶναι κάποιοι ἐντός ἤ ἐκτός Ἐκκλησίας καί νά ἔχουν ἔγκυρα ἤ ἄκυρα μυστήρια, δέν εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχήν Ὀρθοδόξου πίστεως καί αἱρέσεως ἀντιστοίχως, ἀλλά θέμα τό ὁποῖο ρυθμίζεται ἀπό κάποια Σύνοδο ἤ διμερῆ ἐπιτροπή καί βεβαίως ἕνας τρόπος ἄγνωστος σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς ἁγίους ὅλων τῶν αἰώνων.

Σταύρωση για τους χριστιανούς της Ανατολής

Σάββας Καλεντερίδης

Τη δεκαετία 1910-1920 εξυφάνθηκε η γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής. Οι γεωπολιτικοί σχεδιασμοί της εποχής άλλοτε υποστήριξαν ενεργά και άλλοτε διευκόλυναν τα σχέδια των Τούρκων για τη δημιουργία της «καθαρής» Τουρκίας, με θύματα περισσότερους από 3.500.000 χριστιανούς, Ελληνες, Αρμενίους και Ασσυρίους.
Τότε είχαν γλιτώσει από τις σφαγές οι χριστιανοί του Ιράκ και της Συρίας, ο πληθυσμός των οποίων ως την εισβολή των ΗΠΑ και την ανατροπή του Σαντάμ, το 2003, ανερχόταν σε 1.500.000 στο Ιράκ και σε 1.800.000 στη Συρία, ως το 2011, που ξεκίνησαν τα επεισόδια και οι διαδηλώσεις της λεγόμενης αντιπολίτευσης εναντίον του καθεστώτος Aσαντ.

Αλέξ. Παπαδιαμάντης ---- ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας. Δὲν ὑπῆρχε πλέον οἰκία ὀρθή, δὲν ὑπῆρχε στέγη καὶ ἄσυλον, εἰς ὅλον τὸ ὀροπέδιον ἐκεῖνο, παρὰ τὴν ἀπορρῶγα ἀκτήν. Μόνος ὁ μικρὸς ναΐσκος ὑπῆρχε, καὶ εἰς τὸ προαύλιον τοῦ ναΐσκου ὁ Φραγκούλης Κ. Φραγκούλας εἶχε κτίσει μικρὸν ὑπόστεγον, καλύβην μᾶλλον ἢ οἰκίαν, λαβὼν τὴν ξυλείαν, ὅσην ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ, καί τινας λίθους ἀπὸ τὰ τόσα τριγύρω ἐρείπια, διὰ νὰ στεγάζεται προχείρως ἐκεῖ καὶ καπνίζῃ ἀκατακρίτως τὸ τσιμπούκι του, μὲ τὸν ἠλέκτρινον μαμέν*, ἔξω τοῦ ναοῦ, ὁ φιλέρημος γέρων.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός.

Κάθε Σάββατο ο Παρακλητικὸς Κανὼν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Ανακομηδή λειψάνων Στεφάνου πρωτομάτρυρος.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ συνέβη στὰ χρόνια ποὺ οἱ μεγάλοι διωγμοὶ τῶν πρώτων χριστιανῶν εἶχαν κοπάσει καὶ αὐτοκράτωρ ἦταν ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος.

Τότε, ὁ Ἅγιος Στέφανος φανερώθηκε τρεῖς φορὲς σὲ κάποιον εὐσεβῆγέροντα ἱερέα, τὸ Λουκιανό, καὶ τοῦ ἀποκάλυψε τὸν τόπο, ὅπου ἦτανκρυμμένο τὸ λείψανό του. Αὐτὸς ἀμέσως τὸ ἀνέφερε στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Ἰωάννη, ποὺ μὲ τὴ σειρὰ του πῆγε στὸν ὑποδεικνυόμενο τόπο καὶ πράγματι βρῆκε τὸ Ἱερὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Στεφάνου. Κατὰ τὴν εὕρεση ἔγινε μεγάλος σεισμός, καὶ τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου πλημμύρισε εὐωδία τοὺς παρευρισκόμενους στὸν τόπο ἐκεῖνο.

Λέγεται ὅτι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ἀκούστηκαν ἀγγελικὲς φωνές, ποὺἔλεγαν «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῶ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποιςεὐδοκία». Δηλαδή, δόξα ἂς εἶναι στὸ Θεό, στὰ ὕψιστα μέρη τοῦοὐρανοῦ καὶ στὴν ταραγμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία γῆ ἂς βασιλεύσει ἡθεία εἰρήνη, διότι ὁ Θεὸς φανέρωσε τὴν εὐαρέσκειά Του στοὺςἀνθρώπους, μὲ τὴν ἐνανθρώπιση τοῦ Υἱοῦ Του.

Φανέρωναν, ἔτσι, οἱ ἄγγελοι περίτρανα ὅτι ὁ πρωτομάρτυραςΣτέφανος μαρτύρησε γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ.
Ἀργότερα, τὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου μεταφέρθηκαν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμστὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἐναποτέθησαν στὸν – ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ– ἀνεγερθέντα Ναὸ ὑπὸ τοῦ Μ. Κωνσταντίνου.