Αββά Ισαάκ του Σύρου

Ὅσοι εὑρίσκεσθε εἰς τὸ σκότος, ὑψώσατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, ἵνα λάμψωσι τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐκ τοῦ φωτὸς τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἐξέλθετε ἐκ τῶν παθῶν τοῦ κόσμου, ἵνα ἔλθῃ εἰς ἀπάντησιν ὑμῶν τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς φῶς ὁ Χριστός, καὶ προστάξῃ τοὺς ἀγγέλους τοὺς ὑπηρέτας τῶν μυστηρίων Αὑτοῦ νὰ λύσωσιν ὑμᾶς ἐκ τῶν δεσμῶν, ὅπως περιπατήσητε εἰς τὰ ἴχνη Αὑτοῦ, καὶ ἀπέλθητε πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα.

Δίδομεν εις τον λόγον το προβάδισμα δια το επιστητόν, εις δε την καρδίαν την αποκλειστικότητα εις την περιοχήν των θείων πραγμάτων.

Όταν ζώμεν εν πίστει, δεν περιοριζόμεθα εις αυτήν, διότι ζώμεν και εις τον αισθητόν τούτον κόσμον και διότι έχομεν όργανα γνώσεως τούτου του κόσμου. Δεν τα απορρίπτομεν. Δεν ματαιούμεν την χρήσιν των, «επεί άρα οφείλομεν εκ του κόσμου εξελθείν». Κάμνομεν όμως κάτι άλλο. Περιορίζομεν την ενέργειαν του νου εις τα οικεία όρια, ούτω δε κάμνομεν καταμερισμόν αρμοδιοτήτων. Δίδομεν εις τον λόγον το προβάδισμα δια το επιστητόν, εις δε την καρδίαν την αποκλειστικότητα εις την περιοχήν των θείων πραγμάτων. Πραγματοποιούμεν ούτω ασύγχυτον ένωσιν. Και προχωρούμεν επέκεινα του σχήματος τούτου, εις υψηλοτέρας συνθέσεις. Τα εγκόσμια πράγματα, δια τον χριστιανόν, ευρίσκονται εις δευτέραν μοίραν. Δεν μας έλκουν. Τα μανθάνομεν, διότι ζώμεν εν αυτοίς. Ό,τι αποτελεί τον διαπρύσιον έρωτά μας είναι τα πέραν πάσης νοήσεως, τα κείμενα εν τω χώρω της πίστεως και της αγάπης του Θεού. ζώμεν εις την γην, «χρώμεθα τω κόσμω, αλλ’ ου καταχρώμεθα», κατά την τελειοτάτην διατύπωσιν του Αποστόλου Παύλου.

Ορθόδοξος Τύπος : Σεβ. Μητροπολίται που θεωρείτε τον Παπισμόν «αδελφή Εκκλησία», δεν νομίζετε ότι είσθε θεομπαίκται;

Τὸ Βατικανὸν εἶναι κρατίδιον, ἀλλὰ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀποκαλεῖ τὸν Πάπαν «Ἁγιώτατον ἀδελφὸν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης» καὶ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία άποκαλεῖται ὑπό τοῦ Πάπα «ἀδελφὴ Ἐκκλησία». Ἆραγε οἱ ἡμέτεροι Σεβ. Μητροπολῖται τῆς τάσεως τῆς οἰκουμενιστικῆς κινήσεως ἀλλὰ καὶ γενικώτερον οἱ Σεβ. Μητροπολῖται, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὸν Παπισμόν «ἀδελφὴ Ἐκκλησία», πιστεύουν ἀληθῶς ὅσα ψάλλουν ἀπὸ τὴν Ὡραίαν Πύλην, ὅπως: «Κύριε, Κύριε, ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἴδε, καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην» ἤτοι τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν; Διότι αὐτοὶ ἀναγνωρίζουν τὸν Παπισμόν, τοὺς Κόπτας κ.λπ. ὡς κανονικὰς Ἐκκλησίας, αἱ ὁποῖαι ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας. Δὲν νομίζουν ὅτι εἶναι θεομπαῖκται.

Greek Food Festival to offer roasted lamb, baklava and more this weekend in Montgomery

MONTGOMERY, Alabama -- The Greek Orthodox Church will host the 24th annual Greek Food Festival today and Saturday in Montgomery.
The event, which offers dine in or take out, will feature authentic Greek food and pastries. The menu includes roasted lamb, pastichio and vegetarian options. There will also be an assortment of pastries, including baklava, tsoureki and more.
Diners will also be able to browse the Greek gift shop and take a tour of the church.
The event will run until 8 p.m. today as well as from 11 a.m. until 8 p.m. on Saturday. 

http://www.veooz.com/news/YHBjrhb.html

Από το βιβλίο: Οι αγώνες των μοναχών υπέρ της Ορθοδοξίας έκδοση της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου διάβασα για το πώς Οι Αγιορείτες μοναχοί το 1273 απαντούν με τον «Τόμο» του Ιασίτου Ιώβ στο πρόσταγμα του ενωτικού Μιχαήλ . Σελ 234

..... Ποιος «άδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα – ο οποίος αποκόπηκε δίκαια από το Άγιο Πνεύμα εξ αιτίας της αυθαδείας του εναντίων του Θεού και των θείων Μυστηρίων – και θα γίνει με αυτόν τον τρόπο εχθρός του Θεού; Διότι αν ακόμη και ο απλός χαιρετισμός, μας καθίστα κοινωνούς των πονηρών έργων αυτού που χαιρετάμε, πόσο μάλλον η μνημόνευσής του εκφώνως και μάλιστα την στιγμή που αντικρίζουμε με φρίκη τα θεια Μυστήρια;
Αν αυτός ο ίδιος που βρίσκεται μπροστά μας είναι η Αυτοαλήθεια, πως είναι δυνατό να ανεχθεί ένα τόσο μεγάλο ψεύδος, το να συγκατατάσσεται δηλαδή ο πάπας μεταξύ των λοιπών Ορθοδόξων πατριαρχών; Μήπως θα παίξουμε θέατρο κατά τον καιρό των φρικτών Μυστηρίων; Και πως θα τα ανεχτεί αυτά η ψυχή του Ορθοδόξου και δεν θα απομακρυνθεί αμέσως από την εκκλησιαστική κοινωνία αυτών πού τον μνημόνευσαν και δεν θα τους θεωρήσει ιεροκαπήλους;
Άλλωστε η Ορθόδοξη Εκκλησία του Θεού δεχόταν από παλιά την αναφορά του ονόματος του αρχιερέως ενώπιων των Αγίων Μυστήριων ως τελεία συγκοινωνία....

Η κοινωνία των ευνούχων

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Μάθαμε, ότι ετοιμάζεται μια ακόμη εκδήλωση ομοφυλόφιλων (queer) στις 25/5 , σωτηρίου έτους 2014, και το θλιβερό της υπόθεσης - αισιόδοξο για τον δήμαρχο Καμίνη και τους διοργανωτές - είναι, όπως γράφουν, " μια queer προοπτική ίσως αποτελέσει βάθρο για μια καλύτερη κοινωνία!" (1). Με άλλα λόγια, μας λένε, μια κοινωνία ομοφυλόφιλων, ή ευνούχων, μπορεί να φτιάξει τη χαλασμένη κοινωνία μας.

Προφανώς, οι κύριοι αυτοί, χρηματοδότες, δήμαρχος Καμίνης και άλλοι, ξεχνούν ότι στα χρόνια τα παλιά οι ευνούχοι έχαιραν άκρας εκτιμήσεως, πολλοί δε από αυτούς είχαν ειδικές θέσεις στα κυβερνητικά - αυτοκρατορικά τότε - αξιώματα. Δεν έλειπαν ακόμη κι από αυτή την αυλή των Βυζαντινών, ή της ρωμηοσύνης αν προτιμάτε.

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)

Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Γέροντα Αγάθωνα "Η μεν φωνή, φωνή Ιακώβ, αι δε χείρες, χείρες Ησαύ". Ορθόδοξο κήρυγμα αλλά μνημονεύετε τον εχθρό της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της. Σε λίγο αναχωρείτε, τι θα πείτε στους 26 Οσιομάρτυρες Ζωγραφίτες που κάηκαν ζωντανοί για μία μόνο λέξη δηλαδή την μνημόνευση του λατινόφρονα Βέκκου;

(σ.σ. η ερώτηση είναι της "Ορθόδοξης Φωνής", το δε βίντεο, μας το έστειλε το αγωνιστικό ιστολόγιο :  http://agiooros.org ).

Δεν ξεχνώ !...

Ο θεόπνευστος λόγος είναι σαφής: «Οι μακρύνοντες εαυτούς από Σου απολούνται.

Είναι πλέον ηλίου φαεινότερον, ότι γίνεται στην πατρίδα μας μια γιγαντιαία προσπάθεια η χώρα μας να πνιγή στα πλοκάμια της αθεΐας, και ο λαός αυτός να αποκοπή από τις ρίζες του, να λιποτακτήση από τις βασικές αρχές του Γένους μας καί τις αξίες του Ευαγγελίου, αρχές και αξίες με τις οποίες αγωνίσθηκαν οι πρόγονοί μας να φτιάξουν κράτος με Θεό, κράτος με Ευαγγέλιο, κράτος, που να αποτελή το καμάρι και το στολίδι της Ευρώπης, κράτος που

 δεν θα αρπάζουν οι μεγάλοι φαγάδες την μπουκιά του λαού από το στόμα του, που δεν θα υπάρχουν ληστείες, αρπαγές και αδικίες, που δεν θα γίνωνται δολοφονίες εν ψυχρώ, εγκλήματα ειδεχθή και αποτρόπαια. Αν μπορούσαν να σηκωθούν από τα μνήματα οι γενναίοι αγωνιστές να στήσουν αυτό το κράτος!...».

Ο θεόπνευστος λόγος είναι σαφής: «Οι μακρύνοντες εαυτούς από σου απολούνται.

Επομένως δεν μένει, παρά μετάνοια. Τίποτʼ άλλο.

Ἀντίστασις εἰς τοὺς Οἰκουμενιστάς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ μας, ὅπου σχεδὸν ὅλα ἔχουν χάσει τὴν ἱερότητά τους καὶ μεταβάλλονται μὲ μεγάλη εὐκολία, γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν ἐφήμερες πολιτικὲς σκοπιμότητες, εἶναι ἀνάγκη οἱ συνειδητοὶ Ὀρθόδοξοι νὰ ἀγρυπνοῦν στὰ θέματα τῆς πίστεως καὶ νὰ ἀρνοῦνται κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἑτερόδοξους. Νὰ ὑψώνουν φωνὴ διαμαρτυρίας καὶ νὰ διατυπώνουν τὴν ἄποψή τους, χωρὶς νὰ ὑπολογίζουν ὅτι ἐνδεχομένως ἡ στάση τους αὐτὴ θὰ ἐνοχλήσει τοὺς μεγαλόσχημους οἰκουμενιστές. Ἐκεῖνοι ποὺ ὁμολογοῦν τὴν πίστη τους στὸ Χριστὸ μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὶς ἀπειλὲς καὶ τὶς διώξεις. Ἀκολουθοῦν τὸ δρόμο τῶν Ἁγίων, οἱ ὁποῖοι στὰ θέματα τῆς πίστεως καὶ τῆς ὁμολογίας ἦταν πολὺ εὐαίσθητοι καὶ τηροῦσαν στάση καθαρὴ καὶ σταθερή!

Το διαβολικό σχέδιο κατάληψης του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως από τους Παπικούς. Το έτος 1671 απέτυχε, τώρα το πέτυχαν οι πράκτορες του Βατικανού Αθηναγόρας και Βαρθολομαίος!

ΜΙΑ  ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ο νεοεκλεγείς τον Αύγουστον του 1671 δια την θέσιν του Βαϋλου εν Κων/πόλει, Τζιάκομος Κουϊρίνι, προτιθέμενος να αναχωρήση εκ Βενετίας δια την έδραν του, εδέχθη την επίσκεψιν του Νουντσίου της Αγίας  Έδρας, όστις τω εξέθηκε το κάτωθι  διαβολικόν σχέδιον, το οποίον ο ρηθείς Κουϊρίνι υπέβαλε δι΄ εκθέσεώς του εις την Γερουσίαν.(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato,  Τόμος 4.) :

«… εις το Πατριαρχείον της Κων/πόλεως υφίσταται τώρα μέγα σχίσμα, διότι οι υποψήφιοι Πατριάρχαι είνε τέσσαρες: Μεθόδιος, Παρθένιος, Παϊσιος και Διονύσιος. Εξ άλλου, οκτώ Έλληνες  μητροπολίται είνε κρυφά καθολικοί και θερμοί θιασώται της ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Ούτοι τρέφουν από καιρού τα αισθήματα ταύτα, αλλ΄ εδίσταζον, εκ φόβου μήπως αποκαλυφθούν, να τα εκδηλώσουν. Τώρα όμως νομίζουν ότι επήλθεν η κατάλληλος ώρα, ίνα προβούν εις πραξικόπημα, επιτυγχάνοντες ώστε να καταλάβη τον Πατριαρχικόν θρόνον εις Καθολικός, όστις θα παρεχώρει εις όλους τους «μισσιοναρίους» της Ρωμαϊκής Εκκλησίας να διαδώσουν την Καθολικήν Πίστιν. –Εκ πείρας ούτοι γνωρίζουν ότι τούτο δεν είναι καθόλου δύσκολον, αρκεί να υπάρχη η υποστήριξις πρεσβευτού τινος μεγάλης Δυνάμεως εν Κων/πόλει, εφόσον είναι γνωστόν ότι ο Κύριλλος Λούκαρις, καίτοι ήτο μεστός σφαλμάτων και αιρεσιών, όχι μόνον εξελέγη, αλλά και παρέμεινε Πατριάρχης επί 27 σχεδόν έτη, μόνον καο μόνον χάρις εις την προστασίαν του Ολλανδού Πρέσβεως και δεν απεχώρησε του Πατριαρχείου, παρά μετά τον θάνατον του εν λόγω πρέσβεως. Και προ αυτού ακόμη, ο Πατριάρχης Νεόφυτος, παρέμεινεν επί 21 περίπου έτη, χάρις εις την προστασίαν του Άγγλου πρέσβεως και θα παρέμενε και περισσότερον χρόνον, αν ο ίδιος, λόγω γήρατος, δεν απεχώρει εις το Μοναστήριον της Αγίας Μονής εν Χίω, όπου και απέθανεν. Οι εν λόγω Μητροπολίται ανέφερον ότι δύναται δια πολύ μεγαλείτερον λόγον να εκλεγή και διατηρηθή εις Καθολικός Πατριάρχης, αν οι Καθολικοί πρεσβευταί και ιδία ο της Αυλής της Βιέννης, ο της Φαλλίας και ο της Γαληνοτάτης Αυθεντίας της Βενετίας, ήθελον τον προστατεύσει. Οι εν λόγω Μητροπολίται είνε: ο Ιγνάτιος της Χίου, ο Ιάκωβος της Άνδρου, ο Ιωσήφ επίσκοπος της Σάμου, ο Παρθένιος αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης, Παρθένιος μητροπολίτης Μεθύμνης, Ζαχαρίας μητροπολίτης Νάξου και Θεοφάνης. Οι Μητροπολίται ούτοι συνεννοήθησαν να επιτύχουν την εκλογήν ενός εξ αυτών, διότι άλλους Καθολικούς δεν γνωρίζουν, και αν η Αυτού Αγιότης ο Πάπας ή το Ιερόν Σωματείον της προπαγάνδας, έχουν γνώσιν περί υπάρξεως και άλλου τινός Καθολικού, θα ευχαριστηθούν να το μάθουν οι ειρημένοι, οι οποίοι δεν επιζητούν άλλο τι, παρά να περιέλθη το Πατριαρχείον εις χείρας ενός Καθολικού.                                                                                                                    

Οι εν λόγω Μητροπολίται απέστειλαν ένα εξ αυτών ήτοι τον Μητροπολίτην της Νάξου εις Ρώμην, ίνα ενεργήση παρά τη Αγία Έδρα και τω Ιερώ Σωματείω της Προπαγάνδας και διαβιβασθούν θερμαί συστάσεις προς τον εν Βιέννη Αυτοκράτορα, προς τον Βασιλέα της Γαλλίας  και την Δημοκρατίαν της Βενετίας, όπως υποστηριχθή το ιερόν τούτο σχέδιον και ασφαλώς θα επιτευχθή το ποθούμενον, αν δοθούν εις τους Πρεσβευτάς ωρισμέναι έγγραφοι διαταγαί.                                                                                                                                                   Ο κίνδυνος είναι μέγας, διότι, αν γνωσθή σχετικόν τι εις τους σχισματικούς, όχι μόνον θα ματαιωθή η εκλογή, αλλά διατρέχουν και κίνδυνον δια την ζωήν των οι ρηθέντες ιεράρχαι και δη κατά τρόπον ακατανόμαστον. Προ τοιούτου κινδύνου, είναι απαραίτητος η σιωπή η απόλυτος. Δια τούτο οι εν λόγω Ιεράρχαι δεν ηθέλησαν να διατυπώσουν εγγράφως τας προθέσεις των, ίνα μη τυχόν πέση το έγγραφον εις χείρας των Τούρκων ή των σχισματικών. Διότι εν τοιαύτη περιπτώσει η ζωή των θα διέτρεχεν άμεσον κίνδυνον. Το ίδιον συνέβη και με τον Γαβριήλ μητροπολίτην Γάνου και Χώρας, όστις απηγχονίσθη, διότι τω ευρέθη μία επιστολή σταλείσα εις Μόσχαν. Συκοφαντηθείς αδίκως, απηγχονίσθη δημοσία εις την πύλην του Πατριαρχείου. Ο Πατριάρχης Παρθενάκης απηγχονίσθη δια την αυτήν αιτίαν εκ μιάς επιστολής του, εις τρόπον ώστε οι εν λόγω Μητροπολίται έχοντες υπ΄ όψιν τα παραδείγματα ταύτα, έκριναν προτιμότερον και ασφαλέστερον να εμπιστευθούν το σπουδαίον μυστικόν εις την Ρώμην δι΄ απεσταλμένου παρά να διακινδυνεύσουν την έγγραφον διατύπωσίν του.

Η εξαπάτηση των πιστών (Συνεχίζεται).

5. Τι είναι η «ακοινωνησία» και τι είναι το «ανάθεμα»; Τι σημασία έχει αν στο κείμενο της συμφωνίας υπάρχει η λέξη «ακοινωνησία», ή η λέξη «ανάθεμα»;

α. «Ακοινωνησία» είναι η έλλειψη εκκλησιαστικής επικοινωνίας ανάμεσα στους πιστούς και τους απίστους. Ανάμεσα στους Ορθοδόξους και κακοδόξους, όπως είναι οι Λατίνοι..
Τόσο οι άγιοι Πατέρες, όσο και οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας, απαγορεύουν ρητά σʼ ένα Ορθόδοξο να έχει πνευματική «κοινωνία» με οποιονδήποτε αιρετικό, ή με άλλα άτομα που «κοινωνούν» με αιρετικούς». Αιρετικός, με τον οποίο απαγορεύεται να έχει κοινωνία» ένας Ορθόδοξος, μπορεί να είναι ακόμα και ο επίσκοπός του, ο Αρχιεπίσκοπος, ο Πατριάρχης, ή άλλος κληρικός.
Όταν λέμε δεν πρέπει ένας Ορθόδοξος να έχει «πνευματική κοινωνία» με ένα αιρετικό επίσκοπο, εννοούμε ότι δεν μπορεί να εκκλησιάζεται σε ναούς που ιερουργεί ο επίσκοπος αυτός, ή άλλοι κληρικοί, που μνημονεύουν το όνομα του αιρετικού αυτού επισκόπου. Δεν μπορεί δηλ. ένας πιστός να εξυπηρετείται μυστηριακά από αιρετικούς κληρικούς. Όταν, λοιπόν, οι Κανόνες και οι Πατέρες αναφέρονται στην «ακοινωνησία», εννοούν ότι ένας ή περισσότεροι πιστοί, κληρικοί είναι υποχρεωμένοι να μην επικοινωνούν πνευματικά με κανένα αιρετικό επίσκοπο, γιατί αλλιώς ταυτίζονται μαζί του.
Αλλά, και ολόκληρη η Εκκλησία περαιτέρω έχει την ίδια υποχρέωση. Καμιά τοπική Εκκλησία δεν μπορεί να έχει «κοινωνία». με αιρετικά πρόσωπα, όπως επισκόπους, ακόμα κιʼ αν αυτοί αποτελούν κάποια τοπική Εκκλησία, όπως είναι π.χ. ένα Πατριαρχείο. Τέτοιο Πατριαρχείο ήταν μέχρι το 1009 το Πατριαρχείο της Παλαιάς Ρώμης, όταν κατελήφθη από τους αιρετικούς Φράγκους.
Την «ακοινωνησία» δηλ. θέσπισε η Εκκλησία για να προστατεύσει τα πιστά και Ορθόδοξα μέλη της , ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό της από τις αιρέσεις. Οι Κανόνες κιʼ οι Πατέρες καθορίζουν υποχρεωτικά τη στάση των Ορθοδόξων, αλλά και ολόκληρης της Ορθόδοξης Εκκλησίας έναντι των αιρετικών, προπαντός δε έναντι των αιρετικών επισκόπων. Ως εκ τούτου, η «ακοινωνησία» σημαίνει το «σχίσμα», που δημιουργείται κατʼ αυτό τον τρόπο ανάμεσα στις δυό αυτές καταστάσεις των ανθρώπων, τους Ορθοδόξους και τους αιρετικούς.

Ο χρυσοχόος

Κάποτε οι μοναχοί ανέθεσαν σε ένα χιώτη χρυσοχόο να επενδύσει με χρυσό ένα μέρος της ιερής εικόνας (της Παναγίας της Νιαμονίτισσας ),  για να την προφυλάξουν από τη φθορά. Ο εκκλησιάρχης την τοποθέτησε στον κυρίως ναό,  και ο τεχνίτης άρχισε την εργασία του με ευλάβεια. 
Ξαφνικά ακούει μια γλυκειά φωνή να του λέει ψιθυριστά: 
- Ελαφρά χτύπα, ελαφρά.  Να ʼ χης την ευχή μου, γιατί η εικόνα είναι παλαιά! 
Σηκώνει τα μάτια ο χρυσοχόος και βλέπει μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με ολόχρυση φορεσιά. Δεν πρόλαβε να τη ρωτήσει ποια ήταν , γιατί μπήκε αμέσως στο ιερό βήμα από τη νότια πύλη. Τρέχει να την προφθάσει, αλλά Εκείνη είχε εξαφανιστεί. Μπαίνει στο ιερό, και τότε αναγνωρίζει στη μορφή της πλατυτέρας τη Γυναίκα, που πριν λίγο του είχε φανερωθεί.

Z Kanon Anastaseos - Greek Orthodox Byzantine Chant

Στρατηγός Μακρυγιάννης : Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά...

Εκεί που ΄φκιανα τις θέσεις στους Μύλους, ήρθε ο Ντερνύς να με ιδεί.
Μου λέγει:
Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμο θα κάνετε με τον Μπραΐμη αυτού;
Του λέγω:
Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς. Όμως είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει, και θα δείξουμε την τύχη μας σ΄ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ΄ έναν τρόπο· ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη. Και θα ιδούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. 

(Στη μάχη των Μύλων ο Ιμπραήμ πασάς έπαθε πανωλεθρία....).

Δεν ξεχνώ!...

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Θεοδώρου οσίου το ηγιασμένου, Αλεξάνδρου αρχιεπισκόπου, Γεωργίου επισκόπου Μυτιλήνης.

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ἡγιασμένος, ὁ ὁποῖος ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (361 – 363 μ.Χ.), καταγόταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς πλούσιους. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸν Ὅσιο Παχώμιο († 15 Μαΐου) στὴ Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐντάχθηκε ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησή του, ἐνῷ ἀναδείχθηκε ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον ἀγαπητοὺς μαθητὲς αὐτοῦ. Πιστὸς μιμητὴς τοῦ διδασκάλου του στὸν μοναχικὸ βίο, τὸν διαδέχθηκε μετὰ τὴν κοίμησή του στὴν ἡγουμενία τῆς μονῆς. Γιὰ τὴν ἁγνότητα τοῦ βίου του καὶ τὴν ἁγιοσύνη του προικίσθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν χάρη τῆς θαυματουργίας. Γιὰ τὴν τέλεια δὲ ψυχικὴ καὶ σωματικὴ καθαρότητά του ἔλαβε τὸν τίτλο Ἡγιασμένος.
Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ 367 μ.Χ

Turkish group hacked Bulgarian Church's website

(novinite.com) - The official website of the Bulgarian Orthodox Church was hacked by the Turkish organization Milli Gucler on Thursday.

The home page displays the Turkish flag and the following text: “The official website of the Bulgarian Orthodox Church is hit in response to the vandal attack on the Djumaya mosque in Plovdiv.

Those are offensive acts against the Turkish-Muslim minority in Bulgaria and an attack on the cultural heritage of the country, because the mosques are part of the cultural heritage of Bulgaria.

Whoever organized this barbaric aggression, must now that the Turkish-Muslim minority is not defenceless and there are forces who are watching over it and are ready to defend it

Ο αείμνηστος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Κορναράκης : Θλιβερά διαπίστωσις.

Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και  η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας! 

Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει μεγάλος αριθμός τέτοιων κειμένων, από την ηγουμενική διοίκηση του Αγίου Όρους, από γνωστή ομάδα κληρικών και μοναχών, αλλά και από άλλες αντιοικουμενιστικές προσπάθειες. Έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει ξοδευθεί πολύ χαρτί, για τα ίδια θέματα, το ίδιο μοτίβο, το δήθεν «μαχητικό», χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εις βάρος των εκκλησιαστικών οικουμενιστών. Ο Οικουμενισμός προχωρεί στον χώρο της Εκκλησίας και συνεχώς ισχυροποιείται, επειδή ακριβώς δεν θίγονται οι ορθόδοξοι οικουμενιστές, αφού δεν αποκαλύπτονται τα ονόματά τους.
Γι’ αυτό και δεν ανησυχούν και είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουν τους στόχους τους, χάρη στη αντιοικουμενιστική ανημποριά να αγωνισθεί θεοφιλώς με το πνεύμα της θυσιαστικής σταυρώσιμης μαρτυρίας. Ο αντιοικουμενιστικός αυτός αγώνας δεν γίνεται με τούς όρους και τις απαιτήσεις του Ταμείου των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, αλλά και της αγιοπνευματικής πατερικής παραδόσεως του μαρτυρίου αίματος και ψυχής, με το οποίο, και μόνον, οι θείοι Πατέρες, ως δούλοι γνησιώτατοι Χριστού, «όλην συλλεξάμενοι ποιμαντικήν επιστήμην και θυμόν ιερόν κινήσαντες, τους βαρείς εξεδίωξαν και λοιμώδεις λύκους των αιρέσεων, εκσφενδονήσαντες αυτούς, με την σφενδόνα του πνεύματος, έξω του της Εκκλησίας πληρώματος», κατά τον υμνογράφον της Εκκλησίας! Δυστυχώς η αντιοικουμενιστική προσπάθεια περιορίζεται στα όρια της ασφαλείας, ώστε να μείνουν ανέγγιχτοι από συνέπειες δυσάρεστες οι εις αυτήν μετέχοντες….

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΜΑΪΟΥ 2014 ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

Το ζωντανό νερό

«Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν»
Η ανακάλυψη του βαθύτερου νοήματος της ζωής περνά μέσα από την αλήθεια της Εκκλησίας, όπως μάς την αποκαλύπτει ο ίδιος ο Κύριος. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς βάζει ακριβώς μπροστά από αυτή τη μεγάλη πρόκληση. Να ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον καταστήσουμε διάφανο για να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, η οποία είναι εκείνη που σώζει και ανεβάζει τον άνθρωπο σε πνευματικές κορυφογραμμές.
Χρονικά και εορτολογικά, βρισκόμαστε στο μέσο περίπου της πορείας μας προς την Πεντηκοστή. Είναι ίσως η πιο κατάλληλη στιγμή για να γίνουμε κοινωνοί της αποκάλυψης που ο ίδιος ο Κύριος κάνει στη συνάντηση του με τη Σαμαρείτιδα. Ότι δηλαδή ο ίδιος είναι το «ύδωρ το ζων», το «αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον». Μια αλήθεια, η οποία επιβάλλεται να αγγίξει υπαρκξιακά τον άνθρωπο και να τον ανυψώσει πνευματικά.

ΔΙΑΜΑΡΥΤΥΡΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΓΟΝΕΩΝ

Με λύπη πληροφορηθήκαμε ότι, στα πλαίσια του Φεστιβάλ των παρά φύσιν παθών, στην Κύπρο, θα προσπαθήσουν να δηλώσουν «παρών», «ακόμα και γονείς με τα παιδιά τους», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ανακοίνωσή τους.  Και όλα τούτα στην νήσον όπου ο Απόστολος Παύλος, εκήρυξεν την Αληθινήν Πίστην, ο μεγάλος αυτός Απόστολος των Εθνών, που ορθώς εχαρακτήρισε τα διαφημιζόμενα πάθη, από την Οργάνωση  ΛΟΑΤ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφισεξουαλικοί, Τρανσέξουαλ), ως πάθη παρά φύσιν και πάθη ατιμίας, Αυτό το «ανοιχτό κάλεσμα προς όλους», όπως χαρακτήρισαν το κάλεσμα της ντροπής, στο «Φεστιβάλ υπερηφάνειας» (Cyprus Pride), (φεστιβάλ απωλείας, όπως κάποιος γονιός, με άκραν λύπην εκάλεσεν), θα κορυφωθεί στις 31 Μαΐου, «με εκδηλώσεις που θα αφορούν σε ολόκληρη την οικογένεια (γονείς, παιδιά, μικρούς και μεγάλους), στον χώρο της Τάφρου Κωνστάντζα, στη Λευκωσία», όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.

Ανασταλτικός παράγοντας και τροχοπέδη, στην πραξιστρεφή Παιδαγωγική Επιστήμη είναι τούτα τα παραδείγματα των ατιμωτικών παθών, για τον κατ’ εικόνα Θεού πλασθέντα άνθρωπον.   Οι Άγιοί μας πρoτρέπουν σωτηριωδώς:

«Οι γονείς πρέπει να δίδουν εις τα παιδιά, το καλόν παράδειγμα της καλής και εναρέτου ζωής», μας λέγει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

«Μικρός βλαστός, όπου τον γέρνεις, τέτοια κλίση θα πάρει.  Ένα καινούργιο δοχείο αν θα εκπέμπει μυρωδιά ή κακοσμία εξαρτάται από το με τι θα το γεμίσετε, βάζοντας μέσα είτε αρώματα, είτε ακαθαρσίες», αναφέρει ο Άγιος Τύχων του Ζαντόσκ.

«Θα δώσετε λόγον ενώπιον του Θεού για τα κακά παραδείγματα που δίνετε στα παιδιά σας.  Η ψυχή τους είναι σαν το κερί μαλακή, όπου κάθε δικός σας λόγος ή πράξη μένουν και τα κακά και τα άσχημα παραδείγματα, λόγος αγαθός ή αισχρός».   Λέγει ο Άγιος Λουκάς Κριμαίας

«Οράτε μη καταφρονήσετε ενός των μικρών τούτων» μας λέγει ο ίδιος ο Κύριος στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (Ματθ. 18,10).

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ  ΓΟΝΕΙΣ  ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ